فرهنگ مصادیق:در مذمّت اسراف و تبذیر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi در ‏۲۱ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۱۳

2017-02-09T08:13:56Z

Fayzi: Fayzi صفحهٔ در مذمّت اسراف و تبذیر را به فرهنگ مصادیق:در مذمّت اسراف و تبذیر منتقل کرد

2017-01-07T07:19:44Z

Fayzi صفحهٔ در مذمّت اسراف و تبذیر را به فرهنگ مصادیق:در مذمّت اسراف و تبذیر منتقل کرد

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-07T07:14:06Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Kazem: اصلاح ارقام، اصلاح نویسه‌های عربی

2016-04-14T09:34:12Z

اصلاح ارقام، اصلاح نویسه‌های عربی

صفحهٔ تازه

<div class="head1">در مذمّت اسراف و تبذیر</div>
به نقل از کتاب جوامع الحکایات نوشتهٔ محمد عوفی<br />
شک نیست که اسراف، مُبذَّرِ کنوزِ اموال و مخرَّبِ قصورِ اعمار ست و مرد مسرف، از فایده نعمت محروم بود و به وخامت عاقبت و ندامت، گرفتار. و نصّ قرآن، مر فرزندان آدم را در تناولِ طعام و محافظت غذا می فرماید: قوله- تعالی- «کُلُوا وَ اشَرُبوا وَ لا تُسِرفُو اِنَّهُ لا یُحِبُّ المُسرفین» و مصطفی- صلعم- فرموده است: «الاِقتصادُ نِصفُ العیش» و گفته اند: این حدیث در میانه گرفتن آن است که دخل چنان گیری که شاید و نتیجه دیگر آن است که خرج چنان کنی که باید.<br/>
و جماعتی که آفریدگار- سبحانه و تعالی- مرایشان را نعمتی فاخر، و مالی وافر کرامت فرموده است، ایشان مر آن اموال را به اسراف و تبذیر بر باد دادند، و به عاقبت جامِ مذلّت چشیدند و از آن اسراف، هیچ فایده ندیدند، و درین باب حکایاتی چند ایراد خواهد افتاد تا برهانِ این معنی و صدقِ آن دعوی، به حقیقت انجامد. بتوفیق الله و مشیّته.<br/>
حکایت ۱- آورده اند که ندیمی از ندمای امیرالمؤمنین مأمون، شبی در خدمت او سمری می گفت و از نظم و نثر در پیش وی دری می سفت. پس در اثنایِ آن گفت که: در همسایگیِ من مردی بود دیندارِ پرهیزگار، و کوتاه دستِ یزدان پرست. چون مدتِ حیاتش به آخر آمد، و اجل بر املِ او غالب شد، پسری جوان داشت و بی تجربه؛ او را پیش خود خواند و از هر نوعی او را وصیتها کرد و در اثنایِ آن گفت: ای جانِ پدر، آفریدگارِ عالم- جلّ جلاله- مرا مال و نعمتی داده است و من، آن را به رنج و سختی، حاصل کرده ام؛ و آسان آسان به تو می رسد؛ نمی باید که قدرِ آن ندانی و به نادانی آن را به باد دهی. جهد کن تا از اسراف کردن، دور باشی و از حریفانِ پیاله و نواله کرانه کنی.<br/>
و من یقین دانم که چنانکه من به عالم آخرت روم، جماعتی از ناهلان، گردِ تو در آیند و یارانِ بد، تو را به فسادها تحریض کنند و تمامت این مالِ تو تلف شود.<br/>
