فرهنگ مصادیق:زکات دام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Hoseinzadeh در ‏۲۶ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۳۱

2017-02-14T09:31:44Z

Fayzi: /* نقش حکومت در زکات */

2017-01-21T11:16:13Z

‏نقش حکومت در زکات

Fayzi در ‏۲ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۱۴

2017-01-21T11:14:51Z

نمایش تغییرات

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-12-21T08:24:20Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

Fayzi: Fayzi صفحهٔ زکات دام را به فرهنگ مصادیق:زکات دام منتقل کرد

2016-12-21T07:58:12Z

Fayzi صفحهٔ زکات دام را به فرهنگ مصادیق:زکات دام منتقل کرد

Kazem در ‏۱۶ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۳۳

2016-09-06T09:33:28Z

Abbas69: اصلاح ارقام

2016-08-18T10:02:07Z

اصلاح ارقام

Abbas69 در ‏۲۸ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۵۹

2016-08-18T09:59:39Z

User2 در ‏۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۲۲

2016-05-18T08:22:55Z

User2: /* آداب دریافت زکات */

2016-05-18T07:57:43Z

‏آداب دریافت زکات

@@ سطر ۸۵: / سطر ۸۵: @@
 در روایات اسلامی نگهداری حیوانات اهلی را مایهٔ خیر، برکت و عزّت آن خانواده دانسته‌اند.<br/>
 پیامبر گرامی اسلام می‌فرماید: «الْإِبِلُ عِزٌّ لِأَهْلِهَا وَ الْغَنَمُ بَرَکَهٌ؛ شتر مایه عزت و گوسفند مایهٔ برکت بر اهل خانه است»<ref>بحار الانوار، ج61، ص109.</ref><br />
-از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نقل شده که فرمود: «عن النبی صلی الله علیه واله أنه قال : تسعه أعشار الرزق فی التجاره والجزء الباقی فی السابیاء یعنی الغنم.» یعنی: «نه دهم روزی در تجارت است و باقی در گوسفندداری است.»<ref>شیخ صدوق، الخصال، خصال ده گانه، حدیث 45.</ref><br />
+از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نقل شده که فرمود: «عن النبی صلی الله علیه واله أنه قال : تِسْعَةُ أَعْشَارِ الرِّزْقِ فِي التِّجَارَةِ وَ الْجُزْءُ الْبَاقِي فِي السَّابِيَاءیعنی الغنم.» یعنی: «نه دهم روزی در تجارت است و باقی در گوسفندداری است.»<ref>شیخ صدوق، الخصال، خصال ده گانه، حدیث 45.</ref><br />
 بنابراین شغل دامداری شغلی با برکت و نگه داشتن حیوانات حلال گوشت اهلی مایه افزایش برکت و رزق می‌شود.<br/>
 دامداران عزیز باید توجه داشته باشند که برخی انبیا الهی و اولیاء الهی در کار پرورش دام فعالیت می‌کردند و پیامبر اکرم با دستان خود، گوسفندان را می‌دوشید.<br/>
@@ سطر ۱۰۸: / سطر ۱۰۸: @@
 «سُئِلَ عَنِ الزَّکَاهِ قَالَ الزَّکَاهُ عَلَی تِسْعَهِ أَشْیَاءَ عَلَی الذَّهَبِ وَ الْفِضَّهِ وَ الْحِنْطَهِ وَ الشَّعِیرِ وَ التَّمْرِ وَ الزَّبِیبِ وَ الْإِبِلِ وَ الْبَقَرِ وَ الْغَنَمِ وَ عَفَا رَسُولُ اللَّهِ ص عَمَّا سِوَی ذَلِکَ ؛در مورد [[زکات]] پرسیده شد وامام (علیه السلام ) فرمود [[زکات]] در نه چیز است در طلا و نقره و شتر و گاو و گوسفند و گندم و جو و خرما و کشمش، و غیر اینها را پیامبر اکرم «صلی الله علیه و آله و سلّم » معاف کرد.»<ref>شیخ طوسی، استبصار، ج2، ص4، دارالکتب الاسلامیه، تهران، چا پ اول، 1390 ه ق.</ref><br />
 در فتاوای مشهور فقها نیز با استناد به روایات، همین نُه چیز بیان شده است.<ref>شهید ثانی، شرح لمعه، ج2، ص13، چاپ اول، مجمع فکر الاسلامی، قم، 1385 ه ش.</ref><br/>
-رسول خدا «صلی اللَّه علیه و آله » فرمود: «تجاوزت لکم عن صدقه الخیل والرقیق ؛ [[زکات]] انواع اسب‌ها و بردگان را بر شما بخشودم.»<ref>ابن بابویه، عیون أخبار الرضا علیه السلام؛ ج 2؛ ص103، چاپ اول، نشرصدوق، تهران، 1372 ه ش .</ref><br />
+رسول خدا «صلی اللَّه علیه و آله » فرمود: «عَفَوْتُ لَكُمْ عَنْ صَدَقَةِ الْخَيْلِ وَ الرَّقِيق‏ ؛ [[زکات]] انواع اسب‌ها و بردگان را بر شما بخشودم.»<ref>ابن بابویه، عیون أخبار الرضا علیه السلام؛ ج 2؛ ص103، چاپ اول، نشرصدوق، تهران، 1372 ه ش .</ref><br />
 شیخ صدوق در شرح این حدیث نورانی می‌نویسد: <br />
