فرهنگ مصادیق:درمان سوءخلق - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-04T10:54:12Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

User16: User16 صفحهٔ درمان سوءخلق را به فرهنگ مصادیق:درمان سوءخلق منتقل کرد

2016-11-05T11:34:05Z

User16 صفحهٔ درمان سوءخلق را به فرهنگ مصادیق:درمان سوءخلق منتقل کرد

User16: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-11-03T15:06:40Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> درمان سوءخلق </div>
الْمَصائِبِ سُوءِ الْخُلْقِ; شدیدترین مصیبت‌ها سوء خلق است».<ref>عیون اخبار الرضا، جلد 2، صفحه 37، به نقل از پرورش روح، جلد 1، صفحه 83.</ref><br/>

چه مصیبتی از آن بالاتر که انسان را در جامعه منزوی می‌کند و تمام پیوندها را میان او و خلق و خالق قطع می‌نماید.<br/>

۴ـ و نیز از همان حضرت می‌خوانیم که فرمود: «لا وَحْشَةَ اَوْحَشُ مِنْ سُوءِ الْخُلْقِ; وحشتی بدتر از سوء خلق نیست». <ref>شرح غرر، جلد 6، صفحه 400.</ref><br/>

دلیل آن روشن است، زیرا انسان را در تنهایی عجیبی فرو می‌برد.<br/>

۵ـ به همین دلیل در حدیث دیگری می‌فرماید: «لا عَیْشَ لِسَیِّی الْخُلْقِ; انسان بد اخلاق زندگی ندارد». <ref>همان، صفحه 359.</ref>چرا که هم خودش در زحمت است و هم اطرافیان و معاشرین او در عذابند.<br/>

۶ـ شبیه این تعبیر اما با یک تفاوت روشن در یک حدیث دیگری از آن حضرت آمده است: «لاسُوْدَدَ لِسَیِّی الْخُلْقِ; انسان بد اخلاق در جامعه، بزرگی و آقایی پیدا نمی‌کند». <ref>همان.</ref><br/>

دلیل آن هم روشن است زیرا نخستین شرط بزرگی و آقایی جاذبه اخلاقی و مهر و محبت و ادب است، و آن کس که این سرمایه را ندارد، به آن نخواهد رسید.<br/>

۷ـ و نیز از همان حضرت حدیث گویای دیگری در این زمینه آمده است، می‌فرماید: «اَلْمُؤْمِنُ لَیِّنُ الاَْریکة، سَهْلُ الْخَلِیْقَةِ، اَلْکافِرُ شَرَسُ الْخَلِیْقَةِ سَیِّیُ الطَّرِیْقَةِ; مؤمن نرم و انعطاف پذیر و خوش خلق است، و کافر بد اخلاق و بد روش است». <ref>همان، جلد 1، صفحه 364، حدیث 131. </ref><br/>

و به این ترتیب حسن خلق، یکی از نشانه‌های ایمان، و سوء خلق یکی از نشانه‌های کفر می‌باشد.<br/>

==درمان سوء خلق==

آنچه که در بالا آمد و روایات فراوان دیگری که برای پرهیز از طولانی شدن سخن، از ذکر آنها خودداری شد، به روشنی گواهی می‌دهد که سوء خلق یکی ازبدترین و مزاحم‌ترین صفات است که آثار مرگباری در زندگی انسان و اطرافیان او دارد، و افق زندگانی را تیره و تار و شهد حیات را در کام انسان مبدّل به شرنگ می‌کند.<br/>

بنابراین کسانی که گرفتار این رذیله اخلاقی هستند باید هر چه زودتر برای درمان خود بکوشند، و از طرقی که علما و بزرگان اخلاق گفته‌اند بهره گیرند، از جمله این که: مبتلایان به این صفت رذیله باید همه [[روزه]] در عواقب شوم آن بیندیشند و روایات بالا و سخنان بزرگان را مکرر در مکرر مرور کنند و آثار شوم آن را در زندگی مبتلایان به آن مشاهده نمایند که چگونه مردم از آنها متنفّر می‌شوند، و در زندگی در برابر حوادث سخت تنها می‌مانند، و در مجموع رانده درگاه خدا و خلق خواهند شد.<br/>

این نکته نیز حائز اهمیت است که برای ریشه کن کردن صفات زشت اخلاقی باید از تمرین و ریاضت استفاده کرد، و در این طریق پافشاری نمود، خوش خلقی را ـ هرچند تصنّعی باشدـ پیشه خود ساخت، تا این امر به صورت عادت و ملکه در آید، و همین که عوامل سوء خلق پیش می‌آید، انسان خودش را از آن دور کند و به اموری دیگری مشغول سازد، به [[نماز]] و عبادت و زیارت برخیزد، یا خود را سرگرم ورزش و سرگرمی‌های سالم دیگر نماید.<br/>

و نیز همه روز به خود تلقین کند که من بد اخلاق نیستم و دارای حسن خلقم، این تلقین تدریجاً اثر می‌گذارد، و جوانه‌های حسن خلق بر شاخسار وجودش نمایان می‌شود، و آثار سوء خلق برچیده خواهد شد.<br/>

گاه می‌شود که سوء خلق، بر اثر گرسنگی، تشنگی و یا بیماری‌های جسمانی پیدا می‌شود در این گونه موارد باید به درمان ریشه‌های آن پرداخت، و از تماس زیاد با مردم خودداری کرد.<br/>

و گاه می‌شود که این رذیله اخلاقی از دوستان و رفیقان بد خلق به انسان منتقل می‌شود باید با این گونه افراد قطع رابطه نمود، و با کسانی رابطه برقرار کرد که دارای فضیلت حسن اخلاقند.<br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://library.tebyan.net/fa/Viewer/Text/60573/149#149 کتابخانه دیجیتالی تبیان] - تاریخ برداشت: 95/08/13</span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[بد خلقی با مردم ]] </div>
</div>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 <div class="head1"> درمان سوءخلق </div>
-الْمَصائِبِ سُوءِ الْخُلْقِ; شدیدترین مصیبت‌ها سوء خلق است».<ref>عیون اخبار الرضا، جلد 2، صفحه 37، به نقل از پرورش روح، جلد 1، صفحه 83.</ref><br/>
+الْمَصائِبِ سُوءِ الْخُلْقِ؛ شدیدترین مصیبت‌ها سوء خلق است».<ref>عیون اخبار الرضا، جلد 2، صفحه 37، به نقل از پرورش روح، جلد 1، صفحه 83.</ref><br/>
 چه مصیبتی از آن بالاتر که انسان را در جامعه منزوی می‌کند و تمام پیوندها را میان او و خلق و خالق قطع می‌نماید.<br/>
-۴ـ و نیز از همان حضرت می‌خوانیم که فرمود: «لا وَحْشَةَ اَوْحَشُ مِنْ سُوءِ الْخُلْقِ; وحشتی بدتر از سوء خلق نیست». <ref>شرح غرر، جلد 6، صفحه 400.</ref><br/>
+۴ـ و نیز از همان حضرت می‌خوانیم که فرمود: «لا وَحْشَةَ اَوْحَشُ مِنْ سُوءِ الْخُلْقِ؛ وحشتی بدتر از سوء خلق نیست». <ref>شرح غرر، جلد 6، صفحه 400.</ref><br/>
 دلیل آن روشن است، زیرا انسان را در تنهایی عجیبی فرو می‌برد.<br/>
-۵ـ به همین دلیل در حدیث دیگری می‌فرماید: «لا عَیْشَ لِسَیِّی الْخُلْقِ; انسان بد اخلاق زندگی ندارد». <ref>همان، صفحه 359.</ref>چرا که هم خودش در زحمت است و هم اطرافیان و معاشرین او در عذابند.<br/>
+۵ـ به همین دلیل در حدیث دیگری می‌فرماید: «لا عَیْشَ لِسَیِّی الْخُلْقِ؛ انسان بد اخلاق زندگی ندارد». <ref>همان، صفحه 359.</ref>چرا که هم خودش در زحمت است و هم اطرافیان و معاشرین او در عذابند.<br/>
-۶ـ شبیه این تعبیر اما با یک تفاوت روشن در یک حدیث دیگری از آن حضرت آمده است: «لاسُوْدَدَ لِسَیِّی الْخُلْقِ; انسان بد اخلاق در جامعه، بزرگی و آقایی پیدا نمی‌کند». <ref>همان.</ref><br/>
+۶ـ شبیه این تعبیر اما با یک تفاوت روشن در یک حدیث دیگری از آن حضرت آمده است: «لاسُوْدَدَ لِسَیِّی الْخُلْقِ؛ انسان بد اخلاق در جامعه، بزرگی و آقایی پیدا نمی‌کند». <ref>همان.</ref><br/>
 دلیل آن هم روشن است زیرا نخستین شرط بزرگی و آقایی جاذبه اخلاقی و مهر و محبت و ادب است، و آن کس که این سرمایه را ندارد، به آن نخواهد رسید.<br/>
-۷ـ و نیز از همان حضرت حدیث گویای دیگری در این زمینه آمده است، می‌فرماید: «اَلْمُؤْمِنُ لَیِّنُ الاَْریکة، سَهْلُ الْخَلِیْقَةِ، اَلْکافِرُ شَرَسُ الْخَلِیْقَةِ سَیِّیُ الطَّرِیْقَةِ; مؤمن نرم و انعطاف پذیر و خوش خلق است، و کافر بد اخلاق و بد روش است». <ref>همان، جلد 1، صفحه 364، حدیث 131. </ref><br/>
+۷ـ و نیز از همان حضرت حدیث گویای دیگری در این زمینه آمده است، می‌فرماید: «اَلْمُؤْمِنُ لَیِّنُ الاَْریکة، سَهْلُ الْخَلِیْقَةِ، اَلْکافِرُ شَرَسُ الْخَلِیْقَةِ سَیِّیُ الطَّرِیْقَةِ؛ مؤمن نرم و انعطاف پذیر و خوش خلق است، و کافر بد اخلاق و بد روش است». <ref>همان، جلد 1، صفحه 364، حدیث 131. </ref><br/>
 و به این ترتیب حسن خلق، یکی از نشانه‌های ایمان، و سوء خلق یکی از نشانه‌های کفر می‌باشد.<br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۳۴
(بدون تفاوت)