فرهنگ مصادیق:ایمان - دانشنامه اسلامی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Hoseinzadeh در ‏۲۶ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۰۳:۵۵

2016-11-16T03:55:01Z

Fayzi در ‏۲۰ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۳۵

2016-11-10T09:35:38Z

Fayzi: Fayzi صفحهٔ ایمان - دانشنامه اسلامی را به فرهنگ مصادیق:ایمان - دانشنامه اسلامی منتقل کرد

2016-11-10T09:27:23Z

Fayzi صفحهٔ ایمان - دانشنامه اسلامی را به فرهنگ مصادیق:ایمان - دانشنامه اسلامی منتقل کرد

Kazem: اصلاح ارقام، اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی

2016-05-02T03:41:10Z

اصلاح ارقام، اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی

صفحهٔ تازه

<div class="head1">ایمان - دانشنامه اسلامی</div>

== معنی ایمان ==
در مورد معنای ایمان گفته شده است: ایمان عبارت از جایگیرشدن اعتقاد در قلب و از امن گرفته شده، گویی مومن به آن چه بدان ایمان پیدا کرده، امنیت و مصونیت نمی‌دهد که در آن مورد دچار شک و تردید نمی‌شود، چرا که شک و تردید آفت اعتقاد است.<ref> ترجمه المیزان، ج 1، ص 72</ref><br/>
در روایاتی از رسول مکرم اسلام صلی الله علیه و آله ایمان چنین شناسانده شده است: ایمان تصدیق با قلب، اقرار با زبان و عمل با اعضا و جوارح می‌باشد.<ref> بحارالانوار، ج 66، ص 68</ref>
ایمان آوردن کار قلب است.<br/>
بی شک از بین سه موردی که در این روایت از ارکان ایمان شمرده شده است تصدیق قلبی رکن اصلی است چه اگر تصدیق حقیقی و بدون شائبه باشد اقرار به زبان و عمل به جوارح را خواه ناخواه به دنبال دارد. چنان که نقل شده است عده‌ای از اعراب بادیه نشین، خدمت پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله آمده، گفتند: یا رسول الله! ایمان آوردیم، آیه نازل شد: (ای پیامبر! به آنان) بگو: شما ایمان نیاورده‌اید ولیکن بگویید اسلام آوردیم و ایمان هنوز در دل شما وارد نشده است.<ref> سوره حجرات/آیه 4</ref>
از این آیه روشن می شود که ایمان آوردن صرفا به اقرار زبان نیست بلکه رسوخ باورها و اعتقادات در قلب انسان است و تصدیق حقیقی آن هاست. این تصدیق در پی معرفت و شناخت و البته با دوری از عناد و ستیزه جویی حاصل می شود. ولذا قرآن ساحت ایمان را از اعراب بادیه نشین به خاطر جهل و عنادش مبرا می داند و تنها از آن جهت که اقرار زبانی به توحید و نبوت پیامبر دارند اسلام آورنده به حساب می آورد.<br/>
