Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-12-21T05:57:00Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Fayzi: Fayzi صفحهٔ ذبح را به فرهنگ مصادیق:ذبح منتقل کرد

2016-12-21T05:52:01Z

Fayzi صفحهٔ ذبح را به فرهنگ مصادیق:ذبح منتقل کرد

User2: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-05-18T05:30:58Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> ذبح </div>

==مقدمه==
ذَبْح بریدن رگهای چهارگانه گردن است. بنابر مشهور، ذبح با بریدن تمامی رگهای چهارگانه (معروف به اوداج اربعه) یعنی مری، حلقوم و دو شاه رگ گردن که بنابر مشهور به حلقوم و بنابر قول برخی به مری احاطه دارد، محقق می‌شود و بریدن بعض رگها در صورت امکان بریدن همه آنها، کفایت نمی‌کند.<br/>

== تعریف ذبح، ذبیحه و ذابح ==
ذَبْح بریدن رگهای چهارگانه گردن است.به حیوان ذبح شده «ذبیحه» و به ذبح کننده «ذابح» گفته می‌شود. از آن در باب صید و ذباحه سخن گفته‌اند.<br/>
ذبح، یکی از راه‌های تذکیه حیوان ات خشکی تذکیه پذیر جز شتر و ملخ است.<br/>
حیوان ات دریایی نیز که خون جهنده دارند جز ماهی با ذبح تذکیه می‌شوند.<br/>

== شرایط ذابح ==
ذابح باید مسلمان یا در حکم مسلمان باشد؛ بنابراین، ذبیحه کافر غیر کتابی ( اهل کتاب) حلال نیست<ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۷۹ -۸۰. </ref>.<br/>
در اینکه ذبیحه اهل کتاب مطلقا حرام است یا در صورت بردن نام خداوند هنگام ذبح، حلال می‌باشد، اختلاف است. مشهور قائل به قول اوّل اند<ref>جواهر الکلام، جلد ۳۶، ص۸۰ -۸۷.</ref><ref>فقه الصادق،ج۲۴، ص۱۰.</ref>.<br/>
ایمان (دوازده امامی بودن) بنابر مشهور در ذابح شرط نیست؛ از این رو، ذبیحه تمامی فرقه‌های مسلمان، جز آنان که محکوم به کفرند، مانند ناصبی حلال است<ref>جواهر الکلام،ج۳۶، ص۹۳ -۹۵.</ref>.<br/>
ذبیحه کودک ممیز آشنا به چگونگی ذبح حلال است<ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۹۰. </ref>.<br/>
از دیگر شرایط ذابح قصد تذکیه است.<br/>
بنابر این، ذبیحه فرد مست، دیوانه یا کودک غیر ممیز حلال نیست<ref>مسالک الافهام،ج۱۱، ص۴۶۶.</ref><ref>جواهر الکلام،ج۳۶، ص۹۷. </ref><ref>منهاج الصالحین (خویی)، ج۲،ص۳۳۵. </ref>.<br/>

== آلت ذبح ==
آلت ذبح باید از جنس آهن برنده، مانند کارد باشد؛ بنابر این، ذبح با آلتی دیگر صحیح نیست، مگر در صورت دسترسی نداشتن به آن و بیم تلف شدن حیوان که در این صورت، ذبح با شی ء تیز دیگری مانند سنگ، صحیح است ( آلات تذکیه)<ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۹۹ -۱۰۰.</ref>.<br/>

== کیفیت ذبح ==
بنابر مشهور، ذبح با بریدن تمامی رگهای چهارگانه (معروف به اوداج اربعه) یعنی مری، حلقوم و دو شاه رگ گردن که بنابر مشهور به حلقوم و بنابر قول برخی به مری احاطه دارد، محقق می‌شود و بریدن بعض رگها در صورت امکان بریدن همه آنها، کفایت نمی‌کند<ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۱۰۵. </ref>.<br/>

