فرهنگ مصادیق:بدعت - ویکی شیعه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi در ‏۱۹ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۱۰

2017-02-07T11:10:23Z

Fayzi: Fayzi صفحهٔ بدعت - ویکی شیعه را به فرهنگ مصادیق:بدعت - ویکی شیعه منتقل کرد

2017-01-05T04:56:25Z

Fayzi صفحهٔ بدعت - ویکی شیعه را به فرهنگ مصادیق:بدعت - ویکی شیعه منتقل کرد

Kazem: /* پانویس */

2016-06-28T08:18:40Z

‏پانویس

User2 در ‏۶ تیر ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۱۲

2016-06-26T11:12:17Z

User2 در ‏۶ تیر ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۵۱

2016-06-26T10:51:28Z

User2: /* نمونه‌هایی از بدعت‌ها در میان مسلمانان */

2016-06-25T18:49:55Z

‏نمونه‌هایی از بدعت‌ها در میان مسلمانان

User2: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-06-25T18:48:02Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 == بدعت در قرآن ==
 در قرآن کریم، واژه [[بدعت]] به کار نرفته، اما مشتقّات ماده «بدع»، در چهار آیه آمده‌اند؛ دو بار در هیئت کلمه «بدیع» به عنوان صفت خداوند:<br/>
-«بَدِیعُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ؛ نوپدید آورنده آسمان‌ها و زمین است» <ref>بقره: آیه ۱۱۷، انعام: آیه ۱۰۱.</ref><br/>
+«بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ؛ نوپدید آورنده آسمان‌ها و زمین است» <ref>بقره: آیه ۱۱۷، انعام: آیه ۱۰۱.</ref><br/>
 و یک بار در هیئت واژه «بِدع» برای نفی صفت «بدع» از پیامبر اکرم(ص):<br/>
-قُلْ مَا کنتُ بِدْعًا مِّنَ الرُّسُلِ...﴿۹﴾ (ترجمه: بگو: «من از [میان] پیامبران، نودرآمدی نبودم...)<ref>احقاف-۹.</ref><br/>
+قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِنَ الرُّسُلِ (ترجمه: بگو: «من از [میان] پیامبران، نودرآمدی نبودم...)<ref>احقاف-۹.</ref><br/>
 و یک بار در هیئت واژه «ابتداع» برای اشاره به رهبانیت مسیحیان که تنها در اینجا به معنای اصطلاحی [[بدعت]] به کار رفته است:<br/>
-...وَرَهْبَانِیةً ابْتَدَعُوهَا...﴿۲۷﴾ (ترجمه: ...و [اما] ترک دنیایی که از پیش خود درآوردند...)<ref>حدید-۲۷.</ref><br/>
+...وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا... (ترجمه: ...و [اما] ترک دنیایی که از پیش خود درآوردند...)<ref>حدید-۲۷.</ref><br/>
 هرچند قرآن کریم در منع و حرمت بدعت، بدین اصطلاح تصریح نکرده، اما می‌توان از آیات متعددی در قرآن کریم، حرمت و منع [[بدعت]] در دین را به دست آورد از جمله:<br/>
-یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْکمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِی شَیءٍ فَرُدُّوهُ إِلَی اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ کنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیوْمِ الْآخِرِ ذلِک خَیرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِیلا<ref>نساء/۵۹.</ref>:ای کسانی که ایمان آوردهاید، از خدا اطاعت کنید و از رسول و اولو الامر خویش فرمان برید. و چون در امری اختلاف کردید اگر- به خدا و روز قیامت ایمان دارید- به خدا و پیامبر رجوع کنید. در این خیر شماست و سرانجامی بهتر دارد.<br/>
+يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا<ref>نساء/۵۹.</ref>:ای کسانی که ایمان آوردهاید، از خدا اطاعت کنید و از رسول و اولو الامر خویش فرمان برید. و چون در امری اختلاف کردید اگر- به خدا و روز قیامت ایمان دارید- به خدا و پیامبر رجوع کنید. در این خیر شماست و سرانجامی بهتر دارد.<br/>
-وَ ما آتاکمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ<ref>حشر/ ۷.</ref>: آنچه را پیامبر به شما عطا کرد برگیرید و از آنچه شما را نهی کرد، بازایستید و از خدا پروا کنید.<br/>
+مَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ<ref>حشر/ ۷.</ref>: آنچه را پیامبر به شما عطا کرد برگیرید و از آنچه شما را نهی کرد، بازایستید و از خدا پروا کنید.<br/>
-وَ ما کانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَی اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ یکونَ لَهُمُ الْخِیرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ یعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً مُبیناً<ref>احزاب/ ۳۶.</ref>: و هیچ مرد و زن مؤمنی را نرسد هنگامی که خدا و پیامبرش کاری را حکم کنند، برای آنان در کار خودشان اختیار باشد؛ و هرکس خدا و پیامبرش را نافرمانی کندیقیناً به صورتی آشکار گمراه شده است.<br/>
+وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَمَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا مُبِينًا<ref>احزاب/ ۳۶.</ref>: و هیچ مرد و زن مؤمنی را نرسد هنگامی که خدا و پیامبرش کاری را حکم کنند، برای آنان در کار خودشان اختیار باشد؛ و هرکس خدا و پیامبرش را نافرمانی کندیقیناً به صورتی آشکار گمراه شده است.<br/>
-قُلْ أَ رَأَیتُمْ ما أَنْزَلَ اللَّهُ لَکمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالاً قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَکمْ أَمْ عَلَی اللَّهِ تَفْتَرُون<ref>یونس/۵۷.</ref>: بگو: به من خبر دهید که آنچه خدا از رزق برای شما نازل کرده و شما بخشی از آن را حرام و بخشی را حلال کردید؛ بگو : آیا خدا این حرام و حلال کردن را به شمااجازه داده یا بر خدا دروغ می‌بندید؟<br/>
+قُلْ أَرَأَيْتُمْ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَرَامًا وَحَلَالًا قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ<ref>یونس/۵۷.</ref>: بگو: به من خبر دهید که آنچه خدا از رزق برای شما نازل کرده و شما بخشی از آن را حرام و بخشی را حلال کردید؛ بگو : آیا خدا این حرام و حلال کردن را به شمااجازه داده یا بر خدا دروغ می‌بندید؟<br/>
-وَ إِذا تُتْلی عَلَیهِمْ آیاتُنا بَیناتٍ قالَ الَّذینَ لا یرْجُونَ لِقاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَیرِ هذا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ ما یکونُ لی أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقاءِ نَفْسی إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ ما یوحی إِلَی إِنِّی أَخافُ إِنْ عَصَیتُ رَبِّی عَذابَ یوْمٍ عَظیمٍ<ref>یونس/۱۵.</ref>: هنگامی که آیات روشن ما را بر آنان می‌خوانند، کسانی که لقاء ما را امید ندارند،می‌گویند : قرآنی غیر این بیاور یا آن را تغییر ده. بگو : مرا نرسد که آن را از نزد خود تغییر دهم. جز آنچه را به من وحی می‌شود، پیروی نمی‌کنم و اگر پروردگارم را نافرمانی کنم، از عذاب روزی بزرگ می‌ترسم.<br/>
+وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هَذَا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقَاءِ نَفْسِي إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَى إِلَيَّ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ<ref>یونس/۱۵.</ref>: هنگامی که آیات روشن ما را بر آنان می‌خوانند، کسانی که لقاء ما را امید ندارند،می‌گویند : قرآنی غیر این بیاور یا آن را تغییر ده. بگو : مرا نرسد که آن را از نزد خود تغییر دهم. جز آنچه را به من وحی می‌شود، پیروی نمی‌کنم و اگر پروردگارم را نافرمانی کنم، از عذاب روزی بزرگ می‌ترسم.<br/>
-أَمْ لَهُمْ شُرَکاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّینِ ما لَمْ یأْذَنْ بِهِ اللَّهُ وَ لَوْ لا کلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِی بَینَهُمْ وَ إِنَّ الظَّالِمینَ لَهُمْ عَذابٌ أَلیم<ref>شوری، ۲۱.</ref>: آیا مشرکان و کافران معبودانی دارند که بی‌اذن خداآیینی را برای آنان پایه گذاری کرده‌اند؟! اگر فرمان خدا بر مهلت یافتنشان نبود، بی‌گمان میانشان [به نابودی] حکم می‌شد؛ بی‌تردید برای ستمکاران عذابی دردناک خواهد بود.<br/> [[بدعت]] در احادیث
+أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ وَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ<ref>شوری، ۲۱.</ref>: آیا مشرکان و کافران معبودانی دارند که بی‌اذن خداآیینی را برای آنان پایه گذاری کرده‌اند؟! اگر فرمان خدا بر مهلت یافتنشان نبود، بی‌گمان میانشان [به نابودی] حکم می‌شد؛ بی‌تردید برای ستمکاران عذابی دردناک خواهد بود.<br/> [[بدعت]] در احادیث
 مجموع احادیث شیعه و سنی، بر حرمت [[بدعت]] دینی و بزرگی [[گناه]] آن دلالت می‌کنند. مضمون برخی از این روایات چنین است:<br/>
 از امور تازه‌درست‌کردن‌در دین‌باید پرهیز کرد، زیرا هر بدعتی‌گمراهی‌است.<ref>ابن‌ماجه، ۱۶-۱۷؛ دارمی، ۲/۴۵؛ برقی، ۱/۳۲۸؛ مجلسی، بحار...، ۲/۲۶۳.</ref><br/>

@@ سطر ۱۱۶: / سطر ۱۱۶: @@
 <div class="hold">
-<div class="return">بازگشت به [[مبارزه با بدعت‌ها]] </div>
+<div class="return">بازگشت به [[بدعت ]] </div>
 </div>

@@ سطر ۱۱۶: / سطر ۱۱۶: @@
 <div class="hold">
-<div class="return">بازگشت به [[بدعت ]] </div>
+<div class="return">بازگشت به [[مبارزه با بدعت‌ها]] </div>
 </div>

@@ سطر ۱۱۶: / سطر ۱۱۶: @@
 <div class="hold">
-<div class="return">بازگشت به [[مبارزه با بدعت‌ها]] </div>
+<div class="return">بازگشت به [[بدعت ]] </div>
 </div>

@@ سطر ۸۹: / سطر ۸۹: @@
 اما این تقسیم خلیفه دم قابل پذیرش نیست. زیرا [[بدعت]] به معنای اضافه یا کم کردن امور دینی خوب و بد ندارد بلکه همیشه بد و ناپسند است.<br/>
 البته اگر مقصود از [[بدعت]] معنای لغوی آن باشد، یعنی هر کاری نو و جدید که ارتباطی با دین هم نداشته باشد، آنگاه می‌توان [[بدعت]] را تقسیم نمود و یکی از اقسام آن [[بدعت]] حرام خواهد بود. چنانچه شهید اول در کتاب «القواعد و الفوائد»<ref>شهید اول، القواعد و الفوائد، ج۲، ص۱۴۵.</ref> می‌فرماید هر نوع بدعتی حرام نیست بلکه [[بدعت]] به پنج قسم تقسیم می‌شود:<br/>
- [[بدعت]] واجب: مانند نوشتن، گردآوری و تدوین سنت پیامبر(ص)<br/> [[بدعت]] حرام: مانند شستن پا در وضو، زیرا وظیفه مسح است نه شستن [[بدعت]] مستحب: مانند ساختن مدرسه که کاری نیکو و قابل ستایش است [[بدعت]] مکروه: مانند تغییر در امور مستحب، مکروه می‌باشد. مثلاً کسی که در تسبیحات حضرت زهرا (علیها السلام) ذکر را سی بار بگوید.<br/> [[بدعت]] مباح: تغییر و تحول در امور زندگی است.مانند غذاها یا لباسها یا عادات جدید که در زمان پیامبر(ص) وجود نداشت. مثلاً گرفتن سبوس از آرد گندم که قبلاً در نان وجود داشت و اینک ندارد.<br/>
+=== بدعت واجب ===
 واضح است که مقصود شهید اول تقسیم معنای لغوی [[بدعت]] است. نه [[بدعت]] به معنای اضافه کردن یا کاستن از دین.<br/>
 ابن عبدالسلام نیز مشابه این تقسیم بندی را دارد اما او مفهوم اصطلاحی [[بدعت]] را تقسیم نموده و از این رو قابل پذیرش نیست. چرا که اگر مقصود [[بدعت]] به معنای اصطلاحی و دستکاری در دین باشد (مانند نماز تراویح)، فقط و فقط یک نوع است که حرام است.<br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۶ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۴:۵۶
(بدون تفاوت)