باری، از من قبول کن که اگر این همه ضیاع و متاع بفروشی، زینهار تا این خانه نفروشی که مردِ بی خانه چون سپری بود بی دسته. و اگر افلاسِ تو به نهایت رسد و نعمتِ تو سپری شود و دوست و رفیق، خصم شوند، زینهار تا خود را به سؤال بدنام نکنی؛ و در فلان خانه رسنی آویخته ام و کرسی نهاده، باید که در آنجا روی و حلقِ خود را در آن طناب کنی، و کرسی از زیر پایِ خود برون اندازی. چه مردن به از زیستن به دشمن کامی.<br/>
پدر، جوان را این وصیّت بکرد و به دارِ آخرت، رحلت کرد. پسر، چون از تعزیت پدر باز پرداخت، روی به خرج ِ اموال آورد، و در مدت اندک، تمامت آن مالها را تلف کرد و آنچه عروض و اقمشه بود جمله بفروخت، و جز خانه، مر وی را هیچ دیگر نماند. و کار فقرو فاقه و عُسرتِ او به درجه ای رسید که چند شبانروز گرسنه بماند و هیچ کس او را طعامی نمی داد.<br/>
پس وصیّت پدرش، یاد آمد. برفت در آن خانه که رسن آویخته بود و کرسی نهاده. بیجاره از غایتِ اضطرار به استقبالِ مرگ باز شد و در آن خانه شد و رسنی دید از سقف معلّق و کرسی در زیر آنه بنهاد و حیات را وداع کرد و بر کرسی شد و رسن را در حلقِ خود انداخت، و کرسی را به قوّت پای، دور انداخت. از گرانی جُثّه او، تیرِ آن خانه بشکست و ده هزار دینار سرخ از میان تیر بیرون افتاد.<br/>
چون جوان، آن زر بدید، بغایت شادمان شد، و دانست که غرضَ پدر وی از آن وصیّت، آن بوده است که بعد از آنکه جامِ مذّلت، تجرّع کرده باشد، چون زر بیابد، دانسته خرج کند.<br/>
پس، جوان دو رکعت نماز بگزارد و آن زرها به آهستگی در تصرّف آورد و اسبابِ نیکو بخرید و زندگانی میانه آغاز کرد و از آن واقعه، از خوابِ غفلت بیدار شد و بغایتی متنبّه گشت که حکیمِ روزگار شد.<br/>
و فایده این حکایت آن است که مرد مُسرِف، آنگه از خواب بیدار شود که مال از دست بداده باشد و از پای در آمده بُود.(جوامع الحکایات و لوامع الروایات عوفی، مقابله و تصحیح دکتر امیربانو مصفا، دکتر مظاهر مصفا،جزءِ دوم از قسم سوم، ص 462- 458)<br/>
۱- مُبذّرِ کنوز اموال : پریشان کننده گنجهای دارائیها.<br/>
۲- مُخَرَّب قصور اعمار : ویران کننده کاخ های زندگانی ها.<br/>
۳- «کُلُوا وَ اشَرُبوا … » : بخورید و بیاشامید ولی اسراف مکنید چرا که او اسرافکاران را دوست ندارد (اعراف ۷/۳۱ ترجمه خرّمشاهی).<br/>
۴- «الاِقتَصاد … » : میانه روی نیمی از زندگانی خوش است.<br/>
۵- در میانه گرفتن : میانه روی، اقتصاد.<br/>
۶- سمر : افسانه، داستان.<br/>
۷- نواله : لقمه خوراکی.<br/>
۸- تحریض : انگیزش، تحریک.<br/>
۹- ضیاع : جمع ضیعه، خواسته ها (زمین و آب و درخت) معین.<br/>
۱۰- سؤال : خواستن، گدایی.<br/>
۱۱- خانه : اطاق.<br/>
۱۲- اقمشه : جمع قماش، متاع، کالا.<br/>
۱۳- تجرّع : جرعه جرعه نوشیدن.<br/>

<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.iranboom.ir/shekar-shekan/dastan/4564-dar-mazemat-esraf-tabzir.html سایت ایران بوم] - تاریخ برداشت :۹۵/۱/۲۶</span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[تشویق اسراف و تبذیر]]</div>
