فرهنگ مصادیق:بی تفاوتی در برابر گناه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan در ‏۲۱ فروردین ۱۳۹۶، ساعت ۱۰:۵۸

2017-04-10T10:58:59Z

Golafshan: /* پا نویس */

2017-01-04T10:18:26Z

‏پا نویس

Golafshan: /* پا نویس */

2017-01-04T10:14:50Z

‏پا نویس

Golafshan: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-04T10:12:15Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Golafshan: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-04T09:54:24Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

Golafshan: Golafshan صفحهٔ بی تفاوتی در برابر گناه را به فرهنگ مصادیق:بی تفاوتی در برابر گناه منتقل کرد

2017-01-04T09:35:17Z

Golafshan صفحهٔ بی تفاوتی در برابر گناه را به فرهنگ مصادیق:بی تفاوتی در برابر گناه منتقل کرد

Abbas69 در ‏۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۲۵

2016-09-22T10:25:19Z

Kazem: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح ارقام

2016-06-08T02:52:55Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح ارقام

User2 در ‏۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۲۱

2016-05-11T09:21:28Z

User2: /* مقدمه */

2016-05-02T06:17:13Z

‏مقدمه

@@ سطر ۱۲۵: / سطر ۱۲۵: @@
 == ابراز تنفر نکردن از منکر ==
 غیرت دینی اقتضا دارد که اگر کسی نمی‌تواند جلوی منکری را بگیرد حداقل باید در برابر آن ابراز ناراحتی و تنفر کند، و اگر چنین نکند بی تفاوت است و قطعاً مشمول عذاب و قهر خدوند واقع خواهد شد. امام علی(ع) فرمود: «أمرنا رسولُ الله (ص) أن نلقی أهل المعاصی بوجوهٍ مکفهرّهٍ: پیامبر گرامی اسلام (ص) ما را مأمور ساخت که با روی گرفته و خشمگین با اهل معصیت برخورد کنیم». <br/>
-قرآن کریم بی تفاوتی‌های بنی اسرائیل - آنانکه اظهار ناراحتی در برابر [[گناه]] نکردند - را مورد لعن و طرد خداوند می‌داند: «لُعنَ الّذینَ کَفَروا مِن بَنی إسرائیلَ عَلَی لِسانِ داوُدَ و عیسی ابن مریمَ ذلکَ بما عَصَوا و کانوا یَعتَدُونَ*کانوا لایَتَناهَونَ عَن مُنکر فَعَلوهُ لَبئسَ ما کانوا یَفعَلُونَ: آنها که از بنی اسرائیل کافر شدند بر زبان داود و عیسی بن مریم لعن و نفرین شدند. این به خاطر آن بود که [[گناه]] می‌کردند و تجاوز می‌نمودند. آنها از اعمال زشتی که انجام می‌دادند یکدیگر را نهی نمی‌کردند. چه بدکاری انجام می‌دادند!»<ref>سوره مائده آیه ۷۸ - ۷۹٫. </ref><br/>
+قرآن کریم بی تفاوتی‌های بنی اسرائیل - آنانکه اظهار ناراحتی در برابر [[گناه]] نکردند - را مورد لعن و طرد خداوند می‌داند: «لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُودَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ * كَانُوا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُنْكَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ: آنها که از بنی اسرائیل کافر شدند بر زبان داود و عیسی بن مریم لعن و نفرین شدند. این به خاطر آن بود که [[گناه]] می‌کردند و تجاوز می‌نمودند. آنها از اعمال زشتی که انجام می‌دادند یکدیگر را نهی نمی‌کردند. چه بدکاری انجام می‌دادند!»<ref>سوره مائده آیه ۷۸ - ۷۹٫. </ref><br/>
 در حدیثی از امام صادق(ع) می‌خوانیم: «أما أنّهم لم یکونوا یدخلون مداخلهم و لایجلسون مجالسهم، و لکن کانوا إذا لقوهم ضحکوا فی وجوههم و أنسوا بهم: آگاه باشید اینان (که مورد لعنت قرار گرفتند) هرگز در کارها و مجالس گناهکاران شرکت نمی‌کردند، بلکه جرمشان این بود هنگامی که آن‌ها را ملاقات می‌کردند به صورت آن‌ها می‌خندیدند و با آنان اُنس می‌گرفتند». <ref>تفسیر نور الثقلین ، ج ۱ ، ص ۶۶۱ ؛ تفسیر برهان ، ج ۱، ص ۴۹۲٫. </ref><br/>
 در آیه مورد بحث بر این مطلب تأکید شده که اظهار ناراحتی نکردن در برابر منکر جرمی است که دو پیامبر بزرگ (داود و عیسی علیهم السّلام) مرتکبان آن را مستحق لعن می‌دانند. <br/>
@@ سطر ۱۳۲: / سطر ۱۳۲: @@
 بُعد دیگر بی تفاوتی، توجیه [[گناه]] است. توجیه [[گناه]] اگر از اصل گناه، معصیتش بیشتر نباشد کمتر نیست، زیرا توجیه [[گناه]] هم رضایت [[گناه]] را در پی دارد و هم استخفاف به آن را. <br/>
 توجیه گناه، یعنی [[گناه]] را برای خود و دیگران به گونه‌ای جلوه دهد که گویا جرمی صورت نگرفته است. قرآن کریم این را از خصیصه‌های منافقان به شمار می‌آورد. <br/>
-هنگامی که پیامبر گرامی اسلام(ص) مسلمانان را آماده جنگ تبوک می‌ساخت، یکی از رؤسای طایفه «بنی سلمه » به نام «جدّ بن قیس»، که ازمنافقان بود، خدمت پیامبر آمد و عرض کرد: اگراجازه دهی من در این میدان جنگ حاضر نشوم، زیرا علاقه شدیدی به زنان دارم مخصوصاً اگر چشمم به دختران رومی بیفتد ممکن است دل از دست بدهم و مفتون آنها شوم و دست ازجنگ بکشم. در این هنگام این آیه نازل شد: «وَ منهُم مَن یَقولُ ائذَن لِی و لا تَفتِنِّی الا فِی الفِتنَه سَقَطُوا و إنّ جَهَنَّمَ لَمُحِیطَهٌ بالکافِرین؛بعضی از آن‌ها می‌گویند به ما رخصت ده تا در جهاد شرکت نکنیم و ما را به [[گناه]] گرفتار مساز. آن‌ها هم اکنون در [[گناه]] سقوط کرده‌اند و جهنم کافران را احاطه کرده است». <ref>سوره توبه آیه ۴۹٫. </ref><br/>
+هنگامی که پیامبر گرامی اسلام(ص) مسلمانان را آماده جنگ تبوک می‌ساخت، یکی از رؤسای طایفه «بنی سلمه » به نام «جدّ بن قیس»، که ازمنافقان بود، خدمت پیامبر آمد و عرض کرد: اگراجازه دهی من در این میدان جنگ حاضر نشوم، زیرا علاقه شدیدی به زنان دارم مخصوصاً اگر چشمم به دختران رومی بیفتد ممکن است دل از دست بدهم و مفتون آنها شوم و دست ازجنگ بکشم. در این هنگام این آیه نازل شد: «وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ ائْذَنْ لِي وَلَا تَفْتِنِّي أَلَا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ؛ بعضی از آن‌ها می‌گویند به ما رخصت ده تا در جهاد شرکت نکنیم و ما را به [[گناه]] گرفتار مساز. آن‌ها هم اکنون در [[گناه]] سقوط کرده‌اند و جهنم کافران را احاطه کرده است». <ref>سوره توبه آیه ۴۹٫. </ref><br/>
 این آیه شریفه یک نمونه از بهانه تراشی و توجیه [[گناه]] را ذکر کرده است. عدم حضور در جبهه [[دفاع]] از دین به بهانه به [[گناه]] افتادن در آینده، خود گناهی بزرگ است؛در حالی که وظیفه آن است که هم در جهاد مقدّس شرکت کنند و هم فرمان صریح الهی را زیر پا نگذارند و پس از حضور در جبهه نیز، باید چشم از [[گناه]] بپوشند و به دختران زیبا روی رومی ننگرند تا به گناه، آلوده نشوند. <br/>
-این گونه توجیهات نشان بی تفاوتی در برابر دین است. همین خصیصه را برخی از منافقان در جنگ احزاب داشتند؛محضر پیامبر عرض کردند: خانه‌های ما بدون حفاظ است و هیچ یک از خانه‌های انصار هم چون خانه‌های ما نیست و میان ما و طایفه «غطفان» که از شرق مدینه هجوم آورده‌اند حایل و مانع وجود ندارد. اجازه فرما به خانه‌های خود بازگردیم و از زنان و فرزندانمان [[دفاع]] کنیم: «و یَستَأذِنَ فَریقٌ مِنهُمُ النَّبیَّ یَقُولونَ إنَّ بُیُوتَنا عَورَهٌ و ما هِیَ بعَورَهٍ إن یُریدُونَ إلّا فِراراً؛و گروهی از آنان از پیامبر رخصت (ترک جهاد) می‌طلبیدند و می‌گفتند خانه‌های ما را حفاظی نیست در حالی که بدون حفاظ نبود. آن‌ها فقط می‌خواستند از جنگ فرار کنند». <ref>سوره احزاب آیه ۱۳٫. </ref> این هم بهانه‌ای دیگر بود برای شانه خالی کردن از تکلیف. <br/>
+این گونه توجیهات نشان بی تفاوتی در برابر دین است. همین خصیصه را برخی از منافقان در جنگ احزاب داشتند؛محضر پیامبر عرض کردند: خانه‌های ما بدون حفاظ است و هیچ یک از خانه‌های انصار هم چون خانه‌های ما نیست و میان ما و طایفه «غطفان» که از شرق مدینه هجوم آورده‌اند حایل و مانع وجود ندارد. اجازه فرما به خانه‌های خود بازگردیم و از زنان و فرزندانمان [[دفاع]] کنیم: «وَيَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ وَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارًا؛ و گروهی از آنان از پیامبر رخصت (ترک جهاد) می‌طلبیدند و می‌گفتند خانه‌های ما را حفاظی نیست در حالی که بدون حفاظ نبود. آن‌ها فقط می‌خواستند از جنگ فرار کنند». <ref>سوره احزاب آیه ۱۳٫. </ref> این هم بهانه‌ای دیگر بود برای شانه خالی کردن از تکلیف. <br/>
 این نسبت به توجیه [[گناه]] خود. بدتر از این، توجیه [[گناه]] دیگران است که [[گناه]] بسیار بزرگی است. گناه رابطه نامشروع پسر و دختر را به بهانه دوستی سالم پسر و دختر توجیه کردن! آلودگی و عشق‌های پست حیوانی را به نام عشق مقدّس خواندن! هرزگی و لاابالی گری را با این توجیه که دین ارتباط دل با خداست، توجیه کردن و کوچک جلوه دادن! به بهانه توسعه سیاسی، میدان دادن به گروه‌های منحرف برای تاختن به معنویات و مقدسات پذیرفته شده مردم و … جلوه‌ای دیگر از توجیه نادرست [[گناه]] است که ریشه در بی تفاوتی و حساس نبودن در برابر مقدسات دینی دارد. <br/>
@@ سطر ۱۵۳: / سطر ۱۵۳: @@
 معاویه در جنگ به روش زمامداران «هند» و «کسری» عمل می‌نمود، ولی علی(ع) به سربازانش دستور می‌داد: شما شروع به جنگ نکنید، بگذارید آن‌ها شروع کنند، فراریان را تعقیب نکنید، مجروحان را به قتل نرسانید. این سیاست علی(ع) بود. او همواره در پی رضای خدا بود. دست‌های خود را بسته بود جز در آن چه خدا رضایت داشت. <br/>
 آن‌ها که می‌گویند معاویه سیاستمدار بود لابد به مسأله قرآن بر سر نیزه و امثال آن تکیه می‌کنند ولی حقیقت این است که امام در این جا طریق پیشرفت را خوب می‌دانست و این طرفداران وی بودند که در اثر سرپیچی از فرمان حضرت در دام افتادند». <br/>
-از دیدگاه محدود و کوته بین منحرفان، «سیاست» به معنای مکر و حیله است. از دیدگاه قرآن کریم این انحراف بینش معلول «هواپرستی» است: «أفَرَأیتَ مَن اتَّخَذَ إلهَهُ و أضَلّهُ اللهُ عَلی عِلم وَ خَتَمَ عَلی سَمعِهِ و قَلبهِ و جَعَلَ عَلی بَصَرهِ غِشاوَهً فَمَن یَهدِیهِ مِن بَعدِ اللهِ أفَلا تَذَکَّرُون؛ آیا آن کس که هوسش را چون خدای خود گرفت و خدا از روی علم گمراهش کرد، و بر گوش و دلش مهر نهاد و بر دیدگانش پرده افکند، دیده‌ای؟ اگر خدا هدایت نکند چه کسی او را هدایت خواهد کرد. چرا پند نمی‌گیرید؟»<ref>سوره جاثیه آیه ۲۳٫. </ref><br/>
+از دیدگاه محدود و کوته بین منحرفان، «سیاست» به معنای مکر و حیله است. از دیدگاه قرآن کریم این انحراف بینش معلول «هواپرستی» است: «أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَى عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَى سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلَى بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَنْ يَهْدِيهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ؛ آیا آن کس که هوسش را چون خدای خود گرفت و خدا از روی علم گمراهش کرد، و بر گوش و دلش مهر نهاد و بر دیدگانش پرده افکند، دیده‌ای؟ اگر خدا هدایت نکند چه کسی او را هدایت خواهد کرد. چرا پند نمی‌گیرید؟»<ref>سوره جاثیه آیه ۲۳٫. </ref><br/>
 از این آیه استفاده می‌شود که هواپرستی از مهم‌ترین موانع درک حقیقت است و آنانکه در این وادی سیر می‌کنند معروف را منکر، و منکر را معروف می‌بینند. <br/>
 در روایتی حضرت امام صادق(ع) از جدّ بزرگوارش نبی اعظم(ص) نقل می‌کند که روزی حضرت می‌فرمود: «کیف بکم إذ أفسد نساؤکم و [[فسق]] شبابکم و لم تأمروا بالمعروف و لم تنهوا عن المنکر؟ ؛چه حالی خواهید داشت وقتی زنانتان فاسد و جوانانتان فاسق شدند و [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] نکردید؟!»<br/>
 گفتند: آیا چنین زمانی پیش می‌آید که امّت اسلام به این فاجعه مبتلا شود؟ حضرت فرمود: «نعم، و شرٌّ من ذلک کیف بکم إذا أمرتم بالمنکر و نهیتم عن المعروف؛ بله، و بدتر از آن هم اتفاق خواهد افتاد. چه حالی خواهید داشت آن گاه که امر به منکر و [[نهی از معروف]] کنید!» اصحاب گفتند آیا چنین اتفاقی خواهد افتاد؟ حضرت فرمود: «نعم، و شرّ من ذلک کیف بکم إذا رأیتم المعروف منکراً و المنکر معروفاً؛بله، و بدتر از آن هم می‌شود، چه حالی خواهید داشت آن گاه که معروف را منکر و منکر را معروف ببینید». <ref>بحار الأنوار، ج ۹۷، ص ۷۴٫. </ref><br/>
-قرآن کریم امر به منکر و [[نهی از معروف]] را از ویژگی‌های منافقان می‌شمرد. منافقان در فرهنگ قرآن آنانند که به مکتب ایمان نیاورده‌اند و فقط شعار آن را سر می‌دهند و آنان سمبل عالی بی تفاوتی در برابر دینند: «المُنافِقُونَ والمُنافِقاتُ بَعضُهُم مِن بَعض یَأمُرُون بالمُنکَر و یَنهَونَ عَن المَعرُوف؛ مردان و زنان منافق همه همانند یکدیگرند، آن‌ها امر به منکر و [[نهی از معروف]] می‌کنند»<ref>سوره توبه آیه ۶۷٫. </ref>. <br/>
+قرآن کریم امر به منکر و [[نهی از معروف]] را از ویژگی‌های منافقان می‌شمرد. منافقان در فرهنگ قرآن آنانند که به مکتب ایمان نیاورده‌اند و فقط شعار آن را سر می‌دهند و آنان سمبل عالی بی تفاوتی در برابر دینند: «الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمُنْكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ؛ مردان و زنان منافق همه همانند یکدیگرند، آن‌ها امر به منکر و [[نهی از معروف]] می‌کنند»<ref>سوره توبه آیه ۶۷٫. </ref>. <br/>
 == پا نویس ==

@@ سطر ۱۶۱: / سطر ۱۶۱: @@
 == پا نویس ==
 {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
-<div class="source"><span class="title">منبع: </span><span class="text"> [http://blog13.%20kowsarblog.%20ir/?p=3895&more=1&c=1&tb=1&pb=۱ وبلاگ نون والقلم(عصمتیه بابل)] - تاریخ برداشت: ۹۴/۱۱/۰۱
+<div class="source"><span class="title">منبع: </span><span class="text"> [http://blog13.kowsarblog.ir/?p=3895&more=1&c=1&tb=1&pb=1 وبلاگ نون والقلم(عصمتیه بابل)] - تاریخ برداشت: ۹۴/۱۱/۰۱
   </span></div>
 <br />
 [[رده: فهرست الفبایی مصادیق منکر]]

@@ سطر ۱۶۱: / سطر ۱۶۱: @@
 == پا نویس ==
 {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
-<div class="source"><span class="title">منبع: </span><span class="text"> [http: //blog13. kowsarblog. ir/?p=3895&more=1&c=1&tb=1&pb=۱ وبلاگ نون والقلم(عصمتیه بابل)] - تاریخ برداشت: ۹۴/۱۱/۰۱
+<div class="source"><span class="title">منبع: </span><span class="text"> [http://blog13.%20kowsarblog.%20ir/?p=3895&more=1&c=1&tb=1&pb=۱ وبلاگ نون والقلم(عصمتیه بابل)] - تاریخ برداشت: ۹۴/۱۱/۰۱
   </span></div>
 <br />
 [[رده: فهرست الفبایی مصادیق منکر]]

@@ سطر ۱۵۶: / سطر ۱۵۶: @@
 از این آیه استفاده می‌شود که هواپرستی از مهم‌ترین موانع درک حقیقت است و آنانکه در این وادی سیر می‌کنند معروف را منکر، و منکر را معروف می‌بینند. <br/>
 در روایتی حضرت امام صادق(ع) از جدّ بزرگوارش نبی اعظم(ص) نقل می‌کند که روزی حضرت می‌فرمود: «کیف بکم إذ أفسد نساؤکم و [[فسق]] شبابکم و لم تأمروا بالمعروف و لم تنهوا عن المنکر؟ ؛چه حالی خواهید داشت وقتی زنانتان فاسد و جوانانتان فاسق شدند و [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] نکردید؟!»<br/>
-گفتند: آیا چنین زمانی پیش می‌آید که امّت اسلام به این فاجعه مبتلا شود؟ حضرت فرمود: «نعم، و شرٌّ من ذلک کیف بکم إذا أمرتم بالمنکر و نهیتم عن المعروف؛بله، و بدتر از آن هم اتفاق خواهد افتاد. چه حالی خواهید داشت آن گاه که امر به منکر و [[نهی از معروف]] کنید!» اصحاب گفتند آیا چنین اتفاقی خواهد افتاد؟ حضرت فرمود: «نعم، و شرّ من ذلک کیف بکم إذا رأیتم المعروف منکراً و المنکر معروفاً؛بله، و بدتر از آن هم می‌شود، چه حالی خواهید داشت آن گاه که معروف را منکر و منکر را معروف ببینید». <ref>بحار الأنوار، ج ۹۷، ص ۷۴٫. </ref><br/>
+گفتند: آیا چنین زمانی پیش می‌آید که امّت اسلام به این فاجعه مبتلا شود؟ حضرت فرمود: «نعم، و شرٌّ من ذلک کیف بکم إذا أمرتم بالمنکر و نهیتم عن المعروف؛ بله، و بدتر از آن هم اتفاق خواهد افتاد. چه حالی خواهید داشت آن گاه که امر به منکر و [[نهی از معروف]] کنید!» اصحاب گفتند آیا چنین اتفاقی خواهد افتاد؟ حضرت فرمود: «نعم، و شرّ من ذلک کیف بکم إذا رأیتم المعروف منکراً و المنکر معروفاً؛بله، و بدتر از آن هم می‌شود، چه حالی خواهید داشت آن گاه که معروف را منکر و منکر را معروف ببینید». <ref>بحار الأنوار، ج ۹۷، ص ۷۴٫. </ref><br/>
 قرآن کریم امر به منکر و [[نهی از معروف]] را از ویژگی‌های منافقان می‌شمرد. منافقان در فرهنگ قرآن آنانند که به مکتب ایمان نیاورده‌اند و فقط شعار آن را سر می‌دهند و آنان سمبل عالی بی تفاوتی در برابر دینند: «المُنافِقُونَ والمُنافِقاتُ بَعضُهُم مِن بَعض یَأمُرُون بالمُنکَر و یَنهَونَ عَن المَعرُوف؛ مردان و زنان منافق همه همانند یکدیگرند، آن‌ها امر به منکر و [[نهی از معروف]] می‌کنند»<ref>سوره توبه آیه ۶۷٫. </ref>. <br/>
 == پا نویس ==
 {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
-<div class="source"><span class="title">منبع: </span><span class="text"> [http: //blog13. kowsarblog. ir/?p=3895&more=1&c=1&tb=1&pb=1 وبلاگ نون والقلم(عصمتیه بابل)] - تاریخ برداشت: ۹۴/۱۱/۰۱
+<div class="source"><span class="title">منبع: </span><span class="text"> [http: //blog13. kowsarblog. ir/?p=3895&more=1&c=1&tb=1&pb=۱ وبلاگ نون والقلم(عصمتیه بابل)] - تاریخ برداشت: ۹۴/۱۱/۰۱
   </span></div>
 <br />
 [[رده: فهرست الفبایی مصادیق منکر]]

@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
 |}
-<p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>
+<p class="relatesubject">مصادیق مرتبط</p>
 {| class="wikitable"
 |-
 ! ردیف !! عنوان
 |}
 <p class="relatemedia">چندرسانه‌ای مرتبط</p>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۳۵
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 |-
 | ۶ || [[سکوت دربرابرحاکم ظالم]]
 |}

@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۳: @@
 == نشانه‌های بی تفاوتی در برابر منکرات در جامعه ==
 بی توجهی به مقوله فرهنگ،ضعف و عدم کارآمدی برخی از متولیان و نهادها،فقدان شناخت دقیق جبهه مهاجم و برنامه‌هایش،نبود راهبرد و هماهنگی لازم در بین قوا،ضعف کمی و کیفی و عدم تناسب تولیدات فرهنگی از حیث محتوا،ارائه  توزیع اثر و میزان اثر گذاری،عدم اهتمام لازم به کادر سازی و توجه به منابع انسانی،وجود اختلافات و کارهای سیاسی و سلیقه‌ای،همه حکایت از عدم تحقق مهندسی فرهنگی در کشور دارد آن هم در سال‌هایی که باید تمدن اسلامی شکل گیرد و نظام بر اساس جبهه متحد فرهنگی به قله‌های شکوفایی خویش دست یابد،فرصت‌های مغتنمی که گاه با غفلت و بی تفاوتی و اهمال کاری از دست می‌رود و این‌ها همه دغدغه کسی است که سال‌ها با نوازس هشدارهایش،تهاجم فرهنگی،شبیخون فرهنگی،ناتوی فرهنگی،غارت فرهنگی و قتل عام فرهنگی! را گوشزد می‌کند و ماشاهد این همه منکر در جامعه اسلامی هستیم …<br/>
 از جلوه‌های برجسته تساهل و تسامح در دین،بی تفاوتی در برابر منکر  در جامعه  است.معامله گران بر سر دین و طرفداران آزادی بی حد و مرز هم با گفتار و هم با رفتار خویش مروّج این نوع تساهل و تسامح در جامعه‌اند.بی تفاوتی در برابر منکر ابعادی دارد:<br/>