شهيد آيت الله سعيدى - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Shirzad در ‏۲۶ اسفند ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۵۶

2017-03-16T06:56:15Z

Jalal در ‏۲۰ اسفند ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۰۶

2017-03-10T17:06:02Z

Jalal در ‏۲ اسفند ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۰۱

2017-02-20T06:01:19Z

Jalal در ‏۱۴ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۵۸

2016-06-03T11:58:56Z

Jalal: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-05-31T20:18:59Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

Jalal در ‏۱۱ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۵۴

2016-05-31T09:54:50Z

Jalal در ‏۱۱ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۲۳

2016-05-31T08:23:33Z

Admin در ‏۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۰۹

2016-05-17T06:09:42Z

Admin در ‏۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۱۴

2016-05-16T07:14:22Z

Admin در ‏۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۱۴

2016-05-16T07:14:07Z

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 آخر من نمی‌دانم که چرا آنقدر مردم از من فرار می‌کنند؟<br/>
 آیا به جرم این است که من از رهبر عالیقدر حضرت آیة الله خمینی طرفداری می‌کنم؟ اگر از این وضع هراس دارید باید بگویم که نترسید این من هستم که بایستی جواب دولت و سازمان امنیت و کلانتری را بدهم نه شما پس در این صورت دیگر چرا از من کناره گیری می‌کنید؟<br/>
 ==اعلامیه فریاد==

@@ سطر ۷۹: / سطر ۷۹: @@
 <div class="hold">
-<div class="return">بازگشت به [[شخصیت ها]] </div>
+<div class="return">بازگشت به [[کتابخانه:شخصیت_ها | شخصیت ها]] </div>
 </div>

@@ سطر ۷۷: / سطر ۷۷: @@
 وَاللهُ مُتِمُّ نُورِهَ وَ لَوکَرِهَ المُشرِکُونَ»<br/>
 <div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://nbo.ir/%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B3%D8%B9%DB%8C%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B3%D8%B9%DB%8C%D8%AF%DB%8C__a-265.aspx فرهیختگان تمدن شیعی] - تاریخ برداشت: 11-3-95</span></div>
-[[رده:اعلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 <div class="head1">شهید آیت الله سعیدی (فریادی در سکوت)</div>
 نویسنده: حسن ابراهیم زاده<br/>
 برگرفته از کتاب گلشن ابرار جلد۲<br/>
 ==تولد فریادگر==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۵۴
سطر ۷۹:		سطر ۷۹:
	وَاللهُ مُتِمُّ نُورِهَ وَ لَوکَرِهَ المُشرِکُونَ»<br/>		وَاللهُ مُتِمُّ نُورِهَ وَ لَوکَرِهَ المُشرِکُونَ»<br/>
	<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://nbo.ir/%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B3%D8%B9%DB%8C%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B3%D8%B9%DB%8C%D8%AF%DB%8C__a-265.aspx فرهیختگان تمدن شیعی]</span></div>		<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://nbo.ir/%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B3%D8%B9%DB%8C%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B3%D8%B9%DB%8C%D8%AF%DB%8C__a-265.aspx فرهیختگان تمدن شیعی]</span></div>
		+
		+	[[رده:اعلام]]

