فرهنگ مصادیق:دفاع از اسلام و مسلمانان - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Hoseinzadeh در ‏۲۶ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۰۲:۵۳

2017-02-14T02:53:39Z

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-12-18T10:14:39Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Fayzi: Fayzi صفحهٔ دفاع از اسلام و مسلمانان را به فرهنگ مصادیق:دفاع از اسلام و مسلمانان منتقل کرد

2016-12-18T10:05:14Z

Fayzi صفحهٔ دفاع از اسلام و مسلمانان را به فرهنگ مصادیق:دفاع از اسلام و مسلمانان منتقل کرد

User2: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-06-18T12:10:53Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> دفاع از اسلام و مسلمانان </div>
نویسنده : متفاوت<br/>

==مقدمه==
از نظر اسلام، [[دفاع]] به محدوده رفع خطر از خود و وابستگان و متعلقان ختم نمی‌شود، و دامنه وجوب آن تا رفع خطر از مکتب اسلام و صیانت مجتمع مسلمین از هر گونه دستبرد و تجاوزی را، شامل می‌گردد.<br/>
و این [[دفاع]] مقدس نه تنها برای رفع و دفع تسلط نظامی دشمن، که حتی در برابر خطر استعمال سیاسی، اقتصادی و فرهنگی - خواه به صورت استعمار نو و خواه به صورت کهنه آن باشد - نیز باید اعمال شود؛ و عواملچنین خطراتی برای کیان اسلام و مسلمین چه ایادی مستقیم کفار و دشمنان باشند و چه از ایادی داخلی و از میان خود مسلمانان؛ و در هر سمت و پست و مقامی قرار گرفته باشند؛ واجب است با آنان به هر صورت ممکن، و هرچند گونه مقاومت منفی، مبارزه شود؛ و دراین مسیر حتی از قراردادها و پیمان‌های نظامی و سیاسی و اقتصادی و فرهنگی که در آینده، به سلطه کفار می‌انجامد باید جلوگیری گردد ودر برابر آن‌ها [[دفاع]] به عمل آید.<br/>
این [[دفاع]] از کیان مکتب و جامعه مسلمانان تنها بر عهده افراد عادی از مسلمانان نیست، و بر دولت‌های اسلامی و تمام مسؤولین امور نیزواجب است، و همگان در حفظ قدرت، عظمت، فرهنگ و اقتصاد اسلام مسؤولند و هر یک از این امور در معرض خطر قرار گیرد باید به [[دفاع]] برخیزند و دفع خطر کنند.<br/>
دلیل وجوب این [[دفاع]] مقدس؛ نخست: عقل فطری است که از مهم‌ترین ادله احکام می‌باشد، و عقل با اولین توجه لزوم و وجوب آن را درک می‌کند و نیازی به استدلال و برهان ندارد.<br/>
عقل هر انسان خردمندی، به طور بدیهی حکم می‌کند که هر گونه خطری به عزت، شرف، آزادی، استقلال و مکتب و حکمت مورد قبول او، متوجه گردد؛ در برابر آن به [[دفاع]] برخیزد، و آیین مقدس اسلام نیز این حکم عقل فطری را تخطئه نکرده و با تأکید هر چه بیشتر به نیرومند ساختن آن برخاسته است.<br/>
دلیل دوم آن که: برداشت و مرتکز هر مسلمان از فرهنگ بالنده اسلامی آن است که اسلام عزیز برای پیروان خویش هرگز ذلت، اسارت، استعمار و استثمار را روا نمی‌دارد، و تعلیماتی از این دست که الاسلام یعلوا و لا یعلی علیه - اسلام هماره برتر و بالاتر است و چیزی بالاتر از آن قرار نمی‌گیرد این حقیقت را پا برجا می‌دارد.<br/>

