فرهنگ مصادیق:حسادت - پژوهشکده باقرالعلوم - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan: Golafshan صفحهٔ حسادت - پژوهشکده باقرالعلوم را به فرهنگ مصادیق:حسادت - پژوهشکده باقرالعلوم منتقل کرد

2017-01-09T16:30:58Z

Golafshan صفحهٔ حسادت - پژوهشکده باقرالعلوم را به فرهنگ مصادیق:حسادت - پژوهشکده باقرالعلوم منتقل کرد

User11 در ‏۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۳۰

2016-05-03T12:30:18Z

User11: اصلاح ارقام

2016-05-02T15:42:13Z

اصلاح ارقام

User11 در ‏۲۸ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۰۱

2016-04-16T12:01:02Z

Abbas69: صفحه‌ای تازه حاوی «
حسادت - پژوهشکده باقرالعلوم
نویسنده: زینب برجی نژاد
کلمات...» ایجاد کرد

2016-04-16T07:29:07Z

صفحه‌ای تازه حاوی «<div class="head1"> حسادت - پژوهشکده باقرالعلوم </div> نویسنده: زینب برجی نژاد کلمات...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> حسادت - پژوهشکده باقرالعلوم </div>
نویسنده: زینب برجی نژاد 
کلمات کلیدی:حسادت، رذایل، حسد، نفس، اخلاق 

== مقدمه ==
یکی از بیماریهای کشنده روانی و از بدترین رذایل اخلاقی، [[حسادت]] است که آدمی را به پست‌ترین مرحله رذالت می‌رساند. 
«حسد»، آرزوی زوال نعمت از کسی است که سزاوار داشتن آن نعمت است و شخص حسود علاوه بر آرزوی قلبی، چه بسا در زوال آن نعمت کوشش می‌کند<ref>راغب اصفهانی، حسین؛ المفردات فی غریب القرآن، مصر، المیمنه، 1324، چاپ اول، ص 118.</ref>. 
بطور کلی معیار حسد آن است که آنچه را برای خود نخواهی، از برای دیگری خواهی و آنچه را از برای خود خواهی، از برای او نخواهی<ref>نراقی، احمد؛ معراج السعاده، قم، هجرت، 1384، چاپ یازدهم، ص 443.</ref>. 
این حاجت درونی، [[حسادت]] است و صاحبش را حاسد و حسود و آنکه بر او حسد می‌ورزد، محسود می‌گویند. 

== حسادت در قرآن ==
از آیات قرآن مجید استفاده می‌شود که نخستین اختلاف، تجاوز و قتلی که در جهان واقع شد و خونی که ریخته شد، بر اثر انگیزه [[حسادت]] بود؛ سرانجام [[حسادت]] هم آنچنان ناگوار و مرگبار می‌باشد که حتی به خاطر آن ممکن است برادری دست به خون برادر خود بیالاید، مثل داستان هابیل توسط قابیل<ref>مکارم شیرازی؛ تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1379، چ 24، ج 4، ص 345.</ref>. 
خدای سبحان در قرآن کریم ماجرا را چنین بیان می‌کند: «داستان دو فرزند آدم را به حق بر آنها بخوان، هنگامیکه هر کدام عملی برای تقرب (به پروردگار) انجام دادند، اما از یکی پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد (برادری که عملش مردود شده بود به برادر دیگر) گفت: به خدا سوگند تو را خواهم کشت. (برادر دیگر) گفت: (من چه گناهی دارم زیرا) خدا تنها از پرهیزکاران می‌پذیرد. اگر تو برای کشتن من دست دراز کنی من دست به قتل تو نمی‌گشایم، چون از پروردگار جهانیان می‌ترسم! من می‌خواهم با [[گناه]] من و خودت (از این عمل) بازگردی (و بار هر دو را به دوش کشی) و از دوزخیان گردی و همین است سزای ستمکاران. نفس سرکش تدریجاً او را مصمم به کشتن برادر کرد و او را کشت و از زیانکاران شد»<ref>مائده: 30ـ 27 ترجمه آیه الله مکارم شیرازی، ذیل آیات.</ref>. 
بدین ترتیب قابیل به واسطه حسادت، اولین خون به ناحق را در روی زمین ریخت و شاید چندان طولی هم نکشید که پشیمان گردید ولی دیگر پشیمانی سودی نداشت. 
خداوند متعال در آیه‌ای دیگر می‌فرماید: «بسیاری از اهل کتاب به خاطر حسد، دوست داشتند شما را بعد از اسلام و ایمان به کفر بازگردانند با اینکه حق برای آنها کاملاً آشکار شده است»<ref>بقره: 109.</ref>. 
می‌توان ادعا کرد که یکی از اسباب عداوت سرسخت‌ترین دشمنان اسلام همان [[حسادت]] بوده است؛ حسادتی که مانع از پذیرش دین مقدس اسلام گردید. چرا که آنها به مقام و شخصیت الهی پیغمبر بزرگوار اسلام حسد می‌بردند و نه تنها به این قناعت نمی‌کردند که خود آیین اسلام را نپذیرند بلکه اصرار داشتند که مؤمنان نیز از ایمانشان بازگردند و این خصلت زشت برای آنها به صورت عقده‌ای در آمده بود اظهار می‌کردند با اینکه حقیقت برای آنها آشکار شده بود<ref>صدیقی، اسماعیل؛ حسد و مضرات و عواقب آن، قم، ناصر، 1387، چاپ دوم، ص 35.</ref>. 

