فرهنگ مصادیق:سرانجام خودبینی و خودستایی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan در ‏۱ خرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۰:۴۷

2017-05-22T10:47:46Z

Kazem در ‏۵ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۵:۲۲

2016-09-26T05:22:58Z

Kazem: Kazem صفحهٔ سرانجام خودبینی و خودستایی را به فرهنگ مصادیق:سرانجام خودبینی و خودستایی منتقل کرد

2016-09-26T05:15:23Z

Kazem صفحهٔ سرانجام خودبینی و خودستایی را به فرهنگ مصادیق:سرانجام خودبینی و خودستایی منتقل کرد

Kazem در ‏۵ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۴:۰۵

2016-09-26T04:05:12Z

Kazem در ‏۵ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۴:۰۳

2016-09-26T04:03:19Z

Kazem: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-09-25T11:00:47Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

سرانجام خودبینی و خودستایی

ذات اقدس خداوند خودستایی را وصف گروهی از اسرائیلیها دانسته، می‌فرماید: 

«الم تر الی الذین یزکون انفسهم بل الله یزکی من یشاء و لا یظلمون فتیلا»<ref>سوره نساء، آیه 49.</ref> 

آیا نمی‌نگرید کسانی را که خودپسند و مغرورند و خویش را می ستایند! 

مدح و خودستایی سه حالت دارد: گاهی انسان دروغ می‌گوید و ادعای بی جایی دارد. چنین کسی که در باره او گفته شده: 

«هلک من ادعی و خاب من[۹۸]

افتری» <ref>نهج البلاغه، خطبه 16، بند 8.</ref> 

گذشته از خودبینی مذموم، سخنش کذب و حرام است؛ اما گاهی سخن و ستایش او کذب نیست؛ یعنی حقیقتا درجه‌ای علمی یا کمالی عملی دارد؛ اما همین عجب و غرور، زشت است. خودستایی به این معنا که من این کمال را دارم، تکبر، غرور، عجب است و مذموم. 

گاهی کسی کمال علمی یا عملی را دارد و ضرورت هم اقتضا می‌کند که خودرا به داشتن آن معرفی کند که ازباب عجب و خودستایی و خودپسندی نیست؛ بلکه از باب اتمام حجت و از باب

«اما بنعمه ربک فحدث» <ref>سوره ضحی، آیه 11.</ref> 

است، چنانکه امیرالمؤمنین (علیه السلام) گاهی در نامه‌هایی که برای امویان می‌نگارد خود را به عظمت معرفی می‌کند و آنگاه می‌فرماید: 

«لولا ما نهی الله عنه من تزکیه المرء نفسه لذکر ذاکر فضائل جمه»<ref>نهج البلاغه، نامه 28، بند 10</ref> 

اگر خداوند ازخودستایی نهی نکرده بود، فضایل فراوان خود را برمی شمردم. غرض آن که، اگرانسان توفیق خدمتی یافت و آنگاه آن را به رخ دیگران کشید، عمدا سعی خودراهدر داده است و اگر خدا به ما توفیقی داده، علمی آموخته و عملی اندوخته‌ایم باید معتقد باشیم نعمت الهی است و آن را به خدا نسبت بدهیم نه به خود. 

خودستایی، کار اسرائیلیها و برخی از ترسایان است که به دروغ گفتند: 

«نحن ابناء الله و احباؤه» <ref>سوره مائده، آیه 18.</ref> 

یا گفتند: 

«لن یدخل الجنه الا من کان هودا او نصاری» <ref>سوره بقره، آیه 111.</ref> 

بهشت مخصوص یهودیها یا ترساهاست که این نیز دروغ است؛ یا گفتند: 

«لن تمسنا النار الا ایاما معدوده قل اتخذتم عند الله عهدا فلن یخلف الله[۹۹]

عهده‌ام تقولون علی الله ما لا تعلمون» <ref>سوره بقره، آیه 80.</ref> 

ما در قیامت، بیش از چند روز معذب نیستیم. خداوند می‌فرماید: آیا شما از خداوند عهد و میثاقی گرفته‌اید؟ این خودستاییها برای چیست؟ 

خودبینی و خودستایی، بسیار زشت است و اگر به صورت بیماری واگیرداری درآید و به جامعه ستایی و گروه ستایی تبدیل گردد، بلای عظیمی می‌شود و خطر نژاد پرستی مانند نژاد پرستی اسرائیلیها، را در پی دارد؛ از این رو قرآن و سنت معصومین (علیهم السلام) خودستایی فردی را تحریم و منع کرده‌اند تا به نژاد پرستی منجر نشود. 
== پانویس ==

تاریخ برداشت : ۹۵/۷/۳
http://www.hawzah.net/fa/Book/View/45302/31206/%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%DB%8C

