فرهنگ مصادیق:تهمت - ویکی فقه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-10T12:47:27Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Fayzi: /* پانویس */

2017-01-10T12:26:16Z

‏پانویس

Fayzi: Fayzi صفحهٔ تهمت - ویکی فقه را به فرهنگ مصادیق:تهمت - ویکی فقه منتقل کرد

2017-01-10T12:23:14Z

Fayzi صفحهٔ تهمت - ویکی فقه را به فرهنگ مصادیق:تهمت - ویکی فقه منتقل کرد

User14 در ‏۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۰۸

2016-05-06T08:08:56Z

User14 در ‏۵ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۳۷

2016-04-24T17:37:03Z

User14: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-04-24T16:57:52Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> تهمت - ویکی فقه </div>
تهمت، گمان بد بردن به کسی، کسی را به بدی متهم کردن، بهتان را گویند. تهمت از ریشهٔ «وهم» می‌باشد که «واو» آن به « تا» تبدیل شده و از آن به معنای نخست به مناسبت در باب‌هایی نظیر طهارت، صلاة، جهاد، تجارت، اجاره، نکاح، قضاء و قصاص سخن رفته است.<br/>

== حکم تهمت ==
بدون دلیل، گمان بد بردن به مؤمن و جاری ساختن آثار آن بر او، حرام و <ref>وسائل الشیعة،ج۱۲، ص۳۰۲</ref> بلکه از گناهان کبیره به شمار آمده است. <ref>رسائل الشهید الثانی، ص۲۹۳</ref> <ref>جواهر الکلام،ج۴۱، ص۵۹</ref> وارد شدن در جا یا کاری که زمینهٔ بدگمانی دیگران به شخص را فراهم می‌کند، کراهت دارد. <ref>وسائل الشیعة،ج۱۲، ص۳۶</ref>

== اسباب تهمت ==
هریک از امور زیر می‌تواند سبب تهمت گردد: بی مبالاتی در امر دین، دشمنی، دوستی، خویشاوندی و جز آن‌ها از اعمال و افعالی که انسان را در معرض تهمت قرار می‌دهد.<br/>

== احکام متهم ==
۱) متّهم نبودن شاهد، از شرایط پذیرش شهادت او است و مراد از آن، مطلق تهمت نیست، بلکه منظور، تهمت خاص است و آن تهمتی است که منشأ آن، جلب منفعت برای شاهد یا دفع ضرر از او باشد. دشمنی دنیوی- و نه دینی- نیز بنابر قول مشهور از اسباب تهمت به شمار رفته و موجب عدم پذیرش شهادت متهم به این تهمت است. <ref>جواهر الکلام،ج۴۱، ص۶۰- ۷۲</ref><br/>
۲ ) استفاده- اعم از خوردن، [[وضو گرفتن]] و مانند آن- از سؤر حائض متّهم به بی مبالاتی نسبت به نجاست، بلکه سؤر هر فردی که چنین است، کراهت دارد. <ref>جواهر الکلام،ج۱، ص۳۷۷</ref> <ref>العروة الوثقی،ج۱، ص۵۵ </ref><br/>
۳) بنابر قول مشهور نماز خواندن در لباس کسی که نسبت به نجاست متّهم به بی مبالاتی است کراهت دارد. برخی حکم یاد شده را نسبت به متّهم به ارتکاب سایر محرمات همچون غصب تعمیم داده‌اند. <ref>جواهر الکلام،ج۸، ص۲۶۷-۲۶۹</ref>
۴) نقض آتش بس به صرف تهمت جایز نیست. <ref>جواهر الکلام،ج۲۱، ص۲۹۴</ref><br/>
۵) رای مقوم (کسی که برای تعیین مقدار ارش ،انتخاب می‌شود) صفاتی ذکر شده که متّهم نبودن وی در قیمت گذاری از آن جمله است. <ref>جواهر الکلام،ج۲۳، ص۲۹۰</ref><br/>
۶) ضامن کردن اجیر در غیر صورت تهمت، مکروه است. در کلمات فقها برای این عبارت چند تفسیر ذکر شده از جمله: دو شاهد نسبت به اجیری که متّهم به تقصیر نبوده، بر تقصیر او در کارش شهادت دهند. در این صورت ضامن کردن اجیر و گرفتن غرامت مال تلف شده از او کراهت دارد.<br/>
۷) اجیری که نسبت به کار خود مطلقا- هرچند تقصیر نکرده باشد- ضامن است، مانند صنعت گر، در صورت عدم توجه اتهام تقصیر به وی، ضامن کردن و گرفتن غرامت از او کراهت دارد. <ref>جواهر الکلام،ج۲۷، ص ۲۵۴-۲۵۵</ref><br/>
۸) برای مرد، مستحب است در صورت تصمیم بر [[ازدواج]] موقت با زنی که متهّم است (احتمال شوهردار بودنش داده می‌شود) از حال او تفحص کند. <ref>جواهر الکلام،ج۳۰، ص۱۵۸</ref><br/>
۹) سزاوار است تحقیق و تفحّص از سلامت و پاکی شاهد، پنهانی انجام گیرد؛ چه اینکه روش پنهانی، زمینهٔ این تهمت را که مزکّی (تزکیه کنندهٔ شاهد) از روی حیا یا وفاداری و وابستگی به شاهد یا امید به او و یا بیم از وی، او را تزکیه کرده است، منتفی می‌سازد. <ref>جواهر الکلام،ج۴۰، ص۱۱۵</ref><br/>
۱۰) مهمان کردن یکی از دو طرف دعوا بدون دیگری بر قاضی- از این جهت که در موضع تهمت قرار می‌گیرد- مکروه است. <ref>جواهر الکلام،ج۴۰، ص۱۳۰</ref><br/>
۱۱) در موارد عدم ارائهٔ بینه توسط مدعی، منکر، قسم می‌خورد و در صورت ردّ قسم بر مدّعی، مدّعی باید برای اثبات دعوای خود قسم بخورد مگر در مواردی خاص، از جمله موردی که منشأ طرح دعوا وجود تهمت باشد و مدّعی نسبت به امر مورد ادعای خود جازم نباشد. در این صورت منکر بین قسم خوردن و خودداری از آن مخیر است؛ لیکن نمی‌تواند قسم را به مدّعی برگرداند. <ref>جواهر الکلام،ج۴۰، ص۱۷۶-۱۷۸</ref><br/>
۱۲)ثبوت قسامه ،مبتنی بر وجود شبهه و تهمت در پرتو علائم و قرائن موجود است و با ارتفاع تهمت، موضوع قسامه منتفی است. <ref>جواهر الکلام،ج۴۲، ص۲۳۲</ref>
== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.wikifeqh.ir/ سایت ویکی فقه] - تاریخ برداشت: 12/06/94 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[موضوع اصلی]] </div>
</div>