</div>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 <div class="head1">در مذمّت اسراف و تبذیر</div>
 به نقل از کتاب جوامع الحکایات نوشتهٔ محمد عوفی<br />
-شک نیست که اسراف، مُبذَّرِ کنوزِ اموال و مخرَّبِ قصورِ اعمار ست و مرد مسرف، از فایده نعمت محروم بود و به وخامت عاقبت و ندامت، گرفتار. و نصّ قرآن، مر فرزندان آدم را در تناولِ طعام و محافظت غذا می‌فرماید: قوله- تعالی- «کُلُوا وَ اشَرُبوا وَ لا تُسِرفُو اِنَّهُ لا یُحِبُّ المُسرفین» و مصطفی- صلعم- فرموده است: «الاِقتصادُ نِصفُ العیش» و گفته‌اند: این حدیث در میانه گرفتن آن است که دخل چنان گیری که شاید و نتیجه دیگر آن است که خرج چنان کنی که باید.<br/>
+شک نیست که اسراف، مُبذَّرِ کنوزِ اموال و مخرَّبِ قصورِ اعمار ست و مرد مسرف، از فایده نعمت محروم بود و به وخامت عاقبت و ندامت، گرفتار. و نصّ قرآن، مر فرزندان آدم را در تناولِ طعام و محافظت غذا می‌فرماید: قوله- تعالی- «كُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ»<ref>اعراف؛ آیه 31</ref> و مصطفی- صلعم- فرموده است: «الاِقتصادُ نِصفُ العیش» و گفته‌اند: این حدیث در میانه گرفتن آن است که دخل چنان گیری که شاید و نتیجه دیگر آن است که خرج چنان کنی که باید.<br/>
 و جماعتی که آفریدگار- سبحانه و تعالی- مرایشان را نعمتی فاخر، و مالی وافر کرامت فرموده است، ایشان مر آن اموال را به اسراف و تبذیر بر باد دادند، و به عاقبت جامِ مذلّت چشیدند و از آن اسراف، هیچ فایده ندیدند، و درین باب حکایاتی چند ایراد خواهد افتاد تا برهانِ این معنی و صدقِ آن دعوی، به حقیقت انجامد. بتوفیق الله و مشیّته.<br/>
 حکایت ۱- آورده‌اند که ندیمی از ندمای امیرالمؤمنین مأمون، شبی در خدمت او سمری می‌گفت و از نظم و نثر در پیش وی دری می‌سفت. پس در اثنایِ آن گفت که: در همسایگیِ من مردی بود دیندارِ پرهیزگار، و کوتاه دستِ یزدان پرست. چون مدتِ حیاتش به آخر آمد، و اجل بر املِ او غالب شد، پسری جوان داشت و بی تجربه؛ او را پیش خود خواند و از هر نوعی او را وصیتها کرد و در اثنایِ آن گفت: ای جانِ پدر، آفریدگارِ عالم- جلّ جلاله- مرا مال و نعمتی داده است و من، آن را به رنج و سختی، حاصل کرده‌ام؛ و آسان آسان به تو می‌رسد؛ نمی‌باید که قدرِ آن ندانی و به نادانی آن را به باد دهی. جهد کن تا از اسراف کردن، دور باشی و از حریفانِ پیاله و نواله کرانه کنی.<br/>
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ۱- مُبذّرِ کنوز اموال: پریشان کننده گنجهای دارائیها.<br/>
 ۲- مُخَرَّب قصور اعمار: ویران کننده کاخ‌های زندگانی‌ها.<br/>
-۳- «کُلُوا وَ اشَرُبوا … »: بخورید و بیاشامید ولی اسراف مکنید چرا که او اسرافکاران را دوست ندارد (اعراف ۷/۳۱ ترجمه خرّمشاهی).<br/>
