Fayzi در ‏۲۸ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۱۰

2017-02-16T06:10:34Z

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-11T09:27:13Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

User16: User16 صفحهٔ حکم اخذ اجرت بر واجبات را به فرهنگ مصادیق:حکم اخذ اجرت بر واجبات منتقل کرد

2016-10-04T11:42:52Z

User16 صفحهٔ حکم اخذ اجرت بر واجبات را به فرهنگ مصادیق:حکم اخذ اجرت بر واجبات منتقل کرد

User16: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح ارقام

2016-10-02T14:41:22Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

@@ سطر ۶۰: / سطر ۶۰: @@
 پاداش کسی که نمازهای پنجگانه را بجا آورد و آنها را به پا دارد و اوقات آنها را حفظ کند.<br/>
 فضیل از امام صادق(ع) نقل کرده است که فرمود: «روزی پیامبرخدا وارد مسجد شد در حالی که جمعی از یارانش نشسته بودند؛ فرمود: آیا می‏‌دانید پروردگارتان به شما چه گفته است؟ گفتند: خدا و رسولش داناترند. فرمود: خداوند می‏‌فرماید: این نمازهای پنجگانه واجب را هر کس در وقت خود انجام دهد و مراقب آنها باشد، روز قیامت در حالی مرا ملاقات خواهد کرد که نزد من عهدی خواهد داشت که بر اساس آن او را وارد بهشت می‌کنم. و هر کس نمازهای خود را به وقت انجام ندهد و بر آنها مراقبت نکند، کارش در اختیار من است، اگر بخواهم او را عذاب می‏‌کنم و اگر بخواهم او را می‏‌بخشم.<ref>(انصاری،1383،ج۱:61).</ref><br/>
-حاصل مطلب این است که «تمام افعال عبادی که مردم به جهت ثواب و یا به دلیل خوف از عقاب انجام می‌دهند، صحیح است؛ زیرا شرط صحت این است که شخص در اطاعت، کسی را شریک قرار ندهد؛ نه اینکه محرک در عبادات تنها رضای الهی باشد و ثواب و عقاب نباشد». <ref>(امام خمینی ج2: 274 تا 280 ).</ref><br/>
+حاصل مطلب این است که «تمام افعال عبادی که مردم به جهت ثواب و یا به دلیل خوف از عقاب انجام می‌دهند، صحیح است؛ زیرا شرط صحت این است که شخص در اطاعت، کسی را شریک قرار ندهد؛ نه اینکه محرک در عبادات تنها رضای الهی باشد و ثواب و عقاب نباشد».<ref>(امام خمینی ج2: 274 تا 280).</ref><br/>
 ۳) محقق خویی:<br/>
 به جهت وضوح سخن ایشان و رعایت اختصار، از ترجمه پرهیز کرده و تنها به نقل اکتفا می‌شود :«ان الغایه القصوی من العباده قد تکون هی الله فقط من دون ان یشوبها غرض آخر من الأغراض الدنیویه أو الجهات الأخرویه، و ضروری ان هذا النمط من الامتثال منحصر فی الأئمه الطاهرین(ع) والأنبیاءالمرسلین(ع).<br/>
-فقد قال أمیر المؤمنین(ع): ما عبدتک خوفا من نارک و لا طمعا فی جنتک لکن وجدتک أهلا للعباده فعبدتک. و قد تکون الغایه من العباده هی اللّه، و لکن بداعی التملق و الخضوع لحفظ الجهات الدنیویه، بأن یجعلها العبد وسیله لازدیاد النعمه و العزه، و سببا لارتفاع الشأن و المنزله، و ترسا لدفع النقمه و الهلکه، و قد أشیر الی هذا فی الکتاب بقوله تعالی: «لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ وَ لَئِنْ کَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِی لَشَدِیدٌ».<br/>
+فقد قال أمیر المؤمنین(ع): ما عبدتک خوفا من نارک و لا طمعا فی جنتک لکن وجدتک أهلا للعباده فعبدتک. و قد تکون الغایه من العباده هی اللّه، و لکن بداعی التملق و الخضوع لحفظ الجهات الدنیویه، بأن یجعلها العبد وسیله لازدیاد النعمه و العزه، و سببا لارتفاع الشأن و المنزله، و ترسا لدفع النقمه و الهلکه، و قد أشیر الی هذا فی الکتاب بقوله تعالی: «لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ».<ref>ابراهیم؛ آیه 7</ref><br/>
 و قد تکون الغایه من العباده هی اللّه بداعی الخشیه من غضبه و الخوف من ناره التی أعدت للعاصین، و بداعی التعرض لرحمته الواسعه، و الوصول الی الحور و القصور و الجنه التی عرضها کعرض السماوات و الأرض، و هذه المرتبه أرقی من المرتبه الثانیه.<br/>
-و قد أشار الی هذا بقوله تعالی: «وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً». و بقوله تعالی: «وَ یَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً».<br/>
+و قد أشار الی هذا بقوله تعالی: «وَادْعُوهُ خَوْفًا وَطَمَعًا»<ref>اعراف؛ آیه 56</ref> و بقوله تعالی: «وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا».<ref>انبیاء؛ آیه 90</ref><br/>