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ذات اقدس خداوند خودستایی را وصف گروهی از اسرائیلیها دانسته، می‌فرماید:<br/>
-«الم تر الی الذین یزکون انفسهم بل الله یزکی من یشاء و لا یظلمون فتیلا»<ref>سوره نساء، آیه 49.</ref><br/>
+«أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا»<ref>سوره نساء، آیه 49.</ref><br/>
 آیا نمی‌نگرید کسانی را که خودپسند و مغرورند و خویش را می ستایند!<br/>
 مدح و خودستایی سه حالت دارد: گاهی انسان دروغ می‌گوید و ادعای بی جایی دارد. چنین کسی که در باره او گفته شده:<br/>
@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 افتری» <ref>نهج البلاغه، خطبه 16، بند 8.</ref><br/>
 گذشته از خودبینی مذموم، سخنش کذب و حرام است؛ اما گاهی سخن و ستایش او کذب نیست؛ یعنی حقیقتا درجه‌ای علمی یا کمالی عملی دارد؛ اما همین عجب و غرور، زشت است. خودستایی به این معنا که من این کمال را دارم، تکبر، غرور، عجب است و مذموم.<br/>
-گاهی کسی کمال علمی یا عملی را دارد و ضرورت هم اقتضا می‌کند که خودرا به داشتن آن معرفی کند که ازباب عجب و خودستایی و خودپسندی نیست؛ بلکه از باب اتمام حجت و از باب «اما بنعمه ربک فحدث» <ref>سوره ضحی، آیه 11.</ref><br/>
+گاهی کسی کمال علمی یا عملی را دارد و ضرورت هم اقتضا می‌کند که خودرا به داشتن آن معرفی کند که ازباب عجب و خودستایی و خودپسندی نیست؛ بلکه از باب اتمام حجت و از باب «وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ» <ref>سوره ضحی، آیه 11.</ref><br/>
 است، چنانکه امیرالمؤمنین (علیه السلام) گاهی در نامه‌هایی که برای امویان می‌نگارد خود را به عظمت معرفی می‌کند و آنگاه می‌فرماید:<br/>
 «لولا ما نهی الله عنه من تزکیه المرء نفسه لذکر ذاکر فضائل جمه»<ref>نهج البلاغه، نامه 28، بند 10</ref><br/>
 اگر خداوند ازخودستایی نهی نکرده بود، فضایل فراوان خود را برمی شمردم. غرض آن که، اگرانسان توفیق خدمتی یافت و آنگاه آن را به رخ دیگران کشید، عمدا سعی خودراهدر داده است و اگر خدا به ما توفیقی داده، علمی آموخته و عملی اندوخته‌ایم باید معتقد باشیم نعمت الهی است و آن را به خدا نسبت بدهیم نه به خود.<br/>
 خودستایی، کار اسرائیلیها و برخی از ترسایان است که به دروغ گفتند:<br/>
-«نحن ابناء الله و احباؤه» <ref>سوره مائده، آیه 18.</ref><br/>
+«نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ» <ref>سوره مائده، آیه 18.</ref><br/>
 یا گفتند:<br/>
-«لن یدخل الجنه الا من کان هودا او نصاری» <ref>سوره بقره، آیه 111.</ref><br/>
+«لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كَانَ هُودًا أَوْ نَصَارَى» <ref>سوره بقره، آیه 111.</ref><br/>
 بهشت مخصوص یهودیها یا ترساهاست که این نیز دروغ است؛ یا گفتند:<br/>
-«لن تمسنا النار الا ایاما معدوده قل اتخذتم عند الله عهدا فلن یخلف الله[۹۹]
+«لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّامًا مَعْدُودَةً قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْدًا فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ» <ref>سوره بقره، آیه 80.</ref><br/>
-عهده‌ام تقولون علی الله ما لا تعلمون» <ref>سوره بقره، آیه 80.</ref><br/>
 ما در قیامت، بیش از چند روز معذب نیستیم. خداوند می‌فرماید: آیا شما از خداوند عهد و میثاقی گرفته‌اید؟ این خودستاییها برای چیست؟<br/>
 خودبینی و خودستایی، بسیار زشت است و اگر به صورت بیماری واگیرداری درآید و به جامعه ستایی و گروه ستایی تبدیل گردد، بلای عظیمی می‌شود و خطر نژاد پرستی مانند نژاد پرستی اسرائیلیها، را در پی دارد؛ از این رو قرآن و سنت معصومین (علیهم السلام) خودستایی فردی را تحریم و منع کرده‌اند تا به نژاد پرستی منجر نشود.<br/>

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 <div class="hold">
-<div class="return">بازگشت به [[خود ستایی]]</div>
+<div class="return">بازگشت به [[خود ستایی ]]</div>
 </div>

