فرهنگ مصادیق:بدعت و بدعت گذاری در اسلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi: /* فهرست منابع */

2017-02-07T11:03:22Z

‏فهرست منابع

Fayzi در ‏۱۹ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۰۲

2017-02-07T11:02:33Z

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-05T06:55:28Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

Fayzi: Fayzi صفحهٔ بدعت و بدعت گذاری در اسلام را به فرهنگ مصادیق:بدعت و بدعت گذاری در اسلام منتقل کرد

2017-01-05T04:56:13Z

Fayzi صفحهٔ بدعت و بدعت گذاری در اسلام را به فرهنگ مصادیق:بدعت و بدعت گذاری در اسلام منتقل کرد

Kazem: /* فهرست منابع */

2016-06-28T08:17:04Z

‏فهرست منابع

User2 در ‏۶ تیر ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۱۲

2016-06-26T11:12:06Z

User2 در ‏۶ تیر ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۵۱

2016-06-26T10:51:11Z

User2: /* آیا بزرگداشت پیامبراسلام و امامان معصوم علیهم السلام بدعت است؟ */

2016-06-25T18:25:56Z

‏آیا بزرگداشت پیامبراسلام و امامان معصوم علیهم السلام بدعت است؟

User2: /* عدم حمایت و رویگرداندن از بدعت گذاران */

2016-06-25T18:25:37Z

‏عدم حمایت و رویگرداندن از بدعت گذاران

User2: /* تعریف بدعت */

2016-06-25T18:25:14Z

‏تعریف بدعت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۰۳
سطر ۱۵۲:		سطر ۱۵۲:
	۱۰- سیره نبوی، ابن هشام<br/>		۱۰- سیره نبوی، ابن هشام<br/>

		+	== پانویس ==
		+	{{پانویس\|colwidth=30em\|۲}}
	<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://old.ido.ir/a.aspx?a=1389032305 سازمان تبلیغات اسلامی] - تاریخ برداشت: 95/04/05 </span></div>		<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://old.ido.ir/a.aspx?a=1389032305 سازمان تبلیغات اسلامی] - تاریخ برداشت: 95/04/05 </span></div>