 «مفهوم بخشیدن این است که حضرت می‌توانسته نبخشد و بنابر اخذ [[زکات]] بوده، امّا حضرتش به مصلحتی آن را بخشیده است، و باید توجّه داشت که بر طبق آیه شریفه «خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَهً» بر ولیّ امر است که بر آنچه مال محسوب می‌شود زکاتی معیّن کند و آن را بستاند و در مواردی که قرآن کریم معیّن نموده به مصرف رساند، و سیاق آیه و شأن نزولش راهنمائی می‌کند که مراد از اموال آن مالی است که تراکم ایجاد می‌کند و به فرموده قرآن: «كَيْ لَا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِيَاءِ مِنْكُمْ»<ref>حشر/۷</ref> می‌شود، و این پیشوای مسلمین است که باید در هر زمانی بر حسب اوضاع و شرایط اموالی را که موجب تراکم ثروت می‌شود مشخّص سازد، و نصاب لازم [[زکات]] را در آنها تعیین نماید.<br/>
@@ سطر ۱۱۶: / سطر ۱۱۶: @@
 «الرقیق الّذی تبتغی التّجاره فانّه من المال الّذی یزکّی ؛ یعنی بر بردگانی که برای تجارت و خرید و فروش تهیّه شده‌اند [[زکات]] تعلّق می‌گیرد، و در خبر دیگر نصاب آن را تعیین فرموده‌اند. »<br />
 در کتاب شریف وافی نیز بابی بعنوان «زکاه الرّقیق و الخیل» و بابی بعنوان «زکاه مال التّجاره» وجود دارد و احادیث بسیاری در آن باب از کتب اربعه نقل شده است، بعنوان مثال در کافی و دیگر کتب اربعه از محمّد بن مسلم از امام صادق علیه السّلام روایت است که فرمود:<br />
-«البرّ و الشّعیر و الذّرّه و الدّخن و الارز و السّلت و العدس و السّمسم کلّ هذا یزکّی و اشباهه ؛ یعنی: باید [[زکات]] گندم و جو و ذرّت و ارزن و برنج و سلت (جو بی پوست) و عدس و کنجد و امثال اینها پرداخت شود.»<br />
+«َ الْبُرُّ وَ الشَّعِيرُ وَ الذُّرَةُ وَ الدُّخْنُ وَ الْأَرُزُّ وَ السُّلْتُ وَ الْعَدَسُ وَ السِّمْسِمُ كُلُّ هَذَا يُزَكَّى وَ أَشْبَاهُه‏ ؛ یعنی: باید [[زکات]] گندم و جو و ذرّت و ارزن و برنج و سلت (جو بی پوست) و عدس و کنجد و امثال اینها پرداخت شود.»<br />
 لیکن فقهای عظام همه آن روایات را حمل بر استحباب می‌کنند چون از روایاتی که مثل روایت متن است تعارض فهمیده‌اند و بنا بر این آنها را حمل بر استحباب کرده‌اند.».<ref>شیخ کلینی، کافی، ج3، ص530 چاپ چهارم، دار الکتب الاسلامیه، تهران، 1407 ه ق.</ref><br/>
 از پاره‌ای روایات بر می‌آید که حضرت امیر(علیه السلام) در دوران زمامداری، افزون بر موارد نُه گانه، بر اسبها نیز، [[زکات]] بست. از جمله در روایت ارزشمندی از زراره و محمدبن مسلم، از امام باقر و امام صادق(علیهما السلام) روایت کرده‌اند که فرمود:<br />
-«وضع امیرالمؤمنین(ع) علی الخیل العتاق الراعیه فی کل عام دینارین وجعل علی البراذین دیناراً؛ حضرت امیر(ع) بر اسبهای نجیب علف چر، در هر سال دو دینار و بر اسبهای باربر، در هر سال یک دینار قرار داد» یکن فقهای عظام همه آن روایات را حمل بر استحباب می‌کنند چون از روایاتی که مثل روایت متن است تعارض فهمیده‌اند و بنا بر این آنها را حمل بر استحباب کرده‌اند.».<ref>فقه اهل البیت، موسسه دایره المعارف فقه اسلامی، ج1، ص19. نقل از ایت الله مومن.</ref><br/>
+«وَضَعَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ص عَلَى الْخَيْلِ الْعِتَاقِ الرَّاعِيَةِ فِي كُلِّ فَرَسٍ فِي كُلِّ عَامٍ دِينَارَيْنِ وَ جَعَلَ عَلَى الْبَرَاذِينِ دِينَارا؛ حضرت امیر(ع) بر اسبهای نجیب علف چر، در هر سال دو دینار و بر اسبهای باربر، در هر سال یک دینار قرار داد» یکن فقهای عظام همه آن روایات را حمل بر استحباب می‌کنند چون از روایاتی که مثل روایت متن است تعارض فهمیده‌اند و بنا بر این آنها را حمل بر استحباب کرده‌اند.».<ref>فقه اهل البیت، موسسه دایره المعارف فقه اسلامی، ج1، ص19. نقل از ایت الله مومن.</ref><br/>
 از پاره‌ای روایات بر می‌آید که حضرت امیر(علیه السلام) در دوران زمامداری، افزون بر موارد نُه گانه، بر اسبها نیز، [[زکات]] بست. از جمله در روایت ارزشمندی از زراره و محمدبن مسلم، از امام باقر و امام صادق(علیهما السلام) روایت کرده‌اند که فرمود:<br />
 برخی از علمای شیعه در توضیح حدیث فوق می‌نویسند : «حضرت امیر (علیه السلام) برای اسب [[زکات]] وضع نکردند، حضرت امیر مالیاتی بر اسب و استر ـ به حسب آنچه در روایت صحیحه هست ـ قرار داده و اخذ مالیات برای ولی امر جایز است. ما معتقدیم یکی از منابع مالی ولی امر، جعل مالیات است و این [[زکات]] نیست. البته طبق فتوای فقها و پاره‌ای روایات، [[زکات]] بر اسب و استر مستحب است »<ref>نجفی، محمد حسن، جواهر الکلام، ج۱۵، ص۴۷۱.</ref>یکن فقهای عظام همه آن روایات را حمل بر استحباب می‌کنند چون از روایاتی که مثل روایت متن است تعارض فهمیده‌اند و بنا بر این آنها را حمل بر استحباب کرده‌اند.».18<br/>