== شرایط ذبح ==
=== روبه قبله بودن ذبیحه ===
روبه قبله بودن ذبیحه هنگام ذبح در صورت امکان<ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۱۱۰ -۱۱۱. </ref>در اینکه همه قسمت جلوی بدن، یعنی صورت، سینه، گلو و شکم حیوان باید روبه قبله باشد یا روبه قبله بودن محلّ ذبح (گلو) کفایت می‌کند، اختلاف است<ref>مسالک الافهام، ج۱۱، ص۴۷۶. </ref><ref>مجمع الفائده،ج۱۱، ص۱۱۴.</ref><ref>مستند الشیعه،ج۱۵، ص۴۱۱. </ref><ref>کشف اللثام، ج۹، ص۲۲۸.</ref>چنانچه از روی فراموشی یا جهل و یا ندانستن قبله، حیوان به طرف قبله ذبح نشود، اشکال ندارد<ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۱۱۱. </ref>. روبه قبله بودن ذابح شرط نیست<ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۱۱۱ -۱۱۲.</ref>.<br/>
=== بردن نام خدا توسط ذابح، هنگام ذبح ===
بردن نام خدا توسط ذابح، هنگام ذبح، مانند گفتن «بسم الله»، «الحمد للّٰه» یا «سبحان الله». در کفایت گفتن «الله» به تنهایی اختلاف است<ref>مسالک الافهام،ج۱۱، ص۴۷۷ -۴۸۸. </ref><ref>جواهر الکلام،ج۳۶، ص۱۱۳.</ref>.<br/>
===زنده بودن ذبیحه هنگام ذبح ===
زنده بودن ذبیحه هنگام ذبح. در صورت مشتبه بودن حال حیوان بین مرگ و حیات، چنانچه پس از ذبح حرکتی که گویای حیات باشد- مانند برهم زدن چشمها، دست و پا زدن یا تکان دادن دم- از آن سربزند یا از بدنش خون متعارف بیرون آید و یا بنابر قولی، هر دو نشانه تحقق یابد، حکم به زنده بودن و حلّیت حیوان می‌شود<ref>جواهر الکلام،جلد ۳۶، ص۱۴۱ -۱۵۳.</ref><ref>تحریر الوسیله، ج۲، ص۱۴۹ -۱۵۰.</ref><ref>مهذّب الاحکام، ج۲۳، ص۷۳ -۷۷.</ref>البته بسیاری از فقها استقرار حیات، به معنای قابلیت زنده ماندن حیوان به مدّت یک روز یا بیشتر قبل از ذبح را شرط دانسته‌اند و برخی در حکم به حلّیت ذبیحه، تکان خوردن آن پس از ذبح یا بیرون آمدن خون متعارف یا تحقق هر دو نشانه را کافی دانسته‌اند.<br/>
قائلان به استقرار حیات نیز در فرض مشتبه بودن حال حیوان، حرکت گویای حیات، یا خروج خون متعارف و یا هر دو را نشانه استقرار حیات دانسته‌اند. بنابر این، در فرض اشتباه، بدون هیچ اختلافی، حرکت یا خروج خون و یا هر دو- بنابر اختلاف اقوال- در حکم به حلّیت ذبیحه کفایت می‌کند. از این رو، برخی گفته‌اند:<br/>
بین علامت یاد شده و استقرار حیات ملازمه وجود دارد و در نتیجه، اکتفا به آن مطلقا جایز است؛ زیرا شرط استقرار حیات در صورتی فایده خواهد داشت که با وجود علامت یاد شده علم به عدم استقرار حیات حاصل شود؛ در حالی که با وجود ملازمه بین آن دو، چنین چیزی امکان پذیر نیست. در نتیجه، ثمره‌ای بر این شرط مترتّب نخواهد بود<ref>جواهر الکلام،ج۳۶، ص۱۴۱ -۱۴۸.</ref>.<br/>
=== ذبح کردن حیوان از طرف گلو بنا بر قولی ===
ذبح کردن حیوان از طرف گلو و نه پشت سر، بنابر قول گروهی از فقها<ref>وسیله النجاه ،ص۶۰۶.</ref><ref>منهاج الصالحین (سیدمحسن حکیم)، ج۲ ،ص۳۶۱.</ref><ref>منهاج الصالحین (خویی)، ج۲، ص۳۳۹.</ref><ref>تحریر الوسیله، ج۲، ص۱۴۷.</ref>در مقابل، گروهی دیگر، ذبح از قفا را نیز در صورتی که حیوان قبل از بریدن اوداج اربعه اش و بعد از آن زنده باشد، صحیح دانسته‌اند؛ البته با اختلاف در لزوم حیات مستقر یا کفایت صرف حیات، هرچند غیر مستقر، چنان که گذشت<ref>المبسوط، ج۱، ص۳۹۰.</ref><ref>قواعد الاحکام،ج۳، ص۳۲۳.</ref><ref>مجمع الفائده، ج۱۱، ص۱۰۰.</ref><ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۱۴۱.</ref><ref>منهاج الصالحین (سیستانی)، ج۳، ص۲۸۰.</ref>.<br/>
=== پی در پی بریدن اوداج اربعه ===
بنابر مشهور پی در پی بریدن اوداج اربعه، به گونه‌ای که همه رگهای چهارگانه قبل از جان دادن حیوان بریده شوند<ref>مهذّب الاحکام ،ج۲۳، ص۶۸.</ref>.<br/>
در اینکه جدا کردن سر حیوان قبل از جان دادن حرام است یا مکروه، اختلاف است؛ چنان که بنابر قول به حرمت، در اینکه گوشت ذبیحه نیز حرام می‌شود یا نه، اختلاف است. بسیاری قائل به عدم حرمت آن هستند<ref>جواهر الکلام،ج۳۶، ص۱۲۰ -۱۲۳.</ref>. <br/>
بنابر قول مشهور، کندن پوست ذبیحه یا جدا کردن عضوی از آن قبل از سرد شدن مکروه است. برخی، آن را حرام و موجب حرمت گوشت ذبیحه دانسته‌اند<ref>جواهر الکلام،ج۳۶، ص۱۲۳ -۱۲۵.</ref>.<br/>

