عذاب قوم حضرت شعیب(ع) در اثر انحراف اقتصادی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Setareh931001 در ‏۱۴ تیر ۱۳۹۶، ساعت ۲۰:۴۰

2017-07-05T20:40:12Z

User15 در ‏۲۷ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۲۰:۱۶

2016-10-18T20:16:03Z

User15 در ‏۲۷ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۲۰:۱۴

2016-10-18T20:14:00Z

User15 در ‏۲۷ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۲۰:۱۱

2016-10-18T20:11:43Z

User15: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-10-18T20:07:28Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

Admin: صفحه‌ای تازه حاوی «عنوان: عذاب قوم حضرت شعیب(ع) در اثر انحراف اقتصادی مجموعه ها: مقالات شنا...» ایجاد کرد

2016-05-05T07:24:17Z

صفحه‌ای تازه حاوی «عنوان: عذاب قوم حضرت شعیب(ع) در اثر انحراف اقتصادی مجموعه ها: مقالات شنا...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-عنوان:     	عذاب قوم حضرت شعیب(ع) در اثر انحراف اقتصادی
+<div class="head1"> عذاب قوم حضرت شعیب(ع) در اثر انحراف اقتصادی </div>
-مجموعه‌ها:     	مقالات
+نویسنده:  محمد اسماعیل نوری<br/>
-شناسه کتاب:     	۲۸۹
-نویسنده:     	محمد اسماعیل نوری
-شابک:     	-
-تعداد صفحات:     	۰
-نام اپراتور:     	محمد خلیلی
-ایمیل اپراتور:     	۲farizeh@gmail.com
-زبان:     	پارسی
-رتبه:     	۰
-تصویر:     	cover
-دانلود فایل:     	دانلود عذاب قوم حضرت شعیب(ع) در اثر انحراف اقتصادی
-توضیحات:
-عذاب قوم حضرت شعیب(ع) در اثر انحراف اقتصادی
 ==آیات مرتبط با رخدادها==
 یکی از حوادث مرتبط با آیات که در ماه ربیع الثانی رخ داده، نزول عذاب الهی بر قوم حضرت شعیب(ع) است که در دوازدهم این ماه اتفاق افتاده.<ref>تقویم حدیثی نور علی نور، علی رضا رضازاده ساعی، سال ۱۳۹۱ ش، صفحه مربوط به ربیع الثانی.</ref>
@@ سطر ۱۲۱: / سطر ۱۰۸: @@
 ==پا نویس==

@@ سطر ۱۱۶: / سطر ۱۱۶: @@
 آری! فریضة [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] این قدر اهمیت دارد!<br/>
 خدایا! ما را از آمرین به معروف و ناهین از منکر قرار بده.<br/>
 ==منبع==
 ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره۱۶۲.