@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 ( البدعه فی الشرع، ما حدث بعد الرسول (بماانه من الدین) و لم کن فیه نص علی الخصوص ولا یکون داخلا فی بعض العمومات.) [[بدعت]] درشرع چیزی است که پس ازرسول گرامی حادث شده ودلیل شرعی خاص یاعام نیز برجوازآن درکارنباشد.<br/>
 ابن [[حجر]] عسقلانی دانشمند مشهور اهل سنت می‌گوید: (البدعه ما احدث و لیس له اصل فی الشرع و ما کان له اصل یدل علیه الشرع فلیس به بدعه) . بدعه چیزی است که (پس ازپیامبر ) پدید آمده باشد و دلیلی حاکی از جواز آن در شریعت یافت نشود و آن چیزی که اصل و ریشه‌ای در دین دارد [[بدعت]] نخواهد بود .<br/>
-مثلا: رسول اکرم فریضه یومیه را، ۱۷رکعت تعیین فرموده است. اگرکسی تعداد رکعت‌های آن را افزایش دهد این [[بدعت]] است.یا قرآن [[ازدواج]] با محارم را تحریم کرده است،اگرکسی برخی از انهارا حلال اعلام کندا ین کار [[بدعت]] در دین به شمار می‌رود.<br/>ر
+مثلا: رسول اکرم فریضه یومیه را، ۱۷ رکعت تعیین فرموده است. اگرکسی تعداد رکعت‌های آن را افزایش دهد این [[بدعت]] است.یا قرآن [[ازدواج]] با محارم را تحریم کرده است،اگرکسی برخی از انهارا حلال اعلام کندا ین کار [[بدعت]] در دین به شمار می‌رود.<br/>ر
 باتوجه به این تقسیم می‌توان نتیجه گرفت که قسم اول مصداق روشن اطاعت و سومی مصداق واضح [[بدعت]] است ولی قسم دوم را نمی‌توان [[بدعت]] خواند چون اگرشارع مقدس اساس حکمی را بیان کرده ولی شکل وصورت آن را محدود نکرده باشد طبعا هر نوع دگرگونی درکیفیت اجرای آن امری مطلوب بوده [[بدعت]] نخواهد بود .<br/>
@@ سطر ۶۶: / سطر ۶۶: @@
 === بر دوش کشیدن بار گناه دیگران ===
 بسیاری از گناهان مسؤلیت فردی دارد هر چند [[گناه]] کبیره محسوب می‌شوند مانند ارتکاب اعمال منافی عفت، نوشیدن شراب و سایر محرمات، ولی خطرناک‌ترین گناهان گناهانی است که گروه دیگری را به [[گناه]] می‌افکند بار چنین گناهانی بر دوش بنیانگذار آن است بی آنکه چیزی از بار گناهان آنها کم شود. [[بدعت]] گزاران در این گروه جای دارند. <br/>
-بسیاری از بدعتها به خاطر شرایطی به سرعت پخش می‌شوند و گاه در طول زمان باقی می‌مانند و گروه‌های کثیری را به انحراف می‌کشانند و شخص [[بدعت]] گزار باید جریمه تمام آنهارابپردازد. قران مجیددربارهٔ این گونه اشخاص می‌فرماید: ولیحملن اثقالهم و اثقالاٌ مع اثقالهم و لیسألن یوم القیامة عما کانوا یفترون. آنها بار سنگین گناهان خویش را بر دوش می‌کشند و همچنین بارهای سنگین دیگری را علاوه بر بارهای سنگین خویش. و روز قیامت به یقین از تهمت‌هایی که می‌بستند سوال خواهد شد .<br/>
+بسیاری از بدعتها به خاطر شرایطی به سرعت پخش می‌شوند و گاه در طول زمان باقی می‌مانند و گروه‌های کثیری را به انحراف می‌کشانند و شخص [[بدعت]] گزار باید جریمه تمام آنهارابپردازد. قران مجید دربارهٔ این گونه اشخاص می‌فرماید: وَلَيَحْمِلُنَّ أَثْقَالَهُمْ وَأَثْقَالًا مَعَ أَثْقَالِهِمْ وَلَيُسْأَلُنَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَمَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ.<ref>عنکبوت؛ آیه 13</ref> آنها بار سنگین گناهان خویش را بر دوش می‌کشند و همچنین بارهای سنگین دیگری را علاوه بر بارهای سنگین خویش. و روز قیامت به یقین از تهمت‌هایی که می‌بستند سوال خواهد شد .<br/>
-در آیه دیگری می‌فرماید :لیحملوااوزارهم کاملة یوم القیامة و من اوزارالذین یضلونهم بغیر علم الا ساء ما یزرون. روز قیامت آنها باید بار گناهان خود را به طور کامل بر دوش کشند هم بخشی از گناهان کسانی را که به خاطر جهل، گمراهشان می‌سازند آگاه باشید آنها بار سنگین بدی بر دوش می‌کشند .<br/>
+در آیه دیگری می‌فرماید: لِيَحْمِلُوا أَوْزَارَهُمْ كَامِلَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمِنْ أَوْزَارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ أَلَا سَاءَ مَا يَزِرُونَ.<ref>نحل؛ آیه 25</ref> روز قیامت آنها باید بار گناهان خود را به طور کامل بر دوش کشند هم بخشی از گناهان کسانی را که به خاطر جهل، گمراهشان می‌سازند آگاه باشید آنها بار سنگین بدی بر دوش می‌کشند .<br/>
 قال رسول الله (ص): ایاک ان تسن سنة بدعة فان العبد اذا سن سنه سیئة لحقه وزرها و وزر من عمل بها. مبادا سنتی را [[بدعت]] گذاری زیرا اگر بنده سنت بدی را بوجود آورد [[گناه]] آن و [[گناه]] کسی که به آن عمل کند به گردن اوست .<br/>
 بزرگترین خطر اینگونه گناهان آن است که غالباً قابل توبه نیست چرا که شرط توبه شستن آثار [[گناه]] است چگونه انسان می‌تواند آثار اینگونه گناهان را که گاه منطقه وسیعی را فرا می‌گیرد یا بسیاری از کسانی که آلوده به آن شده‌اند از دنیا رفته‌اند یا در آینده که این پایه گذار از دنیا می‌رود به وجود می‌آیند بزداید.<br/>
@@ سطر ۹۲: / سطر ۹۲: @@
 == آیا بزرگداشت پیامبراسلام و امامان معصوم علیهم السلام بدعت است؟ ==
-هر عملی که به شرع مقدس نسبت می‌دهیم یا باید مستند به دلیل خاص باشد یعنی اصل و فرع، حقیقت و شکل آن بیان شده باشد مانند نماز، روزه، [[حج]] یعنی آنجه مربوط به این عبادات است تمام خصوصیاتش بیان شده است انجام چنین عباداتی به عنوان دین ا طاعت خدا محسوب می‌شود. یااصل وضابطه کلی آن در شرع بیان شده است ولی شکل وصورت آن را به حسب شرایط و مقتضیات زمان به مردم واگذار نموده است مانند اصل [[دفاع]] از اسلام و نوامیس مسلمین که یک فریضه الهی است مسلمانان باید پیوسته بر توان رزمی خود بیفزایند تا قدرتمندان جهان از آنها حساب ببرند. قرآن این حقیقت را چنین بیان فرموده است:واعدوا لهم ما استطعتم من قوة. دربرابر کافران تا می‌توانید نیرو آماده کنید.<br/>
+هر عملی که به شرع مقدس نسبت می‌دهیم یا باید مستند به دلیل خاص باشد یعنی اصل و فرع، حقیقت و شکل آن بیان شده باشد مانند نماز، روزه، [[حج]] یعنی آنجه مربوط به این عبادات است تمام خصوصیاتش بیان شده است انجام چنین عباداتی به عنوان دین ا طاعت خدا محسوب می‌شود. یااصل وضابطه کلی آن در شرع بیان شده است ولی شکل وصورت آن را به حسب شرایط و مقتضیات زمان به مردم واگذار نموده است مانند اصل [[دفاع]] از اسلام و نوامیس مسلمین که یک فریضه الهی است مسلمانان باید پیوسته بر توان رزمی خود بیفزایند تا قدرتمندان جهان از آنها حساب ببرند. قرآن این حقیقت را چنین بیان فرموده است: وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ.<ref>انفال؛ آیه 60</ref> دربرابر کافران تا می‌توانید نیرو آماده کنید.<br/>
 بی شک شکل واجرای این اصل در هرزمان فرق می‌کند. رهبری اسلامی بایددرهر عصری ارتش اسلام را با پیشرفته‌ترین سلاح‌ها مجهز کند تا برتری مسلمانان بر کافران محفوظ بماند از این رو سرباز گیری و خدمت زیر پرچم جوانان به اقتضاء شرایط زمان عمل به روح این آیه و تحقق بخشیدن به یک اصل قرآنی است. بنا بر این هر چیزی که بر اساس اصلی در اسلام است هر چند شکل و کیفیت آن معین نشده باشد عملی دینی محسوب شده از دایره شرک و [[بدعت]] خارج است. <br/>
 در خصوص بزرگداشت پیامبر و امامان معصوم (ع) در میان شیعیان این اعتقاد نیست که دردین اسلام دستور خاص آمده است بلکه براساس یک اصل کلی درکتاب و سنت است و آن تکریم و محبت نسبت به پیامبر و عترت او است. پس این اصل اسلامی درهرعصری برای خود اشکال وصورتهای مختلفی دارد اما آیات و روایاتی که مسلمانان را به دوستی و تکریم پیامبر دعوت می‌کند: <br/>
-۱- و من یتول الله ورسوله والذین آمنوا فان حزب الله هم الغالبون.هرکس خداو پیامبر ومومنان را دوست بدارد پس حزب خدا پیروز است.<br/>
+۱- وَمَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ.<ref>مائده؛ آیه 56</ref> هرکس خداو پیامبر ومومنان را دوست بدارد پس حزب خدا پیروز است.<br/>
-۲- فالذین امنوا به و عزروه و نصروه و اتبعوا النور الذی انزل معه اولیک هم المفلحون. و آنانکه به او ایمان آوردند و او را گرامی داشتند ویاری کردند و از نوری که بر او نازل شده پیروی نمودندرستگارانند. <br/>
+۲- فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ.<ref>اعراف؛ آیه 157</ref> و آنانکه به او ایمان آوردند و او را گرامی داشتند ویاری کردند و از نوری که بر او نازل شده پیروی نمودندرستگارانند. <br/>
 خداوند در این آیه برای رستگاران چهار ویژگی می‌شمارد: ایمان به پیامبر، تکریم او، یاری کردن او و پیروی از آنچه بر او نازل شده است. شاهد گفتار کلمه "عزروه"است که به معنای تکریم و گرامیداشت پیامبر است نه کمک کردن به او زیرا مسأله کمک کردن در جمله "و نصروه" آمده است و تکریم او منحصر به روزگار حیات مادی نیست همان گونه که ایمان به او نیز چنین نیست.<br/>
 درکلمات پیامبر گرامی اسلام مسأله حب نبی (ص) و دوست داشتن او بسیار واردشده و بر آن تأکید گردیده است. برای نمونه به نقل دو روایت اکتفا می‌کنیم:<br/>

