فرهنگ مصادیق:حکم ادعای الوهیت (قرآن) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan در ‏۱۰ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۴۶

2017-01-29T11:46:04Z

Golafshan در ‏۱۰ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۴۲

2017-01-29T11:42:14Z

Golafshan: /* پانویس */

2016-12-27T16:15:58Z

‏پانویس

Golafshan: Golafshan صفحهٔ حکم ادعای الوهیت (قرآن) را به فرهنگ مصادیق:حکم ادعای الوهیت (قرآن) منتقل کرد

2016-12-27T16:07:29Z

Golafshan صفحهٔ حکم ادعای الوهیت (قرآن) را به فرهنگ مصادیق:حکم ادعای الوهیت (قرآن) منتقل کرد

User1: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-05-09T15:03:20Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> حکم ادعای الوهیت (قرآن) </div>

== حرمت ادعای الوهیت ==
ما کان لبشر ان یؤتیه الله الکتـب والحکم والنبوه ثم یقول للناس کونوا عبادا لی من دون الله ولـکن کونوا ربـنیین بما کنتم تعلمون الکتـب وبما کنتم تدرسون. [۱] "برای هیچ بشری سزاوار نیست که خداوند، کتاب آسمانی و حکم و نبوت به او دهد سپس او به مردم بگوید: «غیر از خدا، مرا پرستش کنید! » بلکه (سزاوار مقام او، این است که بگوید: ) مردمی الهی باشید، آن گونه که کتاب خدا را می‌آموختید و درس می‌خواندید! (و غیر از خدا را پرستش نکنید! ) "<br/>

== شان نزول ==
گویند ابا رافع قرضی یهودی و رئیس وفد نجران (جمعی که بر پیغمبر وارد شدند) گفتند یا محمد آیا دوست داری ترا بپرستیم و خدا بدانیم. فرمود معاذ الله که جز خدا کسی مورد پرستش قرار گیرد و خداوند مرا بچنین چیزی که می‌گویید مبعوث و مامور نکرده خداوند این آیه را در این مورد فرستاد (از ابن عباس و عطاء) و گفته‌اند دربارهٔ نصارای نجران آمده (از ضحاک و مقاتل) و گفته‌اند مردی گفت یا رسول الله ما ترا سلام می‌کنیم هم چنان که بدیگران سلام می‌کنیم آیا بر تو سجده نکنیم؟ فرمود هیچکس جز خدا نباید سجده شود و جز برای او سجده جایز نیست ولی پیامبر خود را اکرام کنید و حق را برای اهل حق بشناسید. <ref>طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۲، ص۳۳۰</ref><br/>

== نفی الوهیت حضرت عیسی ==
قرار گرفتن این آیات به دنبال آیات مربوط به داستان عیسی علیه السلام این معنا را می‌رساند که گویی این آیات فصل دوم از احتجاج و استدلال بر پاکی ساحت مسیح از عقائد خرافی است که اهل کتاب یعنی نصارا نسبت به او دارند و کانه خواسته است بفرماید: عیسی آن طور که شما پنداشته‌اید نیست، او نه رب است و نه خودش ربوبیت برای خود قائل شده است، دلیل اینکه رب نبوده این است که او مخلوقی بشری بود و در شکم مادر رشد کرد و مادرش او را بزائید و در گهواره پرورشش داد، چیزی که هست مخلوقی معمولی چون سایر افراد بشر نبود، بلکه خلقتش مانند خلقت آدم که نه پدر داشت و نه مادر غیر معمولی و از مجرایی غیر مجرای علل طبیعی بود، پس مثل او مثل آدم است، و اما دلیل اینکه برای خود دعوی ربوبیت نکرد این است که او پیامبری بود که کتاب و حکم و نبوتش داده بودند و پیامبری که این چنین باشد شانش اجل از این است که از زی عبودیت و از رسوم رقیت خارج شود، چگونه ممکن است به مردم بگوید: مرا رب خود بگیرید و بندگان من باشید، نه بندگان خدا؟ و یا چگونه ممکن است از پیغمبری از پیامبران مقامی را نفی کند که خدا آن را در حق وی اثبات کرده باشد، مثلا خدای تعالی برای موسی علیه السلام رسالت را اثبات کرده باشد و عیسی ع آن را نفی کند؟ و خلاصه چگونه ممکن است حقی را که خدا به کسی نداده، عیسی بدهد و حقی را که خدا به کسی داده، عیسی آن را نفی کند؟!<ref>طباطبائی، سید محمد حسین، ترجمه تفسیر المیزان، ج۳ ص۴۳۲</ref><br/>

