User2: User2 صفحهٔ استهزاء انبیاء را به فرهنگ مصادیق:استهزاء انبیاء منتقل کرد

2017-07-15T07:19:56Z

User2 صفحهٔ استهزاء انبیاء را به فرهنگ مصادیق:استهزاء انبیاء منتقل کرد

User2: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-06-07T11:21:25Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> استهزاء انبیاء </div>

==مقدمه==
اگر به تاریخ انبیاء الهی بنگریم همیشه دشمنانی داشتند و برای اینکه پیامبران الهی را شکست بدهند، آنها و پیروان انبیاء را مورد استهزاء قرار می‌دادند؛ که در ذیل برخی از این موارد ذکر می‌شود.<br/>

== استهزاء انبیاء توسط مشرکان ==
مشرکان و صاحبان قدرت و مال چون دعوت انبیای الهی را در برابر خواسته‌ها و تمایلات مادی و شهوانی خود می‌دیدند، پیوسته با آنان دشمنی می‌ورزیدند و یکی از ابزارهایی که همواره برای شکستن اُبَّهت انبیا و رویارویی با رسالت الهی آنان به‌کار می‌بردند، استهزا بود، به‌طوری که خداوند هیچ پیامبری را نفرستاد جز اینکه با سلاح استهزا به مقابله با او برخاستند: «ما یأتیهِم مِن رسول اِلاّ کانوابِهِ یستَهزِءون». <ref>یس/سوره۳۶، آیه۳۰.</ref> <ref>حجر/سوره۱۵، آیه۱۱.</ref><ref>زخرف/سوره۴۳، آیه۷.</ref>
=== موارد استهزاء انبیاء ===
آنان در این جهت آیات الهی و عذاب قیامت را به تمسخر می‌گرفتند: «واتَّخَذوا ءایـتی وما اُنذِروا هُزُوا». <ref>کهف/سوره۱۸، آیه۵۶.</ref>
گاهی عبادت آنان را مسخره می‌کردند، چنان‌که به‌شعیب(علیه السلام)می‌گفتند: آیا همین نمازت فرمان داده که آنچه پدران ما آن را می‌پرستیدند رها کنیم؟ <ref>هود/سوره۱۱، آیه۸۷.</ref>
و زمانی با حالتی تمسخرآمیز به پیامبران می‌گفتند: اگر راست می‌گویید آن عذابی که ما را به آن وعده می‌دهید زودتر بیاورید: «قالوا ائتِنا بِعَذابِ اللّهِ اِن کنتَ مِنَ الصّـدِقین». <ref>عنکبوت/سوره۲۹، آیه۲۹.</ref>
و گاهی نیز شخص پیامبر را به تمسخر می‌گرفتند، چنان‌که قوم نوح هرگاه از کنار او می‌گذشتند او را مسخره می‌کردند: «کلَّما مَرَّ عَلَیهِ مَلاٌَ مِن قَومِهِ سَخِروا مِنهُ». <ref>هود/سوره۱۱، آیه۳۸.</ref>
؛ همچنین قرآن در آیاتی دیگر از استهزای پیامبران الهی از سوی مردم انطاکیه <ref>یس/سوره۳۶، آیه۳۰.</ref>، قوم عاد<ref>احقاف/سوره۴۶، آیه۲۶. </ref>و فرعونیان <ref>زخرف/سوره۴۳، آیه۴۷-۴۶.</ref>سخن به‌میان آورده است.<br/>

== استهزاء پیامبر اکرم ==
استهزای پیامبر اسلام و مؤمنان:<br/>
پیامبر اسلام نیز همواره در معرض استهزای دشمنان قرار داشت و بلکه آن حضرت بیش از انبیای پیشین در این جهت مورد آزار قرارگرفت، چنان‌که آن حضرت فرمودند: هیچ پیامبری مانند من آزار ندید. <ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج‌۳۹، ص‌۵۶. </ref> <ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج‌۶، ص‌۵۳. </ref> <ref>محمدی ریشهری، محمد، میزان الحکمه، ج‌۱، ص‌۶۷.</ref>

