فرهنگ مصادیق:انصاف در داد و ستد - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Kazem: removed Category:معروف اجتماعی using HotCat

2017-02-07T16:56:30Z

removed Category:معروف اجتماعی using HotCat

Fayzi در ‏۱۶ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۵۷

2016-11-06T10:57:49Z

Fayzi: added Category:معروف اقتصادی using HotCat

2016-11-06T10:45:52Z

added Category:معروف اقتصادی using HotCat

Fayzi: added Category:معروف اجتماعی using HotCat

2016-11-06T10:45:18Z

added Category:معروف اجتماعی using HotCat

Fayzi: Fayzi صفحهٔ انصاف در داد و ستد را به فرهنگ مصادیق:انصاف در داد و ستد منتقل کرد

2016-11-06T10:30:46Z

Fayzi صفحهٔ انصاف در داد و ستد را به فرهنگ مصادیق:انصاف در داد و ستد منتقل کرد

Abbas69 در ‏۲۳ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۵۰

2016-08-13T07:50:48Z

User1: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-05-14T19:25:10Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1">انصاف در داد و ستد</div>
<div class="leftbox">
کتب مرتبط
{| class="wikitable"
|-
! ردیف !! عنوان
|}
مقالات مرتبط
{| class="wikitable"
|-
! ردیف !! عنوان
|}
موضوعات مرتبط
{| class="wikitable"
|-
! ردیف !! عنوان
|}
چندرسانه‌ای مرتبط
{| class="wikitable"
|-
! ردیف !! عنوان
|}
مرتبط‌های بوستان
{| class="wikitable"
|-
! ردیف !! عنوان
|}
نرم‌افزارهای مرتبط
{| class="wikitable"
|-
! ردیف !! عنوان
|}
پایگاه‌های اینترنتی مرتبط
{| class="wikitable"
|-
! ردیف !! عنوان
|}
</div>

== انصاف– ویکی فقه ==
یکی از فضایل اخلاقی در دین اسلام، انصاف داشتن نسبت به سایرین است. 

== تعریف انصاف ==
انصاف که از زیباترین خصلت‌های اخلاقی است به معنای عدالت‌ورزی و اجرای قسط و اقرار به حقوق مردم و ادای آن‌هاست و این که هر خیری را برای خود می‌خواهیم برای دیگران هم بخواهیم و هر زیان و ضرری که برای خود نمی‌پسندیم برای دیگران هم نپسندیم. <ref>زیباییهای اخلاق، بخش شانزدهم، ص۳۸۲.</ref>

== انصاف از دیدگاه قرآن ==
برخی از مردم در مقام سخن یا [[ادای شهادت]] چنان‌چه منافع خود یا نزدیکان خود را در معرض خطر ببینند به سادگی حاضر نیستند حقیقت را بگویند. از این رو خداوند در قرآن مجید می‌فرماید: «هنگامی که سخن می‌گویید عدالت را رعایت کنید حتی اگر در مورد نزدیکان‌تان بوده باشد و به عهد خدا وفا کنید. این چیزی است که خداوند شما را به آن سفارش می‌کند تا متذکر شوید» <ref> انعام/سوره۶، آیه۱۵۲. </ref>و در جای دیگر می‌فرماید: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! به طور جدّی در پاسداری از عدالت برخیزید و برای خدا گواهی دهید اگر چه (این گواهی) به زیان خود شما یا پدر و مادر یا نزدیکان شما بوده باشد. برای هر کس که شهادت می‌دهد چه غنی باشد یا فقیر، خدا سزاوارتر است که از آنها حمایت کند. بنابراین از هوی و هوس پیروی نکنید که از حق منحرف خواهید شد و اگر حق را تحریف کنید و یا از اظهار آن اعراض نمایید خداوند به آن‌چه انجام می‌دهید آگاه است.» <ref>نساء/سوره۴، آیه۱۳۵. به نقل از کتاب نقطه‌های آغاز در اخلاق عملی، نوشته آیت الله مهدوی کنی. </ref>

== انصاف از دیدگاه روایات ==
در روایات نیز سفارش زیادی دربارهٔ رعایت انصاف شده است که به بعضی از آن‌ها اشاره می‌شود.

== از مکارم اخلاق ==
مردی خدمت رسول خدا(ص) رسید و گفت: مرا از مکارم اخلاق آگاه کن. پیامبر اکرم(ص) فرمود: 
«مکارم اخلاق عبارت است از: عفو کردن کسی که به تو ستم کرده است. پیوند با کسی که از تو بریده است. بخشش به کسی که تو را محروم کرده است. حق‌گویی گرچه به ضرر خودت باشد.» <ref>بحار الانوار، ج۶۶، ص۳۶۸. </ref>

== از علائم ایمان ==
پیامبر اکرم(ص) یکی از نشانه‌های مومن واقعی را انصاف دانسته و می‌فرماید: «کسی که با فقیر، همدردی کند و دربارهٔ مردم با انصاف باشد مؤمن واقعی است.» <ref>بحار الانوار، ج۷۲، ص۲۵. </ref>

== وسیله کسب عزّت ==
امیر مؤمنان علی(ع) می‌فرماید: «هر کس با مردم به انصاف رفتار کند خداوند بر عزتش بیفزاید».<ref>بحار الانوار، ج۷۲، ص۳۳. </ref>

== بهترین اعمال ==
امام صادق(ع) می‌فرماید: « بالاترین اعمال سه چیز است: رعایت انصاف نسبت به مردم تا آن‌جا که هر چه برای خود دوست داری برای آنان نیز دوست بداری. مواسات نمودن با برادرت در مال، یاد خدا در هر حال...». <ref> بحار الانوار، ج۷۲، ص۳۱. </ref>

== وسیله قرب به خدا ==
امام صادق(ع) می‌فرماید: «سه دسته‌اند که در روز قیامت از دیگران به رحمت خدا نزدیک‌ترند تا از حساب خلق فارغ شود: کسی که در هنگام خشم، قدرتش او را به ستم کردن به زیردستانش دعوت نکند. کسی که هنگام [[قضاوت]] بین دو نفر به اندازه یک جو به هیچ طرف گرایش پیدا نکند. کسی که حق را بگوید؛ خواه به ضرر او باشد یا به سود او.»<ref>بحار الانوار، ج۷۲، ص۳۷۰.</ref>

== فرمان امیر مؤمنان(ع) به مالک اشتر ==
حضرت علی(ع) در فرمان خود به مالک اشتر می‌فرماید: 
«نسبت به خدا و بندگانش انصاف را از دست مده و نسبت به اطرافیان و خانواده و زیر دستانت انصاف داشته باش که اگر انصاف را پیشه خود نسازی ستم کرده‌ای و کسی که به بندگان خدا ستم کند خدا دشمن اوست و کسی که خدا دشمن او باشد دلیلش را باطل می‌سازد (عذرش را نمی‌پذیرد) و چنین شخصی با خدا در جنگ است مگر آن‌که دست از ستم بردارد و توبه کند.» <ref>نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، نامه۵۳.</ref>

== سخت‌ترین تکالیف الهی ==
رعایت انصاف کاری دشوار است و انسان باید به آن اهمیّت بدهد. امام صادق (ع) در حدیثی فرمود: «أَ لَا أُخْبِرُکُمْ بِأَشَدِّ مَا فَرَضَ اللَّهُ عَلَی خَلْقِهِ- فَذَکَرَ ثَلَاثَةَ أَشْیَاءَ أَوَّلُهَا إِنْصَافُ النَّاسِ مِنْ نَفْسِک‏؛ آیا شما را به سخت‌ترین چیزی که خدا بر خلقش واجب کرده آگاه نسازم؟ و آن‌گاه سه موضوع را بیان کرد که نخستین آن‌ها انصاف دادن به مردم است.» <ref>اصول کافی، ج۲، ص۱۴۵. </ref> 
یکی از دوستان و یاران امام صادق(ع) نامه‌ای که در آن برخی از مسائل مورد نیاز خود را سؤال کرده بود به همراه شخصی به نام عبد الاعلی که عازم مدینه بود خدمت آن بزرگوار فرستاد و در ضمن از آن شخص (عبد الاعلی) خواسته بود که به طور شفاهی حقوقی را که یک نفر مسلمان بر سایر مسلمانان دارد بپرسد. 
عبد الاعلی می‌گوید: خدمت امام صادق(ع) شرفیاب شدم و نامه را تسلیم حضرت کردم و سؤالی که در باره حقوق برادران دینی داشتم مطرح ساختم اما بر خلاف انتظار، امام صادق(ع) به همه سؤال‌ها جواب داد جز دربارهٔ حقوق برادر مسلمان بر برادر مسلمانش. 
هنگامی که خواستم از مدینه خارج شوم برای خداحافظی به محضر امام صادق(ع) شرفیاب شدم و عرض کردم: به سؤال من پاسخ ندادید؟ فرمود: می‌ترسم حقیقت را بگویم و شما عمل نکنید و از دین خدا خارج شوید.آن‌گاه فرمود: «إِنَّ مِنْ أَشَدِّ مَا افْتَرَضَ اللَّهُ عَلَی خَلْقِهِ ثَلَاثاً- إِنْصَافُ الْمَرْءِ مِنْ نَفْسِهِ- حَتَّی لَا یَرْضَی لِأَخِیهِ مِنْ نَفْسِهِ إِلَّا بِمَا یَرْضَی لِنَفْسِهِ مِنْهُ- وَ مُوَاسَاةُ الْأَخِ فِی الْمَالِ- وَ ذِکْرُ اللَّهِ عَلَی کُلِّ حَالٍ لَیْسَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ- وَ لَکِنْ عِنْدَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ عَلَیْهِ فَیَدَعُه‏». 
«از جمله سخت‌ترین تکالیف الهی در باره بندگان خدا سه چیز است: اول، رعایت عدل و انصاف میان خود و دیگران، بطوری‌که با برادر مسلمان خود آن‌چنان رفتار کند که دوست دارد او با وی چنان رفتاری داشته باشد. 
دوم، آن‌که مال خود را از برادران مسلمان مضایقه نکند و با آن‌ها به مواسات رفتار نماید. 
سوم، در هر حال به یاد خدا باشد و مقصود از یاد کردن خدا این نیست که پیوسته سبحان اللّه و الحمد للّه بگوید بلکه مقصود این است که اگر با کار حرامی مواجه شد خدا را در نظر بیاورد و آن کار را انجام ندهد.» <ref>بحار الانوار، ج۷۱، ص۲۴۲. </ref>

== انواع انصاف ==
انصاف دارای انواع و اقسام متعددی است که در این‌جا به چند مورد به عنوان نمونه اشاره می‌شود:

== انصاف در سخن ==
انسان باید به سخنان دیگران آن گونه بنگرد که به سخنان خویش می‌نگرد و از آن همان‌گونه [[دفاع]] کند که از سخن خویش [[دفاع]] می‌کند و به تعبیر دیگر طالب حق باشد و آن را در نزد هر کس و هر جا بیابد پذیرا شود؛ هر چند گوینده حق، یک فرد عادی و او عالمی بزرگ و پرآوازه باشد. 
انصاف که در روایات اسلامی از آن ستایش فراوان شده به معنی یکسان نگریستن به منافع خویش و دیگران است و یکی از شاخه‌های آن انصاف در سخن می‌باشد. در حدیث معروفی می‌خوانیم که امام صادق(ع) فرمود: «برترین اعمال سه چیز است: رعایت انصاف در حق مردم نسبت به خویشتن تا آن‌جا که چیزی را برای خود نخواهی مگر این‌که همانندش را برای آن‌ها بخواهی و مواسات با برادر دینی در مال و [[ذکر خدا]] در هر حال.» <ref> بحار الانوار، ج۷۲، ص۳۱. </ref>

== انصاف در عمل ==
امیرالمومنین علی(ع) در نامه‌ای به مالک اشتر در این مورد می‌فرماید: «با خدا و با مردم، با خویشاوندان نزدیک و با افرادی از رعیت خود که آنان را دوست داری انصاف را رعایت کن...» <ref>نهج البلاغه، ترجمه سید جعفر شهیدی، نامه۵۳.</ref>

== انصاف در قضاوت ==
رعایت انصاف در زندگی انسان مراحلی دارد که هر شخصی در هر موقعیتی که قرار گرفته باشد باید به تناسب آن موقعیت، انصاف را رعایت کند. چه بسا که رعایت نکردن انصاف، دنیا و آخرت انسان را تباه سازد و مهمترین مورد رعایت انصاف در مقام [[قضاوت]] است. کسی که بر کرسی [[قضاوت]] و حکومت می‌نشیند باید جز حق و حقیقت چیز دیگری را منظور ندارد. اگر تحت تأثیر دیگران قرار گیرد و یا به خاطر خویشاوندی و دوستی به یکی از طرفین دعوی متمایل شود مسلّما از مسیر عدالت و انصاف منحرف شده و بر خلاف «ما انزل اللّه» حکم خواهد کرد و کسی که بر خلاف حکم خداوند داوری کند از ستم‌کاران و فاسقان و کافران است. خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: «وَ مَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِماَ انْزَلَ اللّهُ فَاولئِکَ هُمُ الْکاَفِرُونَ؛ آن‌ها که به احکامی که خدا نازل کرده حکم نمی‌کنند کافرند.» <ref>مائده/سوره۵، آیه۴۴. </ref> و نیز می‌فرماید: «وَ مَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِماَ أنْزَلَ اللّهُ فَاولئِکَ هُمُ الظّاَلِمُونَ؛ هر کس به احکامی که خدا نازل کرده حکم نکند ستمگر است.» <ref>مائده/سوره۵، آیه۴۵. </ref>و نیز می‌فرماید: «وَ مَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِماَ انْزَلَ اللّهُ فَاولئِکَ هُمُ الْفاَسِقُونَ؛ کسانی که بر طبق آن‌چه خدا نازل کرده حکم نمی‌کنند فاسق‌اند.» <ref>مائده/سوره۵، آیه۴۷. </ref> 
اگرچه هرگاه سخن از [[قضاوت]] و شرایط قاضی و اهمیت آن در اسلام به میان می‌آید ذهن انسان متوجه قضاتی که در مراحل عالی [[قضاوت]] قرار گرفته‌اند می‌شود ولی [[قضاوت]] منحصر به قاضی رسمی و منصوب از طرف امام یا نایب امام نیست؛ زیرا حکم کردن شامل مواردی که به نظر ما جزئی و کم اهمیت می‌آید نیز می‌شود. <ref>نقطه‌های آغاز در اخلاق عملی.</ref>

== پا نویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source">منبع:[http://www.wikifeqh.ir/ ویکی فقه] - تاریخ برداشت:95/02/25</div>
 

[[رده:فهرست الفبایی مصادیق معروف]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۵۶
سطر ۹۹:		سطر ۹۹:

	[[رده:فهرست الفبایی مصادیق معروف]]		[[رده:فهرست الفبایی مصادیق معروف]]
−	~~[[رده:معروف اجتماعی]]~~
	[[رده:معروف اقتصادی]]		[[رده:معروف اقتصادی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۴۵
سطر ۱۰۴:		سطر ۱۰۴:
	[[رده:فهرست الفبایی مصادیق معروف]]		[[رده:فهرست الفبایی مصادیق معروف]]
	[[رده:معروف اجتماعی]]		[[رده:معروف اجتماعی]]
		+	[[رده:معروف اقتصادی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۴۵
سطر ۱۰۳:		سطر ۱۰۳:

	[[رده:فهرست الفبایی مصادیق معروف]]		[[رده:فهرست الفبایی مصادیق معروف]]
		+	[[رده:معروف اجتماعی]]

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ! ردیف !! عنوان
 |}
-<p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>
+<p class="relatesubject">مصادیق مرتبط</p>
 {| class="wikitable"
 |-
@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
 ! ردیف !! عنوان
 |}
-<p class="relatesites">پایگاه‌های اینترنتی مرتبط</p>
-{| class="wikitable"
-|-
-! ردیف !! عنوان
-|}
 </div>
@@ سطر ۴۹: / سطر ۴۵: @@
 == انصاف از دیدگاه قرآن ==
-برخی از مردم در مقام سخن یا [[ادای شهادت]] چنان‌چه منافع خود یا نزدیکان خود را در معرض خطر ببینند به سادگی حاضر نیستند حقیقت را بگویند. از این رو خداوند در قرآن مجید می‌فرماید: «هنگامی که سخن می‌گویید عدالت را رعایت کنید حتی اگر در مورد نزدیکان‌تان بوده باشد و به عهد خدا وفا کنید. این چیزی است که خداوند شما را به آن سفارش می‌کند تا متذکر شوید» <ref> انعام/سوره۶، آیه۱۵۲. </ref>و در جای دیگر می‌فرماید: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! به طور جدّی در پاسداری از عدالت برخیزید و برای خدا گواهی دهید اگر چه (این گواهی) به زیان خود شما یا پدر و مادر یا نزدیکان شما بوده باشد. برای هر کس که شهادت می‌دهد چه غنی باشد یا فقیر، خدا سزاوارتر است که از آنها حمایت کند. بنابراین از هوی و هوس پیروی نکنید که از حق منحرف خواهید شد و اگر حق را تحریف کنید و یا از اظهار آن اعراض نمایید خداوند به آن‌چه انجام می‌دهید آگاه است.» <ref>نساء/سوره۴، آیه۱۳۵. به نقل از کتاب نقطه‌های آغاز در اخلاق عملی، نوشته آیت الله مهدوی کنی. </ref>
+برخی از مردم در مقام سخن یا [[ادای شهادت]] چنان‌چه منافع خود یا نزدیکان خود را در معرض خطر ببینند به سادگی حاضر نیستند حقیقت را بگویند. از این رو خداوند در قرآن مجید می‌فرماید: «و چون [به داورى يا شهادت] سخن گوييد دادگرى كنيد هر چند [در باره] خويشاوند [شما] باشد و به پيمان خدا وفا كنيد اينهاست كه [خدا] شما را به آن سفارش كرده است باشد كه پند گيريد» <ref> انعام/سوره۶، آیه۱۵۲. </ref> و در جای دیگر می‌فرماید: «اى كسانى كه ايمان آورده‏ ايد پيوسته به عدالت قيام كنيد و براى خدا گواهى دهيد هر چند به زيان خودتان يا [به زيان] پدر و مادر و خويشاوندان [شما] باشد اگر [يكى از دو طرف دعوا] توانگر يا نيازمند باشد باز خدا به آن دو [از شما] سزاوارتر است پس از پى هوس نرويد كه [درنتيجه از حق] عدول كنيد و اگر به انحراف گراييد يا اعراض نماييد قطعا خدا به آنچه انجام مى‏ دهيد آگاه است» <ref>نساء/سوره۴، آیه۱۳۵. به نقل از کتاب نقطه‌های آغاز در اخلاق عملی، نوشته آیت الله مهدوی کنی. </ref>
 == انصاف از دیدگاه روایات ==
@@ سطر ۹۴: / سطر ۹۰: @@
 == انصاف در قضاوت ==
-رعایت انصاف در زندگی انسان مراحلی دارد که هر شخصی در هر موقعیتی که قرار گرفته باشد باید به تناسب آن موقعیت، انصاف را رعایت کند. چه بسا که رعایت نکردن انصاف، دنیا و آخرت انسان را تباه سازد و مهمترین مورد رعایت انصاف در مقام [[قضاوت]] است. کسی که بر کرسی [[قضاوت]] و حکومت می‌نشیند باید جز حق و حقیقت چیز دیگری را منظور ندارد. اگر تحت تأثیر دیگران قرار گیرد و یا به خاطر خویشاوندی و دوستی به یکی از طرفین دعوی متمایل شود مسلّما از مسیر عدالت و انصاف منحرف شده و بر خلاف «ما انزل اللّه» حکم خواهد کرد و کسی که بر خلاف حکم خداوند داوری کند از ستم‌کاران و فاسقان و کافران است. خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: «وَ مَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِماَ انْزَلَ اللّهُ فَاولئِکَ هُمُ الْکاَفِرُونَ؛ آن‌ها که به احکامی که خدا نازل کرده حکم نمی‌کنند کافرند.» <ref>مائده/سوره۵، آیه۴۴. </ref> و نیز می‌فرماید: «وَ مَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِماَ أنْزَلَ اللّهُ فَاولئِکَ هُمُ الظّاَلِمُونَ؛ هر کس به احکامی که خدا نازل کرده حکم نکند ستمگر است.» <ref>مائده/سوره۵، آیه۴۵. </ref>و نیز می‌فرماید: «وَ مَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِماَ انْزَلَ اللّهُ فَاولئِکَ هُمُ الْفاَسِقُونَ؛ کسانی که بر طبق آن‌چه خدا نازل کرده حکم نمی‌کنند فاسق‌اند.» <ref>مائده/سوره۵، آیه۴۷. </ref><br />
+رعایت انصاف در زندگی انسان مراحلی دارد که هر شخصی در هر موقعیتی که قرار گرفته باشد باید به تناسب آن موقعیت، انصاف را رعایت کند. چه بسا که رعایت نکردن انصاف، دنیا و آخرت انسان را تباه سازد و مهمترین مورد رعایت انصاف در مقام [[قضاوت]] است. کسی که بر کرسی [[قضاوت]] و حکومت می‌نشیند باید جز حق و حقیقت چیز دیگری را منظور ندارد. اگر تحت تأثیر دیگران قرار گیرد و یا به خاطر خویشاوندی و دوستی به یکی از طرفین دعوی متمایل شود مسلّما از مسیر عدالت و انصاف منحرف شده و بر خلاف «ما انزل اللّه» حکم خواهد کرد و کسی که بر خلاف حکم خداوند داوری کند از ستم‌کاران و فاسقان و کافران است. خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: «وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ؛ و كسانى كه به موجب آنچه خدا نازل كرده داورى نكرده‏ اند آنان خود كافرانند»<ref>مائده/سوره۵، آیه۴۴. </ref> و نیز می‌فرماید: «وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ؛ و كسانى كه به موجب آنچه خدا نازل كرده داورى نكرده‏ اند آنان خود ستمگرانند»<ref>مائده/سوره۵، آیه۴۵. </ref>و نیز می‌فرماید: «وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ؛ و كسانى كه به آنچه خدا نازل كرده حكم نكنند آنان خود نافرمانند» <ref>مائده/سوره۵، آیه۴۷. </ref><br />
 اگرچه هرگاه سخن از [[قضاوت]] و شرایط قاضی و اهمیت آن در اسلام به میان می‌آید ذهن انسان متوجه قضاتی که در مراحل عالی [[قضاوت]] قرار گرفته‌اند می‌شود ولی [[قضاوت]] منحصر به قاضی رسمی و منصوب از طرف امام یا نایب امام نیست؛ زیرا حکم کردن شامل مواردی که به نظر ما جزئی و کم اهمیت می‌آید نیز می‌شود. <ref>نقطه‌های آغاز در اخلاق عملی.</ref>
 == پا نویس ==
 {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
-<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text">[http://www.wikifeqh.ir/ ویکی فقه] - تاریخ برداشت:95/02/25</span></div>
+<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text">[http://wikifeqh.ir/%D8%A7%D9%86%D8%B5%D8%A7%D9%81/ ویکی فقه] - تاریخ برداشت:95/02/25</span></div>
 <br />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۶ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۳۰
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 |-
 ! ردیف !! عنوان
 |}
 <p class="relatemedia">چندرسانه‌ای مرتبط</p>