@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 ظاهراً حضرت شعیب(ع) برای هدایت اهل هر دو سرزمین مبعوث شده بود و هر دو گروه، در اثر طغیان هلاک شدند. همچنین ممکن است از تعبیر «وَ إِلی مَدْیَنَ أَخاهُمْ شُعَیْبا» که در سوره‌های اعراف، هود و عنکبوت آمده، استفاده شود که حضرت شعیب(ع) نیز خود اهل «مدین» بوده است.<ref>قاموس قرآن، سید علی اکبر قرشی، دار الکتب الاسلامیه، تهران، چاپ ششم، ۱۳۷۱ ش، ج‏۱، ص‏۱۵۲.</ref>
-==رسالت حضرت شعیب(ع)==<br/>
+==رسالت حضرت شعیب(ع)==
 از آیات قرآن استفاده می‌شود که امّت حضرت شعیب(ع) راه توحید و خداپرستی را رها کرده، در منجلاب شرک و بت پرستی سرگردان شده بودند و نه تنها بت؛ بلکه درهم و دینار خویش را می‌پرستیدند، و به خاطر آن، کسب و کار با رونق خود را آلوده به تقلب، کم فروشی و خلافکاریهای دیگر می‌کردند، لذا خدای حکیم و مهربان حضرت شعیب(ع) را به سوی آنان فرستاد تا آنها را به راه توحید و اجرای عدالت اقتصادی دعوت نماید. همچنان که در سورة هود می‌فرماید: «وَ إِلی مَدْیَنَ أَخاهُمْ شُعَیْبا»؛ «و به سوی «مدین» برادرشان شعیب را (فرستادیم).»
 در اول این جمله حرف «واو عاطفه» این جمله را به جملة «وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلی قَوْمِه » که در آیه ۲۵ همین سوره آمده است.<br/>
 کلمة «اَخَاهُمْ» علاوه بر اینکه از اهل «مدین» بودن این پیامبر بزرگ را می‌رساند، نهایت محبت او به قوم خود را بازگو می‌کند؛ یعنی حضرت شعیب(ع)، همچون یک برادر خیرخواه و دلسوز آنها بوده است.<br/>
-==آغاز دعوت حضرت شعیب(ع)=
+==آغاز دعوت حضرت شعیب(ع)==
 این پیامبر دلسوز و مهربان، همان گونه که شیوة تمام پیامبران بوده، نخست آنها را به اساسی‌ترین پایة دین (توحید) دعوت کرد که: «قالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُه »؛ «گفت: ای قوم من! خدا را پرستش کنید، که جز او معبود دیگری برای شما نیست!»
 آری، اولین دعوت انبیا، دعوت به «توحید» بوده است؛ چرا که این دعوت، دعوت به شکستن تمام طاغوتها و سنّتهای جاهلی است، و هر گونه اصلاح اجتماعی و اخلاقی بدون آن میسّر نخواهد بود.<br/>
@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 این حقیقت امروز در دنیا به صورت ملموس درآمده است و در اکثر کشورهای جهان، آثار شوم آن مشاهده می‌شود، لذا باید بپذیریم که برای تأمین سعادت دنیا و آخرت، دو پایة محکم لازم است؛ [[ایمان]] کامل و اقتصاد سالم که اینها زمینه ساز اعمال صالح می‌باشند.<br/>
-==برتری «بقیة الله»==
+==برتری بقیة الله==
 در آیة سوم، به مفید بودن سود مشروع اشاره کرده، می‌گوید: «بَقِیَّةُ اللَّهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِین »؛ «آنچه خدا برای شما باقی گذارده (از سرمایه‌های حلال)، برایتان بهتر است، اگر [[ایمان]] داشته باشید!»
 منظور از «بقیة الله» در این آیه همان سود اندک و مشروعی است که جوامع بشری براساس فطرت الهی آن را پذیرفته‌اند.<br/>
@@ سطر ۶۱: / سطر ۶۱: @@
 مراد ما نصیحت بود گفتیم حوالت با خدا کردیم و رفتیم<ref>گلستان سعدی.</ref>
-===عکس العمل قوم حضرت شعیب(ع)===<br/>
+==عکس العمل قوم حضرت شعیب(ع)==
 آنها که بتها را آثار نیاکان و نشانة اصالت فرهنگ خویش می‌پنداشتند و از کم فروشی و تقلب در معامله سود می‌بردند، در مقابل سخنان منطقی و محبت آمیز حضرت موضع لجاجت گرفتند، همچنان که قرآن از زبان آنها نقل می‌کند: «قالُوا یا شُعَیْبُ أَ صَلاتُکَ تَأْمُرُکَ أَنْ نَتْرُکَ ما یَعْبُدُ آباؤُنا أَوْ أَنْ نَفْعَلَ فِی أَمْوالِنا ما نَشؤُا إِنَّکَ لَأَنْتَ الْحَلِیمُ الرَّشِید»؛ «گفتند: ای شعیب! آیا نمازت به تو دستور می‌دهد که آنچه را پدرانمان می‌پرستیدند، ترک کنیم یا آنچه را می‌خواهیم در اموالمان انجام ندهیم؟! تو که مرد بردبار و فهمیده‌ای هستی!»
 آن جمعیت نادان که رابطة میان [[نماز]] و ترک منکرات را درک نمی‌کردند، از روی تمسخر به حضرت می‌گفتند: آیا این [[نماز]] و اذکار و حرکات تو به تو فرمان می‌دهد که ما را از سنّت نیاکان و فرهنگ مذهبی خود نهی کنی و یا ما را نسبت به اموالمان مسلوب الاختیار نمایی؟! از تو که آدم فهمیده‌ای هستی، چنین سخنانی بعید است! پس بگذار ما به روش نیاکان خود عمل کنیم و در اموالمان نیز هر طور دلمان می‌خواهد، رفتار نماییم!<br/>

