فرهنگ مصادیق:امر به معروف و نهی از منکر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi: Fayzi صفحهٔ امر به معروف و نهی از منکر را به فرهنگ مصادیق:امر به معروف و نهی از منکر منتقل کرد

2016-11-05T06:31:08Z

Fayzi صفحهٔ امر به معروف و نهی از منکر را به فرهنگ مصادیق:امر به معروف و نهی از منکر منتقل کرد

Abbas69: /* گوش دادن به موسیقی حرام، حرام می‌باشد */

2016-10-30T08:16:42Z

‏گوش دادن به موسیقی حرام، حرام می‌باشد

Abbas69: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-09-08T19:18:51Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Razavi در ‏۵ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۱۵

2016-07-26T11:15:47Z

Jalal: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-07-22T12:43:25Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

Razavi در ‏۲۶ تیر ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۳۹

2016-07-16T10:39:26Z

Karbalae در ‏۲۳ تیر ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۱۰

2016-07-13T17:10:49Z

Karbalae در ‏۲۱ تیر ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۵۳

2016-07-11T12:53:40Z

Karbalae: /* شرط اوّل: معروف از واجبات شرعی و منکر از حرام‌های شرعی باشد */

2016-07-11T11:40:37Z

‏شرط اوّل: معروف از واجبات شرعی و منکر از حرام‌های شرعی باشد

Karbalae: /* غنا و موسیقی */

2016-07-11T11:39:29Z

‏غنا و موسیقی

@@ سطر ۱۰۹: / سطر ۱۰۹: @@
 شایان ذکر است تشخیص  این موضوع (آیا موسیقی ای که فرد به آن گوش می‌دهد مناسب با مجالس [[لهو]] است یا نه)، به  عهده شخص  مکلّف و عرف می‌باشد و عرف بسیاری از موارد آن  را تشخیص می‌دهد و در این حکم، فرقی بین موسیقی ایرانی و غیر ایرانی و موسیقی سنّتی و غیر سنّتی، کلاسیک و غیر کلاسیک و مانند آن نیست.<br/>
-== گوش دادن به موسیقی حرام، حرام می‌باشد ==
+== گوش دادن به موسیقی حرام، حرام می‌باشد<ref> به طور کلّی  از مسائلی  که در این فصل ذکر شده استفاده می  شود برای  آنکه گوش دادن به صدایی  جایز باشد چهار شرط لازم است: الف. آوازِ خوانده شده، غنایی  نباشد ب. موسیقی  و آهنگ آن مناسب با مجالس [[لهو]] نباشد ج. محتوای  خواندن خواننده مطالب منفی  و خلاف شرع، مثل دعوت به بی  دینی، فحشاء و ابتذال نباشد. د. برای  مردان، آواز خوانی  زن که با نازک و لطیف کردن صدا همراه است نباشد</ref> ==
-<ref> به طور کلّی  از مسائلی  که در این فصل ذکر شده استفاده می  شود برای  آنکه گوش دادن به صدایی  جایز باشد چهار شرط لازم است: الف. آوازِ خوانده شده، غنایی  نباشد ب. موسیقی  و آهنگ آن مناسب با مجالس [[لهو]] نباشد ج. محتوای  خواندن خواننده مطالب منفی  و خلاف شرع، مثل دعوت به بی  دینی، فحشاء و ابتذال نباشد. د. برای  مردان، آواز خوانی  زن که با نازک و لطیف کردن صدا همراه است نباشد</ref><br/>
 مسأله ۲۲۲۹. منظور از مجلس لهو، مجلسی است که برای هوسرانی و خوشگذرانی تشکیل شده است هرچند خوشگذرانی آن با ارتکاب امور حرام مثل شرب خمر، اختلاط نامشروع زن و مرد، همراه نباشد. بنابراین نواختن و گوش دادن به موسیقی مناسب با این نوع مجالس، حرام است؛ هرچند در مجلس عادی نواخته شده یا به صورت فردی گوش داده شود.<br/>
 مسأله ۲۲۳۰. همان طور که نواختن موسیقی لهوی و گوش دادن به آن جایز نیست، اجرت گرفتن بر نواختن موسیقی حرام، نیز حرام می‌باشد و گیرنده، مالک آن نمی‌شود و تعلیم و تعلّم آن نیز حرام است.<br/>

