Golafshan در ‏۲۳ فروردین ۱۳۹۶، ساعت ۰۶:۳۱

2017-04-12T06:31:47Z

Golafshan: Golafshan صفحهٔ جهاد اختیاری و رحمت الهی را به فرهنگ مصادیق:جهاد اختیاری و رحمت الهی منتقل کرد

2016-12-07T12:28:26Z

Golafshan صفحهٔ جهاد اختیاری و رحمت الهی را به فرهنگ مصادیق:جهاد اختیاری و رحمت الهی منتقل کرد

User1 در ‏۸ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۵۴

2016-05-28T10:54:36Z

User1: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-05-25T12:54:54Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ==مقدمه==
-خدا را شکر می‌کنم که حیات و توفیق عنایت فرمود که در حضور استادان و بزرگواران سپاه حضور پیدا کنم. به اختصار، بحثی را دراین باره خدمت تان عرض خواهم کرد که چرا خداوند رحیم و فیاض، ما را در بهشت خلق نکرد؟ شاید این سؤال در ذهن خیلی از جوان‌ها باشد که به چه دلیل از همان آغاز تولد ما را در بهشت قرار ندادند؟ چه می‌شد اگر خداوند همه رحمت‌های بهشت را از اول به ما می‌داد؟ چرا باید در این عالم، عمری را با زحمت و سختی و تلاش طی کنیم و مصیبت‌ها و ظلم‌های زیادی را تحمل کنیم؟ چه حکمتی در این کار هست؟ پاسخ اجمالی این پرسش این است که در میان رحمت‌های خدای متعال، رحمتی وجود دارد که درکش بر حرکت اختیاری متوقف است؛ یعنی تا وقتی فردی راهی را با انتخاب و اختیار خودش نپیماید، نمی‌تواند آن رحمت را درک کند. به همین جهت، بااینکه خدای متعال ملائکه فراوانی آفریده بود، به طوری که شماره اش را جز خودش کسی نمی‌داند، به ملائکه فرمود: «إِنِّی جَاعِلٌ فِی الأَرْضِ خَلِیفَهً»<ref>بقره، 30.</ref>، من جانشینم را در زمین قرار خواهم داد. دقت کنید، خداوند نفرمود «خلیفهً فی الارض» بلکه فرمود: «ِفی الأَرْضِ خَلِیفَهً» . دوستان آشنا با ادبیات عرب به این نکته لطیف توجه دارند که یک وقت کسی می‌گوید من خلیفه‌ای در زمین قرار خواهم داد، خب ممکن است خلیفه‌ای هم در آسمان قرار بدهد؛ اگر می‌خواست چنین معنایی را برساند، می‌گفت: «إِنِّی جَاعِلٌ خَلِیفَهً فِی الأَرْضِ»، یعنی جار و مجرور را در مرتبه دوم ذکر می‌کرد. اما خدا می‌گوید من خلیفه‌ام را در زمین قرار می‌دهم.<br/>
+خدا را شکر می‌کنم که حیات و توفیق عنایت فرمود که در حضور استادان و بزرگواران سپاه حضور پیدا کنم. به اختصار، بحثی را دراین باره خدمت تان عرض خواهم کرد که چرا خداوند رحیم و فیاض، ما را در بهشت خلق نکرد؟ شاید این سؤال در ذهن خیلی از جوان‌ها باشد که به چه دلیل از همان آغاز تولد ما را در بهشت قرار ندادند؟ چه می‌شد اگر خداوند همه رحمت‌های بهشت را از اول به ما می‌داد؟ چرا باید در این عالم، عمری را با زحمت و سختی و تلاش طی کنیم و مصیبت‌ها و ظلم‌های زیادی را تحمل کنیم؟ چه حکمتی در این کار هست؟ پاسخ اجمالی این پرسش این است که در میان رحمت‌های خدای متعال، رحمتی وجود دارد که درکش بر حرکت اختیاری متوقف است؛ یعنی تا وقتی فردی راهی را با انتخاب و اختیار خودش نپیماید، نمی‌تواند آن رحمت را درک کند. به همین جهت، بااینکه خدای متعال ملائکه فراوانی آفریده بود، به طوری که شماره اش را جز خودش کسی نمی‌داند، به ملائکه فرمود: «إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً »<ref>بقره، 30.</ref>، من جانشینم را در زمین قرار خواهم داد. دقت کنید، خداوند نفرمود «خلیفهً فی الارض» بلکه فرمود: «فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً » . دوستان آشنا با ادبیات عرب به این نکته لطیف توجه دارند که یک وقت کسی می‌گوید من خلیفه‌ای در زمین قرار خواهم داد، خب ممکن است خلیفه‌ای هم در آسمان قرار بدهد؛ اگر می‌خواست چنین معنایی را برساند، می‌گفت: «إِنِّی جَاعِلٌ خَلِیفَهً فِی الأَرْضِ»، یعنی جار و مجرور را در مرتبه دوم ذکر می‌کرد. اما خدا می‌گوید من خلیفه‌ام را در زمین قرار می‌دهم.<br/>
