فرهنگ مصادیق:اجاره دادن مکان برای فعل حرام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan در ‏۳۰ فروردین ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۵۷

2017-04-19T13:57:17Z

Golafshan: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-04-19T13:44:15Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Kazem: Kazem صفحهٔ اجاره دادن مکان برای فعل حرام را به فرهنگ مصادیق:اجاره دادن مکان برای فعل حرام منتقل کرد

2017-04-06T04:30:01Z

Kazem صفحهٔ اجاره دادن مکان برای فعل حرام را به فرهنگ مصادیق:اجاره دادن مکان برای فعل حرام منتقل کرد

Kazem: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-04-06T04:28:10Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

@@ سطر ۵۴: / سطر ۵۴: @@
 مسکن پس از خوراک و پوشاک از اساسی‌ترین و حیاتی‌ترین نیازهای زیستن انسان است و افراد جامعه ی بشری با هر قشر و گروهی به ماوا، مامن و یک الگو برای زیست و ادامه حیات نیازمند هستند.<br/>
 در قرآن کریم نیز در مورد منزل و ماوی آیاتی بیان شده است که نشان از اهمیت منزل و مکان امن دارد، در آیه از قرآن خداوند می‌فرماید: «عندها جنه الماوی؛ که «جنت الماوی» در آنجاست.» <ref>. نجم/سوره۵۳، آیه۱۵.    </ref><br/>
-و در آیه دیگر بیان می‌کند: «اما الذین ءامنوا وعملوا الصـلحـت فلهم جنت الماوی نزلا بما کانوا یعملون. «اما کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، باغهای بهشت جاویدان از آن آنها خواهد بود، این وسیله پذیرایی (خداوند) از آنهاست به پاداش آنچه انجام می  دادند.» <ref>. سجده/سوره۳۲، آیه۱۹.    </ref>  کلمه "ماوی" به معنای مکانی است که انسان در آن منزل کند و مسکن خود قرار دهد. <ref>. ترجمه المیزان ، علامه طباطبایی، ج۱۶، ص۳۹۶.  </ref><br/>
+و در آیه دیگر بیان می‌کند: «أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَى نُزُلًا بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ. «اما کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، باغهای بهشت جاویدان از آن آنها خواهد بود، این وسیله پذیرایی (خداوند) از آنهاست به پاداش آنچه انجام می  دادند.» <ref>. سجده/سوره۳۲، آیه۱۹.    </ref>  کلمه "ماوی" به معنای مکانی است که انسان در آن منزل کند و مسکن خود قرار دهد. <ref>. ترجمه المیزان ، علامه طباطبایی، ج۱۶، ص۳۹۶.  </ref><br/>
-همچنین مسکن و مکان امن یکی از نعمت‌هایی که قرآن بدان اشاره می‌کند محل سکونت آدمی است: « وَاللَّهُ جَعَلَ لَکُم مِّن بُیُوتِکُمْ سَکَنًا؛ وخداوند خانه‌های شما را مکان آرامشتان قرار داد». <ref>. سوره نحل، آیه 80.</ref> <br/>
+همچنین مسکن و مکان امن یکی از نعمت‌هایی که قرآن بدان اشاره می‌کند محل سکونت آدمی است: «وَاللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ بُيُوتِكُمْ سَكَنًا؛ وخداوند خانه‌های شما را مکان آرامشتان قرار داد». <ref>. سوره نحل، آیه 80.</ref> <br/>
 در حقیقت مسکن از مهمترین احتیاجات خانواده‌ها می‌باشد و تا این فضا را آدمی در اختیار نداشته باشد دیگر امکانات برایش گوارا نخواهد بود و در میان تمامی مزایای خانه، مهمترین آنها امنیت و آسایشی است که در آن به صاحبش دست می‌دهد.<br/>
 از ویژگی‌های مسکن و مکان می‌توان به امور زیر اشاره کرد:<br/>
@@ سطر ۶۱: / سطر ۶۱: @@
 ۲. کارکرد اجتماعی: این نقش مسکن از جمله نقش‌های بارز آن محسوب می‌شود. نامناسب بودن و یا نبود مسکن علاوه بر افرادی که به طور مستقیم مبتلا به آن واقع می‌شوند برای اجتماع نیز تأثیرات مخربی بر جای می‌گذارد. نداشتن مسکن در آینده منجر به پدیده  زاغه نشینی و خیابان خوابی و تزلزل بنیان خانواده خواهد شد که هر یک به نوبه  خود می‌تواند فرد و متعاقب آن اجتماع را در معرض انواع نابهنجاری‌ها و جرائم قرار دهد. ‏<br/>
