فرهنگ مصادیق:دروغ گفتن - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Shirzad در ‏۹ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۵۱

2017-01-28T12:51:27Z

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-10T20:17:02Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Fayzi: Fayzi صفحهٔ دروغ گفتن را به فرهنگ مصادیق:دروغ گفتن منتقل کرد

2017-01-10T20:00:56Z

Fayzi صفحهٔ دروغ گفتن را به فرهنگ مصادیق:دروغ گفتن منتقل کرد

Shirzad در ‏۶ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۳۶

2016-08-27T08:36:26Z

Abbas69 در ‏۲۷ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۱۵

2016-08-17T06:15:00Z

Kazem: اصلاح ارقام

2016-06-11T06:28:21Z

اصلاح ارقام

Abbas69 در ‏۲۲ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۰۵:۴۵

2016-04-10T05:45:01Z

Abbas69 در ‏۲۲ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۰۵:۱۵

2016-04-10T05:15:59Z

Abbas69 در ‏۲۲ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۰۵:۱۲

2016-04-10T05:12:28Z

Abbas69: صفحه‌ای تازه حاوی «
دروغ گفتن

کتب مرتبط
{| class="wikitable" |- !...» ایجاد کرد

2016-04-09T14:35:25Z

صفحه‌ای تازه حاوی «<div class="head1">دروغ گفتن</div> <div class="leftbox"> <p class="relatearticle">کتب مرتبط</p> {| class="wikitable" |- !...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

<div class="head1">دروغ گفتن</div>
<div class="leftbox">
<p class="relatearticle">کتب مرتبط</p>
{| class="wikitable"
|-
! ردیف !! عنوان
|}
<p class="relatebook">مقالات مرتبط</p>
{| class="wikitable"
|-
! ردیف !! عنوان
|-
| ۱ || [[چرا با هم دروغ می گوییم]]
|-
| ۲ || [[دروغ ازمنظر قرآن وروایت]]
|-
| ۳ || [[دروغ های مصلحتی یا منفعتی]]
|-
| ۴ || [[دروغ ودروغگو از نگاه قران]]
|}

<p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>
{| class="wikitable"
|-
! ردیف !! عنوان
|}
<p class="relatemedia">چندرسانه‌ای مرتبط</p>
{| class="wikitable"
|-
! ردیف !! عنوان
|}
<p class="relatepro">مرتبط‌های بوستان</p>
{| class="wikitable"
|-
! ردیف !! عنوان
|}
<p class="relatesoft">نرم‌افزارهای مرتبط</p>
{| class="wikitable"
|-
! ردیف !! عنوان
|}
<p class="relatesites">پایگاه‌های اینترنتی مرتبط</p>
{| class="wikitable"
|-
! ردیف !! عنوان
|}
</div>
== در چه مواردی دروغ گفتن جایز است ==

== پرسش ==
دروغ از گناهان کبیره بشمار می رود. در چه مواقعی [[دروغ گفتن]] جایز است ؟ آیا برای حفظ جان می توان دروغ گفت؟<br/>

== پاسخ اجمالی ==
راست گویى و مبارزه با کذب و دروغ از اهمیت فوق العاده ای در تعلیمات اسلامی برخوردار است به حدی که در موارد زیادی دروغ پلید تر از شراب، تعبیر شده است، اما با این وجود هر گاه عدم ارتکاب دروغ موجب ضرری شدیدتری از قبح دروغ شود مثل قتل انسانی بی گناه، یا حمله دشمن به کیان اسلام، اختلاف و دشمنی بین مؤمنین و...، [[دروغ گفتن]] جایز می شود. البته اگر انسان بتواند با انجام "توریه" مرتکب [[دروغ گفتن]] نشود، لازم است توریه کند.<br/>

