فرهنگ مصادیق:اعراض از یادخدا - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan در ‏۱۷ فروردین ۱۳۹۶، ساعت ۱۲:۱۴

2017-04-06T12:14:37Z

Golafshan: Golafshan صفحهٔ اعراض از یادخدا را به فرهنگ مصادیق:اعراض از یادخدا منتقل کرد

2017-01-03T17:13:34Z

Golafshan صفحهٔ اعراض از یادخدا را به فرهنگ مصادیق:اعراض از یادخدا منتقل کرد

User13: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-05-07T19:46:06Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> اعراض از یادخدا </div>

وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِکْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَهً ضَنکًا وَنَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ أَعْمَی(طه/124)<br/>

و هر کس از "یاد من" اعراض کند و روی بگرداند، بی تردید زندگی سختی خواهد داشت و روز قیامت هم نابینا محشورش می‌کنیم.<br/>

"ذکر"، یادآوری چیزی است که انسان آن را فراموش کرده است. در مفردات آمده: «ذکر یعنی یاد کردن، خواه با زبان باشد یا با قلب یا هر دو».<br/>

به فرمایشات حضرات معصومین علیهم‌السلام که نگاه می‌کنیم، درمی یابیم که هیچ چیزی به اندازه "ذکر خدا" ارزش ندارد، چون ذکر یا"یاد خدا" منشأ همه کمالات و خوبی هاست. امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرمایند:«الذِّکرُ یونِسُ اللُّبَّ وَ یُنیرُ القَلبَ وَ یَستَنزِلُ الرَّحمَهَ؛ "یاد خدا" همنشین عقل است، دل را روشن و رحمت او را نازل می‌کند.» (غررالحکم، ج۲، ص۶۶، ح1858)<br/>

رفع همه گرفتاری‌ها و مشکلات بشر، در "یاد خدا" نهفته است و روی گردانی از این مسأله مهم، آدمی را در عسرت و تنگنا قرار می‌دهد آنهم در حدی که زندگی بر او حقیقتاً سخت شده و علاوه بر این که از رسیدن به هدفش باز می‌ماند، باید بقیه عمر خودش را هم با مشقت و بدبختی سپری کند.<br/>

مراد از سختی و تنگی زندگی، فقط فقر و نداری مالی نیست. ای بسا مرفهان و توانگرانی که دلهره و اضطراب و افسردگی، زندگی آن‌ها را دچار چنان فشار و مضیقه‌ای کرده که هیچ بینوایی دچارش نشده است. دوری از یاد خدا، آرامش را از دل می‌برد و باعث حیرت و حسرت او می‌شود و کاری هم به ثروت و تمکّن مالی او ندارد.<br/>

خیلی چیزهاست که می‌تواند مصداق "ذکر خدا"باشد و آدم را به یاد خدا بیاندازند: قرآن، نماز و عبادات، اسماءپروردگار...،اما آن چیزی یا کسی که بیشترین نشانه را از خدا دارد و به معنای واقعی آیهالله العظمی هست، بیشتر از هر چیزی انسان را متوجه خدا می‌کند و دل را با یاد خدا زنده و احیاء می‌سازد.<br/>

آن شخص و آن مذکِّر اعظم فقط وجود مقدس امام معصوم علیه السلام است که امام باقر علیه‌السلام می‌فرماید: «نَحنُ ذِکرُاللهِ» (بحارالانوار/ ج۷/ ص۳۲۱/ روایت ۱۶/ باب ۱۶) . در زمان ما "امام عصرارواحنا له الفداء"مصداق کامل این ذکر اعظم خداست. روایات متعددی هم در این باب هست و مؤید این معناست.<br/>

با این توضیح، معنای آیه شریفه را مجدداً ذکر می‌کنیم:<br/>

« و هر کس از یاد من [امام زمان علیه‌السلام] اعراض کند و روی بگرداند، بی تردید زندگی سختی خواهد داشت و روز قیامت هم نابینا محشورش می‌کنیم.»<br/>

بنابراین طبق این آیه شریفه می‌شود گفت؛ ریشه همه سختی‌ها و فشارهای روحی، بدنی، شخصی و اجتماعی ما، اعراض ما از امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است چون او بزرگ‌ترین نعمتی است که خدا در اختیار خلقش قرار داده و روی گردانی از او یعنی بزرگ‌ترین کفران نعمت!<br/>

علل و اسباب این اعراض هم زیادند. اصولاً همه چیزهایی که دور و بر ماست خواب آور و غفلت‌آورند و ما را از این وجود مقدس رویگردان کرده‌اند: کار و شغل ما، خانه و خانواده ما، سیاست و اجتماع و اقتصاد و خلاصه همه چیز...حتی درس و علم ما!!<br/>

عاقبت این کفران نعمت در دنیا، چیزی نیست جز سختی و فشار به واسطه حرمان از این نعمت بزرگ پروردگار! و طبعاً کسی که در دنیا چشم جانش را بر روی این بزرگ‌ترین حقیقت عالم خلقت بست، در قیامت هم : وَنَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ أَعْمَی.<br/>

بد نیست در ارتباط با همین مسئله، قضیه‌ای را از قول استاد بزرگوارم نقل کنم که می‌فرمودند: «چند سال پیش دانشمندی غربی و مسیحی که دربارهٔ اسلام تحقیق کرده و مستبصر شده بود، پیش من آمد تا به مذهب حقه اهل بیت علیهم‌السلام مشرف شود. همراه هم رفتیم خارج از شهر، آنجا باغی بود و شب را آنجا بودیم.<br/>