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 محمد اسماعیل نوری
-آیات مرتبط با رخدادها (۱۶)<br/>
+==آیات مرتبط با رخدادها==
 یکی از حوادث مرتبط با آیات که در ماه ربیع الثانی رخ داده، نزول عذاب الهی بر قوم حضرت شعیب(ع) است که در دوازدهم این ماه اتفاق افتاده.<ref>تقویم حدیثی نور علی نور، علی رضا رضازاده ساعی، سال ۱۳۹۱ ش، صفحه مربوط به ربیع الثانی.</ref>
 داستان تبلیغ و مبارزات حضرت شعیب(ع) در سوره‌های اعراف (۸۵ ـ ۹۳)، هود (۸۴ ـ ۹۴)، شعراء (۱۷۶ ـ ۱۸۹) و عنکبوت (۳۶ و ۳۷) آمده است. در این مقاله، خلاصة داستان این پیامبر بزرگ و سرانجام قوم او بر اساس آیات سورة هود به صورت مختصر بیان می‌شود و به خاطر اختصار، از تفسیر کامل آیات مذکور خودداری می‌گردد.<br/>
-===معرفی حضرت شعیب(ع)===<br/>
+==معرفی حضرت شعیب(ع)==
 حضرت شعیب(ع)، از نوادگان حضرت ابراهیم خلیل(ع) و لوط(ع)<ref>بحار الأنوار، مجلسی، مؤسسة الوفاء، بیروت، چاپ سال ۱۴۰۴ ق، ج‏۱۲، ص ۳۷۵ و ۳۷۶.</ref> است و یکی از پیامبران بزرگ عرب زبان بوده که<ref>در روایتی از امام صادق(ع) آمده است: «لَمْ یَبْعَثِ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنَ الْعَرَبِ إِلَّا خَمْسَةً هُوداً وَ صَالِحاً وَ إِسْمَاعِیلَ وَ شُعَیْباً وَ مُحَمَّداً خَاتَمَ النَّبِیِّینَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ وَ کَانَ شُعَیْبٌ بَکَّاءً»، (بحار الأنوار، ج‏۱۲، ص‏۳۸۲، ح ۶).</ref> در قرآن کریم از او به عظمت یاد شده است و موسی کلیم الله ده سال به او خدمت کرده و با دختر او [[ازدواج]] نموده است.<ref>قصص / ۲۳ ـ ۲۸.</ref>
 او در عین حال که سخنوری بلیغ و توانا بود، به حدی که به عنوان «خطیب الانبیاء» لقب گرفته است، از محبت خدا زیاد گریه می‌کرد. در روایتی از خاتم الانبیاء محمد(ص) نقل شده است:<br/>
@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 در مقدار عمر این پیامبر بزرگ، اقوال مختلف نقل شده است. در روایتی از «ابن عباس» نقل شده است که حضرت شعیب(ع) ۲۴۲ سال عمر کرد.<ref>بحار الأنوار، ج‏۱۲، ص‏۳۸۷، ح ۱۳.</ref>
-===محل مأموریت حضرت شعیب(ع)===<br/>
+==محل مأموریت حضرت شعیب(ع)==
 قرآن کریم، محل رسالت حضرت شعیب(ع) را با دو نام ذکر کرده است؛ یکی «مدین» و دیگری «ایکه» که هر کدام را پنج بار نام برده است.<ref>در سوره‌های: اعراف / ۸۵؛ هود / ۸۴؛ قصص / ۲۳؛ عنکبوت / ۳۶ به عنوان «مدین»، و در سوره‌های: حجر / ۷۸؛ شعراء / ۱۷۶؛ ص‏۱۳؛ حج / ۴۴ و ق ۱۴ به عنوان «ایکه» آمده است.</ref>
 «مدین» شهری بود در شرق خلیج «عقبه»، شمال «حجاز» و جنوب «شامات» که اکنون این شهر در جنوب غربی کشور «اردن» به نام «معان» خوانده می‌شود.<ref>تفسیر نمونه، مکارم و همکاران، دار الکتب الاسلامیة، تهران، چاپ سی و یکم، ۱۳۸۸ ش، ج‏۱۶، صص ۷۲ و ۲۸۵.</ref>
@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۷: @@