== روایات دفاع از اسلام و مسلمین ==
دلیل سوم: روایاتی است که در متون اسلامی پیرامون [[دفاع]] از اسلام و مسلمین نقل شده است؛ و هر چند در این روایات صریحاً از استعمار و انواع سیاسی و فرهنگی و اقتصادی آن سخنی به میان نیامده، اما ملاک و معیاری در این روایات موجود است که بر [[دفاع]] از این گونه تجاوزات نیز صدق می‌کند؛ اینک فرازهایی از این روایات را مرور می‌کنیم:<br/>
... فان جاء العدو الی الموضع الَّذِی هو فیه مرابط کیف یصنع؟<br/>
قال: یقاتل عن بیضة الاسالم. <br/>
قال: یجاهد؟<br/>
قال: لا، الا أن یخاف علی ذراری المسلمین.<br/>
قلت: أرأیتک لو أن الروم دخلوا علی المسلمین لم ینبغ لهم أن یمنعوهم؟<br/>
قال: یرابط و لا یقاتل. فان خاف علی بیضة الاسلام و المسلمین قاتل فیکون قتالُه لنفسه لا للسلطان لأن فِی دروس الاسلام دروس ذکر محمد صلی الله علیه و آله و سلم.<ref>کافی، ج 5، ص 21 (چاپ آخوندی تهران).</ref><br/>
شخصی به هشتمین پیشوا امام رضا علیه السلام عرض کرد به مردی از پیروان شما شمشیر و اسبی دادند تا با آن در راه خدا پیکار کند، و بعد برخی از یاران به او گفتند: جهاد کردن (به یاری طاغوتان) جائز نیست، و از او خواستند که اسب و شمشیر را به صاحبش برگرداند، اما صاحبش رفته بود، در این حالت او چه باید بکند؟<br/>
امام علیه السلام در پاسخ فرمودند: مرزبانی کند و پیکار ننماید.<br/>
در ادامه این روایت از امام علیه السلام پرسید:<br/>
(... مگر سربازان روم به سرزمین‌های اسلامی وارد شوند آیا حق ندارد و سزاوار نیست که از آنان جلوگیری کند؟) <br/>
فرمود: مرزبانی کند و پیکار ننماید، و اگر بر حوزه اسلام و مجتمع اسلامی بیم داشته باشد پیکار کند، که در این وقت پیکار او برای خود اوست نه برای سلطان (طاغوت)، زیرا محو و نابودی اسلام، نابودی دین و نام پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم است).<br/>
بنابراین، حمله و تجاوز گاه به فردی خاص و یا طائفه‌ای مخصوص است و تجاوز انگیزه خصوصی دارد، و گاهی نسبت به عامه مسلمین و برای درهم شکستن و یا تضعیف قدرت اسلام و مسلمانان می‌باشد؛ در صورت دوم حمله و تجاوز دشمن تجاوز به حریم اسلام و مسلمین، یا به تعبیر روایات حمله به بیضه اسلام است، و در این حالت پیکار و نبرد و کشتار برای دفع تجاوز و حفظ قدرت و شوکت اسلام و مسلمین، واجب خواهد بود.<br/>
عن ابی عبدالله علیه السلام قال: سألته عن رجل دخل ار الحرب بامان، فغزی القوم الَّذِینَ دخل علیهم قوم آخرون، قال: علی المسلم أن یمنع نفسه و یقاتل عن حکم الله و حکم رَسُولُهُ، و اما أن یقاتل الکفار علی حکم الجور و سنتهم فلا یحلّ لَهُ ذلِکَ.<ref>وسائل الشیعه، ج 11، ص 20.</ref><br/>
(شخصی به سرزمین کفار حربی با اجازه آنان وارد شد، و قومی که این شخص بر آنان وارد شده مورد حمله گروهی دیگر واقع شدند، وظیفه او در چنین وقتی چیست؟<br/>
امام فرمود: بر مسلمان است که از خود [[دفاع]] کند و برای حکم خدا و رسول او بجنگد، اما پیکار با کافران بنابر حکم و روش ظالمانه آنان برای او جائز نیست).<br/>
مشاهده می‌شود که در این روایت نیز، پیکار برای حفظ اسلام تجویز شده و نیازی برای اجازه خصوصی از امام معصوم و نایب وی در این مورد نیست.<br/>