== پاسخ تفصیلی ==
راست گویى و مبارزه با کذب و دروغ از اهمیت فوق العاده ای در تعلیمات اسلامی برخوردار است. امام صادق (ع) مى فرماید: "نگاه به رکوع و سجود طولانى افراد نکنید، چرا که ممکن است عادت آنها شده باشد، به طورى که اگر آن را ترک کنند ناراحت شوند، ولى نگاه به راست گویى و امانت داری آنها کنید"<ref>سفینه البحار ماده" صدق" ؛ الکافی، ج 2، ص 104، دار الکتب الإسلامیه، تهران، 1365 هجرى شمسى.</ref>؛ یعنی راست گویى و امانت ملاکِِ خوبی و ایمان افراد است.<br/>
در حدیثى از امام باقر (ع) آمده است: "خداوند متعال براى شر و بدى، قفل هایى قرار داده که کلید آن قفل ها شراب است (چرا که مانع اصلى زشتی ها و بدی ها عقل است و مشروبات الکلى عقل را از کار مى اندازد) سپس اضافه فرمود: دروغ از شراب هم بدتر است<ref>اصول کافى ج 2 ص 339. ان اللَّه عز و جل جعل للشر اقفالا، و جعل مفاتیح تلک الاقفال الشراب، و الکذب شر من الشراب.</ref><br/>
رابطه دروغ و گناهان دیگر از این نظر است که انسان گناهکار هرگز نمى تواند، راستگو باشد، چرا که راستگویى موجب رسوایى او است، و براى پوشاندن آثار [[گناه]] معمولا باید متوسل به دروغ شود. به عبارت دیگر، دروغ انسان را در مقابل [[گناه]] آزاد مى کند، و راستگویى محدود.<ref>تفسیر نمونه، ج 11، ص 413.</ref><br/>
یکی از ضررهای بزرگ دروغ این است که نابود کننده سرمایه اطمینان است. مى دانیم مهمترین سرمایه یک جامعه اعتماد متقابل و اطمینان عمومى است، و مهمترین چیزى که این سرمایه را به نابودى مى کشاند دروغ و خیانت و تقلب است، و یک دلیل عمده بر اهمیت فوق العاده راستگویى و ترک دروغ در تعلیمات اسلامى همین موضوع است، ولی با این حال در موارد و شرایطی که اضطرار (احتیاج شدید) به [[دروغ گفتن]] در کار باشد گفتن دروغ جایز شمرده شده است، اما این جواز به مقدار اضطرار تا زمانی است که اضطرار وجود داشته باشد نه بیشتر. مقصود از اضطرار در اینجا، احتیاج شدید به ارتکاب دروغ برای جلو گیری از ضرر های بزرگی همچون به خطر افتادن جان انسان یا سلامتی او و یا جلوگیری از تهاجم دشمن به سرزمین اسلام و یا جلو گیری از اختلاف بین برادران مسلمان و به طور کلی تمام مواردی که اهمیتش از قبح دروغ بیشتر باشد.<br/>
این نکته را باید متذکر شد که اگر چه [[دروغ گفتن]] از دید شرع در موارد اضطرار و براى دفع ضررهای بزرگ و غیر قابل تحمل جایز است، اما چنانچه راهى وجود داشته باشد که بدون ارتکاب دروغ، ضرر را دفع کند باید آن راه بر گزیده شود. یکی از این راهها روش «توریه» است. توریه یعنی کلامى که از آن دو معنا فهمیده شود: یکى معناى ظاهر و آشکار که ذهن شنونده به سرعت به آن منتقل مى شود، و دیگرى معناى نهانى و ناپیدا که مقصود اصلى گوینده است و ذهن شنونده به آن منتقل نمى شود. اگر انسان براى برطرف کردن زیان از خود یا مسلمانى دیگر ناچار به استفاده از توریه یا دروغ شود، لازم است «توریه» کند.<br/>
در موارد اضطرار به ارتکاب دروغ، فرقی نیست که ضرر متوجه خود انسان باشد یا متوجه دیگر مومنین.<br/>
حضرت رضا (ع) فرمود: همانا شخصى در حق برادر مسلمانش سخن راستى مى گوید که با این گفتار، او را گرفتار مى کند؛ پس نزد خدا از دروغگویان است و همانا شخصى در حق برادر مسلمانش دروغى مى گوید که با آن دروغ، از او دفع ضرر مى کند؛ پس نزد خدا از راستگویان است.<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، ج 12، ص 255 ح 16238.</ref><br/>
امام صادق (ع) فرمودند: در روز قیامت، از هر دروغى بازخواست مى شود، مگر از سه مورد: یکى این که شخصى که در حال جنگ، [ دشمن را ] فریب دهد، این دروغ از او برداشته مى شود؛ دوم هنگامى که دروغ باعث «اصلاح ذات البین» (حل اختلاف و ایجاد صلح و آشتى بین دو مسلمان) شود و....<ref>کلینى، کافى، ج 2، ص 342، ح 18. قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ کُلُّ کَذِبٍ مَسْئُولٌ عَنْهُ صَاحِبُهُ یَوْماً إِلَّا کَذِباً فِی ثَلَاثَهٍ رَجُلٌ کَائِدٌ فِی حَرْبِهِ فَهُوَ مَوْضُوعٌ عَنْهُ أَوْ رَجُلٌ أَصْلَحَ بَیْنَ اثْنَیْنِ یَلْقَى هَذَا بِغَیْرِ مَا یَلْقَى بِهِ هَذَا یُرِیدُ بِذَلِکَ الْإِصْلَاحَ مَا بَیْنَهُمَا أَوْ رَجُلٌ وَعَدَ أَهْلَهُ شَیْئاً وَ هُوَ لَا یُرِیدُ أَنْ یُتِمَّ لَهُمْ.</ref><br/>
پیامبر اکرم (ص) به حضرت على(ع) وصیت فرمود: همانا خداوند دروغ به مصلحت و خیر را دوست دارد و از راستى که فساد در پى داشته باشد، متنفر است<ref>ان الله احب الکذب فی الصلاح و ابغض الصدق فى الفساد. حر عاملى، وسائل الشیعه، ج 12، ص 252، ح 16229.</ref>.<br/>
البته رعایت مقدار و میزان دروغ لازم براى ایجاد صلاح، ضرورت دارد و نباید از حد لازم تجاوز کرد؛ چرا که تجاوز از حد لازم، انسان را به خوى دروغگویى مبتلا مى کند و حضرت صادق (ع) مى فرماید: اصلاح گر سرشت دروغگویى ندارد.<ref>المصلح لیس بکذاب. کلینى، کافى، ج 2، ص 210، ح 7</ref> آنچه از روایت پیشین مى توان فهمید این است که انسان به بهانه اصلاح جامعه، و ایجاد صلح و آشتى بین دو مسلمان، مجاز به دروغگویى بى جا و بى اندازه نیست؛ بلکه باید میزان لازم را رعایت کند<ref>نک: تهرانی، مجتبی، سایت بلاغ.</ref><br/>

== پا نویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.islamquest.net/fa/archive/question/fa2498 اسلام کوئست] - تاریخ برداشت: 94/10/30 </span></div>
<br />

[[رده:فهرست الفبایی مصادیق منکر]]
[[رده:منکر فرهنگی]]

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 | ۲ || [[دروغ 2]]
 |-
-| ۳ || [[ملکه گمشده و شیطان همراه]]
+| ۳ || [[ملکه گمشده و شیطانی همراه]]
 |}
 <p class="relatebook">مقالات مرتبط</p>

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 | ۴ || [[دروغ ودروغگو از نگاه قرآن]]
 |-
-| 5 || [[دروغ - اهل البیت]]
+| ۵ || [[دروغ - اهل البیت]]
 |-
-| 6 || [[دروغ - درس هایی از قرآن]]
+| ۶ || [[دروغ - درس هایی از قرآن]]
 |-
-| 7 || [[احادیث دروغ - شهید آوینی]]
+| ۷ || [[احادیث دروغ - شهید آوینی]]
 |-
-| 8 || [[راهکار ترک دروغ]]
+| ۸ || [[راهکار ترک دروغ]]
 |-
-| 9 || [[عواقب نکبت بار دروغ]]
+| ۹ || [[عواقب نکبت بار دروغ]]
 |-
-| 10 || [[دروغ]]
+| ۱۰ || [[دروغ - پژوهشکده باقرالعلوم(ع)]]
 |-
-| 11 || [[دروغ جزو اصلی ترین خلقیات ایرانی نیست]]
+| ۱۱ || [[دروغ جزو اصلی ترین خلقیات ایرانی نیست]]
 |}

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 | ۳ || [[دروغ های مصلحتی یا منفعتی]]
 |-
-| ۴ || [[دروغ ودروغگو از نگاه قران]]
+| ۴ || [[دروغ ودروغگو از نگاه قرآن]]
 |-
 | 5 || [[دروغ - اهل البیت]]
@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 | 6 || [[دروغ - درس هایی از قرآن]]
 |-
-| 7 || [[احادیث دروغ - شهیدآوینی]]
+| 7 || [[احادیث دروغ - شهید آوینی]]
 |-
 | 8 || [[راهکار ترک دروغ]]