== حسادت در روایات ==
علاوه بر اینکه آیات فراوانی در قرآن کریم دربارهٔ نفی از [[حسادت]] آمده است روایات زیادی نیز در زمینه نکوهشاز حسد، از ائمه معصومین(ع) نقل شده است که به برخی از آنها اشاره می‌شود: امام صادق(ع) فرمودند: 
«حسد از تاریکی قلب و کوردلی و از انکار نعمتهای خدا به افراد سرچشمه می‌گیرد و این دو کوردلی و ایراد بر بخشش خدا، دو بال کفر هستند و به سبب حسد بود که فرزند آدم در یک حسرت جاودانی فرو رفت و به هلاکت افتاد که هرگز از آن رهایی نمی‌یابد»<ref>نوری؛ ‏مستدرک الوسائل‏؛قم‏، مؤسسه آل البیت لإحیاء التراث، 1408 هجری‏ ، ج 2، ص 327.</ref>. 
از حضرت پیغمبر(ص) مروی است که «حسد، اعمال حسنه را می‌خورد، همچنانکه آتش هیزم را می‌خورد»<ref>علامه مجلسی؛ بحارالانوار الأنوار الجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار، تهران‏، اسلامیه‏، ، ج 73، ص 275، ح 30.</ref>. 
ابن بصیر از امام صادق(ع) نقل می‌کند که فرمودند: ریشه‌های کفر سه چیز است: حرص، تکبر، حسد<ref>اصول کافی کلینی، محمدبن یعقوب، کافی، تهران، دراالکتب الاسلامیه، 1365ه.ش ، ج 3، ص 396، ح 1.</ref>. 
حضرت علی(ع) می‌فرماید: «حسود در بدحالی‌ها، خوشحالو در خوشحالی‌ها، بدحال است»<ref>تمیمی آمُدی‏، عبد الواحد بن محمد؛ غرر الحکم‏، قم‏، دفتر تبلیغات اسلامی، 1366شمسی‏، ج 1، ص 38، ح 1176.</ref>. 
و نیز حضرت در حدیثی دیگر، حسد را از بدترین و زشت‌ترین خوی‌ها بلکه از خلق ابلیس معرفی می‌کند<ref>همان، ص 148، ح 23.</ref>. 
== علل و ریشه‌های حسادت:<ref>نراقی؛ معراج السعاده، ص 448. بحارالانوار، ج 73، ص 240.شبر،عبدالله؛ الاخلاق، قم، هجرت، چ 11، 1384، ص 256.</ref> ==
چون [[حسادت]] حالت عارضه شیطانی است که در نفس پیدا می‌شود، برای پیدایش آن اسبابی است که باید آنها را شناخت تا از آنها پرهیز کرد و به بیماری کشنده [[حسادت]] دچار نشد. علمای علم اخلاق برا ی حسد علل و اسباب متعددی را ذکر کرده‌اند که به اختصار به آنها اشاره می‌شود: 
۱- عداوت و دشمنی: به این معنی که انسان وقتی با کسی دشمن شد هیچ چیزی را برای او نمی‌خواهد و متنعم بودنش را دوست ندارد. 
۲- تکبّر: کبر و خودخواهی شخص را وادار می‌کند که نتواند دیگری را دارای نعمت ببیند و لذا آرزوی زوال آن را می‌کند. 
۳- تعجب و استبعاد: این وقتی است که محسود در نظر حاسد حقیر، پست و در نعمت عظیم باشد، پس تعجب می‌کند که مثل آن شخص به چنین نعمتی رسید و به این سبب به او حسد می‌ورزد و زوال آن نعمت را می‌خواهد. 
۴- ترس از نرسیدن به مقصود: حسود می‌ترسد که محسود با نعمتی که بدست آورده بتواند مانع منافع او شده و او را از رسیدن به مقصود بازدارد. لذا [[حسادت]] او برانگیخته می‌شود و آرزو و تمنا می‌کند تا آن نعمت از او سلب شود. 
۵- حب ریاست: چون ریاست معمولاً مبتنی بر این است که رئیس نعمتی داشته باشد که دیگران از او محروم باشند، لذا شخص ریاست طلب وقتی ببیند دیگران به نعمتی شبیه آنچه او دارد دست یافته‌اند، حسد می‌ورزد. 
۶- خباثت درونی و بخل ذاتی نسبت به بندگان خدا: برخی بدلیل داشتن خباثت نفسانی از گرفتاری دیگران شاد و از متنعم بودن آنها در عذابند، لذا از شنیدن وصف گرفتاری دیگران شاد می‌شوند و از مشاهده انتظام امور بندگان خدا رنج می‌برند. 