== دفاع از حوزه اسلام و مجتمع اسلامی ==
در تحریر الوسیله امام خمینی رحمة الله علیه، پیرامون [[دفاع]] از اسلام و احکام آن و مجتمع اسلامی مسائل فراوانی عنوان شده و برای خنثی ساختن نقشه‌های شوم استعمارگران فتاوای جدیدی از معظم لَهُ صادر گردیده که قسمی از آن‌ها به شرح ذیل است:<br/>
اگر شهرهای مسلمانان و یا مرزهای کشور اسلامی را دشمن احاطه کند به طوری که حوزه اسلام و مجتمع مسلمانان مورد خطر قرار گیرد بر مسلمانان واجب است به هر وسیله ممکن [[دفاع]] کنند و از بذل جان و مال دریغ ننمایند.<br/>
سپس می‌فرمایند:<br/>
در این مسأله حضور امام و اجازه او و یا اجازه نایب خاص یا عامش شرط نیست، پس بر هر مکلفی به هر وسیله‌ای بدون قید و شرط واجب است حتی اگر تسلط از جانب دشمن به وقوع پیوسته است و بیم آن می‌رود که استیلاء زیادتر شود و شهرهای اسلامی در اشغال دشمن واقع شود و مسلمانان اسیر گردند، [[دفاع]] به هر وسیله ممکن واجب است.<br/>
معظم لَه با بینش والایی که از اسلام دارند، مسأله [[دفاع]] را به [[دفاع]] نظامی و جنگ مسلحانه منحصر نمی‌دانند، و مبارزه با نفوذ استعمار را به هر شکل ممکن واجب می‌شمارند؛ از این جهت به دنبال فتاوای فوق می‌فرمایند:<br/>
اگر ترس این باشد که دشمنان اسلام از جهت سیاسی و اقتصادی بر حوزه اسلام سلطه پیدا کنند و در نتیجه اسلام و مسلمانان ناتوان و سست و ضعیف شوند و بر مسلمانان واجب است که با وسایل مشابه مقاومت منفی از خود نشان دهند و اجناس آنان را نخرند و استعمال نکنند و به هیچ وجه با آنان معامله و رفت و آمد نداشته باشند و مبارزه به مثل نمایند.<br/>
اگر روابط تجاری و غیر آن موجب خوف استیلاء دشمن بر بلاد اسلام باشد بر بازرگانان و تمام مسلمانان واجب است که از این مراودات اجتناب کنند و این گونه مراوده‌ها که موجب استعمار مسلمانان و یا استعمار بلاد آنان می‌گردد حرام است.<br/>
اگر روابط سیاسی بین دول اسلامی و دول اجانب موجب تسلط اجانب بر بلاد مسلمانان و یا بر نفوس و اموال آنان باشد؛ و یا موجب اسارت سیاسی مسلمانان باشد بر رؤساء دولت‌ها این روابط و این مناسبات حرام است، و اگر قرارداد و پیمانی هم با آنان امضاء کنند از درجه اعتبار ساقط است و بر مسلمانان واجب است که آن‌ها را ارشاد و هدایت کنند و بر ترک این گونه عقد و قراردادها وادارند، و این عمل را حتی با مبارزه منفی انجام دهند.<ref>تحریرالوسیله، ج 1، ص 486- 485.</ref><br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.ghadeer.org/Book/745/116077 مرکز اطلاع رسانی غدیر] - تاریخ برداشت: 95/03/29 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[دفاع از اسلام]] </div>
</div>

