فرهنگ مصادیق:تفاوت لعن وسب ذیل آیات و روایات - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi در ‏۷ اسفند ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۴۲

2017-02-25T07:42:14Z

Fayzi در ‏۲۷ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۲۱

2017-01-16T08:21:56Z

نمایش تغییرات

Fayzi: Fayzi صفحهٔ تفاوت لعن وسب ذیل آیات و روایات را به فرهنگ مصادیق:تفاوت لعن وسب ذیل آیات و روایات منتقل کرد

2017-01-16T07:42:49Z

Fayzi صفحهٔ تفاوت لعن وسب ذیل آیات و روایات را به فرهنگ مصادیق:تفاوت لعن وسب ذیل آیات و روایات منتقل کرد

User13 در ‏۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۲۱

2016-04-29T15:21:07Z

User13 در ‏۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۱۶

2016-04-29T13:16:53Z

User13: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-04-28T10:01:26Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> تفاوت لعن وسب ذیل آیات و روایات </div>
نام نویسنده (در صورت وجود)
تاریخ تألیف (در صورت وجود)
کلید واژه‌ها (در صورت وجود)
== لعن در لغت ==

لعن به معنای راندن ، دور کردن از روی غضب و نفرین کردن بیان شده است .<br/>

== و در اصطلاح ==

یعنی؛ دور شدن از رحمت خدا<br/>

لعن در لغت عرب به معنی راندن و دور کردنست. (منتهی الارب)<br/>

لعن، راندن و دور کردن از خیر است. (صحاح)<br/>

کسانش لعنش کردند یعنی او را رانده دور کردند. خدا ابلیس را رانده و از بهشت و کنار فرشتگان دورش نمود. سگ و گرگ را لعن کردم یعنی دورشان کردم (زمخشری)<br/>

راغب اصفهانی می‌گوید :" اللعن :<br/>
الطرد والإبعاد علی سبیل السخط ، وذلک من الله تعالی فی الآخره عقوبه ; وفی الدنیا انقطاع من قبول رحمته وتوفیقه، ومن الإنسان دعاء علی غیره ؛ لعن دور کردن و راندن کسی به بگونه ناراحتی است که در قیامت از جانب خدا یک نوع عقوبت محسوب می‌شود ، ولی در دنیا از طرف خداوند دوری از رحمت وسلب توفیق عبد و از جانب بندگان دعا بر دیگری است . <ref>المفردات /ص451</ref><br/>
به طوری که در مورد شیطان نیز گفته شده : " طردوه و أبعدوه و هو لعینٌ طریدٌ و قد لعن الله ابلیس: طرده من الجنّه و أبعده من جوار الملائکه "<br/>
خدای بزرگ در قرآن، شیطان را لعن نموده و این لعن به معنای دور کردن او از بهشت و همسایگی فرشتگان است .<br/>

== سب و شتم در لغت ==

ابن أثیر: « السبّ : الشتم »<ref>النهایه /ج 4 /ص 330</ref><br/>
سب همان شتم (ناسزا و فحش ) است .<br/>

