فرهنگ مصادیق:بخیل - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-04T10:14:12Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Fayzi: Fayzi صفحهٔ بخیل را به فرهنگ مصادیق:بخیل منتقل کرد

2017-01-04T09:20:13Z

Fayzi صفحهٔ بخیل را به فرهنگ مصادیق:بخیل منتقل کرد

User6: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی

2016-08-13T19:27:23Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> بخیل </div>
==بخیل را تعریف کنید. چه اشخاصی را بخیل می‌گویند؟==
پاسخ:بخیل به کسی می‌گویند که از امساک کردن و از بذل و بخشش چیزی در جایی که بر حسب دستور شرع یا عرف و عادت مردم باید بذل شود خود داری می‌کند. و بخیل کسی است که حاضر نیست از مال، علم و سایر نعمت‌هایی که خدا به او عطا کرده، در جایی که عقل و شرع آن را مطلوب می‌داند، انفاق کند و دیگران را از آن نعمت بهره‌مند سازد.<br/>

==معنای بخل==
بخل عبارت است از: امساک کردن و خود داری نمودن از بذل و بخشش چیزی در جایی که بر حسب دستور شرع یا عرف و عادت مردم باید بذل شود. به بیان روشن‌تر: بخیل کسی است که حاضر نیست از مال، علم و سایر نعمت‌هایی که خدا به او عطا کرده، در جایی که عقل و شرع آن را مطلوب می‌داند، انفاق کند و دیگران را از آن نعمت بهره‌مند سازد. آن چه که مطلوب عقل و شرع است، امری واجب باشد یا مستحب ، مثل پرداخت مالیات‌های شرعی همانند خمس ، زکات ، صدقات و دستگیری از فقرا و همسایگان و اقوام یا حل مشکلات و گرفتاری‌های مؤمنان، پاسخ به پرسش‌های علمی و دینی و هدایت و تبلیغ مردم.<br/>

==بخیل از کلام امام حسین(ع)==
حضرت ابا عبدالله الحسین(ع) می‌فرماید:«بخیل کسی است که از سلام کردن بخل بورزد» <ref>تحف العقول، ابن شعبة حرانی، ص۲۴۸ </ref> یعنی جایی که وظیفه‌اش تواضع است، تواضع نکند.<br/>

==بخیل از کلام امام صادق(ع)==
امام صادق (ع) می‌فرماید «بخیل کسی است که مالی را از راه غیر حلال کسب کند و در راه غیر حلال و در جایی که حق تعالی جایز ندانسته، هزینه کند». <ref>بحارالأنوار، علامه مجلسی، ج‌۷۵، ص‌۲۵۶ </ref>

==بخیل از کلام امام حسن(ع)==
از امام حسن مجتبی (ع) سئوال شد که معنای بخل چیست؟ حضرت فرمود:«بخل آن است که انسان خیال کند آن چه را (که در راه خدا، و جلب محبت دیگران) انفاق کرده و بخشیده، تلف شده است، و آن چه را که به دست آورده و خود نگه می‌دارد و فقط خود از آن بهره‌مند می‌شود (و دیگران را از آن بهره‌مند نمی‌سازد) شرف و بزرگی (وزرنگی) بپندارد». <ref>بحارالأنوار، علامه مجلسی، ج‌۷۵، ص۱۱۳ </ref>

==بخیل از کلام رسول اکرم(ع)==
بیامبر اکرم (ص) می‌فرماید:« اَبُخَلُ الناس مَنْ بَخِل بما افترضَ اللّه علیه؛ بخیل‌ترین مردم کسی است که نسبت به آن چه خداوند، واجب نموده، بخل ورزد». <ref>مستدرک سفینة البحار، شیخ علی نمازی، ج۲، ص۱۲۶ </ref>
روایاتی از این دست، که هر یک بیانگر گوشه‌ای از مفهوم بخل، و در حقیقت تعیین مصادیق مختلف آن است، نشان دهندة مفهوم وسیع و مصادیق فراوان بخل است.<br/>

==نسبیت بخل و مصادیق مختلف آن==

===خودداری از کمک به دیگران===
انفاق یا هدیه کردن مال و هر بخش نزد مردم پسندیده یا لازم است و ترک آن نشانه بخل است و عملی ناپسند شمرده می‌شود، نسبت به اشخاص و اوضاع زمان‌ها متفاوت است. بعضی رفتارها یا بخشش‌های اندک از فقرا و کودکان، مطلوب و عدم بذل و بخشش آنان نیز بخل به حساب نمی‌آید. اما ممکن است همان رفتار یا امساک از بذل مال یا بذل اندک، از افراد دیگری بر بخل و خسّت نفس آنان دلالت کند. چنان که ممکن است با توجه به نوع متفاوت رفتارها و تعارفات و معاشرت‌ها در شهرها و محیط‌های اجتماعی، مصادیق بخل متمایز و متفاوت باشد. عقل و شرع، بذل و بخشش را در کاری که حرام نیست، پسندیده می‌داند، کریمان اهل سخاوت، که محبوبیت ویژه‌ای نزد خدا دارند، با زحمت و تلاش مال به دست می‌آورند اما کرامت نفسانی آنان موجب می‌شود که اهل بذل و بخشش باشند و از مال خود انفاق کنند.<br/>

====خودداری از کمک بینوایان از کلام ملا احمد نراقی====
عالم ربانی ملا احمد نراقی می‌نویسد:«هرگاه کسی مال بسیاری داشته باشد و آن چه به حسب شرع و تعارف و مروت لازم باشد، بجا آورد و لیکن از قدر لازم تجاوز نکند. بلکه مال خود را به جهت روز بینوایی و حوادث روزگار محافظت کند، چنین کسی اگر چه در نزد عوام بخیل نباشد، لیکن در نظر خواص از صفت بخل خالی نیست». <ref>معراج السعادة، ملا احمد نراقی، صفحه ۳۱۶، انتشارات رشیدی‌</ref>
از نشانه‌های بخل، آوردن عذرهای گوناگون، برای خودداری از کمک به دیگران است. امام علی(ع) می‌فرماید:«شخص بخیل متوسل به عذر‌های واهی می‌شود». <ref>غرر الحکم، عبدالواحد بن محمد تمیمی، ج ۱، ص ۳۳۶</ref>

=== پوشاندن نعمت خدا==
از نشانه‌های دیگر، پوشاندن نعمت‌ها است. آنان سعی دارند نعمت‌های الهی را از دید مردم دور نگه دارند، مبادا کسی از آن‌ها تقاضایی کند.<br/>

===ناراحت شدن از انفاق===
نشانه دیگر بخل آن است که هرگاه در راه خدا چیزی را انفاق کند، سخت ناراحت می‌شود، رسول خدا(ص) می‌فرماید:« افراد چهار دسته‌اند، بعضی سخی(بخشنده) و بعضی کریم و بعضی بخیل و بعضی لئیم‌اند. سخی کسی است که از اموالش استفاده می‌کند و به دیگران هم می‌بخشد.<br/>

==فرق کریم و بخیل و لئیم==
کریم کسی است که خودش نمی‌خورد و به دیگران می‌بخشد. بخیل کسی است که خودش مصرف می‌کند اما به دیگران نمی‌بخشد. لئیم کسی است که نه خود می‌خورد و نه به دیگران می‌بخشد. <ref>بحار الانوار، علامه مجلس، ج ۶۵، ص ۳۵۶</ref>

==منبع==
سایت مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.wikiporsesh.ir/%D8%A8%D8%AE%DB%8C%D9%84 سایت ویکی پرسش] - تاریخ برداشت : 95/05/23 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[بخل در نشر علوم]] </div>
</div>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-<div class="head1">  بخیل </div>
+<div class="head1"> بخیل </div>
-==بخیل را تعریف کنید. چه اشخاصی را بخیل می‌گویند؟==
-پاسخ:بخیل به کسی می‌گویند که از امساک کردن و از بذل و بخشش چیزی در جایی که بر حسب دستور شرع یا عرف و عادت مردم باید بذل شود خود داری می‌کند. و بخیل کسی است که حاضر نیست از مال، علم و سایر نعمت‌هایی که خدا به او عطا کرده، در جایی که عقل و شرع آن را مطلوب می‌داند، انفاق کند و دیگران را از آن نعمت بهره‌مند سازد.<br/>
 ==معنای بخل==
-بخل عبارت است از: امساک کردن و خود داری نمودن از بذل و بخشش چیزی در جایی که بر حسب دستور شرع یا عرف و عادت مردم باید بذل شود. به بیان روشن‌تر: بخیل کسی است که حاضر نیست از مال، علم و سایر نعمت‌هایی که خدا به او عطا کرده، در جایی که عقل و شرع آن را مطلوب می‌داند، انفاق کند و دیگران را از آن نعمت بهره‌مند سازد. آن چه که مطلوب عقل و شرع است، امری واجب باشد یا مستحب ، مثل پرداخت مالیات‌های شرعی همانند خمس ، زکات ، صدقات و دستگیری از فقرا و همسایگان و اقوام یا حل مشکلات و گرفتاری‌های مؤمنان، پاسخ به پرسش‌های علمی و دینی و هدایت و تبلیغ مردم.<br/>
+بخل عبارت است از امساک کردن و خود داری نمودن از بذل و بخشش چیزی در جایی که بر حسب دستور شرع یا عرف و عادت مردم باید بذل شود. به بیان روشن‌تر: بخیل کسی است که حاضر نیست از مال، علم و سایر نعمت‌هایی که خدا به او عطا کرده، در جایی که عقل و شرع آن را مطلوب می‌داند، انفاق کند و دیگران را از آن نعمت بهره‌مند سازد. آن چه که مطلوب عقل و شرع است، امری واجب باشد یا مستحب ، مثل پرداخت مالیات‌های شرعی همانند خمس ، زکات ، صدقات و دستگیری از فقرا و همسایگان و اقوام یا حل مشکلات و گرفتاری‌های مؤمنان، پاسخ به پرسش‌های علمی و دینی و هدایت و تبلیغ مردم.<br/>
-==بخیل از کلام امام حسین(ع)==
+==بخیل در کلام امام حسین(ع) ==
-حضرت ابا عبدالله الحسین(ع) می‌فرماید:«بخیل کسی است که از سلام کردن بخل بورزد» <ref>تحف العقول، ابن شعبة حرانی، ص۲۴۸    </ref> یعنی جایی که وظیفه‌اش تواضع است، تواضع نکند.<br/>
+حضرت ابا عبدالله الحسین(ع) می‌فرماید:«بخیل کسی است که از سلام کردن بخل بورزد» <ref>تحف العقول، ابن شعبة حرانی، ص۲۴۸  </ref> یعنی جایی که وظیفه‌اش تواضع است، تواضع نکند.<br/>
-==بخیل از کلام امام صادق(ع)==
+==بخیل در کلام امام صادق(ع)==
-امام صادق (ع) می‌فرماید «بخیل کسی است که مالی را از راه غیر حلال کسب کند و در راه غیر حلال و در جایی که حق تعالی جایز ندانسته، هزینه کند». <ref>بحارالأنوار، علامه مجلسی، ج‌۷۵، ص‌۲۵۶    </ref>
+امام صادق (ع) می‌فرماید «بخیل کسی است که مالی را از راه غیر حلال کسب کند و در راه غیر حلال و در جایی که حق تعالی جایز ندانسته، هزینه کند». <ref>بحارالأنوار، علامه مجلسی، ج‌۷۵، ص‌۲۵۶  </ref>
-==بخیل از کلام امام حسن(ع)==
+==بخیل در کلام امام حسن(ع)==
-از امام حسن مجتبی (ع) سئوال شد که معنای بخل چیست؟ حضرت فرمود:«بخل آن است که انسان خیال کند آن چه را (که در راه خدا، و جلب محبت دیگران) انفاق کرده و بخشیده، تلف شده است، و آن چه را که به دست آورده و خود نگه می‌دارد و فقط خود از آن بهره‌مند می‌شود (و دیگران را از آن بهره‌مند نمی‌سازد) شرف و بزرگی (وزرنگی) بپندارد». <ref>بحارالأنوار، علامه مجلسی، ج‌۷۵، ص۱۱۳    </ref>