== عذاب مدعیان الوهیت ==
ومن یقل منهم انی الـه من دونه فذلک نجزیه جهنم کذلک نجزی الظــلمین. <ref>انبیاء/سوره۲۱، آیه۲۹</ref>" و هر کس از آنها بگوید: «من جز خدا، معبودی دیگرم»، کیفر او را جهنم می‌دهیم! و ستمگران را این گونه کیفر خواهیم داد. "<br/>
فرشتگان با این صفات برجسته و ممتاز و مقام عبودیت خالص هرگز دعوی خدایی نمی‌کنند، اما اگر فرضا" کسی از آنها بگوید من معبودی جز خدا هستم ما کیفر او را جهنم می‌دهیم، آری این چنین ظالمان را کیفر خواهیم داد" (و من یقل منهم انی اله من دونه فذلک نجزیه جهنم کذلک نجزی الظالمین). <br/>
در حقیقت دعوی الوهیت یک مصداق روشن ظلم بر خویشتن و بر جامعه است و در قانون کلی" کذلک نجزی الظالمین" درج است. <ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۳، ص۳۹۲</ref><br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://wikifeqh.ir/ ویکی فقه] - تاریخ برداشت:94/10/15</span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[ادعای خدائی]] </div>
</div>

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 == حرمت ادعای الوهیت ==
-مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ. [۱] "برای هیچ بشری سزاوار نیست که خداوند، کتاب آسمانی و حکم و نبوت به او دهد سپس او به مردم بگوید: «غیر از خدا، مرا پرستش کنید! » بلکه (سزاوار مقام او، این است که بگوید: ) مردمی الهی باشید، آن گونه که کتاب خدا را می‌آموختید و درس می‌خواندید! (و غیر از خدا را پرستش نکنید! ) "<br/>
+مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ.<ref>ءال عمران/سوره3، آیه79</ref> "برای هیچ بشری سزاوار نیست که خداوند، کتاب آسمانی و حکم و نبوت به او دهد سپس او به مردم بگوید: «غیر از خدا، مرا پرستش کنید! » بلکه (سزاوار مقام او، این است که بگوید: ) مردمی الهی باشید، آن گونه که کتاب خدا را می‌آموختید و درس می‌خواندید! (و غیر از خدا را پرستش نکنید!) "<br/>
 == شان نزول ==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 == حرمت ادعای الوهیت ==
-ما کان لبشر ان یؤتیه الله الکتـب والحکم والنبوه ثم یقول للناس کونوا عبادا لی من دون الله ولـکن کونوا ربـنیین بما کنتم تعلمون الکتـب وبما کنتم تدرسون. [۱] "برای هیچ بشری سزاوار نیست که خداوند، کتاب آسمانی و حکم و نبوت به او دهد سپس او به مردم بگوید: «غیر از خدا، مرا پرستش کنید! » بلکه (سزاوار مقام او، این است که بگوید: ) مردمی الهی باشید، آن گونه که کتاب خدا را می‌آموختید و درس می‌خواندید! (و غیر از خدا را پرستش نکنید! ) "<br/>
+مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ. [۱] "برای هیچ بشری سزاوار نیست که خداوند، کتاب آسمانی و حکم و نبوت به او دهد سپس او به مردم بگوید: «غیر از خدا، مرا پرستش کنید! » بلکه (سزاوار مقام او، این است که بگوید: ) مردمی الهی باشید، آن گونه که کتاب خدا را می‌آموختید و درس می‌خواندید! (و غیر از خدا را پرستش نکنید! ) "<br/>
 == شان نزول ==
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 == عذاب مدعیان الوهیت ==
-ومن یقل منهم انی الـه من دونه فذلک نجزیه جهنم کذلک نجزی الظــلمین. <ref>انبیاء/سوره۲۱، آیه۲۹</ref>" و هر کس از آنها بگوید: «من جز خدا، معبودی دیگرم»، کیفر او را جهنم می‌دهیم! و ستمگران را این گونه کیفر خواهیم داد. "<br/>
+وَمَنْ يَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّي إِلَهٌ مِنْ دُونِهِ فَذَلِكَ نَجْزِيهِ جَهَنَّمَ كَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ. <ref>انبیاء/سوره۲۱، آیه۲۹</ref>" و هر کس از آنها بگوید: «من جز خدا، معبودی دیگرم»، کیفر او را جهنم می‌دهیم! و ستمگران را این گونه کیفر خواهیم داد. "<br/>
 فرشتگان با این صفات برجسته و ممتاز و مقام عبودیت خالص هرگز دعوی خدایی نمی‌کنند، اما اگر فرضا" کسی از آنها بگوید من معبودی جز خدا هستم ما کیفر او را جهنم می‌دهیم، آری این چنین ظالمان را کیفر خواهیم داد" (و من یقل منهم انی اله من دونه فذلک نجزیه جهنم کذلک نجزی الظالمین). <br/>
 در حقیقت دعوی الوهیت یک مصداق روشن ظلم بر خویشتن و بر جامعه است و در قانون کلی" کذلک نجزی الظالمین" درج است. <ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۳، ص۳۹۲</ref><br/>

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 == پانویس ==
 {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
-<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://wikifeqh.ir/ ویکی فقه] - تاریخ برداشت:94/10/15</span></div>
+<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://wikifeqh.ir/%D8%AD%DA%A9%D9%85_%D8%A7%D8%AF%D8%B9%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D9%84%D9%88%D9%87%DB%8C%D8%AA_(%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%86) ویکی فقه] - تاریخ برداشت:94/10/15</span></div>
 <div class="hold">
 <div class="return">بازگشت به [[ادعای خدائی]] </div>
 </div>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۷ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۰۷
(بدون تفاوت)