فرهنگ مصادیق:تسلیم و رضا زیباترین مقام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Hoseinzadeh در ‏۴ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۱۷

2016-12-24T16:17:23Z

نمایش تغییرات

Golafshan: /* حضرت زینب (س) در مقام تسلیم و رضا */ اصلاح ارقام

2016-11-06T13:23:26Z

‏حضرت زینب (س) در مقام تسلیم و رضا: اصلاح ارقام

Golafshan: /* خلاصه این که */ اصلاح ارقام

2016-11-06T13:19:55Z

‏خلاصه این که: اصلاح ارقام

Golafshan: /* رضا به محبوب و مکروه */ اصلاح ارقام

2016-11-06T13:15:31Z

‏رضا به محبوب و مکروه: اصلاح ارقام

Golafshan: /* چکیده: تسلیم و رضا، زیباترین مقام */ اصلاح ارقام

2016-11-06T13:12:46Z

‏چکیده: تسلیم و رضا، زیباترین مقام: اصلاح ارقام

Golafshan: /* حزب اللهی کیست و چه ویژگی هایی دارد؟ */

2016-11-06T13:10:41Z

‏حزب اللهی کیست و چه ویژگی هایی دارد؟

Golafshan: /* رضای الهی چه جایگاهی در قرآن دارد؟ */ اصلاح ارقام

2016-11-06T13:02:13Z

‏رضای الهی چه جایگاهی در قرآن دارد؟: اصلاح ارقام

Golafshan در ‏۱۵ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۴۷

2016-11-05T15:47:27Z

نمایش تغییرات

Golafshan: Golafshan صفحهٔ تسلیم و رضا زیباترین مقام را به فرهنگ مصادیق:تسلیم و رضا زیباترین مقام منتقل کرد

2016-11-05T15:41:53Z

Golafshan صفحهٔ تسلیم و رضا زیباترین مقام را به فرهنگ مصادیق:تسلیم و رضا زیباترین مقام منتقل کرد

User2: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-05-16T10:37:03Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

@@ سطر ۱۴۵: / سطر ۱۴۵: @@
 == حضرت زینب (س) در مقام تسلیم و رضا ==
-از ارزش های اخلاقی برای کمال ایمان و شرافت انسان، راضی بودن به قضای الهی و تسلیم محض بودن در مقابل شداید، بلاها و گرفتاری های ناخواسته زندگی است. أَحَسِبَ النَّاسُ أَن یُتْرَکُوا أَن یَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا یُفْتَنُونَ - وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ...<ref>عنکبوت/ 2 و 3.</ref><br />
+از ارزش های اخلاقی برای کمال ایمان و شرافت انسان، راضی بودن به قضای الهی و تسلیم محض بودن در مقابل شداید، بلاها و گرفتاری های ناخواسته زندگی است. أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ - وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ...<ref>عنکبوت/ ۲ و ۳.</ref><br />
 آیا مردم می پندارند همین که گفتند ما ایمان آورده ایم رهایشان کنند و امتحان نخواهند شد! (هرگز چنین نیست) و ما امت های پیشین را هم امتحان و آزمایش کردیم.<br/>
 تمام پیامبران مورد آزمایش و امتحان الهی قرار گرفتند اما امتحان همه یکسان نبود، برخی سخت تر و برخی ساده تر بود.<br/>

@@ سطر ۱۳۵: / سطر ۱۳۵: @@
 == خلاصه این که ==
-مقام رضا، مقام بلندی است که سالکان عارف به آن می رسند و بالاترین مرتبه آن، وقتی است که دو جانبه باشد، هم خدا از بنده اش راضی باشد، هم بنده از پروردگارش و این، همان فوز عظیم و رستگاری بزرگ است که خداوند برای ساکنان کوی رضا و پسندیدگان نظر محبوب، بیان می کند.<ref>مائده/911.</ref><br />
+مقام رضا، مقام بلندی است که سالکان عارف به آن می رسند و بالاترین مرتبه آن، وقتی است که دو جانبه باشد، هم خدا از بنده اش راضی باشد، هم بنده از پروردگارش و این، همان فوز عظیم و رستگاری بزرگ است که خداوند برای ساکنان کوی رضا و پسندیدگان نظر محبوب، بیان می کند.<ref>مائده/۱۱۹.</ref><br />
 بازیافتگان به محضر دوست نیز که خدا از آنان با عنوان زیبای نفس مطمئنه  یاد می کند، از این ویژگی؛ یعنی رضایت دوجانبه محب و محبوب برخوردارند .<br/>

@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۳: @@
 گاهی آنچه مقدر شده، طبق دلخواه انسان است. اینجا [[رضا به قضای الهی]] چندان هنر نیست، هنر آن است که حتی در آنچه که موافق میل ما نیست، حالت رضامندی نسبت به خواسته خدا داشته باشیم و این، اوج کمال نفسانی یک مؤمن است.<br/>
 امام صادق(ع) این حالت را ریشه اصلی اطاعت خدا می داند و می فرماید:<br />
-رأس طاعه الله الصبر و الرضا عن الله فیما احب العبد اوکره<ref>کافی/2/06.</ref> سرآغاز و اساس طاعت خدا دو چیز است: [[صبر]] و رضا از خدا در آنچه بنده دوست بدارد یا کراهت داشته باشد .<br/>
+رأس طاعه الله الصبر و الرضا عن الله فیما احب العبد اوکره<ref>کافی/۲/۰۶.</ref> سرآغاز و اساس طاعت خدا دو چیز است: [[صبر]] و رضا از خدا در آنچه بنده دوست بدارد یا کراهت داشته باشد .<br/>
 کسی که خدا را تنها در مسائل مورد دلخواه دوست دارد و می پسنددو رضامندی نشان می دهد، ولی در آنچه باب طبعش و موافق میلش نیست، هرچند به زبان نیاورد، ولی در باطن احساس نارضایتی دارد، از مقام رضا  بسیار فاصله دارد.<br/>
 امام صادق(ع) دربارهٔ سیره حضرت رسول در این گونه موارد می فرماید:<br />
-لم یکن رسول الله(ص) یقول لشیء قد مضی: لو کان غیره:<ref>میزان الحکمه/6/ص8652.</ref> پیامبر خدا هرگز به آنچه گذشته است، نمی گفت: کاش غیر از این می شد! <br />
+لم یکن رسول الله(ص) یقول لشیء قد مضی: لو کان غیره:<ref>میزان الحکمه/۶/ص۸۶۵۲.</ref> پیامبر خدا هرگز به آنچه گذشته است، نمی گفت: کاش غیر از این می شد! <br />
 این نشان می دهد که رضا، تنها نسبت به وضع حال یا آینده نیست، نسبت به گذشته هم باید رضا داشت.<br/>
 سالک وقتی به مرحله رضا برسد، هنوز مقداری از راه و منازل بین راه می ماند؛ زیرا در مقام رضا «طبع» سالک محفوظ است؛ یعنی او به جایی رسیده است که می گوید: «پسندم آنچه را جانان پسندد» ؛ یعنی، کاری را که خدا انجام می دهد، مطابق میل من است و من میل خود را بر اساس قضای الهی تنظیم کرده ام. بنابراین، هنوز طبع و میلی از او در بین هست و این با سیر تام هماهنگ نیست. پس باید از این مرحله، بالاتر رفت که دیگر خواسته ای برای سالک وجود نداشته باشد و از این مرحله بالاتر، همان مقام «تسلیم» است.<br/>
 تسلیم هم با «توکل» فرق دارد و هم با «رضا» . در مقام توکل، شخص کاری را می طلبد؛ ولی چون خودش نمی تواند آن کار را به خوبی انجام دهد وکیل می گیرد تا به سود او کارهای وی را انجام دهد و چون هیچ کسی بهتر از خدا کار را نمی داند و نمی تواند انجام دهد، بهتر از همه آن است که خداوند را وکیل قرار دهد و بر او توکل کند:<br />
-و علی الله فلیتوکل المتوکلون.<ref>سوره ابراهیم، آیه 12.</ref><br />
+وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ.<ref>سوره ابراهیم، آیه ۱۲.</ref><br />
 چنانکه مؤمنان مامور شده اند به خدا توکل کنند. مقام رضا از مقام توکل بالاتر است؛ زیرا در مقام توکل انسان خواسته خود را اصل قرار می دهد؛ اما از خدا می خواهد بر اساس خواسته او کار کند، ولی در مقام رضا خواسته خدا اصل و خواسته عبد سالک، فرع است؛ اما در مقام تسلیم، عبد از خود خواسته ای ندارد و به خدا عرض می کند: «حکم آنچه تو اندیشی لطف آنچه تو فرمایی» ، نه این که بگوید: پسندم آنچه را جانان پسندد.<br/>
 مؤمن نه تنها از رخدادهای ناگوار احساس دلتنگی نمی کند، بلکه اصلا خواسته ای ندارد. اگر او «دل» را در اختیار خود داشته باشد، می تواند نهال آرزو را در آن برویاند، ولی اگر دل را به خدا سپرده باشد، دیگر چیزی در اختیار او نیست که در آن نهالی غرس کند. از این رو خداوند در باره چنین سالکان صالح می فرماید: «ویسلموا تسلیما» . تسلیم، تنها این نیست که مؤمنان به رسول گرامی (ص) بگویند: «السلام علیک یا رسول الله» ؛ گرچه در ذیل کریمه:<br />
-یا ایها الذین امنوا صلوا علیه و سلموا تسلیما.<ref>سوره احزاب، آیه 56.</ref><br />
+يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا.<ref>سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref><br />
 آمده است که بگویید:<br />
-اللهم صل علی محمد و آل محمد.<ref>نورالثقلین، ج 4، ص 300.</ref><br />
+اللهم صل علی محمد و آل محمد.<ref>نورالثقلین، ج ۴، ص ۳۰۰.</ref><br />
 و [[صلوات]] و سلام را بر رسول گرامی (ص)و خاندان گرامی او اهدا کنید، اما این یک تسلیم لفظی و عبادت «جارحه» ای است و آنچه مهم است تسلیم در برابر محکمه عدل است؛ یعنی انسان، نسبت به خداوند، مالک چیزی نباشد و خود را به نحو انقیاد به خدا بسپارد.<br/>

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 == چکیده: تسلیم و رضا، زیباترین مقام ==
 یکی از مقامات بلند معنوی و عرفانی در حرکت و سیر به سوی خداوند توجه به (رضوان الله) و خشنودی خداوند است و رسیدن به آن در مرتبه بالایی از آسمان سیر وسلوک قرار دارد . در قرآن کریم و روایات توصیه های بسیاری نسبت به این که انسان در کارهای خود رضای خداوند را هدف قرار دهد و آن را بجوید و طلب کند، آمده است ؛ زیرا عموم افراد در کارهای خوبی که انجام می دهند از این که هدف را خدا قرار دهند، غفلت دارند و آشنایی آنان بیشتر به این جهت است که کارهای خوب و عبادتها را انجام می دهند تا موجب آسایش دنیا و آخرت گردد. آنها را از عذاب نجات دهد و به بهشت برین برساند با این که از کمالات مهم معنوی آن است که رضای خداوند محور تمام افعال قرار گیرد.<br/>
-در این زمینه قرآن کریم به موردی اشاره کرده است که چگونه در فرازی از مهم ترین فرازهای تاریخ صدر اسلام، امیرمومنان حضرت علی (ع) انگیزه خویش را در حرکتی قهرمانانه خشنودی خداوند قرار می دهد. هنگامی که پیامبر در مکه بودند کافران و مشرکان هم پیمان شدند که شب به خانه آن حضرت حمله و با کشتن آن وجود مقدس چراغ توحید را خاموش کنند. در این وقت بود که امام علی(ع) جان خود را به خطر انداخته و حاضر شد در بستر پیامبر (ص) بخوابد تا این که مشرکان از [[هجرت]] و بیرون رفتن پیامبر(ص) از مکه مطلع نشوند، و در حقیقت جان خود را فدای اسلام می کند، قرآن در این باره می فرماید «ومن الناس من یشری نفسه ابتغاء مرضات اللّه؛ و بعضی از انسانها کسانی هستند که به خاطر خوشنودی خدا بذل جان می کنند.<ref>سوره بقره، آیه 207.</ref><br/>
+در این زمینه قرآن کریم به موردی اشاره کرده است که چگونه در فرازی از مهم ترین فرازهای تاریخ صدر اسلام، امیرمومنان حضرت علی (ع) انگیزه خویش را در حرکتی قهرمانانه خشنودی خداوند قرار می دهد. هنگامی که پیامبر در مکه بودند کافران و مشرکان هم پیمان شدند که شب به خانه آن حضرت حمله و با کشتن آن وجود مقدس چراغ توحید را خاموش کنند. در این وقت بود که امام علی(ع) جان خود را به خطر انداخته و حاضر شد در بستر پیامبر (ص) بخوابد تا این که مشرکان از [[هجرت]] و بیرون رفتن پیامبر(ص) از مکه مطلع نشوند، و در حقیقت جان خود را فدای اسلام می کند، قرآن در این باره می فرماید «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ؛ و بعضی از انسانها کسانی هستند که به خاطر خوشنودی خدا بذل جان می کنند.<ref>سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref><br/>
 امام سجاد در دعای ابوحمزه می گوید: خدایا! پاداش این عبادت و گفتار و دعای مرا خشنودی خود قرار بده .<br/>
 لذا اگر کسی دارای چنین انگیزه ، شوق ، وعشقی باشد که کارها را برای جلب رضای خداوند انجام دهد، خود این علاقه از کمالات معنوی محسوب می شود والبته این مقامی است که هر کسی به آن نمی رسد و تنها کسی که سیرو سلوک به سوی خداوند را شروع و مراحلی را طی کرده باشد می تواند با این کمال انس پیدا کند و با عشق به سوی خدا حرکت و کار کند.<br/>

@@ سطر ۱۸۹: / سطر ۱۸۹: @@
 ۱ - خدا خط ایمان را بر صفحه دل شان نوشته است.<br/>
 ۲ - توسط روح مورد تأیید و تقویت قرار گرفته اند.<br/>
-۳ - ویژگی بارز و ممتاز حزب اللهیان، ولایت پذیری آنان است. قران بعد از بیان آیه ولایت می فرماید: و من یتول اللَّه و رسوله و الذین آمنوا فان حزب اللَّه هم الغالبون.<br/>
+۳ - ویژگی بارز و ممتاز حزب اللهیان، ولایت پذیری آنان است. قران بعد از بیان آیه ولایت می فرماید: وَمَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ.<br/>
 دروغ می گویند کسانی که می پندارند جزو حزب اللَّه هستند، اما فعالیتهای آنان خلاف جهت ولایت و رهبری امت سامان می یابد.<br/>
 در سوره فتح وقتی موضوع بیعت رضوان مطرح می شود، ملاک رضایت و خشنودی خدا از شرکت کنندگان در آن بیعت، اطاعت محض از رهبری بیان می گردد. در مقام بیان سیمای کسانی که خدا از آنان راضی و خشنود است. ابتدا رهبریت را به عنوان محور رضایت معرفی می کند و می فرماید:محمد رسول اللَّه، خواه شب پرستان خفاش صفت و کور دل ولایت او را بپذیرند یا نپذیرند. سپس اوصاف یاران همراه و همگام پیامبر(ص) را تحت عنوان والذین معه در پنج وصف ذکر می کند.<br/>
@@ سطر ۲۰۱: / سطر ۲۰۱: @@
 خداوند از مجاهدان و مؤمنانی خشنود است که در تمامی عرصه های زندگی از جمله جنگ، دعوت خدا و رسولش را با جان و دل پذیرا شدند و با وجود این که ضربات کشنده و زخمهای کاری فراوانی از دشمن دیدند، در حول محور رهبریت فعال و پرتلاشند. آنان چه تحلیل گران عافیت طلب و ترسوهای سست ایمان و مقهور قدرت دشمنان می خواهند آنان را بترسانند. ایمان شان قویتر می گردد و در استمرار راه خویش مقاومتر می گردند.<br/>
 خشنودی خدا جز با یاد خدا به دست نمی آید.<br/>
-آخرین سخن این که تا انسان به مقام عبودیت و بندگی محض نرسد و از این راه نفس مطمئنه را تحصیل نکند، نمی تواند به رتبه راضیه و مرضیه، که مقام رضا و خشنودی متقابل خدا و بنده است، نایل گردد. تحصیل آن نیز با ذکر عملی خداوند میسر است: الا بذکر اللَّه تطمئن القلوب.<br/>
+آخرین سخن این که تا انسان به مقام عبودیت و بندگی محض نرسد و از این راه نفس مطمئنه را تحصیل نکند، نمی تواند به رتبه راضیه و مرضیه، که مقام رضا و خشنودی متقابل خدا و بنده است، نایل گردد. تحصیل آن نیز با ذکر عملی خداوند میسر است: أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ.<br/>
 خدایا چنان کن سر انجام کار    تو خشنود باشی و ما رستگار.<br/>
 والحمد لله رب العالمین والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