در قرآن نزدیک به ۴۰ آیه واژهٔ " لعن " در مصادیق گوناگون بیان شده است اما واژهٔ " سبّ " (دشنام زشت ودردناک ) دو مورد آن هم در یک آیه بیان شده است که در آنجا بیان می‌کند که ؛" معبودهای مشرکان را دشنام نگویید زیرا که آنها هم از روی جهل معبودهای شما را دشنام می‌گویند . "<ref>انعام / 108</ref><br/>
البته باید توجه نمود که این آیه نشانگر لزوم رعایت احترام به مقدسات دیگران و حتی بت‌های مشرکان نیست ; بلکه نهی و جلوگیری « سبّ » ، بدین جهت است که دشنام گفتن به مقدسات بت پرستان ، موجب می‌شود که آنان نیز خداوند را دشنام گویند ; چرا که اگر احترام به مقدسات مشرکان لازم بود ، حضرت ابراهیم (علیه السلام) و پیامبر اسلام ، بت‌ها را نمی‌شکستند و قرآن عمل حضرت ابراهیم را فضیلت نمی‌دانست .<br/>
از برخی آیات قرآن می‌توان مصادیق سبّ را استفاده نمود ، نظیر : " وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ الْکَلْبِ ; داستان او به سگ می‌ماند ".<ref>اعراف /176</ref> و در جایی دیگر می‌فرماید : " مَثَلُ الَّذِینَ حُمِّلُوا التَّوْرَاهَ ثُمَّ لَمْ یَحْمِلُوهَا کَمَثَلِ الْحِمَارِ ; مثل آنانی که تورات را به دوش گرفته و به آن عمل نمی‌کنند مانند داستان الاغ است " <ref>جمعه/5</ref> . و دربارهٔ ابولهب می‌فرماید : " تَبَّتْ یَدَا أَبِی لَهَبٍ وَتَبَّ ; بریده باد دو دست ابولهب " <ref>مسد / 1</ref>. و دربارهٔ اصحاب اخدود می‌فرماید : " قُتِلَ اصحابُ الاُخدود ; مرگ بر اصحاب اخدود " <ref>بروج / 4</ref><br/>
آیه: « لاَّ یُحِبُّ اللّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوَءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلاَّ مَن ظُلِمَ وَکَانَ اللّهُ سَمِیعًا عَلِیمًا » خداوند بانگ برداشتن به بد زبانی را دوست ندارد ، مگر کسی که بر او ستم رفته باشد " <ref>نساء /148</ref>، می‌توان استفاده کرد که خداوند غریو و بانگ بد را دوست ندارد جز دربارهٔ کسی که مورد ظلم قرار گرفته باشد . از این آیات می‌توان تجویز سبّ و شتم را در مواردی ، برداشت نمود .<br/>

و یا آیهٔ دیگری:« إنّ ألذین کفروا و ماتوا و هم کفارٌاولئکَ علیهم لعنهُ الله والملائکهِ و النّاس اجمعین» آنها که کافر شده و در حال کفرمرگ آنها فرا رسید، لعنت خدا و ملائکه و همه مردم بر آنها باد.بقره/161<br/>
مرحوم شیخ انصاری می‌فرماید : اصل در دین ، احترام مؤمن است و جز در مواردی که به طور یقین ثابت نشده ـ کسی را ـ نمی‌توان از این اصل استثنا و جدا کرد ; نظیر غیبت کسی که آشکارا فساد انجام می‌دهد. چنان که در سب و دشنام [[بدعت]] گذار و متجاهر به [[فسق]] این استثنا وجود دارد .<br/>
بنابراین سبّ و شتم همیشه مذموم نیست و از آیه (لا تسبّوا) حکم مذمت کلی سبّ فهمیده نمی‌شود ، بلکه آیه یاد شده تصریح دارد که در شرایط خاص نباید موجب تحریک احساسات مخالفان را فراهم آورد.<br/>
بنابراین واژه سبّ و لعن از نظر مفهوم در دو مقوله جداگانه قرار دارد و از جهت حکمی ، هر یک در برخی از شرایط و موقعیت‌ها روا می‌باشد .<br/>
لعن موجب بازدارندگی و عبرت آموزی است ، به عبارت دیگر موجب گرایش به سوی خوبی‌ها و ابراز بیزاری از بدی‌ها می‌شود
== فلسفه لعن ==
نخستین پرسشی که ذهن هر جستجوگر با آن روبرو می‌شود این است که چرا لعن و نفرین ؟ مگر لعن چه ویژگی یا فایده‌ای دارد؟ در تبیین فلسفه سبّ و لعن از مجموعه آیات چنین به دست می‌آید که محوریّت ایمان و توحید دو چیز است ؛ یکی پذیرش ولایت الهی ـ تولّا ـ و دیگری برائت و تنفر-تبری- .<br/>