@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 == پانویس ==
 {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
-<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.wikifeqh.ir/ سایت ویکی فقه] - تاریخ برداشت: 94/06/12 </span></div>
+<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.wikifeqh.ir/%D8%AA%D9%87%D9%85%D8%AA سایت ویکی فقه] - تاریخ برداشت: 94/06/12 </span></div>
 <div class="hold">
 <div class="return">بازگشت به [[تهمت اخلاقی به دیگران]] </div>
 </div>

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 ۳) بنابر قول مشهور نماز خواندن در لباس کسی که نسبت به نجاست متّهم به بی مبالاتی است کراهت دارد. برخی حکم یاد شده را نسبت به متّهم به ارتکاب سایر محرمات همچون غصب تعمیم داده‌اند. <ref>جواهر الکلام،ج۸، ص۲۶۷-۲۶۹</ref>
 ۴) نقض آتش  بس به صرف تهمت جایز نیست. <ref>جواهر الکلام،ج۲۱، ص۲۹۴</ref><br/>
-۵) رای مقوم (کسی که برای تعیین مقدار ارش ،انتخاب می‌شود) صفاتی ذکر شده که متّهم نبودن وی در قیمت  گذاری از آن جمله است. <ref>جواهر الکلام،ج۲۳، ص۲۹۰</ref><br/>
+۵) رای مقوم (کسی که برای تعیین مقدار ارش، انتخاب می‌شود) صفاتی ذکر شده که متّهم نبودن وی در قیمت  گذاری از آن جمله است. <ref>جواهر الکلام،ج۲۳، ص۲۹۰</ref><br/>
 ۶) ضامن کردن اجیر در غیر صورت تهمت، مکروه است. در کلمات فقها برای این عبارت چند تفسیر ذکر شده از جمله: دو شاهد نسبت به اجیری که متّهم به تقصیر نبوده، بر تقصیر او در کارش شهادت دهند. در این صورت ضامن کردن اجیر و گرفتن غرامت مال تلف شده از او کراهت دارد.<br/>
 ۷) اجیری که نسبت به کار خود مطلقا- هرچند تقصیر نکرده باشد- ضامن است، مانند صنعت  گر، در صورت عدم توجه اتهام  تقصیر به وی، ضامن کردن و گرفتن غرامت از او کراهت دارد. <ref>جواهر الکلام،ج۲۷، ص ۲۵۴-۲۵۵</ref><br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۱ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۲۳
(بدون تفاوت)