فرهنگ مصادیق:شرایط قسم خوردن - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-12-18T15:28:56Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Golafshan: Golafshan صفحهٔ شرایط قسم خوردن را به فرهنگ مصادیق:شرایط قسم خوردن منتقل کرد

2016-12-18T15:26:19Z

Golafshan صفحهٔ شرایط قسم خوردن را به فرهنگ مصادیق:شرایط قسم خوردن منتقل کرد

Abbas69 در ‏۱۵ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۳۸

2016-04-03T09:38:29Z

Abbas69 در ‏۱۴ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۱۹

2016-04-02T08:19:13Z

Abbas69: /* پانویس */

2016-04-02T08:17:15Z

‏پانویس

Abbas69: صفحه‌ای تازه حاوی «
شرایط قسم خوردن
== قسم خوردن == پرسش: شرایط قسم خوردن چیست و اگر ک...» ایجاد کرد

2016-04-02T08:16:57Z

صفحه‌ای تازه حاوی «<div class="head1">شرایط قسم خوردن</div> == قسم خوردن == پرسش: شرایط قسم خوردن چیست و اگر ک...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

<div class="head1">شرایط قسم خوردن</div>

== قسم خوردن ==
پرسش: شرایط قسم خوردن چیست و اگر کسی قسمش را بشکند باید چه مبلغی بر اساس نرخ امروز به فقیر بدهد؟<br/>

پاسخ:<br/>

== قسم چند شرط دارد ==
اول: کسى که قسم می خورد باید بالغ و عاقل باشد، و از روى قصد و اختیار قسم بخورد، پس قسم خوردن بچه و دیوانه و مست و کسى که مجبورش کرده اند درست نیست، و همچنین است اگر در حال عصبانى بودن بى قصد یا بى اختیار قسم بخورد.<br/>
دوم: کارى را که براى آن قسم می خورد باید حرام یا مکروه نباشد، و کارى را که قسم می خورد ترک کند، باید واجب یا مستحب نباشد، و اگر قسم بخورد کار مباحى را بجا آورد یا ترک کند، چنانچه آن فعل یا ترک از نظر عقلا رجحان داشته باشد، یا براى شخص او مصلحتى دنیوى داشته باشد، قسمش صحیح است.<br/>
سوم: به یکى از اسمهاى خداوند عالم قسم بخورد که به غیر ذات مقدس او گفته نمى شود، مانند خدا، و اللّه ، یا خدا را به صفات و افعالى یاد کند که مخصوص اوست مثلاً بگوید: قسم به آن کسى که آسمانها و زمین را آفرید، و نیز اگر به اسمى قسم بخورد که به غیر خدا هم می گویند، ولى بقدرى به خدا گفته مى شود که هر وقت کسى آن اسم را بگوید، ذات مقدس حق در نظر مى آید، مثل آنکه به خالق و رازق قسم بخورد، صحیح است، بلکه اگر به اسمى قسم بخورد که فقط در مقام قسم خوردن ذات حق از آن به نظر مى آید، مثل سمیع و بصیر باز هم قسمش صحیح است.<br/>
چهارم: قسم را به زبان بیاورد، ولى آدم لال اگر با اشاره قسم بخورد صحیح است، و کسى که قادر بر تکلم نیست، اگر بنویسد و آن را در قلبش قصد کند کافى است، بلکه قادر بر تکلم نیز اگر بنویسد ـ بنابر احتیاط واجب ـ ، باید به آن عمل کند.<br/>
پنجم: عمل کردن به قسم براى او ممکن باشد، و اگر موقعى که قسم می خورد ممکن نباشد و بعداً ممکن شود، کافى است، و اگر موقعى که قسم مى خورد ممکن باشد و بعداً از عمل به آن عاجز شود، از وقتى که عاجز مى شود قسم او بهم مى خورد، و همچنین است اگر بقدرى مشقت پیدا کند که نشود آن را تحمل کرد، و این عجز اگر به اختیار او باشد، یا بدون اختیار ولى او در تأخیر از زمان قدرت عذرى نداشته باشد، گناه کرده و کفاره واجب است.<br/>
چنانچه کسی عمداً مخالفت با قسم کند گناه کرده است باید کفاره بدهد، یعنى یا ده فقیر را سیر کند یا آنان را بپوشاند، و اگر اینها را نتواند، باید سه روز پى در پى روزه بگیرد.<br/>
کفاره اطعام هر فقیر، 700 تومان است. <br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=199446 سایت تبیان] </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[وفای به قسم]] </div>
</div>