== فلسفه لعن را می‌توان در چند اصل بیان نمود : ==

۱- لعن مظهر تبرّی و برائت جستن از کافران و ستمگران است . چرا که یکی از واجبات که در قرآن و سنّت به آن سفارش شده محبت دوستان خدا و بغض دشمنان خداست، و از سویی حب و بغض برای خدا نشانه کمال ایمان است "<br/>

«من أحب الله و أبغض لله و اعطی لله فهو ممن کمل ایمانه»<br/>
کسی که برای خدا دوست بدارد و برای خدا دشمنی ورزد و برای خدا بخشایش کند ایمانش کامل است <ref>کافی /ج 3 /ص 189</ref> . روشن است که دشمنی با دشمنان خدا از راه‌های گوناگون ممکن است که یکی از آنها لعن و نفرین است .<br/>
۲- لعن یک نوع مبارزه با ستمگران است ; در زمانی که گروهی مورد ستم قرار گرفته و نمی‌توانند از حقوق خود [[دفاع]] نمایند ، راهی جز نفرین و لعن ستمگران ندارند . امروزه مسلمانان جهان از آمریکا به راه‌های گوناگون از جمله لعن و نفرین و یا به عبارت دیگر با شعار مرگ بر آمریکا ، ابراز تنفر می‌نمایند و این خود افزون بر آن که یک نوع مبارزه است ، موجب انسجام و اتحاد مسلمانان می‌شود .<br/>
۳- لعن و نفرین موجب شناخت حق از باطل می‌گردد .<br/>
۴- لعن موجب بازدارندگی و عبرت آموزی است ، به عبارت دیگر موجب گرایش به سوی خوبی‌ها و ابراز بیزاری از بدی‌ها می‌شود .<br/>
از این رو مردم با لعن و نفرین نه تنها سردمداران شر و بدی را از خود دور می‌سازند بلکه راه و روش آنان را نیز مذمّت نموده و در مقابل راه حق ، عدالت و [[تقوا]] ترویج می‌شود .<br/>
قرآن کریم از قول ابراهیم خلیل می‌فرماید : " وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ لِأَبِیهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِی بَرَاء مِّمَّا تَعْبُدُونَ " و هنگامی که ابراهیم به (نا) پدری خود و قومش گفت : من از آنچه شما می‌پرستید بیزارم " . <ref>زخرف /26</ref><br/>
در جای دیگر می‌فرماید : " فَلَمَّا تَبَیَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ إِنَّ إِبْرَاهِیمَ لأوَّاهٌ حَلِیمٌ "چون برای ابراهیم روشن شد که او دشمن خداست از او بیزاری جست چرا که ابراهیم شخصی بردبار و خداترس بود ". <ref>توبه /114</ref><br/>
آیات قرآن از یک سو مردم را به قرار گرفتن در لوای خدا و رسول که از آن به « ولایت » یا « تولّا » تعبیر می‌شود فرا می‌خوانند و از سوی دیگر یک نوع هشدار را در بر دارد ، یعنی به مسلمانان گوشزد می‌کنند که نباید به دشمنان خدا و رسول روی آورند و از خدا و رسول روی برگردانند ، از این اصل به « تبرّی » یاد می‌شود . بنابراین پذیرش ولایت خدا و رسول از ویژگی‌های مؤمنان به شمار می‌آید چنان که برائت و بیزاری با استفاده از راه‌های مناسب نیز از ویژگی‌های مؤمن است . برخی از مصادیق کسانی که بیزاری از آنان واجب است :<br/>

== مغضوبان خداوند==

" یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ "ای مؤمنان هرگز قومی را که خدا بر آنان غضب کرده یار خود مگیرید " .<ref>ممتجنه /13</ref><br/>