== ایمان به چه چیزهایی؟ ==
سوال دیگر در این مورد آن است که ما باید به شاید کاملترین جواب به این سوال در تعریفی که امین الاسلام طبرسی صاحب تفسیر گرانقدر مجمع البیان از ایمان می کند نهفته باشد. او ایمان را چنین معنا می کند: ایمان تصدیق جمیع آن چیزهایی است که خداوند تصدیق آن‌ها را واجب نموده است. <ref>مجمع البیان، ج 10، ص 238</ref><br/>
این تعریف جمیع آن چه پیامبر آورده است را شامل می شود و درستی آن به این است که با ایمان به نبوت و رسالت پیامبر و عصمت آن حضرت جایی برای انکار هیچ یک از فرامین اسلام باقی نمی ماند. چرا که با انکار هر یک از آن‌ها در اصل ایمان ما به نبوت پیامبر و عصمت آن حضرت در دریافت و ابلاغ وحی نیز خدشه وارد می شود. لذاست که نمی توان آنچنان که برخی گمان می کنند از دستورات دین برخی را قبول نموده به برخی دیگر باور نداشت.<br/>
== ولایت اهل البیت علیهم السلام کمال ایمان ==
در روز غدیر پس از ابلاغ ولایت علی علیه السلام و خاندان مطهر آن حضرت آیه اکمال دین نازل شد: «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلامَ دِینا»؛ امروز دین شما را به حد کمال رسانیدم و بر شما نعمتم را تمام کردم و بهترین آیین را که اسلام است برایتان برگزیدم.<br/>
از این آیه که جزء آخرین آیات نازل شده بر پیامبر است و زمان و مکان نزولش می توان این معنا را استنباط کرد که کمال و تمام دین و ایمان، به پذیرش ولایت اهل بیت علیهم السلام است. بنابراین، اگر ولایت اهل بیت علیهم السلام در اسلام مطرح نمی شد، اسلام دین ناقصی بود که جزیی از آن بیان نشده است. چنانچه به تصریح آیه هم در این روز است که خداوند به قرار دادن دین اسلام به عنوان یک دین کامل رضایت می دهد (و رضیت لکم الاسلام دینا) پس هر کسی که بخواهد به تمام ایمان دست یابد، باید ولایت اهل بیت علیهم السلام را بپذیرد.<br/>
در برخی روایات حتی محبت اهل البیت علیهم السلام همسنگ ایمان قرار داده شده است به عنوان نمونه رسول گرامی اسلام می فرمایند: آگاه باشید که هر کس با محبت آل محمد بمیرد، در کمال ایمان مرده است.<ref> سفینه البحار، ج 1، ص 201</ref><br/>
لیکن باید در نظر داشت که منظور از محبت در این روایات دوست داشتن تمام و کمال اهل بیت علیهم السلام است زیرا چنین محبتی اطاعت بی چون و چرا را در پی دارد و نتیجه آن ایمان به تمام و اجزاء اسلام و التزام بدان در عمل است.<br/>

== ایمان در روایات ==

=== اصل ایمان ===
امام علی علیه السلام: «اصْلُ الْایمانِ، حُسْنُ التَّسْلیمِ لِامْرِاللَّهِ»؛ ریشه ایمان، خوب تسلیم شدن در برابر فرمان خداست.<ref> شرح غررالحکم، آمدی، ج 2، ص 416، دانشگاه تهران</ref>
=== کمال ایمان ===
در روایات بسیاری محب اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله تکمیل کننده ایمان قرار داده شده است به عنوان نمونه:<br/>
رسول گرامی اسلام می فرمایند: «الا وَ مَنْ ماتَ عَلی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ ماتَ مُؤْمِنًا مُسْتَکْمِلَ الْایمانِ»؛ آگاه باشید که هر کس با محبت آل محمد بمیرد، در کمال ایمان مرده است.<ref> سفینه البحار، ج 1، ص 201</ref><br/>
=== درخت ایمان ===
«الْایمانُ شَجَرَهٌ، اصْلُهاالْیَقینُ، وَ فَرْعُهَاالتُّقی وَ نُورُهَاالْحَیاءُ وَ ثَمَرُهَاالسَّخاءُ»؛ ایمان درختی است که ریشه اش یقین، شاخه اش تقوا، شکوفه اش حیا و میوه اش سخاوت است.<ref> شرح غررالحکم، آمدی، ج 2، ص 47</ref><br/>
=== طهارت نیمی از ایمان ===
رسول خدا صلی الله علیه و آله: «الطَّهُورُ شَطْرُ الْایمانِ»؛ طهارت و پاکی نیمی از ایمان است.<ref> میزان الحکمه، ج 5، ص 558</ref>
=== ایمانی مانند ایمان اهل بیت علیهم السلام ===
تفسیر عیاشی: سلام از حضرت امام باقر علیه السلام نقل کرد که در آیه: «آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَیْنا» ایمان آوردیم به خدا و آنچه بر ما نازل شده منظور امام علی و حضرت فاطمه و امام حسن و امام حسین علیهم السلام است و در مورد سایر ائمه اطهار علیهم السلام نیز جاری است.<br/>
آنگاه سخن را از خدا به مردم سوق می‌دهد: «فَإِنْ آمَنُوا» یعنی اگر مردم ایمان آوردند، «بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِهِ» مانند ایمان شما یعنی علی و فاطمه و حسن و حسین و ائمه پس از آن‌ها «فَقَدِ اهْتَدَوْا وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما هُمْ فِی شِقاقٍ» هدایت یافته‌اند اگر پشت نمودند آن‌ها در بدبختی هستند.<ref> ترجمه جلد هفتم بحارالانوار، موسی خسروی، بخش امامت، اسلامیه، ج1، ص 259</ref>
=== آفات ایمان ===
امام باقر علیه السلام می‌فرماید: «إِنَّ الْکِذْبَ هُوَ خَرابُ الْایْمانِ»؛ دروغگویی خراب کننده ایمان است.<ref> بحارالانوار، ج 72، ص 247</ref>
امام علی علیه السلام: حسد ایمان را می خورد آن چنان که آتش هیزم را می‌خورد<ref>إرشادالقلوب إلی الصواب، ج 1، ص 130</ref>
پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله: «الغضب یفسد الایمان کما یفسد الخل العسل»؛ خشم ایمان را تباه می کند همچنان که سرکه عسل را تباه و فاسد می سازد.<ref> مجمع الفائده، محقق اردبیلی، ج 12، ص 368</ref>
=== فوائد ایمان ===
۱-پشتوانه اخلاق: یعنی اخلاق که خود یک سرمایه بزرگ زندگی است بدون ایمان اساس و پایه درستی ندارد.امام علی علیه السلام می‌فرمایند:اگر کسی یک خصلت از خصال خیردر او باشد کافی است که سایر صفات و خصلت‌های او را تحمل کنم و ببخشم مگر دو جیز را:یکی بی عقلی و یکی بی آیمانی.آنجا که دین و ایمان نیست امنیت نیست. به آدمی بی ایمان در هیچ چیز نمی‌شود اعتماد و اطمینان کرد .آنجا که امنیت و اعتماد و اطمینان نیست زندیگی گوارا نیست ،دائما نگرانی است.خوف است.اما آنجا که عقل نیست حیات و زندگی نیست.مردگی است .[فاقد عقل را ]باید در شمار مردگان به حساب آورد.<ref> کافی .ج1.ص27</ref><br/>
۲-سلامت جسم و جان: حضرت علی علیه السلام درباره [[تقوا]] می‌فرمایند:دوای بیماری روحی و شفای امراض جسمانی شماست.<ref> نهج البلاغه .خطبه 196</ref>
۳-انطباق با محیط:ایمان موجب تعادل و هماهنگی بین فرد و جامعه می‌گردد.<br/>
۴-تسلط بر نفس

== منابع ==
بحارالانوار، محمدباقر مجلسی.<br/>
ارشادالقلوب، شیخ حسن دیلمی .<br/>
تفسیرالمیزان، محمدحسین طباطبائی.<br/>
مجمع البیان، فضل بن حسن طبرسی.<br/>
اخلاق اسلامی، یوسفیان، الهامی نیا.<br/>
مجمع الفائده، محقق اردبیلی.<br/>
بیست گفتار،شهید مطهری.چاپ بیستم.۱۳۸۳،فصل فوائد وآثار ایمان<br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text">[http://wiki.ahlolbait.com/%D8%A7%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86 دانشنامه اسلامی] - تاریخ برداشت : ۹۵/۲/۱۲</span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[ایمان]]</div>
</div>

@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 امام باقر علیه السلام می‌فرماید: «إِنَّ الْکِذْبَ هُوَ خَرابُ الْایْمانِ»؛ دروغگویی خراب کننده ایمان است.<ref> بحارالانوار، ج 72، ص 247</ref>
 امام علی علیه السلام: حسد ایمان را می  خورد آن چنان که آتش هیزم را می‌خورد<ref>إرشادالقلوب إلی الصواب، ج 1، ص 130</ref>
-پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله: «الغضب یفسد الایمان کما یفسد الخل العسل»؛ خشم ایمان را تباه می  کند همچنان که سرکه عسل را تباه و فاسد می  سازد.<ref> مجمع الفائده، محقق اردبیلی، ج 12، ص 368</ref>
+پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله: « الْغَضَبُ يُفْسِدُ الْإِيمَانَ كَمَا يُفْسِدُ الْخَلُّ الْعَسَل‏»؛ خشم ایمان را تباه می  کند همچنان که سرکه عسل را تباه و فاسد می  سازد.<ref> مجمع الفائده، محقق اردبیلی، ج 12، ص 368</ref>
 === فوائد ایمان ===
 ==== پشتوانه اخلاق ====

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 در روایاتی از رسول مکرم اسلام صلی الله علیه و آله ایمان چنین شناسانده شده است: ایمان تصدیق با قلب، اقرار با زبان و عمل با اعضا و جوارح می‌باشد.<ref> بحارالانوار، ج 66، ص 68</ref>
 ایمان آوردن کار قلب است.<br/>
-بی شک از بین سه موردی که در این روایت از ارکان ایمان شمرده شده است تصدیق قلبی رکن اصلی است چه اگر تصدیق حقیقی و بدون شائبه باشد اقرار به زبان و عمل به جوارح را خواه ناخواه به دنبال دارد. چنان که نقل شده است عده‌ای از اعراب بادیه نشین، خدمت پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله آمده، گفتند: یا رسول الله! ایمان آوردیم، آیه نازل شد: (ای پیامبر! به آنان) بگو: شما ایمان نیاورده‌اید ولیکن بگویید اسلام آوردیم و ایمان هنوز در دل شما وارد نشده است.<ref> سوره حجرات/آیه 4</ref>
+بی شک از بین سه موردی که در این روایت از ارکان ایمان شمرده شده است تصدیق قلبی رکن اصلی است چه اگر تصدیق حقیقی و بدون شائبه باشد اقرار به زبان و عمل به جوارح را خواه ناخواه به دنبال دارد. چنان که نقل شده است عده‌ای از اعراب بادیه نشین، خدمت پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله آمده، گفتند: یا رسول الله! ایمان آوردیم، آیه نازل شد: ([برخى از] باديه‏ نشينان گفتند ايمان آورديم بگو ايمان نياورده‏ ايد ليكن بگوييد اسلام آورديم و هنوز در دلهاى شما ايمان داخل نشده است.<ref> سوره حجرات/آیه 14</ref>
 از این آیه روشن می  شود که ایمان آوردن صرفا به اقرار زبان نیست بلکه رسوخ باورها و اعتقادات در قلب انسان است و تصدیق حقیقی آن هاست. این تصدیق در پی معرفت و شناخت و البته با دوری از عناد و ستیزه جویی حاصل می  شود. ولذا قرآن ساحت ایمان را از اعراب بادیه نشین به خاطر جهل و عنادش مبرا می  داند و تنها از آن جهت که اقرار زبانی به توحید و نبوت پیامبر دارند اسلام آورنده به حساب می  آورد.<br/>
 == ایمان به چه چیزهایی؟ ==
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 این تعریف جمیع آن چه پیامبر آورده است را شامل می  شود و درستی آن به این است که با ایمان به نبوت و رسالت پیامبر و عصمت آن حضرت جایی برای انکار هیچ یک از فرامین اسلام باقی نمی  ماند. چرا که با انکار هر یک از آن‌ها در اصل ایمان ما به نبوت پیامبر و عصمت آن حضرت در دریافت و ابلاغ وحی نیز خدشه وارد می  شود. لذاست که نمی  توان آنچنان که برخی گمان می  کنند از دستورات دین برخی را قبول نموده به برخی دیگر باور نداشت.<br/>
 == ولایت اهل البیت علیهم السلام کمال ایمان ==
-در روز غدیر پس از ابلاغ ولایت علی علیه السلام و خاندان مطهر آن حضرت آیه اکمال دین نازل شد: «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلامَ دِینا»؛ امروز دین شما را به حد کمال رسانیدم و بر شما نعمتم را تمام کردم و بهترین آیین را که اسلام است برایتان برگزیدم.<br/>
+در روز غدیر پس از ابلاغ ولایت علی علیه السلام و خاندان مطهر آن حضرت آیه اکمال دین نازل شد: «الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا»؛<ref> سوره مائده؛ آیه 3</ref> امروز دین شما را به حد کمال رسانیدم و بر شما نعمتم را تمام کردم و بهترین آیین را که اسلام است برایتان برگزیدم.<br/>
 از این آیه که جزء آخرین آیات نازل شده بر پیامبر است و زمان و مکان نزولش می  توان این معنا را استنباط کرد که کمال و تمام دین و ایمان، به پذیرش ولایت اهل بیت علیهم السلام است. بنابراین، اگر ولایت اهل بیت علیهم السلام در اسلام مطرح نمی  شد، اسلام دین ناقصی بود که جزیی از آن بیان نشده است. چنانچه به تصریح آیه هم در این روز است که خداوند به قرار دادن دین اسلام به عنوان یک دین کامل رضایت می  دهد (و رضیت لکم الاسلام دینا) پس هر کسی که بخواهد به تمام ایمان دست یابد، باید ولایت اهل بیت علیهم السلام را بپذیرد.<br/>
 در برخی روایات حتی محبت اهل البیت علیهم السلام همسنگ ایمان قرار داده شده است به عنوان نمونه رسول گرامی   اسلام می  فرمایند: آگاه باشید که هر کس با محبت آل محمد بمیرد، در کمال ایمان مرده است.<ref> سفینه البحار، ج 1، ص 201</ref><br/>
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 == ایمان در روایات ==
 === اصل ایمان ===
 امام علی علیه السلام: «اصْلُ الْایمانِ، حُسْنُ التَّسْلیمِ لِامْرِاللَّهِ»؛  ریشه ایمان، خوب تسلیم شدن در برابر فرمان خداست.<ref> شرح غررالحکم، آمدی، ج 2، ص 416، دانشگاه تهران</ref>
@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۳: @@
 رسول گرامی اسلام می  فرمایند: «الا وَ مَنْ ماتَ عَلی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ ماتَ مُؤْمِنًا مُسْتَکْمِلَ الْایمانِ»؛ آگاه باشید که هر کس با محبت آل محمد بمیرد، در کمال ایمان مرده است.<ref> سفینه البحار، ج 1، ص 201</ref><br/>
 === درخت ایمان ===
-«الْایمانُ شَجَرَهٌ، اصْلُهاالْیَقینُ، وَ فَرْعُهَاالتُّقی وَ نُورُهَاالْحَیاءُ وَ ثَمَرُهَاالسَّخاءُ»؛ ایمان درختی است که ریشه اش یقین، شاخه اش تقوا، شکوفه اش حیا و میوه اش سخاوت است.<ref> شرح غررالحکم، آمدی، ج 2، ص 47</ref><br/>
+«الْایمانُ شَجَرَهٌ، اصْلُها الْیَقینُ، وَ فَرْعُهَا التُّقی وَ نُورُهَا الْحَیاءُ وَ ثَمَرُهَا السَّخاءُ»؛ ایمان درختی است که ریشه اش یقین، شاخه اش تقوا، شکوفه اش حیا و میوه اش سخاوت است.<ref> شرح غررالحکم، آمدی، ج 2، ص 47</ref><br/>
 === طهارت نیمی از ایمان ===
 رسول خدا صلی الله علیه و آله: «الطَّهُورُ شَطْرُ الْایمانِ»؛ طهارت و پاکی نیمی از ایمان است.<ref> میزان الحکمه، ج 5، ص 558</ref>
 === ایمانی مانند ایمان اهل بیت علیهم السلام ===
-تفسیر عیاشی: سلام از حضرت امام باقر علیه السلام نقل کرد که در آیه: «آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَیْنا» ایمان آوردیم به خدا و آنچه بر ما نازل شده منظور امام علی و حضرت فاطمه و امام حسن و امام حسین علیهم السلام است و در مورد سایر ائمه اطهار علیهم السلام نیز جاری است.<br/>
+تفسیر عیاشی: سلام از حضرت امام باقر علیه السلام نقل کرد که در آیه: «آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا»<ref> سوره بقره؛ آیه 136</ref> ایمان آوردیم به خدا و آنچه بر ما نازل شده منظور امام علی و حضرت فاطمه و امام حسن و امام حسین علیهم السلام است و در مورد سایر ائمه اطهار علیهم السلام نیز جاری است.<br/>
 آنگاه سخن را از خدا به مردم سوق می‌دهد: «فَإِنْ آمَنُوا» یعنی اگر مردم ایمان آوردند، «بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِهِ» مانند ایمان شما یعنی علی و فاطمه و حسن و حسین و ائمه پس از آن‌ها «فَقَدِ اهْتَدَوْا وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما هُمْ فِی شِقاقٍ» هدایت یافته‌اند اگر پشت نمودند آن‌ها در بدبختی هستند.<ref> ترجمه جلد هفتم بحارالانوار، موسی خسروی، بخش امامت، اسلامیه، ج1، ص 259</ref>
 === آفات ایمان ===
@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۴: @@
 پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله: «الغضب یفسد الایمان کما یفسد الخل العسل»؛ خشم ایمان را تباه می  کند همچنان که سرکه عسل را تباه و فاسد می  سازد.<ref> مجمع الفائده، محقق اردبیلی، ج 12، ص 368</ref>
 === فوائد ایمان ===
-۱-پشتوانه اخلاق: یعنی اخلاق که خود یک سرمایه بزرگ زندگی است بدون ایمان اساس و پایه درستی ندارد.امام علی علیه السلام می‌فرمایند:اگر کسی یک خصلت از خصال خیردر او باشد کافی است که سایر صفات و خصلت‌های او را تحمل کنم و ببخشم مگر دو جیز را:یکی بی عقلی و یکی بی آیمانی.آنجا که دین و ایمان نیست امنیت نیست. به آدمی بی ایمان در هیچ چیز نمی‌شود اعتماد و اطمینان کرد .آنجا که امنیت و اعتماد و اطمینان نیست زندیگی گوارا نیست ،دائما نگرانی است.خوف است.اما آنجا که عقل نیست حیات و زندگی نیست.مردگی است .[فاقد عقل را ]باید در شمار مردگان به حساب آورد.<ref> کافی .ج1.ص27</ref><br/>
+==== پشتوانه اخلاق ====
-۲-سلامت جسم و جان: حضرت علی علیه السلام درباره [[تقوا]] می‌فرمایند:دوای بیماری روحی و شفای امراض جسمانی شماست.<ref> نهج البلاغه .خطبه 196</ref>
+یعنی اخلاق که خود یک سرمایه بزرگ زندگی است بدون ایمان اساس و پایه درستی ندارد.امام علی علیه السلام می‌فرمایند:اگر کسی یک خصلت از خصال خیردر او باشد کافی است که سایر صفات و خصلت‌های او را تحمل کنم و ببخشم مگر دو جیز را: یکی بی عقلی و یکی بی آیمانی.آنجا که دین و ایمان نیست امنیت نیست. به آدمی بی ایمان در هیچ چیز نمی‌شود اعتماد و اطمینان کرد .آنجا که امنیت و اعتماد و اطمینان نیست زندیگی گوارا نیست ،دائما نگرانی است.خوف است.اما آنجا که عقل نیست حیات و زندگی نیست.مردگی است .[فاقد عقل را ]باید در شمار مردگان به حساب آورد.<ref> کافی .ج1.ص27</ref><br/>
-۳-انطباق با محیط:ایمان موجب تعادل و هماهنگی بین فرد و جامعه می‌گردد.<br/>
+==== سلامت جسم و جان ====
-۴-تسلط بر نفس
+حضرت علی علیه السلام درباره [[تقوا]] می‌فرمایند:دوای بیماری روحی و شفای امراض جسمانی شماست.<ref> نهج البلاغه .خطبه 196</ref>
 == منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۰ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۲۷
(بدون تفاوت)