فرهنگ مصادیق:احسان - ویکی پدیا - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi در ‏۴ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۱۰

2016-09-25T06:10:11Z

Fayzi در ‏۳ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۵۹

2016-09-24T10:59:47Z

Fayzi در ‏۳ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۵۸

2016-09-24T10:58:59Z

Fayzi در ‏۳ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۵۷

2016-09-24T10:57:46Z

Fayzi در ‏۶ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۰۴:۲۸

2016-08-27T04:28:54Z

Fayzi: Fayzi صفحهٔ احسان - ویکی پدیا را به فرهنگ مصادیق:احسان - ویکی پدیا منتقل کرد

2016-08-15T07:45:19Z

Fayzi صفحهٔ احسان - ویکی پدیا را به فرهنگ مصادیق:احسان - ویکی پدیا منتقل کرد

Fayzi در ‏۲۵ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۴۴

2016-08-15T07:44:57Z

User13: اصلاح ارقام

2016-05-31T07:04:12Z

اصلاح ارقام

User13: اصلاح ارقام

2016-05-31T06:44:17Z

اصلاح ارقام

User13: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-05-12T08:30:04Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1">احسان - ویکی پدیا </div>
== احسان ==
احسان یک اصطلاح عربی به معنی کمال یا برتریست که به نیکی (عربی: حُسن) (یا خِیر مخالف شر) مربوط می‌شود. این یک امر مهم از رسیدن به ایمان درونی شخصی و نشان دادن آن در کردار و رفتار است، یک حس مسئولیت اجتماعی که شخص را نسبت به ارتکاب جرم دینی (گناه) صبور نگاه می‌دارد. در اسلام احسان یک وظیفهٔ مسلمانی برای بدست آوردن کمال یا برتری در عبادت است؛ مانند مسلمانانی که خدا را چنان عبادت می‌کنند که انگار او را می‌بینند در حالی که آن‌ها نمی‌توانند او را ببینند (رسیدن به این باور که خدا از ماده ساخته نشده است.) آن‌ها مسلماً باور دارند که خدا دائما در حال نگاه کردن به آن هاست. این تعریف از یک حدیث می‌آید (که به عنوان حدیث جبرئیل شناخته شده است.) به طوری که محمد توضیح می‌دهد که، احسان پرستش خداست، آنچنان که انگار او را می‌بینی، و اگر تو نمی‌توانی او را ببینی، همانا او تو را می‌بیند. (مسلم بن الحجاج و محمد بخاری).<ref>محمود ایوب, اسلام: ایمان و تاریخ، صفحات 68-69 </ref><br />

احسان به معنی انجام دادن چیزهای عالی، یکی از ابعد سه گانهٔ دین اسلام است: اسلام، ایمان و احسان. در مقابل تأکیدهای اسلام (کدام کار بهتر است انجام شود) و ایمان (چرا بهتر است انجام شود) عقیدهٔ احسان ابتدایی و همراه با قصد است. کسی که آنچه را عالیست انجام می‌دهد محسن نامیده می‌شود. این به طور معمول جا افتاده است که شخص می‌تواند به احسان درست با کمک و هدایت الله، کسی که بر همه چیز حکومت می‌کند، دست یابد.<br />
برخی مکاتب اسلامی احسان را به عنوان ابعاد درونی اسلام توصیف می‌کنند در حالی که شریعت اغلب ابعد بیرونی را شرح می‌دهد.<br />
در اول بحث بهتر است روشن شود که نه تنها هر مسلمانی مؤمن (جزو مؤمنین و مؤمنات) است، بلکه هر انسان مؤمنی یک مسلمان است. بعلاوه هر مسلمانی که به تمامی اصول اسلام اعتقاد دارد لزوما انسان نیکوکاری نیست. یک نیکی کننده (محسن)، جز یک شخص خوب و نیکوکار به طور صادقانه که هم یک مسلمان است و هم یک مومن حقیقیست، نیست.<ref>محمود ایوب, اسلام: ایمان و تاریخ، صفحهٔ 54 </ref><br />
احسان شکل بالاتری از عبادت را تشکیل می‌دهد[۲] که در کار و بازخودهای اجتماعی عالیست. برای مثال، احسان صداقت در نماز و شکرگذار والدین، خانواده و خداوند بودنِ مسلمان را شامل می‌شود.<br />
این واژه در قرآن نیز آمده است:<br />
إِنَّ اللّهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ وَإِیتَاء ذِی الْقُرْبَی وَیَنْهَی عَنِ الْفَحْشَاء وَالْمُنکَرِ وَالْبَغْیِ یَعِظُکُمْ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ (معنی: در حقیقت خدا به عدالت و نیکوکاری و بخشش به خویشاوندان فرمان می‌دهد و از کار زشت و ناپسند و ستم باز می‌دارد به شما اندرز می‌دهد باشد که پند گیرید ) <ref>قرآن, سورهٔ نحل آیهٔ 90، مترجم: م. شیرازی </ref><br />
هَلْ جَزَاء الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ (معنی: آیا جزای نیکی جز نیکیست؟!) <ref>قرآن, سورهٔ الرحمن آیهٔ 60، مترجم: م. شیرازی</ref><br />
احسان همچنین یک نام پسرانه در میان مسلمانان است.