== علائم حسد ==
برای حسود چهار علامت است: 
۱- در حضور او تملق و چاپلوسی می‌کند. 
۲- زمانی که طرفش نیست غیبتش را می‌کند. 
۳- در وقت گرفتاری و ناراحتی شماتت و سرزنش می‌کند<ref>ر. ک: آل عمران: 20.</ref>. 
۴- حسود در ستودن دارندگان فضیلت کوتاهی می‌کند<ref>سید رضی؛ نهج البلاغه، محمد دشتی‏، قم‏، مشهور، 1379 ش‏،حکمت 347، ص 536.</ref>. 

== مراتب حسد ==
شخص حسود معمولاً دارای یکی از سه حالت ذیل می‌باشد: 
۱- اینکه طبعاً بدخواه دیگران باشد ولی خودش از این حال ناراحت و عقلاً از این میل قلبی متنفر باشد و به همین خاطر بر نفس خود غضبناک بوده و در فکر چاره‌ای برای رفع آن باشد. این قسم از حسد چون از اختیار انسان خارج است قطعاً مورد عفو پروردگار می‌باشد. 
۲- اینکه این میل قلبی را دوست داشته و در ناگواریهای محسود به وسیله قول یا فعلی شادمانی خود را اظهار کند. این قسم از حسد قطعاً ممنوع و حرام است. 
۳- حالتی میانه دو حالت قبلی یعنی اینکه در قلب حسد بورزد و از حسد خود به هیچ وجه ناراحت نباشد و در صدد رفع آن برنیاید ولی ظاهر خود را از اطاعت حسد و انجام مقتضیات آن حفظ کند. 
در حکم این قسم از حسد بین عرفا اختلاف است. عده‌ای قائلند این فرد مصداق حسود گناهکار و عده‌ای قائلند اگر انسان حسد خود را به وسیله جوارح اظهار نکند مرتکب هیچ گناهی نشده است. 

== مصادیق حسادت ==
۱- حسد بر جاه و مال: حسود از دیدن مقام شامخ دیگران رنج می‌برد و با دارندگان آن دشمنی می‌کند و حتی طاقت شنیدن مدح آنان را ندارد. 
۲- حسد بر ثروت: حسود بر کسیکه ثروتی دارد، حسد می‌برد و آرزومند است که ثروت از دستش برود و بلکه می‌کوشد مال او را از میان ببرد. 
۳- حسد بر شجاعت: گاهی شخص حسود بر دلیری و شجاعت فردی، [[حسادت]] می‌ورزد و می‌کوشد که شهرت او را از میان ببرد. 
۴- حسد بر دانش: کسانی که در محیط تحصیلی قدم می‌گذارند، گاهی بر برتری علمی دیگران حسد می‌برد و می‌کوشد که آوازه علمی آنها را از بین ببرد. 

== آثار حسد:<ref>شهید ثانی؛ کشف الریبته عن احکام الغیبه، ترجمه ابراهیم علوی، قم، رسالت، ص 101.</ref> ==
هر عملی که از انسان سر می‌زند، خوب باشد یا بد، عبادت باشد یا معصیت، نتیجه مناسب خود را به همراه دارد. 
[[حسادت]] نیز از اعمال بدی است که سرچشمه و منشأ بسیاری از مفاسد فردی و اجتماعی است که به برخی اشاره می‌شود: 
۱-زائل کننده ایمان و از بین برنده دین است، عمل‌های خیر و کارهای ثواب انسان را از میان می‌برد. چنانکه رسول خدا(ص) فرمودند: نسبت به هم حسد نورزید: زیرا حسد ایمان آدمی را می‌بلعد چنانکه آتش هیزم خشک را می‌بلعد<ref>آثار الصادقین، ج 3، ص 318.</ref>. 
۲-انسان را به انجام عمل بد و [[گناه]] می‌کشاند. 
۳- خواری و محرومیت: حسود هرگز به مراد دل نمی‌رسد و در پیروزی بر دشمن یاری نمی‌شود. «الحسود غیر منصور» حسود نصرت و یاری نمی‌شود. 
۴-حسود از زندگی لذت نمی‌برد و دارای غم و اندوه است. چون از دیدن نعمت دیگران پیوسته در اضطراب است و عذاب درونی است و ساعتی آرامش و آسایش ندارد. پیامبر اکرم(ص) فرمود: «کمترین مردم از حیث لذت، حسودان هستند»<ref>پاینده‏، ابو القاسم؛نهج الفصاحه مجموعه کلمات قصار حضرت رسول ص‏، تهران‏، دنیای دانش، 1382 ش‏،، ج 1، ص 243، ح 1432.</ref>. 

== درمان حسد:<ref>نراقی، احمد؛ معراج السعاده، ص 453.</ref> ==
همانطوریکه بیان شد، حسد از گناهان قلب و یکی از رذائل اخلاقی است که اگر در اصلاح آن کوتاهی شود در نهاد انسان ریشه می‌دواند و رشد می‌کند و به حدی می‌رسد که مبارزه و قلع و قمع آن بسیار دشوار می‌گردد. حسد مثل هر رذیله اخلاقی اگر در وجودانسان جای پایی باز کند، خاری سر راه تکامل انسان می‌شود، که اگر هر چه زودتر این خار از صفحه لطیف روح بیرون نیاید، ریشه دارتر می‌شود. لذا تا زمانیکه ریشه ندوانده و هنوز سست است، باید در اصلاح آن کوشید. برای علاج حسد، دو راه وجود دارد: 
۱ـ راه علمی: علاج اینمرض این است که حسود بداند، حسد خسران دنیا و آخرت را برایش به ارمغان می‌آورد، زیرا حسد در واقع عبارت است از خشم بر قضای الهی و ناخوش داشتن نعمت او و بیزاری از عدل او که با حکمت خفیّه خود در ملکش اقامه نموده است و این جنایتی بزرگ است که در مقابل پروردگار عادل و حکیم مرتکب شده است. 
از طرف دیگر بداند که با حسد از گروه اولیای خدا خارج شده و با شیطان و کفار هم مسلک گشته است، چه اینکه اولیاء خدا بندگان او را دوست دارند و ابلیس و کفار پیوسته برای مؤمنین آرزوی بلاء می‌کنند و زوال نعمت آنها را خواستارند. آری حسد هیچ ضرری به محسود نمی‌رساند چون نعمتی را که خدا برای بندگانش مقرّر کرده است را با هیچ وسیله‌ای نمی‌توان سلب کرد بلکه زیان حسد متوجه حسود است. 
۲- راه عملی: علاج عملی حسد آن است که حسد و تمام اقوال و افعالی را که حسد اقتضاء می‌کند، محکوم کند و خود را به انجام نقیض آنها مکلف نماید. مثلاً اگر حسد اقتضاء می‌کند که متعرض آبروی محسود شود زبانش را به مدح و ثنای او مکلف کند و اگر موجب قطع بخشش به او می‌شود خود را به بخشش بیشتریوادار نماید. در نیتجه چنین رفتاری محسود به او محبت پیدا می‌کند و در اثر محبت او شخص حسود محبت پیدا می‌کند و بین آنها دوستی و موافقت ایجاد می‌شود و همین دوستی ماده حسد را خشک می‌کند و این تکلّفات اولیه برای حسود بصورت خلق و خوی درمی آید، البته راه اصلی علاج حسد قطع ریشه‌های آن است. 

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source">منبع: [http://www.pajoohe.com/fa/ پژوهشکده باقرالعلوم] </div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[حسادت]] </div>
</div>

