فرهنگ مصادیق:آیه ایذاء – ویکی فقه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi در ‏۱۷ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۱۴

2017-02-05T11:14:54Z

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-03T08:34:44Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Fayzi: /* پانویس */

2017-01-03T08:33:14Z

‏پانویس

Fayzi: Fayzi صفحهٔ آیه ایذاء – ویکی فقه را به فرهنگ مصادیق:آیه ایذاء – ویکی فقه منتقل کرد

2017-01-03T08:18:08Z

Fayzi صفحهٔ آیه ایذاء – ویکی فقه را به فرهنگ مصادیق:آیه ایذاء – ویکی فقه منتقل کرد

User2: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-05-04T07:37:57Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> آیه ایذاء – ویکی فقه </div>

==مقدمه==
آیه ایذاء، آیه ۵۷ سوره احزاب ، در باره جزای اذیت کردن خداوند و پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم را می‌گویند.<br/>

== تعریف ==
آیه ۵۷ سوره احزاب در باره کسانی صحبت می‌کند که موجب ایذاء و آزار و ناراحتی خداوند و رسول گرامی اش می‌شوند و به آنها هشدار می‌دهد که عذاب سختی در پیش خواهند داشت: (ان الذین یؤذون الله و رسوله لعنهم الله فی الدنیا و الآخره و اعد لهم عذابا مهینا)؛ «کسانی که خدا و پیامبرش را ایذاء می‌کنند خداوند آنها را در دنیا و آخرت از رحمت خود دور می‌سازد و برای آنان عذاب خوار کننده‌ای آماده کرده است». <ref>احزاب/سوره۳۳، آیه۵۷.</ref> از همین رو این آیه را «آیه ایذاء» می‌گویند.<br/>

== مراد از ایذاء پروردگار ==
در اینکه منظور از" ایذاء پروردگار " چیست، بعضی گفته‌اند همان کفر و الحاد است که خدا را به خشم می‌آورد، چرا که آزار در مورد خداوند جز ایجاد خشم مفهوم دیگری نمی‌تواند داشته باشد. این احتمال نیز وجود دارد که ایذاء خداوند همان ایذاء پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم و مؤمنان است، و ذکر خداوند برای اهمیت و تاکید مطلب است.<br/>

== مراد از ایذاء پیامبر ==
و اما ایذاء پیامبر اسلام صمفهوم وسیعی دارد، و هر گونه کاری که او را آزار دهد شامل می‌شود، اعم از کفر و الحاد و مخالفت دستورات خداوند، همچنین نسبتهای ناروا و تهمت ، و یا ایجاد مزاحمت به هنگامی که آنها را دعوت به خانه خود می‌کند همانگونه که در آیه ۵۳ همین سوره آمده: (ان ذلکم کان یؤذی النبی)؛ «این کار شما پیامبر را آزار می‌دهد»، <ref>احزاب/سوره۳۳، آیه۵۳.</ref><br/>
و یا موضوعی که در آیه ۶۱ سوره توبه آمده که پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم را به خاطر انعطافی که در برابر سخنان مردم نشان می‌داد به خوش باوری و ساده دلی متهم می‌ساختند: (و منهم الذین یؤذون النبی و یقولون هو اذن)؛ «گروهی از آنها پیامبر را آزار می‌دهند و می‌گویند: او آدم خوش باوری است که گوش به حرف هر کس می‌دهد». <ref>توبه/سوره۹، آیه۶۱.</ref> حتی از روایاتی که در ذیل آیه وارد شده چنین استفاده می‌شود که آزار خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم ، به خصوص علی علیه السّلام و دخترش فاطمه زهرا سلام الله علیهم نیز مشمول همین آیه بوده است. <ref>طبرسی، فضل بن حسن، ۴۶۸ - ۵۴۸ق، مجمع البیان فی تفسیرالقرآن، ج۸، ص۵۷۹.</ref><ref>طباطبایی، محمد حسین، ۱۲۸۱ - ۱۳۶۰، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۶، ص۳۳۸.</ref><ref>مکارم شیرازی، ناصر، ۱۳۰۵ -، تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۴۲۱.</ref><ref>سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، ۸۴۹ - ۹۱۱ق، لباب النقول فی اسباب النزول، ص۱۶۳.</ref> <br/><br/>
== منبع ==
فرهنگ نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله«آیه ایذاء».<br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://test.wikifeqh.ir ویکی فقه] - تاریخ برداشت: 94/07/13 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[ایذاء پیامبر (ص)]] </div>
</div>