@@ سطر ۲۴۰: / سطر ۲۴۰: @@
 == نقش حکومت در زکات ==
 [[زکات]] جزو اموال عمومی و مربوط به مصالح عامه مسلمین است و از این رو گردآوری و توزیع آن در مصارف مقرر از شئون حاکم و ولی امر است . <br/>
-مستفاد از آیهٔ شریفه «خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَه ؛از اموال آنها صدقه‌ای (بعنوان زکات) بگیر»<ref>توبه /103.</ref> که در آن پیامبر اکرم «صلّی الله علیه و آله و سلّم» مامور اخذ [[زکات]] شده، این است که اخذ [[زکات]] از وظایف حاکم و ولی امر است. و در زمان غیبت می‌دانیم خدای متعال راضی نیست شئون مربوط به اداره جامعه اسلامی و مصالح عامه مسلمین تعطیل شود و حتّی در زمان غیبت نیز باید حاکم و ولی فقیه یا فقیه جامع الشرایط، متولی آن باشد.<br/>
+مستفاد از آیهٔ شریفه «خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً؛ از اموال آنها صدقه‌ای (بعنوان زکات) بگیر»<ref>توبه /103.</ref> که در آن پیامبر اکرم «صلّی الله علیه و آله و سلّم» مامور اخذ [[زکات]] شده، این است که اخذ [[زکات]] از وظایف حاکم و ولی امر است. و در زمان غیبت می‌دانیم خدای متعال راضی نیست شئون مربوط به اداره جامعه اسلامی و مصالح عامه مسلمین تعطیل شود و حتّی در زمان غیبت نیز باید حاکم و ولی فقیه یا فقیه جامع الشرایط، متولی آن باشد.<br/>
 بنابراین چند وظیفه اصلی حکوت در [[زکات]] عبارتند از: <br/>
 ۱ـ جمع آوری منظم و دقیق زکات<br/>