@@ سطر ۱۵۵: / سطر ۱۵۵: @@
 <div class="hold">
-<div class="return">بازگشت به [[مبارزه با بدعت‌ها]] </div>
+<div class="return">بازگشت به [[بدعت ]] </div>
 </div>

@@ سطر ۱۵۵: / سطر ۱۵۵: @@
 <div class="hold">
-<div class="return">بازگشت به [[بدعت ]] </div>
+<div class="return">بازگشت به [[مبارزه با بدعت‌ها]] </div>
 </div>

@@ سطر ۱۵۵: / سطر ۱۵۵: @@
 <div class="hold">
-<div class="return">بازگشت به [[مبارزه با بدعت‌ها]] </div>
+<div class="return">بازگشت به [[بدعت ]] </div>
 </div>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۶ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۴:۵۶
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۹۶: / سطر ۹۶: @@
 در خصوص بزرگداشت پیامبر و امامان معصوم (ع) در میان شیعیان این اعتقاد نیست که دردین اسلام دستور خاص آمده است بلکه براساس یک اصل کلی درکتاب و سنت است و آن تکریم و محبت  نسبت  به پیامبر و عترت او است .  پس این اصل اسلامی درهرعصری برای خود اشکال وصورتهای مختلفی دارد اما آیات وروایاتی که مسلمانان را به دوستی و تکریم پیامبر دعوت می‌کند :    <br/>
 ۱- و من یتول الله ورسوله والذین آمنوا فان حزب الله هم الغالبون.هرکس خداو پیامبر ومومنان را دوست بدارد پس حزب خدا پیروز است.<br/>
- ۲- فالذین امنوا به و عزروه و نصروه واتبعوا النور الذی انزل معه اولیک هم المفلحون.  و آنانکه به او ایمان آوردند و او را گرامی داشتند ویاری کردند  و از نوری که بر او نازل شده پیروی نمودندرستگارانند.             <br/>
+۲- فالذین امنوا به و عزروه و نصروه واتبعوا النور الذی انزل معه اولیک هم المفلحون.  و آنانکه به او ایمان آوردند و او را گرامی داشتند ویاری کردند  و از نوری که بر او نازل شده پیروی نمودندرستگارانند.             <br/>
 خداوند در این آیه برای رستگاران چهار ویژگی می‌شمارد : ایمان به پیامبر ،تکریم او ،یاری کردن او و پیروی از آنچه بر او نازل شده است. شاهد گفتار کلمه "عزروه"است که  به معنای تکریم و گرامیداشت پیامبر است  نه کمک کردن  به او زیرا مسأله کمک کردن در جمله "ونصروه"آمده است وتکریم او منحصر به روزگار حیات مادی نیست همان گونه که ایمان به او نیز چنین نیست.<br/>
 درکلمات پیامبر گرامی اسلام مسأله حب نبی (ص) و دوست داشتن او بسیار واردشده و بر آن تأکید گردیده است . برای نمونه به نقل دو روایت اکتفا می‌کنیم:<br/>

@@ سطر ۸۱: / سطر ۸۱: @@
 هر نوع حمایت یا تأیید ی که موجب تقویت [[بدعت]] و تشویق و تکریم  [[بدعت]] گذار  بیانجامد  تخریب اسلام  و ارزشهای دینی به حساب آمده در اسلام مورد نکوهش قرارگرفته است بلکه روی گرداندن از آنها مورد تکریم قرار گرفته و تشویق شده است .<br/>
 ۱ - قال رسول الله (ص): من تبسم فی وجه مبتدع، فقد اعان علی هدم دینه . هر که به روی [[بدعت]] گزار لبخند  بزند به  نابود کردن دین خود کمک کرده است.<br/>
- ۲- قال علی (ع) : من مشی الی صاحب  بدعة  فو قره  فقد سعی فی هدم  الاسلام . هرکسی با [[بدعت]] گذار  همگام شد  و با او راه رفت و به او حرمت و احترام گذاشت محققأدر ویرانی اسلام تلاش کرده است.   <br/>
+۲- قال علی (ع) : من مشی الی صاحب  بدعة  فو قره  فقد سعی فی هدم  الاسلام . هرکسی با [[بدعت]] گذار  همگام شد  و با او راه رفت و به او حرمت و احترام گذاشت محققأدر ویرانی اسلام تلاش کرده است.   <br/>
 ۳- قال رسول الله(ص) : من  و قر صاحب  بدعه  فقد اعان علی هدم  الاسلام  . هر کسی به [[بدعت]] گزاری احترام کند  بر ویران کردن اساس اسلام کمک کرده است. <br/>
 ۴-قال الصادق(ع)  : لا تصحبوا  اهل البدع  و لا تجالسوهم فتصیروا عند الناس کواحد منهم . قال رسول الله(ص): المرء علی الدین خلیله و قرینه . با [[بدعت]] گزاران هم حبت نشوید و با آنها همنشین نگردید که در چشم مردم همانند  یکی از آنها خواهید بود که رسول خدا فرمود : مرد  بر دین دوست و هم صحبت خویش است.               <br/>
 ۵- قال رسول الله (ص) : اذا رأیتم  صاحب  بدعة  فاکفهر وا فی وجهه . هرگاه  [[بدعت]] گزاری دیدید به او  رو ترش نمایید.<br/>
 ۶- قال رسول الله (ص) : من اعرض عن صاحب  بدعة  بغضا له  ملا ا لله قلبه یقینا و رضا . هر که از سر بغض و دشمنی از [[بدعت]] گزار اعراض کند  خداوند دل او را آکنده از یقین و خشنودی نماید.  <br/>
 === وظیفه سنگین عالمان ===
 عالمان آگاه رسالت پاسداری از دین و مرزبانی ایمان  و اعتقاد مردم را عهده دارند.  نبی اکرم (ص) فرمود: اذا ظهر البدع فی امتی  فلیظهر العالم علمه و الا فعلیه لعنةالله و الملائکة والناس اجمعین .   <br/>

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 [[بدعت]] درلغت به معنای کاری نو وبی سابقه است که نمونه قبلی نداشته باشد. قرآن کریم خداوند را چنین توصیف می‌کند : بدیع السموات والارض. او پدید آورنده آسمانها و زمین است. (که آنها را بدون الگو و نمونه پیشین آفریدهاست. همچنین درتوصیف پیامبرمی فرماید: قل ما کنت بدعا من الرسل بگو من میان پیامبران پدیده نو ظهوری نیستم. (بلکه پیش از من نیز پیامرانی آمده‌اند).<br/>
 راغب می‌گوید:  الابداع انشاء صنعه بلا احتذاء و اقتداء و منه قیل رکیه بدیع ای جدیده الحفر. ابداع، پدید آوردن چیزی است که نمونه و سابقه نداشته با شد و چاهی راکه تازه حفرکرده باشند بدیع می‌گویند. بنابراین هر چیز جدید و بی سا بقه را بدیع و کار نو ظهور را [[بدعت]] گویند.<br/>
- [[بدعت]] در اصطلاح  شرع عبارت از افزودن چیزی بر دین یا کاستن چیزی از آن بدون دلیل  معتبر درکتاب و سنت. به تعبیر فقهاء « ادخال مالیس من الدین فی الدین » وارد کردن چیزی در دین که درآن وجود ندارد. یعنی کسی  بیا ید چیزی را که جز دین نیست به نام دین وارد در دین نماید،به گونه‌ای که مردم خیا ل کنند این جز دین است یا چیزی که جز دین هست کاری بکند که مردم خیال کنند این جز دین نیست.هر دو صورت [[بدعت]] و حرام است.<br/>
+[[بدعت]] در اصطلاح  شرع عبارت از افزودن چیزی بر دین یا کاستن چیزی از آن بدون دلیل  معتبر درکتاب و سنت. به تعبیر فقهاء « ادخال مالیس من الدین فی الدین » وارد کردن چیزی در دین که درآن وجود ندارد. یعنی کسی  بیا ید چیزی را که جز دین نیست به نام دین وارد در دین نماید،به گونه‌ای که مردم خیا ل کنند این جز دین است یا چیزی که جز دین هست کاری بکند که مردم خیال کنند این جز دین نیست.هر دو صورت [[بدعت]] و حرام است.<br/>
 == حقیقت بدعت ==