فرهنگ مصادیق:تقلید چیست؟ - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan: /* آیه ۱۲۲ سوره توبه، معروف به آیه نفر */

2017-01-09T11:25:30Z

‏آیه ۱۲۲ سوره توبه، معروف به آیه نفر

Golafshan: /* آیه ۴۳ سوره نحل */

2017-01-09T11:21:17Z

‏آیه ۴۳ سوره نحل

Golafshan در ‏۱۴ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۰۰

2016-12-04T17:00:30Z

Golafshan: Golafshan صفحهٔ تقلید چیست؟ را به فرهنگ مصادیق:تقلید چیست؟ منتقل کرد

2016-12-04T16:54:16Z

Golafshan صفحهٔ تقلید چیست؟ را به فرهنگ مصادیق:تقلید چیست؟ منتقل کرد

User2: /* مقدمه */

2016-06-20T12:44:01Z

‏مقدمه

User2: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-06-20T12:43:35Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> تقلید چیست؟ </div>
نویسنده:جواد دلاوری<br/>

==مقدمه==
تقلید به معنای به دست آوردن نظر و رأی دیگری است ، برای عمل کردن به آن در احکام و فروعات ، بی آن که دلیل تفصیلی آن را از وی طلب کند .<br/>
( عمل یا عزم بر عملِ به قول مجتهد )<br/>
تقلید ، در لغت به معنای قلاده به گردن انداختن است ؛ " هو تعلیق القلادة و نحوها فی العنق " و در اصطلاح اصول، معانی متعددی برای آن بیان شده است ، از جمله :<br/>
۱ ـ عمل به قول دیگری ؛ " العمل بقول الغیر " ؛<br/>
۲ ـ به دست آوردن فتوای دیگری ، به قصد عمل کردن به آن ؛ " الأخذ بفتوی الغیر للعمل به " ؛<br/>
۳ ـ التزام قلبی ( تصمیم و عزم ) به عمل به فتوای دیگری ، اگر چه به آن عمل نکرده و یا حتی هنوز فتوای او را به دست نیاورده است ؛ " الالتزام بالعمل بفتوی الغیر و ان لم یعمل بل و ان لم یأخذ ... ".<br/>
صاحب " کفایه " می‌گوید: تقلید به معنای به دست آوردن نظر و رأی دیگری است ، برای عمل کردن به آن در احکام و فروعات ، بی آن که دلیل تفصیلی آن را از وی طلب کند . بنابراین ، اگر مکلف ، رساله عملی مجتهدی را به دست آورد و مسائل آن را یاد بگیرد تا هنگام نیاز ، به آنها عمل کند ، تقلید محقق می‌شود .<br/>
بعضی مانند مرحوم " صاحب معالم " معتقدند تقلید به معنای عمل کردن به فتوای دیگری است ،بی آن که دلیل تفصیلی آن از وی طلب شود . ولی به این قول اشکال شده که تقلید باید پیش از عمل کردن باشد تا عمل به آن مستند گردد ، و اگر تقلید ، به نفس عمل محقق شود ، لازمه اش این است که عمل اول ، بدون تقلید انجام پذیرد .<br/>
صاحب " عروة الوثقی " معتقد است تقلید ، التزام قلبی در عمل به فتوای مجتهد معین است ، اگر چه هنوز عملی طبق آن انجام نداده باشد و یا حتی رساله و فتوای او را تهیه نکرده باشد ؛ بنابر این صرف عزم و تصمیم قلبی برای تحقق تقلید کافی است .<br/>
بعضی از متأخران گفته‌اند: تقلید ، استناد به رأی مجتهد در مقام عمل است .<br/>
مسئله لزوم تقلید عامی ( جاهل ) از عالم ، از مسائل بدیهی است ، زیرا شخص عامی از یک طرف ، مکلف است به انجام تکالیف الهی که به آنها علم اجمالی دارد ، و از طرف دیگر ، استخراج تفصیلی این احکام از منابع [[اجتهاد]] برای او ممکن نیست ؛ از این رو ، لازم است به شخصی که آشنا به احکام و قادر بر استنباط آنها از مصادر است ، مراجعه کرده و عمل به تکالیف تفصیلی خود را بر اساس دیدگاه‌ها و فتاوای او شکل دهد .<br/>
نکته :<br/>
بعضی از علمای قدیم ، همانند فقهای حلب ، تقلید را بر عوام ،حرام و [[اجتهاد]] را بر آنها واجب دانسته‌اند .<br/>

== ادله جواز تقلید ==
=== سیره و روش عقلا ===
مهم‌ترین دلیل تقلید از فقها سیره و روش عقلا در طول تاریخ می‌باشد. در ادبیات فارسی، این سیره در ضرب المثلی گنجانده شده است که «پرسیدن عیب نیست، ندانستن عیب است».<br/>
سیره و روش عقلا این است که در هر مسأله‌ای به اهل فن آن مراجعه می‌نمایند. و بارزترین علامت آن، وجود میلیون‌ها شغل فنی در جامعه انسانی می‌باشد.<br/>
کسی که دستگاه گران قیمتی دارد، در صورت خرابی آن، هرگز خودش به تعمیر آن نمی‌پردازد بلکه آن را به متخصص آن دستگاه می‌سپارد.<br/>
بنابراین چگونه ممکن است در مورد دین که سرنوشت دنیا و آخرت انسان به آن بستگی دارد، بی مبالاتی صورت گرفته و به متخصص آن مراجعه نشود و عنان دین رها گردد و یا دین به دست هرکس و ناکسی سپرده شود و این مانند این است که انسان رانندگی خودرو خویش را به دست افراد ناشی بدهد.<br/>
=== آیه ۱۲۲ سوره توبه، معروف به آیه نفر ===
(...فَلَو لا نَفَرَ مِنْ کُلِّ فِرْقَة مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِیَتَفَقَّهُوا فِی الدّینِ وَ لِیُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إذا رَجَعُوا إلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ); چرا از هر گروهی از آنان ـ مؤمنان ـ طایفه‌ای کوچ نمی‌کنند تا در دین آگاهی یابند و به هنگام بازگشت به سوی قوم خود آنها را بیم دهند، شاید بترسند و خودداری کنند.<br/>
انذار ـ بیم دادن ـ از وظایف و شؤون مجتهد است نه راوی. یعنی کسی قادر بر انذار می‌باشد که احکام الهی را از روی علم و یقین بداند و قادر بر تمییز واجب از مستحب باشد.<br/>
این آیه بر وجوب حذر دلالت دارد.<br/>
برخی از علمای اهل سنت ـ بجز اهل حدیث ـ در ذیل این آیه فرموده‌اند: «فأَوجَبَ اللهُ قَبولَ إِنْذاراتِهِم وَ ذلکَ تَقْلیدٌ لَهُم»; خداوند پذیرش سخنان و انذار فقها را بر مردم واجب نموده است و این همان تقلید است.<br/>
=== آیه ۴۳ سوره نحل ===
(...فاسئلوا أهْلَ الذِّکْرِ إنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ); اگر نمی‌دانید از اهل ذکر بپرسید.<br/>

== فهرست منابع ==
آخوند خراسانی ، کفایه الاصول ص 539<br/>
محمد فاضل لنکرانی ، ایضاح الکفایه ،جلد۶، ص 390<br/>
محمد رضا مظفر ، اصول فقه ص 435<br/>
ناصر مکارم شیرازی ، انوار الاصول جلد۳،ص 659<br/>

<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://hozeh.tebyan.net/newindex.aspx?pid=208832 موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی تبیان] - تاریخ برداشت: 95/03/31 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[تقلید در احکام شرعی]] </div>
</div>

@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 بنابراین چگونه ممکن است در مورد دین که سرنوشت دنیا و آخرت انسان به آن بستگی دارد، بی مبالاتی صورت گرفته و به متخصص آن مراجعه نشود و عنان دین رها گردد و یا دین به دست هرکس و ناکسی سپرده شود و این مانند این است که انسان رانندگی خودرو خویش را به دست افراد ناشی بدهد.<br/>
 === آیه ۱۲۲ سوره توبه، معروف به آیه نفر ===
-(...فَلَو لا نَفَرَ مِنْ کُلِّ فِرْقَة مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِیَتَفَقَّهُوا فِی الدّینِ وَ لِیُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إذا رَجَعُوا إلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ); چرا از هر گروهی از آنان ـ مؤمنان ـ طایفه ای کوچ نمی کنند تا در دین آگاهی یابند و به هنگام بازگشت به سوی قوم خود آنها را بیم دهند، شاید بترسند و خودداری کنند.<br/>
+(...فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طَائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ); چرا از هر گروهی از آنان ـ مؤمنان ـ طایفه ای کوچ نمی کنند تا در دین آگاهی یابند و به هنگام بازگشت به سوی قوم خود آنها را بیم دهند، شاید بترسند و خودداری کنند.<br/>
 انذار ـ بیم دادن ـ از وظایف و شؤون مجتهد است نه راوی. یعنی کسی قادر بر انذار می باشد که احکام الهی را از روی علم و یقین بداند و قادر بر تمییز واجب از مستحب باشد.<br/>
 این آیه بر وجوب حذر دلالت دارد.<br/>
 برخی از علمای اهل سنت ـ بجز اهل حدیث ـ در ذیل این آیه فرموده اند: «فأَوجَبَ اللهُ قَبولَ إِنْذاراتِهِم وَ ذلکَ تَقْلیدٌ لَهُم»; خداوند پذیرش سخنان و انذار فقها را بر مردم واجب نموده است و این همان تقلید است.<br/>
 === آیه ۴۳ سوره نحل ===
 (...فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ); اگر نمی دانید از اهل ذکر بپرسید.<br/>

@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 برخی از علمای اهل سنت ـ بجز اهل حدیث ـ در ذیل این آیه فرموده اند: «فأَوجَبَ اللهُ قَبولَ إِنْذاراتِهِم وَ ذلکَ تَقْلیدٌ لَهُم»; خداوند پذیرش سخنان و انذار فقها را بر مردم واجب نموده است و این همان تقلید است.<br/>
 === آیه ۴۳ سوره نحل ===
-(...فاسئلوا أهْلَ الذِّکْرِ إنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ); اگر نمی دانید از اهل ذکر بپرسید.<br/>
+(...فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ); اگر نمی دانید از اهل ذکر بپرسید.<br/>
 == فهرست منابع ==

