فرهنگ مصادیق:تفقّه در دین یعنی چه؟ - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi: اصلاح ارقام

2016-09-04T07:39:08Z

اصلاح ارقام

Kazem در ‏۱۹ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۳۲

2016-08-09T10:32:32Z

Fayzi: Fayzi صفحهٔ تفقّه در دین یعنی چه؟ را به فرهنگ مصادیق:تفقّه در دین یعنی چه؟ منتقل کرد

2016-08-06T06:43:51Z

Fayzi صفحهٔ تفقّه در دین یعنی چه؟ را به فرهنگ مصادیق:تفقّه در دین یعنی چه؟ منتقل کرد

Fayzi در ‏۱۶ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۴۰

2016-08-06T06:40:29Z

Fayzi در ‏۱۶ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۳۶

2016-08-06T06:36:01Z

Admin در ‏۱۱ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۰۳

2016-03-30T08:03:42Z

Admin در ‏۲۶ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۰۸:۳۹

2016-03-16T08:39:59Z

Admin: اصلاح ارقام

2016-03-11T08:45:58Z

اصلاح ارقام

Admin: صفحه‌ای تازه حاوی «نویسنده: آیت الله میلانی == ابعاد تفقّه در دين == تفقه در دین سه بعد دارد: 1. بعد...» ایجاد کرد

2016-03-11T08:45:31Z

صفحه‌ای تازه حاوی «نویسنده: آیت الله میلانی == ابعاد تفقّه در دين == تفقه در دین سه بعد دارد: 1. بعد...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

نویسنده: آیت الله میلانی

== ابعاد تفقّه در دين ==
تفقه در دین سه بعد دارد:
1. بعد اعتقادى،<br />
2. بعد عملى،<br />
3. بعد اخلاقى.<br/>
آن چه در حوزه هاى علميه خوانده مى شود يك بعد از فقه است. افعال خدا به اغراض، معلل است و مطلقاً عبث در كار نيست. در آيه اى از قرآن مى خوانيم:<br />
(وَما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَاْلأَرْضَ وَما بَيْنَهُما إِلاّ بِالْحَقِّ)؛<ref> سوره احقاف (46): آيه 3.</ref> <br />
ما آسمان ها و زمين و آن چه را ميان آن دو است جز به حق نيافريديم.<br/>
در آيه ديگرى آمده است:<br />
(وَما خَلَقْنَا السَّماءَ وَاْلأَرْضَ وَما بَيْنَهُما لاعِبينَ)؛<ref> سوره انبياء (21): آيه 16.</ref> <br />
و ما آسمان و زمين و آن چه را ميان آن هاست براى بازى نيافريديم.<br/>
خداوند متعال در خصوص خلقت انسان مى فرمايد:<br />
(أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ)؛<ref> سوره مؤمنون (23): آيه 115.</ref> <br />
آيا گمان كرده ايد ما شما را بيهوده آفريده ايم و به سوى ما بازگشت نمى كنيد؟<br />
بنابراين، خداوند متعال در خلقت انسان غرض دارد و بى جهت او را خلق نكرده است. در ذيل آيه مى فرمايد:<br />
(وَأَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ)؛<br />
و به سوى ما بازگشت نمى كنيد؟<br />
اين مطلب اشاره به اين است كه در جهان آخرت ثواب و عقابى وجود دارد. پس در اين عالم، معروف و منكرى وجود دارد كه در پى آن ثواب و عقابى در آن عالم وجود دارد كه بر معروف و منكر اين عالم مترتّب است.<br/>
وقتى هدف از آفرينش انسان به طور كامل حاصل مى شود كه انسان به حد كمال برسد. از طرفى به حد كمال رسيدن انسان به اين است كه در آن سه بعد گفته شده معروف به كمال برسد؛ يعنى انسانى كه در دين تفقّه كرده، انسان كامل است.<br/>
جهت نخست معروف اين كه از نظر فكرى و اعتقادى انحرافى نداشته باشد و از روى مبانى صحيح و متقن و ادلّه معتبر و براهين تام اعتقاد پيدا كرده باشد.<br/>
جهت دوم معروف اين است كه انسان از نظر عملى، فاعل واجبات و تارك محرمات باشد تا عامل به معروف و تارك منكر باشد، در نتيجه وقتى «إلينا ترجعون» شد در آن جا ثواب و عقاب روى حساب و در اثر خود اعمال باشد.<br/>
جهت سوم معروف از نظر اخلاقى است؛ يعنى وقتى انسان به كمال معروف مى رسد كه به صفات حسنه متّصف باشد و خود را از صفات سيّئه تزكيه كند.<br/>
بنابر آن چه گذشت منظور از امر به معروف؛ يعنى امام مردم را در بعد اعتقادى، عملى و اخلاقى وادارد تا در مسير كمال قدم بردارند و اين گونه امر به معروف به عهده امام است، او بايد كل امّت را رهبرى كند تا به كمال برسند.<br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> اسلام پدیا: http://www.al-milani.com/farsi/library/lib-pg.php?booid=33&mid=165&pgid=1654</span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[اجتهاد]] | [[تفقه در دین «دین‌شناسی»]]</div>
</div>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 <div class="head1">تفقّه در دین یعنی چه؟</div>
-نویسنده: آیت الله میلانی
+نویسنده: آیت الله سید علی میلانی
 == ابعاد تفقّه در دين ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۰۸:۳۹
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	<div class="head1">تفقّه در دین یعنی چه؟</div>
	نویسنده: آیت الله میلانی		نویسنده: آیت الله میلانی