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 ==تولد فریادگر==
 در زمانى که محو فرهنگ ملى اسلامى مردم آغاز شده بود و در سایه سرنیزه هاى قزاقها سکوت در کوچه ها مستانه عربده مى کشید در تاریخ ۱۳۰۸ ش. در نوغان مشهد صداى نوزادى نه تنها سکوت خانه را شکست بلکه فریادى شد ماندگار و جاوید بر علیه سکوت و خفقان.<br/>
 ==در حوزه نور==
 سید احمد پدر وى به پاس قدردانى از رضاى آل محمد(صلى الله علیه وآله) که پس از سالها فرزند پسرى را به او هدیه کرده بود نام زیباى محمدرضا را بر او نهاد و براى تحویل دادن او به مکتب حیاتبخش حوزه به تعلیم و تربیت وى پرداخت.<br/>
@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۵: @@
 در این دوره انتخاب همسر از خاندان طباطبایى که از نوادگان میرزاى شیرازى آن فریادگر نامى که بیگانه ستیز عصر خود به شمار مى رفت خود نشانى دیگر از انتخاب راه پر حادثه او بود.<br/>
 سعیدى پس از پایان دروس سطح و بهره مند شدن از استادان نامدار حوزه مشهد راهى قم شد و در درس مرجع عالیقدر شیعه آیة الله بروجردى شرکت کرد و از محضر پر فیض کسب معرفت نمود. اما در این هنگام آوازه رادمردى به نام حاج آقا «روح الله» سعیدى را به درس او کشید، سعیدى به محض ورود به درس او گمشده خود را یافت و همه چیزش را به نگاهش باخت، سعیدى احساس مى کرد که هرجا مراد او حضور مى یابد سکوت رخت بر مى دارد. و این سرآغاز فریادش شد. عشق و علاقه سعیدى نسبت به امام در هیچ قاموسى نمى گنجد و هیچ واژه اى توان ترسیم آنرا ندارد و این عشق و علاقه تنها یکطرفه نبود چرا که امام در نامه اى به او واژه ها را ناتوان تر و علیل تر از آن مى داند که با کمک آنها محبت خود را به نشان دهد و در قسمتى از آن چنین مى نویسد :<br/>
-«من از افرادى مثل شما آنقدر خوشم مى آید که شاید نتوانم عواطف درونى را آنطور که هست ابراز کنم من قادر نیستم عواطف امثال شما را جواب بدهم لکن خداوند متعال قادر است»
+«من از افرادى مثل شما آنقدر خوشم مى آید که شاید نتوانم عواطف درونى را آنطور که هست ابراز کنم من قادر نیستم عواطف امثال شما را جواب بدهم لکن خداوند متعال قادر است.»<br/>
 ==تجربه زندان==
 امام که قبل از آغاز نهضت روحانیت طوفانى را در وجودش به پا کرده بود شاهد اولین تجربه زندان وى گشت او که به اتفاق آقاى خزعلى، آقاى مکارم و آقاى سبحانى و آقاى دوانى براى سفرى تبلیغى به خوزستان رفته بود در «خسروآباد» آبادان شیشه عمر پشه سکوت را سیمرغ وار به سنگ زد و براى اولین بار میله هاى سرد زندان را تجربه کرد که با وساطت فضلاء پس از چندى از زندان آزاد گشت.<br/>
 ==جرقه قیام==
 لایحه انجمن هاى ایالتى و ولایتى و عکس العمل اعلامیه هاى شدید اللحن امام و سرآغاز قیام روحانیت و مردم به رهبرى امام گشت که دستگاه اوج رذالت حوزه در مدرسه طالبیه تبریز و فیضیه قم به تصویر کشید سعیدى که خود در این نهضت شرکت کرده بود پس از فروکش کردن تهاجمات دستگاه به همراه برخى از فضلاء قم روانه کویت شد که روز ۱۱ محرم همان سال از فاجعه خونین ۱۵ خرداد و دستگیرى امام باخبر شد.<br/>
@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۵: @@
 سعیدى صفر سال بعد مخفیانه و با لباسهاى مبدّل کویت را به قصد ایران ترک کرد، از آنجا که در بینش سعیدى بیرون آمدن یک طلبه از لباس روحانى کارى منحوس به شمار مى رفت نامه اى به این مضمون به امام نوشت.<br/>
 «سیدى و مولاى با قیافه منحوس وارد قم شده ام و اجازه ملاقات مى خواهم» امام نیز با روى گشاده سعیدى را به حضور پذیرفت و مرید و مراد پس از ماهها همدیگر را در آغوش گرفتند.<br/>
 ==تبعید خورشید==
 عکس العمل شدید امام در مقابل لایحه خفت بار کاپیتولاسیون در مهرماه ۱۳۴۲ منجر به تبعید امام به ترکیه و سپس نجف گشت ... هشدار سعیدى با دهها تن از فضلاء دیگر حوزه قم در نامه اى به هویدا به سال ۳۰/۷/۴۴ نشانگر پیگیرى او و دیگر فضلاى قم براى بازگرداندن حضرت امام بود. سعیدى تنها فرستادن نامه، اظهار همدردى و همراهى با امام را در قالب نوشته ها کافى نمى دانست بلکه احساس مى کرد که امام را باید به حوزه علمیه نجف شناساند از این رو مخفیانه و از راهها و گذرگاههاى مخفى مرز به عراق و به نجف اشرف رفت. او در یکى از مدارس علمیه طى جلساتى بر فراز منبر به معرفى چهره واقعى امام و بعد علمى ایشان پرداخت و با بیان شخصیت مرادش بر شمار مریدانش افزود.<br/>
 ==سعیدى در مسجد امام هفتم(علیه السلام)==
 سعیدى در فراق امام ماندن خود را در قم به صلاح نهضت روحانیت نمى دانست و بر آن شد که فریاد بر علیه نظام را به گوش سایرین برساند از این رو نخست به تفرش رفت و در آنجا به افشاگرى فجایع رژیم سفاک پهلوى پرداخت در این زمان بود که از سوى مردم تهران براى اقامه نماز جماعت و سخنرانى در مسجد امام موسى بن جعفر(علیه السلام)دعوت شد. سعیدى این فرصت طلایى را از دست نداد چرا که پایتخت را محلى خوب براى فعالیتهاى سیاسى و اجتماعى خود دانست سال ۱۳۴۵ش. که سال ورود سعیدى به محله غیاثى در مسجد امام موسى بن جعفر(علیه السلام)در میدان خراسان بود نقطه عطفى در تاریخ انقلاب اسلامى است. امام در همان روزهاى نخست با فرستادن نامه اى به سعیدى حرکت او را مورد تأیید قرار داد و چنین نگاشت.<br/>
@@ سطر ۳۸: / سطر ۴۳: @@
 آخر من نمى دانم که چرا آنقدر مردم از من فرار مى کنند؟<br/>
 آیا به جرم این است که من از رهبر عالیقدر حضرت آیة الله خمینى طرفدارى مى کنم؟ اگر از این وضع هراس دارید باید بگویم که نترسید این من هستم که بایستى جواب دولت و سازمان امنیت و کلانترى را بدهم نه شما پس در این صورت دیگر چرا از من کناره گیرى مى کنید؟<br/>
 ==اعلامیه فریاد==
 در پى هجوم سرمایه داران غرب به سوى ایران حوزه علمیه قم طى اعلامیه در اردیبهشت ماه ۱۳۴۹ ضمن محکوم کردن این حرکت غرب و مشى وطن فروشانه دستگاه سلطنتى به افشاگرى علیه این جنایت بزرگ دست زد. سعیدى که مى دید پس از این اطلاعیه سکوتى مرگبار سراسر محافل مذهبى و روشنفکرى را فرا گرفته است و سکون مرز پویش و رویش انقلابى در هم نوردیده است . جنایتى بزرگ تر از کاپیتولاسیون و قراردادى استعمارى تر از شب کو در شرف تکوین است. قلم بدست گرفت و قبل از اینکه شیشه عمر سکوت را بشکند با خون خود بار دیگر این جمله را امضاء کرد «اِنْ کانَ دینُ مُحَمَّد لَمْ یَسْتَقِمْ اِلاّ بِقَتْلى فَیاسُیُوفُ خُذینى».<br/>
@@ سطر ۴۶: / سطر ۵۲: @@
 خود مى دانید که موضوع سرمایه گذارى صهیونیست هاى آمریکایى در ایران از تأسیس سینما در قم (که براى جلوگیرى از آن چه سروصدایى به راه انداختید) براى اسلام و مسلمین خطرناکتر است. امروز روز فریاد و اعتراض است صداى خود را با اعتراض بلند کنید، داد بزنید، فریاد کنید، یک پارچه و متحد علیه این قرارداد خائنانه مبارزه نمائید تا در پیشگاه خدا و پیشینیان بزرگ خود چون مرحوم سید جمال الدین اسد آبادى و مرحوم شیرازى و نیز نسل آینده رو سفید و سربلند باشید «یَوْمَ تَبیضُّ وجُوهٌ و تسوَدُّ وُجُوهٌ».<br/>
 سعیدى خراسانى.<br/>
 ==در حلقه خفاشان==
 اعلامیه و نامه تند سعیدى خطاب به علماى شهرهاى ایران رژیم منحوس پهلوى را به وحشت انداخت دستگاه اطلاعاتى رژیم بخوبى به این موضوع پى برد که اگر دیر بجنبد سعیدى علما را به دادن فتوى علیه این قرارداد راضى مى کند از اینرو با بسیج نیروها خود را مهیاى یک اقدام سفاکنه کرد.<br/>
@@ سطر ۶۰: / سطر ۶۷: @@
 وحشت سرپاى زندانیان را فرا مى گیرد رفت و آمد در راهرو زندان شروع و مسیر گامهاى جلادان تا سلول سعیدى امتداد دارد که ناگهان صداى کشمکش از سلول سعیدى با فریاد او به پایان مى رسد.<br/>
 جلادان مسیر آمدن را بار دیگر طى مى کنند و سکوتى مرموز راهرو زندان را فرا مى گیرد با روشن شدن برق زندانیان از سلولها بیرون مى ریزند و به سوى سلول سعیدى مى روند و با پیکر بى جان سعیدى در حالى که عمامه سیاه او به دور گردنش پیچیده شده بود روبرو مى گردند، بغض زندانیان مى ترکد، فریاد باز هم فریاد.<br/>
 ==امام در سوگ==
 خبر شهادت سعیدى از مرزها گذشت و متن تسلیت نامه فضلا و محصلین حوزه علمیه به امام خمینى(ره) رسید و امام راحل را در سوگ این یار و شاگرد وفادار خود نشاند طلاب و شاگردان انقلابى امام بر آن شدند تا نام و خاطره او را زنده نگه دارند.<br/>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 <div class="head1">شهید آیت الله سعیدى (فریادی در سکوت)</div>
 نویسنده: حسن ابراهیم زاده<br/>
-[[پرونده:16097.jpg|400px|قاب|چپ|شهید آیت الله سعیدی]]
+[[پرونده:16097.jpg|300px|چپ|شهید آیت الله سعیدی]]
 شهید آیت الله سعیدی<br/>
 شهادت : ۲۰ / ۳ / ۱۳۴۹ ش.<br/>