اجمالاً خلاصه‌ای از عقاید شیعه را برایش گفتم خصوصاً این که اساس اسلام بر ولایت ۱۲ امام معصوم هست و خیلی فشرده و مختصر سرگذشتی از هر یک از ائمه معصومین علیهم‌السلام برای او می‌گفتم و نیز این که هر یک از ائمه علیهم‌السلام چه طور و بعد از کدام امام آمدند و نهایت هم به چه شکلی به شهادت رسیدند تا این که رسیدم به امام عصر ارواحنافداه و مطالبی در مورد این بزرگوار گفتم. بعد پرسید: خب ایشان کی و به چه نحوی به شهادت رسیدند؟<br/>

گفتم: ایشان زنده است و به شهادت نرسیده و خدا نکند ما زنده باشیم و شهادتش را ببینیم.<br/>

گفت: پس این آقا الآن کجاست؟<br/>

گفتم: حضرت بین خود ماست منتهی ما آقا را نمی‌شناسیم و خلاصه قدری در مورد معنای غیبت برایش توضیح دادم.<br/>

یک دفعه زد زیر گریه و با حیرت و تعجب گفت: این آقای با این عظمت زنده است و بین ما زندگی می‌کند و شما بیکار نشسته‌اید!!؟ پس چرا کاری نمی‌کنید!؟ چرا از او غافل و بی خبرید!؟ چرا تا به حال او را به دنیا معرفی نکرده‌اید!؟<br/>

و او تا صبح توی این باغ راه می‌رفت و گریه می‌کرد که؛ امام ما زنده است ولی ما او رو نمی‌بینیم و از او بی اطلاعیم!!...»<br/>

<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://nabaa.blogfa.com/post-85.aspx سایت عین الحیات] - تاریخ برداشت:94/11/3</span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[اعراض از یاد خدا]] </div>
</div>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 <div class="head1"> اعراض از یادخدا </div>
-وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِکْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَهً ضَنکًا وَنَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ أَعْمَی(طه/124)<br/>
+«وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى»(طه/124)<br/>
 و هر کس از "یاد من" اعراض کند و روی بگرداند، بی تردید زندگی سختی خواهد داشت و روز قیامت هم نابینا محشورش می‌کنیم.<br/>
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 مراد از سختی و تنگی زندگی، فقط فقر و نداری مالی نیست. ای بسا مرفهان و توانگرانی که دلهره و اضطراب و افسردگی، زندگی آن‌ها را دچار چنان فشار و مضیقه‌ای کرده که هیچ بینوایی دچارش نشده است. دوری از یاد خدا، آرامش را از دل می‌برد و باعث حیرت و حسرت او می‌شود و کاری هم به ثروت و تمکّن مالی او ندارد.<br/>
-خیلی چیزهاست که می‌تواند مصداق "ذکر خدا"باشد و آدم را به یاد خدا بیاندازند: قرآن، نماز و عبادات، اسماءپروردگار...،اما آن چیزی یا کسی که بیشترین نشانه را از خدا دارد و به معنای واقعی آیهالله العظمی هست، بیشتر از هر چیزی انسان را متوجه خدا می‌کند و دل را با یاد خدا زنده و احیاء می‌سازد.<br/>
+خیلی چیزهاست که می‌تواند مصداق "ذکر خدا"باشد و آدم را به یاد خدا بیاندازند: قرآن، نماز و عبادات، اسماءپروردگار...،اما آن چیزی یا کسی که بیشترین نشانه را از خدا دارد و به معنای واقعی آیة الله العظمی هست، بیشتر از هر چیزی انسان را متوجه خدا می‌کند و دل را با یاد خدا زنده و احیاء می‌سازد.<br/>
 آن شخص و آن مذکِّر اعظم فقط وجود مقدس امام معصوم علیه السلام است که امام باقر علیه‌السلام می‌فرماید: «نَحنُ ذِکرُاللهِ» (بحارالانوار/ ج۷/ ص۳۲۱/ روایت ۱۶/ باب ۱۶) . در زمان ما "امام عصرارواحنا له الفداء"مصداق کامل این ذکر اعظم خداست. روایات متعددی هم در این باب هست و مؤید این معناست.<br/>
@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 علل و اسباب این اعراض هم زیادند. اصولاً همه چیزهایی که دور و بر ماست خواب آور و غفلت‌آورند و ما را از این وجود مقدس رویگردان کرده‌اند: کار و شغل ما، خانه و خانواده ما، سیاست و اجتماع و اقتصاد و خلاصه همه چیز...حتی درس و علم ما!!<br/>
-عاقبت این کفران نعمت در دنیا، چیزی نیست جز سختی و فشار به واسطه حرمان از این نعمت بزرگ پروردگار! و طبعاً کسی که در دنیا چشم جانش را بر روی این بزرگ‌ترین حقیقت عالم خلقت بست، در قیامت هم : وَنَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ أَعْمَی.<br/>
+عاقبت این کفران نعمت در دنیا، چیزی نیست جز سختی و فشار به واسطه حرمان از این نعمت بزرگ پروردگار! و طبعاً کسی که در دنیا چشم جانش را بر روی این بزرگ‌ترین حقیقت عالم خلقت بست، در قیامت هم : «وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى».<br/>
 بد نیست در ارتباط با همین مسئله، قضیه‌ای را از قول استاد بزرگوارم نقل کنم که می‌فرمودند: «چند سال پیش دانشمندی غربی و مسیحی که دربارهٔ اسلام تحقیق کرده و مستبصر شده بود، پیش من آمد تا به مذهب حقه اهل بیت علیهم‌السلام مشرف شود. همراه هم رفتیم خارج از شهر، آنجا باغی بود و شب را آنجا بودیم.<br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۴ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۱۳
(بدون تفاوت)