@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۷: @@
 ۵. شخص خلافکار در ارتکاب منکر یا ترک واجب، معذور نباشد.<br/>
 ۶. [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] برای کسی که [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] می‌کند، سختی فوق العاده یا ضرر جانی یا آبرویی یا مالی به مقدار قابل توجّه نداشته باشد.<br/>
-=== شرط اوّل: معروف از واجبات شرعی و منکر از حرام‌های شرعی باشد===
+=== شرط اوّل معروف از واجبات شرعی و منکر از حرام‌های شرعی باشد===
 مسأله ۲۲۰۳. [[امر به معروف]] در موارد ترک واجب و ترک حرام، واجب است و در مواردی که انجام معروف، مستحب وانجام منکر، مکروه است [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] مستحب می‌باشد.<br/>
 البتّه در [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] نسبت به مستحبات و مکروهات، لازم است شخصیت فردی که مورد امر و نهی قرار می‌گیرد، در نظر گرفته شود که اذیّت نشده و به او اهانت نگردد. همچنین نباید در امر به مستحبّات و نهی از مکروهات، زیاد سختگیری شود که سبب انزجار فرد از دین و برنامه‌های دینی گردد.<br/>
 === شرط دوّم معروف و منکر را - هرچند به طور اجمالی - بشناسد ===
-=== شرط دوّم: معروف و منکر را - هرچند به طور اجمالی - بشناسد ===
 مسأله ۲۲۰۴. فردی که می‌خواهد [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] کند، باید بداند کاری که فرد آن را ترک نموده، از واجبات است یا کاری که فرد آن را مرتکب شده، از گناهان می‌باشد؛ بنابر این کسی که معروف و منکر را نمی‌شناسد و آنها را از یکدیگر تشخیص نمی‌دهد، بر وی [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] واجب نیست؛ هرچند گاهی برای امر  به  معروف  و [[نهی از منکر]] کردن،  یاد گرفتن و شناختن معروف و منکر از باب مقدّمه، واجب می‌شود.<br/>
-=== شرط سوّم: احتمال تأثیر در شخص خلافکار بدهد ===
+=== شرط سوّم احتمال تأثیر در شخص خلافکار بدهد ===
 مسأله ۲۲۰۵. اگر کسی می‌داند که امر و نهی او اثر ندارد، احتیاط واجب آن است که کراهت و ناراحتی خود را از کارهای ناشایسته خلافکار به هر طوری که ممکن است (با گفتار یا رفتار یا نوشتار و مانند آن) اظهار نماید؛ هرچند بداند که در او اثر نخواهد داشت.<ref>هرچند نظر مشهور بین فقهاء این است که در این صورت، وظیفه‌ای ندارد و [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] بر او واجب نیست.</ref>
 مسأله ۲۲۰۶. اگر بعضی از افراد، [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] کنند و مؤثّر واقع نشود و بعضی دیگر از افراد، احتمال عقلایی بدهند که [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] آنان، مؤثّر باشد، بر آنان واجب است که [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] نمایند.<br/>
-=== شرط چهارم: شخص قصد ارتکاب منکر را داشته یا مشغول انجام آن باشد ===
+=== شرط چهارم شخص قصد ارتکاب منکر را داشته یا مشغول انجام آن باشد ===
 مسأله ۲۲۰۷. چنانچه فرد قصد انجام منکر یا ترک واجب را داشته باشد یا آنکه مشغول به انجام منکر و ترک واجب باشد، [[امر به معروف]] ونهی از منکر واجب است؛ بنابراین اگر فرد اطمینان داشته باشد که شخصی قصد دارد گناهی را مرتکب شود یا واجبی را ترک نماید، [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] نسبت به وی، قبل از به وقوع پیوستن عمل خلاف، واجب است؛ هرچند اوّلین باری باشد که فردِ مذکور تصمیم بر ارتکاب [[گناه]] یا ترک واجب گرفته است و هنوز هم مشغول انجام معصیت یا ترک واجب نشده باشد.<br/>