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 == روایات دفاع از اسلام و مسلمین ==
 دلیل سوم: روایاتی است که در متون اسلامی پیرامون [[دفاع]] از اسلام و مسلمین نقل شده است؛ و هر چند در این روایات صریحاً از استعمار و انواع سیاسی و فرهنگی و اقتصادی آن سخنی به میان نیامده، اما ملاک و معیاری در این روایات موجود است که بر [[دفاع]] از این گونه تجاوزات نیز صدق می‌کند؛ اینک فرازهایی از این روایات را مرور می‌کنیم:<br/>
-... فان جاء العدو الی الموضع الَّذِی هو فیه مرابط کیف یصنع؟<br/>
+... ُ فَإِنْ جَاءَ الْعَدُوُّ إِلَى الْمَوْضِعِ الَّذِي هُوَ فِيهِ مُرَابِطٌ كَيْفَ يَصْنَع‏؟<br/>
-قال: یقاتل عن بیضة الاسلام. <br/>
+ُ قَالَ يُقَاتِلُ عَنْ بَيْضَةِ الْإِسْلَام‏. <br/>
-قال: یجاهد؟<br/>
+قال: يُجَاهِدُ ؟<br/>
-قال: لا، الا أن یخاف علی ذراری المسلمین.<br/>
+ُ قَالَ لَا إِلَّا أَنْ يَخَافَ عَلَى ذَرَارِيِّ الْمُسْلِمِين‏.<br/>
-قلت: أرأیتک لو أن الروم دخلوا علی المسلمین لم ینبغ لهم أن یمنعوهم؟<br/>
+أَ رَأَيْتَكَ لَوْ أَنَّ الرُّومَ دَخَلُوا عَلَى الْمُسْلِمِينَ لَمْ يَنْبَغِ لَهُمْ أَنْ يَمْنَعُوهُم‏؟<br/>
-قال: یرابط و لا یقاتل. فان خاف علی بیضة الاسلام و المسلمین قاتل فیکون قتالُه لنفسه لا للسلطان لأن فِی دروس الاسلام دروس ذکر محمد صلی الله علیه و آله و سلم.<ref>کافی، ج 5، ص 21 (چاپ آخوندی تهران).</ref><br/>
+ْ قَالَ يُرَابِطُ وَ لَا يُقَاتِلُ وَ إِنْ خَافَ عَلَى بَيْضَةِ الْإِسْلَامِ وَ الْمُسْلِمِين‏ َ قَاتَلَ فَيَكُونُ قِتَالُهُ لِنَفْسِهِ وَ لَيْسَ لِلسُّلْطَان‏ لِأَنَّ فِي دُرُوسِ الْإِسْلَامِ دُرُوسَ دِينِ مُحَمَّدٍ  صلی الله علیه و آله و سلم.<ref>کافی، ج 5، ص 21 (چاپ آخوندی تهران).</ref><br/>
 شخصی به هشتمین پیشوا امام رضا علیه السلام عرض کرد به مردی از پیروان شما شمشیر و اسبی دادند تا با آن در راه خدا پیکار کند، و بعد برخی از یاران به او گفتند: جهاد کردن (به یاری طاغوتان) جائز نیست، و از او خواستند که اسب و شمشیر را به صاحبش برگرداند، اما صاحبش رفته بود، در این حالت او چه باید بکند؟<br/>
 امام علیه السلام در پاسخ فرمودند: مرزبانی کند و پیکار ننماید.<br/>
@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 فرمود: مرزبانی کند و پیکار ننماید، و اگر بر حوزه اسلام و مجتمع اسلامی بیم داشته باشد پیکار کند، که در این وقت پیکار او برای خود اوست نه برای سلطان (طاغوت)، زیرا محو و نابودی اسلام، نابودی دین و نام پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم است).<br/>
 بنابراین، حمله و تجاوز گاه به فردی خاص و یا طائفه‌ای مخصوص است و تجاوز انگیزه خصوصی دارد، و گاهی نسبت به عامه مسلمین و برای درهم شکستن و یا تضعیف قدرت اسلام و مسلمانان می‌باشد؛ در صورت دوم حمله و تجاوز دشمن تجاوز به حریم اسلام و مسلمین، یا به تعبیر روایات حمله به بیضه اسلام است، و در این حالت پیکار و نبرد و کشتار برای دفع تجاوز و حفظ قدرت و شوکت اسلام و مسلمین، واجب خواهد بود.<br/>
