فرهنگ مصادیق:شرایط حفظ آزادی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan: اصلاح ارقام، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح نویسه‌های عربی

2016-12-08T15:48:34Z

اصلاح ارقام، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح نویسه‌های عربی

Golafshan: Golafshan صفحهٔ شرایط حفظ آزادی را به فرهنگ مصادیق:شرایط حفظ آزادی منتقل کرد

2016-12-08T15:39:55Z

Golafshan صفحهٔ شرایط حفظ آزادی را به فرهنگ مصادیق:شرایط حفظ آزادی منتقل کرد

User16: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح ارقام

2016-06-13T13:33:19Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> شرایط حفظ آزادی </div>
بدون شک می توان گفت که مردم استبداد زده تاکنون رنگ آزادی را به خود ندیده اند، زیرا به گفته یکی از صاحب نظران «هرگز نمی توان آزادی را از مردمی که مزه آن را چشیده باشند گرفت». پس از مشروطه آزادی های کم رنگی در سطح مطبوعات، سخنرانی ها و گردهمایی ها به وجود آمد که همگی در زمره آزادی های سیاسی بود. در آن هنگام از آزادی های اجتماعی که مقدم بر آزادی های سیاسی است خبری نبود و فقط برای نخبگان و روشنفکران قابل لمس بود، پس نمی توان به درستی تاکید کرد که «آزادی» به معنای واقعی یا کمی شبیه به واقعی! از پس ابرهای استبداد رخ نمایانده باشد. وقتی که ارزش و مفهوم آزادی در جای جای جامعه ای پدیدار نشده باشد، پیداست که نگهداری آن معنایی پیدا نمی کند. اوضاع در هنگام نهضت ملی نفت با زمان مشروطه تفاوت های بسیار داشت؛ گردهمایی ها و راهپیمایی های چندین هزارنفری، اعتراضات و اعتصابات گسترده در پایتخت و شهرهای بزرگ و پایگاه مردمی پرچمدار این نهضت «مرحوم دکتر محمد مصدق» و صدالبته مهمترین حامی این نهضت یعنی جنبش دانشجویی. اما در این دوره نیز «آزادی» در حالی که آغوش خود را به روی ایران و ایرانی گشوده بود در چنگال اهریمن «عدم آگاهی سیاسی مردم» و توطئه قدرت ها از پای درآمد. آزادی موهبتی است که تمام ملت های آزاد برای آن مبارزه و هزینه پرداخت کرده باشند!<br/>
در هر دوره ای، آزادی مانند کودک نورسیده ای بود که نیازمند آغوشی امن و گرم برای رشد و بالندگی بود، ولی باز صدافسوس که هر دسته و حزب و اندیشه ای آن را فرزند مشروع خود دانسته و فقط برای خود می خواست و با دست به دست شدن آن و تمامیت خواهی اکثر گروه ها که بدون هیچ هدف مشترکی پای در راه مبارزه گذارده بودند سرنوشتی غیر از نابودی نداشت.<br/>
حفظ و نگهداری آزادی تنها به صورت یکپارچه - با اهداف مشخص - و در مسیری که پیمودن آن برای تمام مردم با حداکثر اشتراک میسر باشد امکان پذیر است. بی تو ای آزادی، ای والاکلام، گر نباشی در میان، باید که از دنیا گریخت!

<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://vista.ir/article/13745/%D8%B4%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B7-%D8%AD%D9%81%D8%B8-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C وبسایت ویستا ] - تاریخ برداشت: 95/03/24</span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[حفظ آزادی مسلمانان]] </div>
</div>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 <div class="head1"> شرایط حفظ آزادی </div>
-بدون شک می توان گفت که مردم استبداد زده تاکنون رنگ آزادی را به خود ندیده اند، زیرا به گفته یکی از صاحب نظران «هرگز نمی توان آزادی را از مردمی که مزه آن را چشیده باشند گرفت». پس از مشروطه آزادی های کم رنگی در سطح مطبوعات، سخنرانی ها و گردهمایی ها به وجود آمد که همگی در زمره آزادی های سیاسی بود. در آن هنگام از آزادی های اجتماعی که مقدم بر آزادی های سیاسی است خبری نبود و فقط برای نخبگان و روشنفکران قابل لمس بود، پس نمی توان به درستی تاکید کرد که «آزادی» به معنای واقعی یا کمی شبیه به واقعی! از پس ابرهای استبداد رخ نمایانده باشد. وقتی که ارزش و مفهوم آزادی در جای جای جامعه ای پدیدار نشده باشد، پیداست که نگهداری آن معنایی پیدا نمی کند. اوضاع در هنگام نهضت ملی نفت با زمان مشروطه تفاوت های بسیار داشت؛ گردهمایی ها و راهپیمایی های چندین هزارنفری، اعتراضات و اعتصابات گسترده در پایتخت و شهرهای بزرگ و پایگاه مردمی پرچمدار این نهضت «مرحوم دکتر محمد مصدق» و صدالبته مهمترین حامی این نهضت یعنی جنبش دانشجویی. اما در این دوره نیز «آزادی» در حالی که آغوش خود را به روی ایران و ایرانی گشوده بود در چنگال اهریمن «عدم آگاهی سیاسی مردم» و توطئه قدرت ها از پای درآمد. آزادی موهبتی است که تمام ملت های آزاد برای آن مبارزه و هزینه پرداخت کرده باشند!<br/>
+بدون شک می‌توان گفت که مردم استبداد زده تاکنون رنگ آزادی را به خود ندیده‌اند، زیرا به گفته یکی از صاحب نظران «هرگز نمی‌توان آزادی را از مردمی که مزه آن را چشیده باشند گرفت». پس از مشروطه آزادی‌های کم رنگی در سطح مطبوعات، سخنرانی‌ها و گردهمایی‌ها به وجود آمد که همگی در زمره آزادی‌های سیاسی بود. در آن هنگام از آزادی‌های اجتماعی که مقدم بر آزادی‌های سیاسی است خبری نبود و فقط برای نخبگان و روشنفکران قابل لمس بود، پس نمی‌توان به درستی تاکید کرد که «آزادی» به معنای واقعی یا کمی شبیه به واقعی! از پس ابرهای استبداد رخ نمایانده باشد. وقتی که ارزش و مفهوم آزادی در جای جای جامعه‌ای پدیدار نشده باشد، پیداست که نگهداری آن معنایی پیدا نمی‌کند. اوضاع در هنگام نهضت ملی نفت با زمان مشروطه تفاوت‌های بسیار داشت؛ گردهمایی‌ها و راهپیمایی‌های چندین هزارنفری، اعتراضات و اعتصابات گسترده در پایتخت و شهرهای بزرگ و پایگاه مردمی پرچمدار این نهضت «مرحوم دکتر محمد مصدق» و صدالبته مهمترین حامی این نهضت یعنی جنبش دانشجویی. اما در این دوره نیز «آزادی» در حالی که آغوش خود را به روی ایران و ایرانی گشوده بود در چنگال اهریمن «عدم آگاهی سیاسی مردم» و توطئه قدرت‌ها از پای درآمد. آزادی موهبتی است که تمام ملت‌های آزاد برای آن مبارزه و هزینه پرداخت کرده باشند!<br/>
-در هر دوره ای، آزادی مانند کودک نورسیده ای بود که نیازمند آغوشی امن و گرم برای رشد و بالندگی بود، ولی باز صدافسوس که هر دسته و حزب و اندیشه ای آن را فرزند مشروع خود دانسته و فقط برای خود می خواست و با دست به دست شدن آن و تمامیت خواهی اکثر گروه ها که بدون هیچ هدف مشترکی پای در راه مبارزه گذارده بودند سرنوشتی غیر از نابودی نداشت.<br/>
+در هر دوره‌ای، آزادی مانند کودک نورسیده‌ای بود که نیازمند آغوشی امن و گرم برای رشد و بالندگی بود، ولی باز صدافسوس که هر دسته و حزب و اندیشه‌ای آن را فرزند مشروع خود دانسته و فقط برای خود می‌خواست و با دست به دست شدن آن و تمامیت خواهی اکثر گروه‌ها که بدون هیچ هدف مشترکی پای در راه مبارزه گذارده بودند سرنوشتی غیر از نابودی نداشت.<br/>
 حفظ و نگهداری آزادی تنها به صورت یکپارچه - با اهداف مشخص - و در مسیری که پیمودن آن برای تمام مردم با حداکثر اشتراک میسر باشد امکان پذیر است. بی تو ای آزادی، ای والاکلام، گر نباشی در میان، باید که از دنیا گریخت!

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۸ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۳۹
(بدون تفاوت)