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> لینک منبع </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[احسان به عموم]] </div>
</div>

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 == احسان ==
-احسان یک اصطلاح عربی به معنی کمال یا برتریست که به نیکی (عربی: حُسن) (یا خِیر مخالف شر) مربوط می‌شود. این یک امر مهم از رسیدن به ایمان درونی شخصی و نشان دادن آن در کردار و رفتار است، یک حس مسئولیت اجتماعی که شخص را نسبت به ارتکاب جرم دینی (گناه) صبور نگاه می‌دارد. در اسلام احسان یک وظیفهٔ مسلمانی برای بدست آوردن کمال یا برتری در عبادت است؛ مانند مسلمانانی که خدا را چنان عبادت می‌کنند که انگار او را می‌بینند در حالی که آن‌ها نمی‌توانند او را ببینند (رسیدن به این باور که خدا از ماده ساخته نشده است.) آن‌ها مسلماً باور دارند که خدا دائما در حال نگاه کردن به آن هاست. این تعریف از یک حدیث می‌آید (که به عنوان حدیث جبرئیل شناخته شده است.) به طوری که محمد توضیح می‌دهد که، احسان پرستش خداست، آنچنان که انگار او را می‌بینی، و اگر تو نمی‌توانی او را ببینی، همانا او تو را می‌بیند. (مسلم بن الحجاج و محمد بخاری).<ref>محمود ایوب, اسلام: ایمان و تاریخ، صفحات 68-69 </ref><br />
+احسان یک اصطلاح عربی به معنی کمال یا برتریست که به نیکی (عربی: حُسن) (یا خِیر مخالف شر) مربوط می‌شود. این یک امر مهم از رسیدن به ایمان درونی شخصی و نشان دادن آن در کردار و رفتار است، یک حس مسئولیت اجتماعی که شخص را نسبت به ارتکاب جرم دینی (گناه) صبور نگاه می‌دارد.<br />
 احسان به معنی انجام دادن چیزهای عالی، یکی از ابعاد سه گانهٔ دین اسلام است: اسلام، ایمان و احسان. در مقابل تأکیدهای اسلام (کدام کار بهتر است انجام شود) و ایمان (چرا بهتر است انجام شود) عقیدهٔ احسان ابتدایی و همراه با قصد است. کسی که آنچه را عالیست انجام می‌دهد محسن نامیده می‌شود. این به طور معمول جا افتاده است که شخص می‌تواند به احسان درست با کمک و هدایت الله، کسی که بر همه چیز حکومت می‌کند، دست یابد.<br />
 برخی مکاتب اسلامی احسان را به عنوان ابعاد درونی اسلام توصیف می‌کنند در حالی که شریعت اغلب ابعاد بیرونی را شرح می‌دهد.<br />
-در اول بحث بهتر است روشن شود که نه تنها هر مسلمانی مؤمن (جزو مؤمنین و مؤمنات) است، بلکه هر انسان مؤمنی یک مسلمان است. بعلاوه هر مسلمانی که به تمامی اصول اسلام اعتقاد دارد لزوما انسان نیکوکاری نیست. یک نیکی کننده (محسن)، جز یک شخص خوب و نیکوکار به طور صادقانه که هم یک مسلمان است و هم یک مومن حقیقیست، نیست.<ref>محمود ایوب, اسلام: ایمان و تاریخ، صفحهٔ 54 </ref><br />
+در اول بحث بهتر است روشن شود که نه تنها هر مسلمانی مؤمن (جزو مؤمنین و مؤمنات) است، بلکه هر انسان مؤمنی یک مسلمان است. بعلاوه هر مسلمانی که به تمامی اصول اسلام اعتقاد دارد لزوماً انسان نیکوکاری نیست. یک نیکی کننده (محسن)، جز یک شخص خوب و نیکوکار به طور صادقانه که هم یک مسلمان است و هم یک مومن حقیقیست، نیست.<ref>محمود ایوب, اسلام: ایمان و تاریخ، صفحهٔ 54 </ref><br />
 احسان شکل بالاتری از عبادت را تشکیل می‌دهد<ref>محمود ایوب, اسلام: ایمان و تاریخ، صفحهٔ 54 </ref> که در کار و بازخوردهای اجتماعی عالیست. برای مثال، احسان صداقت در نماز و شکرگذار والدین، خانواده و خداوند بودنِ مسلمان را شامل می‌شود.<br />
 این واژه در قرآن نیز آمده است:<br />
-إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ (معنی: ددر حقيقت ‏خدا به دادگرى و نيكوكارى و بخشش به خويشاوندان فرمان مى‏ دهد و از كار زشت و ناپسند و ستم باز مى دارد به شما اندرز مى‏ دهد باشد كه پند گيريد)<ref>قرآن, سورهٔ نحل؛ آیهٔ 90، مترجم: م. شیرازی </ref><br />
+إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسَانِ وَ إِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَ يَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ. (معنی: خداوند فرمان به عدل و احسان و بخشش به نزديكان ميدهد، و از فحشاء و منكر و ظلم و ستم نهي ميكند، خداوند به شما اندرز ميدهد شايد متذكر شويد).<ref>سوره نحل؛ آیه 90، مترجم: آیت الله مکارم شیرازی </ref><br />
-هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ (معنی: مگر پاداش احسان جز احسان است؟)<ref>قرآن, سورهٔ الرحمن؛ آیهٔ 60، مترجم: م. شیرازی</ref><br />
+هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ. (مگر پاداش احسان جز احسان است؟)<ref>قرآن, سوره الرحمن؛ آیه 60، مترجم: آیت الله مکارم شیرازی</ref><br />
 احسان همچنین یک نام پسرانه در میان مسلمانان است.

