فرهنگ مصادیق:تفرقه افکنی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi در ‏۲۳ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۳۱

2017-02-11T10:31:38Z

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-08T07:30:20Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

Fayzi: Fayzi صفحهٔ تفرقه افکنی را به فرهنگ مصادیق:تفرقه افکنی منتقل کرد

2017-01-08T07:01:23Z

Fayzi صفحهٔ تفرقه افکنی را به فرهنگ مصادیق:تفرقه افکنی منتقل کرد

Fayzi: /* پا نویس */

2017-01-08T06:59:49Z

‏پا نویس

Shirzad در ‏۱۱ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۳۳

2016-11-01T15:33:18Z

Shirzad در ‏۳۰ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۴۱

2016-08-20T16:41:38Z

Shirzad در ‏۳۰ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۴۰

2016-08-20T16:40:41Z

User6 در ‏۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۳۱

2016-05-03T09:31:50Z

User6: /* امکان اجتناب از فرقه فرقه شدن */

2016-04-29T14:28:13Z

‏امکان اجتناب از فرقه فرقه شدن

User6: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-04-29T14:27:24Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

@@ سطر ۷۶: / سطر ۷۶: @@
 تفرقه و تفرّق در قرآن و احادیث، در مقابل وحدت و اتحاد، گاه در کنار اختلاف و گاه به جای آن به کار رفته است.<br/>
 == مقصود از «امت واحده» در روایات ==
-در روایات مأثور از ائمه علیهم السلام و صحابه و تابعین، عبارت قرآنی «اِنَّ هذِهِ اُمَّتُکُم اُمَّهً واحِدَهً. . . »<ref> انبیاء/سوره ۲۱، آیه ۹۲</ref>.<ref> مؤمنون/سوره ۲۳، آیه ۵۲</ref>به «هذا دینُکم دینٌ واحدٌ» تفسیر شده <ref> محمد بن جریر طبری ، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱۷، ص۶۷</ref><ref> فضل بن حسن طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۷، ص۱۱۱</ref>. و بیش تر مفسران پیام این آیه را امر به اجتماع و اتحاد و نهی از تفرقه در دین و فرقه فرقه شدن مسلمین دانسته‌اند<ref> محمد بن حسن طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۵۴۶</ref><ref> محمد بن احمد قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ج۴، ص۱۵۹، بیروت ۱۴۰۵/۱۹۸۵</ref><ref> محمد بن احمد قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ج ۱۱، ص ۳۳۸ـ۳۳۹، بیروت ۱۴۰۵/۱۹۸۵</ref>.<br/>
+در روایات مأثور از ائمه علیهم السلام و صحابه و تابعین، عبارت قرآنی «إِنَّ هَذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً. . . »<ref> انبیاء/سوره ۲۱، آیه ۹۲</ref>.<ref> مؤمنون/سوره ۲۳، آیه ۵۲</ref>به «هذا دینُکم دینٌ واحدٌ» تفسیر شده <ref> محمد بن جریر طبری ، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱۷، ص۶۷</ref><ref> فضل بن حسن طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۷، ص۱۱۱</ref>. و بیش تر مفسران پیام این آیه را امر به اجتماع و اتحاد و نهی از تفرقه در دین و فرقه فرقه شدن مسلمین دانسته‌اند<ref> محمد بن حسن طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۵۴۶</ref><ref> محمد بن احمد قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ج۴، ص۱۵۹، بیروت ۱۴۰۵/۱۹۸۵</ref><ref> محمد بن احمد قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ج ۱۱، ص ۳۳۸ـ۳۳۹، بیروت ۱۴۰۵/۱۹۸۵</ref>.<br/>
 اما در آیات بعدی این آیه، در سوره‌های انبیاء و مؤمنون، فرقه فرقه شدن امت واحده، بر اثر اعمال تفرقه انگیز امت‌های پیشین، نکوهش شده است <ref> انبیاء/سوره ۲۱، آیه ۵۱-۹۱</ref><ref>انبیاء/سوره ۲۱، آیه ۹۳-۹۴</ref><ref> مؤمنون/سوره ۲۳، آیه ۳۱-۵۱</ref><ref> مؤمنون/سوره ۲۳، آیه ۵۳-۵۴</ref>. و در چهار موضع از قرآن کریم، همراه با تعبیر «امّه واحده»، آمده است که اگر خداوند می‌خواست تمامی مسلمانان و پیروان ادیان دیگر را به صورت امتی واحد در می‌آورد <ref> مائده/سوره ۵، آیه ۴۸</ref><ref>هود/سوره ۱۱، آیه ۱۱۸</ref><ref> نحل/سوره ۱۶، آیه ۹۳</ref><ref> شوری/سوره ۴۲، آیه ۸</ref>. بنابراین، تا زمانی که خداوند چنین اراده‌ای نکرده است، وحدت جامعه بشری و جوامع دینی همواره دستخوش اختلال خواهد بود.<br/>
 == عوامل متفرق شدن «امت واحده» ==
@@ سطر ۱۰۲: / سطر ۱۰۲: @@
 == اتحاد کافران مختلف و متفرق ==
 بنا بر آیه ۷۳ سوره انفال <ref> انفال/سوره ۸، آیه ۷۳</ref>، کافران با همه اختلافاتی که با یکدیگر دارند، در مخالفت و رویارویی با مسلمانان هم دست و هم دل اند و اگر مسلمانان با یکدیگر اتحاد و همبستگی نداشته باشند، فتنه و آشوب همه جا را فرا خواهد گرفت.<br/>