== مستحبات ذبح ==
بستن دو دست و یک پا و باز گذاشتن پای دیگر در ذبح گوسفند و بستن هر چهار دست و پا و رها کردن دم در ذبح گاو؛ رها کردن مرغ پس از سر بریدن؛ تیز کردن آلت ذبح و سریع بریدن رگها؛ عرضه آب بر حیوان قبل از ذبح؛ رو به قبله بودن ذابح هنگام ذبح و بردن و خواباندن حیوان برای ذبح به ملایمت و نرمی<ref>جواهر الکلام،ج۳۶، ص۱۳۱ -۱۳۴.</ref>. <br/>

== مکروهات ذبح ==
فروبردن آلت ذبح در زیر حلقوم و کشاندن آن به سمت جلو، برخی آن را حرام دانسته‌اند؛ <ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۱۳۶ -۱۳۷. </ref> ذبح کردن حیوان در منظر دیگر حیوانات؛<ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۱۳۷. </ref>ذبح کردن در شب،<ref>جواهر الکلام،ج۳۶، ص۱۳۴. </ref>و پیش از زوال روز جمعه؛<ref>جواهر الکلام،ج۳۶. ص۱۳۵.</ref> کشتن حیوان دست پرورده <ref>جواهر الکلام، ج۳۶. ص۱۳۸.</ref> و بریدن نخاع پیش از جان دادن حیوان، برخی آن را حرام دانسته‌اند<ref>جواهر الکلام ج۳۶، ص۱۳۵ -۱۳۶. </ref>.<br/>

