فرهنگ مصادیق:احکام دروغ گفتن در حال روزه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-16T12:17:31Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Kazem: Kazem صفحهٔ احکام دروغ گفتن در حال روزه را به فرهنگ مصادیق:احکام دروغ گفتن در حال روزه منتقل کرد

2016-10-16T10:00:21Z

Kazem صفحهٔ احکام دروغ گفتن در حال روزه را به فرهنگ مصادیق:احکام دروغ گفتن در حال روزه منتقل کرد

Kazem: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-10-16T07:19:38Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1">احکام دروغ گفتن در حال روزه </div>

== مقدمه ==
در نوشتار قبل مبطلات [[روزه]] (کارهایی که سبب می‌شود [[روزه]] باطل شود) را در بخش احکام جامع [[روزه]] مطرح کردیم. در این قسمت به این سوال پاسخ می‌دهیم که : 
آیا هر دروغی [[روزه]] را باطل می‌کند؟ 

جواب: 
طبق نظر فقها هر دروغی [[روزه]] را باطل نمی‌کند آنچه سبب باطل شدن [[روزه]] است ،دروغ بستن به خدا و پیامبران و معصومین (علیهم السلام) است. البته باید دانست که دروغ‌هایی هم که باعث باطل شدن [[روزه]] نمی‌شوند گفتنشان در اصل حرام است ، و اجر [[روزه]] را می‌کاهند. بنابراین هر دروغی حرام است و جایز نیست گفته شود و باید توبه کرد؛ و اگر این دروغ بر خدا و پیامبران و معصومین (علیهم السلام) باشد ، گناهی افزون تر است و دارای احکامی است که در ادامه مطرح خواهد شد. 

رساله توضیح المسائل 
دروغ بستن به خدا و پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلم 
مسأله ۱۵۹۶ اگر [[روزه]] دار به گفتن یا به نوشتن یا به اشاره و مانند اینها به خدا و پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلم و جانشینان آن حضرت <ref> (اراکی:) و یا سایر پیامبران و جانشینان آنان.</ref>عمداً نسبت دروغ بدهد<ref>(مکارم:) بنا بر احتیاط واجب [[روزه]] اش باطل می‌شود هر چند بلا فاصله توبه کند؛ و دروغ بستن به سایر انبیاء و فاطمه زهرا علیها السلام، نیز همین حکم را دارد. (بهجت:) [[روزه]] او باطل است و خالی از وجه نیست دروغ بستن به پیغمبران و جانشینان آنها و حضرت زهرا علیها السلام ملحق به دروغ بستن به خدا باشد و [[روزه]] را باطل کند ولی اگر شک داشته باشد که سخنی کذب است یا نه، و به یکی از آنان نسبت دهد بنا بر اقوی [[روزه]] اش باطل نمی‌شود. (گلپایگانی، صافی:) به خدا و پیغمبران و ائمه علیهم السلام عمداً نسبت دروغ بدهد.. (خوئی، تبریزی:) به خدا و پیغمبران و جانشینان پیغمبران عمداً نسبتی را بدهد که دروغ است.. (زنجانی:) به خدا یا پیامبر اسلام صلی اللّه علیه و آله و سلم یا امامان معصوم علیهم السلام عمداً نسبتی را بدهد که دروغ است.. (سیستانی:) عمداً نسبتی را بدهد که دروغ است.</ref> اگر چه فوراً بگوید دروغ گفتم یا توبه کند، [[روزه]] او باطل است<ref>(سیستانی:) بنا بر احتیاط لازم باطل است و هم چنین است بنا بر احتیاط مستحب دروغ بستن به حضرت زهرا علیها السلام و سایر پیغمبران و جانشینان آنان.</ref>و احتیاط واجب آن است که حضرت زهرا سلام اللّه علیها و سایر پیغمبران و جانشینان آنان هم در این حکم فرقی ندارند <ref>(گلپایگانی:) احتیاط واجب آن است که به حضرت زهرا علیها السلام و به جانشینان پیغمبران گذشته هم نسبت دروغ ندهد. (اراکی:) به احتیاط واجب حضرت زهرا علیها السلام هم در این حکم مانند پیامبر و امامان علیهم السلام است. (خوئی، تبریزی:) احتیاط واجب آن است که به حضرت زهرا علیها السلام هم به دروغ نسبتی ندهد. (صافی:) بنا بر احتیاط واجب نسبت دروغ به حضرت زهرا علیها السلام و به جانشینان پیغمبران گذشته هم این حکم را دارد. (زنجانی:) اگر به حضرت زهرا علیها السلام و سایر پیامبران و جانشینان ایشان علیهم السلام هم به دروغ نسبتی بدهد بنا بر احتیاط [[روزه]] او باطل می‌شود. [ اگر بخواهد خبری را که نمی‌داند راست است یا دروغ]</ref>. 