@@ سطر ۵۱: / سطر ۵۱: @@
 </div>
 نویسنده: مصطفی کوهی <br />
+تهیه و تدوین: پژوهشکده امر به معروف و نهی از منکر قم<br />
-== زکات دام ==
 == زکات انعام در لغت ==

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 |-
 | ۵ || [[نپرداختن زکات فطره]]
 |}
 <p class="relatemedia">چندرسانه‌ای مرتبط</p>

@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 |-
 ! ردیف !! عنوان
 |}
 <p class="relatemedia">چندرسانه‌ای مرتبط</p>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۵۸
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 بسم الله الرحمن الرحیم<br />
-تهیه و تدوین:پژوهشکده امر به معروف قم<br />
+تهیه و تدوین: پژوهشکده امر به معروف قم<br />
 نویسنده: مصطفی کوهی <br />

@@ سطر ۲۱۷: / سطر ۲۱۷: @@
 «از نصاب شتر وگاو و گوسفندیکه سالم است باید حیوان سالم را [[زکات]] بدهد، واگر مالک بخواهد حیوان مریض را بپردازد قبول نمی‌شود مگر آنکه همه نصاب مریض باشند، و نیز حیوان پیر بعنوان [[زکات]] نصابی که همه جوانند پذیرفته نیست مگر آن که همه پیر باشند و حیوانیکه یک چشمش بی حس شده باشد از نصابی که همه آنها سالم است قبول نمی‌شود هرچند که عرفا یکی از آنها شمرده شود و اما اگر همه آنها سالم است قبول نمی‌شود هرچند که عرفا یکی از آنها شمرده شود و اما اگر همه نصاب به یک نوع بیماری مبتلا شده باشد مکلف تکلیف ندارد که از جای دیگر حیوان سالم بخرد و بعنوان [[زکات]] بدهد بلکه به زکاتی از همان گله مریض ‍اکتفا می‌شود واما اگر قسمتی از نصاب مریض و قسمتی از آن سالم باشد احتیاط واجب اگر نگوئیم اقوی آن است که حیوانی سالم و متوسط الحال را بعنوان [[زکات]] بدهد و لازم نیست بین سالمها و مریض‌ها تناسب برقرار نموده و به نسبتی که بدست می‌آید حیوانی برای [[زکات]] انتخاب کند) مثلا اگر نسبت سالمها به مریضها یک دوم است یکدوم از سالمها و یکدوم دیگر از مریضها انتخاب کند)، و همچنین نباید گوسفند تازه زا را که هنوز پانزده روز از زائیدنش نگذشته را بعنوان [[زکات]] بگیرد هرچند که مالک خودش آنرا انتخاب کند مگر آنکه نصاب همه اش تازه زا باشند، و نیز گوسفند پروار که برای خوردن نگهداری شده و قوچ مخصوص جفت گیری را نباید گرفت بلکه اقوی آنستکه بگوئیم که چنین قوچی و چنان پرواری جزء نصاب نیست هرچند که شمردنش از نصاب به احتیاط نزدیکتر است.<ref>امام خمینی ، تحریر الوسیله ، ج2 ، ص45،  چاپ دوم ، دار العلم ، قم 1370 ه ش .</ref><br/>
-== آداب دریافت [[زکات]] ==
+== آداب دریافت زکات==
 === دعا کردن برای زکات دهندگان ===
 در مجمع البیان می‌نویسد:<br/>