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 == مقدمه ==
 یکی از بیماریهای کشنده روانی و از بدترین رذایل اخلاقی، [[حسادت]] است که آدمی را به پست‌ترین مرحله رذالت می‌رساند.<br/>
-«حسد»، آرزوی زوال نعمت از کسی است که سزاوار داشتن آن نعمت است و شخص حسود علاوه بر آرزوی قلبی، چه بسا در زوال آن نعمت کوشش می‌کند<ref>راغب اصفهانی، حسین؛ المفردات فی غریب القرآن، مصر، المیمنه، 1324، چاپ اول، ص 118.</ref>.<br/>
+«حسد»، آرزوی زوال نعمت از کسی است که سزاوار داشتن آن نعمت است و شخص حسود علاوه بر آرزوی قلبی، چه بسا در زوال آن نعمت کوشش می‌کند.<ref>راغب اصفهانی، حسین؛ المفردات فی غریب القرآن، مصر، المیمنه، 1324، چاپ اول، ص 118.</ref><br/>
-بطور کلی معیار حسد آن است که آنچه را برای خود نخواهی، از برای دیگری خواهی و آنچه را از برای خود خواهی، از برای او نخواهی<ref>نراقی، احمد؛ معراج السعاده، قم، هجرت، 1384، چاپ یازدهم، ص 443.</ref>.<br/>
+بطور کلی معیار حسد آن است که آنچه را برای خود نخواهی، از برای دیگری خواهی و آنچه را از برای خود خواهی، از برای او نخواهی.<ref>نراقی، احمد؛ معراج السعاده، قم، هجرت، 1384، چاپ یازدهم، ص 443.</ref><br/>
 این حاجت درونی، [[حسادت]] است و صاحبش را حاسد و حسود و آنکه بر او حسد می‌ورزد، محسود می‌گویند.<br/>
 == حسادت در قرآن ==
-از آیات قرآن مجید استفاده می‌شود که نخستین اختلاف، تجاوز و قتلی که در جهان واقع شد و خونی که ریخته شد، بر اثر انگیزه [[حسادت]] بود؛ سرانجام [[حسادت]] هم آنچنان ناگوار و مرگبار می‌باشد که حتی به خاطر آن ممکن است برادری دست به خون برادر خود بیالاید، مثل داستان هابیل توسط قابیل<ref>مکارم شیرازی؛ تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1379، چ 24، ج 4، ص 345.</ref>.<br/>
+از آیات قرآن مجید استفاده می‌شود که نخستین اختلاف، تجاوز و قتلی که در جهان واقع شد و خونی که ریخته شد، بر اثر انگیزه [[حسادت]] بود؛ سرانجام [[حسادت]] هم آنچنان ناگوار و مرگبار می‌باشد که حتی به خاطر آن ممکن است برادری دست به خون برادر خود بیالاید، مثل داستان هابیل توسط قابیل.<ref>مکارم شیرازی؛ تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1379، چ 24، ج 4، ص 345.</ref><br/>
-خدای سبحان در قرآن کریم ماجرا را چنین بیان می‌کند: «داستان دو فرزند آدم را به حق بر آنها بخوان، هنگامیکه هر کدام عملی برای تقرب (به پروردگار) انجام دادند، اما از یکی پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد (برادری که عملش مردود شده بود به برادر دیگر) گفت: به خدا سوگند تو را خواهم کشت. (برادر دیگر) گفت: (من چه گناهی دارم زیرا) خدا تنها از پرهیزکاران می‌پذیرد. اگر تو برای کشتن من دست دراز کنی من دست به قتل تو نمی‌گشایم، چون از پروردگار جهانیان می‌ترسم! من می‌خواهم با [[گناه]] من و خودت (از این عمل) بازگردی (و بار هر دو را به دوش کشی) و از دوزخیان گردی و همین است سزای ستمکاران. نفس سرکش تدریجاً او را مصمم به کشتن برادر کرد و او را کشت و از زیانکاران شد»<ref>مائده: 30ـ 27 ترجمه آیه الله مکارم شیرازی، ذیل آیات.</ref>.<br/>
+خدای سبحان در قرآن کریم ماجرا را چنین بیان می‌کند: «داستان دو فرزند آدم را به حق بر آنها بخوان، هنگامیکه هر کدام عملی برای تقرب (به پروردگار) انجام دادند، اما از یکی پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد (برادری که عملش مردود شده بود به برادر دیگر) گفت: به خدا سوگند تو را خواهم کشت. (برادر دیگر) گفت: (من چه گناهی دارم زیرا) خدا تنها از پرهیزکاران می‌پذیرد. اگر تو برای کشتن من دست دراز کنی من دست به قتل تو نمی‌گشایم، چون از پروردگار جهانیان می‌ترسم! من می‌خواهم با [[گناه]] من و خودت (از این عمل) بازگردی (و بار هر دو را به دوش کشی) و از دوزخیان گردی و همین است سزای ستمکاران. نفس سرکش تدریجاً او را مصمم به کشتن برادر کرد و او را کشت و از زیانکاران شد».<ref>مائده: 30ـ 27 ترجمه آیه الله مکارم شیرازی، ذیل آیات.</ref><br/>
 بدین ترتیب قابیل به واسطه حسادت، اولین خون به ناحق را در روی زمین ریخت و شاید چندان طولی هم نکشید که پشیمان گردید ولی دیگر پشیمانی سودی نداشت.<br/>
-خداوند متعال در آیه‌ای دیگر می‌فرماید: «بسیاری از اهل کتاب به خاطر حسد، دوست داشتند شما را بعد از اسلام و ایمان به کفر بازگردانند با اینکه حق برای آنها کاملاً آشکار شده است»<ref>بقره: 109.</ref>.<br/>
+خداوند متعال در آیه‌ای دیگر می‌فرماید: «بسیاری از اهل کتاب به خاطر حسد، دوست داشتند شما را بعد از اسلام و ایمان به کفر بازگردانند با اینکه حق برای آنها کاملاً آشکار شده است».<ref>بقره: 109.</ref><br/>
-می‌توان ادعا کرد که یکی از اسباب عداوت سرسخت‌ترین دشمنان اسلام همان [[حسادت]] بوده است؛ حسادتی که مانع از پذیرش دین مقدس اسلام گردید. چرا که آنها به مقام و شخصیت الهی پیغمبر بزرگوار اسلام حسد می‌بردند و نه تنها به این قناعت نمی‌کردند که خود آیین اسلام را نپذیرند بلکه اصرار داشتند که مؤمنان نیز از ایمانشان بازگردند و این خصلت زشت برای آنها به صورت عقده‌ای در آمده بود اظهار می‌کردند با اینکه حقیقت برای آنها آشکار شده بود<ref>صدیقی، اسماعیل؛ حسد و مضرات و عواقب آن، قم، ناصر، 1387، چاپ دوم، ص 35.</ref>.<br/>
+می‌توان ادعا کرد که یکی از اسباب عداوت سرسخت‌ترین دشمنان اسلام همان [[حسادت]] بوده است؛ حسادتی که مانع از پذیرش دین مقدس اسلام گردید. چرا که آنها به مقام و شخصیت الهی پیغمبر بزرگوار اسلام حسد می‌بردند و نه تنها به این قناعت نمی‌کردند که خود آیین اسلام را نپذیرند بلکه اصرار داشتند که مؤمنان نیز از ایمانشان بازگردند و این خصلت زشت برای آنها به صورت عقده‌ای در آمده بود اظهار می‌کردند با اینکه حقیقت برای آنها آشکار شده بود.<ref>صدیقی، اسماعیل؛ حسد و مضرات و عواقب آن، قم، ناصر، 1387، چاپ دوم، ص 35.</ref><br/>
 == حسادت در روایات ==
 علاوه بر اینکه آیات فراوانی در قرآن کریم دربارهٔ نفی از [[حسادت]] آمده است روایات زیادی نیز در زمینه نکوهشاز حسد، از ائمه معصومین(ع) نقل شده است که به برخی از آنها اشاره می‌شود: امام صادق(ع) فرمودند:<br/>
-«حسد از تاریکی قلب و کوردلی و از انکار نعمتهای خدا به افراد سرچشمه می‌گیرد و این دو کوردلی و ایراد بر بخشش خدا، دو بال کفر هستند و به سبب حسد بود که فرزند آدم در یک حسرت جاودانی فرو رفت و به هلاکت افتاد که هرگز از آن رهایی نمی‌یابد»<ref>نوری؛ ‏مستدرک الوسائل‏؛قم‏، مؤسسه آل البیت لإحیاء التراث، 1408 هجری‏ ، ج 2، ص 327.</ref>.<br/>
+«حسد از تاریکی قلب و کوردلی و از انکار نعمتهای خدا به افراد سرچشمه می‌گیرد و این دو کوردلی و ایراد بر بخشش خدا، دو بال کفر هستند و به سبب حسد بود که فرزند آدم در یک حسرت جاودانی فرو رفت و به هلاکت افتاد که هرگز از آن رهایی نمی‌یابد».<ref>نوری؛ ‏مستدرک الوسائل‏؛قم‏، مؤسسه آل البیت لإحیاء التراث، 1408 هجری‏ ، ج 2، ص 327.</ref><br/>
-از حضرت پیغمبر(ص) مروی است که «حسد، اعمال حسنه را می‌خورد، همچنانکه آتش هیزم را می‌خورد»<ref>علامه مجلسی؛ بحارالانوار الأنوار الجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار، تهران‏، اسلامیه‏، ، ج 73، ص 275، ح 30.</ref>.<br/>
+از حضرت پیغمبر(ص) مروی است که «حسد، اعمال حسنه را می‌خورد، همچنانکه آتش هیزم را می‌خورد».<ref>علامه مجلسی؛ بحارالانوار الأنوار الجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار، تهران‏، اسلامیه‏، ، ج 73، ص 275، ح 30.</ref><br/>
-ابن بصیر از امام صادق(ع) نقل می‌کند که فرمودند: ریشه‌های کفر سه چیز است: حرص، تکبر، حسد<ref>اصول کافی کلینی، محمدبن یعقوب، کافی، تهران، دراالکتب الاسلامیه، 1365ه.ش ، ج 3، ص 396، ح 1.</ref>.<br/>
+ابن بصیر از امام صادق(ع) نقل می‌کند که فرمودند: ریشه‌های کفر سه چیز است: حرص، تکبر، حسد.<ref>اصول کافی کلینی، محمدبن یعقوب، کافی، تهران، دراالکتب الاسلامیه، 1365ه.ش ، ج 3، ص 396، ح 1.</ref><br/>
-حضرت علی(ع) می‌فرماید: «حسود در بدحالی‌ها، خوشحالو در خوشحالی‌ها، بدحال است»<ref>تمیمی آمُدی‏، عبد الواحد بن محمد؛ غرر الحکم‏، قم‏، دفتر تبلیغات اسلامی، 1366شمسی‏، ج 1، ص 38، ح 1176.</ref>.<br/>
+حضرت علی(ع) می‌فرماید: «حسود در بدحالی‌ها، خوشحالو در خوشحالی‌ها، بدحال است».<ref>تمیمی آمُدی‏، عبد الواحد بن محمد؛ غرر الحکم‏، قم‏، دفتر تبلیغات اسلامی، 1366شمسی‏، ج 1، ص 38، ح 1176</ref><br/>
-و نیز حضرت در حدیثی دیگر، حسد را از بدترین و زشت‌ترین خوی‌ها بلکه از خلق ابلیس معرفی می‌کند<ref>همان، ص 148، ح 23.</ref>.<br/>
+و نیز حضرت در حدیثی دیگر، حسد را از بدترین و زشت‌ترین خوی‌ها بلکه از خلق ابلیس معرفی می‌کند.<ref>همان، ص 148، ح 23.</ref><br/>
 == علل و ریشه‌های حسادت<ref>نراقی؛ معراج السعاده، ص 448. بحارالانوار، ج 73، ص 240.شبر،عبدالله؛ الاخلاق، قم، هجرت، چ 11، 1384، ص 256.</ref> ==
 چون [[حسادت]] حالت عارضه شیطانی است که در نفس پیدا می‌شود، برای پیدایش آن اسبابی است که باید آنها را شناخت تا از آنها پرهیز کرد و به بیماری کشنده [[حسادت]] دچار نشد. علمای علم اخلاق برا ی حسد علل و اسباب متعددی را ذکر کرده‌اند که به اختصار به آنها اشاره می‌شود:<br/>
@@ سطر ۳۶: / سطر ۳۶: @@
 ۱- در حضور او تملق و چاپلوسی می‌کند.<br/>
 ۲- زمانی که طرفش نیست غیبتش را می‌کند.<br/>
-۳- در وقت گرفتاری و ناراحتی شماتت و سرزنش می‌کند<ref>ر. ک: آل عمران: 20.</ref>.<br/>
+۳- در وقت گرفتاری و ناراحتی شماتت و سرزنش می‌کند.<ref>ر. ک: آل عمران: 20.</ref><br/>
-۴- حسود در ستودن دارندگان فضیلت کوتاهی می‌کند<ref>سید رضی؛ نهج البلاغه، محمد دشتی‏، قم‏، مشهور، 1379 ش‏،حکمت 347، ص 536.</ref>.<br/>
+۴- حسود در ستودن دارندگان فضیلت کوتاهی می‌کند.<ref>سید رضی؛ نهج البلاغه، محمد دشتی‏، قم‏، مشهور، 1379 ش‏،حکمت 347، ص 536.</ref><br/>
 == مراتب حسد ==
@@ سطر ۵۸: / سطر ۵۸: @@
 ۲-انسان را به انجام عمل بد و [[گناه]] می‌کشاند.<br/>
 ۳- خواری و محرومیت: حسود هرگز به مراد دل نمی‌رسد و در پیروزی بر دشمن یاری نمی‌شود. «الحسود غیر منصور» حسود نصرت و یاری نمی‌شود.<br/>
-۴-حسود از زندگی لذت نمی‌برد و دارای غم و اندوه است. چون از دیدن نعمت دیگران پیوسته در اضطراب است و عذاب درونی است و ساعتی آرامش و آسایش ندارد. پیامبر اکرم(ص) فرمود: «کمترین مردم از حیث لذت، حسودان هستند»<ref>پاینده‏، ابو القاسم؛نهج الفصاحه مجموعه کلمات قصار حضرت رسول ص‏، تهران‏، دنیای دانش، 1382 ش‏،، ج 1، ص 243، ح 1432.</ref>.<br/>
+۴-حسود از زندگی لذت نمی‌برد و دارای غم و اندوه است. چون از دیدن نعمت دیگران پیوسته در اضطراب است و عذاب درونی است و ساعتی آرامش و آسایش ندارد. پیامبر اکرم(ص) فرمود: «کمترین مردم از حیث لذت، حسودان هستند».<ref>پاینده‏، ابو القاسم؛نهج الفصاحه مجموعه کلمات قصار حضرت رسول ص‏، تهران‏، دنیای دانش، 1382 ش‏،، ج 1، ص 243، ح 1432.</ref><br/>
 == درمان حسد<ref>نراقی، احمد؛ معراج السعاده، ص 453.</ref> ==