==منبع==
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۳، ص ۷۰۱ -۷۰۴. <br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.wikifeqh.ir/%D8%B0%D8%A8%D8%AD ویکی فقه] - تاریخ برداشت: 94/12/10 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[رو به قبله کردن ذبیحه]] </div>
</div>

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 == آلت ذبح ==
-آلت ذبح باید از جنس آهن برنده، مانند کارد باشد؛ بنابر این، ذبح با آلتی دیگر صحیح نیست، مگر در صورت دسترسی نداشتن به آن و بیم تلف شدن حیوان که در این صورت، ذبح با شی ء تیز دیگری مانند سنگ، صحیح است ( آلات تذکیه)<ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۹۹ -۱۰۰.</ref>.<br/>
+آلت ذبح باید از جنس آهن برنده، مانند کارد باشد؛ بنابر این، ذبح با آلتی دیگر صحیح نیست، مگر در صورت دسترسی نداشتن به آن و بیم تلف شدن حیوان که در این صورت، ذبح با شی ء تیز دیگری مانند سنگ، صحیح است (آلات تذکیه)<ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۹۹ -۱۰۰.</ref>.<br/>
 == کیفیت ذبح ==
@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 == شرایط ذبح ==
 === روبه قبله بودن ذبیحه ===
-روبه قبله بودن ذبیحه هنگام ذبح در صورت امکان<ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۱۱۰ -۱۱۱. </ref>در اینکه همه قسمت جلوی بدن، یعنی صورت، سینه، گلو و شکم حیوان باید روبه قبله باشد یا روبه قبله بودن محلّ ذبح (گلو) کفایت می‌کند، اختلاف است<ref>مسالک الافهام، ج۱۱، ص۴۷۶. </ref><ref>مجمع الفائده،ج۱۱، ص۱۱۴.</ref><ref>مستند الشیعه،ج۱۵، ص۴۱۱. </ref><ref>کشف اللثام، ج۹، ص۲۲۸.</ref>چنانچه از روی فراموشی یا جهل و یا ندانستن قبله، حیوان به طرف قبله ذبح نشود، اشکال ندارد<ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۱۱۱. </ref>. روبه قبله بودن ذابح شرط نیست<ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۱۱۱ -۱۱۲.</ref>.<br/>
+روبه قبله بودن ذبیحه هنگام ذبح در صورت امکان<ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۱۱۰ -۱۱۱. </ref> در اینکه همه قسمت جلوی بدن، یعنی صورت، سینه، گلو و شکم حیوان باید روبه قبله باشد یا روبه قبله بودن محلّ ذبح (گلو) کفایت می‌کند، اختلاف است<ref>مسالک الافهام، ج۱۱، ص۴۷۶. </ref><ref>مجمع الفائده،ج۱۱، ص۱۱۴.</ref><ref>مستند الشیعه،ج۱۵، ص۴۱۱. </ref><ref>کشف اللثام، ج۹، ص۲۲۸.</ref> چنانچه از روی فراموشی یا جهل و یا ندانستن قبله، حیوان به طرف قبله ذبح نشود، اشکال ندارد<ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۱۱۱. </ref>. روبه قبله بودن ذابح شرط نیست<ref>جواهر الکلام، ج۳۶، ص۱۱۱ -۱۱۲.</ref><br/>
 === بردن نام خدا توسط ذابح، هنگام ذبح ===
 بردن نام خدا توسط ذابح، هنگام ذبح، مانند گفتن «بسم الله»، «الحمد للّٰه» یا «سبحان الله». در کفایت گفتن «الله» به تنهایی اختلاف است<ref>مسالک الافهام،ج۱۱، ص۴۷۷ -۴۸۸. </ref><ref>جواهر الکلام،ج۳۶، ص۱۱۳.</ref>.<br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۵:۵۲
(بدون تفاوت)

فرهنگ مصادیق:ذبح - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Fayzi: Fayzi صفحهٔ ذبح را به فرهنگ مصادیق:ذبح منتقل کرد

User2: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام