فرهنگ مصادیق:حکم شرعی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan در ‏۱۸ اسفند ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۴۰

2017-03-08T12:40:58Z

Golafshan: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-01T16:55:20Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Golafshan: Golafshan صفحهٔ حکم شرعی را به فرهنگ مصادیق:حکم شرعی منتقل کرد

2017-01-01T16:47:12Z

Golafshan صفحهٔ حکم شرعی را به فرهنگ مصادیق:حکم شرعی منتقل کرد

Kazem: اصلاح ارقام، اصلاح نویسه‌های عربی

2016-04-27T07:57:59Z

اصلاح ارقام، اصلاح نویسه‌های عربی

صفحهٔ تازه

<div class="head1">حکم شرعی</div>

== تعریف ==
هر یک از مقرراتی را که شارع مقدس برای موضوعات مختلف وضع کرده است حکم شرعی گویند و جمع آن احکام شرعیه نام دارد مانند: لزوم اقامه حدود و تعزیرات نسبت به مجرمان و وجوب اجرای قصاص درباره جانیان.<br/>

== حکم تکلیفی و حکم وضعی ==
حکم شرعی چنانچه به طور مستفیم به انجام یا ترک کاری تعلق داشته باشد حکم تکلیفی نامیده می شود مانند دتدن نفقه به همسر و یا [[اجرای حدود]] و حکم قصاص و حرمت عدم انجام آنها. اما چنانچه به طور مستفیم به فعل یا ترک کاری تعلق نگرفته باشد بلکه به یک جسم یا شخص تعلق گرفته باشد حکم وضعی نامیده می شود مانند: مالکیت شیء یا زوجیت شخص.<br/>

== اقسام حکم تکلیفی ==
حکم تکلیفی پنج دسته است که احکام پنجگانه تکلیفی (احکام خمسه تکلیفیه) نام دارد. این احکام عبارتند از:<br/>
=== وجوب ===
خواستن شارع مقدس کار یا ترک کاری را به نحوی که به هیچ وجه به خودداری از آن کار یا انجام کاری که ترک آن خواسته شده است راضی نباشد وجوب نامیده می شود مانند: وجوب [[اجرای حدود]] حرمت
تنفر شدید شارع مقدس از کار و یا ترک کاری به نحوی که به هیچ وجه به انجام آن کار و یا ترک راضی نباشد حرمت نامیده می شود مانند: حرمت غصب و دزدی و خودداری از ادای شهادت.<br/>
=== استحباب ===
خواستن شارع مقدس کار و یا ترک کاری را لیکن نه به اندازه وجوب بلکه به اندازه ای که از خود داری از آن نیز ممکن باشد استحباب نامیده می شود مانند: خواستن دستگیری از بینوایان و توسعه بر عیال و...<br/>
=== کراهت ===
ناپسند داشتن شارع کار و یا ترک کاری را ولی نه به اندازه حرمت بلکه به اندازه ای که از انجام کار و یا ترک نیز راضی باشد کراهت نامیده می شود مانند: کراهت کارهای جلف و سبک و خوردن گوشت برخی از حیوانات مانند اسب و الاغ.<br/>
=== اباحه ===
اجازهٔ شارع مقدس در انجام و یا ترک عملی را بطور متساوی بطوری که هیچ یک را بر دیگری ترجیحی نباشد اباحه نامند مانند: خوردن، آشامیدن، رفت وآمد کردن و نشست و برخاست نمودن در مواردی که شارع مقدس هیچ یک از فعل و ترک این اعمال را بردیگری مزیت ننهاده است. دو حکم اول را از این جهت که در مورد آنها از ناحیه شارع الزام به فعل یا ترک است حکم های الزامی گویند و سه حکم دیگر را از این جهت که شارع مقدس در مورد آنها در فعل و ترک عمل اجازه داده است احکام ترخیصیه گویند. و به همین مناسب این سه حکم را اباحه بمعنای اعم گویند چنانکه قسم اخیر را که مورد آن، فعل و ترک کاملاً متساوی است اباحه بمعنای اخص گویند.<br/>
موضوعاتی را که به آنها این احکام تعلق گرفته است به ترتیب: واجب، حرام، مستحب، مکروه و مباح گویند.<ref>( تحریرالوسیله امام خمینی)</ref> <ref>(فقه اسلام)</ref><br/>

== پانویس ==

{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%DA%A9%D9%85_%D8%B4%D8%B1%D8%B9%DB%8C ویکی پدیا] - تاریخ برداشت:۹۵/۱/۳۰</span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[استهزاء حکم وضعی]]</div>
</div>

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 <div class="hold">
-<div class="return">بازگشت به [[استهزاء حکم وضعی]]</div>
+<div class="return">بازگشت به [[استهزاء احکام وضعی]]</div>
 </div>

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 == حکم تکلیفی و حکم وضعی ==
-حکم شرعی چنانچه به طور مستفیم به انجام یا ترک کاری تعلق داشته باشد حکم تکلیفی نامیده می شود مانند دتدن نفقه به همسر و یا [[اجرای حدود]] و حکم قصاص و حرمت عدم انجام آنها. اما چنانچه به طور مستفیم به فعل یا ترک کاری تعلق نگرفته باشد بلکه به یک جسم یا شخص تعلق گرفته باشد حکم وضعی نامیده می شود مانند: مالکیت شیء یا زوجیت شخص.<br/>
+حکم شرعی چنانچه به طور مستفیم به انجام یا ترک کاری تعلق داشته باشد حکم تکلیفی نامیده می‌شود مانند دتدن نفقه به همسر و یا [[اجرای حدود]] و حکم قصاص و حرمت عدم انجام آنها. اما چنانچه به طور مستفیم به فعل یا ترک کاری تعلق نگرفته باشد بلکه به یک جسم یا شخص تعلق گرفته باشد حکم وضعی نامیده می‌شود مانند: مالکیت شیء یا زوجیت شخص.<br/>
 == اقسام حکم تکلیفی ==
 حکم تکلیفی پنج دسته است که احکام پنجگانه تکلیفی (احکام خمسه تکلیفیه) نام دارد. این احکام عبارتند از:<br/>
 === وجوب ===
-خواستن شارع مقدس کار یا ترک کاری را به نحوی که به هیچ وجه به خودداری از آن کار یا انجام کاری که ترک آن خواسته شده است راضی نباشد وجوب نامیده می شود مانند: وجوب [[اجرای حدود]] حرمت
+خواستن شارع مقدس کار یا ترک کاری را به نحوی که به هیچ وجه به خودداری از آن کار یا انجام کاری که ترک آن خواسته شده است راضی نباشد وجوب نامیده می‌شود مانند: وجوب [[اجرای حدود]] حرمت
-تنفر شدید شارع مقدس از کار و یا ترک کاری به نحوی که به هیچ وجه به انجام آن کار و یا ترک راضی نباشد حرمت نامیده می شود مانند: حرمت غصب و دزدی و خودداری از ادای شهادت.<br/>
+تنفر شدید شارع مقدس از کار و یا ترک کاری به نحوی که به هیچ وجه به انجام آن کار و یا ترک راضی نباشد حرمت نامیده می‌شود مانند: حرمت غصب و دزدی و خودداری از ادای شهادت.<br/>
 === استحباب ===
-خواستن شارع مقدس کار و یا ترک کاری را لیکن نه به اندازه وجوب بلکه به اندازه ای که از خود داری از آن نیز ممکن باشد استحباب نامیده می شود مانند: خواستن دستگیری از بینوایان و توسعه بر عیال و...<br/>
+خواستن شارع مقدس کار و یا ترک کاری را لیکن نه به اندازه وجوب بلکه به اندازه‌ای که از خود داری از آن نیز ممکن باشد استحباب نامیده می‌شود مانند: خواستن دستگیری از بینوایان و توسعه بر عیال و...<br/>
 === کراهت ===
-ناپسند داشتن شارع کار و یا ترک کاری را ولی نه به اندازه حرمت بلکه به اندازه ای که از انجام کار و یا ترک نیز راضی باشد کراهت نامیده می شود مانند: کراهت کارهای جلف و سبک و خوردن گوشت برخی از حیوانات مانند اسب و الاغ.<br/>
+ناپسند داشتن شارع کار و یا ترک کاری را ولی نه به اندازه حرمت بلکه به اندازه‌ای که از انجام کار و یا ترک نیز راضی باشد کراهت نامیده می‌شود مانند: کراهت کارهای جلف و سبک و خوردن گوشت برخی از حیوانات مانند اسب و الاغ.<br/>
 === اباحه ===
-اجازهٔ شارع مقدس در انجام و یا ترک عملی را بطور متساوی بطوری که هیچ یک را بر دیگری ترجیحی نباشد اباحه نامند مانند: خوردن، آشامیدن، رفت وآمد کردن و نشست و برخاست نمودن در مواردی که شارع مقدس هیچ یک از فعل و ترک این اعمال را بردیگری مزیت ننهاده است. دو حکم اول را از این جهت که در مورد آنها از ناحیه شارع الزام به فعل یا ترک است حکم های الزامی گویند و سه حکم دیگر را از این جهت که شارع مقدس در مورد آنها در فعل و ترک عمل اجازه داده است احکام ترخیصیه گویند. و به همین مناسب این سه حکم را اباحه بمعنای اعم گویند چنانکه قسم اخیر را که مورد آن، فعل و ترک کاملاً متساوی است اباحه بمعنای اخص گویند.<br/>
+اجازهٔ شارع مقدس در انجام و یا ترک عملی را بطور متساوی بطوری که هیچ یک را بر دیگری ترجیحی نباشد اباحه نامند مانند: خوردن، آشامیدن، رفت وآمد کردن و نشست و برخاست نمودن در مواردی که شارع مقدس هیچ یک از فعل و ترک این اعمال را بردیگری مزیت ننهاده است. دو حکم اول را از این جهت که در مورد آنها از ناحیه شارع الزام به فعل یا ترک است حکم‌های الزامی گویند و سه حکم دیگر را از این جهت که شارع مقدس در مورد آنها در فعل و ترک عمل اجازه داده است احکام ترخیصیه گویند. و به همین مناسب این سه حکم را اباحه بمعنای اعم گویند چنانکه قسم اخیر را که مورد آن، فعل و ترک کاملاً متساوی است اباحه بمعنای اخص گویند.<br/>
 موضوعاتی را که به آنها این احکام تعلق گرفته است به ترتیب: واجب، حرام، مستحب، مکروه و مباح گویند.<ref>( تحریرالوسیله امام خمینی)</ref> <ref>(فقه اسلام)</ref><br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۲ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۴۷
(بدون تفاوت)