== احزاب استهزاءگر پیامبر ==
سه گروه پیامبر(صلی الله علیه وآله) و پیروانش را با روشهای مختلفی از جمله: چشمک‌زدن <ref>مطفّفین/سوره۸۳، آیه۳۰.</ref>، خندیدن <ref>مؤمنون/سوره۲۳، آیه۱۱۰.</ref>، حرکت دادنِ سر <ref>اسراء/سوره۱۷، آیه۵۱.</ref>، نسبت دادن القاب ناروا <ref>حجر/سوره۱۵، آیه۶.</ref>و... مورد استهزا قرارمی‌دادند:<br/>
=== مشرکان ===
آنان هرگاه آن حضرت را می‌دیدند، با حالتی تمسخرآمیز می‌گفتند: آیا همین است کسی که خدا او را برای پیامبری فرستاده‌است: «و اِذا رَاَوک اِن یتَّخِذونَک اِلاّ هُزُوًا اَهـذا الَّذی بَعَثَ اللّهُ رَسولا». <ref>فرقان/سوره۲۵، آیه۴۱.</ref>
یامی‌گفتند: آیا همین است کسی که خدایان شما را به بدی یاد می‌کند. <ref>انبیاء/سوره۲۱، آیه۳۶. </ref>
گاهی پیامبر را با حالتی تحقیرآمیز خطاب کرده، به آن‌حضرت نسبت دیوانگی می‌دادند: «یـاَیهَا الَّذی نُزِّلَ عَلَیهِ الذِّکرُ اِنَّک لَمَجنون». <ref>حجر/سوره۱۵، آیه۶.</ref>
آنان گاهی معجزات آن حضرت را به تمسخر می‌گرفتند و دیگران را نیز به استهزای آن فرا می‌خواندند: «واِذا رَاَوا ءایةً یستَسخِرون». <ref>رَأَوْ صافّات/سوره۳۷، آیه۱۴.</ref>
طبق یک نظر «یستَسخِرون» دعوت کردن دیگران به تمسخر است. <ref>طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج‌۸، ص‌۶۸۷. </ref>
=== عاقبت مشرکان استهزاءگر ===
نقل شده که ۵ نفر از سران مشرکان مکه، یعنی ولیدبن‌مغیره، عاص‌بن‌وائل، اسودبن‌عبدالمطلب، اسودبن‌عبد یغوث و حارث‌بن‌طلاطله خزایی، یا حرث‌بن‌قیس، در تمسخر پیامبر(صلی الله علیه وآله)شهرت داشتند؛ آنان تمسخر پیامبر را تا بدانجا پیش بردند که هدف نفرین آن حضرت قرار گرفته و هریک به اشاره جبرئیل به‌گونه‌ای نابود شدند. <ref>طبری، محمد بن جریر، جامع البیان، ج۱۷، ص۱۵۳-۱۵۴. </ref> <ref>طبرسی، فضل بن جسن، مجمع البیان، ج‌۶، ص‌۱۳۳.</ref>
پیروان پیامبر(صلی الله علیه وآله)نیز از استهزای مشرکان در امان نبودند و هرگاه مشرکان آنان را می‌دیدند می‌گفتند: آیا همینها هستند کسانی که خداوند از میان ما بر آنان منت نهاده است: «اَهـؤُلاءِ مَنَّ اللّهُ عَلَیهِم مِن بَینِنا». <ref>انعام/سوره۶، آیه۵۳.</ref>
=== اهل کتاب ===
آنان بر اثر [[حسادت]] و کینه‌ای که از پیامبر(صلی الله علیه وآله) و مسلمانان در دل داشتند همواره پیامبر، مؤمنان و مقدسات دینی آنان را به تمسخر می‌گرفتند.<br/>
==== موارد استهزاء اهل کتاب ====
آنان با تغییر و تحریف برخی کلمات، گاهی شخص پیامبر را مسخره می‌کردند؛ مثلاً در پاسخ سخنان آن حضرت به جای اینکه بگویند: شنیدیم و اطاعت کردیم، می‌گفتند: شنیدیم و مخالفت کردیم، به جای کلمه «بشنو» واژه «نشنو» را به‌کار برده و به جای کلمه «انظرنا= مهلت بده» از کلمه «راعنا» که به معنای مهلت دادن و نیز به معنای اغفال بود استفاده می‌کردند و از آن معنای دوم را قصد می‌کردند <ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیرنمونه، ج‌۳، ص‌۴۴۶۴۴۷.</ref>: «مِنَ الَّذینَ هادوا یحَرِّفونَ الکلِمَ عَن مَواضِعِهِ و یقولونَ سَمِعنا و عَصَینا واسمَع غَیرَ مُسمَع و رعِنا لَیـًّا بِاَلسِنَتِهِم و طَعنـًا فِی‌الدِّینِ». <ref>نساء/سوره۴، آیه۴۶.</ref>