 و قد ورد فی کثیر من الأدعیه کدعاء أبی حمزه الثمالی و غیره تعلیل الایمان باللّه و العباده له بالخوف و الخشیه و الطمع، و هذا واضح لا غبار علیه.»<ref>( توحیدی، ج2: 187).</ref><br/>
 و در نهایت می‌فرمایند:<br/>
@@ سطر ۸۰: / سطر ۸۰: @@
 نـقـد:<br/>
 اولاً: دلیل صحت اجاره منحصر به عموم آیه وفای به عقود نیست.<br/>
-ثانیاً: وفای به عهدی که در آیه به آن امر شده است، بدین معنا نیست که اجیر باید عمل را با این قصد بجا آورد که آن عمل مخصوص مستأجر بوده و مملوک اوست؛ بلکه وفای مورد نظر وفای به حمل شایع است؛ یعنی مصداق عنوان عقد، بدون آنکه متوقف بر قصد کردن عمل برای مستأجر باشد<ref>(همان).</ref>، بنابراین در امتثال امر « اوفوا بالعقود» قصد عنوان عقد شرط نیست تا با قصد اخلاص منافات پیدا کند. صاحب کتاب مصباح الفقاهه نیز <ref>(توحیدی، ج1: 465،) .</ref>با این ردیّه، استدلال مطرح شده را نقد کرده‌اند.<br/>
+ثانیاً: وفای به عهدی که در آیه به آن امر شده است، بدین معنا نیست که اجیر باید عمل را با این قصد بجا آورد که آن عمل مخصوص مستأجر بوده و مملوک اوست؛ بلکه وفای مورد نظر وفای به حمل شایع است؛ یعنی مصداق عنوان عقد، بدون آنکه متوقف بر قصد کردن عمل برای مستأجر باشد<ref>(همان).</ref>، بنابراین در امتثال امر «أَوْفُوا بِالْعُقُودِ»<ref>مائده؛ آیه 1</ref> قصد عنوان عقد شرط نیست تا با قصد اخلاص منافات پیدا کند. صاحب کتاب مصباح الفقاهه نیز <ref>(توحیدی، ج1: 465،) .</ref>با این ردیّه، استدلال مطرح شده را نقد کرده‌اند.<br/>
 ==اجماع==
@@ سطر ۱۱۳: / سطر ۱۱۳: @@
 ==ارتزاق از بیت المال==
 در بسیاری از موارد که لازمه زندگی اجتماعی است و به اصطلاح [[حفظ نظام]] متوقّف برآنهاست، انجام دهنده عمل واجب می‌تواند برای گذراندن ضروریّات زندگی از بیت‌المال ارتزاق کند. این عنوان ارتزاق، غیر از اخذ اجرت است؛ حال فرقی نمی‌کند مقدار ارتزاق از اجرت بیشتر باشد یا کمتر .<br/>
-جناب شیخ انصاری (ره) می‌فرماید:«مقتضای قاعده اولیه این است که اگر فرد به اندازه کافی مال داشت و نیازی به ارتزاق از بیت المال نداشت، ارتزاق او از بیت المال حرام می‌باشد»<ref>( 1428ق، ج2: 154 .).</ref><br/>
+جناب شیخ انصاری (ره) می‌فرماید: «مقتضای قاعده اولیه این است که اگر فرد به اندازه کافی مال داشت و نیازی به ارتزاق از بیت المال نداشت، ارتزاق او از بیت المال حرام می‌باشد»<ref>( 1428ق، ج2: 154 .).</ref><br/>
 آیت الله خویی (ره) هم بیان می‌فرمایند: کسانی که حرام است در مقابل انجام واجبات اجرت دریافت کنند، مانند قاضی و مجتهد و ... می‌توانند از بیت‌المال ارتزاق کنند و دلیل آن راهم اینگونه بیان می‌فرمایند:<br/>
 «بیت‌المال برای مصالح مسلمین مهیّا گشته و این موارد از جمله مصالح مسلمین است و نفع این اعمال به آنها برمی‌گردد»<ref>(همان،210).</ref>. در ادامه نیز می‌گویند: «فرقی هم نمی‌کند که از اجرت المثل کمتر باشد یا بیشتر؛ چون ارتزاق است و اجرت نیست» <ref>(همان).</ref>. ولی شرط می‌گذارند که «فرد مذکور باید محتاج به ارتزاق از بیت‌المال باشد و اگر بی‌نیاز باشد ارتزاق از بیت المال بر او حرام است»<ref> (همان).</ref>. لکن عدهای از فقها همانند شیخ طوسی در کتاب المبسوط <ref>(بیتا، ج8: 160).</ref>، ابن ادریس حلی در کتاب سرائر<ref> (1410؛ ج2: 217).</ref>، محقق حلی در شرائع <ref>(1403 ق ؛ج4: 69 ) .</ref>، محقق سبزواری در کفایت الاحکام <ref>(بیتا:262 ).</ref> و شهید ثانی در مسالک<ref> (1414 ق قم؛ ج2 :285 ).</ref>فرمودهاند که حتی در صورت عدم نیاز هم جائز است که از بیت المال ارتزاق کند .<br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۳ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۴۲
(بدون تفاوت)

فرهنگ مصادیق:حکم اخذ اجرت بر واجبات - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi در ‏۲۸ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۱۰

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

User16: User16 صفحهٔ حکم اخذ اجرت بر واجبات را به فرهنگ مصادیق:حکم اخذ اجرت بر واجبات منتقل کرد

User16: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح ارقام