فرهنگ مصادیق:حبط اعمال به چه معنا است ؟! - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan در ‏۴ اردیبهشت ۱۳۹۶، ساعت ۱۲:۲۴

2017-04-24T12:24:20Z

Golafshan: Golafshan صفحهٔ حبط اعمال به چه معنا است ؟! را به فرهنگ مصادیق:حبط اعمال به چه معنا است ؟! منتقل کرد

2017-01-05T16:21:55Z

Golafshan صفحهٔ حبط اعمال به چه معنا است ؟! را به فرهنگ مصادیق:حبط اعمال به چه معنا است ؟! منتقل کرد

Golafshan: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-05T16:12:57Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

Golafshan: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-05T16:11:05Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

User6: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-08-21T05:24:29Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> حبط اعمال به چه معنا است ؟! </div>

==جهنم==

یكی از مسایلی كه پیرامون رابطه ایمان و عمل صالح با سعادت اخروی ، و رابطه كفر و عصیان با شقاوت ابدی ، مطرح می‌شود این است كه : آیا می‌توان اثر گناهی را با كار نیكی جبران كرد یا بالعكس ، اثر كار نیكی را با گناهی از بین برد ؟ و آیا كسانی كه بخشی از عمر خود را با كفر و عصیان ، و بخش دیگری را با ایمان و اطاعت سپری كرده‌اند ، مدّتی گرفتار كیفر و مدّتی دیگر برخوردار از پاداش خواهند بود ؟ <ref>مصباح یزدی ، محمد تقی ، آموزش عقاید ، جلد 3 ، قم ، انتشارات سازمان تبلیغات اسلامی ، 1373 ، ص 152</ref>

==معانی لغوی و اصطلاحی واژه حبط ==

حبط در لغت به معنای باطل شدن است : " أحْبَطَ عَمَلَه عمل او را حبط كرد ، باطل و بی‌اثر كرد " <ref>راغب اصفهانی ، مفردات ، قم ، انتشارات اسماعیلیان ، ص 105 </ref> و در اصطلاح : از بین رفتن پاداش عمل نیك ، به دنبال گناهی كه در پی آن عمل ، انجام گرفته است ."<ref>استاد سبحانی ، جعفر، الهیات ، قم ، انتشارات اسلامی ، 1415 ه. ق ، ص 657 </ref> حبط در قرآن نیز به همین معنی استعمال شده‌است . "لئِنْ أشْرَكْتَ لَیَحْبَطنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكوُنَنَّ مِنَ الْخاسِرینَ "<ref>زمر ، 65 4 </ref> اگر شرك ورزی حتماً اعمالت باطل و تباه خواهد شد و مسلّماً از زیانكاران خواهی بود .<br/>

علامه طباطبایی(ره) در تفسیر المیزان ، واژه حبط را "عمل بی أجر" معنا كرده‌اند <ref>علامه طباطبائی ، محمد حسین ، ترجمه تفسیر المیزان ، ج 13 ، قم ، انتشارات اسلامی ، ص 548 </ref> و در جایی دیگر به معنای " باطل شدن عمل واز تأثیر افتادن آن " به كار برده‌اند.<ref>همان ، جلد 2 ، ص 250 </ref><br/>

==اگر مشرک شوى اعمالت بر باد مى رود!==
خداوند موضعگیرى قاطعی نسبت به شرک و مشرکان گرفته، و پیامبر خود (ص) را با تهدیدى حقیقى بر حذر مى دارد، به این که اگر فرض شود او به خدا شرک آورده جزاى او همچون دیگر مردم خواهد بود. و وقتى که پروردگار ما خطاب خود را به نزدیکترین مردم به خود که همان پیامبر محمد (ص) است با وجود عصمت و دور بودن از گناه، اختصاص مى دهد براى آن است که به ما بیان کند که شرک نزد ذات متعال او بزرگترین گناهان است. نخست می‌فرماید: نخست با لحن قاطع خطر شرک را بازگو کرده مى فرماید:" به تو و به همه انبیاى پیشین وحى فرستاده شده است که اگر مشرک شوى مسلما اعمالت حبط و نابود مى گردد و از زیانکاران خواهى بود؛ " وَلَقَدْ أُوحِیَ إِلَیْكَ وَإِلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَیَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِینَ " <ref>سورهٔ زمر، آیه ی65</ref>. به این ترتیب شرک دو پیامد خطرناک دارد حتى در مورد پیامبران الهى اگر به فرض محال مشرک شوند .<br/>

نخست مسألهٔ حبط اعمال است ، و دوم گرفتار خسران و زیان زدگى شدن .<br/>

==چه اعمالی كه باعث حبط اعمال می‌شوند ؟==
خداوند علیم و قدیر ، كارهای نیك را جدا محاسبه می‌كند و پاداش می‌دهد و كارهای بد را نیز جداگانه كیفر می‌دهد ؛ مگر بعضی از گناهان كه باعث قطع كامل بنده از بندگی می‌شود كه قرآن و روایات این اعمال را : كفر، شرك ، قتل انبیا و اولیا ، بی‌حرمتی و انكار آیات انبیا و اولیا از روی عناد ، لجاجت ، تعصّب ، حسد ، و انكار آخرت ، معرفی كرده است .<br/>

خداوند در قرآن می‌فرماید: به تو و پیامبران پیش از تو وحی شده است که اگر شرک بیاورید اعمالتان ناچیز گردد و خود از زیان کنندگان خواهید بود

==علت حبط اعمال==
"حبط اعمال" به معنى محو آثار و پاداش عمل به خاطر یکی از عوامل آن چون شرک است چرا که شرط قبولى اعمال اعتقاد به اصل توحید است و بدون آن هیچ عملى پذیرفته نیست . شرک آتش سوزانى است که اعمال آدمى را مى سوزاند. شرک صاعقه اى است که تمام محصول زندگى او را به آتش مى کشد وهمچون طوفانى اعمال آدمى را جهنم متلاشى مى سازد و با خود مى برد چنان که در آیه ۱۸ سوره ابراهیم مى خوانیم : "مَّثَلُ الَّذِینَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمْ أَعْمَالُهُمْ كَرَمَادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّیحُ فِی یَوْمٍ عَاصِفٍ لاَّ یَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُواْ عَلَى شَیْءٍ ذَلِكَ هُوَ الضَّلاَلُ الْبَعِیدُ : اعمال کسانى که به پروردگارشان کافر شدند همچون خاکسترى است در برابر تندباد در یک روز طوفانى، آنها توانایى ندارند کمترین چیزى از اعمالى را که انجام داده‌اند به دست آورند، و این گمراهى دور و درازى است ".<br/>

ممكن است انسانی ، عمل نیكی را با همه شرایط صحت انجام دهد ، اما همین انسان نیكوكار، در برابر یكی از اصول دین ، لجاجت و عناد ورزد . در این صورت ، آن عمل نیك به واسطه این عناد و لجاجت یا انحرافِ دیگر، از بین می‌رود و به خاطر آفت زدگی ، پوچ و تباه می‌گردد ؛ همچون بذری سالم كه در زمین مساعد پاشیده می‌شود و حاصل هم می‌دهد ، ولی قبل از این‌كه مورد استفاده قرار گیرد دچار آفت می‌گردد و ملخ یا صاعقه آن را نابود می‌سازد .<br/>

قرآن كریم این آفت زدگی را " حبط " می‌نامد كه اختصاص به كفار هم ندارد و ممكن است اعمال نیك مسلمانان نیز دچار حبط شود . ممكن است یك مسلمان ، برای خدا به نیازمندی صدقه بدهد و صدقه او قبول شود ؛ ولی بعد آن را با منّت گذاشتن یا نوعی آزار نابود و تباه کند ؛ <ref>همان ، ص 289 - 290 </ref> " یا اَیُّها الذَّینَ آمَنوا لاتُبطِلوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمنِّ وَالاَذی ؛ ای مؤمنان ، صدقه‌های خود را با منت نهادن و آزار رساندن ، باطل نكنید ". <ref>سوره بقره ، آیه 264</ref>

در اینجا این سؤال مطرح مى شود که مگر امکان دارد که انبیاى بزرگ الهى راه شرک پیش گیرند که آیه فوق با این لحن با آنها برخورد مى کند؟<br/>

پاسخ این سؤال روشن است : انبیا هرگز مشرک نخواهند شد ، هر چند قدرت و اختیار بر این کار را دارند ، و معصوم بودن به معنى سلب قدرت و اختیار نیست بلکه بالا بودن سطح معرفت آنها و ارتباط مستقیم و مستمرشان با مبدأ وحى مانع از این است که آنها حتى در یک لحظه فکر شرک به خود راه دهند . آیا طبیب هوشمند وتوانمند که از تأثیر یک ماده سمى بسیار خطرناک و کشنده به خوبى آگاه است هرگز ممکن است در حال سلامتی روحش ، فکر خود را به آن آلوده سازد؟ هدف این است که از اهمیت خطر شرک به همگان گوشزد شود تا مردم بدانند وقتى خداوند با پیامبران بزرگش این چنین سخن مى گوید ، تکلیف دیگران روشن است .<br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=138869 سایت تبیان] - تاریخ برداشت : 95/05/29 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[تبعیض نژادی]] </div>
</div>

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 ==معانی لغوی و اصطلاحی واژه حبط ==
-حبط  در لغت به معنای باطل شدن است: " أحْبَطَ عَمَلَه عمل او را حبط کرد،  باطل و بی‌اثر کرد " <ref>راغب اصفهانی، مفردات، قم، انتشارات اسماعیلیان، ص 105 </ref> و در اصطلاح: از بین رفتن پاداش عمل نیک، به دنبال گناهی که در پی آن عمل، انجام گرفته است ."<ref>استاد سبحانی، جعفر، الهیات، قم، انتشارات اسلامی، 1415 ه. ق، ص 657 </ref> حبط در قرآن نیز به همین معنی استعمال شده‌است . "لئِنْ أشْرَکْتَ لَیَحْبَطنَّ عَمَلُکَ وَلَتَکوُنَنَّ مِنَ الْخاسِرینَ "<ref>زمر، 65 4 </ref> اگر شرک ورزی حتماً اعمالت باطل و تباه خواهد شد و مسلّماً از زیانکاران خواهی بود .<br/>
+حبط  در لغت به معنای باطل شدن است: " أحْبَطَ عَمَلَه عمل او را حبط کرد،  باطل و بی‌اثر کرد " <ref>راغب اصفهانی، مفردات، قم، انتشارات اسماعیلیان، ص 105 </ref> و در اصطلاح: از بین رفتن پاداش عمل نیک، به دنبال گناهی که در پی آن عمل، انجام گرفته است ."<ref>استاد سبحانی، جعفر، الهیات، قم، انتشارات اسلامی، 1415 ه. ق، ص 657 </ref> حبط در قرآن نیز به همین معنی استعمال شده‌است . "لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ "<ref>زمر، 65 4 </ref> اگر شرک ورزی حتماً اعمالت باطل و تباه خواهد شد و مسلّماً از زیانکاران خواهی بود .<br/>
 علامه طباطبایی(ره) در تفسیر المیزان، واژه حبط را "عمل بی أجر" معنا کرده‌اند <ref>علامه طباطبائی، محمد حسین، ترجمه تفسیر المیزان، ج 13، قم، انتشارات اسلامی، ص 548 </ref> و در جایی دیگر به معنای " باطل شدن عمل واز تأثیر افتادن آن " به کار برده‌اند.<ref>همان، جلد 2، ص 250 </ref><br/>
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 ==اگر مشرک شوی اعمالت بر باد می‌رود!==
-خداوند موضعگیری قاطعی نسبت به شرک و مشرکان گرفته، و پیامبر خود (ص) را با تهدیدی حقیقی بر حذر می‌دارد، به این که اگر فرض شود او به خدا شرک آورده جزای او همچون دیگر مردم خواهد بود. و وقتی که پروردگار ما خطاب خود را به نزدیکترین مردم به خود که همان پیامبر محمد (ص) است با وجود عصمت و دور بودن از گناه، اختصاص می‌دهد برای آن است که به ما بیان کند که شرک نزد ذات متعال او بزرگترین گناهان است. نخست می‌فرماید: نخست با لحن قاطع خطر شرک را بازگو کرده می‌فرماید:" به تو و به همه انبیای پیشین وحی فرستاده شده است که اگر مشرک شوی مسلما اعمالت حبط و نابود می‌گردد و از زیانکاران خواهی بود؛ " وَلَقَدْ أُوحِیَ إِلَیْکَ وَإِلَی الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکَ لَئِنْ أَشْرَکْتَ لَیَحْبَطَنَّ عَمَلُکَ وَلَتَکُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِینَ " <ref>سورهٔ زمر، آیه ی65</ref>. به این ترتیب شرک دو پیامد خطرناک دارد حتی در مورد پیامبران الهی اگر به فرض محال مشرک شوند .<br/>