آنان گاهی دین و عبادات مسلمانان را مسخره می‌کردند: «و اِذا نادَیتُم اِلَی الصَّلوةِ اتَّخَذوها هُزُوًا و لَعِبـًا». <ref>مائده/سوره۵، آیه۵۸.</ref>
و زمانی نیز قرآن و آیات آن را به تمسخر می‌گرفتند: «و قَد نَزَّلَ عَلَیکم فِی الکتـبِ اَن اِذا سَمِعتُم ءایـتِ اللّهِ یکفَرُ بِها و یستَهزَاُ بِها». <ref>نساء/سوره۴، آیه۱۴۰.</ref>
در شأن نزول آیه فوق نقل شده است که منافقان در مجلس احبار یهود می‌نشستند و با همدیگر قرآن را به تمسخر می‌گرفتند. <ref>طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج‌۳، ص‌۱۹۴.</ref>
=== منافقان ===
آنان مسلمانان، پیامبر و قرآن و حتی خداوند را مسخره می‌کردند که قرآن در آیات ۶۵ـ۶۶ سوره توبه <ref>توبه/سوره۹، آیه۶۶-۶۵.</ref>آنان را مذمت کرده و به سبب این کار آنان را کافر شمرده است: «قُل اَبِاللّهِ و ءایـتِهِ و رَسولِهِ کنتُم تَستَهزِءون لاتَعتَذِروا قَد کفَرتُم بَعدَ ایمـنِکم» منافقان در باطن اعتقادی به اسلام نداشتند و هدف برخی از آنان در ادعای اسلام و ایمان تمسخر مؤمنان بود: «و اِذا لَقُوا الَّذینَ ءامَنوا قالوا ءامَنّا و اِذا خَلَوا اِلی شَیـطینِهِم قالوا اِنّا مَعَکم اِنَّما نَحنُ مُستَهزِءون». <ref>بقره/سوره۲، آیه۱۴.</ref>
==== موارد استهزاء منافقان ====
آنان [[زکات]] و صدقه‌دهندگان را به تمسخر می‌گرفتند؛ سالم‌بن‌عمیر انصاری که مسلمانی تهیدست بود به مقدار یک صاع خرما برای صدقه نزد پیامبر(صلی الله علیه وآله)آورد.<br/>
منافقان گفتند: خدا چه نیازی به خرمای ناچیز او دارد. <ref>قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، ج‌۱، ص‌۳۳۰.</ref>
اگر مردی ثروتمند مانند عبدالرّحمن‌بن‌عوف می‌آمد و ۴۰۰۰ درهم صدقه می‌آورد او را نیز مسخره می‌کردند و می‌گفتند: او به قصد ریا آن را می‌پردازد <ref>طبری، محمد بن جریر، جامع البیان، ج‌۱۴، ص۳۸۲. </ref>
که قرآن در آیه ۷۹ سوره توبه <ref>توبه/سوره۹، آیه۷۹.</ref>به این دو مورد اشاره کرده است: «اَلَّذینَ یلمِزونَ المُطَّوِّعینَ مِنَ المُؤمِنینَ فِی الصَّدَقـتِ والَّذینَ لایجِدونَ اِلاّ جُهدَهُم فَیسخَرونَ مِنهُم سَخِرَ اللّهُ مِنهُم و لَهُم عَذابٌ‌اَلیم».<br/>

== منبع ==
دانشنامه موضوعی قرآن

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%A1_%D8%A7%D9%86%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%A1 ویکی فقه] - تاریخ برداشت: 96/03/17 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[استهزاء پیامبران]] </div>
</div>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۴ تیر ۱۳۹۶، ساعت ۰۷:۱۹
(بدون تفاوت)

فرهنگ مصادیق:استهزاء انبیاء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

User2: User2 صفحهٔ استهزاء انبیاء را به فرهنگ مصادیق:استهزاء انبیاء منتقل کرد

User2: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام