فرهنگ مصادیق:خشونت در قرآن - تبیان - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan در ‏۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۶، ساعت ۱۵:۰۴

2017-05-21T15:04:41Z

User6: User6 صفحهٔ خشونت در قرآن - تبیان را به فرهنگ مصادیق:خشونت در قرآن - تبیان منتقل کرد

2017-01-17T10:29:17Z

User6 صفحهٔ خشونت در قرآن - تبیان را به فرهنگ مصادیق:خشونت در قرآن - تبیان منتقل کرد

User6: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-16T21:32:18Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> خشونت در قرآن - تبیان </div>
==مقدمه==
رتکاب خشونت و یا هر عمل دیگری که خارج از چارچوبه قانون باشد، خود نوعی جرم و مذموم می‌باشد و در نظام اسلامی ما نیز که قانون عبارت است از موازین اسلامی و قوانین موضوعه در چارچوبه اسلام، هر گونه تخلّفی از این قانون جرم تلقّی می‌شود.<br/>
بنابراین، چه در نظامهای غیر دینی و چه در نظام اسلامی، اِعمال خشونت در مواردی پذیرفته است و نمی‌توان آن را به طور مطلق و بکلّی کنار گذارد، چرا که در غیر این صورت امنیّت مالی، جانی و معنوی انسانها به خطر خواهد افتاد و مصالح کشور و حقوق شهروندان از بین خواهد رفت. به همین دلیل خشونت خود به خود نه دارای ارزش مثبت است و نه دارای ارزش منفی، بلکه ارزشگذاری آن تابع شرایط و دلایل اِعمال آن می‌باشد.<br/>
اینک جای آن دارد که دیدگاه قرآن را نیز در این باره جویا شویم، تا دقیق تر و بهتر با دیدگاه اسلامی آشنا شویم:<br/>
در قرآن کریم واژه «خشونت» وجود ندارد، امّا به جای آن دو کلمه دیگر؛ یعنی: «غلظت» و «شدّت» که هر دو مترادف با خشونت هستند به کار رفته‌اند.<br/>
واژه غلظت آن گونه که اهل لغت گفته‌اند، به معنای: خشونت، شدّت، درشت شدن، درشتی و تندخویی است و در مقابل رقّت به کار می‌رود.<ref> لسان العرب، تفسیر کشّاف، مجمع البیان، تفسیر نمونه، فرهنگ معین، فرهنگ عمید</ref><br/>
واژه شدّت نیز به معنای: غلظت، صلابت و سختی است، و در مقابل رقّت استعمال می‌گردد.<ref> همان</ref><br/>
و بالأخره واژه خشونت به معنای شدّت، درشتی و درشتخویی است و در مقابل نرمی به کار می‌رود.<ref> لسان العرب، فرهنگ معین، فرهنگ عمید</ref><br/>
در کاربردهای قرآنی نیز دو واژه غلظت و شدّت ـ همان گونه که مفسّرین گفته‌اند ـ به معنای لغوی خود به کار رفته‌اند. به عنوان نمونه، در آیه ۷۳ از سوره توبه و آیه ۹ از سوره تحریم آمده است:<br/>
«یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ جهِدِ الْکُفَّارَ وَ الْمُنَافِقِینَ وَاغْلُظْ عَلَیْهِمْ...»
ای پیامبر! با کافران و منافقان جهاد کن، و بر آنها سخت بگیر! (و در مورد آنها خشونت به کار ببر!)<br/>
شدّت به خرج دادن در برابر کسانی که حریم اسلام و احکام تابناک آن را می‌شکنند، یا جان و مال و آبروی مسلمانان را به مخاطره می‌افکنند، نه تنها از مصادیق خشونت منفی نیست؛ بلکه از ویژگی‌های پیامبر(صلی الله علیه وآله) و مۆمنان راستین است
و یا در آیه ۱۲۳ از سوره توبه آمده است:<br/>
«... وَلْیَجِدُوا فِیکُمْ غِلْظَةً...»
آنها (کافران) باید در شما شدّت و خشونت (و قدرت) احساس کنند.<br/>
همچنین در آیه ۲۹ از سوره فتح آمده است:<br/>
«مَحَمَّدٌ رَسُولُ اللّهِ وَ الَّذِینَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ، رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ...»
محمدّ(صلی الله علیه وآله) فرستاده خداست و کسانی که با او هستند در برابر کفّار سخت و شدید و در میان خود مهربان اند.<br/>
این آیات و آیات مشابه آنها همگی گویای جنبه قهرآمیز احکام اسلامی اند، که در جای خود و با شرایط تعیین شده از سوی شرع مقدّس به اجراء در می‌آیند.<br/>
بنابراین، گرچه اسلام دین رحمت و عطوفت و خداوند متعال ارحم الرّاحمین است و اصل اوّلی در اسلام بر رأفت و مهربانی است، امّا این هیچ گاه به معنای نفی هر گونه برخورد قاطع و اعمال خشونت و شدّت در موضع خود نیست. به همین دلیل سخن کسانی که اسلام را نافی هر گونه غلظت و اعمال خشونت ـ اگر چه به جا و به دستور خود خدای متعال باشد ـ معرّفی می‌کنند، فاقد پشتوانه قرآنی و اسلامی است.<br/>