-عن ابی عبدالله علیه السلام قال: سألته عن رجل دخل ار الحرب بامان، فغزی القوم الَّذِینَ دخل علیهم قوم آخرون، قال: علی المسلم أن یمنع نفسه و یقاتل عن حکم الله و حکم رَسُولُهُ، و اما أن یقاتل الکفار علی حکم الجور و سنتهم فلا یحلّ لَهُ ذلِکَ.<ref>وسائل الشیعه، ج 11، ص 20.</ref><br/>
+عن ابی عبدالله علیه السلام قال: سَأَلْتُهُ عَنْ رَجُلٍ دَخَلَ أَرْضَ الْحَرْبِ بِأَمَانٍ فَغَزَا الْقَوْمَ الَّذِينَ دَخَلَ عَلَيْهِمْ قَوْمٌ آخَرُونَ قَالَ عَلَى الْمُسْلِمِ أَنْ يَمْنَعَ نَفْسَهُ وَ يُقَاتِلَ عَلَى حُكْمِ اللَّهِ وَ حُكْمِ رَسُولِهِ وَ أَمَّا أَنْ يُقَاتِلَ الْكُفَّارَ عَلَى حُكْمِ الْجَوْرِ وَ سُنَّتِهِمْ فَلَا يَحِلُّ لَهُ ذَلِك‏.<ref>وسائل الشیعه، ج 11، ص 20.</ref><br/>
 (شخصی به سرزمین کفار حربی با اجازه آنان وارد شد، و قومی که این شخص بر آنان وارد شده مورد حمله گروهی دیگر واقع شدند، وظیفه او در چنین وقتی چیست؟<br/>
 امام فرمود: بر مسلمان است که از خود [[دفاع]] کند و برای حکم خدا و رسول او بجنگد، اما پیکار با کافران بنابر حکم و روش ظالمانه آنان برای او جائز نیست).<br/>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 <div class="head1"> دفاع از اسلام و مسلمانان </div>
-نویسنده : متفاوت<br/>
+نویسنده: متفاوت<br/>
-==مقدمه==
+== مقدمه ==
 از نظر اسلام، [[دفاع]] به محدوده رفع خطر از خود و وابستگان و متعلقان ختم نمی‌شود، و دامنه وجوب آن تا رفع خطر از مکتب اسلام و صیانت مجتمع مسلمین از هر گونه دستبرد و تجاوزی را، شامل می‌گردد.<br/>
 و این [[دفاع]] مقدس نه تنها برای رفع و دفع تسلط نظامی دشمن، که حتی در برابر خطر استعمال سیاسی، اقتصادی و فرهنگی - خواه به صورت استعمار نو و خواه به صورت کهنه آن باشد - نیز باید اعمال شود؛ و عواملچنین خطراتی برای کیان اسلام و مسلمین چه ایادی مستقیم کفار و دشمنان باشند و چه از ایادی داخلی و از میان خود مسلمانان؛ و در هر سمت و پست و مقامی قرار گرفته باشند؛ واجب است با آنان به هر صورت ممکن، و هرچند گونه مقاومت منفی، مبارزه شود؛ و دراین مسیر حتی از قراردادها و پیمان‌های نظامی و سیاسی و اقتصادی و فرهنگی که در آینده، به سلطه کفار می‌انجامد باید جلوگیری گردد ودر برابر آن‌ها [[دفاع]] به عمل آید.<br/>
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 دلیل سوم: روایاتی است که در متون اسلامی پیرامون [[دفاع]] از اسلام و مسلمین نقل شده است؛ و هر چند در این روایات صریحاً از استعمار و انواع سیاسی و فرهنگی و اقتصادی آن سخنی به میان نیامده، اما ملاک و معیاری در این روایات موجود است که بر [[دفاع]] از این گونه تجاوزات نیز صدق می‌کند؛ اینک فرازهایی از این روایات را مرور می‌کنیم:<br/>
 ... فان جاء العدو الی الموضع الَّذِی هو فیه مرابط کیف یصنع؟<br/>
-قال: یقاتل عن بیضة الاسالم. <br/>
+قال: یقاتل عن بیضة الاسلام. <br/>
 قال: یجاهد؟<br/>
 قال: لا، الا أن یخاف علی ذراری المسلمین.<br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۸ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۰۵
(بدون تفاوت)