+خداوند موضعگیری قاطعی نسبت به شرک و مشرکان گرفته، و پیامبر خود (ص) را با تهدیدی حقیقی بر حذر می‌دارد، به این که اگر فرض شود او به خدا شرک آورده جزای او همچون دیگر مردم خواهد بود. و وقتی که پروردگار ما خطاب خود را به نزدیکترین مردم به خود که همان پیامبر محمد (ص) است با وجود عصمت و دور بودن از گناه، اختصاص می‌دهد برای آن است که به ما بیان کند که شرک نزد ذات متعال او بزرگترین گناهان است. نخست می‌فرماید: نخست با لحن قاطع خطر شرک را بازگو کرده می‌فرماید:" به تو و به همه انبیای پیشین وحی فرستاده شده است که اگر مشرک شوی مسلما اعمالت حبط و نابود می‌گردد و از زیانکاران خواهی بود؛ "وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ" <ref>سورهٔ زمر، آیه ی65</ref>. به این ترتیب شرک دو پیامد خطرناک دارد حتی در مورد پیامبران الهی اگر به فرض محال مشرک شوند .<br/>
 نخست مسألهٔ حبط اعمال است، و دوم گرفتار خسران و زیان زدگی شدن .<br/>
@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 ==علت حبط اعمال==
-"حبط اعمال" به معنی محو آثار و پاداش عمل به خاطر یکی از عوامل آن چون شرک است چرا که شرط قبولی اعمال اعتقاد به اصل توحید است و بدون آن هیچ عملی پذیرفته نیست . شرک آتش سوزانی است که اعمال آدمی را می‌سوزاند. شرک صاعقه‌ای است که تمام محصول زندگی او را به آتش می‌کشد وهمچون طوفانی  اعمال آدمی را جهنم متلاشی می‌سازد و با خود می‌برد چنان که در آیه ۱۸ سوره ابراهیم می‌خوانیم: "مَّثَلُ الَّذِینَ کَفَرُواْ بِرَبِّهِمْ أَعْمَالُهُمْ کَرَمَادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّیحُ فِی یَوْمٍ عَاصِفٍ لاَّ یَقْدِرُونَ مِمَّا کَسَبُواْ عَلَی شَیْءٍ ذَلِکَ هُوَ الضَّلاَلُ الْبَعِیدُ: اعمال کسانی که به پروردگارشان کافر شدند همچون خاکستری است در برابر تندباد در یک روز طوفانی، آنها توانایی ندارند کمترین چیزی از اعمالی را که انجام داده‌اند به دست آورند، و این گمراهی دور و درازی است ".<br/>
+"حبط اعمال" به معنی محو آثار و پاداش عمل به خاطر یکی از عوامل آن چون شرک است چرا که شرط قبولی اعمال اعتقاد به اصل توحید است و بدون آن هیچ عملی پذیرفته نیست . شرک آتش سوزانی است که اعمال آدمی را می‌سوزاند. شرک صاعقه‌ای است که تمام محصول زندگی او را به آتش می‌کشد وهمچون طوفانی  اعمال آدمی را جهنم متلاشی می‌سازد و با خود می‌برد چنان که در آیه ۱۸ سوره ابراهیم می‌خوانیم: "مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ أَعْمَالُهُمْ كَرَمَادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ عَاصِفٍ لَا يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُوا عَلَى شَيْءٍ ذَلِكَ هُوَ الضَّلَالُ الْبَعِيدُ: اعمال کسانی که به پروردگارشان کافر شدند همچون خاکستری است در برابر تندباد در یک روز طوفانی، آنها توانایی ندارند کمترین چیزی از اعمالی را که انجام داده‌اند به دست آورند، و این گمراهی دور و درازی است ".<br/>
 ممکن است انسانی، عمل نیکی را با همه شرایط صحت انجام دهد، اما همین انسان نیکوکار، در برابر یکی از اصول دین، لجاجت و عناد ورزد . در این صورت، آن عمل نیک به واسطه این عناد و لجاجت یا انحرافِ دیگر، از بین می‌رود و به خاطر آفت زدگی، پوچ و تباه می‌گردد؛ همچون بذری سالم که در زمین مساعد پاشیده می‌شود و حاصل هم می‌دهد، ولی قبل از این‌که مورد استفاده قرار گیرد دچار آفت می‌گردد و ملخ یا صاعقه آن را نابود می‌سازد .<br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۶ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۲۱
(بدون تفاوت)