-بر این نکته نیز تأکید شده که وحدت منافقان، صوری یا نمایشی است : «تَحْسَبُهُم جَمیعاً وَ قُلوبُهُم شَتّی. . .»<ref> حشر/سوره ۵۹، آیه ۱۴</ref>.<br/>
+بر این نکته نیز تأکید شده که وحدت منافقان، صوری یا نمایشی است : «تَحْسَبُهُمْ جَمِيعًا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّى. . .»<ref> حشر/سوره ۵۹، آیه ۱۴</ref>.<br/>
 == علل تاکید قرآن بر وحدت و اتفاق ==
 برای درک تأکیدات مستمر و گوناگون قرآن کریم بر وحدت و اتفاق، باید به وضع اجتماع و محیطی که قرآن در آن نازل شده است توجه کرد.<br/>
@@ سطر ۱۳۱: / سطر ۱۳۱: @@
 در عین حال، حقانیت یکدیگر را نیز نفی و همانند بی خبران از دین و مشرکان رفتار می‌کردند<ref> بقره/سوره ۲، آیه ۱۱۳</ref>.<br/>
 == راه درمان تفرقه دینی ==
-قرآن کریم برای برقرار ماندن وحدت و همبستگی میان مسلمانان، آنان را به چنگ زدن به ریسمان الهی امر و از [[تفرقه افکنی]] و تفرقه انگیزی نهی می‌کند: «وَاعْتَصِمُوا بِحَبلِ اللّهِ جَمیعاً وَلاتَفَرَّقُوا. . . »<ref> آل عمران/سوره ۳، آیه ۱۰۳</ref>.<br/>
+قرآن کریم برای برقرار ماندن وحدت و همبستگی میان مسلمانان، آنان را به چنگ زدن به ریسمان الهی امر و از [[تفرقه افکنی]] و تفرقه انگیزی نهی می‌کند: «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا. . . »<ref> آل عمران/سوره ۳، آیه ۱۰۳</ref>.<br/>
 اعتصام به معنی تمسک و آویختن به یک چیز است<ref> حسین بن محمد راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ذیل «عصم»، چاپ محمد سید کیلانی، بیروت</ref>.<br/>
 حبل اللّه در روایات به قرآن کریم <ref> محمد بن جریر طبری ، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۲۱</ref><ref> محمد بن حسن طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۵۴۵</ref><ref> محمد بن احمد قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ج۴، ص۱۵۹، بیروت ۱۴۰۵/۱۹۸۵</ref><ref> هاشم بن سلیمان بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ج۱، ص۳۰۵، چاپ محمود بن جعفر موسوی زرندی، تهران ۱۳۳۴ ش، چاپ افست قم</ref><ref> عبد علی بن جمعه حویزی، کتاب تفسیر نور الثقلین، ج۱، ص۳۷۷، چاپ هاشم رسولی محلاتی، قم (۱۳۸۳۱۳۸۵</ref><ref> محمود بن عبد اللّه آلوسی، روح المعانی، ج۴، ص۱۸، بیروت:داراحیاء التراث العربی</ref>، آل محمد صلی اللّه علیه وآله وسلم <ref> هاشم بن سلیمان بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ج۱، ص۳۰۷، چاپ محمود بن جعفر موسوی زرندی، تهران ۱۳۳۴ ش، چاپ افست قم</ref>
@@ سطر ۱۳۷: / سطر ۱۳۷: @@
 برخی از مفسران نیز آن را به معنای دین و آیین اسلام گرفته‌اند<ref> محمد بن حسن طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۵۴۵</ref><ref> محمد بن حسن طوسی ، التبیان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۵۴۹</ref><ref>محمد جواد مغنیه، التفسیر الکاشف، ج۲، ص۱۲۲، بیروت ۱۹۸۰ـ۱۹۸۱</ref>.<br/>
 بنابراین، هر رویکرد و عملکردی که محور آن خداجویی و خداخواهی باشد، اعتصام به حبل اللّه است و اگر بر پایه ارتباط با خدا نباشد، تفرقه است.<br/>
-چنانکه پیشتر در سیاق همین آیه آمده است : «. . . وَمَن یَعتَصِم بِاللّهِ فَقَد هُدِیَ اِلی صِراطٍ مُسْتَقیم»<ref> آل عمران/سوره ۳، آیه ۱۰۱</ref>.<br/>
+چنانکه پیشتر در سیاق همین آیه آمده است : «. . . وَمَنْ يَعْتَصِمْ بِاللَّهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ»<ref> آل عمران/سوره ۳، آیه ۱۰۱</ref>.<br/>
 == وجه نزول آیه اعتصام ==
-آیه «وَاعْتَصِمُوا بِحَبلِ اللّهِ جَمیعاً وَلاتَفَرَّقُوا. . . » در مدینه نازل شده و ناظر به اختلافات میان دو قبیله اوس و خَزرَج است که پیش از اسلام دائماً درگیر بودند و به برکت اسلام با هم الفت یافتند.<br/>
+آیه «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا. . . »<ref>آل عمران؛ آیه 103</ref> در مدینه نازل شده و ناظر به اختلافات میان دو قبیله اوس و خَزرَج است که پیش از اسلام دائماً درگیر بودند و به برکت اسلام با هم الفت یافتند.<br/>
 بعدها هم گاه با یادآوری گذشته به نزاع می‌پرداختند<ref> محمد بن جریر طبری ، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۱۹</ref>.<br/>
 همچنین به اختلافات مذهبی و [[تفرقه افکنی]]‌های اهل کتاب، خاصه یهود، اشاره می‌کند که حتی بر سر فهم و تفسیر تورات اختلاف داشتند و بر این اساس به گروه‌ها و احزاب متعددی تقسیم شدند و به طرفداری از دو قبیله اوس و خزرج با هم می‌جنگیدند<ref> جواد علی، المفصّل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج۶، ص۵۵۶، بیروت ۱۹۷۶ـ۱۹۷۸</ref>.<br/>