@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 |}
-<p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>
+<p class="relatesubject">مصادیق مرتبط</p>
 {| class="wikitable"
 |-
@@ سطر ۹۲: / سطر ۹۲: @@
 ! ردیف !! عنوان
 |}
-<p class="relatesites">پایگاه‌های اینترنتی مرتبط</p>
-{| class="wikitable"
-|-
-! ردیف !! عنوان
-|}
 </div>
-== در چه مواردی دروغ گفتن جایز است ==
+== موارد جواز دروغ گفتن ==
 == پرسش ==
-دروغ از گناهان کبیره بشمار می رود. در چه مواقعی [[دروغ گفتن]] جایز است ؟ آیا برای حفظ جان می توان دروغ گفت؟<br/>
+دروغ از گناهان کبیره بشمار می‌رود. در چه مواقعی [[دروغ گفتن]] جایز است؟ آیا برای حفظ جان می‌توان دروغ گفت؟<br/>
 == پاسخ اجمالی ==
-راست گویى و مبارزه با کذب و دروغ از اهمیت فوق العاده ای در تعلیمات اسلامی برخوردار است به حدی که در موارد زیادی دروغ پلید تر از شراب، تعبیر شده است، اما با این وجود هر گاه عدم ارتکاب دروغ موجب ضرری شدیدتری از قبح دروغ شود مثل قتل انسانی بی گناه، یا حمله دشمن به کیان اسلام، اختلاف و دشمنی بین مؤمنین و...، [[دروغ گفتن]] جایز می شود. البته اگر انسان بتواند با انجام "توریه" مرتکب [[دروغ گفتن]] نشود، لازم است توریه کند.<br/>
+راست گویی و مبارزه با کذب و دروغ از اهمیت فوق العاده‌ای در تعلیمات اسلامی برخوردار است به حدی که در موارد زیادی دروغ پلید تر از شراب، تعبیر شده است، اما با این وجود هر گاه عدم ارتکاب دروغ موجب ضرری شدیدتری از قبح دروغ شود مثل قتل انسانی بی گناه، یا حمله دشمن به کیان اسلام، اختلاف و دشمنی بین مؤمنین و...، [[دروغ گفتن]] جایز می‌شود. البته اگر انسان بتواند با انجام "توریه" مرتکب [[دروغ گفتن]] نشود، لازم است توریه کند.<br/>
 == پاسخ تفصیلی ==
-راست گویى و مبارزه با کذب و دروغ از اهمیت فوق العاده ای در تعلیمات اسلامی برخوردار است. امام صادق (ع) مى فرماید: "نگاه به رکوع و سجود طولانى افراد نکنید، چرا که ممکن است عادت آنها شده باشد، به طورى که اگر آن را ترک کنند ناراحت شوند، ولى نگاه به راست گویى و امانت داری آنها کنید"<ref>سفینه البحار ماده" صدق" ؛ الکافی، ج 2، ص 104، دار الکتب الإسلامیه، تهران، 1365 هجرى شمسى.</ref>؛ یعنی راست گویى و امانت ملاکِِ خوبی و ایمان افراد است.<br/>
+راست گویی و مبارزه با کذب و دروغ از اهمیت فوق العاده‌ای در تعلیمات اسلامی برخوردار است. امام صادق (ع) می‌فرماید: "نگاه به رکوع و سجود طولانی افراد نکنید، چرا که ممکن است عادت آنها شده باشد، به طوری که اگر آن را ترک کنند ناراحت شوند، ولی نگاه به راست گویی و امانت داری آنها کنید"<ref>سفینه البحار ماده" صدق" ؛ الکافی، ج 2، ص 104، دار الکتب الإسلامیه، تهران، 1365 هجری شمسی.</ref>؛ یعنی راست گویی و امانت ملاکِِ خوبی و ایمان افراد است.<br/>
-در حدیثى از امام باقر (ع) آمده است: "خداوند متعال براى شر و بدى، قفل هایى قرار داده که کلید آن قفل ها شراب است (چرا که مانع اصلى زشتی ها و بدی ها عقل است و مشروبات الکلى عقل را از کار مى اندازد) سپس اضافه فرمود: دروغ از شراب هم بدتر است<ref>اصول کافى ج 2 ص 339. ان اللَّه عز و جل جعل للشر اقفالا، و جعل مفاتیح تلک الاقفال الشراب، و الکذب شر من الشراب.</ref><br/>
