فرهنگ مصادیق:دریافت رشوه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi در ‏۲۷ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۳۴

2017-02-15T10:34:25Z

Shirzad در ‏۹ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۵۰

2017-01-28T12:50:31Z

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-11T07:53:22Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

Kazem: Kazem صفحهٔ دریافت رشوه را به فرهنگ مصادیق:دریافت رشوه منتقل کرد

2016-12-29T10:09:30Z

Kazem صفحهٔ دریافت رشوه را به فرهنگ مصادیق:دریافت رشوه منتقل کرد

Kazem: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-12-29T10:08:39Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

Kazem در ‏۹ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۵۱

2016-12-29T09:51:03Z

Kazem در ‏۹ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۵۰

2016-12-29T09:50:07Z

Shirzad در ‏۶ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۳۹

2016-08-27T08:39:44Z

Shirzad در ‏۶ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۳۹

2016-08-27T08:39:35Z

Abbas69: اصلاح ارقام

2016-08-18T07:47:57Z

اصلاح ارقام

@@ سطر ۸۹: / سطر ۸۹: @@
 === قرآن کریم ===
 در بسیاری از آیات رشوه را از مصادیق [[اکل مال به باطل]] می‌داند از جمله [[دریافت رشوه]] را مانند آیاتی که در ذیل بیان می‌کنیم :<br />
-خداوند متعال در آیات ۱۶۰ و ۱۶۱ سوره نساء می‌فرماید: «فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِینَ هَادُوا حَرَّمْنَا عَلَیهِمْ طَیبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَن سَبِیلِ اللَّهِ کثِیراً وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ وَأَکلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَأَعْتَدْنَا لِلْکافِرِینَ مِنْهُمْ عَذَاباً أَلِیماً » پس به سزای ستمی که از یهودیان سرزد و به سبب آنکه (مردم را) بسیار از راه خدا باز داشتند، چیزهای پاکیزه‌ای را که بر آنان حلال شده بود حرام گردانیدیم، و (به سبب) ربا گرفتنشان ـ با آنکه از آن نهی شده بودند ـ و به ناروا مال مردم خوردنشان، و ما برای کافران آنان عذابی دردناک آماده کرده‌ایم.<br />
+خداوند متعال در آیات ۱۶۰ و ۱۶۱ سوره نساء می‌فرماید: «فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيرًا ، وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا»<ref>نساء؛ آیات ۱۶۰ و ۱۶۱</ref> پس به سزای ستمی که از یهودیان سرزد و به سبب آنکه (مردم را) بسیار از راه خدا باز داشتند، چیزهای پاکیزه‌ای را که بر آنان حلال شده بود حرام گردانیدیم، و (به سبب) ربا گرفتنشان ـ با آنکه از آن نهی شده بودند ـ و به ناروا مال مردم خوردنشان، و ما برای کافران آنان عذابی دردناک آماده کرده‌ایم.<br />
 خداوند در این آیه‌ها خبر می‌دهد که ما قوم یهود را به خاطر اعمال زشت چون ظلم، بازداشتن مردم از راه خدا، رباخواری و اکل مال مردم به باطل، هم در دنیا مجازات کردیم ـ برخی از طیبات را برای آن‌ها حرام کردیم ـ و هم در آخرت عذاب دردناک برای کفارشان مهیا کرده‌ایم.<br />
 در تفسیر این آیه و بیان مقصود از «خوردن مال مردم به باطل » شیخ طوسی و طبرسی بیان می‌دارند:<br />
-«یعنی آنان اموال مردم را بدون استحقاق و بدون وجه می‌خوردند، برای صادر کردن حکم، رشوه می‌گرفتند، برخی از آنان به دست خود کتاب‌هایی نوشته و می‌گفتند این از نزد خداست و برای آن پول می‌گرفتند، و شبیه این قبیل خوردن‌های پست و با خباثت داشتند تا اینکه خداوند به تحریم طیبات، آنان را عقاب کرد» <ref>- التبیان، ج3، ص388- مجمع البیان، ج4، ص174 </ref>. و همچنین در آیه ۳۴ سوره توبه می‌فرماید: «یاأَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ کثِیراً مِنَ الْأَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَیأْکلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَیصُدُّونَ عَن سَبِیلِ اللَّهِ » ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بسیاری از دانشمندان یهود و راهبان، اموال مردم را به ناروا می‌خورند. و (آنان را) از راه خدا باز می‌دارند.<br />
+«یعنی آنان اموال مردم را بدون استحقاق و بدون وجه می‌خوردند، برای صادر کردن حکم، رشوه می‌گرفتند، برخی از آنان به دست خود کتاب‌هایی نوشته و می‌گفتند این از نزد خداست و برای آن پول می‌گرفتند، و شبیه این قبیل خوردن‌های پست و با خباثت داشتند تا اینکه خداوند به تحریم طیبات، آنان را عقاب کرد» <ref>- التبیان، ج3، ص388- مجمع البیان، ج4، ص174 </ref>. و همچنین در آیه ۳۴ سوره توبه می‌فرماید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْأَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ»<ref>توبه؛ آیه 34</ref> ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بسیاری از دانشمندان یهود و راهبان، اموال مردم را به ناروا می‌خورند. و (آنان را) از راه خدا باز می‌دارند.<br />
 خداوند متعال در این آیه می‌فرماید: بسیاری از عالمان و رؤسای یهود و بسیاری از راهبان نصاری اموال مردم را به باطل می‌خورند، مفسران در نحوه خوردن اموال مردم به باطل توسط علمای یهود و راهبان مسیحیت با توجه به آیات دیگر قرآن، چند وجه گفته‌اند:<br />
 اوّل، اینکه آنان حقایق آئین حضرت موسی علیه السلام و حضرت عیسی علیه السلام را کتمان می‌کردند تا مردم به آئین جدید (اسلام) نگروند، منافع آن‌ها به خطر نیفتد و هدایایشان قطع نشود.<br />
 دوم، اینکه با گرفتن رشوه، حق را باطل و باطل را حق معرفی می‌کردند و به نفع زورمندان و اقویا حکم باطل می‌دادند.<br />
 سوم، اینکه به نام بهشت فروشی یا بخشش [[گناه]] مبالغ هنگفتی از مردم می‌گرفتند.  <ref>- تفسیر نمونه، ج7، ص390 - التبیان، ج5، ص210</ref><br />
-آیه ۴۲ سوره مائده خداوند متعال می‌فرماید: سَمَّاعُونَ لِلْکَذِبِ أَکَّالُونَ لِلسُّحْتِ فَإِنْ جاؤُکَ فَاحْکُمْ بَیْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ إِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ یَضُرُّوکَ شَیْئاً وَ إِنْ حَکَمْتَ فَاحْکُمْ بَیْنَهُمْ بِالْقِسْطِ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطین (آنها بسیار به سخنان تو گوش می‌دهند تا آن را تکذیب کنند مال حرام فراوان می‌خورند پس اگر نزد تو آمدند، در میان آنان داوری کن، یا ( اگر صلاح دانستی ) آنها را به حال خود واگذار! و اگر از آنان صرف نظر کنی، به تو هیچ زیانی نمی‌رسانند و اگر میان آنها داوری کنی، با عدالت داوری کن، که خدا عادلان را دوست دارد!) <br />
+آیه ۴۲ سوره مائده خداوند متعال می‌فرماید: سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ فَإِنْ جَاءُوكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَإِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَضُرُّوكَ شَيْئًا وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ<ref>مائده؛ آیه 42</ref> (آنها بسیار به سخنان تو گوش می‌دهند تا آن را تکذیب کنند مال حرام فراوان می‌خورند پس اگر نزد تو آمدند، در میان آنان داوری کن، یا ( اگر صلاح دانستی ) آنها را به حال خود واگذار! و اگر از آنان صرف نظر کنی، به تو هیچ زیانی نمی‌رسانند و اگر میان آنها داوری کنی، با عدالت داوری کن، که خدا عادلان را دوست دارد!) <br />
 به کارممنوع و عمل نادرستی که مرتکبش را ننگین می‌سازد" سُحت" گفته می‌شود کانه اینگونه اعمال، دین و مروت مرتکب رابه صورت پوسته‌ای در می‌آورد که باید دور ریخته شود و به همین معنا است که در قرآن کریم فرموده:<br />
-" أَکَّالُونَ لِلسُّحْتِ" یعنی بسیار چیزهایی که دین آنان را می‌پوشاند. در کلام رسول خدا (ص) نیز آمده آنجا که فرمود: کُلُ لَحْمٍ نَبَتَ مِنْ سُحْتٍ فَالنَّارُ أَوْلَی بِه  )هرگوشتی که از سحت (یعنی از غذای حرام در بدن یک انسان) بروید آتش سزاوارتر به آن است) و باز به همین جهت رشوه را" سُحت"خوانده‌اند. <ref>- مفردات راغب، ص225</ref><br />
+"أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ"<ref>مائده؛ آیه 42</ref> یعنی بسیار چیزهایی که دین آنان را می‌پوشاند. در کلام رسول خدا (ص) نیز آمده آنجا که فرمود: کُلُ لَحْمٍ نَبَتَ مِنْ سُحْتٍ فَالنَّارُ أَوْلَی بِه) هرگوشتی که از سحت (یعنی از غذای حرام در بدن یک انسان) بروید آتش سزاوارتر به آن است) و باز به همین جهت رشوه را" سُحت"خوانده‌اند. <ref>- مفردات راغب، ص225</ref><br />
 سیاق آیه دلالت دارد بر اینکه مراد از" سحت" در آیه شریفه همان رشوه است و از ایراد این وصف در این مقام معلوم می‌شود که علمای یهود رشوه گرفته و حکمی غیر حکم خدا صادرکرده بودند چون اگر حکم خدا را اجرا می‌کردند یک طرف از دو طرف نزاع متضرر می‌شد و طرف محکوم با دادن رشوه ضرر را از خود دور می‌ساخت.<br />
-از همین جا روشن می‌شود که دو جمله:" سَمَّاعُونَ لِلْکَذِبِ أَکَّالُونَ لِلسُّحْتِ" دو صفت است که برای مجموع افراد مربوط با داستان رشوه پردازی و رشوه گیری یهود ذکر شده و اما از نظر توزیع جمله اول صفت برای یهودیانی است که نزد رسول خدا (ص) آمدند و جمله دوم صفت آن علمایی است که رشوه گرفتند تا زنا کار سنگسار نشود البته هم جمله اول و هم جمله دوم شامل کسان دیگری هم که وضع مشابه دارند می‌شود و حاصل معنای آیه این است که یهودیان دو طائفه‌اند یک طائفه علمای ایشانند که رشوه خوارند و طائفه دیگر مقلدین ایشانند که اکاذیب آن علما را گوش می‌دهند و می‌پذیرند. <ref>- ترجمه المیزان، ج 5، ص: 558</ref><br />
+از همین جا روشن می‌شود که دو جمله:" سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ"<ref>مائده؛ آیه 42</ref> دو صفت است که برای مجموع افراد مربوط با داستان رشوه پردازی و رشوه گیری یهود ذکر شده و اما از نظر توزیع جمله اول صفت برای یهودیانی است که نزد رسول خدا (ص) آمدند و جمله دوم صفت آن علمایی است که رشوه گرفتند تا زنا کار سنگسار نشود البته هم جمله اول و هم جمله دوم شامل کسان دیگری هم که وضع مشابه دارند می‌شود و حاصل معنای آیه این است که یهودیان دو طائفه‌اند یک طائفه علمای ایشانند که رشوه خوارند و طائفه دیگر مقلدین ایشانند که اکاذیب آن علما را گوش می‌دهند و می‌پذیرند. <ref>- ترجمه المیزان، ج 5، ص: 558</ref><br />
 === روایات ===
-از حضرت رضا علیه السلام روایت شده که حضرت فرمود: «پدرم از پدرانش از امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه السلام درباره (اکالون للسُحت) فرمود که: هو الرّجل یقضی لأخیه الحاجه ثمّ یقبل هدیّته )این همان است که مردی حاجت برادرش را برآورده می‌سازد و پس از آن، هدیه اش را می‌گیرد.( <ref>- منابع فقه شیعه (ترجمه جامع أحادیث الشیعه) ؛ ج 30 ؛ ص143</ref><br />
+از حضرت رضا علیه السلام روایت شده که حضرت فرمود: «پدرم از پدرانش از امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه السلام درباره (أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ)<ref>مائده؛ آیه 42</ref> فرمود که: هو الرّجل یقضی لأخیه الحاجه ثمّ یقبل هدیّته )این همان است که مردی حاجت برادرش را برآورده می‌سازد و پس از آن، هدیه اش را می‌گیرد.( <ref>- منابع فقه شیعه (ترجمه جامع أحادیث الشیعه) ؛ ج 30 ؛ ص143</ref><br />
 رسول مکرم اسلام می‌فرمایند: أخذ الأمیر الهدیّه سحت و قبول القاضی الرّشوه کفر. <ref>- نهج الفصاحه، ص173</ref> (هدیه گرفتن زمامدار و رئیس از دیگران حرام است و رشوه گیری حاکم شرع و قاضی، کفر است.) در اینجا روشن می‌شود که پولی که برای جلب رضایت و سبب گرفتن مساعدت حاکم برای هر کار ناحق و یا حتی به حق ولی خارج از قاعده و قانون داده می‌شود هدیه نام دارد و آن پولی که به قاضی داده می‌شود رشوه نام دارد. و همچنین فرمودند: ایّاکم و الرّشوه فإنّها محض الکفر و لا یشمّ صاحب الرّشوه ریح الجنّه. <ref>- همان،</ref>(از رشوه بپرهیزید چون آن کفر محض است و گیرنده آن بوی بهشت را استشمام نمی‌کند.) و همچنین به حضرت علی علیه السلام فرمودند: یا علیُّ، مِنَ السُّحتِ: ثَمَنُ المِیتَهِ، و ثَمَنُ الکَلبِ، و ثَمَنُ الخَمرِ، و مَهرُ الزانیَهِ، و الرّشوَهُ فی الحُکمِ، و أجرُ الکاهِنِ. <ref>- روضه المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، ج12، ص، 152</ref> (ای علی! از جمله مال‌های حرام، بهای مردار و بهای سگ و بهای شراب و مهریه ی زن بد کاره و رشوه گرفتن در [[قضاوت]] و مزدِ پیشگو است.)<br />
 امام صادق علیه السلام می‌فرمایند: مِنْ أَکْلِ السُّحْتِ الرِّشْوَهُ فِی الْحُکْمِ. <ref>- بحار الانوار، ج100، ص 53</ref>( از انواع حرامخواری، گرفتن رشوه در [[قضاوت]] است.)<br />
@@ سطر ۱۴۱: / سطر ۱۴۱: @@
 ۱- اموال<br />
 الف) اموال نقد<br />
-ب) اعیان             <br />
+ب) اعیان<br />
 ۲- اعمال: مثل دوختن لباس، تعمیر خانه، تلاش در رفع احتیاجات <br />
 ۳- اقوال: مثل مدح و ثنای قاضی برای بدست آوردن رضایت قلبی او.<br />
 پرداخت و [[دریافت رشوه]] را نمی‌توان منحصر در پول دانست به خاطر اینکه رشوه با توجه به تقسیمی که ذکر شد می‌تواند انجام کاری باشد مثل اینکه شخصی برای رئیس بانک کت و شلواری را بدون اجرت بدوزد و یا ماشین او را تعمیر کند در مقابل برای گرفتن وام از بانک بدون رعایت قوانین وام خود را بیشتر و زودتر از بقیه دریافت کند. <br />

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 | ۱ || [[بررسی فقهی احکام رشوه]]
 |-
-| ۲ || [[رشوه-کتاب]]
+| ۲ || [[رشوه -کتاب]]
 |}
 <p class="relatebook">مقالات مرتبط</p>

@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 | ۷ || [[ماهیت رشوه درفقه وحقوق موضوعه]]
 |-
-| 8 || [[یا رشوه خواری حرام است؟ ]]
+| 8 || [[آیا رشوه خواری حرام است؟ ]]
 |}
 <p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>

@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 |-
 | ۷ || [[ماهیت رشوه درفقه وحقوق موضوعه]]
 |}
 <p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>
@@ سطر ۷۸: / سطر ۸۰: @@
 </div>
 [[رده:فهرست الفبایی مصادیق منکر]]
 [[رده:منکر اقتصادی ]]
 [[رده:منکر اجتماعی]]

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 | ۱ || [[بررسی فقهی احکام رشوه]]
 |-
-| ۲ || [[رشوه]]
+| ۲ || [[رشوه-کتاب]]
 |}
 <p class="relatebook">مقالات مرتبط</p>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۹ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۰۹
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 |-
 ! ردیف !! عنوان
 |}
 <p class="relatebook">مقالات مرتبط</p>

@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 |-
 | ۷ || [[دریافت مزد برای واجبات عینی]]
 |}
 <p class="relatemedia">چندرسانه‌ای مرتبط</p>