فرهنگ مصادیق:آداب سلوک از منظر علامه حسن‌زاده آملی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi در ‏۱۲ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۳۵

2017-01-31T08:35:24Z

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-12-29T11:23:24Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Fayzi: Fayzi صفحهٔ آداب سلوک از منظر علامه حسن‌زاده آملی را به فرهنگ مصادیق:آداب سلوک از منظر علامه حسن‌زاده آملی منتقل کرد

2016-12-29T11:17:35Z

Fayzi صفحهٔ آداب سلوک از منظر علامه حسن‌زاده آملی را به فرهنگ مصادیق:آداب سلوک از منظر علامه حسن‌زاده آملی منتقل کرد

User16: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح ارقام

2016-08-18T07:29:52Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> آداب سلوک از منظر علامه حسن‌زاده آملی </div>

==آثار عزلت چیست؟ نامحرم راه سیر و سلوک کیست؟==

علامه حسن‌زاده آملی می‌گوید: یکی از سفارش‌های مهم در امر سلوک الی‌الله، پرهیز از نامحرم است. مطلقاً از اغیار پرهیز کنید، از آن‌ها که از نور ولایت بهره‌ای ندارند، احتراز کنید.<br/>
به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه خبرگزاری فارس، علامه حسن حسن‌زاده آملی متولد ۱۳۰۷، روحانی مجتهد، عارف، فیلسوف متأله و مدرس دروس حوزوی است، وی که تاکنون ۸۵ بهار را پشت سر گذاشته است، یکی از اساتید مطرح اخلاق است که در فلسفه، عرفان، فقه، اصول، ادبیات، ریاضیات، علم فیزیک و شیمی و بسیار علوم دیگر نیز تخصص دارد. بازخوانی سخنان اخلاقی این عارف بالله که در سومین همایش طبیب روحانی تجلیل شده است، خالی از لطف نیست.<br/>

==عزلت==

امام صادق(ع) فرمودند: کسی که عزلت گزیده است در حصن وارد شده و در حفظ و حراست الهی است، پس خوشا به حال کسی که در خلوت و جلوت تنها باشد.<br/>

==آثار عزلت==

بعضی از آثار آن عبارتند از:<br/>

الف- حفظ اعضا از [[گناه]] و آلودگی<br/>

ب- آرامش قلب<br/>

ج- سلامت زندگی<br/>

د- شکستن اسلحه شیطان<br/>

هـ- دوری از هر گونه بدی<br/>

==ضرورت عزلت==

هیچ پیامبر و امامی نیست مگر اینکه مدتی از عمرش را عزلت گزیده است، حال چه در ابتدا مأموریت و رسالتش یا در انتهای آن!<br/>

شیخ بهائی در کشکول از سفیان ثوری روایت می‌کند که: از امام صادق(ع) شنیدم که می‌فرمودند: سلامت در دین بسیار گرانقدر و ارزشمند است، در حدی که راه رسیدن به آن مجهول مانده، پس بدان اگر سلامت در دین در جایی یافت شود، امید است در خُمول و گمنامی پیدا شود و اگر در خمول به دست نیامده امید است در خلوت و عزلت گزیدن به دست آید، گرچه خلوت مثل گمنامی نیست و اگر در آن هم حاصل نشده، امید است در سکوت هم پیدا نشد، در سخنان پیشینیان خیراندیش به دست می‌آید و در هر حال سعادتمند کسی است که در جان خویش خلوتی بجوید.<br/>

در این آیه کریمه تأمل کن: «وَاذْکُرْ فِی الْکِتَابِ مَرْیَمَ إِذِ انتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَکَاناً شَرْقِیّاً؛ فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَاباً فَأَرْسَلْنَا إِلَیْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَراً سَوِیّاً »<br/>

یاد کن قصه حضرت مریم(س) را در قرآن، آن زمان که آن حضرت از قومش جدا شد و در گوشه‌ای خلوت، به عزلت نشست، اینجا بود که ما هم روح الهی‌مان را در چهره بشری زیبا و سرو قامت بسویش فرستادیم.<br/>

==معنای عزلت==

عزلت همان خروج از اختلافات و آمیزش با مردم است و گوشه‌ای به انزوا نشستن و از خلق بریدن و ریشه آن و معنای اصلی‌اش، کنترل حواس و مانع شدن از تصرف آن‌ها در محسوسات است، البته از طریق خلوت گزیدن، زیرا هر بلا و فتنه‌ای که روح به آن مبتلا می‌شود از طریق روزنه‌های همین حواس ظاهر است، پس خلوت و عزلت حواس ظاهری رشته‌های وابستگی نفس به دنیا و شیطان و هوی و هوس را قطع می‌کند.<br/>