باید بین خشونت منفی و شدّت اسلامی فرق گذارد و در دام خنّاسان زمانه که سعی دارند با یکی دانستن این دو، غیرت دینی و خشم و صلابت مقدّس اسلامی را از میان بردارند گرفتار نیامد و الاّ اینان کار را به جایی خواهند رساند که ـ العیاذ باللّه ـ پیامبر(صلی الله علیه وآله) و ائمه طاهرین(علیهم السلام) را نیز خشن دانسته، احکامی چون «قصاص» را غیر انسانی معرّفی کنند
قرآن کریم می‌فرماید: پیامبر(صلی الله علیه وآله) و مۆمنان در برابر کفّار شدّت و صلابت به خرج می‌دهند و هرگز در مقابل کسانی که به مرزهای عقیدتی مسلمانان تعرّض می‌کنند نرمی نشان نمی‌دهند. هر چند در میان خودی‌ها یعنی کسانی که اصول و ارزش‌های اسلامی را به رسمیّت می‌شناسند، با عطوفت و مهربانی رفتار می‌کنند.<br/>
بنابراین، شدّت به خرج دادن در برابر کسانی که حریم اسلام و احکام تابناک آن را می‌شکنند، یا جان و مال و آبروی مسلمانان را به مخاطره می‌افکنند، نه تنها از مصادیق خشونت منفی نیست؛ بلکه از ویژگی‌های پیامبر(صلی الله علیه وآله) و مۆمنان راستین است. در حقیقت این برخورد محکم و با صلابت که به انگیزه اجرای اوامر خدای متعال در قالب امر به معروف و نهی از منکر صورت می‌گیرد، برخاسته از هواها یا ضعفهای نفسانی نمی‌تواند باشد، بلکه تنها در جهت تحفّظ بر احکام و ارزش‌های دینی است و از آنجا که سعادت دنیوی و اخروی انسانها در گرو عمل به دین و احکام نورانی آن است و سود و ضرر عمل کردن و یا عمل نکردن به اسلام تنها متوجّه خود بندگان است، کسانی که به هر نحو در مقابل پیاده شدن و تحقق عملی اسلام و احکام آن می‌ایستند، به واقع راه رسیدن به کمال را بر روی سایرین می‌بندند. از این روست که باید با چنین افرادی مقابله کرد و اگر گفتار زبانی در آنها مۆثّر نیفتاد، باید با اذن حاکم اسلامی با آنها شدیداً برخورد کرد و حتّی در برخی حالات مجازات اعدام را در مورد آنها اعمال کرد.<br/>
بنابراین، باید بین خشونت منفی و شدّت اسلامی فرق گذارد و در دام خنّاسان زمانه که سعی دارند با یکی دانستن این دو، غیرت دینی و خشم و صلابت مقدّس اسلامی را از میان بردارند گرفتار نیامد و الاّ اینان کار را به جایی خواهند رساند که ـ العیاذ باللّه ـ پیامبر(صلی الله علیه وآله) و ائمه طاهرین(علیهم السلام) را نیز خشن دانسته، احکامی چون «قصاص» را غیر انسانی معرّفی کنند و به شهادت رساندن سالار شهیدان در کربلا را واکنش مردم نسبت به خشونت پیامبر(صلی الله علیه وآله) در جنگهای بدر و حنین بداند .<br/>

==منبع==
مشکات هدایت ، آیت الله مصباح یزدی ، ص۱۶۸ - ۱۷۰

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://article.tebyan.net/212859/%D8%AE%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86 سایت تبیان] - تاریخ برداشت : 95/10/27 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[خشونت بی جا]] </div>
</div>

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 و بالأخره واژه خشونت به معنای شدّت، درشتی و درشتخویی است و در مقابل نرمی به کار می‌رود.<ref> لسان العرب، فرهنگ معین، فرهنگ عمید</ref><br/>
 در کاربردهای قرآنی نیز دو واژه غلظت و شدّت ـ همان گونه که مفسّرین گفته‌اند ـ به معنای لغوی خود به کار رفته‌اند. به عنوان نمونه، در آیه ۷۳ از سوره توبه و آیه ۹ از سوره تحریم آمده است:<br/>
-«یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ جهِدِ الْکُفَّارَ وَ الْمُنَافِقِینَ وَاغْلُظْ عَلَیْهِمْ...»
+«يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ...»
 ای پیامبر! با کافران و منافقان جهاد کن، و بر آنها سخت بگیر! (و در مورد آنها خشونت به کار ببر!)<br/>
 شدّت به خرج دادن در برابر کسانی که حریم اسلام و احکام تابناک آن را می‌شکنند، یا جان و مال و آبروی مسلمانان را به مخاطره می‌افکنند، نه تنها از مصادیق خشونت منفی نیست؛ بلکه از ویژگی‌های پیامبر(صلی الله علیه وآله) و مۆمنان راستین است
 و یا در آیه ۱۲۳ از سوره توبه آمده است:<br/>
-«... وَلْیَجِدُوا فِیکُمْ غِلْظَةً...»
+«... وَلْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً...»
 آنها (کافران) باید در شما شدّت و خشونت (و قدرت) احساس کنند.<br/>
 همچنین در آیه ۲۹ از سوره فتح آمده است:<br/>
-«مَحَمَّدٌ رَسُولُ اللّهِ وَ الَّذِینَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ، رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ...»
+«مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ...»
 محمدّ(صلی الله علیه وآله) فرستاده خداست و کسانی که با او هستند در برابر کفّار سخت و شدید و در میان خود مهربان اند.<br/>
 این آیات و آیات مشابه آنها همگی گویای جنبه قهرآمیز احکام اسلامی اند، که در جای خود و با شرایط تعیین شده از سوی شرع مقدّس به اجراء در می‌آیند.<br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۲۹
(بدون تفاوت)