 بنابر این، در وجوب [[امر به معروف]] و نهی از منکر، لازم نیست فرد، قصد اصرار و استمرار بر انجام منکر یا ترک واجب را داشته باشد یا آنکه فعلاً مشغول به [[گناه]] باشد و همین که معلوم باشد فرد، تصمیم جدّی بر انجام منکر یا ترک واجب را دارد، کافی است، خواه آن فرد، برای اوّلین بار می‌خواهد مرتکب کار خلاف شود یا بار اوّل او نباشد.<br/>
 مسأله ۲۲۰۸. چنانچه شخص خلافکار نخواهد کارهای خلاف خود را تکرار کند و دوباره مرتکب آن شود، [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] واجب نیست؛ بلکه اگر فرد احتمال عقلایی (احتمال قابل توجّه) بدهد که شخص خلافکار، قصد ندارد کارهای خلاف خود را تکرار کند، در این صورت نیز [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] واجب نیست. همچنین اگر فرد احتمال می‌دهد که شخصی قصد ارتکاب منکر یا ترک واجب را دارد، ولی اطمینان ندارد، در این صورت نیز، [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] واجب نمی‌باشد.<br/>
-=== شرط پنجم: شخص در ارتکاب منکر یا ترک واجب معذور نباشد ===
+=== شرط پنجم شخص در ارتکاب منکر یا ترک واجب معذور نباشد ===
 مسأله ۲۲۰۹. اگر شخص، کار منکری را انجام دهد و اعتقاد داشته باشد که آن کار، حرام نیست، بلکه مثلاً مباح می‌باشد و یا آنکه شخص، کار واجبی را ترک کرده و اعتقاد داشته باشد که آن کار، واجب نیست، در این صورت، چنانچه در مورد این اعتقادش، شرعاً معذور باشد، [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] واجب نیست؛ مثل اینکه آن شخص در موضوع اشتباه نموده باشد یا نظر فقهی مرجع تقلید او چنین باشد.<br/>
 شایان ذکر است اگر منکر از کارهایی باشد که شارع مقدّس هرگز به وقوع آن راضی نیست مثل کشتن فردی که جانش محترم است، جلوگیری از آن واجب می‌باشد، هرچند انجام دهنده معذور باشد و حتّی مکلّف هم نباشد.<br/>
 مسأله ۲۲۱۰. اگر فرد احتمال بدهد شخصی که منکر را مرتکب می‌شود یا واجب را ترک می‌کند، در مورد آن، شرعاً معذور می‌باشد، چنانچه ظاهر حال بر عذر نداشتن وی، در انجام منکر یا ترک واجب باشد، [[امر به معروف]] و نهی از منکر، با جمع بودن سایر شرایط آن، واجب است و امّا اگر ظاهر حالی وجود نداشته باشد یا ظاهر حال برعذر داشتن وی در انجام منکر یا ترک واجب باشد، در این صورت [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] واجب نیست.<ref>به عنوان مثال، جوانی  که در ماه مبارک رمضان در بین روز مشغول [[روزه]] خواری  است و ظاهر حال این است که عذری  ندارد، نهی  از منکر وی  با وجود سایر شرایط لازم است؛ امّا در مورد پیرمردی  که در کهولت سن و کاهش بُنیه جسمانی  به سر می  برد و [[روزه]] نمی  گیرد یا در بین روز افطار می  کند، ظاهر حال بر معذور بودن او می  باشد؛ بنابر این در چنین موردی  با احتمال معذور بودن، نهی  از منکر لازم نیست</ref><br/>
-شرط ششم: [[امر به معروف]] و نهی از منکر، برای کسی که [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] می‌کند حرج یا ضرر جانی یا آبرویی یا مالی به مقدار قابل توجّه نداشته باشد<br/>
+=== شرط ششم امر به معروف و نهی از منکر ===
 مسأله ۲۲۱۱. در صورتی که ضرر جانی یا آبرویی و یا مالی به مقدار قابل توجّه، شخص امر کننده به معروف و نهی کننده از منکر یا افراد دیگر از مسلمانان را تهدید کند یا موجب مشقّت و دشواری غیر قابل تحمّل گردد، [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] واجب نیست؛ مگر اینکه کار معروف و منکر به قدری نزد شارع مقدّس، مهمّ باشد که باید در راه آن، ضررها و دشواری‌ها را تحمّل نمود؛ به طور کلّی در این گونه موارد، ضرری که متوجّه فرد یا مسلمانان دیگر می‌شود، با خوبی و بدی آن عمل (معروفی که ترک یا منکری که انجام می‌شود)، از نظر درصد احتمال و اهمّیّت مورد آن، مقایسه و بررسی می‌گردد و گاهی در صورت ضرر هم، وظیفه [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] ساقط نمی‌شود.<br/>