==روایت حضور==

آن روز پرخاطره و پرجاذبه و به یاد ماندنی سخن از آداب سلوک الی‌الله بود، حضرت استاد با لحنی زیبا و دلنشین که پس از سال‌ها هنوز ترنم ملکوتی آن در گوش جانم طنین‌انداز است، آن چنان که گویی حضرت استاد الان بر فراز کرسی تدریس است و ما هم در مسجد حضرت معصومه(س) روی به قبله در مقابلشان، فرمودند: در امر سلوک الی‌الله از نامحرم اجتناب کنید چه زن و چه مرد!!<br/>

نخست موعظه پیر می فروش این است/ که از مصاحب ناجنس احتراز کنید

*بی‌ولایت نامحرم است!!<br/>

یکی از روزها که یاران درس، گوش جان به بزم انس حضرت استاد سپرده بودیم، فرمودند:<br/>

یکی از سفارش‌های مهم در امر سلوک الی‌الله، پرهیز از نامحرم است، مطلقاً از اغیار پرهیز کنید، از آن‌ها که از نور ولایت بهره‌ای ندارند احتراز کنید.<br/>

بیا از صحبت اغیار بگذر/ بیا از هر چه جز یار بگذر

دل بی‌بهره از نور ولایت/ بود نامحرم از روی درایت

آنچه از سخن حضرت استاد به دست می‌آید این است که: منظور از عزلت، کناره‌گیری و دوری جستن از همنشینی و مجالست با انسان‌های زشت کردار و زشت گفتار و بی‌ولایت است، یعنی پوستین عزلت را باید در برابر خطرات گزنده آلودگی، بر تن کرد و گرنه اسلام به همنشینی با صالحان و اولیاء تأکید دارد که:<br/>

خلوت از اغیار بایدنی ز یار/ پوستین و بر هر دی آمدنی بهار

دیگر اینکه:<br/>

عزلت بر لب دوختن و سخن شنیدن و دانش اندوختن است که:<br/>

مدتی می‌بایدش لب دوختن/ وز سخن‌دانان سخن آموختن

<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13920516000886 خبرگزاری فارس ] - تاریخ برداشت: 95/05/26 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[انزواگرایی]] </div>
</div>

@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 هیچ پیامبر و امامی نیست مگر اینکه مدتی از عمرش را عزلت گزیده است، حال چه در ابتدا مأموریت و رسالتش یا در انتهای آن!<br/>
 شیخ بهائی در کشکول از سفیان ثوری روایت می‌کند که: از امام صادق(ع) شنیدم که می‌فرمودند: سلامت در دین بسیار گرانقدر و ارزشمند است، در حدی که راه رسیدن به آن مجهول مانده، پس بدان اگر سلامت در دین در جایی یافت شود، امید است در خُمول و گمنامی پیدا شود و اگر در خمول به دست نیامده امید است در خلوت و عزلت گزیدن به دست آید، گرچه خلوت مثل گمنامی نیست و اگر در آن هم حاصل نشده، امید است در سکوت هم پیدا نشد، در سخنان پیشینیان خیراندیش به دست می‌آید و در هر حال سعادتمند کسی است که در جان خویش خلوتی بجوید.<br/>
-در این آیه کریمه تأمل کن: «وَاذْکُرْ فِی الْکِتَابِ مَرْیَمَ إِذِ انتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَکَاناً شَرْقِیّاً؛ فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَاباً فَأَرْسَلْنَا إِلَیْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَراً سَوِیّاً »<br/>
+در این آیه کریمه تأمل کن: «وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ مَرْيَمَ إِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا، فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا»<ref>مریم؛ آیات 16 - 17</ref><br/>
 یاد کن قصه حضرت مریم(س) را در قرآن، آن زمان که آن حضرت از قومش جدا شد و در گوشه‌ای خلوت، به عزلت نشست، اینجا بود که ما هم روح الهی‌مان را در چهره بشری زیبا و سرو قامت بسویش فرستادیم.<br/>
@@ سطر ۳۹: / سطر ۳۹: @@
 عزلت بر لب دوختن و سخن شنیدن و دانش اندوختن است که:<br/>
 مدتی می‌بایدش لب دوختن/ وز سخن‌دانان سخن آموختن
+== پانویس ==
 <div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13920516000886 خبرگزاری فارس ] - تاریخ برداشت: 95/05/26 </span></div>

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 ==عزلت==
 امام صادق(ع) فرمودند: کسی که عزلت گزیده است در حصن وارد شده و در حفظ و حراست الهی است، پس خوشا به حال کسی که در خلوت و جلوت تنها باشد.<br/>
 ==آثار عزلت==
 بعضی از آثار آن عبارتند از:<br/>
 الف- حفظ اعضا از [[گناه]] و آلودگی<br/>
 ب- آرامش قلب<br/>
 ج- سلامت زندگی<br/>
 د- شکستن اسلحه شیطان<br/>
 هـ- دوری از هر گونه بدی<br/>
 ==ضرورت عزلت==
 هیچ پیامبر و امامی نیست مگر اینکه مدتی از عمرش را عزلت گزیده است، حال چه در ابتدا مأموریت و رسالتش یا در انتهای آن!<br/>
 شیخ بهائی در کشکول از سفیان ثوری روایت می‌کند که: از امام صادق(ع) شنیدم که می‌فرمودند: سلامت در دین بسیار گرانقدر و ارزشمند است، در حدی که راه رسیدن به آن مجهول مانده، پس بدان اگر سلامت در دین در جایی یافت شود، امید است در خُمول و گمنامی پیدا شود و اگر در خمول به دست نیامده امید است در خلوت و عزلت گزیدن به دست آید، گرچه خلوت مثل گمنامی نیست و اگر در آن هم حاصل نشده، امید است در سکوت هم پیدا نشد، در سخنان پیشینیان خیراندیش به دست می‌آید و در هر حال سعادتمند کسی است که در جان خویش خلوتی بجوید.<br/>
 در این آیه کریمه تأمل کن: «وَاذْکُرْ فِی الْکِتَابِ مَرْیَمَ إِذِ انتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَکَاناً شَرْقِیّاً؛ فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَاباً فَأَرْسَلْنَا إِلَیْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَراً سَوِیّاً »<br/>
 یاد کن قصه حضرت مریم(س) را در قرآن، آن زمان که آن حضرت از قومش جدا شد و در گوشه‌ای خلوت، به عزلت نشست، اینجا بود که ما هم روح الهی‌مان را در چهره بشری زیبا و سرو قامت بسویش فرستادیم.<br/>
 ==معنای عزلت==
 عزلت همان خروج از اختلافات و آمیزش با مردم است و گوشه‌ای به انزوا نشستن و از خلق بریدن و ریشه آن و معنای اصلی‌اش، کنترل حواس و مانع شدن از تصرف آن‌ها در محسوسات است، البته از طریق خلوت گزیدن، زیرا هر بلا و فتنه‌ای که روح به آن مبتلا می‌شود از طریق روزنه‌های همین حواس ظاهر است، پس خلوت و عزلت حواس ظاهری رشته‌های وابستگی نفس به دنیا و شیطان و هوی و هوس را قطع می‌کند.<br/>
 ==روایت حضور==
 آن روز پرخاطره و پرجاذبه و به یاد ماندنی سخن از آداب سلوک الی‌الله بود، حضرت استاد با لحنی زیبا و دلنشین که پس از سال‌ها هنوز ترنم ملکوتی آن در گوش جانم طنین‌انداز است، آن چنان که گویی حضرت استاد الان بر فراز کرسی تدریس است و ما هم در مسجد حضرت معصومه(س) روی به قبله در مقابلشان، فرمودند: در امر سلوک الی‌الله از نامحرم اجتناب کنید چه زن و چه مرد!!<br/>
+نخست موعظه پیر می فروش این است/ که از مصاحب ناجنس احتراز کنید<br/>
 نخست موعظه پیر می فروش این است/ که از مصاحب ناجنس احتراز کنید
-−
 *بی‌ولایت نامحرم است!!<br/>
 یکی از روزها که یاران درس، گوش جان به بزم انس حضرت استاد سپرده بودیم، فرمودند:<br/>
 یکی از سفارش‌های مهم در امر سلوک الی‌الله، پرهیز از نامحرم است، مطلقاً از اغیار پرهیز کنید، از آن‌ها که از نور ولایت بهره‌ای ندارند احتراز کنید.<br/>
+بیا از صحبت اغیار بگذر/ بیا از هر چه جز یار بگذر<br/>
-بیا از صحبت اغیار بگذر/ بیا از هر چه جز یار بگذر
+دل بی‌بهره از نور ولایت/ بود نامحرم از روی درایت<br/>
-−
 دل بی‌بهره از نور ولایت/ بود نامحرم از روی درایت
-−
 آنچه از سخن حضرت استاد به دست می‌آید این است که: منظور از عزلت، کناره‌گیری و دوری جستن از همنشینی و مجالست با انسان‌های زشت کردار و زشت گفتار و بی‌ولایت است، یعنی پوستین عزلت را باید در برابر خطرات گزنده آلودگی، بر تن کرد و گرنه اسلام به همنشینی با صالحان و اولیاء تأکید دارد که:<br/>
+خلوت از اغیار بایدنی ز یار/ پوستین و بر هر دی آمدنی بهار<br/>
 خلوت از اغیار بایدنی ز یار/ پوستین و بر هر دی آمدنی بهار
-−
 دیگر اینکه:<br/>
 عزلت بر لب دوختن و سخن شنیدن و دانش اندوختن است که:<br/>
 مدتی می‌بایدش لب دوختن/ وز سخن‌دانان سخن آموختن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۹ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۱۷
(بدون تفاوت)