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 ۲.	بعد عملى،<br />
 ۳.	بعد اخلاقى.<br/>
-آن چه در حوزه هاى علميه خوانده مى شود يك بعد از فقه است. افعال خدا به اغراض، معلل است و مطلقاً عبث در كار نيست. در آيه اى از قرآن مى خوانيم:<br />
+آن چه در حوزه هاى علميه خوانده مى شود يك بعد از فقه است، افعال خدا به اغراض، معلل است و مطلقاً عبث در كار نيست، در آيه اى از قرآن مى خوانيم:<br />
-(وَما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَاْلأَرْضَ وَما بَيْنَهُما إِلاّ بِالْحَقِّ)؛<ref> سوره احقاف (46): آيه 3.</ref> <br />
+(مَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وَ مَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ)؛<ref> سوره احقاف (46)؛ آيه ۳.</ref> ما آسمانها و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است جز به حق نيافريديم.<br/>
-ما آسمان ها و زمين و آن چه را ميان آن دو است جز به حق نيافريديم.<br/>
 در آيه ديگرى آمده است:<br />
-(وَما خَلَقْنَا السَّماءَ وَاْلأَرْضَ وَما بَيْنَهُما لاعِبينَ)؛<ref> سوره انبياء (21): آيه 16.</ref> <br />
+وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ.<ref> سوره انبياء (21): آيه 16</ref> و آسمان و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است به بازيچه نيافريديم.<br/>
-و ما آسمان و زمين و آن چه را ميان آن هاست براى بازى نيافريديم.<br/>
 خداوند متعال در خصوص خلقت انسان مى فرمايد:<br />
-(أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ)؛<ref> سوره مؤمنون (23): آيه 115.</ref> <br />
+أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ.<ref> سوره مؤمنون (23): آيه 115</ref> آيا پنداشتيد كه شما را بيهوده آفريده‏ ايم و اينكه شما به سوى ما بازگردانيده نمى ‏شويد؟<br />
-آيا گمان كرده ايد ما شما را بيهوده آفريده ايم و به سوى ما بازگشت نمى كنيد؟<br />
 بنابراين، خداوند متعال در خلقت انسان غرض دارد و بى جهت او را خلق نكرده است. در ذيل آيه مى فرمايد:<br />
-(وَأَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ)؛<br />
+(وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ)؛ و اينكه شما به سوى ما بازگردانيده نمى ‏شويد؟<br />
-و به سوى ما بازگشت نمى كنيد؟<br />
 اين مطلب اشاره به اين است كه در جهان آخرت ثواب و عقابى وجود دارد. پس در اين عالم، معروف و منكرى وجود دارد كه در پى آن ثواب و عقابى در آن عالم وجود دارد كه بر معروف و منكر اين عالم مترتّب است.<br/>
 وقتى هدف از آفرينش انسان به طور كامل حاصل مى شود كه انسان به حد كمال برسد. از طرفى به حد كمال رسيدن انسان به اين است كه در آن سه بعد گفته شده معروف به كمال برسد؛ يعنى انسانى كه در دين تفقّه كرده، انسان كامل است.<br/>
@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۰: @@
 جهت دوم معروف اين است كه انسان از نظر عملى، فاعل واجبات و تارك محرمات باشد تا عامل به معروف و تارك منكر باشد، در نتيجه وقتى «إلينا ترجعون» شد در آن جا ثواب و عقاب روى حساب و در اثر خود اعمال باشد.<br/>
 جهت سوم معروف از نظر اخلاقى است؛ يعنى وقتى انسان به كمال معروف مى رسد كه به صفات حسنه متّصف باشد و خود را از صفات سيّئه تزكيه كند.<br/>
-بنابر آن چه گذشت منظور از امر به معروف؛ يعنى امام مردم را در بعد اعتقادى، عملى و اخلاقى وادارد تا در مسير كمال قدم بردارند و اين گونه [[امر به معروف]] به عهده امام است، او بايد كل امّت را رهبرى كند تا به كمال برسند.<br/>
+بنابر آنچه گذشت؛ منظور از امر به معروف؛ يعنى امام مردم را در بعد اعتقادى، عملى و اخلاقى وادارد تا در مسير كمال قدم بردارند و اين گونه [[امر به معروف]] به عهده امام است، او بايد كل امّت را رهبرى كند تا به كمال برسند.<br/>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۶ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۴۳
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 == پانویس ==
 {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
-<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.al-milani.com/farsi/library/lib-pg.php?booid=33&mid=165&pgid=1654 اسلام پدیا] تاریخ برداشت: 1395/05/16</span></div>
+<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.al-milani.com/farsi/library/lib-pg.php?booid=33&mid=165&pgid=1654 سایت رسمی اطلاع رسانی آیت الله سید علی حسینی میلانی ] تاریخ برداشت: 1395/05/16</span></div>
 <div class="hold">
 <div class="return">بازگشت به [[اجتهاد]] | [[تفقه در دین «دین‌شناسی»]]</div>
 </div>