== ستمگران بر مسلمانان ==

" إِنَّمَا یَنْهَاکُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِینَ قَاتَلُوکُمْ فِی الدِّینِ وَأَخْرَجُوکُم مِّن دِیَارِکُمْ وَظَاهَرُوا عَلَی إِخْرَاجِکُمْ أَن تَوَلَّوْهُمْ وَمَن یَتَوَلَّهُمْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ " خداوند شما را ـ از عدالت و نیکی ـ با کسانی که شما را از وطن خود بیرون نموده و با شما جنگ کردند و با یکدیگر همدست شدند نهی می‌کند و هر کس آنان را دوست بگیرد ، ستمکار است . "<ref>ممتحنه /9</ref><br/>

== کافران ==

آیات قرآن که اوصاف کافران را بیان می‌کند ،در آخر آنان را مورد لعن قرار داده و بیان می‌کند که مقدمات بدبختی به دست خود انسان است و آنها مورد لعن و قهر خداوند قرار می‌گیرند و این به خاطر کفر و لجاجتشان است نه اینکه خداوند با آنها دشمنی داشته باشد . <ref>بقره</ref><br/>

لعن موجب بازدارندگی و عبرت آموزی است ، به عبارت دیگر موجب گرایش به سوی خوبی‌ها و ابراز بیزاری از بدی‌ها می‌شود.<br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.aleyasingroup.blogfa.com/post/33 سایت آل یاسین].تاریخ برداشت:94/11/3 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[لعن صالحان و مؤمنان]] </div>
</div>