مسأله ۱۵۹۷ اگر بخواهد خبری را که نمی‌داند راست است یا دروغ نقل کند <ref> (زنجانی:) بنا بر احتیاط نباید به خداوند یا پیامبر صلی اللّه علیه و آله یا امام علیه السلام نسبت دهد، بلکه باید مثلًا چنین بگوید: چنین روایت شده است.</ref> بنا بر احتیاط واجب <ref>[عبارت «بنا بر احتیاط واجب» در رساله آیت اللّه مکارم نیست]</ref> باید از کسی که آن خبر را گفته، یا از کتابی که آن خبر در آن نوشته شده نقل نماید <ref>(خوئی، اراکی، گلپایگانی، تبریزی، صافی، نوری:) بقیه مسأله ذکر نشده. (مکارم:) مثلًا بگوید: «فلان راوی چنین می‌گوید» و یا «در فلان کتاب چنان نوشته شده است که پیامبر صلی اللّه علیه و آله و سلم فرموده..». [پایان مسأله] (فاضل:) نباید خودش آن را به طور جزم بگوید و لکن اگر خودش هم به طور جزم خبر بدهد [[روزه]] اش باطل نمی‌شود گر چه ظن ّ به کذب خبریا احتمال کذب خبر را بدهد. (سیستانی:) مسأله اگر بخواهد خبری را که دلیلی بر حجیّت او ندارد و نمی‌داند راست است یا دروغ نقل کند، بنا بر احتیاط واجب باید به نحو نقل بگوید و آن را به پیامبر و ائمه علیهم السلام مستقیماً نسبت ندهد. [ اگر چیزی را به اعتقاد این که راست است از قول خدا یا پیغمبر ص نقل کند]</ref> لکن اگر خودش هم خبر بدهد [[روزه]] اش باطل نمی‌شود. 
این مسأله در رساله آیت اللّه بهجت نیست 
مسأله ۱۵۹۸ اگر چیزی را به اعتقاد این که راست است از قول خدا یا پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلم <ref>(زنجانی:) یا امام علیه السلام.. [ اگر بداند دروغ بستن به خدا و پیغمبر ص [[روزه]] را باطل می‌کند]</ref> نقل کند و بعد بفهمد دروغ بوده، [[روزه]] اش باطل نمی‌شود. 
این مسأله در رساله آیت اللّه بهجت نیست 
مسأله ۱۵۹۹ اگر بداند دروغ بستن به خدا و پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلم [[روزه]] را باطل می‌کند و چیزی را که می‌داند دروغ است به آنان نسبت دهد و بعداً بفهمد آن چه را که گفته راست بوده، [[روزه]] اش صحیح است <ref>(اراکی:) [[روزه]] اش باطل است. (گلپایگانی، صافی، نوری:) [[روزه]] اش باطل است و در ماه رمضان باید تا مغرب از آن چه [[روزه]] را باطل می‌کند خودداری کند (صافی: ولی کفاره بر او واجب نمی‌شود.) (خوئی، تبریزی:) مسأله اگر چیزی را که می‌داند دروغ است به خدا و پیغمبر نسبت دهد و بعداً بفهمد آن چه را که گفته راست بوده، باید [[روزه]] را تمام کند و قضای آن را هم به جا آورد. (سیستانی:) اگر می‌دانسته که این کار [[روزه]] را باطل می‌کند، باید بنا بر احتیاط لازم [[روزه]] را تمام کند و قضای آن را هم به جا آورد. (زنجانی:) مسأله اگر بداند دروغ بستن به خدا و پیغمبرصلی اللّه علیه و آله و سلم و امام علیه السلام [[روزه]] را باطل می‌کند و چیزی را که دروغ می‌داند به آنان نسبت دهد [[روزه]] اش باطل می‌شود، هر چند بعداً بفهمد که آن چه را که گفته، راست بوده و اگر در ماه رمضان باشد باید در بقیه روز امساک کند. (مکارم:) مسأله اگر چیزی را دروغ می‌دانست و به خدا و پیغمبر نسبت داد، و بعداً معلوم شد صحیح بوده، [[روزه]] اش اشکال دارد. [اگر دروغی را که دیگری ساخته عمداً به خدا و پیغمبر ص نسبت دهد]</ref>. 

این مسأله در رساله آیت اللّه بهجت نیست 

مسأله ۱۶۰۰ اگر دروغی را که دیگری ساخته عمداً به خدا و پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلم و جانشینان پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلم <ref> (زنجانی:) به خدا و پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلم و امام علیه السلام.</ref>نسبت دهد [[روزه]] اش باطل می‌شود<ref>(سیستانی:) بنا بر احتیاط لازم.(مکارم:) به خدا و پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلم نسبت دهد [[روزه]] اش اشکال دارد. [پایان مسأله]
[ اگر از [[روزه]] دار بپرسند]
</ref>ولی اگر از قول کسی که آن دروغ را ساخته نقل کند اشکال ندارد. 

این مسأله در رساله آیت اللّه بهجت نیست 

مسأله ۱۶۰۱ اگر از [[روزه]] دار بپرسند که آیا پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلم <ref>(زنجانی:) یا امام علیه السلام. </ref>چنین مطلبی فرموده‌اند؟ و او جایی که در جواب باید بگوید نه، عمداً بگوید بلی، یا جایی که باید بگوید بلی عمداً بگوید نه، [[روزه]] اش باطل می‌شود <ref>(سیستانی:) بنا بر احتیاط لازم. (مکارم:) [[روزه]] اش اشکال دارد. [مسأله 1602 اگر از قول خدا یا پیغمبر ص حرف راستی را بگوید]</ref>. 

این مسأله در رساله آیت اللّه بهجت نیست 

مسأله ۱۶۰۲ اگر از قول خدا یا پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلم <ref> (زنجانی:) یا امام علیه السلام.. این مسأله در رساله آیات عظام: بهجت و مکارم نیست</ref>حرف راستی را بگوید بعد بگوید دروغ گفتم یا در شب دروغی را به آنان نسبت دهد و فردای آن روز که [[روزه]] می‌باشد بگوید آن چه دیشب گفتم راست است، [[روزه]] اش باطل می‌شود <ref> (سیستانی:) بنا بر احتیاط، مگر آن که مقصودش بیان حال خبرش باشد.</ref>. 

مسأله اختصاصی 
(مکارم:) مسأله ۱۳۵۹ اگر در نقل احکام شرعیه عمداً دروغ گوید، مثلًا واجبی را غیر واجب و حرامی را حلال ذکر کند، اگر منظورش نسبت دادن آن حکم، به خدا یا پیغمبرصلی اللّه علیه و آله و سلم باشد [[روزه]] اش اشکال دارد و اگر قصدش نسبت دادن فتوا به مجتهد است کار حرامی کرده، اما [[روزه]] اش باطل نمی‌شود و کسی که بدون اطلاع، حکم مشکوکی را نقل می‌کند نیز همین حکم را دارد. 
[کفاره دروغ بستن [[روزه]] دار به خدا و پیغمبر صلی الله وعلیه و آله ] 

مسأله ۱۶۶۶ اگر [[روزه]] دار دروغی را به خدا و پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلم نسبت دهد <ref>(خوئی، تبریزی:) عمداً نسبت دهد.. این مسأله در رساله آیت اللّه بهجت نیست</ref> کفاره جمع که تفصیل آن در مسأله پیش گفته شد بنا بر احتیاط بر او واجب می‌شود <ref>(اراکی:) کفاره جمع که تفصیل آن در مسأله پیش گفته شد بر او واجب می‌شود. (گلپایگانی:) اگر چه [[روزه]] خود را به چیز حرامی باطل کرده، ولی کفاره جمع که تفصیل آن در مسأله پیش گفته شد بر او واجب نمی‌شود. (فاضل:) که بنا بر احتیاط واجب یک کفاره بر او لازم است نه کفاره جمع. (مکارم:) یک کفاره کافی است و کفاره جمع لازم نیست. (صافی:) بنا بر احتیاط کفاره جمع که تفصیل آن در مسأله پیش گفته شد بر او لازم می‌شود. (سیستانی:) مسأله اگر [[روزه]] دار، دروغی را به خدا و پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلم عمداً نسبت دهد، کفّاره ندارد ولی احتیاط مستحب آن است که کفّاره بدهد. (زنجانی:) مسأله اگر [[روزه]] دار عمداً دروغی را به خدا یا پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلم یا امام علیهم السلام نسبت دهد بنا بر احتیاط، کفاره تخییری بر او واجب می‌شود. توضیح المسائل مراجع مطابق با فتاوای سیزده نفر از مراجع معظم تقلید/ متن اصلی از رساله امام خمینی و مُحشی حضرات آیات: سیستانی، صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی، شبیری زنجانی، بهجت،فاضل، اراکی، خویی، گلپایگانی، تبریزی.</ref>. 