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 برخی مکاتب اسلامی احسان را به عنوان ابعاد درونی اسلام توصیف می‌کنند در حالی که شریعت اغلب ابعاد بیرونی را شرح می‌دهد.<br />
 در اول بحث بهتر است روشن شود که نه تنها هر مسلمانی مؤمن (جزو مؤمنین و مؤمنات) است، بلکه هر انسان مؤمنی یک مسلمان است. بعلاوه هر مسلمانی که به تمامی اصول اسلام اعتقاد دارد لزوما انسان نیکوکاری نیست. یک نیکی کننده (محسن)، جز یک شخص خوب و نیکوکار به طور صادقانه که هم یک مسلمان است و هم یک مومن حقیقیست، نیست.<ref>محمود ایوب, اسلام: ایمان و تاریخ، صفحهٔ 54 </ref><br />
-احسان شکل بالاتری از عبادت را تشکیل می‌دهد<ref>محمود ایوب, اسلام: ایمان و تاریخ، صفحهٔ 54 </ref><br /> که در کار و بازخوردهای اجتماعی عالیست. برای مثال، احسان صداقت در نماز و شکرگذار والدین، خانواده و خداوند بودنِ مسلمان را شامل می‌شود.<br />
+احسان شکل بالاتری از عبادت را تشکیل می‌دهد<ref>محمود ایوب, اسلام: ایمان و تاریخ، صفحهٔ 54 </ref> که در کار و بازخوردهای اجتماعی عالیست. برای مثال، احسان صداقت در نماز و شکرگذار والدین، خانواده و خداوند بودنِ مسلمان را شامل می‌شود.<br />
 این واژه در قرآن نیز آمده است:<br />
 إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ (معنی: ددر حقيقت ‏خدا به دادگرى و نيكوكارى و بخشش به خويشاوندان فرمان مى‏ دهد و از كار زشت و ناپسند و ستم باز مى دارد به شما اندرز مى‏ دهد باشد كه پند گيريد)<ref>قرآن, سورهٔ نحل؛ آیهٔ 90، مترجم: م. شیرازی </ref><br />

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 برخی مکاتب اسلامی احسان را به عنوان ابعاد درونی اسلام توصیف می‌کنند در حالی که شریعت اغلب ابعاد بیرونی را شرح می‌دهد.<br />
 در اول بحث بهتر است روشن شود که نه تنها هر مسلمانی مؤمن (جزو مؤمنین و مؤمنات) است، بلکه هر انسان مؤمنی یک مسلمان است. بعلاوه هر مسلمانی که به تمامی اصول اسلام اعتقاد دارد لزوما انسان نیکوکاری نیست. یک نیکی کننده (محسن)، جز یک شخص خوب و نیکوکار به طور صادقانه که هم یک مسلمان است و هم یک مومن حقیقیست، نیست.<ref>محمود ایوب, اسلام: ایمان و تاریخ، صفحهٔ 54 </ref><br />
-احسان شکل بالاتری از عبادت را تشکیل می‌دهد[۲] که در کار و بازخوردهای اجتماعی عالیست. برای مثال، احسان صداقت در نماز و شکرگذار والدین، خانواده و خداوند بودنِ مسلمان را شامل می‌شود.<br />
+احسان شکل بالاتری از عبادت را تشکیل می‌دهد<ref>محمود ایوب, اسلام: ایمان و تاریخ، صفحهٔ 54 </ref><br /> که در کار و بازخوردهای اجتماعی عالیست. برای مثال، احسان صداقت در نماز و شکرگذار والدین، خانواده و خداوند بودنِ مسلمان را شامل می‌شود.<br />
 این واژه در قرآن نیز آمده است:<br />
 إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ (معنی: ددر حقيقت ‏خدا به دادگرى و نيكوكارى و بخشش به خويشاوندان فرمان مى‏ دهد و از كار زشت و ناپسند و ستم باز مى دارد به شما اندرز مى‏ دهد باشد كه پند گيريد)<ref>قرآن, سورهٔ نحل؛ آیهٔ 90، مترجم: م. شیرازی </ref><br />

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 == پانویس ==
 {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
-<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.parsquran.com/data/show.php?sura=16&ayat=%DB%B9%DB%B0&user=far&lang=far&tran=1 سایت پارس قرآن] - تاریخ برداشت:1395/02/23 </span></div>
+<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D9%86 ویکی پدیا دانشنامه آزاد] - تاریخ برداشت:1395/02/23 </span></div>
 <div class="hold">
 <div class="return">بازگشت به [[احسان به عموم]] </div>
 </div>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۵ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۴۵
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 <div class="head1">احسان - ویکی پدیا </div>
 == احسان ==
 احسان یک اصطلاح عربی به معنی کمال یا برتریست که به نیکی (عربی: حُسن) (یا خِیر مخالف شر) مربوط می‌شود. این یک امر مهم از رسیدن به ایمان درونی شخصی و نشان دادن آن در کردار و رفتار است، یک حس مسئولیت اجتماعی که شخص را نسبت به ارتکاب جرم دینی (گناه) صبور نگاه می‌دارد. در اسلام احسان یک وظیفهٔ مسلمانی برای بدست آوردن کمال یا برتری در عبادت است؛ مانند مسلمانانی که خدا را چنان عبادت می‌کنند که انگار او را می‌بینند در حالی که آن‌ها نمی‌توانند او را ببینند (رسیدن به این باور که خدا از ماده ساخته نشده است.) آن‌ها مسلماً باور دارند که خدا دائما در حال نگاه کردن به آن هاست. این تعریف از یک حدیث می‌آید (که به عنوان حدیث جبرئیل شناخته شده است.) به طوری که محمد توضیح می‌دهد که، احسان پرستش خداست، آنچنان که انگار او را می‌بینی، و اگر تو نمی‌توانی او را ببینی، همانا او تو را می‌بیند. (مسلم بن الحجاج و محمد بخاری).<ref>محمود ایوب, اسلام: ایمان و تاریخ، صفحات 68-69 </ref><br />
 احسان به معنی انجام دادن چیزهای عالی، یکی از ابعد سه گانهٔ دین اسلام است: اسلام، ایمان و احسان. در مقابل تأکیدهای اسلام (کدام کار بهتر است انجام شود) و ایمان (چرا بهتر است انجام شود) عقیدهٔ احسان ابتدایی و همراه با قصد است. کسی که آنچه را عالیست انجام می‌دهد محسن نامیده می‌شود. این به طور معمول جا افتاده است که شخص می‌تواند به احسان درست با کمک و هدایت الله، کسی که بر همه چیز حکومت می‌کند، دست یابد.<br />
 برخی مکاتب اسلامی احسان را به عنوان ابعاد درونی اسلام توصیف می‌کنند در حالی که شریعت اغلب ابعد بیرونی را شرح می‌دهد.<br />
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 هَلْ جَزَاء الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ (معنی: آیا جزای نیکی جز نیکیست؟!) <ref>قرآن, سورهٔ الرحمن آیهٔ 60، مترجم: م. شیرازی</ref><br />
 احسان همچنین یک نام پسرانه در میان مسلمانان است.
 == پانویس ==