@@ سطر ۶۹: / سطر ۶۹: @@
 == رضای الهی چه جایگاهی در قرآن دارد؟ ==
-در قرآن کریم رضای الهی به رضوان تعبیر شده است. رضوان واژه ای است که نسبت به سایر مقامات معنوی، مقام والاتری دارد ودلیل این گفته، آیه شریفه ۷۲ از سوره توبه است که می فرماید: دربین تمام مقاماتی که انسان می تواند در دستگاه الهی و در تقرب به خداوند کسب کند، مقام رضوان فوق آنهاست، چون واژه اکبر صفت عالی است و از همه برتر و بالاتر است. مرحوم علامه طباطبائی درتفسیرالمیزان جلد 18<ref>صفحات 238-239.</ref> اظهار داشته است:معنای آیه شریفه «و رضوان من الله اکبر» این است که: خشنودی خدا از ایشان، از همه حرف ها بزرگتر و ارزنده تر است.<br/>
+در قرآن کریم رضای الهی به رضوان تعبیر شده است. رضوان واژه ای است که نسبت به سایر مقامات معنوی، مقام والاتری دارد ودلیل این گفته، آیه شریفه ۷۲ از سوره توبه است که می فرماید: دربین تمام مقاماتی که انسان می تواند در دستگاه الهی و در تقرب به خداوند کسب کند، مقام رضوان فوق آنهاست، چون واژه اکبر صفت عالی است و از همه برتر و بالاتر است. مرحوم علامه طباطبائی درتفسیرالمیزان جلد ۱۸<ref>صفحات ۲۳۸-۲۳۹.</ref> اظهار داشته است:معنای آیه شریفه «وَرِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ» این است که: خشنودی خدا از ایشان، از همه حرف ها بزرگتر و ارزنده تر است.<br/>
 == طبیب دلها ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۴۱
(بدون تفاوت)