+۳- «كُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ»:<ref>اعراف؛ آیه 31</ref> بخورید و بیاشامید ولی اسراف مکنید چرا که او اسرافکاران را دوست ندارد (اعراف ۷/۳۱ ترجمه خرّمشاهی).<br/>
 ۴- «الاِقتَصاد … »: میانه روی نیمی از زندگانی خوش است.<br/>
 ۵- در میانه گرفتن: میانه روی، اقتصاد.<br/>
@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 ۱۳- تجرّع: جرعه جرعه نوشیدن.<br/>
 <div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.iranboom.ir/shekar-shekan/dastan/4564-dar-mazemat-esraf-tabzir.html سایت ایران بوم] - تاریخ برداشت :۹۵/۱/۲۶</span></div>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۱۹
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 <div class="head1">در مذمّت اسراف و تبذیر</div>
 به نقل از کتاب جوامع الحکایات نوشتهٔ محمد عوفی<br />
-شک نیست که اسراف، مُبذَّرِ کنوزِ اموال و مخرَّبِ قصورِ اعمار ست و مرد مسرف، از فایده نعمت محروم بود و به وخامت عاقبت و ندامت، گرفتار. و نصّ قرآن، مر فرزندان آدم را در تناولِ طعام و محافظت غذا می فرماید: قوله- تعالی- «کُلُوا وَ اشَرُبوا وَ لا تُسِرفُو اِنَّهُ لا یُحِبُّ المُسرفین» و مصطفی- صلعم- فرموده است: «الاِقتصادُ نِصفُ العیش» و گفته اند: این حدیث در میانه گرفتن آن است که دخل چنان گیری که شاید و نتیجه دیگر آن است که خرج چنان کنی که باید.<br/>
+شک نیست که اسراف، مُبذَّرِ کنوزِ اموال و مخرَّبِ قصورِ اعمار ست و مرد مسرف، از فایده نعمت محروم بود و به وخامت عاقبت و ندامت، گرفتار. و نصّ قرآن، مر فرزندان آدم را در تناولِ طعام و محافظت غذا می‌فرماید: قوله- تعالی- «کُلُوا وَ اشَرُبوا وَ لا تُسِرفُو اِنَّهُ لا یُحِبُّ المُسرفین» و مصطفی- صلعم- فرموده است: «الاِقتصادُ نِصفُ العیش» و گفته‌اند: این حدیث در میانه گرفتن آن است که دخل چنان گیری که شاید و نتیجه دیگر آن است که خرج چنان کنی که باید.<br/>
 و جماعتی که آفریدگار- سبحانه و تعالی- مرایشان را نعمتی فاخر، و مالی وافر کرامت فرموده است، ایشان مر آن اموال را به اسراف و تبذیر بر باد دادند، و به عاقبت جامِ مذلّت چشیدند و از آن اسراف، هیچ فایده ندیدند، و درین باب حکایاتی چند ایراد خواهد افتاد تا برهانِ این معنی و صدقِ آن دعوی، به حقیقت انجامد. بتوفیق الله و مشیّته.<br/>
-حکایت ۱- آورده اند که ندیمی از ندمای امیرالمؤمنین مأمون، شبی در خدمت او سمری می گفت و از نظم و نثر در پیش وی دری می سفت. پس در اثنایِ آن گفت که: در همسایگیِ من مردی بود دیندارِ پرهیزگار، و کوتاه دستِ یزدان پرست. چون مدتِ حیاتش به آخر آمد، و اجل بر املِ او غالب شد، پسری جوان داشت و بی تجربه؛ او را پیش خود خواند و از هر نوعی او را وصیتها کرد و در اثنایِ آن گفت: ای جانِ پدر، آفریدگارِ عالم- جلّ جلاله- مرا مال و نعمتی داده است و من، آن را به رنج و سختی، حاصل کرده ام؛ و آسان آسان به تو می رسد؛ نمی باید که قدرِ آن ندانی و به نادانی آن را به باد دهی. جهد کن تا از اسراف کردن، دور باشی و از حریفانِ پیاله و نواله کرانه کنی.<br/>