-جای خلیفه همین عالمی است که ما در آن زندگی می‌کنیم؛ جایی که موجودهای انتخابگر باید زندگی بکنند و با انتخاب خودشان سرنوشت شان را تعیین بکنند. خلیفه الهی کسی است که آن مقام را با انتخاب خودش و با اختیار و حرکت اختیاری خودش به دست آورده باشد. خداوند برای اینکه آدمی این راه را بپیماید، خلیفه خود را در عالمی آفرید که تضادها و تزاحم‌ها را باهم دارد. خداوند می‌فرماید: «لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ*وَأَنتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ*وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ*لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِی کَبَدٍ»<ref>بلد، 1 تا 4.</ref>. انسان خلیفه خداست، یعنی خلیفه خدا باید در میان انسان‌ها به وجود بیاید. حال، خداوند می‌فرماید ما این انسان را در رنج آفریدیم و زندگی اش با رنج و زحمت و سختی همراه است. در این عالم، راحتی مطلق وجود ندارد و پر از رنج و دشواری است. در چنین عالمی است که تلاش انسان ارزش پیدا می‌کند و دشواری‌ها بر راحتی‌های این جهان ترجیح می‌یابد.<br/>
+جای خلیفه همین عالمی است که ما در آن زندگی می‌کنیم؛ جایی که موجودهای انتخابگر باید زندگی بکنند و با انتخاب خودشان سرنوشت شان را تعیین بکنند. خلیفه الهی کسی است که آن مقام را با انتخاب خودش و با اختیار و حرکت اختیاری خودش به دست آورده باشد. خداوند برای اینکه آدمی این راه را بپیماید، خلیفه خود را در عالمی آفرید که تضادها و تزاحم‌ها را باهم دارد. خداوند می‌فرماید: «لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ *وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ *وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ*لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ»<ref>بلد، 1 تا 4.</ref>. انسان خلیفه خداست، یعنی خلیفه خدا باید در میان انسان‌ها به وجود بیاید. حال، خداوند می‌فرماید ما این انسان را در رنج آفریدیم و زندگی اش با رنج و زحمت و سختی همراه است. در این عالم، راحتی مطلق وجود ندارد و پر از رنج و دشواری است. در چنین عالمی است که تلاش انسان ارزش پیدا می‌کند و دشواری‌ها بر راحتی‌های این جهان ترجیح می‌یابد.<br/>
 == گذر از عالم عناصر متضاد، مقدمه‌ای برای خلافت الهی ==
-در این عالم، خداوند نظامی برقرار کرد که عوامل مختلفی ضد هم فعالیت می‌کنند. برای مثال، آب آتش را خاموش می‌کند و آتش آب را بخار. میان عوامل فعال دراین عالم دائما تضاد و جنگ و نبرد و مبارزه حاکم است. خلیفه الهی در این چنین فضایی آفریده می‌شود تا همواره با سختی‌ها دست وپنجه نرم کند. اگر این دشواری‌ها نباشد، انسان به مقام خلافت الهی نمی‌رسد. بنابراین، راز آفرینش در سرزمین سختی‌ها این است که انسان برای رسیدن به جایگاه رفیع خلافت، باید با حرکتی اختیاری و پس از رفع موانع و حل مشکلات، راه صحیح را بشناسد، انتخاب کند و بپیماید. خب، عبور از مسیر سخت و خطرناک، لوازمی دارد. یکی از شرط‌های اساسی این است که آدمی راه را بشناسد تا در پیچ وخم‌ها و فرازونشیب‌ها راه را گم نکند. ازاین رو، در اینجا مسئله هدایت الهی مطرح می‌شود: «الَّذِی أَعْطَی کُلَّ شَیْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَی»<ref>طه، 50.</ref>؛ «سَبِّحِ اسْمَ رَبِّکَ الْأَعْلَی * الَّذِی خَلَقَ فَسَوَّی * وَالَّذِی قَدَّرَ فَهَدَی»<ref>اعلی، 1 تا 3.</ref>.<br/>
+در این عالم، خداوند نظامی برقرار کرد که عوامل مختلفی ضد هم فعالیت می‌کنند. برای مثال، آب آتش را خاموش می‌کند و آتش آب را بخار. میان عوامل فعال دراین عالم دائما تضاد و جنگ و نبرد و مبارزه حاکم است. خلیفه الهی در این چنین فضایی آفریده می‌شود تا همواره با سختی‌ها دست وپنجه نرم کند. اگر این دشواری‌ها نباشد، انسان به مقام خلافت الهی نمی‌رسد. بنابراین، راز آفرینش در سرزمین سختی‌ها این است که انسان برای رسیدن به جایگاه رفیع خلافت، باید با حرکتی اختیاری و پس از رفع موانع و حل مشکلات، راه صحیح را بشناسد، انتخاب کند و بپیماید. خب، عبور از مسیر سخت و خطرناک، لوازمی دارد. یکی از شرط‌های اساسی این است که آدمی راه را بشناسد تا در پیچ وخم‌ها و فرازونشیب‌ها راه را گم نکند. ازاین رو، در اینجا مسئله هدایت الهی مطرح می‌شود: «قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى »<ref>طه، 50.</ref>؛ «سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى * الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى * وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى»<ref>اعلی، 1 تا 3.</ref>.<br/>
 == انواع هدایت ==
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 == جهاد، شرط هدایت ==
-این‌ها مقدمه‌ای بود برای توضیح جمله‌ای کوتاه از قرآن کریم: «وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا»<ref>عنکبوت، 69.</ref>. خداوند می‌فرماید ما راه‌هایی داریم که انسان‌ها باید آن‌ها را بشناسند و برای رسیدن به مقصد نهایی یا قرب خدا، آن‌ها را بپیمایند. البته، همگان این راه‌ها را نمی‌دانند و اگر هم بدانند، موفق نمی‌شوند که بپیمایند. گذر از این راه به هدایت نهایی الهی نیاز دارد. بنابراین، آدمیان نخست باید راه را بشناسند و سپس به هنگام عبور، خدا به کمک آن‌ها آید و ایشان را به مطلوب برساند. حال، چه کسانی موفق می‌شوند که این راه‌ها را درست بشناسند و بپیمایند و به مقصد برسند؟ شرط این موفقیت، جهاد است که البته مصادیق و شاخه‌های مختلفی دارد. خداوند می‌فرماید: کسانی موفق می‌شوند که در راه ما جهاد کنند؛ آنگاه ما آن‌ها را هدایت می‌کنیم و به راهی می‌آوریم که راه ماست. بنابراین، موضوع بحث بنده در این چند دقیقه جهاد است. جهاد به انسان لیاقت می‌دهد که راه‌های خدا را بپیماید و به خدا برسد. در فرهنگ اسلامی، جهاد مفهومی مقدس است.<br/>
+این‌ها مقدمه‌ای بود برای توضیح جمله‌ای کوتاه از قرآن کریم: «وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا »<ref>عنکبوت، 69.</ref>. خداوند می‌فرماید ما راه‌هایی داریم که انسان‌ها باید آن‌ها را بشناسند و برای رسیدن به مقصد نهایی یا قرب خدا، آن‌ها را بپیمایند. البته، همگان این راه‌ها را نمی‌دانند و اگر هم بدانند، موفق نمی‌شوند که بپیمایند. گذر از این راه به هدایت نهایی الهی نیاز دارد. بنابراین، آدمیان نخست باید راه را بشناسند و سپس به هنگام عبور، خدا به کمک آن‌ها آید و ایشان را به مطلوب برساند. حال، چه کسانی موفق می‌شوند که این راه‌ها را درست بشناسند و بپیمایند و به مقصد برسند؟ شرط این موفقیت، جهاد است که البته مصادیق و شاخه‌های مختلفی دارد. خداوند می‌فرماید: کسانی موفق می‌شوند که در راه ما جهاد کنند؛ آنگاه ما آن‌ها را هدایت می‌کنیم و به راهی می‌آوریم که راه ماست. بنابراین، موضوع بحث بنده در این چند دقیقه جهاد است. جهاد به انسان لیاقت می‌دهد که راه‌های خدا را بپیماید و به خدا برسد. در فرهنگ اسلامی، جهاد مفهومی مقدس است.<br/>
 == معنای لغوی جهاد ==
@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 == جهاد مالی و جانی ==
-جهاد در راه خدا عرصه‌های مختلفی دارد، یعنی مشکلات متفاوتی در مسیر انسان قرار دارد که آدمی زاد با آن مواجه می‌شود و باید آن‌ها را حل کند تا بتواند به هدفش برسد. به دیگرسخن، دشمنان مختلفی وجود دارد که باید با آن‌ها مبارزه کند. مهم‌ترین آن‌ها، مخصوصاً در عصر نزول قرآن، دو نوع جهاد بوده است: جهاد نظامی و جهاد اقتصادی. ازاین رو خداوند می‌فرماید: «وَجَاهِدُواْ بِأَمْوَالِکُمْ وَأَنفُسِکُمْ».<ref>توبه، 41.</ref> در اینجا، دو نوع جهاد هست: مالی و جانی. جهاد در عرصه اقتصاد با عاملی است که برای مثال، نمی‌گذارد انسان مالش را در راه خدا صرف کند. باید با این مانع جنگید و بر آن غالب شد، باید با شیطانی مبارزه کرد که نمی‌گذارد ثروتش را در راه خدا بدهد تا بتواند مالش را در راهی که مرضی خداست صرف کند. چنین جهادی، [[جهاد مالی]] است: «انَّ اللّهَ اشْتَرَی مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّهَ».<ref>توبه، 111.</ref><br/>
+جهاد در راه خدا عرصه‌های مختلفی دارد، یعنی مشکلات متفاوتی در مسیر انسان قرار دارد که آدمی زاد با آن مواجه می‌شود و باید آن‌ها را حل کند تا بتواند به هدفش برسد. به دیگرسخن، دشمنان مختلفی وجود دارد که باید با آن‌ها مبارزه کند. مهم‌ترین آن‌ها، مخصوصاً در عصر نزول قرآن، دو نوع جهاد بوده است: جهاد نظامی و جهاد اقتصادی. ازاین رو خداوند می‌فرماید: «وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ ».<ref>توبه، 41.</ref> در اینجا، دو نوع جهاد هست: مالی و جانی. جهاد در عرصه اقتصاد با عاملی است که برای مثال، نمی‌گذارد انسان مالش را در راه خدا صرف کند. باید با این مانع جنگید و بر آن غالب شد، باید با شیطانی مبارزه کرد که نمی‌گذارد ثروتش را در راه خدا بدهد تا بتواند مالش را در راهی که مرضی خداست صرف کند. چنین جهادی، [[جهاد مالی]] است: «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ».<ref>توبه، 111.</ref><br/>
 == جهاد سیاسی ==

@@ سطر ۵۶: / سطر ۵۶: @@
 <div class="hold">
-<div class="return">بازگشت به [[جهاد مالی-درسهایی ازقرآن]] </div>
+<div class="return">بازگشت به [[جهاد مالی]] </div>
 </div>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۷ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۲۸
(بدون تفاوت)

فرهنگ مصادیق:جهاد اختیاری و رحمت الهی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan در ‏۲۳ فروردین ۱۳۹۶، ساعت ۰۶:۳۱

Golafshan: Golafshan صفحهٔ جهاد اختیاری و رحمت الهی را به فرهنگ مصادیق:جهاد اختیاری و رحمت الهی منتقل کرد

User1 در ‏۸ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۵۴

User1: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام