فرهنگ مصادیق:تقیّه در آیات و روایات - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan: /* پاسخ تفصیلی */

2017-03-12T15:47:25Z

‏پاسخ تفصیلی

Golafshan: /* پاسخ تفصیلی */

2017-03-12T13:25:46Z

‏پاسخ تفصیلی

Golafshan در ‏۱۵ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۵۱

2016-12-05T11:51:28Z

Golafshan: Golafshan صفحهٔ تقیّه در آیات و روایات را به فرهنگ مصادیق:تقیّه در آیات و روایات منتقل کرد

2016-12-05T11:17:46Z

Golafshan صفحهٔ تقیّه در آیات و روایات را به فرهنگ مصادیق:تقیّه در آیات و روایات منتقل کرد

User2: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-06-14T21:48:31Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> تقیّه در آیات و روایات </div>

== پرسش ==
تقیه در آیات و روایات چگونه معرفی شده؟<br/>

== پاسخ اجمالی ==

== پاسخ تفصیلی ==
قرآن مجید در آیات متعدّدی [[تقیّه]] را در برابر کفّار و مخالفان مجاز شمرده است، به عنوان نمونه:<br/>
الف) در داستان مومن آل فرعون می‌خوانیم:<br/>
«وَقَالَ رَجُلٌ مُّوْمِنٌ مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ یَکْتُمُ اِیمَانَهُ اَتَقْتُلُونَ رَجُلا اَنْ یَقُولَ رَبِّی اللهُ وَقَدْ جَاءَکُمْ بِالْبَیِّنَاتِ»؛ (مرد با ایمانی از آل فرعون که ایمانخود را (نسبت به آیین موسی) کتمان می‌کرد گفت : آیا شما می‌خواهید کسی را که می‌گوید پروردگار من خداست، به قتل برسانید در حالی که معجزات و دلایل روشنی با خود دارد).<ref>سوره غافر، آیه 28.</ref><br/>
و در ادامه می‌گوید: «او را به حال خود رها کنید، اگر دروغمی گوید آثار دروغدامان او را می‌گیرد، و اگر راست بگوید ممکن است بعضی از عذاب‌های الهی را که او نسبت به آن هشدار می‌دهد، دامان شما را بگیرد».<br/>
به این ترتیب مومن آل فرعون در عین [[تقیّه]] و «کتمان ایمانخود» نصایح لازم را به آن گروه متعصّب لجوج که تصمیم گرفته بودند خون پیامبر الهی موسی را بریزند، می‌کند.<br/>
ب) در یک دستور صریح دیگر قرآنی می‌خوانیم: «لاَ یَتَّخِذِ الْمُوْمِنُونَ الْکَافِرِینَ اَوْلِیَاءَ مِنْ دُونِ الْمُوْمِنِینَ وَمَنْ یَفْعَلْ ذَلِکَ فَلَیْسَ مِنَ اللهِ فِی شَیْء اِلاَّ اَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاهً.»؛ ( مومنان نباید کفّار را دوست خود انتخاب کنند، هر کس چنین کند از خداوند، بیگانه است، مگر این که بخواهید از آنها [[تقیّه]] کنید).<ref>سوره آل عمران، آیه 28.</ref><br/>
این آیهدوستی با دشمنان حق را به کلّی ممنوع کرده، جز در مواردی که ترک دوستی، سبب اذیّت و آزار مسلمانی شود و به عنوان یک سپر دفاعی از دوستی با آنها به طور [[تقیّه]] استفاده شود.<br/>
ج) داستان عمّاریاسر و پدر و مادرش را تمام مفسّران نقل کرده‌اند که هر سه گرفتار چنگال مشرکان عرب شدند و آنها را وادار به برایت از پیامبر اسلام(صلی اللهعلیه وآله) کردند، پدر و مادر عمّار خودداری کرده و شهید شدند، ولی عمّار از روی [[تقیّه]] مطابق میل آنها سخن گفت و سپس گریه کنان به خدمت پیامبر اکرم (صلی اللهعلیه وآله) رسید.<br/>
در این هنگام آیهشریفه «مَنْ کَفَرَ بِاللهِ مِنْ بَعْدِ اِیمَانِهِ اِلاَّ مَنْ اُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَیِنٌّ بِالاِیمَانِ..». ؛ ( کسانی که بعد از ایمانکافر شوند... عذاب سختی دارند، مگر آنها که تحت فشار واقع شده‌اند...).<ref>سوره نحل، آیه 106.</ref><br/>
پیغمبر اکرم (صلی اللهعلیه وآله) پدر و مادر عمّار را جزء شهدا شمرد و اشک از چشمان عمّار سترد و فرمود : چیزی بر تو نیست، اگر باز تو را مجبور کردند تو نیز همان کلمات را تکرار کن!<br/>
اتّفاق نظر همه مفسّران اسلامدر مورد نزول آیهفوق دربارهٔ عمّار و پدر و مادرش و سخنانی که پیامبر (صلی اللهعلیه وآله) بعد از آن فرمود، نشان می‌دهد که مساله [[تقیّه]] مورد قبول همه است. راستی شگفت انگیز است که با این سندهای محکم قرآنی و کلمات مفسّران اهل سنّت، باز هم بر شیعهبه خاطر قبول [[تقیّه]] خرده گیری می‌کنند؟<br/>
آری نه عمّار منافق بود و نه مومن آل فرعون، بلکه از دستور الهی [[تقیّه]] بهرهگرفتند.<br/>
در روایات اسلامی نیز [[تقیّه]] بازتاب وسیعی دارد به عنوان نمونه:<br/>
مسند ابی شیبه از مسانید معروف اهل سنّت است. او در داستان « مسیلمه کذّاب» نقل می‌کند که مسیلمه کذّاب دو نفر از یاران رسول خد (صلی اللهعلیه وآله) را در منطقه نفوذ خود دستگیر کرد. از هر دو سوال کرد، آیا شهادت می‌دهید که من فرستاده خدا هستم؟! یکی شهادت داد و نجات یافت و دوّمی شهادت نداد و گردنش را زدند.<br/>
هنگامی که خبربه پیغمبر اکرم (صلی اللهعلیه وآله) رسید، فرمود : آن که کشته شد بر طریق صدق و راستی قدم برداشت و دوّمی رخصت الهی را پذیرا شد و گناهی بر او نیست.<ref>مسند ابی شیبه، جلد 12، صفحه 358.</ref><br/>
قابل ذکر است که فخر رازی در تفسیر آیهشریفه «اِلاَّ اَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاهً »<ref>سوره آل عمران، آیه 28 .</ref>؛ می‌گوید: ظاهر آیهدلالت دارد بر این که [[تقیّه]] در برابر کفّار غالب مباحاست، «الاّ انّ مذهب الشافعی ـ رض ـ انّ الحاله بین المسلمین اذا شاکلت الحاله بین المسلمین و المشرکین حلّت التقیّه محاماه علی النفس»؛ (مذهب شافعی این است که اگر وضع مسلمانان با یکدیگر همانند وضع مسلمین و کفّار شود، [[تقیّه]] برای حفظ نفس، حلال است).<br/>
سپس به بیان دلیل جواز [[تقیّه]] برای [[حفظ مال]] می‌پردازد و به حدیثنبویُ «حرْمَه مَالِ الْمُسْلِمِ کَحُرْمَهِ دَمِهِ»؛ (احترام مال مسلمان مانند احترام خون اوست) و حدیث«مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ فَهُوَ شَهِیدٌ» ؛ (کسی که برای حفظ اموالش کشته شود شهید است)<ref>تفسیر کبیر فخر رازی، جلد 8، صفحه 13.</ref> استدلال می‌کند.<br/>
در تفسیرنیشابوری که در حاشیه تفسیرطبری آمده نیز می‌خوانیم: قال الامام الشافعی: «تجوز التقیه بین المسلمین کما تجوز بین الکافرین محاماه عن النفسم؛ ( [[تقیّه]] به خاطر حفظ جان‌ها در میان مسلمانان جایز است، همان گونه که در میان کفّار و مسلمین جایز است).<ref>تفسیر نیشابوری (در حاشیه تفسیر الطبری)، جلد 3، صفحه 118.</ref><ref>گرد آوری از کتاب: شیعه پاسخ می‌گوید، آیت الله العظمی ناصر مکارم شیرازی،‏، مدرسه الامام علی بن ابی طالب( ع)، قم‏،1387 ه. ش‏، ص 34. 36.</ref><br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://makarem.ir/main.aspx?typeinfo=25&lid=0&mid=245931&catid=22891 پایگاه اطلاع رسانی دفتر آیت الله مکارم شیرازی] - تاریخ برداشت: 95/03/25 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[تقیّه]] </div>
</div>

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 و در ادامه می گوید: «او را به حال خود رها کنید، اگر دروغمی گوید آثار دروغدامان او را می گیرد، و اگر راست بگوید ممکن است بعضی از عذاب های الهی را که او نسبت به آن هشدار می دهد، دامان شما را بگیرد».<br/>
 به این ترتیب مومن آل فرعون در عین [[تقیّه]] و «کتمان ایمانخود» نصایح لازم را به آن گروه متعصّب لجوج که تصمیم گرفته بودند خون پیامبر الهی موسی را بریزند، می کند.<br/>
-ب) در یک دستور صریح دیگر قرآنی می خوانیم: «لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً.»؛ ( مومنان نباید کفّار را دوست خود انتخاب کنند، هر کس چنین کند از خداوند، بیگانه است، مگر این که بخواهید از آنها [[تقیّه]] کنید).<ref>سوره آل عمران، آیه 28.</ref><br/>
+ب) در یک دستور صریح دیگر قرآنی می خوانیم: «لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً .»؛ ( مومنان نباید کفّار را دوست خود انتخاب کنند، هر کس چنین کند از خداوند، بیگانه است، مگر این که بخواهید از آنها [[تقیّه]] کنید).<ref>سوره آل عمران، آیه 28.</ref><br/>
 این آیهدوستی با دشمنان حق را به کلّی ممنوع کرده، جز در مواردی که ترک دوستی، سبب اذیّت و آزار مسلمانی شود و به عنوان یک سپر دفاعی از دوستی با آنها به طور [[تقیّه]] استفاده شود.<br/>
 ج) داستان عمّاریاسر و پدر و مادرش را تمام مفسّران نقل کرده اند که هر سه گرفتار چنگال مشرکان عرب شدند و آنها را وادار به برایت از پیامبر اسلام(صلی اللهعلیه وآله) کردند، پدر و مادر عمّار خودداری کرده و شهید شدند، ولی عمّار از روی [[تقیّه]] مطابق میل آنها سخن گفت و سپس گریه کنان به خدمت پیامبر اکرم (صلی اللهعلیه وآله) رسید.<br/>

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 قرآن مجید در آیات متعدّدی [[تقیّه]] را در برابر کفّار و مخالفان مجاز شمرده است، به عنوان نمونه:<br/>
 الف) در داستان مومن آل فرعون می خوانیم:<br/>
-«وَقَالَ رَجُلٌ مُّوْمِنٌ مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ یَکْتُمُ اِیمَانَهُ اَتَقْتُلُونَ رَجُلا اَنْ یَقُولَ رَبِّی اللهُ وَقَدْ جَاءَکُمْ بِالْبَیِّنَاتِ»؛ (مرد با ایمانی از آل فرعون که ایمانخود را (نسبت به آیین موسی) کتمان می کرد گفت : آیا شما می خواهید کسی را که می گوید پروردگار من خداست، به قتل برسانید در حالی که معجزات و دلایل روشنی با خود دارد).<ref>سوره غافر، آیه 28.</ref><br/>
+«وَقَالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمَانَهُ أَتَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ وَقَدْ جَاءَكُمْ بِالْبَيِّنَاتِ »؛ (مرد با ایمانی از آل فرعون که ایمانخود را (نسبت به آیین موسی) کتمان می کرد گفت : آیا شما می خواهید کسی را که می گوید پروردگار من خداست، به قتل برسانید در حالی که معجزات و دلایل روشنی با خود دارد).<ref>سوره غافر، آیه 28.</ref><br/>
 و در ادامه می گوید: «او را به حال خود رها کنید، اگر دروغمی گوید آثار دروغدامان او را می گیرد، و اگر راست بگوید ممکن است بعضی از عذاب های الهی را که او نسبت به آن هشدار می دهد، دامان شما را بگیرد».<br/>
 به این ترتیب مومن آل فرعون در عین [[تقیّه]] و «کتمان ایمانخود» نصایح لازم را به آن گروه متعصّب لجوج که تصمیم گرفته بودند خون پیامبر الهی موسی را بریزند، می کند.<br/>
-ب) در یک دستور صریح دیگر قرآنی می خوانیم: «لاَ یَتَّخِذِ الْمُوْمِنُونَ الْکَافِرِینَ اَوْلِیَاءَ مِنْ دُونِ الْمُوْمِنِینَ وَمَنْ یَفْعَلْ ذَلِکَ فَلَیْسَ مِنَ اللهِ فِی شَیْء اِلاَّ اَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاهً.»؛ ( مومنان نباید کفّار را دوست خود انتخاب کنند، هر کس چنین کند از خداوند، بیگانه است، مگر این که بخواهید از آنها [[تقیّه]] کنید).<ref>سوره آل عمران، آیه 28.</ref><br/>
+ب) در یک دستور صریح دیگر قرآنی می خوانیم: «لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً.»؛ ( مومنان نباید کفّار را دوست خود انتخاب کنند، هر کس چنین کند از خداوند، بیگانه است، مگر این که بخواهید از آنها [[تقیّه]] کنید).<ref>سوره آل عمران، آیه 28.</ref><br/>
 این آیهدوستی با دشمنان حق را به کلّی ممنوع کرده، جز در مواردی که ترک دوستی، سبب اذیّت و آزار مسلمانی شود و به عنوان یک سپر دفاعی از دوستی با آنها به طور [[تقیّه]] استفاده شود.<br/>
 ج) داستان عمّاریاسر و پدر و مادرش را تمام مفسّران نقل کرده اند که هر سه گرفتار چنگال مشرکان عرب شدند و آنها را وادار به برایت از پیامبر اسلام(صلی اللهعلیه وآله) کردند، پدر و مادر عمّار خودداری کرده و شهید شدند، ولی عمّار از روی [[تقیّه]] مطابق میل آنها سخن گفت و سپس گریه کنان به خدمت پیامبر اکرم (صلی اللهعلیه وآله) رسید.<br/>
-در این هنگام آیهشریفه «مَنْ کَفَرَ بِاللهِ مِنْ بَعْدِ اِیمَانِهِ اِلاَّ مَنْ اُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَیِنٌّ بِالاِیمَانِ..». ؛ ( کسانی که بعد از ایمانکافر شوند... عذاب سختی دارند، مگر آنها که تحت فشار واقع شده اند...).<ref>سوره نحل، آیه 106.</ref><br/>
+در این هنگام آیهشریفه «مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ..». ؛ ( کسانی که بعد از ایمانکافر شوند... عذاب سختی دارند، مگر آنها که تحت فشار واقع شده اند...).<ref>سوره نحل، آیه 106.</ref><br/>
 پیغمبر اکرم (صلی اللهعلیه وآله) پدر و مادر عمّار را جزء شهدا شمرد و اشک از چشمان عمّار سترد و فرمود : چیزی بر تو نیست، اگر باز تو را مجبور کردند تو نیز همان کلمات را تکرار کن!<br/>
 اتّفاق نظر همه مفسّران اسلامدر مورد نزول آیهفوق دربارهٔ عمّار و پدر و مادرش و سخنانی که پیامبر (صلی اللهعلیه وآله) بعد از آن فرمود، نشان می دهد که مساله [[تقیّه]] مورد قبول همه است. راستی شگفت انگیز است که با این سندهای محکم قرآنی و کلمات مفسّران اهل سنّت، باز هم بر شیعهبه خاطر قبول [[تقیّه]] خرده گیری می کنند؟<br/>
@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 مسند ابی شیبه از مسانید معروف اهل سنّت است. او در داستان « مسیلمه کذّاب» نقل می کند که مسیلمه کذّاب دو نفر از یاران رسول خد (صلی اللهعلیه وآله) را در منطقه نفوذ خود دستگیر کرد. از هر دو سوال کرد، آیا شهادت می دهید که من فرستاده خدا هستم؟! یکی شهادت داد و نجات یافت و دوّمی شهادت نداد و گردنش را زدند.<br/>
 هنگامی که خبربه پیغمبر اکرم (صلی اللهعلیه وآله) رسید، فرمود : آن که کشته شد بر طریق صدق و راستی قدم برداشت و دوّمی رخصت الهی را پذیرا شد و گناهی بر او نیست.<ref>مسند ابی شیبه، جلد 12، صفحه 358.</ref><br/>
-قابل ذکر است که فخر رازی در تفسیر آیهشریفه «اِلاَّ اَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاهً »<ref>سوره آل عمران، آیه 28 .</ref>؛ می گوید: ظاهر آیهدلالت دارد بر این که [[تقیّه]] در برابر کفّار غالب مباحاست، «الاّ انّ مذهب الشافعی ـ رض ـ انّ الحاله بین المسلمین اذا شاکلت الحاله بین المسلمین و المشرکین حلّت التقیّه محاماه علی النفس»؛ (مذهب شافعی این است که اگر وضع مسلمانان با یکدیگر همانند وضع مسلمین و کفّار شود، [[تقیّه]] برای حفظ نفس، حلال است).<br/>
+قابل ذکر است که فخر رازی در تفسیر آیهشریفه «إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً»<ref>سوره آل عمران، آیه 28 .</ref>؛ می گوید: ظاهر آیهدلالت دارد بر این که [[تقیّه]] در برابر کفّار غالب مباحاست، «الاّ انّ مذهب الشافعی ـ رض ـ انّ الحاله بین المسلمین اذا شاکلت الحاله بین المسلمین و المشرکین حلّت التقیّه محاماه علی النفس»؛ (مذهب شافعی این است که اگر وضع مسلمانان با یکدیگر همانند وضع مسلمین و کفّار شود، [[تقیّه]] برای حفظ نفس، حلال است).<br/>
 سپس به بیان دلیل جواز [[تقیّه]] برای [[حفظ مال]] می پردازد و به حدیثنبویُ «حرْمَه مَالِ الْمُسْلِمِ کَحُرْمَهِ دَمِهِ»؛ (احترام مال مسلمان مانند احترام خون اوست) و حدیث«مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ فَهُوَ شَهِیدٌ» ؛ (کسی که برای حفظ اموالش کشته شود شهید است)<ref>تفسیر کبیر فخر رازی، جلد 8، صفحه 13.</ref> استدلال می کند.<br/>
 در تفسیرنیشابوری که در حاشیه تفسیرطبری آمده نیز می خوانیم: قال الامام الشافعی: «تجوز التقیه بین المسلمین کما تجوز بین الکافرین محاماه عن النفسم؛ ( [[تقیّه]] به خاطر حفظ جان ها در میان مسلمانان جایز است، همان گونه که در میان کفّار و مسلمین جایز است).<ref>تفسیر نیشابوری (در حاشیه تفسیر الطبری)، جلد 3، صفحه 118.</ref><ref>گرد آوری از کتاب: شیعه پاسخ می گوید، آیت الله العظمی ناصر مکارم شیرازی،‏، مدرسه الامام علی بن ابی طالب( ع)، قم‏،1387 ه. ش‏، ص 34. 36.</ref><br/>

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 == پاسخ تفصیلی ==
 قرآن مجید در آیات متعدّدی [[تقیّه]] را در برابر کفّار و مخالفان مجاز شمرده است، به عنوان نمونه:<br/>
-الف) در داستان مومن آل فرعون می‌خوانیم:<br/>
+الف) در داستان مومن آل فرعون می خوانیم:<br/>
-«وَقَالَ رَجُلٌ مُّوْمِنٌ مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ یَکْتُمُ اِیمَانَهُ اَتَقْتُلُونَ رَجُلا اَنْ یَقُولَ رَبِّی اللهُ وَقَدْ جَاءَکُمْ بِالْبَیِّنَاتِ»؛ (مرد با ایمانی از آل فرعون که ایمانخود را (نسبت به آیین موسی) کتمان می‌کرد گفت : آیا شما می‌خواهید کسی را که می‌گوید پروردگار من خداست، به قتل برسانید در حالی که معجزات و دلایل روشنی با خود دارد).<ref>سوره غافر، آیه 28.</ref><br/>
+«وَقَالَ رَجُلٌ مُّوْمِنٌ مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ یَکْتُمُ اِیمَانَهُ اَتَقْتُلُونَ رَجُلا اَنْ یَقُولَ رَبِّی اللهُ وَقَدْ جَاءَکُمْ بِالْبَیِّنَاتِ»؛ (مرد با ایمانی از آل فرعون که ایمانخود را (نسبت به آیین موسی) کتمان می کرد گفت : آیا شما می خواهید کسی را که می گوید پروردگار من خداست، به قتل برسانید در حالی که معجزات و دلایل روشنی با خود دارد).<ref>سوره غافر، آیه 28.</ref><br/>
-و در ادامه می‌گوید: «او را به حال خود رها کنید، اگر دروغمی گوید آثار دروغدامان او را می‌گیرد، و اگر راست بگوید ممکن است بعضی از عذاب‌های الهی را که او نسبت به آن هشدار می‌دهد، دامان شما را بگیرد».<br/>
+و در ادامه می گوید: «او را به حال خود رها کنید، اگر دروغمی گوید آثار دروغدامان او را می گیرد، و اگر راست بگوید ممکن است بعضی از عذاب های الهی را که او نسبت به آن هشدار می دهد، دامان شما را بگیرد».<br/>
-به این ترتیب مومن آل فرعون در عین [[تقیّه]] و «کتمان ایمانخود» نصایح لازم را به آن گروه متعصّب لجوج که تصمیم گرفته بودند خون پیامبر الهی موسی را بریزند، می‌کند.<br/>
+به این ترتیب مومن آل فرعون در عین [[تقیّه]] و «کتمان ایمانخود» نصایح لازم را به آن گروه متعصّب لجوج که تصمیم گرفته بودند خون پیامبر الهی موسی را بریزند، می کند.<br/>
-ب) در یک دستور صریح دیگر قرآنی می‌خوانیم: «لاَ یَتَّخِذِ الْمُوْمِنُونَ الْکَافِرِینَ اَوْلِیَاءَ مِنْ دُونِ الْمُوْمِنِینَ وَمَنْ یَفْعَلْ ذَلِکَ فَلَیْسَ مِنَ اللهِ فِی شَیْء اِلاَّ اَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاهً.»؛ ( مومنان نباید کفّار را دوست خود انتخاب کنند، هر کس چنین کند از خداوند، بیگانه است، مگر این که بخواهید از آنها [[تقیّه]] کنید).<ref>سوره آل عمران، آیه 28.</ref><br/>
+ب) در یک دستور صریح دیگر قرآنی می خوانیم: «لاَ یَتَّخِذِ الْمُوْمِنُونَ الْکَافِرِینَ اَوْلِیَاءَ مِنْ دُونِ الْمُوْمِنِینَ وَمَنْ یَفْعَلْ ذَلِکَ فَلَیْسَ مِنَ اللهِ فِی شَیْء اِلاَّ اَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاهً.»؛ ( مومنان نباید کفّار را دوست خود انتخاب کنند، هر کس چنین کند از خداوند، بیگانه است، مگر این که بخواهید از آنها [[تقیّه]] کنید).<ref>سوره آل عمران، آیه 28.</ref><br/>
 این آیهدوستی با دشمنان حق را به کلّی ممنوع کرده، جز در مواردی که ترک دوستی، سبب اذیّت و آزار مسلمانی شود و به عنوان یک سپر دفاعی از دوستی با آنها به طور [[تقیّه]] استفاده شود.<br/>
-ج) داستان عمّاریاسر و پدر و مادرش را تمام مفسّران نقل کرده‌اند که هر سه گرفتار چنگال مشرکان عرب شدند و آنها را وادار به برایت از پیامبر اسلام(صلی اللهعلیه وآله) کردند، پدر و مادر عمّار خودداری کرده و شهید شدند، ولی عمّار از روی [[تقیّه]] مطابق میل آنها سخن گفت و سپس گریه کنان به خدمت پیامبر اکرم (صلی اللهعلیه وآله) رسید.<br/>
+ج) داستان عمّاریاسر و پدر و مادرش را تمام مفسّران نقل کرده اند که هر سه گرفتار چنگال مشرکان عرب شدند و آنها را وادار به برایت از پیامبر اسلام(صلی اللهعلیه وآله) کردند، پدر و مادر عمّار خودداری کرده و شهید شدند، ولی عمّار از روی [[تقیّه]] مطابق میل آنها سخن گفت و سپس گریه کنان به خدمت پیامبر اکرم (صلی اللهعلیه وآله) رسید.<br/>
-در این هنگام آیهشریفه «مَنْ کَفَرَ بِاللهِ مِنْ بَعْدِ اِیمَانِهِ اِلاَّ مَنْ اُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَیِنٌّ بِالاِیمَانِ..». ؛ ( کسانی که بعد از ایمانکافر شوند... عذاب سختی دارند، مگر آنها که تحت فشار واقع شده‌اند...).<ref>سوره نحل، آیه 106.</ref><br/>
+در این هنگام آیهشریفه «مَنْ کَفَرَ بِاللهِ مِنْ بَعْدِ اِیمَانِهِ اِلاَّ مَنْ اُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَیِنٌّ بِالاِیمَانِ..». ؛ ( کسانی که بعد از ایمانکافر شوند... عذاب سختی دارند، مگر آنها که تحت فشار واقع شده اند...).<ref>سوره نحل، آیه 106.</ref><br/>
 پیغمبر اکرم (صلی اللهعلیه وآله) پدر و مادر عمّار را جزء شهدا شمرد و اشک از چشمان عمّار سترد و فرمود : چیزی بر تو نیست، اگر باز تو را مجبور کردند تو نیز همان کلمات را تکرار کن!<br/>
-اتّفاق نظر همه مفسّران اسلامدر مورد نزول آیهفوق دربارهٔ عمّار و پدر و مادرش و سخنانی که پیامبر (صلی اللهعلیه وآله) بعد از آن فرمود، نشان می‌دهد که مساله [[تقیّه]] مورد قبول همه است. راستی شگفت انگیز است که با این سندهای محکم قرآنی و کلمات مفسّران اهل سنّت، باز هم بر شیعهبه خاطر قبول [[تقیّه]] خرده گیری می‌کنند؟<br/>
+اتّفاق نظر همه مفسّران اسلامدر مورد نزول آیهفوق دربارهٔ عمّار و پدر و مادرش و سخنانی که پیامبر (صلی اللهعلیه وآله) بعد از آن فرمود، نشان می دهد که مساله [[تقیّه]] مورد قبول همه است. راستی شگفت انگیز است که با این سندهای محکم قرآنی و کلمات مفسّران اهل سنّت، باز هم بر شیعهبه خاطر قبول [[تقیّه]] خرده گیری می کنند؟<br/>
 آری نه عمّار منافق بود و نه مومن آل فرعون، بلکه از دستور الهی [[تقیّه]] بهرهگرفتند.<br/>
 در روایات اسلامی نیز [[تقیّه]] بازتاب وسیعی دارد به عنوان نمونه:<br/>
-مسند ابی شیبه از مسانید معروف اهل سنّت است. او در داستان « مسیلمه کذّاب» نقل می‌کند که مسیلمه کذّاب دو نفر از یاران رسول خد (صلی اللهعلیه وآله) را در منطقه نفوذ خود دستگیر کرد. از هر دو سوال کرد، آیا شهادت می‌دهید که من فرستاده خدا هستم؟! یکی شهادت داد و نجات یافت و دوّمی شهادت نداد و گردنش را زدند.<br/>
+مسند ابی شیبه از مسانید معروف اهل سنّت است. او در داستان « مسیلمه کذّاب» نقل می کند که مسیلمه کذّاب دو نفر از یاران رسول خد (صلی اللهعلیه وآله) را در منطقه نفوذ خود دستگیر کرد. از هر دو سوال کرد، آیا شهادت می دهید که من فرستاده خدا هستم؟! یکی شهادت داد و نجات یافت و دوّمی شهادت نداد و گردنش را زدند.<br/>
 هنگامی که خبربه پیغمبر اکرم (صلی اللهعلیه وآله) رسید، فرمود : آن که کشته شد بر طریق صدق و راستی قدم برداشت و دوّمی رخصت الهی را پذیرا شد و گناهی بر او نیست.<ref>مسند ابی شیبه، جلد 12، صفحه 358.</ref><br/>
-قابل ذکر است که فخر رازی در تفسیر آیهشریفه «اِلاَّ اَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاهً »<ref>سوره آل عمران، آیه 28 .</ref>؛ می‌گوید: ظاهر آیهدلالت دارد بر این که [[تقیّه]] در برابر کفّار غالب مباحاست، «الاّ انّ مذهب الشافعی ـ رض ـ انّ الحاله بین المسلمین اذا شاکلت الحاله بین المسلمین و المشرکین حلّت التقیّه محاماه علی النفس»؛ (مذهب شافعی این است که اگر وضع مسلمانان با یکدیگر همانند وضع مسلمین و کفّار شود، [[تقیّه]] برای حفظ نفس، حلال است).<br/>
+قابل ذکر است که فخر رازی در تفسیر آیهشریفه «اِلاَّ اَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاهً »<ref>سوره آل عمران، آیه 28 .</ref>؛ می گوید: ظاهر آیهدلالت دارد بر این که [[تقیّه]] در برابر کفّار غالب مباحاست، «الاّ انّ مذهب الشافعی ـ رض ـ انّ الحاله بین المسلمین اذا شاکلت الحاله بین المسلمین و المشرکین حلّت التقیّه محاماه علی النفس»؛ (مذهب شافعی این است که اگر وضع مسلمانان با یکدیگر همانند وضع مسلمین و کفّار شود، [[تقیّه]] برای حفظ نفس، حلال است).<br/>
-سپس به بیان دلیل جواز [[تقیّه]] برای [[حفظ مال]] می‌پردازد و به حدیثنبویُ «حرْمَه مَالِ الْمُسْلِمِ کَحُرْمَهِ دَمِهِ»؛ (احترام مال مسلمان مانند احترام خون اوست) و حدیث«مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ فَهُوَ شَهِیدٌ» ؛ (کسی که برای حفظ اموالش کشته شود شهید است)<ref>تفسیر کبیر فخر رازی، جلد 8، صفحه 13.</ref> استدلال می‌کند.<br/>
+سپس به بیان دلیل جواز [[تقیّه]] برای [[حفظ مال]] می پردازد و به حدیثنبویُ «حرْمَه مَالِ الْمُسْلِمِ کَحُرْمَهِ دَمِهِ»؛ (احترام مال مسلمان مانند احترام خون اوست) و حدیث«مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ فَهُوَ شَهِیدٌ» ؛ (کسی که برای حفظ اموالش کشته شود شهید است)<ref>تفسیر کبیر فخر رازی، جلد 8، صفحه 13.</ref> استدلال می کند.<br/>
-در تفسیرنیشابوری که در حاشیه تفسیرطبری آمده نیز می‌خوانیم: قال الامام الشافعی: «تجوز التقیه بین المسلمین کما تجوز بین الکافرین محاماه عن النفسم؛ ( [[تقیّه]] به خاطر حفظ جان‌ها در میان مسلمانان جایز است، همان گونه که در میان کفّار و مسلمین جایز است).<ref>تفسیر نیشابوری (در حاشیه تفسیر الطبری)، جلد 3، صفحه 118.</ref><ref>گرد آوری از کتاب: شیعه پاسخ می‌گوید، آیت الله العظمی ناصر مکارم شیرازی،‏، مدرسه الامام علی بن ابی طالب( ع)، قم‏،1387 ه. ش‏، ص 34. 36.</ref><br/>
+در تفسیرنیشابوری که در حاشیه تفسیرطبری آمده نیز می خوانیم: قال الامام الشافعی: «تجوز التقیه بین المسلمین کما تجوز بین الکافرین محاماه عن النفسم؛ ( [[تقیّه]] به خاطر حفظ جان ها در میان مسلمانان جایز است، همان گونه که در میان کفّار و مسلمین جایز است).<ref>تفسیر نیشابوری (در حاشیه تفسیر الطبری)، جلد 3، صفحه 118.</ref><ref>گرد آوری از کتاب: شیعه پاسخ می گوید، آیت الله العظمی ناصر مکارم شیرازی،‏، مدرسه الامام علی بن ابی طالب( ع)، قم‏،1387 ه. ش‏، ص 34. 36.</ref><br/>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۱۷
(بدون تفاوت)