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 == پانویس ==
 {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
-<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text">پایگاه اطلاع رسانی حوزه -تاریخ برداشت : ۹۵/۷/۳ </span></div>
+<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text">[http://www.hawzah.net/fa/Book/View/45302/31206/%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%DB%8C پایگاه اطلاع رسانی حوزه] -تاریخ برداشت : ۹۵/۷/۳ </span></div>
 <div class="hold">
-<div class="return">بازگشت به [[خودستایی]]</div>
+<div class="return">بازگشت به [[خود ستایی]]</div>
 </div>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
+<div class="head1">سرانجام خودبینی و خودستایی</div>
 سرانجام خودبینی و خودستایی
 ذات اقدس خداوند خودستایی را وصف گروهی از اسرائیلیها دانسته، می‌فرماید:<br/>
 «الم تر الی الذین یزکون انفسهم بل الله یزکی من یشاء و لا یظلمون فتیلا»<ref>سوره نساء، آیه 49.</ref><br/>
 آیا نمی‌نگرید کسانی را که خودپسند و مغرورند و خویش را می ستایند!<br/>
 مدح و خودستایی سه حالت دارد: گاهی انسان دروغ می‌گوید و ادعای بی جایی دارد. چنین کسی که در باره او گفته شده:<br/>
 «هلک من ادعی و خاب من[۹۸]
 افتری» <ref>نهج البلاغه، خطبه 16، بند 8.</ref><br/>
 گذشته از خودبینی مذموم، سخنش کذب و حرام است؛ اما گاهی سخن و ستایش او کذب نیست؛ یعنی حقیقتا درجه‌ای علمی یا کمالی عملی دارد؛ اما همین عجب و غرور، زشت است. خودستایی به این معنا که من این کمال را دارم، تکبر، غرور، عجب است و مذموم.<br/>
 گاهی کسی کمال علمی یا عملی را دارد و ضرورت هم اقتضا می‌کند که خودرا به داشتن آن معرفی کند که ازباب عجب و خودستایی و خودپسندی نیست؛ بلکه از باب اتمام حجت و از باب «اما بنعمه ربک فحدث» <ref>سوره ضحی، آیه 11.</ref><br/>
 گاهی کسی کمال علمی یا عملی را دارد و ضرورت هم اقتضا می‌کند که خودرا به داشتن آن معرفی کند که ازباب عجب و خودستایی و خودپسندی نیست؛ بلکه از باب اتمام حجت و از باب
-−
 «اما بنعمه ربک فحدث» <ref>سوره ضحی، آیه 11.</ref><br/>
-−
 است، چنانکه امیرالمؤمنین (علیه السلام) گاهی در نامه‌هایی که برای امویان می‌نگارد خود را به عظمت معرفی می‌کند و آنگاه می‌فرماید:<br/>
 «لولا ما نهی الله عنه من تزکیه المرء نفسه لذکر ذاکر فضائل جمه»<ref>نهج البلاغه، نامه 28، بند 10</ref><br/>
 اگر خداوند ازخودستایی نهی نکرده بود، فضایل فراوان خود را برمی شمردم. غرض آن که، اگرانسان توفیق خدمتی یافت و آنگاه آن را به رخ دیگران کشید، عمدا سعی خودراهدر داده است و اگر خدا به ما توفیقی داده، علمی آموخته و عملی اندوخته‌ایم باید معتقد باشیم نعمت الهی است و آن را به خدا نسبت بدهیم نه به خود.<br/>
 خودستایی، کار اسرائیلیها و برخی از ترسایان است که به دروغ گفتند:<br/>
 «نحن ابناء الله و احباؤه» <ref>سوره مائده، آیه 18.</ref><br/>
 یا گفتند:<br/>
 «لن یدخل الجنه الا من کان هودا او نصاری» <ref>سوره بقره، آیه 111.</ref><br/>
 بهشت مخصوص یهودیها یا ترساهاست که این نیز دروغ است؛ یا گفتند:<br/>
 «لن تمسنا النار الا ایاما معدوده قل اتخذتم عند الله عهدا فلن یخلف الله[۹۹]
 عهده‌ام تقولون علی الله ما لا تعلمون» <ref>سوره بقره، آیه 80.</ref><br/>
 ما در قیامت، بیش از چند روز معذب نیستیم. خداوند می‌فرماید: آیا شما از خداوند عهد و میثاقی گرفته‌اید؟ این خودستاییها برای چیست؟<br/>
 خودبینی و خودستایی، بسیار زشت است و اگر به صورت بیماری واگیرداری درآید و به جامعه ستایی و گروه ستایی تبدیل گردد، بلای عظیمی می‌شود و خطر نژاد پرستی مانند نژاد پرستی اسرائیلیها، را در پی دارد؛ از این رو قرآن و سنت معصومین (علیهم السلام) خودستایی فردی را تحریم و منع کرده‌اند تا به نژاد پرستی منجر نشود.<br/>
 == پانویس ==
 http://www.hawzah.net/fa/Book/View/45302/31206/%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%DB%8C

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۵ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۵:۱۵
(بدون تفاوت)