 ۳. کارکرد روانی‏: مسکن مناسب محلی است برای رسیدن به آرامش، تمدد اعصاب، بهبود تنش‌های روانی و جایگاه تثبیت سلامت جسم و روح انسان. نبود مسکن یا مسکن غیر استاندارد عامل مهمی در بروز انواع فشارهای روحی استرس‌های مخلّ آسایش، افسردگی و اختلالات روانی افراد محسوب می‌گردد. ‏<br/>
-از دیدگاه آموزه‌های دینی، اگر انسان در خانه خویش به عصیان و خلاف و اسراف روی آورد اگرچه در خانه‌ای استوار و محکم هم سکونت داشته باشد، فرجامی فاجعه آمیز داشته و زمینه‌های سقوط و هلاکت خویش را فراهم نموده است قرآن به ما هشدار می‌دهد: « أَفَلَمْ یَهْدِ لَهُمْ کَمْ أَهْلَکْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ یَمْشُونَ فِی مَسَاکِنِهِمْ إِنَّ فِی ذَلِکَ لآیَاتٍ لأُولِی النُّهَی؛ آیا آن همه مردمی که پیش از این در مساکن خویش راه می‌رفتند و ما همه را هلاک کردیم سبب هدایت اینان نشده است این‌ها نشانه‌هایی است برای اهل خرد». <ref>. سوره طاها، آیه 128.</ref> <br/>
+از دیدگاه آموزه‌های دینی، اگر انسان در خانه خویش به عصیان و خلاف و اسراف روی آورد اگرچه در خانه‌ای استوار و محکم هم سکونت داشته باشد، فرجامی فاجعه آمیز داشته و زمینه‌های سقوط و هلاکت خویش را فراهم نموده است قرآن به ما هشدار می‌دهد: «أَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَسَاكِنِهِمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِأُولِي النُّهَى؛ آیا آن همه مردمی که پیش از این در مساکن خویش راه می‌رفتند و ما همه را هلاک کردیم سبب هدایت اینان نشده است این‌ها نشانه‌هایی است برای اهل خرد». <ref>. سوره طاها، آیه 128.</ref> <br/>
 خلاصه اینکه نقش مکان و منزل در دنیای امروزی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است که اگر در راه خیر استفاده شود نیکو و اگر در راه شر و بدی مورد استفاده قرار گیرد ناپسنده و مذموم است.<br/>
 == مقدمه ==
@@ سطر ۸۷: / سطر ۸۷: @@
 === معیار حرام بودن اجاره برای کار حرام ===
 در روایتی از امام صادق علیه السّلام معیار حرام بودن اجاره چنین بیان شده است: «هر چیزی که در آن مصلحت و منفعتی برای مردم و بندگان خدا باشد معامله، خریدوفروش، اجاره و هر گونه نقل و انتقال ... در مورد آن حلال است، و هر چیزی که مفسده و ضرر مردم در آن باشد معامله، خریدوفروش، اجاره و ... در آن باطل و حرام است». <ref>. ترجمه کتاب تحف العقول، ص 384.</ref> در این روایت معیار اصلی در صحت و بطلان معاملات و تجارتها، نفع و ضرر عموم مردم است نه نفع و ضرر طرفین معامله.<br/>
 === حکم معامله و ثمن اجاره مکان برای فعل حرام ===
 اجاره دادن مسکن‌ها به منظور آنکه شراب در آن فروخته و نگهداری شود، یا  بعضی از چیزهای حرام در آن ساخته شود حرام و فاسد می‌باشد. بنابر این ثمن و اجرت آن نیز حلال نمی‌باشد. و (همچنین است) اجاره دادن مسکن به کسی که می‌داند او در آن، شراب درست می‌کند و یا شراب می‌فروشد و امثال اینها. <ref>. خمینی، سید روح اللّه موسوی - تحریر الوسیله - ترجمه، ج 2، ص: 349 ، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، قم - ایران، 21، 1425 ه‍ ق</ref><br/>
 === قصد فعل حرام در اجاره در حقوق مدنی ===
@@ سطر ۱۵۳: / سطر ۱۵۳: @@
 ۸.در مواردی که صاحب خانه یا مغازه هنگام اجاره  دادن مغازه به مستاجر اعتماد ندارد با او شرط نماید که این ملک را به او اجاره می‌دهد؛ مشروط به اینکه فعالیت‌های غیرشرعی و حرام نداشته باشد، که در این صورت بمحض اینکه مستأجر از ملک برای انجام فعل حرام استفاده کرد مؤجر می‌تواند اجاره را فسخ کند.<br/>
 == کتب و مقالات ==
 ۱ حرمت معامله با علم به استفاده حرام، علی فقیهی، فصلنامه پژوهشهای فقه و حقوق اسالمی/ سال دوازدهم/ شماره چهل و چهار/ تابستان ۹۵ /صفحات98-79<br/>
 ۲.کتاب شرح مکاسب محرمه سال ۱۳۸۹- تقریرات درس خارج فقه حضرت آیت الله سید احمد مددی - تدوین:، کاظم دلیری.<br/>

@@ سطر ۶۶: / سطر ۶۶: @@
 اجاره دادن یکی از عقودی است که دین اسلام نیز بر آن صحه گذاشته است و از دوران‌ها گذشته بین مردم رایج بوده است، و اجاره انواع گوناگونی دارد از اجیر شدن انسان برای انجام کار یا اجاره دادن حیوان و وسائل و ابزار و یا اجاره دادن مکان و خانه و ... . این گونه اجاره‌ها تا زمانی که مخالف شرع نباشد و مورد نهی قرار نگیرد مباح است و اشکالی ندارد ولی زمانی که برای انجام فعل حرامی انسان اجیر شود یا مرکب یا خانه اش را اجاره دهد مثلا مغازه اش را برای تولید یا فروش شراب اجاره دهد این کار حرام است و عقد اجاره نیز باطل می‌باشد، زیرا معاونت بر گناه صورت گرفته است و به حکم عقل و شرع کمک کردن به گناه دیگران جایز نمی‌باشد.<br/>
 این مقاله به موضوع اجاره دادن مکان برای فعل حرام پرداخته است و جوانب آن را به عنوان یکی از منکراتی که در جامعه وجود دارد مطرح می‌کند. این منکر هم زمان با اجاره دادن مکان برای انجام گناه در جامعه شکل گرفته است و تا به امروز نیز ادامه دارد و در مقابل کسب و اجاره دادن مکان برای امر مباح در ردیف منکرات اقتصادی اجتماعی قرار دارد.<br/>
 == اجاره مکان برای فعالیت حرام در روایات ==
 ۱. در روایتی از امام صادق علیه السلام نقل شده است: «عَنْ صَابِرٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنِ  الرَّجُلِ  یُؤَاجِرُ بَیْتَهُ  فَیُبَاعُ  فِیهِ  الْخَمْرُ قَالَ حَرَامٌ أَجْرُهُ؛ راوی می‌گوید از امام صادق علیه السلام سوال شد: فردی خانه خود را اجاره می‌دهد برای انجام کار حرام، حکم چیست؟ حضرت فرمودند اجاره حرام است.»  <ref>. وسائل الشیعه، حرعاملی، ج17، ص174، ابواب ما یکتسب به، باب29، ح1.</ref><br/>
 ۲.قَالَ الصَّادِقُ عَلَیْهِ السَّلَامُ: «...کُلُّ أَمْرٍ مَنْهِیٍّ عَنْهُ مِنْ جِهَهٍ مِنَ الْجِهَاتِ فَمُحَرَّمٌ عَلَی الْإِنْسَانِ إِجَارَهُ نَفْسِهِ فِیهِ  أَوْ لَهُ أَوْ شَیْ ءٌ مِنْهُ أَوْ لَهُ إِلَّا لِمَنْفَعَهِ مَنِ اسْتَأْجَرْتَهُ کَالَّذِی یَسْتَأْجِرُ لَهُ الْأَجِیرَ یَحْمِلُ لَهُ الْمَیْتَهَ یُنَحِّیهَا عَنْ أَذَاهُ أَوْ أَذَی غَیْرِهِ وَ مَا أَشْبَهَ ذَلِکَ...؛ هر چیزی که به نحوی از انحا از آن نهی شده، حرام است که انسان خودش را در آن، یا برای آن، یا در بخشی از آن و یا برای بخشی از آن، اجیر کند، مگر این که برای کسی که او را اجیر می‌کنی، نفعی داشته باشد، مانند این که کسی دیگری را اجیر کند تا مرداری را ببرد تا او یا دیگری را از گزند آن برهاند و آنچه شبیه این است».  <ref>. عاملی، حرّ، محمد بن حسن، الفصول المهمه فی أصول الأئمه - تکمله الوسائل، ج2، ص297، مؤسسه معارف اسلامی امام رضا علیه السلام، قم - ایران، اول، 1418 ه‍ ق</ref><br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۷ فروردین ۱۳۹۶، ساعت ۰۴:۳۰
(بدون تفاوت)