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 کسانش لعنش کردند یعنی او را رانده دور کردند. خدا ابلیس را رانده و از بهشت و کنار فرشتگان دورش نمود. سگ و گرگ را لعن کردم یعنی دورشان کردم (زمخشری)<br/>
 راغب اصفهانی می‌گوید :" اللعن :<br/>
-الطرد والإبعاد علی سبیل السخط، وذلک من الله تعالی فی الآخره عقوبه ; وفی الدنیا انقطاع من قبول رحمته وتوفیقه، ومن الإنسان دعاء علی غیره؛ لعن دور کردن و راندن کسی به بگونه ناراحتی است که در قیامت از جانب خدا یک نوع عقوبت محسوب می‌شود، ولی در دنیا از طرف خداوند دوری از رحمت وسلب توفیق عبد و از جانب بندگان دعا بر دیگری است.<ref>المفردات /ص451</ref><br/>
+الطرد والإبعاد علی سبیل السخط، وذلک من الله تعالی فی الآخره عقوبه؛ وفی الدنیا انقطاع من قبول رحمته وتوفیقه، ومن الإنسان دعاء علی غیره؛ لعن دور کردن و راندن کسی به بگونه ناراحتی است که در قیامت از جانب خدا یک نوع عقوبت محسوب می‌شود، ولی در دنیا از طرف خداوند دوری از رحمت وسلب توفیق عبد و از جانب بندگان دعا بر دیگری است.<ref>المفردات /ص451</ref><br/>
-به طوری که در مورد شیطان نیز گفته شده: " طردوه و أبعدوه و هو لعینٌ طریدٌ و قد لعن الله ابلیس: طرده من الجنّه و أبعده من جوار الملائکه "<br/>
+به طوری که در مورد شیطان نیز گفته شده: "طردوه و أبعدوه و هو لعینٌ طریدٌ و قد لعن الله ابلیس: طرده من الجنّه و أبعده من جوار الملائکه "<br/>
 خدای بزرگ در قرآن، شیطان را لعن نموده و این لعن به معنای دور کردن او از بهشت و همسایگی فرشتگان است .<br/>
 == سب و شتم در لغت ==
 ابن أثیر: « السبّ: الشتم »<ref>النهایه /ج 4 /ص 330</ref><br/>
-سب همان شتم (ناسزا و فحش ) است .<br/>
+سب همان شتم (ناسزا و فحش) است .<br/>
-در قرآن نزدیک به ۴۰ آیه واژهٔ " لعن " در مصادیق گوناگون بیان شده است اما واژهٔ " سبّ " (دشنام زشت ودردناک ) دو مورد آن هم در یک آیه بیان شده است که در آنجا بیان می‌کند که ؛" معبودهای مشرکان را دشنام نگویید زیرا که آنها هم از روی جهل معبودهای شما را دشنام می‌گویند. "<ref>انعام / 108</ref><br/>
+در قرآن نزدیک به ۴۰ آیه واژهٔ " لعن " در مصادیق گوناگون بیان شده است اما واژهٔ " سبّ " (دشنام زشت ودردناک) دو مورد آن هم در یک آیه بیان شده است که در آنجا بیان می‌کند که ؛" معبودهای مشرکان را دشنام نگویید زیرا که آنها هم از روی جهل معبودهای شما را دشنام می‌گویند. "<ref>انعام / 108</ref><br/>
-البته باید توجه نمود که این آیه نشانگر لزوم رعایت احترام به مقدسات دیگران و حتی بت‌های مشرکان نیست ; بلکه نهی و جلوگیری « سبّ »، بدین جهت است که دشنام گفتن به مقدسات بت پرستان، موجب می‌شود که آنان نیز خداوند را دشنام گویند ; چرا که اگر احترام به مقدسات مشرکان لازم بود، حضرت ابراهیم (علیه السلام) و پیامبر اسلام، بت‌ها را نمی‌شکستند و قرآن عمل حضرت ابراهیم را فضیلت نمی‌دانست .<br/>
+البته باید توجه نمود که این آیه نشانگر لزوم رعایت احترام به مقدسات دیگران و حتی بت‌های مشرکان نیست ؛ بلکه نهی و جلوگیری « سبّ »، بدین جهت است که دشنام گفتن به مقدسات بت پرستان، موجب می‌شود که آنان نیز خداوند را دشنام گویند ؛ چرا که اگر احترام به مقدسات مشرکان لازم بود، حضرت ابراهیم (علیه السلام) و پیامبر اسلام، بت‌ها را نمی‌شکستند و قرآن عمل حضرت ابراهیم را فضیلت نمی‌دانست .<br/>
-از برخی آیات قرآن می‌توان مصادیق سبّ را استفاده نمود، نظیر: " وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ الْکَلْبِ ; داستان او به سگ می‌ماند ".<ref>اعراف /176</ref> و در جایی دیگر می‌فرماید: " مَثَلُ الَّذِینَ حُمِّلُوا التَّوْرَاهَ ثُمَّ لَمْ یَحْمِلُوهَا کَمَثَلِ الْحِمَارِ ; مثل آنانی که تورات را به دوش گرفته و به آن عمل نمی‌کنند مانند داستان الاغ است " <ref>جمعه/5</ref>. و دربارهٔ ابولهب می‌فرماید: " تَبَّتْ یَدَا أَبِی لَهَبٍ وَتَبَّ ; بریده باد دو دست ابولهب " <ref>مسد / 1</ref>. و دربارهٔ اصحاب اخدود می‌فرماید: " قُتِلَ اصحابُ الاُخدود ; مرگ بر اصحاب اخدود " <ref>بروج / 4</ref><br/>
+از برخی آیات قرآن می‌توان مصادیق سبّ را استفاده نمود، نظیر: "وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ داستان او به سگ می‌ماند ".<ref>اعراف /176</ref> و در جایی دیگر می‌فرماید: "مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْرَاةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ؛ مثل آنانی که تورات را به دوش گرفته و به آن عمل نمی‌کنند مانند داستان الاغ است " <ref>جمعه/5</ref>. و دربارهٔ ابولهب می‌فرماید: "تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ؛ بریده باد دو دست ابولهب " <ref>مسد / 1</ref>. و دربارهٔ اصحاب اخدود می‌فرماید: "قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ؛ مرگ بر اصحاب اخدود " <ref>بروج / 4</ref><br/>
-آیه: « لاَّ یُحِبُّ اللّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوَءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلاَّ مَن ظُلِمَ وَکَانَ اللّهُ سَمِیعًا عَلِیمًا » خداوند بانگ برداشتن به بد زبانی را دوست ندارد، مگر کسی که بر او ستم رفته باشد " <ref>نساء /148</ref>، می‌توان استفاده کرد که خداوند غریو و بانگ بد را دوست ندارد جز دربارهٔ کسی که مورد ظلم قرار گرفته باشد. از این آیات می‌توان تجویز سبّ و شتم را در مواردی، برداشت نمود .<br/>
+آیه: «لَا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا» خداوند بانگ برداشتن به بد زبانی را دوست ندارد، مگر کسی که بر او ستم رفته باشد " <ref>نساء /148</ref>، می‌توان استفاده کرد که خداوند غریو و بانگ بد را دوست ندارد جز دربارهٔ کسی که مورد ظلم قرار گرفته باشد. از این آیات می‌توان تجویز سبّ و شتم را در مواردی، برداشت نمود .<br/>
-و یا آیهٔ دیگری:« إنّ ألذین کفروا و ماتوا و هم کفارٌاولئکَ علیهم لعنهُ الله والملائکهِ و النّاس اجمعین» آنها که کافر شده و در حال کفرمرگ آنها فرا رسید، لعنت خدا و ملائکه و همه مردم بر آنها باد.بقره/161<br/>
+و یا آیهٔ دیگری: «إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ» آنها که کافر شده و در حال کفرمرگ آنها فرا رسید، لعنت خدا و ملائکه و همه مردم بر آنها باد.بقره/161<br/>
-مرحوم شیخ انصاری می‌فرماید: اصل در دین، احترام مؤمن است و جز در مواردی که به طور یقین ثابت نشده ـ کسی را ـ نمی‌توان از این اصل استثنا و جدا کرد ; نظیر غیبت کسی که آشکارا فساد انجام می‌دهد. چنان که در سب و دشنام [[بدعت]] گذار و متجاهر به [[فسق]] این استثنا وجود دارد .<br/>
+مرحوم شیخ انصاری می‌فرماید: اصل در دین، احترام مؤمن است و جز در مواردی که به طور یقین ثابت نشده ـ کسی را ـ نمی‌توان از این اصل استثنا و جدا کرد ؛ نظیر غیبت کسی که آشکارا فساد انجام می‌دهد. چنان که در سب و دشنام [[بدعت]] گذار و متجاهر به [[فسق]] این استثنا وجود دارد .<br/>
 بنابراین سبّ و شتم همیشه مذموم نیست و از آیه (لا تسبّوا) حکم مذمت کلی سبّ فهمیده نمی‌شود، بلکه آیه یاد شده تصریح دارد که در شرایط خاص نباید موجب تحریک احساسات مخالفان را فراهم آورد.<br/>
 بنابراین واژه سبّ و لعن از نظر مفهوم در دو مقوله جداگانه قرار دارد و از جهت حکمی، هر یک در برخی از شرایط و موقعیت‌ها روا می‌باشد .<br/>
