فرهنگ مصادیق:حفظ اوقاف - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-12-11T10:14:20Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Golafshan: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام، اصلاح سجاوندی

2016-12-10T16:49:13Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام، اصلاح سجاوندی

نمایش تغییرات

Golafshan: Golafshan صفحهٔ حفظ اوقاف را به فرهنگ مصادیق:حفظ اوقاف منتقل کرد

2016-12-10T16:47:05Z

Golafshan صفحهٔ حفظ اوقاف را به فرهنگ مصادیق:حفظ اوقاف منتقل کرد

Abbas69 در ‏۳ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۴۶

2016-09-24T09:46:01Z

Abbas69 در ‏۲۴ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۵:۵۵

2016-08-14T05:55:59Z

Kazem: اصلاح ارقام

2016-06-08T02:48:50Z

اصلاح ارقام

Kazem: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-06-08T01:38:24Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

@@ سطر ۱۳۶: / سطر ۱۳۶: @@
 مصوب ۵ / ۴ / ۱۳۵۸ شورای انقلاب اسلامی{{سخ}}
 در قانون یاد شده، هیچ گونه اشاره‌ای به زمینهای وقفی نشده و مضمون آن، لغو مالکیت زمینهای مواتی است که جزوِ انفال بوده و در اختیار دولت اسلامی است، و اشخاصی سندِ مالکیّت آنها را در اختیار دارند. امّا تبصره ماده ۱۱ آیین نامه این قانون، متعرّضِ موقوفات شده و مقرّر می‌دارد:{{سخ}}
-«موقوفات عام که اسناد مالکیت و وقفنامه‌های آنها حاکی از عمران و آبادی در آن باشد، احیا شده محسوب می گردد ولی در هر حال مشمول بند ۲–۵ این آیین نامه<ref>بند ۲–۵ این ماده، ضوابط نحوه عمران و احداث بنا و میزان عمران و احیا در زمینهای مزروعی و باغها را بیان می‌کند.</ref> خواهد بود و اگر ضروری باشد از اینگونه اراضی استفاده‌ای غیر از آنچه در وقفنامه ذکر شده است بشود، موافقت هیأت وزیران الزامی است.»
+«موقوفات عام که اسناد مالکیت و وقفنامه‌های آنها حاکی از عمران و آبادی در آن باشد، احیا شده محسوب می‌گردد ولی در هر حال مشمول بند ۲–۵ این آیین نامه<ref>بند ۲–۵ این ماده، ضوابط نحوه عمران و احداث بنا و میزان عمران و احیا در زمینهای مزروعی و باغها را بیان می‌کند.</ref> خواهد بود و اگر ضروری باشد از اینگونه اراضی استفاده‌ای غیر از آنچه در وقفنامه ذکر شده است بشود، موافقت هیأت وزیران الزامی است.»
 در این تبصره، موازین شرعی رعایت نشده و دشواریهای زیادی برای موقوفات ایجاد شده است که به برخی از آنها اشاره می‌شود.{{سخ}}
 الف. به موجب این تبصره، تنها زمینهایی که دارای عمران و آبادی باشند و این مضمون در اسناد مالکیت یا وقفنامه‌ها قید شده باشد، «وقف» شمرده شده است؛ در صورتی که در اسناد بسیاری از موقوفات، ذکری از عمران و آبادی نشده، امّا از زمانهای قدیم دارای مستحدثات و عمران و آبادی بوده و به مرور از آنها بهره برداری می‌شده است؛ بنابراین قید و شرط یاد شده، موقوفات زیادی را از وقفیت خارج می‌کند.{{سخ}}
@@ سطر ۱۴۹: / سطر ۱۴۹: @@
 با توجه به پیشینه یاد شده و با استفاده از تجربه‌هایی که در اجرای قانون لغو مالکیت زمینهای موات شهری و کیفیت عمران آن به دست آمده بود، در قانون زمینهای شهری تا حدودی به اهمیت وقف توجه شد و تبصره ۲ ماده ۱۰ قانون به شرح زیر تنظیم و تصویب گردید و جایگزین مقرّرات قبلی شد:{{سخ}}
 «اراضی غیرموات وقفی به وقفیت خود باقی و عمل به وقف می‌شود، لکن هرگونه واگذاری اراضی از طرف اوقاف یا آستان قدس رضوی یا سایر متولیان، برطبق ضوابط شهرسازی و با نظر وزارت مسکن و شهرسازی صورت می‌گیرد.»{{سخ}}
-مبنای فقهی و قانونی این تبصره، این است که چون زمینِ موات ملک کسی شناخته نمی‌شود و جزوِ انفال به شمار می آید، که در زمان حضور امام، از آنِ امام (ع) است و در غیاب امام، در اختیار ولی فقیه و دولت اسلامی است، بنابراین کسی مالک زمین موات نمی شود تا بتواند آن را وقف کند، بلکه ابتدا باید با راههای شرعی و قانونی زمین را احیا و عمران کند، تا پس از مسجّل شدنِ ملکیت خود، بتواند آن را وقف کند.{{سخ}}
+مبنای فقهی و قانونی این تبصره، این است که چون زمینِ موات ملک کسی شناخته نمی‌شود و جزوِ انفال به شمار می‌آید، که در زمان حضور امام، از آنِ امام (ع) است و در غیاب امام، در اختیار ولی فقیه و دولت اسلامی است، بنابراین کسی مالک زمین موات نمی‌شود تا بتواند آن را وقف کند، بلکه ابتدا باید با راه‌های شرعی و قانونی زمین را احیا و عمران کند، تا پس از مسجّل شدنِ ملکیت خود، بتواند آن را وقف کند.{{سخ}}
 در مورد این عبارت که می‌گوید: «اراضی غیرموات وقفی به وقفیت خود باقی [است]...»، دو دیدگاه متفاوت می‌توان ابراز داشت:{{سخ}}
-اول اینکه: وقفنامه‌ها نوعا زیر نظر علما و آگاهان به مسایل شرعی تنظیم می شود و همین که زیر وقفنامه‌ها را علما و روحانیّـونِ زمان امضاء کرده اند، برای صحّـتِ وقف و اطمینان از رعایت موازین شرعی در تنظیم وقفنامه، کافی است. به عبارت دیگر اصل بر صحّـت آنها از همه جهت از جمله موات نبودن این زمینهاست. با این استدلال، عبارتِ «اراضی غیرموات وقفی...» خلافِ اصلِ صحّت است و مانند مقرّرات قبلی، تا حدودی حقوقِ موقوفه را تضییّع می‌کند.{{سخ}}
+اول اینکه: وقفنامه‌ها نوعا زیر نظر علما و آگاهان به مسایل شرعی تنظیم می‌شود و همین که زیر وقفنامه‌ها را علما و روحانیّـونِ زمان امضاء کرده‌اند، برای صحّـتِ وقف و اطمینان از رعایت موازین شرعی در تنظیم وقفنامه، کافی است. به عبارت دیگر اصل بر صحّـت آنها از همه جهت از جمله موات نبودن این زمینهاست. با این استدلال، عبارتِ «اراضی غیرموات وقفی...» خلافِ اصلِ صحّت است و مانند مقرّرات قبلی، تا حدودی حقوقِ موقوفه را تضییّع می‌کند.{{سخ}}
 دوم اینکه: معمولاً وقف کنندگان با مراجعه به روحانیون، زمین یا ملکی را که در اختیار داشته‌اند، برای وقف عرضه می‌کرده‌اند و تنظیم کنندگان و امضاکنندگانِ وقفنامه‌ها به معاینه محل و بررسی نوع زمین و ملک نمی‌پرداخته‌اند و فقط حدودی که وقف کنندگان معرفی می‌کردند، در وقفنامه قید می‌شده است. یعنی، فقط بودنِ وقفنامه و مُهر یا امضای یک روحانی زیر آن، نمی‌تواند مشخص کننده نوع زمین و ملک باشد؛ و گاه مشاهده شده که در وقفِ قریه‌ها و مزرعه‌ها، زمینهای موات زیادی جزو وقف معرفی شده که در داخل یا خارج این قریه‌ها و مزرعه‌ها وجود دارد.{{سخ}}
 این نظر اگر هم در عمل در مواردی به اثبات برسد، از لحاظ کُلّی و حقوقی مخالف اصل صحّت است و باید در محکمه به اثبات برسد. به نظر می‌رسد اگر قرار باشد در صحّت وقفنامه‌ای ـ از لحاظ نوع زمین آن ـ تردید شود، در جایی که موقوفات از دست رفته گذشته به موجب قانون احیای موقوفات در محکمه مطرح و تصمیم گیری می‌شود، مناسب آن بود که قانون زمینهای شهری، تشخیص را در آغاز به عهده دادگاه می‌گذاشت؛ نه اینکه کمیسونهای ماده ۱۲ تشخیص دهند و پس از واگذاری به خریداران و تصرّفات مالکانه در زمینها، محاکم در اثر اعتراض اوقاف یا متولیانِ موقوفه رسیدگی کنند. در هرصورت، بر فرض که این ایراد را نیز به تبصره یاد شده وارد ندانیم، یک اشکال در حکمِ تبصره و یک اشکال در مصداق آن وجود دارد:{{سخ}}

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 | ۷|| [[وقف نه مرز تاریخی دارد و نه جغرافیایی]]
 |}
-<p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>
+<p class="relatesubject">مصادیق مرتبط</p>
 {| class="wikitable"
 |-
 ! ردیف !! عنوان
 |-
-| ۱ || [[بهره برداری صحیح از اوقاف]]
+| ۱ || [[حفظ آبروی مؤمن]]
 |}
-<p class="relatemedia">چندرسانهای مرتبط</p>
+<p class="relatemedia">چندرسانه ای مرتبط</p>
 {| class="wikitable"
 |-
@@ سطر ۴۰: / سطر ۱۰۲: @@
 |-
 |}
-<p class="relatepro">مرتبطهای بوستان</p>
+<p class="relatepro">مرتبط های بوستان</p>
 {| class="wikitable"
 |-
@@ سطر ۴۶: / سطر ۱۰۸: @@
 |-
 |}
-<p class="relatesoft">نرمافزارهای مرتبط</p>
+<p class="relatesoft">نرم افزارهای مرتبط</p>
 {| class="wikitable"
 |-

@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 ! ردیف !! عنوان
 |-
 |}
 <p class="relatemedia">چندرسانهای مرتبط</p>

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 | ۳|| [[بررسی آثار حقوقی  وقف]]
 |-
-| ۴|| [[بررسی آثار حقوقی وقف]]
+| ۴|| [[رعایت غبطه وقف وظیفه شرعی، عرفی و حقوقی است]]
 |-
-| ۵|| [[رعایت غبطه وقف وظیفه شرعی، عرفی و حقوقی است]]
+| ۵|| [[فتاوی رهبر معظم انقلاب در باب وقف]]
 |-
-| ۶|| [[فتاوی رهبر معظم انقلاب در باب وقف]]
+| ۶|| [[وظایف متولیان وقف در آیینه قانون]]
 |-
-| ۷|| [[وظایف متولیان وقف در آیینه قانون]]
+| ۷|| [[وقف نه مرز تاریخی دارد و نه جغرافیایی]]
-|-
-| ۸|| [[وقف نه مرز تاریخی دارد و نه جغرافیایی]]
 |}
 <p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۰ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۴۷
(بدون تفاوت)