+از امام حسن مجتبی (ع) سئوال شد که معنای بخل چیست؟ حضرت فرمود:«بخل آن است که انسان خیال کند آن چه را (که در راه خدا، و جلب محبت دیگران) انفاق کرده و بخشیده، تلف شده است، و آن چه را که به دست آورده و خود نگه می‌دارد و فقط خود از آن بهره‌مند می‌شود (و دیگران را از آن بهره‌مند نمی‌سازد) شرف و بزرگی (وزرنگی) بپندارد». <ref>بحارالأنوار، علامه مجلسی، ج‌۷۵، ص۱۱۳  </ref>
-==بخیل از کلام رسول اکرم(ع)==
+==بخیل در کلام رسول اکرم(ع) ==
-بیامبر اکرم (ص) می‌فرماید:« اَبُخَلُ الناس مَنْ بَخِل بما افترضَ اللّه علیه؛ بخیل‌ترین مردم کسی است که نسبت به آن چه خداوند، واجب نموده، بخل ورزد». <ref>مستدرک سفینة البحار، شیخ علی نمازی، ج۲، ص۱۲۶    </ref>
+بیامبر اکرم (ص) می‌فرماید:« اَبُخَلُ الناس مَنْ بَخِل بما افترضَ اللّه علیه؛ بخیل‌ترین مردم کسی است که نسبت به آن چه خداوند، واجب نموده، بخل ورزد». <ref>مستدرک سفینة البحار، شیخ علی نمازی، ج۲، ص۱۲۶  </ref>
 روایاتی از این دست، که هر یک بیانگر گوشه‌ای از مفهوم بخل، و در حقیقت تعیین مصادیق مختلف آن است، نشان دهندة مفهوم وسیع و مصادیق فراوان بخل است.<br/>
@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۶: @@
 انفاق یا هدیه کردن مال و هر بخش نزد مردم پسندیده یا لازم است و ترک آن نشانه بخل است و عملی ناپسند شمرده می‌شود، نسبت به اشخاص و اوضاع زمان‌ها متفاوت است. بعضی رفتارها یا بخشش‌های اندک از فقرا و کودکان، مطلوب و عدم بذل و بخشش آنان نیز بخل به حساب نمی‌آید. اما ممکن است همان رفتار یا امساک از بذل مال یا بذل اندک، از افراد دیگری بر بخل و خسّت نفس آنان دلالت کند. چنان که ممکن است با توجه به نوع متفاوت رفتارها و تعارفات و معاشرت‌ها در شهرها و محیط‌های اجتماعی، مصادیق بخل متمایز و متفاوت باشد. عقل و شرع، بذل و بخشش را در کاری که حرام نیست، پسندیده می‌داند، کریمان اهل سخاوت، که محبوبیت ویژه‌ای نزد خدا دارند، با زحمت و تلاش مال به دست می‌آورند اما کرامت نفسانی آنان موجب می‌شود که اهل بذل و بخشش باشند و از مال خود انفاق کنند.<br/>
-====خودداری از کمک بینوایان از کلام ملا احمد نراقی====
+====خودداری از کمک بینوایان در کلام ملا احمد نراقی====
 عالم ربانی ملا احمد نراقی می‌نویسد:«هرگاه کسی مال بسیاری داشته باشد و آن چه به حسب شرع و تعارف و مروت لازم باشد، بجا آورد و لیکن از قدر لازم تجاوز نکند. بلکه مال خود را به جهت روز بینوایی و حوادث روزگار محافظت کند، چنین کسی اگر چه در نزد عوام بخیل نباشد، لیکن در نظر خواص از صفت بخل خالی نیست». <ref>معراج السعادة، ملا احمد نراقی، صفحه ۳۱۶، انتشارات رشیدی‌</ref>
-از نشانه‌های بخل، آوردن عذرهای گوناگون، برای خودداری از کمک به دیگران است. امام علی(ع) می‌فرماید:«شخص بخیل متوسل به عذر‌های واهی می‌شود». <ref>غرر الحکم، عبدالواحد بن محمد تمیمی، ج ۱، ص ۳۳۶</ref>
+از نشانه‌های بخل، آوردن عذرهای گوناگون، برای خودداری از کمک به دیگران است. امام علی(ع) می‌فرماید:«شخص بخیل متوسل به عذرهای واهی می‌شود». <ref>غرر الحکم، عبدالواحد بن محمد تمیمی، ج ۱، ص ۳۳۶</ref>
 === پوشاندن نعمت خدا==
@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۱: @@
 ==منبع==
 سایت مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۲۰
(بدون تفاوت)