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 قسم چند شرط دارد:
-اول: کسى که قسم می  خورد باید بالغ و عاقل باشد، و از روى قصد و اختیار قسم بخورد، پس قسم خوردن بچه و دیوانه و مست و کسى که مجبورش کرده اند درست نیست، و همچنین است اگر در حال عصبانى بودن بى قصد یا بى اختیار قسم بخورد.<br/>
+اول: کسی که قسم می  خورد باید بالغ و عاقل باشد، و از روی قصد و اختیار قسم بخورد، پس قسم خوردن بچه و دیوانه و مست و کسی که مجبورش کرده‌اند درست نیست، و همچنین است اگر در حال عصبانی بودن بی قصد یا بی اختیار قسم بخورد.<br/>
-دوم: کارى را که براى آن قسم می  خورد باید حرام یا مکروه نباشد، و کارى را که قسم می خورد ترک کند، باید واجب یا مستحب نباشد، و اگر قسم بخورد کار مباحى را بجا آورد یا ترک کند، چنانچه آن فعل یا ترک از نظر عقلا رجحان داشته باشد، یا براى شخص او مصلحتى دنیوى داشته باشد، قسمش صحیح است.<br/>
+دوم: کاری را که برای آن قسم می  خورد باید حرام یا مکروه نباشد، و کاری را که قسم می‌خورد ترک کند، باید واجب یا مستحب نباشد، و اگر قسم بخورد کار مباحی را بجا آورد یا ترک کند، چنانچه آن فعل یا ترک از نظر عقلا رجحان داشته باشد، یا برای شخص او مصلحتی دنیوی داشته باشد، قسمش صحیح است.<br/>
-سوم: به یکى از اسمهاى خداوند عالم قسم بخورد که به غیر ذات مقدس او گفته نمى شود، مانند خدا، و اللّه ، یا خدا را به صفات و افعالى یاد کند که مخصوص اوست مثلاً بگوید: قسم به آن کسى که آسمانها و زمین را آفرید، و نیز اگر به اسمى قسم بخورد که به غیر خدا هم می گویند، ولى بقدرى به خدا گفته مى شود که هر وقت کسى آن اسم را بگوید، ذات مقدس حق در نظر مى آید، مثل آنکه به خالق و رازق قسم بخورد، صحیح است، بلکه اگر به اسمى قسم بخورد که فقط در مقام قسم خوردن ذات حق از آن به نظر مى آید، مثل سمیع و بصیر باز هم قسمش صحیح است.<br/>
+سوم: به یکی از اسمهای خداوند عالم قسم بخورد که به غیر ذات مقدس او گفته نمی‌شود، مانند خدا، و اللّه، یا خدا را به صفات و افعالی یاد کند که مخصوص اوست مثلاً بگوید: قسم به آن کسی که آسمانها و زمین را آفرید، و نیز اگر به اسمی قسم بخورد که به غیر خدا هم می‌گویند، ولی بقدری به خدا گفته می‌شود که هر وقت کسی آن اسم را بگوید، ذات مقدس حق در نظر می‌آید، مثل آنکه به خالق و رازق قسم بخورد، صحیح است، بلکه اگر به اسمی قسم بخورد که فقط در مقام قسم خوردن ذات حق از آن به نظر می‌آید، مثل سمیع و بصیر باز هم قسمش صحیح است.<br/>
-چهارم: قسم را به زبان بیاورد، ولى آدم لال اگر با اشاره قسم بخورد صحیح است، و کسى که قادر بر تکلم نیست، اگر بنویسد و آن را در قلبش قصد کند کافى است، بلکه قادر بر تکلم نیز اگر بنویسد ـ بنابر احتیاط واجب ـ ، باید به آن عمل کند.<br/>
+چهارم: قسم را به زبان بیاورد، ولی آدم لال اگر با اشاره قسم بخورد صحیح است، و کسی که قادر بر تکلم نیست، اگر بنویسد و آن را در قلبش قصد کند کافی است، بلکه قادر بر تکلم نیز اگر بنویسد ـ بنابر احتیاط واجب ـ ، باید به آن عمل کند.<br/>
-پنجم: عمل کردن به قسم براى او ممکن باشد، و اگر موقعى که قسم می  خورد ممکن نباشد و بعداً ممکن شود، کافى است، و اگر موقعى که قسم مى خورد ممکن باشد و بعداً از عمل به آن عاجز شود، از وقتى که عاجز مى شود قسم او بهم مى خورد، و همچنین است اگر بقدرى مشقت پیدا کند که نشود آن را تحمل کرد، و این عجز اگر به اختیار او باشد، یا بدون اختیار ولى او در تأخیر از زمان قدرت عذرى نداشته باشد، [[گناه]] کرده و کفاره واجب است.<br/>
+پنجم: عمل کردن به قسم برای او ممکن باشد، و اگر موقعی که قسم می  خورد ممکن نباشد و بعداً ممکن شود، کافی است، و اگر موقعی که قسم می‌خورد ممکن باشد و بعداً از عمل به آن عاجز شود، از وقتی که عاجز می‌شود قسم او بهم می‌خورد، و همچنین است اگر بقدری مشقت پیدا کند که نشود آن را تحمل کرد، و این عجز اگر به اختیار او باشد، یا بدون اختیار ولی او در تأخیر از زمان قدرت عذری نداشته باشد، [[گناه]] کرده و کفاره واجب است.<br/>
-چنانچه کسی عمداً مخالفت با قسم کند [[گناه]] کرده است باید کفاره بدهد، یعنى یا ده فقیر را سیر کند یا آنان را بپوشاند، و اگر اینها را نتواند، باید سه روز پى در پى [[روزه]] بگیرد.<br/>
+چنانچه کسی عمداً مخالفت با قسم کند [[گناه]] کرده است باید کفاره بدهد، یعنی یا ده فقیر را سیر کند یا آنان را بپوشاند، و اگر اینها را نتواند، باید سه روز پی در پی [[روزه]] بگیرد.<br/>
-کفاره اطعام هر فقیر، 700 تومان است. <br/>
+کفاره اطعام هر فقیر، ۷۰۰ تومان است. <br/>
 <div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=199446 سایت تبیان] </span></div>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۱۷
سطر ۱۵:		سطر ۱۵:
	کفاره اطعام هر فقیر، 700 تومان است. <br/>		کفاره اطعام هر فقیر، 700 تومان است. <br/>

−	~~== پانویس ==~~
−	~~{{پانویس\|colwidth=30em\|۲}}~~
	<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=199446 سایت تبیان] </span></div>		<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=199446 سایت تبیان] </span></div>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۸ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۲۶
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 <div class="head1">شرایط قسم خوردن</div>
-== قسم خوردن ==
+== پرسش ==
-پرسش: شرایط قسم خوردن چیست و اگر کسی قسمش را بشکند باید چه مبلغی بر اساس نرخ امروز به فقیر بدهد؟<br/>
+شرایط قسم خوردن چیست و اگر کسی قسمش را بشکند باید چه مبلغی بر اساس نرخ امروز به فقیر بدهد؟<br/>
-پاسخ:<br/>
+== پاسخ ==
-== قسم چند شرط دارد ==
+قسم چند شرط دارد:
 اول: کسى که قسم می  خورد باید بالغ و عاقل باشد، و از روى قصد و اختیار قسم بخورد، پس قسم خوردن بچه و دیوانه و مست و کسى که مجبورش کرده اند درست نیست، و همچنین است اگر در حال عصبانى بودن بى قصد یا بى اختیار قسم بخورد.<br/>
 دوم: کارى را که براى آن قسم می  خورد باید حرام یا مکروه نباشد، و کارى را که قسم می خورد ترک کند، باید واجب یا مستحب نباشد، و اگر قسم بخورد کار مباحى را بجا آورد یا ترک کند، چنانچه آن فعل یا ترک از نظر عقلا رجحان داشته باشد، یا براى شخص او مصلحتى دنیوى داشته باشد، قسمش صحیح است.<br/>