== دروغ بستن به خدا و پیامبران و معصومین (علیهم السلام)، ==

مطابق نظر آیت الله خامنه‌ای 
دروغ بستن به خدا و پیامبران و معصومین (علیهم السلام) بنابر احتیاط، موجب باطل شدن [[روزه]] می‌شود، هر چند بعداً توبه کند و بگوید که دروغ بسته است. 
دروغ بستن بر فاطمه زهرا (سلام الله علیها)
۱۴۵. آیا دروغ بستن بر فاطمه زهرا (سلام الله علیها) [[روزه]] را باطل می‌کند؟ 
ج) بله، بنا بر احتیاط واجب مبطل [[روزه]] است. 

نسبت دادن حدیث کسا به حضرت زهرا (سلام الله علیها) 
۱۴۶. آیا حدیث شریف کساء را که از حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) نقل شده، حدیث معتبری می‌‏دانید؟ آیا نسبت دادن آن در حالت [[روزه]] به حضرت زهرای مرضیه (سلام الله علیها) جایز است؟ 
ج) اگر نسبت دادن آن به‌صورت حکایت و نقل از کتاب‌هایی باشد که آن را نقل کرده‌‏اند، اشکال ندارد. 

== خواندن دعا در ماه رمضان با شک در صحت آن ==
۱۴۷. دعاهایی مخصوص ماه رمضان به‌صورت دعای روز اول و روز دوم تا آخر ماه وارد شده است، قرائت آن‌ها در صورت شک در صحّت‏‌شان چه حکمی دارد؟ 
ج) به هر حال اگر قرائت آن‌ها به قصد رجاء ورود و مطلوبیت باشد، اشکال ندارد. 

منبع : استفتائات رهبری 
مطابق نظر آیت الله سیستانی مطابق نظر آیت الله سیستانی 
دروغ بستن به خدا و پیغمبر(صلی الله علیه وآله) و ائمه (علیهم السلام) : 
مسأله ۱۵۷۵ ـ اگر روزه‌دار به گفتن یا به نوشتن یا به اشاره و مانند اینها به خدا و پیغمبر صلی الله علیه و آله و ائمه علیهم السلام عمداً نسبتی را بدهد که دروغ است ـ اگرچه فوراً بگوید دروغ گفتم یا توبه کند ـ [[روزه]] او ـ بنا بر احتیاط لازم ـ باطل است، و همچنین است ـ بنا بر احتیاط مستحب ـ دروغ بستن به حضرت زهرا سلام الله علیها و سایر پیغمبران و جانشینان آنان. 
مسأله ۱۵۷۶ ـ اگر بخواهد خبری را که دلیلی بر حجیت او ندارد و نمی‌داند راست است یا دروغ نقل کند ـ بنا بر احتیاط واجب ـ باید به نحو نقل بگوید، و آن را به پیامبر و ائمه علیهم السلام مستقیماً نسبت ندهد. 
مسأله ۱۵۷۷ ـ اگر چیزی را به اعتقاد اینکه راست است از قول خدا یا پیغمبر نقل کند و بعد بفهمد دروغ بوده، روزه‌اش باطل نمی‌شود. 
مسأله ۱۵۷۸ ـ اگر چیزی را که می‌داند دروغ است، به خدا و پیغمبر نسبت دهد و بعداً بفهمد آنچه را که گفته راست بوده، اگر می‌دانسته که این کار [[روزه]] را باطل می‌کند، باید ـ بنا بر احتیاط لازم ـ [[روزه]] را تمام کند و قضای آن را هم بجا آورد. 
مسأله ۱۵۷۹ ـ اگر دروغی را که دیگری ساخته عمداً به خدا و پیغمبر و ائمه علیهم السلام نسبت دهد ـ بنا بر احتیاط لازم ـ روزه‌اش باطل می‌شود، ولی اگر از قول کسی که آن دروغ را ساخته نقل کند اشکال ندارد. 
مسأله ۱۵۸۰ ـ اگر از روزه‌دار بپرسند که آیا پیغمبر صلی الله علیه و آله چنین مطلبی فرموده‌اند و او جایی که در جواب باید بگوید نه عمداً بگوید بلی، یا جایی که باید بگوید بلی عمداً بگوید نه، روزه‌اش ـ بنا بر احتیاط لازم ـ باطل می‌شود. 
مسأله ۱۵۸۱ ـ اگر از قول خدا یا پیغمبر حرف راستی را بگوید بعد بگوید دروغ گفتم، یا در شب به دروغ به آنان نسبتی بدهد و فردای آن که [[روزه]] می‌باشد بگوید آنچه دیشب گفتم راست است ـ بنا بر احتیاط ـ روزه‌اش باطل می‌شود، مگر آنکه مقصودش بیان حال خبرش باشد. منبع : رساله توضیح المسایل معظم له. 
طبق نظر آیت الله مکارم شیرازی 
دروغ بستن با گفتار نوشتار یا اشاره 
مساله ۱۳۵۴ـ هرگاه [[روزه]] دار دروغی به خدا و پیغمبر اکرم(صلی الله علیه وآله) و جانشینان معصوم او(علیهم السلام) نسبت دهد خواه با گفتن باشد، یا نوشتن، یا اشاره و مانند آن، بنابراحتیاط واجب [[روزه]] اش باطل می‌شود، هر چند بلافاصله توبه کند. دروغ بستن به سایر انبیا و فاطمه زهرا(علیها السلام) نیز همین حکم را دارد. 
وظیفه کسی که از راست یا دروغ بودن روایتی خبر ندارد 
مساله ۱۳۵۵ـ هرگاه بخواهد خبری را نقل کند که از راست یا دروغ بودن آن اطّلاعی ندارد، باید از کسی که آن خبر را گفته، یا از کتابی که در آن نوشته شده نقل نماید، مثلاً بگوید: فلان راوی چنین می‌گوید و یا در فلان کتاب چنان نوشته شده است که پیامبر(صلی الله علیه وآله) فرمود… 
اگر چیزی را به اعتقاد این که راست است به خدا یا پیغمبر(ص) نسبت دهد 
مساله ۱۳۵۶ـ اگر چیزی را به اعتقاد این که راست است از قول خدا یا پیغمبر(صلی الله علیه وآله)نقل کند و بعد بفهمد دروغ بوده [[روزه]] اش صحیح است، ولی بعکس اگر چیزی را دروغ می‌دانست و به خدا و پیغمبر نسبت داد و بعداً معلوم شد صحیح بوده، [[روزه]] اش اشکال دارد. 
اگر چیزی را به اعتقاد این که دروغ است به خدا یا پیغمبر(ص) نسبت دهد 
مساله ۱۳۵۶ـ اگر چیزی را به اعتقاد این که راست است از قول خدا یا پیغمبر(صلی الله علیه وآله)نقل کند و بعد بفهمد دروغ بوده [[روزه]] اش صحیح است، ولی بعکس اگر چیزی را دروغ می‌دانست و به خدا و پیغمبر نسبت داد و بعداً معلوم شد صحیح بوده، [[روزه]] اش اشکال دارد. 
نسبت دادن دروغی که دیگری ساخته به خدا و پیغمبر(ص) 
مساله ۱۳۵۷ـ اگر دروغی را که دیگری ساخته عمداً به خدا و پیغمبر نسبت دهد [[روزه]] اش اشکال دارد 
دروغ بستن به پیامبر(ص) در جواب سوال 
مساله ۱۳۵۸ـ اگر از شخص [[روزه]] دار سوال کنند که آیا پیغمبر اکرم(صلی الله علیه وآله) چنین مطلبی را فرموده، و او عمداً بگوید: آری، در حالی که پیغمبر(صلی الله علیه وآله) نگفته باشد، یا بگوید: نه، درحالی که پیغمبر(صلی الله علیه وآله) گفته باشد، [[روزه]] اش اشکال دارد. 
حکم کسی که در نقل احکام شرعی عمداً دروغ گفته 
مساله ۱۳۵۹ـ اگر در نقل احکام شرعیّه عمداً دروغ گوید، مثلاً واجبی را غیر واجب و حرامی را حلال ذکر کند، اگر منظورش نسبت دادن آن حکم به خدا یا پیغمبر(صلی الله علیه وآله)باشد، [[روزه]] اش اشکال دارد و اگر قصدش نسبت دادن فتوا به مجتهد است کار حرامی کرده، امّا [[روزه]] اش باطل نمی‌شود و کسی که بدون اطّلاع، حکم مشکوکی را نقل می‌کند، نیز همین حکم را دارد. رساله توضیح المسایل آیت الله مکارم شیرازی. 
خواندن حدیث شریف کساء در حالت [[روزه]] پرسش : آیا حدیث شریف کساء، که منقول از عوالم العلوم شیخ عبداللّه بحرانی است، معتبر است؟ اگر در حال [[روزه]] بخوانیم برای [[روزه]] اشکال دارد؟ 
پاسخ : حدیث مزبور از احادیث مشهوره است، البتّه اجمال آن بطور متواتر در کتب شیعه و اهل سنّت نقل شده است؛ ولی مفصّل و مشهور آن تنها در بعضی از کتب شیعه آمده است و مرحوم «شیخ عبداللّه بحرانی» در کتاب «عوالم» آن را با سند خود، از جابر بن عبدالله انصاری، از حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام) نقل کرده است؛ و چون بعضی از رجال این سند در میان بزرگان مورد گفتگو است بهتر این است که به قصد رجاءخوانده شود، و در این صورت [[روزه]] باطل نمی‌شود. استفتائات آیت الله مکارم شیرازی. 
طبق نظر حضرت آیت الله صافی گلپایگانی 
دروغ‌بستن به خدا و پیغمبر صلی الله علیه وآله 
مسأله ۱۶۰۵. اگر [[روزه]] دار به گفتن یا به نوشتن یا به اشاره و مانند این‌ها به خدا و پیغمبران و ائمه علیهم السلام عمداً نسبت دروغ بدهد، اگر چه فوراً بگوید دروغ گفتم یا توبه کند [[روزه]] او باطل است؛ و بنابر احتیاط واجب نسبت دروغ به حضرت زهراء علیهاالسلام و به جانشینان پیغمبران گذشته هم همین حکم را دارد. 
مسأله ۱۶۰۶. اگر بخواهد خبری را که نمی‌داند راست است یا دروغ نقل کند، بنابر احتیاط واجب باید از کسی که آن خبر را گفته، یا از کتابی که آن خبر در آن نوشته شده نقل نماید. 
مسأله ۱۶۰۷. اگر چیزی را به اعتقاد این که راست است از قول خدا یا پیغمبر نقل کند و بعد بفهمد دروغ بوده، [[روزه]] اش باطل نمی‌شود. 
مسأله ۱۶۰۸. اگر بداند دروغ‌بستن به خدا و پیغمبر [[روزه]] را باطل می‌کند و چیزی را که می‌داند دروغ است به آنان نسبت دهد، و بعداً بفهمد آنچه را که گفته راست بوده، [[روزه]] اش باطل است، و در ماه رمضان باید تا مغرب از آنچه [[روزه]] را باطل می‌کند خودداری کند، ولی کفاره بر او واجب نمی‌شود. 
مسأله ۱۶۰۹. اگر دروغی را که دیگری ساخته عمداً به خدا و پیغمبر صلی الله علیه و آله و جانشینان پیغمبر نسبت دهد، [[روزه]] اش باطل می‌شود؛ ولی اگر از قول کسی که آن دروغ را ساخته نقل کند، اشکال ندارد. 
مسأله ۱۶۱۰. اگر از [[روزه]] دار بپرسند که آیا پیغمبر صلی الله علیه و آله چنین مطلبی فرموده‌اند و او جایی که در جواب باید بگوید نه، عمداً بگوید بلی، یا جایی که باید بگوید بلی عمداً بگوید نه، [[روزه]] اش باطل می‌شود. 
مسأله ۱۶۱۱. اگر از قول خدا یا پیغمبر صلی الله علیه و آله حرف راستی را بگوید، بعد بگوید دروغ گفتم، یا در شب دروغی را به آنان نسبت دهد و فردای آن، که [[روزه]] می‌باشد بگوید آنچه دیشب گفتم راست است، [[روزه]] اش باطل می‌شود. رساله توضیح المسایل آیت الله صافی گلپایگانی. 