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 |نام  =  امر به معروف و نهی از منکر
 |عنوان = مشخصات کتاب
-|تصویر =[[Image:??????|200px]]
+|تصویر =[[Image:Amre_be_maroof.jpg|200px]]
 |سبک سرآیند  = background:#ccf;
 |سبک برچسب   = background:#ddf;

@@ سطر ۲۳۵: / سطر ۲۳۵: @@
 {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
 <div class="hold">
-<div class="return">بازگشت به [[ کتب معروف فرهنگی]] </div>
+<div class="return">بازگشت به [[ کتب معروف فرهنگی]] | [[کتب معروف اجتماعی]]</div>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-<div class="head1"> امر به معروف و نهی از منکر </div>
+<div class="head1">امر به معروف و نهی از منکر </div>
 {{جعبه اطلاعات
-|نام  =امر به معروف و نهی از منکر<br/>
+|نام  =  امر به معروف و نهی از منکر
 |عنوان = مشخصات کتاب
-|تصویر =[[Image:??????|200px]]<br/>
+|تصویر =[[Image:??????|200px]]
 |سبک سرآیند  = background:#ccf;
 |سبک برچسب   = background:#ddf;
@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 |سرآیند۱  =
 |برچسب۲  =نویسنده
 |داده۲  =
 |برچسب۳ =زبان
 |داده۳ = فارسی
@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 |داده۴ =
 |برچسب۵ =محل انتشارات
-|داده۵   =قم
+|داده۵   =  قم
 |برچسب۶  =  تاریخ نشر
 |داده۶   =
 |برچسب۷  = قطع
 |داده۷   =

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۳۱
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۹۵: / سطر ۹۵: @@
 == شناخت تفصیلی احکام برخی از گناهان ومنکرها و معروف‌ها ==
 در این بخش به بیان احکام بیشتری مربوط به برخی از گناهان و منکرها و نیز تعدادی از واجبات و معروف‌ها پرداخته می‌شود:<br/>
-=== غنا و موسیقی ===
+=== غناء و موسیقی ===
 مسأله ۲۲۲۵. غناء حرام می‌باشد و آن عبارت است از سخنان لهوی؛ چه شعر، چه نثر، که با سبک‌ها و لحن‌ها و آوازهای مرسوم و معمول نزد اهل [[لهو]] خوانده می‌شود و در این رابطه، فرقی بین غنای شاد و غنای غم انگیز و محزون نمی‌باشد.<br/>
 شایان ذکر است معیار تشخیص غنا و اینکه کدام آواز در نزد اهل [[لهو]] مرسوم است و کدام نیست، عرف مردم می‌باشد؛ مثلاً آوازی که در آن صدا را طوری در گلو بگردانند و بکشند که با مجالس [[لهو]] مناسب باشد، حرام است.<br/>