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 حضرت علی(ع) می‌فرماید: «حسود در بدحالی‌ها، خوشحالو در خوشحالی‌ها، بدحال است»<ref>تمیمی آمُدی‏، عبد الواحد بن محمد؛ غرر الحکم‏، قم‏، دفتر تبلیغات اسلامی، 1366شمسی‏، ج 1، ص 38، ح 1176.</ref>.<br/>
 و نیز حضرت در حدیثی دیگر، حسد را از بدترین و زشت‌ترین خوی‌ها بلکه از خلق ابلیس معرفی می‌کند<ref>همان، ص 148، ح 23.</ref>.<br/>
-== علل و ریشه‌های حسادت:<ref>نراقی؛ معراج السعاده، ص 448. بحارالانوار، ج 73، ص 240.شبر،عبدالله؛ الاخلاق، قم، هجرت، چ 11، 1384، ص 256.</ref> ==
+== علل و ریشه‌های حسادت<ref>نراقی؛ معراج السعاده، ص 448. بحارالانوار، ج 73، ص 240.شبر،عبدالله؛ الاخلاق، قم، هجرت، چ 11، 1384، ص 256.</ref> ==
 چون [[حسادت]] حالت عارضه شیطانی است که در نفس پیدا می‌شود، برای پیدایش آن اسبابی است که باید آنها را شناخت تا از آنها پرهیز کرد و به بیماری کشنده [[حسادت]] دچار نشد. علمای علم اخلاق برا ی حسد علل و اسباب متعددی را ذکر کرده‌اند که به اختصار به آنها اشاره می‌شود:<br/>
 ۱- عداوت و دشمنی: به این معنی که انسان وقتی با کسی دشمن شد هیچ چیزی را برای او نمی‌خواهد و متنعم بودنش را دوست ندارد.<br/>
@@ سطر ۵۲: / سطر ۵۲: @@
 ۴- حسد بر دانش: کسانی که در محیط تحصیلی قدم می‌گذارند، گاهی بر برتری علمی دیگران حسد می‌برد و می‌کوشد که آوازه علمی آنها را از بین ببرد.<br/>
-== آثار حسد:<ref>شهید ثانی؛ کشف الریبته عن احکام الغیبه، ترجمه ابراهیم علوی، قم، رسالت، ص 101.</ref> ==
+== آثار حسد<ref>شهید ثانی؛ کشف الریبته عن احکام الغیبه، ترجمه ابراهیم علوی، قم، رسالت، ص 101.</ref> ==
 هر عملی که از انسان سر می‌زند، خوب باشد یا بد، عبادت باشد یا معصیت، نتیجه مناسب خود را به همراه دارد.<br/>
 [[حسادت]] نیز از اعمال بدی است که سرچشمه و منشأ بسیاری از مفاسد فردی و اجتماعی است که به برخی اشاره می‌شود:<br/>
@@ سطر ۶۰: / سطر ۶۰: @@
 ۴-حسود از زندگی لذت نمی‌برد و دارای غم و اندوه است. چون از دیدن نعمت دیگران پیوسته در اضطراب است و عذاب درونی است و ساعتی آرامش و آسایش ندارد. پیامبر اکرم(ص) فرمود: «کمترین مردم از حیث لذت، حسودان هستند»<ref>پاینده‏، ابو القاسم؛نهج الفصاحه مجموعه کلمات قصار حضرت رسول ص‏، تهران‏، دنیای دانش، 1382 ش‏،، ج 1، ص 243، ح 1432.</ref>.<br/>
-== درمان حسد:<ref>نراقی، احمد؛ معراج السعاده، ص 453.</ref> ==
+== درمان حسد<ref>نراقی، احمد؛ معراج السعاده، ص 453.</ref> ==
 همانطوریکه بیان شد، حسد از گناهان قلب و یکی از رذائل اخلاقی است که اگر در اصلاح آن کوتاهی شود در نهاد انسان ریشه می‌دواند و رشد می‌کند و به حدی می‌رسد که مبارزه و قلع و قمع آن بسیار دشوار می‌گردد. حسد مثل هر رذیله اخلاقی اگر در وجودانسان جای پایی باز کند، خاری سر راه تکامل انسان می‌شود، که اگر هر چه زودتر این خار از صفحه لطیف روح بیرون نیاید، ریشه دارتر می‌شود. لذا تا زمانیکه ریشه ندوانده و هنوز سست است، باید در اصلاح آن کوشید. برای علاج حسد، دو راه وجود دارد:<br/>
 ۱ـ راه علمی: علاج اینمرض این است که حسود بداند، حسد خسران دنیا و آخرت را برایش به ارمغان می‌آورد، زیرا حسد در واقع عبارت است از خشم بر قضای الهی و ناخوش داشتن نعمت او و بیزاری از عدل او که با حکمت خفیّه خود در ملکش اقامه نموده است و این جنایتی بزرگ است که در مقابل پروردگار عادل و حکیم مرتکب شده است.<br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۰ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۳۰
(بدون تفاوت)