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source">منبع: [http://hadana.ir/%D8%A7%D8%AD%D9%83%D8%A7%D9%85-%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%BA-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D8%A7%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87/ سایت هدانا] -تاریخ برداشت : ۹۵/۷/۲۴ </div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[دروغ بستن بر پیامبران ]]</div>
</div>

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 جواب:<br/>
-طبق نظر فقها هر دروغی [[روزه]] را باطل نمی‌کند آنچه سبب باطل شدن [[روزه]] است ،دروغ بستن به خدا و پیامبران و معصومین (علیهم السلام) است. البته باید دانست که دروغ‌هایی هم که باعث باطل شدن [[روزه]] نمی‌شوند گفتنشان در اصل حرام است ، و اجر [[روزه]] را می‌کاهند. بنابراین هر دروغی حرام است و جایز نیست گفته شود و باید توبه کرد؛ و اگر این دروغ بر خدا و پیامبران و معصومین (علیهم السلام) باشد ، گناهی افزون تر است و دارای احکامی است که در ادامه مطرح خواهد شد.<br/>
+طبق نظر فقها هر دروغی [[روزه]] را باطل نمی‌کند آنچه سبب باطل شدن [[روزه]] است،دروغ بستن به خدا و پیامبران و معصومین (علیهم السلام) است. البته باید دانست که دروغ‌هایی هم که باعث باطل شدن [[روزه]] نمی‌شوند گفتنشان در اصل حرام است، و اجر [[روزه]] را می‌کاهند. بنابراین هر دروغی حرام است و جایز نیست گفته شود و باید توبه کرد؛ و اگر این دروغ بر خدا و پیامبران و معصومین (علیهم السلام) باشد، گناهی افزون تر است و دارای احکامی است که در ادامه مطرح خواهد شد.<br/>
 رساله توضیح المسائل<br/>
@@ سطر ۶۴: / سطر ۶۴: @@
 مسأله ۱۵۷۹ ـ اگر دروغی را که دیگری ساخته عمداً به خدا و پیغمبر و ائمه علیهم السلام نسبت دهد ـ بنا بر احتیاط لازم ـ روزه‌اش باطل می‌شود، ولی اگر از قول کسی که آن دروغ را ساخته نقل کند اشکال ندارد.<br/>
 مسأله ۱۵۸۰ ـ اگر از روزه‌دار بپرسند که آیا پیغمبر صلی الله علیه و آله چنین مطلبی فرموده‌اند و او جایی که در جواب باید بگوید نه عمداً بگوید بلی، یا جایی که باید بگوید بلی عمداً بگوید نه، روزه‌اش ـ بنا بر احتیاط لازم ـ باطل می‌شود.<br/>
-مسأله ۱۵۸۱ ـ اگر از قول خدا یا پیغمبر حرف راستی را بگوید بعد بگوید دروغ گفتم، یا در شب به دروغ به آنان نسبتی بدهد و فردای آن که [[روزه]] می‌باشد بگوید آنچه دیشب گفتم راست است ـ بنا بر احتیاط ـ روزه‌اش باطل می‌شود، مگر آنکه مقصودش بیان حال خبرش باشد. منبع : رساله توضیح المسایل معظم له.<br/>
+مسأله ۱۵۸۱ ـ اگر از قول خدا یا پیغمبر حرف راستی را بگوید بعد بگوید دروغ گفتم، یا در شب به دروغ به آنان نسبتی بدهد و فردای آن که [[روزه]] می‌باشد بگوید آنچه دیشب گفتم راست است ـ بنا بر احتیاط ـ روزه‌اش باطل می‌شود، مگر آنکه مقصودش بیان حال خبرش باشد. منبع: رساله توضیح المسایل معظم له.<br/>
 طبق نظر آیت الله مکارم شیرازی<br/>
 دروغ بستن با گفتار نوشتار یا اشاره<br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۵ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۰۰
(بدون تفاوت)