@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 «من أحب الله و أبغض لله و اعطی لله فهو ممن کمل ایمانه»<br/>
 کسی که برای خدا دوست بدارد و برای خدا دشمنی ورزد و برای خدا بخشایش کند ایمانش کامل است <ref>کافی /ج 3 /ص 189</ref>. روشن است که دشمنی با دشمنان خدا از راه‌های گوناگون ممکن است که یکی از آنها لعن و نفرین است .<br/>
-۲- لعن یک نوع مبارزه با ستمگران است ; در زمانی که گروهی مورد ستم قرار گرفته و نمی‌توانند از حقوق خود [[دفاع]] نمایند، راهی جز نفرین و لعن ستمگران ندارند. امروزه مسلمانان جهان از آمریکا به راه‌های گوناگون از جمله لعن و نفرین و یا به عبارت دیگر با شعار مرگ بر آمریکا، ابراز تنفر می‌نمایند و این خود افزون بر آن که یک نوع مبارزه است، موجب انسجام و اتحاد مسلمانان می‌شود .<br/>
+۲- لعن یک نوع مبارزه با ستمگران است ؛ در زمانی که گروهی مورد ستم قرار گرفته و نمی‌توانند از حقوق خود [[دفاع]] نمایند، راهی جز نفرین و لعن ستمگران ندارند. امروزه مسلمانان جهان از آمریکا به راه‌های گوناگون از جمله لعن و نفرین و یا به عبارت دیگر با شعار مرگ بر آمریکا، ابراز تنفر می‌نمایند و این خود افزون بر آن که یک نوع مبارزه است، موجب انسجام و اتحاد مسلمانان می‌شود .<br/>
 ۳- لعن و نفرین موجب شناخت حق از باطل می‌گردد .<br/>
 ۴- لعن موجب بازدارندگی و عبرت آموزی است، به عبارت دیگر موجب گرایش به سوی خوبی‌ها و ابراز بیزاری از بدی‌ها می‌شود .<br/>
 از این رو مردم با لعن و نفرین نه تنها سردمداران شر و بدی را از خود دور می‌سازند بلکه راه و روش آنان را نیز مذمّت نموده و در مقابل راه حق، عدالت و [[تقوا]] ترویج می‌شود .<br/>
-قرآن کریم از قول ابراهیم خلیل می‌فرماید: " وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ لِأَبِیهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِی بَرَاء مِّمَّا تَعْبُدُونَ " و هنگامی که ابراهیم به (نا) پدری خود و قومش گفت: من از آنچه شما می‌پرستید بیزارم ". <ref>زخرف /26</ref><br/>
+قرآن کریم از قول ابراهیم خلیل می‌فرماید: "وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِي بَرَاءٌ مِمَّا تَعْبُدُونَ" و هنگامی که ابراهیم به (نا) پدری خود و قومش گفت: من از آنچه شما می‌پرستید بیزارم ". <ref>زخرف /26</ref><br/>
-در جای دیگر می‌فرماید: " فَلَمَّا تَبَیَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ إِنَّ إِبْرَاهِیمَ لأوَّاهٌ حَلِیمٌ "چون برای ابراهیم روشن شد که او دشمن خداست از او بیزاری جست چرا که ابراهیم شخصی بردبار و خداترس بود ". <ref>توبه /114</ref><br/>
+در جای دیگر می‌فرماید: "فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ"چون برای ابراهیم روشن شد که او دشمن خداست از او بیزاری جست چرا که ابراهیم شخصی بردبار و خداترس بود ". <ref>توبه /114</ref><br/>
-آیات قرآن از یک سو مردم را به قرار گرفتن در لوای خدا و رسول که از آن به « ولایت » یا « تولّا » تعبیر می‌شود فرا می‌خوانند و از سوی دیگر یک نوع هشدار را در بر دارد، یعنی به مسلمانان گوشزد می‌کنند که نباید به دشمنان خدا و رسول روی آورند و از خدا و رسول روی برگردانند، از این اصل به « تبرّی » یاد می‌شود. بنابراین پذیرش ولایت خدا و رسول از ویژگی‌های مؤمنان به شمار می‌آید چنان که برائت و بیزاری با استفاده از راه‌های مناسب نیز از ویژگی‌های مؤمن است. برخی از مصادیق کسانی که بیزاری از آنان واجب است :<br/>
+آیات قرآن از یک سو مردم را به قرار گرفتن در لوای خدا و رسول که از آن به « ولایت » یا « تولّا » تعبیر می‌شود فرا می‌خوانند و از سوی دیگر یک نوع هشدار را در بر دارد، یعنی به مسلمانان گوشزد می‌کنند که نباید به دشمنان خدا و رسول روی آورند و از خدا و رسول روی برگردانند، از این اصل به «تبرّی» یاد می‌شود. بنابراین پذیرش ولایت خدا و رسول از ویژگی‌های مؤمنان به شمار می‌آید چنان که برائت و بیزاری با استفاده از راه‌های مناسب نیز از ویژگی‌های مؤمن است. برخی از مصادیق کسانی که بیزاری از آنان واجب است :<br/>
 == مغضوبان خداوند==
-" یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ "ای مؤمنان هرگز قومی را که خدا بر آنان غضب کرده یار خود مگیرید " .<ref>ممتجنه /13</ref><br/>
+"يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ" ای مؤمنان هرگز قومی را که خدا بر آنان غضب کرده یار خود مگیرید " .<ref>ممتجنه /13</ref><br/>
 == ستمگران بر مسلمانان ==
-" إِنَّمَا یَنْهَاکُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِینَ قَاتَلُوکُمْ فِی الدِّینِ وَأَخْرَجُوکُم مِّن دِیَارِکُمْ وَظَاهَرُوا عَلَی إِخْرَاجِکُمْ أَن تَوَلَّوْهُمْ وَمَن یَتَوَلَّهُمْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ " خداوند شما را ـ از عدالت و نیکی ـ با کسانی که شما را از وطن خود بیرون نموده و با شما جنگ کردند و با یکدیگر همدست شدند نهی می‌کند و هر کس آنان را دوست بگیرد، ستمکار است. "<ref>ممتحنه /9</ref><br/>
+"إِنَّمَا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ قَاتَلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَأَخْرَجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ وَظَاهَرُوا عَلَى إِخْرَاجِكُمْ أَنْ تَوَلَّوْهُمْ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ" خداوند شما را ـ از عدالت و نیکی ـ با کسانی که شما را از وطن خود بیرون نموده و با شما جنگ کردند و با یکدیگر همدست شدند نهی می‌کند و هر کس آنان را دوست بگیرد، ستمکار است. "<ref>ممتحنه /9</ref><br/>
 == کافران ==
-آیات قرآن که اوصاف کافران را بیان می‌کند ،در آخر آنان را مورد لعن قرار داده و بیان می‌کند که مقدمات بدبختی به دست خود انسان است و آنها مورد لعن و قهر خداوند قرار می‌گیرند و این به خاطر کفر و لجاجتشان است نه اینکه خداوند با آنها دشمنی داشته باشد. <ref>بقره</ref><br/>
+آیات قرآن که اوصاف کافران را بیان می‌کند، در آخر آنان را مورد لعن قرار داده و بیان می‌کند که مقدمات بدبختی به دست خود انسان است و آنها مورد لعن و قهر خداوند قرار می‌گیرند و این به خاطر کفر و لجاجتشان است نه اینکه خداوند با آنها دشمنی داشته باشد. <ref>بقره</ref><br/>
 لعن موجب بازدارندگی و عبرت آموزی است، به عبارت دیگر موجب گرایش به سوی خوبی‌ها و ابراز بیزاری از بدی‌ها می‌شود.<br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۷ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۴۲
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 <div class="head1"> تفاوت لعن وسب ذیل آیات و روایات </div>
-نام نویسنده  (در صورت وجود)
-تاریخ تألیف (در صورت وجود)
-کلید واژه‌ها (در صورت وجود)
 == لعن در لغت ==

@@ سطر ۷۵: / سطر ۷۵: @@
 == پانویس ==
 {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
-<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.aleyasingroup.blogfa.com/post/33 سایت آل یاسین].تاریخ برداشت:94/11/3 </span></div>
+<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.aleyasingroup.blogfa.com/post/33 سایت آل یاسین]- تاریخ برداشت:94/11/3 </span></div>
 <div class="hold">
 <div class="return">بازگشت به [[لعن صالحان و مؤمنان]] </div>
 </div>