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 == تعریف ==
-آیه ۵۷ سوره احزاب در باره کسانی صحبت می‌کند که موجب ایذاء و آزار و ناراحتی خداوند و رسول گرامی اش می‌شوند و به آنها هشدار می‌دهد که عذاب سختی در پیش خواهند داشت: (ان الذین یؤذون الله و رسوله لعنهم الله فی الدنیا و الآخره و اعد لهم عذابا مهینا)؛ «کسانی که خدا و پیامبرش را ایذاء می‌کنند خداوند آنها را در دنیا و آخرت از رحمت خود دور می‌سازد و برای آنان عذاب خوار کننده‌ای آماده کرده است». <ref>احزاب/سوره۳۳، آیه۵۷.</ref> از همین رو این آیه را «آیه ایذاء» می‌گویند.<br/>
+آیه ۵۷ سوره احزاب در باره کسانی صحبت می‌کند که موجب ایذاء و آزار و ناراحتی خداوند و رسول گرامی اش می‌شوند و به آنها هشدار می‌دهد که عذاب سختی در پیش خواهند داشت: (إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُهِينًا)؛ «کسانی که خدا و پیامبرش را ایذاء می‌کنند خداوند آنها را در دنیا و آخرت از رحمت خود دور می‌سازد و برای آنان عذاب خوار کننده‌ای آماده کرده است». <ref>احزاب/سوره۳۳، آیه۵۷.</ref> از همین رو این آیه را «آیه ایذاء» می‌گویند.<br/>
 == مراد از ایذاء پروردگار ==
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 == مراد از ایذاء پیامبر ==
-و اما ایذاء پیامبر اسلام صمفهوم وسیعی دارد، و هر گونه کاری که او را آزار دهد شامل می‌شود، اعم از کفر و الحاد و مخالفت دستورات خداوند، همچنین نسبتهای ناروا و تهمت ، و یا ایجاد مزاحمت به هنگامی که آنها را دعوت به خانه خود می‌کند همانگونه که در آیه ۵۳ همین سوره آمده: (ان ذلکم کان یؤذی النبی)؛ «این کار شما پیامبر را آزار می‌دهد»، <ref>احزاب/سوره۳۳، آیه۵۳.</ref><br/>
+و اما ایذاء پیامبر اسلام صمفهوم وسیعی دارد، و هر گونه کاری که او را آزار دهد شامل می‌شود، اعم از کفر و الحاد و مخالفت دستورات خداوند، همچنین نسبتهای ناروا و تهمت ، و یا ایجاد مزاحمت به هنگامی که آنها را دعوت به خانه خود می‌کند همانگونه که در آیه ۵۳ همین سوره آمده: (إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ)؛ «این کار شما پیامبر را آزار می‌دهد»، <ref>احزاب/سوره۳۳، آیه۵۳.</ref><br/>
-و یا موضوعی که در آیه ۶۱ سوره توبه آمده که پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم را به خاطر انعطافی که در برابر سخنان مردم نشان می‌داد به خوش باوری و ساده دلی متهم می‌ساختند: (و منهم الذین یؤذون النبی و یقولون هو اذن)؛ «گروهی از آنها پیامبر را آزار می‌دهند و می‌گویند: او آدم خوش باوری است که گوش به حرف هر کس می‌دهد». <ref>توبه/سوره۹، آیه۶۱.</ref> حتی از روایاتی که در ذیل آیه وارد شده چنین استفاده می‌شود که آزار خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم ، به خصوص علی علیه السّلام و دخترش فاطمه زهرا سلام الله علیهم نیز مشمول همین آیه بوده است. <ref>طبرسی، فضل بن حسن، ۴۶۸ - ۵۴۸ق، مجمع البیان فی تفسیرالقرآن، ج۸، ص۵۷۹.</ref><ref>طباطبایی، محمد حسین، ۱۲۸۱ - ۱۳۶۰، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۶، ص۳۳۸.</ref><ref>مکارم شیرازی، ناصر، ۱۳۰۵ -، تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۴۲۱.</ref><ref>سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، ۸۴۹ - ۹۱۱ق، لباب النقول فی اسباب النزول، ص۱۶۳.</ref> <br/><br/>
+و یا موضوعی که در آیه ۶۱ سوره توبه آمده که پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم را به خاطر انعطافی که در برابر سخنان مردم نشان می‌داد به خوش باوری و ساده دلی متهم می‌ساختند: (وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ)؛<ref>توبه/سوره۹، آیه۶۱.</ref> «گروهی از آنها پیامبر را آزار می‌دهند و می‌گویند: او آدم خوش باوری است که گوش به حرف هر کس می‌دهد». حتی از روایاتی که در ذیل آیه وارد شده چنین استفاده می‌شود که آزار خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم ، به خصوص علی علیه السّلام و دخترش فاطمه زهرا سلام الله علیهم نیز مشمول همین آیه بوده است. <ref>طبرسی، فضل بن حسن، ۴۶۸ - ۵۴۸ق، مجمع البیان فی تفسیرالقرآن، ج۸، ص۵۷۹. / طباطبایی، محمد حسین، ۱۲۸۱ - ۱۳۶۰، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۶، ص۳۳۸. / مکارم شیرازی، ناصر، ۱۳۰۵ -، تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۴۲۱. / سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، ۸۴۹ - ۹۱۱ق، لباب النقول فی اسباب النزول، ص۱۶۳.<br/></ref>
 == منبع ==

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 == پانویس ==
 {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
-<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://test.wikifeqh.ir ویکی فقه] - تاریخ برداشت: 94/07/13 </span></div>
+<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://test.wikifeqh.ir/%D8%A2%DB%8C%D9%87_%D8%A7%DB%8C%D8%B0%D8%A7%D8%A1%E2%80%A2 ویکی فقه] - تاریخ برداشت: 94/07/13 </span></div>
 <div class="hold">
 <div class="return">بازگشت به [[ایذاء پیامبر (ص)]] </div>
 </div>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۴ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۱۸
(بدون تفاوت)