فرهنگ مصادیق:استخدام کفار - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan: /* حرام بودن دوستی با کافران */

2017-02-06T10:19:37Z

‏حرام بودن دوستی با کافران

Golafshan: /* اصل استقلال و سیادت اسلامی */

2017-02-06T10:15:36Z

‏اصل استقلال و سیادت اسلامی

Golafshan: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-12-31T17:27:49Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Golafshan: Golafshan صفحهٔ استخدام کفار را به فرهنگ مصادیق:استخدام کفار منتقل کرد

2016-12-31T17:13:45Z

Golafshan صفحهٔ استخدام کفار را به فرهنگ مصادیق:استخدام کفار منتقل کرد

Abbas69 در ‏۱۸ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۰۴

2016-08-08T08:04:13Z

User10: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-05-09T09:57:01Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

@@ سطر ۲۰۶: / سطر ۲۰۶: @@
 ==== حرام بودن دوستی با کافران ====
 دوستی با کافران در آیاتی چند از کتاب مجید، مورد نکوهش و نهی قرار گرفته است:<br/>
-«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لاَ تَتَّخِذُوا الْیَهُودَ وَ النَّصَارَی أَوْلِیَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاءُ بَعْضٍ وَ مَنْ یَتَوَلَّهُمْ مِنْکُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ »<ref>مائده، 51</ref>.<br/>
+«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ»<ref>مائده، 51</ref>.<br/>
 ای کسانی که ایمان آورده‌اید، یهودیان و نصاری را به دوستی مگیرید، بعض آنان دوستان بعض دیگر. هرکس از شما با آنان دوستی کند، او هم از آنان خواهد بود. خداوند، گروه ستمکاران را هرگز هدایت نمی‌کند.<br/>
 و... <ref>مجادله، 22؛ مائده، 57؛ توبه، 23؛ نساء، 139 و 144؛ ممتحنه، 13؛ بقره، 109؛ آل عمران، 69 و 118</ref>
@@ سطر ۲۱۷: / سطر ۲۱۷: @@
 اما ابراز دوستی در معاشرت‌ها، با حفظ استقلال و شخصیت دینی، مانعی ندارد، بلکه مورد تشویق دین است.<br/>
 قبل از ذکر نمونه‌هایی از سیره معصومان، توجه به این آیات، راه گشا خواهد بود:<br/>
-«عَسَی اللَّهُ أَنْ یَجْعَلَ بَیْنَکُمْ وَ بَیْنَ الَّذِینَ عَادَیْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّهً وَ اللَّهُ قَدِیرٌ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ ».<br/>
+«عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذِينَ عَادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً وَاللَّهُ قَدِيرٌ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ».<br/>
 امید است خداوند میان شما و دشمنانتان، دوستی برقرار کند. خداوند قادر بر هر کار و آمرزنده و مهربان است.<br/>
-«لاَ یَنْهَاکُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِینَ لَمْ یُقَاتِلُوکُمْ فِی الدِّینِ وَ لَمْ یُخْرِجُوکُمْ مِنْ دِیَارِکُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَ تُقْسِطُوا إِلَیْهِمْ »<ref>ممتحنه، 7-8</ref>.<br/>
+«لَا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ»<ref>ممتحنه، 7-8</ref>.<br/>
 خداوند دربارهٔ کسانی که با شما قصد جنگ در این نداشتند و شما را از خانمان و دیارتان اخراج نکردند، از احسان به آنان و عدالت پیشگی نسبت به آنان باز نمی‌دارد.<br/>
 این آیات، نشان می‌دهد که رفتار دوستانه با آنان که سر جنگ ندارند پسندیده است و نسبت به دشمنان نیز، خداوند می‌خواهد دشمنی به دوستی بدل گردد.<br/>
@@ سطر ۲۳۳: / سطر ۲۳۳: @@
 حدیث امام صادق(ع) که فرمودند:« ولا یصافیه الموده»، نیز شاهد دیگری است، زیرا حضرت از یکرنگی کامل در دوستی و محبت، که زمینه ساز اثرپذیری است، نهی می‌کند.<br/>
 نتیجه: دوستی کافران، در صورتی که به «تولّی»و اثرپذیری همراه باشد، ممنوع است و هر داد و ستدی که مصداق آن قرار گیرد نیز، مورد نهی است.<br/>
 ==== ۳. رعایت نکردن حلال و حرام ====
 این اصل نیز، مورد استناد برخی قرار گرفته و براساس آن، از پاره‌ای روابط اقتصادی منع کرده‌اند، همان گونه که در بحث شرکت بدان اشاره شد. ولیکن، هیچ فقیهی، این منع را در حد حرام بودن ندانسته و شرکت را در برخی فرض‌ها، مکروه دانسته‌اند، زیرا دلیل‌های جایز بودن، در برابر آن قرار داشت.<br/>

@@ سطر ۱۸۵: / سطر ۱۸۵: @@
 صاحب جواهر، در نفی شفعه بین مسلمان و کافر<ref>جواهرالکلام، ج37، ص 97</ref>و حرام بودن فروش برده مسلمان به کافران<ref>همان، ج22، ص 334</ref>، بدان استناد جسته است.<br/>
 ابن قیّم، از برخی فقیهان، نقل می‌کند که اجیر شدن برای کارهای پست کافران ممنوع است<ref>احکام اهل الذمه، ج1، ص 276</ref>. برای این قاعده، به دو دلیل مهم استدلال می‌شود:<br/>
-الف. « و لن یجعل الله للکافرین علی المؤمنین سبیلا»<ref>نساء، 141</ref><br/>
+الف. «وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا»<ref>نساء، 141</ref><br/>
 و خداوند، هرگز، برای کافران نسبت به اهل ایمان، راه تسلط باز نخواهد کرد.<br/>
 فقیهان بر این باورند که مفاد این آیه مبارک، آن است که در ظرف تشریع و قانون گذاری، خداوند حکم و فرمانی که سبب سلطه کافران بر مسلمانان گردد جعل نکرده است؛ از این روی این قاعده را حاکم بر دلیل‌های احکام اولی می‌دانند. <ref>القواعد الفقهیه، بجنوردی، ج1، صص 157، 162</ref><br/>

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 | ۴ || [[مسائل اجتماعی اسلام]]
 |}
-<p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>
+<p class="relatesubject">مصادیق مرتبط</p>
 {| class="wikitable"
 |-
@@ سطر ۳۹: / سطر ۳۹: @@
 |}
 <p class="relatesoft">نرم‌افزارهای مرتبط</p>
 {| class="wikitable"
 |-

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 |-
 ! ردیف !! عنوان
 |}
 <p class="relatemedia">چندرسانه‌ای مرتبط</p>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۱ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۱۳
(بدون تفاوت)