 کلمة «اَخَاهُمْ» علاوه بر اینکه از اهل «مدین» بودن این پیامبر بزرگ را می‌رساند، نهایت محبت او به قوم خود را بازگو می‌کند؛ یعنی حضرت شعیب(ع)، همچون یک برادر خیرخواه و دلسوز آنها بوده است.<br/>
-===آغاز دعوت حضرت شعیب(ع)===<br/>
+==آغاز دعوت حضرت شعیب(ع)=
 این پیامبر دلسوز و مهربان، همان گونه که شیوة تمام پیامبران بوده، نخست آنها را به اساسی‌ترین پایة دین (توحید) دعوت کرد که: «قالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُه »؛ «گفت: ای قوم من! خدا را پرستش کنید، که جز او معبود دیگری برای شما نیست!»
 آری، اولین دعوت انبیا، دعوت به «توحید» بوده است؛ چرا که این دعوت، دعوت به شکستن تمام طاغوتها و سنّتهای جاهلی است، و هر گونه اصلاح اجتماعی و اخلاقی بدون آن میسّر نخواهد بود.<br/>
@@ سطر ۶۵: / سطر ۶۵: @@
 آن جمعیت نادان که رابطة میان [[نماز]] و ترک منکرات را درک نمی‌کردند، از روی تمسخر به حضرت می‌گفتند: آیا این [[نماز]] و اذکار و حرکات تو به تو فرمان می‌دهد که ما را از سنّت نیاکان و فرهنگ مذهبی خود نهی کنی و یا ما را نسبت به اموالمان مسلوب الاختیار نمایی؟! از تو که آدم فهمیده‌ای هستی، چنین سخنانی بعید است! پس بگذار ما به روش نیاکان خود عمل کنیم و در اموالمان نیز هر طور دلمان می‌خواهد، رفتار نماییم!<br/>
-===پاسخ منطقی حضرت شعیب(ع)===<br/>
+==پاسخ منطقی حضرت شعیب(ع)==
 حضرت شعیب(ع) در پاسخ آنهایی که سخنانش را حمل بر بی خردی کرده و قبول نمی‌کردند، پاسخی محکم و منطقی داد. «قالَ یا قَوْمِ أَ رَأَیْتُمْ إِنْ کُنْتُ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّی وَ رَزَقَنِی مِنْهُ رِزْقاً حَسَناً وَ ما أُرِیدُ أَنْ أُخالِفَکُمْ إِلی ما أَنْهاکُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِیدُ إِلَّا الْإِصْلاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَ ما تَوْفِیقِی إِلَّا بِاللَّهِ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَ إِلَیْهِ أُنِیب »؛ «گفت: ای قوم! به من بگویید هرگاه من دلیل آشکاری از پروردگارم داشته باشم، و رزق (و موهبت) خوبی به من داده باشد، (آیا می‌توانم بر خلاف فرمان او رفتار کنم؟!) من هرگز نمی‌خواهم چیزی که شما را از آن باز می‌دارم، خودم مرتکب شوم! من جز اصلاح ـ تا آنجا که توانایی دارم ـ نمی‌خواهم! و توفیق من، جز با خدا نیست! بر او توکّل کردم و به سوی او بازمی گردم!»
 حضرت شعیب(ع) با این مطالب می‌خواهد به آنها بفهماند که من در این کار تنها انگیزة معنوی، انسانی و تربیتی دارم و حقایقی را می‌دانم که شما نمی‌دانید؛ چون همیشه انسان دشمن چیزی است که نمی‌داند. همچنین گوشزد می‌کند که رفتار من نیز مطابق گفتارم است؛ یعنی خیال نکنید که می‌خواهم شما را از بت پرستی و کم فروشی نهی کنم؛ ولی خودم مرتکب آن بشوم! بلکه هدف اصلی من اصلاح است.<br/>
@@ سطر ۹۳: / سطر ۹۳: @@
 قرآن کریم این پاسخها را در یک آیه نقل می‌کند: «قالُوا یا شُعَیْبُ ما نَفْقَهُ کَثِیراً مِمَّا تَقُولُ وَ إِنَّا لَنَراکَ فِینا ضَعِیفاً وَ لَوْ لا رَهْطُکَ لَرَجَمْناکَ وَ ما أَنْتَ عَلَیْنا بِعَزِیزٍ»؛ «ای شعیب! ما بسیاری از آنچه را می‌گویی، نمی‌فهمیم! و ما تو را در میان خود ضعیف می‌یابیم و اگر (بخاطر) قبیلة کوچکت نبود، تو را سنگسار می‌کردیم و تو در برابر ما قدرتی نداری!»
-==پاسخ شیوا و قاطعانة حضرت شعیب(ع)==<br/>
+==پاسخ شیوا و قاطعانة حضرت شعیب(ع)==
 این پیامبر صبور و پرحوصله، بدون اینکه از سخنان زننده و توهینهای آنها از جا در برود، با همان منطق شیوا و بیان رسا و قاطع خود پاسخ داد: «قالَ یا قَوْمِ أَ رَهْطِی أَعَزُّ عَلَیْکُمْ مِنَ اللَّهِ وَ اتَّخَذْتُمُوهُ وَراءَکُمْ ظِهْرِیًّا إِنَّ رَبِّی بِما تَعْمَلُونَ مُحِیطٌ وَ یا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلی مَکانَتِکُمْ إِنِّی عامِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ یَأْتِیهِ عَذابٌ یُخْزِیهِ وَ مَنْ هُوَ کاذِبٌ وَ ارْتَقِبُوا إِنِّی مَعَکُمْ رَقِیب »؛ «گفت: ای قوم! آیا قبیلة کوچک من نزد شما عزیزتر از خداوند است؟! در حالی که (فرمان) او را پشت سر انداخته‌اید! پروردگارم به آنچه انجام می‌دهید، احاطه دارد (و آگاه است)! ای قوم! هر کاری از دستتان ساخته است، انجام دهید. من هم کار خود را خواهم کرد و به زودی خواهید دانست چه کسی عذاب خوارکننده به سراغش می‌آید، و چه کسی دروغگو است! شما انتظار بکشید، من هم در انتظارم!»
 از آنجا که مشرکان قوم شعیب در سخنان خود او را به طور ضمنی به سنگسار تهدید کردند، و قدرت خود را به رخ او کشیدند، حضرت شعیب خطیب الانبیاء(ع) نیز با بلاغت کامل، در ضمن سخنان خود، موضع خویش را در برابر تهدید آنها مشخص کرد و در آیة فوق آنها را به عذاب الهی انذار نمود.<br/>
@@ سطر ۱۰۳: / سطر ۱۰۳: @@
 آری! عاقبت تبهکاران چنین است اتمام آن ثروتهایی که به خاطر آن، گناه، [[ظلم]] و ستم کردند و تمام آن کاخها، زینتها، زرق و برقها و غوغاها از میان رفت و همگی خاموش شدند، به گونه‌ای که گویی هرگز در این خانه‌ها سکنی نداشتند «کَانَ لَمْ یَغْنَوا فِیهَا».<br/>
-==چگونگی عذاب قوم حضرت شعیب(ع)==<br/>
+==چگونگی عذاب قوم حضرت شعیب(ع)==
 در اینجا یک سؤال پیش می‌آید و آن اینکه: از آیة فوق (آیه ۹۴ سوره هود) استفاده می‌شود که وسیلة نابودی این قوم سرکش «صیحة آسمانی» بود؛ اما از آیة ۹۱ سوره «اعراف» و ۳۷ سورة «عنکبوت» برمی آید که «رجفة» یعنی زلزلة سخت آنها را نابود کرد، و در آیه ۱۸۹ سوره «شعراء» آمده است: «فَأَخَذَهُمْ عَذابُ یَوْمِ الظُّلَّة»؛ «عذاب روز سایبان (سایبانی از ابر صاعقه خیز) آنها را فرا گرفت.» آیا این سه نوع تعبیر دربارة عذاب آنها چگونه قابل جمع است؟<br/>
 پاسخ سؤال فوق این است که تعبیرات مذکور هیچ تضادی با هم ندارند و همه به یک موضوع بازمی گردند و آن اینکه: یک صاعقة وحشتناک آسمانی که از درون ابری تیره و تار برخاسته بود، شهر آنها را هدف خود قرار داد و به دنبال آن، در زمین لرزة شدید تولید شد و همه چیز را درهم کوبید.<ref>تفسیر نمونه، ج‏۶، ص‏۳۱۱.</ref>