+حکایت ۱- آورده‌اند که ندیمی از ندمای امیرالمؤمنین مأمون، شبی در خدمت او سمری می‌گفت و از نظم و نثر در پیش وی دری می‌سفت. پس در اثنایِ آن گفت که: در همسایگیِ من مردی بود دیندارِ پرهیزگار، و کوتاه دستِ یزدان پرست. چون مدتِ حیاتش به آخر آمد، و اجل بر املِ او غالب شد، پسری جوان داشت و بی تجربه؛ او را پیش خود خواند و از هر نوعی او را وصیتها کرد و در اثنایِ آن گفت: ای جانِ پدر، آفریدگارِ عالم- جلّ جلاله- مرا مال و نعمتی داده است و من، آن را به رنج و سختی، حاصل کرده‌ام؛ و آسان آسان به تو می‌رسد؛ نمی‌باید که قدرِ آن ندانی و به نادانی آن را به باد دهی. جهد کن تا از اسراف کردن، دور باشی و از حریفانِ پیاله و نواله کرانه کنی.<br/>
 و من یقین دانم که چنانکه من به عالم آخرت روم، جماعتی از ناهلان، گردِ تو در آیند و یارانِ بد، تو را به فسادها تحریض کنند و تمامت این مالِ تو تلف شود.<br/>
-باری، از من قبول کن که اگر این همه ضیاع و متاع بفروشی، زینهار تا این خانه نفروشی که مردِ بی خانه چون سپری بود بی دسته. و اگر افلاسِ تو به نهایت رسد و نعمتِ تو سپری شود و دوست و رفیق، خصم شوند، زینهار تا خود را به سؤال بدنام نکنی؛ و در فلان خانه رسنی آویخته ام و کرسی نهاده، باید که در آنجا روی و حلقِ خود را در آن طناب کنی، و کرسی از زیر پایِ خود برون اندازی. چه مردن به از زیستن به دشمن کامی.<br/>
+باری، از من قبول کن که اگر این همه ضیاع و متاع بفروشی، زینهار تا این خانه نفروشی که مردِ بی خانه چون سپری بود بی دسته. و اگر افلاسِ تو به نهایت رسد و نعمتِ تو سپری شود و دوست و رفیق، خصم شوند، زینهار تا خود را به سؤال بدنام نکنی؛ و در فلان خانه رسنی آویخته‌ام و کرسی نهاده، باید که در آنجا روی و حلقِ خود را در آن طناب کنی، و کرسی از زیر پایِ خود برون اندازی. چه مردن به از زیستن به دشمن کامی.<br/>
-پدر، جوان را این وصیّت بکرد و به دارِ آخرت، رحلت کرد. پسر، چون از تعزیت پدر باز پرداخت، روی به خرج ِ اموال آورد، و در مدت اندک، تمامت آن مالها را تلف کرد و آنچه عروض و اقمشه بود جمله بفروخت، و جز خانه، مر وی را هیچ دیگر نماند. و کار فقرو فاقه و عُسرتِ او به درجه ای رسید که چند شبانروز گرسنه بماند و هیچ کس او را طعامی نمی داد.<br/>
+پدر، جوان را این وصیّت بکرد و به دارِ آخرت، رحلت کرد. پسر، چون از تعزیت پدر باز پرداخت، روی به خرج ِ اموال آورد، و در مدت اندک، تمامت آن مالها را تلف کرد و آنچه عروض و اقمشه بود جمله بفروخت، و جز خانه، مر وی را هیچ دیگر نماند. و کار فقرو فاقه و عُسرتِ او به درجه‌ای رسید که چند شبانروز گرسنه بماند و هیچ کس او را طعامی نمی‌داد.<br/>
 پس وصیّت پدرش، یاد آمد. برفت در آن خانه که رسن آویخته بود و کرسی نهاده. بیجاره از غایتِ اضطرار به استقبالِ مرگ باز شد و در آن خانه شد و رسنی دید از سقف معلّق و کرسی در زیر آنه بنهاد و حیات را وداع کرد و بر کرسی شد و رسن را در حلقِ خود انداخت، و کرسی را به قوّت پای، دور انداخت. از گرانی جُثّه او، تیرِ آن خانه بشکست و ده هزار دینار سرخ از میان تیر بیرون افتاد.<br/>
 چون جوان، آن زر بدید، بغایت شادمان شد، و دانست که غرضَ پدر وی از آن وصیّت، آن بوده است که بعد از آنکه جامِ مذّلت، تجرّع کرده باشد، چون زر بیابد، دانسته خرج کند.<br/>
 پس، جوان دو رکعت نماز بگزارد و آن زرها به آهستگی در تصرّف آورد و اسبابِ نیکو بخرید و زندگانی میانه آغاز کرد و از آن واقعه، از خوابِ غفلت بیدار شد و بغایتی متنبّه گشت که حکیمِ روزگار شد.<br/>
 و فایده این حکایت آن است که مرد مُسرِف، آنگه از خواب بیدار شود که مال از دست بداده باشد و از پای در آمده بُود.(جوامع الحکایات و لوامع الروایات عوفی، مقابله و تصحیح دکتر امیربانو مصفا، دکتر مظاهر مصفا،جزءِ دوم از قسم سوم، ص 462- 458)<br/>
-۱- مُبذّرِ کنوز اموال : پریشان کننده گنجهای دارائیها.<br/>
+۱- مُبذّرِ کنوز اموال: پریشان کننده گنجهای دارائیها.<br/>
-۲- مُخَرَّب قصور اعمار : ویران کننده کاخ های زندگانی ها.<br/>
+۲- مُخَرَّب قصور اعمار: ویران کننده کاخ‌های زندگانی‌ها.<br/>
-۳- «کُلُوا وَ اشَرُبوا … » : بخورید و بیاشامید ولی اسراف مکنید چرا که او اسرافکاران را دوست ندارد (اعراف ۷/۳۱ ترجمه خرّمشاهی).<br/>
+۳- «کُلُوا وَ اشَرُبوا … »: بخورید و بیاشامید ولی اسراف مکنید چرا که او اسرافکاران را دوست ندارد (اعراف ۷/۳۱ ترجمه خرّمشاهی).<br/>
-۴- «الاِقتَصاد … » : میانه روی نیمی از زندگانی خوش است.<br/>
+۴- «الاِقتَصاد … »: میانه روی نیمی از زندگانی خوش است.<br/>
-۵- در میانه گرفتن : میانه روی، اقتصاد.<br/>
+۵- در میانه گرفتن: میانه روی، اقتصاد.<br/>
-۶- سمر : افسانه، داستان.<br/>
+۶- سمر: افسانه، داستان.<br/>
-۷- نواله : لقمه خوراکی.<br/>
+۷- نواله: لقمه خوراکی.<br/>
-۸- تحریض : انگیزش، تحریک.<br/>
+۸- تحریض: انگیزش، تحریک.<br/>
-۹- ضیاع : جمع ضیعه، خواسته ها (زمین و آب و درخت) معین.<br/>
+۹- ضیاع: جمع ضیعه، خواسته‌ها (زمین و آب و درخت) معین.<br/>
-۱۰- سؤال : خواستن، گدایی.<br/>
+۱۰- سؤال: خواستن، گدایی.<br/>
-۱۱- خانه : اطاق.<br/>
+۱۱- خانه: اطاق.<br/>
-۱۲- اقمشه : جمع قماش، متاع، کالا.<br/>
+۱۲- اقمشه: جمع قماش، متاع، کالا.<br/>
-۱۳- تجرّع : جرعه جرعه نوشیدن.<br/>
+۱۳- تجرّع: جرعه جرعه نوشیدن.<br/>
 <div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.iranboom.ir/shekar-shekan/dastan/4564-dar-mazemat-esraf-tabzir.html سایت ایران بوم] - تاریخ برداشت :۹۵/۱/۲۶</span></div>