@@ سطر ۱۹۱: / سطر ۱۹۱: @@
 <br />
-[[منکر اجتماعی]]
+[[رده:فهرست الفبایی مصادیق منکر]]
-[[منکر سیاسی]]
+[[رده:منکر اجتماعی]]

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 ! ردیف !! عنوان
 |-
-| ۱ || [[امام علی(ع) و وحدت اسلامی]]
+| ۱ || [[امام علی و وحدت اسلامی]]
 |-
 | 2 || [[تجلی وحدت]]

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 ! ردیف !! عنوان
 |-
-| ۱ || [[اامام علی(ع) و وحدت اسلامی]]
+| ۱ || [[امام علی(ع) و وحدت اسلامی]]
 |-
 | 2 || [[تجلی وحدت]]
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 | 3 || [[راه وحدت امت اسلامی]]
 |-
-| 4 || [[وحدت از دیگاه قرآن و سنت]]
+| 4 || [[وحدت از دیدگاه قرآن و سنت]]
 |-
 | 5 || [[وحدت در نهج البلاغه]]

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 |-
 ! ردیف !! عنوان
 |}
 <p class="relatebook">مقالات مرتبط</p>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۹ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۰۱
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 | ۱ || [[اختلاف افکنی و تفرقه؛ ابزار کار شیطان !]]
 |-
-| ۱ || [[اختلاف و تفرقه از دیدگاه قرآن]]
+| 2 || [[اختلاف و تفرقه از دیدگاه قرآن]]
 |-
-| ۱ || [[تفسیر آیه ۱۵۹ سوره انعام]]
+| 3 || [[تفسیر آیه ۱۵۹ سوره انعام]]
 |-
-| ۱ || [[ایجاد اختلاف و تفرقه]]
+| 4 || [[ایجاد اختلاف و تفرقه]]
 |-
-| ۱ || [[تفرقه – ریشه‌ها]]
+| 5 || [[تفرقه – ریشه‌ها]]
 |-
-| ۱ || [[تفرقه انداز و حکومت کن]]
+| 6 || [[تفرقه انداز و حکومت کن]]
 |-
-| ۱ || [[تفرقه در دین]]
+| 7 || [[تفرقه در دین]]
 |-
-| ۱ || [[تفرقه، شاخصه جوامع مشرک است]]
+| 8 || [[تفرقه، شاخصه جوامع مشرک است]]
 |-
-| ۱ || [[تفرقه؛ حربه‌ای در دست دشمن (۲)]]
+| 9|| [[تفرقه؛ حربه‌ای در دست دشمن (۲)]]
 |-
-| ۱ || [[چهل حدیث وحدت]]
+| 10 || [[چهل حدیث وحدت]]
 |-
-| ۱ || [[راه‌های مبارزه با تفرقه از نظر قرآن]]
+| 11 || [[راه‌های مبارزه با تفرقه از نظر قرآن]]
 |-
-| ۱ || [[عامل تفرقه از نظر قرآن و راه جلوگیری از آن تفرقه مساوی با شرک]]
+| 12 || [[عامل تفرقه از نظر قرآن و راه جلوگیری از آن تفرقه مساوی با شرک]]
 |}

@@ سطر ۸۹: / سطر ۸۹: @@
 == امکان اجتناب از فرقه فرقه شدن ==
 در احادیث، افتراق (فرقه فرقه شدن) نیز امری طبیعی و ناگزیر تلقی شده است؛ چنانکه از پیامبر اکرم نقل کرده‌اند که بزودی امت اسلام نیز مانند یهود و نصاری فرقه فرقه خواهد شد (حدیث افتراق)<ref> ابن بابویه، معانی الاخبار، ج۱، ص۱۵۷، چاپ علی اکبر غفاری، قم ۱۳۶۱ ش</ref>
- عبد اللّه بن عبد الرحمان دارمی، سنن الدارمی، ج۲، ص۲۴۱، چاپ محمد احمد دهمان، دمشق: مکتبه الاعتدال<ref> محمد بن احمد قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ج۴، ص۱۵۹ـ ۱۶۰، بیروت ۱۴۰۵/۱۹۸۵</ref><ref> محمد بن احمد قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ج ۱۲، ص ۱۲۹ـ۱۳۰، بیروت ۱۴۰۵/۱۹۸۵</ref>.<br/>
+عبد اللّه بن عبد الرحمان دارمی، سنن الدارمی، ج۲، ص۲۴۱، چاپ محمد احمد دهمان، دمشق: مکتبه الاعتدال<ref> محمد بن احمد قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ج۴، ص۱۵۹ـ ۱۶۰، بیروت ۱۴۰۵/۱۹۸۵</ref><ref> محمد بن احمد قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ج ۱۲، ص ۱۲۹ـ۱۳۰، بیروت ۱۴۰۵/۱۹۸۵</ref>.<br/>
 == افتراق منفی و مثبت ==
 افتراق، تا آن جا که به معنای تفاوت و چند گونگی آرا و اندیشه‌ها باشد، ناپسند نیست اما آنچه نهی شده [[تفرقه افکنی]] و تفرقه انگیزی است.<br/>

@@ سطر ۸۶: / سطر ۸۶: @@
 در قرآن اختلاف اساساً امری طبیعی دانسته شده است<ref> هود/سوره ۱۱، آیه ۱۱۸-۱۱۹</ref>.، همچنانکه اختلافاتی از قبیل اختلافات فقهی، که مانع اتفاق و همبستگی مسلمانان و دینداران نمی‌شوند، تحریم نشده‌اند<ref> محمد بن احمد قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ج۴، ص۴۵۹، بیروت ۱۴۰۵/۱۹۸۵</ref>.، بلکه اختلافاتی ممنوع شده‌اند که سبب فساد و فتنه می‌شوند.<br/>
 == امکان از بین بردن اختلاف‌ها ==
-برخی عقیده دارند که ریشه کن کردن اختلاف‌ها و از بین بردن آن‌ها  به طور کامل میسر است، اما بنا بر قرآن کریم <ref> هود/سوره ۱۱، آیه ۱۱۸</ref>. این امر محال است و در حدیثی نبوی نیز آمده که اختلاف امت اسلام یکی از مظاهر رحمت الهی است<ref> محمد بن احمد قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ج۴، ص۱۵۹، بیروت ۱۴۰۵/۱۹۸۵</ref>(۳۸).<br/>
+برخی عقیده دارند که ریشه کن کردن اختلاف‌ها و از بین بردن آن‌ها  به طور کامل میسر است، اما بنا بر قرآن کریم <ref> هود/سوره ۱۱، آیه ۱۱۸</ref>. این امر محال است و در حدیثی نبوی نیز آمده که اختلاف امت اسلام یکی از مظاهر رحمت الهی است<ref> محمد بن احمد قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ج۴، ص۱۵۹، بیروت ۱۴۰۵/۱۹۸۵</ref>.<br/>
 == امکان اجتناب از فرقه فرقه شدن ==
 در احادیث، افتراق (فرقه فرقه شدن) نیز امری طبیعی و ناگزیر تلقی شده است؛ چنانکه از پیامبر اکرم نقل کرده‌اند که بزودی امت اسلام نیز مانند یهود و نصاری فرقه فرقه خواهد شد (حدیث افتراق)<ref> ابن بابویه، معانی الاخبار، ج۱، ص۱۵۷، چاپ علی اکبر غفاری، قم ۱۳۶۱ ش</ref>