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ==مقدمه==
-تقلید به معنای به دست آوردن نظر و رأی دیگری است ، برای عمل کردن به آن در احکام و فروعات ، بی آن که دلیل تفصیلی آن را از وی طلب کند .<br/>
+تقلید به معنای به دست آوردن نظر و رأی دیگری است، برای عمل کردن به آن در احکام و فروعات، بی آن که دلیل تفصیلی آن را از وی طلب کند .<br/>
 ( عمل یا عزم بر عملِ به قول مجتهد )<br/>
-تقلید ، در لغت به معنای قلاده به گردن انداختن است ؛ " هو تعلیق القلادة و نحوها فی العنق " و در اصطلاح اصول، معانی متعددی برای آن بیان شده است ، از جمله :<br/>
+تقلید، در لغت به معنای قلاده به گردن انداختن است ؛ " هو تعلیق القلادة و نحوها فی العنق " و در اصطلاح اصول، معانی متعددی برای آن بیان شده است، از جمله :<br/>
 ۱ ـ عمل به قول دیگری ؛ " العمل بقول الغیر " ؛<br/>
-۲ ـ به دست آوردن فتوای دیگری ، به قصد عمل کردن به آن ؛ " الأخذ بفتوی الغیر للعمل به " ؛<br/>
+۲ ـ به دست آوردن فتوای دیگری، به قصد عمل کردن به آن ؛ " الأخذ بفتوی الغیر للعمل به " ؛<br/>
-۳ ـ التزام قلبی ( تصمیم و عزم ) به عمل به فتوای دیگری ، اگر چه به آن عمل نکرده و یا حتی هنوز فتوای او را به دست نیاورده است ؛ " الالتزام بالعمل بفتوی الغیر و ان لم یعمل بل و ان لم یأخذ ... ".<br/>
+۳ ـ التزام قلبی ( تصمیم و عزم ) به عمل به فتوای دیگری، اگر چه به آن عمل نکرده و یا حتی هنوز فتوای او را به دست نیاورده است ؛ " الالتزام بالعمل بفتوی الغیر و ان لم یعمل بل و ان لم یأخذ ... ".<br/>
-صاحب " کفایه " می‌گوید: تقلید به معنای به دست آوردن نظر و رأی دیگری است ، برای عمل کردن به آن در احکام و فروعات ، بی آن که دلیل تفصیلی آن را از وی طلب کند . بنابراین ، اگر مکلف ، رساله عملی مجتهدی را به دست آورد و مسائل آن را یاد بگیرد تا هنگام نیاز ، به آنها عمل کند ، تقلید محقق می‌شود .<br/>
+صاحب " کفایه " می گوید: تقلید به معنای به دست آوردن نظر و رأی دیگری است، برای عمل کردن به آن در احکام و فروعات، بی آن که دلیل تفصیلی آن را از وی طلب کند . بنابراین، اگر مکلف، رساله عملی مجتهدی را به دست آورد و مسائل آن را یاد بگیرد تا هنگام نیاز، به آنها عمل کند، تقلید محقق می شود .<br/>
-بعضی مانند مرحوم " صاحب معالم " معتقدند تقلید به معنای عمل کردن به فتوای دیگری است ،بی آن که دلیل تفصیلی آن از وی طلب شود . ولی به این قول اشکال شده که تقلید باید پیش از عمل کردن باشد تا عمل به آن مستند گردد ، و اگر تقلید ، به نفس  عمل محقق شود ، لازمه اش این است که عمل اول ، بدون تقلید انجام پذیرد .<br/>
+بعضی مانند مرحوم " صاحب معالم " معتقدند تقلید به معنای عمل کردن به فتوای دیگری است،بی آن که دلیل تفصیلی آن از وی طلب شود . ولی به این قول اشکال شده که تقلید باید پیش از عمل کردن باشد تا عمل به آن مستند گردد، و اگر تقلید، به نفس  عمل محقق شود، لازمه اش این است که عمل اول، بدون تقلید انجام پذیرد .<br/>
-صاحب " عروة الوثقی " معتقد است تقلید ، التزام قلبی در عمل به فتوای مجتهد معین است ، اگر چه هنوز عملی طبق آن انجام نداده باشد و یا حتی رساله و فتوای او را تهیه نکرده باشد ؛ بنابر این صرف عزم و تصمیم قلبی برای تحقق تقلید کافی است .<br/>
+صاحب " عروة الوثقی " معتقد است تقلید، التزام قلبی در عمل به فتوای مجتهد معین است، اگر چه هنوز عملی طبق آن انجام نداده باشد و یا حتی رساله و فتوای او را تهیه نکرده باشد ؛ بنابر این صرف عزم و تصمیم قلبی برای تحقق تقلید کافی است .<br/>
-بعضی از متأخران گفته‌اند: تقلید ، استناد به رأی مجتهد در مقام عمل است .<br/>
+بعضی از متأخران گفته اند: تقلید، استناد به رأی مجتهد در مقام عمل است .<br/>
-مسئله لزوم تقلید عامی ( جاهل ) از عالم ، از مسائل بدیهی است ، زیرا شخص عامی از یک طرف ، مکلف است به انجام تکالیف الهی که به آنها علم اجمالی دارد ، و از طرف دیگر ،  استخراج تفصیلی این احکام از منابع [[اجتهاد]] برای او ممکن نیست ؛ از این رو ، لازم است به شخصی که آشنا به احکام و قادر بر استنباط آنها از مصادر است ، مراجعه کرده و عمل به تکالیف تفصیلی خود را بر اساس دیدگاه‌ها و فتاوای او شکل دهد .<br/>
+مسئله لزوم تقلید عامی ( جاهل ) از عالم، از مسائل بدیهی است، زیرا شخص عامی از یک طرف، مکلف است به انجام تکالیف الهی که به آنها علم اجمالی دارد، و از طرف دیگر،  استخراج تفصیلی این احکام از منابع [[اجتهاد]] برای او ممکن نیست ؛ از این رو، لازم است به شخصی که آشنا به احکام و قادر بر استنباط آنها از مصادر است، مراجعه کرده و عمل به تکالیف تفصیلی خود را بر اساس دیدگاه ها و فتاوای او شکل دهد .<br/>
 نکته :<br/>
-بعضی از علمای قدیم ، همانند فقهای حلب ، تقلید را بر عوام ،حرام و [[اجتهاد]] را بر آنها واجب دانسته‌اند .<br/>
+بعضی از علمای قدیم، همانند فقهای حلب، تقلید را بر عوام،حرام و [[اجتهاد]] را بر آنها واجب دانسته اند .<br/>
 == ادله جواز تقلید ==
 === سیره و روش عقلا ===
-مهم‌ترین دلیل تقلید از فقها سیره و روش عقلا در طول تاریخ می‌باشد. در ادبیات فارسی، این سیره در ضرب المثلی گنجانده شده است که «پرسیدن عیب نیست، ندانستن عیب است».<br/>
+مهم ترین دلیل تقلید از فقها سیره و روش عقلا در طول تاریخ می باشد. در ادبیات فارسی، این سیره در ضرب المثلی گنجانده شده است که «پرسیدن عیب نیست، ندانستن عیب است».<br/>
-سیره و روش عقلا این است که در هر مسأله‌ای به اهل فن آن مراجعه می‌نمایند. و بارزترین علامت آن، وجود میلیون‌ها شغل فنی در جامعه انسانی می‌باشد.<br/>
+سیره و روش عقلا این است که در هر مسأله ای به اهل فن آن مراجعه می نمایند. و بارزترین علامت آن، وجود میلیون ها شغل فنی در جامعه انسانی می باشد.<br/>
-کسی که دستگاه گران قیمتی دارد، در صورت خرابی آن، هرگز خودش به تعمیر آن نمی‌پردازد بلکه آن را به متخصص آن دستگاه می‌سپارد.<br/>
+کسی که دستگاه گران قیمتی دارد، در صورت خرابی آن، هرگز خودش به تعمیر آن نمی پردازد بلکه آن را به متخصص آن دستگاه می سپارد.<br/>
 بنابراین چگونه ممکن است در مورد دین که سرنوشت دنیا و آخرت انسان به آن بستگی دارد، بی مبالاتی صورت گرفته و به متخصص آن مراجعه نشود و عنان دین رها گردد و یا دین به دست هرکس و ناکسی سپرده شود و این مانند این است که انسان رانندگی خودرو خویش را به دست افراد ناشی بدهد.<br/>
 === آیه ۱۲۲ سوره توبه، معروف به آیه نفر ===
-(...فَلَو لا نَفَرَ مِنْ کُلِّ فِرْقَة مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِیَتَفَقَّهُوا فِی الدّینِ وَ لِیُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إذا رَجَعُوا إلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ); چرا از هر گروهی از آنان ـ مؤمنان ـ طایفه‌ای کوچ نمی‌کنند تا در دین آگاهی یابند و به هنگام بازگشت به سوی قوم خود آنها را بیم دهند، شاید بترسند و خودداری کنند.<br/>
+(...فَلَو لا نَفَرَ مِنْ کُلِّ فِرْقَة مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِیَتَفَقَّهُوا فِی الدّینِ وَ لِیُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إذا رَجَعُوا إلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ); چرا از هر گروهی از آنان ـ مؤمنان ـ طایفه ای کوچ نمی کنند تا در دین آگاهی یابند و به هنگام بازگشت به سوی قوم خود آنها را بیم دهند، شاید بترسند و خودداری کنند.<br/>
-انذار ـ بیم دادن ـ از وظایف و شؤون مجتهد است نه راوی. یعنی کسی قادر بر انذار می‌باشد که احکام الهی را از روی علم و یقین بداند و قادر بر تمییز واجب از مستحب باشد.<br/>
+انذار ـ بیم دادن ـ از وظایف و شؤون مجتهد است نه راوی. یعنی کسی قادر بر انذار می باشد که احکام الهی را از روی علم و یقین بداند و قادر بر تمییز واجب از مستحب باشد.<br/>
 این آیه بر وجوب حذر دلالت دارد.<br/>
-برخی از علمای اهل سنت ـ بجز اهل حدیث ـ در ذیل این آیه فرموده‌اند: «فأَوجَبَ اللهُ قَبولَ إِنْذاراتِهِم وَ ذلکَ تَقْلیدٌ لَهُم»; خداوند پذیرش سخنان و انذار فقها را بر مردم واجب نموده است و این همان تقلید است.<br/>
+برخی از علمای اهل سنت ـ بجز اهل حدیث ـ در ذیل این آیه فرموده اند: «فأَوجَبَ اللهُ قَبولَ إِنْذاراتِهِم وَ ذلکَ تَقْلیدٌ لَهُم»; خداوند پذیرش سخنان و انذار فقها را بر مردم واجب نموده است و این همان تقلید است.<br/>
 === آیه ۴۳ سوره نحل ===
-(...فاسئلوا أهْلَ الذِّکْرِ إنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ); اگر نمی‌دانید از اهل ذکر بپرسید.<br/>
+(...فاسئلوا أهْلَ الذِّکْرِ إنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ); اگر نمی دانید از اهل ذکر بپرسید.<br/>
 == فهرست منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۴ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۵۴
(بدون تفاوت)