+در حدیثی از امام باقر (ع) آمده است: "خداوند متعال برای شر و بدی، قفل‌هایی قرار داده که کلید آن قفل‌ها شراب است (چرا که مانع اصلی زشتی‌ها و بدی‌ها عقل است و مشروبات الکلی عقل را از کار می‌اندازد) سپس اضافه فرمود: دروغ از شراب هم بدتر است<ref>اصول کافی ج 2 ص 339. ان اللَّه عز و جل جعل للشر اقفالا، و جعل مفاتیح تلک الاقفال الشراب، و الکذب شر من الشراب.</ref><br/>
-رابطه دروغ و گناهان دیگر از این نظر است که انسان گناهکار هرگز نمى تواند، راستگو باشد، چرا که راستگویى موجب رسوایى او است، و براى پوشاندن آثار [[گناه]] معمولا باید متوسل به دروغ شود. به عبارت دیگر، دروغ انسان را در مقابل [[گناه]] آزاد مى کند، و راستگویى محدود.<ref>تفسیر نمونه، ج  11، ص 413.</ref><br/>
+رابطه دروغ و گناهان دیگر از این نظر است که انسان گناهکار هرگز نمی‌تواند، راستگو باشد، چرا که راستگویی موجب رسوایی او است، و برای پوشاندن آثار [[گناه]] معمولا باید متوسل به دروغ شود. به عبارت دیگر، دروغ انسان را در مقابل [[گناه]] آزاد می‌کند، و راستگویی محدود.<ref>تفسیر نمونه، ج  11، ص 413.</ref><br/>
-یکی از ضررهای بزرگ دروغ این است که نابود کننده سرمایه اطمینان است. مى دانیم مهمترین سرمایه یک جامعه اعتماد متقابل و اطمینان عمومى است، و مهمترین چیزى که این سرمایه را به نابودى مى کشاند دروغ و خیانت و تقلب است، و یک دلیل عمده بر اهمیت فوق العاده راستگویى و ترک دروغ در تعلیمات اسلامى همین موضوع است، ولی با این حال در موارد و شرایطی که اضطرار (احتیاج شدید) به [[دروغ گفتن]] در کار باشد گفتن دروغ جایز شمرده شده است، اما این جواز به مقدار اضطرار تا زمانی است که اضطرار وجود داشته باشد نه بیشتر. مقصود از اضطرار در اینجا، احتیاج شدید به ارتکاب دروغ برای جلو گیری از ضرر های بزرگی همچون به خطر افتادن جان انسان یا سلامتی او و یا جلوگیری از تهاجم دشمن به سرزمین اسلام و یا جلو گیری از اختلاف بین برادران مسلمان و به طور کلی تمام مواردی که اهمیتش از قبح دروغ بیشتر باشد.<br/>
+یکی از ضررهای بزرگ دروغ این است که نابود کننده سرمایه اطمینان است. می‌دانیم مهمترین سرمایه یک جامعه اعتماد متقابل و اطمینان عمومی است، و مهمترین چیزی که این سرمایه را به نابودی می‌کشاند دروغ و خیانت و تقلب است، و یک دلیل عمده بر اهمیت فوق العاده راستگویی و ترک دروغ در تعلیمات اسلامی همین موضوع است، ولی با این حال در موارد و شرایطی که اضطرار (احتیاج شدید) به [[دروغ گفتن]] در کار باشد گفتن دروغ جایز شمرده شده است، اما این جواز به مقدار اضطرار تا زمانی است که اضطرار وجود داشته باشد نه بیشتر. مقصود از اضطرار در اینجا، احتیاج شدید به ارتکاب دروغ برای جلو گیری از ضرر‌های بزرگی همچون به خطر افتادن جان انسان یا سلامتی او و یا جلوگیری از تهاجم دشمن به سرزمین اسلام و یا جلو گیری از اختلاف بین برادران مسلمان و به طور کلی تمام مواردی که اهمیتش از قبح دروغ بیشتر باشد.<br/>
-این نکته را باید متذکر شد که اگر چه [[دروغ گفتن]] از دید شرع در موارد اضطرار و براى دفع ضررهای بزرگ و غیر قابل تحمل جایز است، اما چنانچه راهى وجود داشته باشد که بدون ارتکاب دروغ، ضرر را دفع کند باید آن راه بر گزیده شود. یکی از این راهها روش «توریه» است. توریه یعنی کلامى که از آن دو معنا فهمیده شود: یکى معناى ظاهر و آشکار که ذهن شنونده به سرعت به آن منتقل مى شود، و دیگرى معناى نهانى و ناپیدا که مقصود اصلى گوینده است و ذهن شنونده به آن منتقل نمى شود. اگر انسان براى برطرف کردن زیان از خود یا مسلمانى دیگر ناچار به استفاده از توریه یا دروغ شود، لازم است «توریه» کند.<br/>
+این نکته را باید متذکر شد که اگر چه [[دروغ گفتن]] از دید شرع در موارد اضطرار و برای دفع ضررهای بزرگ و غیر قابل تحمل جایز است، اما چنانچه راهی وجود داشته باشد که بدون ارتکاب دروغ، ضرر را دفع کند باید آن راه بر گزیده شود. یکی از این راه‌ها روش «توریه» است. توریه یعنی کلامی که از آن دو معنا فهمیده شود: یکی معنای ظاهر و آشکار که ذهن شنونده به سرعت به آن منتقل می‌شود، و دیگری معنای نهانی و ناپیدا که مقصود اصلی گوینده است و ذهن شنونده به آن منتقل نمی‌شود. اگر انسان برای برطرف کردن زیان از خود یا مسلمانی دیگر ناچار به استفاده از توریه یا دروغ شود، لازم است «توریه» کند.<br/>
 در موارد اضطرار به ارتکاب دروغ، فرقی نیست که ضرر متوجه خود انسان باشد یا متوجه دیگر مومنین.<br/>
-حضرت رضا (ع)  فرمود: همانا شخصى در حق برادر مسلمانش سخن راستى مى گوید که با این گفتار، او را گرفتار مى کند؛ پس نزد خدا از دروغگویان است و همانا شخصى در حق برادر مسلمانش دروغى مى گوید که با آن دروغ، از او دفع ضرر مى کند؛ پس نزد خدا از راستگویان است.<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، ج 12، ص 255 ح 16238.</ref><br/>
+حضرت رضا (ع)  فرمود: همانا شخصی در حق برادر مسلمانش سخن راستی می‌گوید که با این گفتار، او را گرفتار می‌کند؛ پس نزد خدا از دروغگویان است و همانا شخصی در حق برادر مسلمانش دروغی می‌گوید که با آن دروغ، از او دفع ضرر می‌کند؛ پس نزد خدا از راستگویان است.<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، ج 12، ص 255 ح 16238.</ref><br/>
-امام صادق (ع) فرمودند: در روز قیامت، از هر دروغى بازخواست مى شود، مگر از سه مورد: یکى این که شخصى که در حال جنگ، [ دشمن را ] فریب دهد، این دروغ از او برداشته مى شود؛ دوم هنگامى که دروغ باعث «اصلاح ذات البین» (حل اختلاف و ایجاد صلح و آشتى بین دو مسلمان) شود و....<ref>کلینى، کافى، ج 2، ص 342، ح 18. قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ کُلُّ کَذِبٍ مَسْئُولٌ عَنْهُ صَاحِبُهُ یَوْماً إِلَّا کَذِباً فِی ثَلَاثَهٍ رَجُلٌ کَائِدٌ فِی حَرْبِهِ فَهُوَ مَوْضُوعٌ عَنْهُ أَوْ رَجُلٌ أَصْلَحَ بَیْنَ اثْنَیْنِ یَلْقَى هَذَا بِغَیْرِ مَا یَلْقَى بِهِ هَذَا یُرِیدُ بِذَلِکَ الْإِصْلَاحَ مَا بَیْنَهُمَا أَوْ رَجُلٌ وَعَدَ أَهْلَهُ شَیْئاً وَ هُوَ لَا یُرِیدُ أَنْ یُتِمَّ لَهُمْ.</ref><br/>
+امام صادق (ع) فرمودند: در روز قیامت، از هر دروغی بازخواست می‌شود، مگر از سه مورد: یکی این که شخصی که در حال جنگ، [ دشمن را ] فریب دهد، این دروغ از او برداشته می‌شود؛ دوم هنگامی که دروغ باعث «اصلاح ذات البین» (حل اختلاف و ایجاد صلح و آشتی بین دو مسلمان) شود و....<ref>کلینی، کافی، ج 2، ص 342، ح 18. قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ کُلُّ کَذِبٍ مَسْئُولٌ عَنْهُ صَاحِبُهُ یَوْماً إِلَّا کَذِباً فِی ثَلَاثَهٍ رَجُلٌ کَائِدٌ فِی حَرْبِهِ فَهُوَ مَوْضُوعٌ عَنْهُ أَوْ رَجُلٌ أَصْلَحَ بَیْنَ اثْنَیْنِ یَلْقَی هَذَا بِغَیْرِ مَا یَلْقَی بِهِ هَذَا یُرِیدُ بِذَلِکَ الْإِصْلَاحَ مَا بَیْنَهُمَا أَوْ رَجُلٌ وَعَدَ أَهْلَهُ شَیْئاً وَ هُوَ لَا یُرِیدُ أَنْ یُتِمَّ لَهُمْ.</ref><br/>
-پیامبر اکرم (ص) به حضرت على(ع) وصیت فرمود: همانا خداوند دروغ به مصلحت و خیر را دوست دارد و از راستى که فساد در پى داشته باشد، متنفر است<ref>ان الله احب الکذب فی الصلاح و ابغض الصدق فى الفساد. حر عاملى، وسائل الشیعه، ج 12، ص 252، ح 16229.</ref>.<br/>
+پیامبر اکرم (ص) به حضرت علی(ع) وصیت فرمود: همانا خداوند دروغ به مصلحت و خیر را دوست دارد و از راستی که فساد در پی داشته باشد، متنفر است<ref>ان الله احب الکذب فی الصلاح و ابغض الصدق فی الفساد. حر عاملی، وسائل الشیعه، ج 12، ص 252، ح 16229.</ref>.<br/>
-البته رعایت مقدار و میزان دروغ لازم براى ایجاد صلاح، ضرورت دارد و نباید از حد لازم تجاوز کرد؛ چرا که تجاوز از حد لازم، انسان را به خوى دروغگویى مبتلا مى کند و حضرت صادق (ع) مى فرماید: اصلاح گر سرشت دروغگویى ندارد.<ref>المصلح لیس بکذاب. کلینى، کافى، ج 2، ص 210، ح 7</ref> آنچه از روایت پیشین مى توان فهمید این است که انسان به بهانه اصلاح جامعه، و ایجاد صلح و آشتى بین دو مسلمان، مجاز به دروغگویى بى جا و بى اندازه نیست؛ بلکه باید میزان لازم را رعایت کند<ref>نک: تهرانی، مجتبی، سایت بلاغ.</ref><br/>
+البته رعایت مقدار و میزان دروغ لازم برای ایجاد صلاح، ضرورت دارد و نباید از حد لازم تجاوز کرد؛ چرا که تجاوز از حد لازم، انسان را به خوی دروغگویی مبتلا می‌کند و حضرت صادق (ع) می‌فرماید: اصلاح گر سرشت دروغگویی ندارد.<ref>المصلح لیس بکذاب. کلینی، کافی، ج 2، ص 210، ح 7</ref> آنچه از روایت پیشین می‌توان فهمید این است که انسان به بهانه اصلاح جامعه، و ایجاد صلح و آشتی بین دو مسلمان، مجاز به دروغگویی بی جا و بی اندازه نیست؛ بلکه باید میزان لازم را رعایت کند<ref>نک: تهرانی، مجتبی، سایت بلاغ.</ref><br/>
 == پا نویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۱ دی ۱۳۹۵، ساعت ۲۰:۰۰
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۸: @@
 |-
 ! ردیف !! عنوان
 |}
 <p class="relatemedia">چندرسانه‌ای مرتبط</p>

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ! ردیف !! عنوان
 |-
-| ۱ || [[چرا با هم دروغ می گوییم]]
+| ۱ || [[چرا به هم دروغ می گوییم]]
 |-
 | ۲ || [[دروغ ازمنظر قرآن وروایت]]