فرهنگ مصادیق:تروریسم بین المللی از دید اسلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi در ‏۲۵ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۳۶

2017-02-13T10:36:09Z

نمایش تغییرات

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-09T11:19:21Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Fayzi: /* پانویس */

2017-01-09T10:51:45Z

‏پانویس

Fayzi: Fayzi صفحهٔ تروریسم بین المللی از دید اسلام را به فرهنگ مصادیق:تروریسم بین المللی از دید اسلام منتقل کرد

2017-01-09T10:40:00Z

Fayzi صفحهٔ تروریسم بین المللی از دید اسلام را به فرهنگ مصادیق:تروریسم بین المللی از دید اسلام منتقل کرد

User14: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-04-28T13:32:08Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

User14: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-04-28T12:40:27Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 «ترور» یعنی: ترس زیاد، بیم، هراس، خوف، وحشت و در اصطلاح سیاسی، کشتن و از بین بردن مخالفان و عوامل ایجاد رعب؛ عامل ترور یعنی: طرفدار ترور، آدمکش، آن کس که برای رسیدن به هدف خود کسی را به طور غافلگیرانه بکشد یا ایجاد هراس و وحشت بکند. ترور روش کسانی است که آدم کشی و تهدید مردم و ایجاد خوف و وحشت را به هر طریقی که باشد برای رسیدن به هدف‌های سیاسی خود، از قبیل تغییر حکومت یا در دست گرفتن زمام امور، لازم و مباح می‌دانند<ref>حسن عمید، فرهنگ فارسی عمید تهران، امیرکبیر، 1367، ص 431.</ref>.<br/>
 === مفهوم اصطلاحی ترور در حقوق بین الملل ===
-در اینجا، به برخی از تعاریف، که در آثار نویسندگان غربی از آنها یاد شده است، اشاره می‌شود، تا شاید بتوان در یک بررسی تحلیلی، به ارکان و عناصر تحلیلی آن دست یافت:
+در اینجا، به برخی از تعاریف، که در آثار نویسندگان غربی از آنها یاد شده است، اشاره می‌شود، تا شاید بتوان در یک بررسی تحلیلی، به ارکان و عناصر تحلیلی آن دست یافت:<br/>
 ۱. الگوی نظام یافته‌ای از رفتار خشونت آمیز که به نوعی طرّاحی شده است که جمعیتی مورد تهدید واقع می‌شوند و بدین روی، سیاست‌های دولت خاصی تحت تأثیر قرار می‌گیرد<ref>James lodge، Terrorism a challenge to the state (Oxford، Martin Robertson، 1981).، p. 5.</ref>.<br/>
 ۲. عملی نهادینه شده ولی نامتعارف که به منظور تأثیرگذاری بر رفتار سیاسی معیّنی انجام می‌شود و با تهدید یا خشونت همراه است<ref>Thomas P. Thornton، Terror as a weapon of political agitation، in international war، ed. by H. Eckstein (NewYork، : Free Press. 1961، p.71-99.</ref>.<br/>
@@ سطر ۶۷: / سطر ۶۷: @@
 ۴. غیرقانونی بودن و هنجارشکنی اقدامات تروریستی؛<br/>
 ۵. قربانیان، یعنی همان کسانی که موردحمله تروریستی قرار می‌گیرند، غیرنظامیان و افراد بی [[گناه]] هستند.<br/>
-به همین دلیل، یکی از استادان برجسته حقوق بین الملل در همایش «تروریسم [[دفاع]] مشروع از دیدگاه اسلام و حقوق بین الملل» با تفکیک «تروریسم» از «مبارزات آزادی بخش» می‌گوید:
+به همین دلیل، یکی از استادان برجسته حقوق بین الملل در همایش «تروریسم [[دفاع]] مشروع از دیدگاه اسلام و حقوق بین الملل» با تفکیک «تروریسم» از «مبارزات آزادی بخش» می‌گوید:<br/>
 مبارزات آزادی بخش تابع حقوقِ درگیری‌های مسلّحانه است. مبارزاتی که هدف آن خاتمه بخشیدن به سلطه استعمار، اشغال بیگانه و برچیدن نظام‌های نژادپرست است، مشمول مقرّرات پروتکل الحاقی یک تا چهار کنوانسیون ژنو می‌باشد. در این پروتکل، با اشاره به رعایت اصل تفکیک میان اهداف نظامی و غیرنظامی، از هرگونه اقدام خشونت آمیز، که هدف آن ایجاد رعب و وحشت در میان غیرنظامیان و حملات غیرتبعیض آمیز است، منع شده است<ref>جمشید ممتاز، همایش «تروریسم و [[دفاع]] مشروع از دیدگاه  اسلام و حقوق بین الملل»، پگاه 13 خرداد 1380، ص 13.</ref>.<br/>
 به همین دلیل، وقتی جوّ ارعاب و تهدید امکان هر نوع دست رسی به حقوق قانونی از طریق مسالمت آمیز را از محرومان ستم کشیده می‌گیرد و زندگی را در همه ابعادش بر آنها تنگ می‌کند و جز تسلیم یا مبارزه و مرگ راهی به روی آنها باز نمی‌گذارد، چه انتظاری می‌توان داشت؟ مگر ابرقدرت‌ها برای حفظ منافع ـ به اصطلاح ـ ملّی و یا حتی امنیت جهانی و صدور دموکراسی و [[دفاع]] از حقوق بشر و پیشبرد سیاست‌های تجاوزکارانه و سلطه خواهانه خود، راهی جز خشونت و ایجاد جوّ تهدید و ارعاب برگزیده‌اند؟! آیا اعمال خشونت آمیز، فریاد ملت‌های در بند و مظلوم و حق باخته نیست؟ آیا این اعمال، دادخواهی علیه سیاست‌های تجاوزکارانه و نوعی اقدام دفاعی محسوب نمی‌شود؟ آیا این اعمال و نظایر آن، مانند عملیات استشهادی مبارزان مسلمان در لبنان و فلسطین و عراق، تنها راه مبارزه برای آزادسازی ملت‌ها و سرزمین‌ها نیست؟<br/>
@@ سطر ۱۰۲: / سطر ۱۰۲: @@
 عنوان «محاربه» در فقه اسلامی، بسیاری از مصادیق جرم‌های تروریستی مانند هواپیماربایی، گروگان گیری، غارتگری، آدم ربایی یا بمب گذاری و کشتار انسان‌های بی [[گناه]] را دربر می‌گیرد. در عین حال، صرفا اقداماتی را شامل می‌شود که به قصد ایجاد فساد و به انگیزه‌های نامشروع باشد؛ چنان که در آیه شریفه، محاربه را در کنار «افساد فی الارض» ذکر نموده است و در کلام فقها نیز بدان تصریح شده است؛ چنان که شیخ طوسی محارب را تبه کاری می‌داند که سلاح برکشد<ref>شیخ طوسی، پیشین، ص 270.</ref>. حضرت امام خمینی قدس سره نیز سلاح برکشیدنی را که به قصد فساد و تبه کاری در زمین باشد، «محاربه» می‌داند<ref>امام خمینی، پیشین، ج 2، ص 492.</ref>.<br/>
 بنابراین، اگر در [[دفاع]] مشروع، تنها راه متوقف کردن دشمن متجاوز، به ناچار و از روی اضطرار ناشی از نداشتن سلاح مناسب در برابر دشمن متجاوزی که تا دندان مسلّح است، دست به برخی اقدامات خشونت بار بزند، قطعا نباید آن اقدامات را تروریستی نامید.<br/>
-قرآن کریم در مجازات عاملان ترس و وحشت در جوامع بشری، تا آنجا پیش می‌رود که آنان را شایسته بهره وری از امنیت، که خود دشمن آن هستند، نمی‌داند و مقابله به مثل با آنان را تجویز می‌کند؛ زیرا آنها دشمن بشریت هستند و لیاقت برخورداری از امنیت را ندارند؛ چراکه امنیت آنان به معنای ناامنی گسترده و همیشگی برای دیگران است:
+قرآن کریم در مجازات عاملان ترس و وحشت در جوامع بشری، تا آنجا پیش می‌رود که آنان را شایسته بهره وری از امنیت، که خود دشمن آن هستند، نمی‌داند و مقابله به مثل با آنان را تجویز می‌کند؛ زیرا آنها دشمن بشریت هستند و لیاقت برخورداری از امنیت را ندارند؛ چراکه امنیت آنان به معنای ناامنی گسترده و همیشگی برای دیگران است:<br/>
 «وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِن قُوَّهٍ وَ مِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ» <ref>انفال: ۶۱</ref>.؛ خود را آماده کنید تا آنجا که می‌توانید از نیروها بهره بگیرید تا دشمنان خدا و دشمنان خود را بترسانید که علیه شما و خدا دست به تهدید و تهاجم نزنند.<br/>
 فقها خون کسی که جان دیگری را تهدید کرده، مباح می‌دانند و تعرّض به امنیت خانه همسایه را، حتی به سبب نگاه کردن، مجوز دفاع، تا حدّ جرح و یا حتی کشتن فرد متعرض دانسته‌اند<ref>امام خمینی، پیشین، ج 1، ص 487.</ref>.<br/>
@@ سطر ۱۲۳: / سطر ۱۲۳: @@
 «الایمان قید الفتک. من اَمِنَ رجلاً علی دمه فقتل، فأنا من القاتل بری ء و ان کان المقتول کافرا»؛<ref>السید شریف المرتضی علم الهدی، تنزیه الانبیاء تهران، مدرسه عالی شهید مطهری، 1381، ص 176.</ref>. ایمان بازدارنده از ترور است. هر کس فردی را از ریختن خونش امان دهد، اما او را بکشد من از آن قاتل بیزارم، هرچند کشته شده کافر باشد.<br/>
 به همین دلیل در فیض القدیر، «فتک» به «کشتن با حیله پس از امان دادن» تعریف شده است<ref>عبدالرؤف المنادی، فیض القدیر فی شرح الجامع الصفیر بیروت، مکتبه التراث الاسلامی، بی تا، ج 3، ص 142، ح 3098.</ref>.<br/>
-بنابراین، فتک یا خشونت غیرقانونی مخالف با مقتضیات ایمان و پای بندی به شریعت الهی است؛ چنان که در حدیث معتبر آمده است: ابوصباح کنانی به امام صادق علیه السلاممی گوید: همسایه‌ای داریم که نسبت به امیرالمومنین علیه السلامبدگویی می‌کند، اجازه قتل او را می‌دهید؟ حضرت فرمودند: آیا تو اهل این کار هستی؟ گفتم: به خدا قسم! اگر اجازه دهید در کمین او می‌نشینم؛ هنگامی که به دام افتاد، با شمشیر او را می‌کشم. حضرت فرمودند: ای ابوصباح، این کار «فتک» است و رسول خدا صلی الله علیه و آله از فتک نهی فرمودند. ای ابوصباح، قطعا اسلام قید (عامل محدودکننده). و مانع فتک است<ref>محمّدبن یعقوب کلینی، الکافی تهران، دارالکتب الاسلامیه، بی تا، ج 7، ص 375.</ref>.<br/>
+بنابراین، فتک یا خشونت غیرقانونی مخالف با مقتضیات ایمان و پای بندی به شریعت الهی است؛ چنان که در حدیث معتبر آمده است: ابوصباح کنانی به امام صادق علیه السلاممی گوید: همسایه‌ای داریم که نسبت به امیرالمومنین علیه السلام بدگویی می‌کند، اجازه قتل او را می‌دهید؟ حضرت فرمودند: آیا تو اهل این کار هستی؟ گفتم: به خدا قسم! اگر اجازه دهید در کمین او می‌نشینم؛ هنگامی که به دام افتاد، با شمشیر او را می‌کشم. حضرت فرمودند: ای ابوصباح، این کار «فتک» است و رسول خدا صلی الله علیه و آله از فتک نهی فرمودند. ای ابوصباح، قطعا اسلام قید (عامل محدودکننده). و مانع فتک است<ref>محمّدبن یعقوب کلینی، الکافی تهران، دارالکتب الاسلامیه، بی تا، ج 7، ص 375.</ref>.<br/>
 تذکر: گاهی شنیده می‌شود که کسانی «مجازات اسلامی» را با «فتک» همسان می‌پندارند و تمایزی بین آن دو قایل نمی‌شوند؛ مانند مجازات «سابّ النبی صلی الله علیه و آله» یا دستوراتی که رسول اکرم صلی الله علیه و آله دربارهٔ کشتن برخی افراد صادر نموده‌اند. ولی با دقت در آنچه گفته شد، تفاوت این مجازات‌ها با فتکِ نهی شده کاملاً آشکار می‌گردد؛ چراکه:<br/>
 اولاً، کسی که به پیامبران الهی و به ویژه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، اهانت نماید مجرم و گنه کار است و باید بین «فتک»، که کشتن انسانی بی [[گناه]] است، با مجازات سابّ النبی صلی الله علیه و آله، که مهدورالدم، است و خونش حرمتی ندارد، فرق گذاشت. فلسفه این حکم نیز جلوگیری از استفاده ابزاری از شعر و وسایل فرهنگی یا رسانه‌های جمعی برای تحریک مردم بر ضدّ رسول خدا صلی الله علیه و آله و مسلمانان و در نهایت، محروم کردن شمار زیادی از مردم از هدایت‌ها و پیام‌های آسمانی پیامبر صلی الله علیه و آله است. کاریکاتور، شعر و رمان در اهانت به ساحت مقدّس نبی مکرّم اسلام صلی الله علیه و آله یا سایر پیامبران یک کار ضدفرهنگی و ضد ارزشی به کمک وسایل فرهنگی و ارزشی است.<br/>

@@ سطر ۱۸۰: / سطر ۱۸۰: @@
 == پانویس ==
 {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
-<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> سایت دبیر خانه شورای برنامه ریزی مدارس علوم دینی اهل سنت - تاریخ برداشت: 94/11/11 </span></div>
+<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text">[http://www.dmsonnat.ir/Article-838.aspx سایت دبیر خانه شورای برنامه ریزی مدارس علوم دینی اهل سنت]- تاریخ برداشت: 94/11/11 </span></div>
 <div class="hold">
 <div class="return">بازگشت به [[تهدید دیگران]] </div>
 </div>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۰ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۴۰
(بدون تفاوت)