زخم فطرت؛ پرهیزنامه‌ای از گناه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Khalili در ‏۲۳ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۵۳

2016-06-12T07:53:46Z

Khalili در ‏۲۳ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۵۰

2016-06-12T07:50:59Z

Khalili: صفحه‌ای تازه حاوی « زخم فطرت؛ پرهیزنامه‌ای از گناه نویسنده: سیدحسین اسحاقی == دیباچه == ابلیس...» ایجاد کرد

2016-05-25T11:03:52Z

صفحه‌ای تازه حاوی « زخم فطرت؛ پرهیزنامه‌ای از گناه نویسنده: سیدحسین اسحاقی == دیباچه == ابلیس...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات

@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۳: @@
 امام باقر( علیه السلام ) در این باره می فرماید: « اِنَّ الرَّجُلَ لَیُذْنِبُ فَیُدْرَءُ عَنْهُ الرِّزْقُ » <ref>میزان الحکمه، ج3، ص271.</ref>؛ « انسان [[گناه]] می کند و در نتیجه روزی از او دور می شود ».
-== فصل نخست: عوامل و آثار [[گناه]] ==
+== فصل نخست: عوامل و آثار گناه ==
-=== مفهوم‌شناسی [[گناه]] ===
+=== مفهوم‌شناسی گناه ===
 [[گناه]] با نام‌هایی مانند « اثم »، « جُرم » و « معصیت » شناخته می شود. همچنین [[گناه]] در اصطلاح به معنای ارتکاب کاری حرام و ناپسند یا ترک عملی واجب است؛ هر عملی که فرد با آن از حدود الهی می‌گذرد. قرآن مجید با واژه‌های ذنب، معصیت، اثم، سیئه، جرم، خطیئه، فسق، فساد، فجور، منکر، فاحشه، شر، لمم و وزر از [[گناه]] یاد کرده است.
 [[گناه]] از دید حقوقی، در معنای خروج از قانون‌های وضع شده به انگیزه حفظ مصلحت و از دید طبیعی و اجتماعی، نداشتن نظم عمومی و ضامن نشدن بقای آن و رفتارهای ناسازگار با پدیده‌های مادی و اجتماعی به کار می‌رود. از دیدگاه دینی نیز کارهای ناسازگار با قانون‌های طبیعی و اجتماعی یا فضیلت‌های اخلاقی، شرافت انسانی، عفت عمومی و سعادت اجتماعی [[گناه]] به شمار می‌‌آید و برخی از نمونه‌های آن کیفر دارد. بنابراین، دین با دید گسترده‌تری به [[گناه]] می‌نگرد و افزون بر توجه به سلامت جسمی و اجتماعی، سلامت روح و آرامش فکر و جان را مهم می شمرد.
-=== الف) عوامل [[گناه]] ===
+=== الف) عوامل گناه ===
 بی‌گمان، هر معلولی، علتی دارد؛ یعنی بدون فراهم شدن زمینه تحققش پدید نمی‌آید. این سخن، درباره ارتکاب [[گناه]] نیز درست است و از این رو، با شناخت علل ارتکاب گناه، در پی خشکاندن ریشه‌های آن باید برآمد. عوامل [[گناه]] را چنین می‌توان برشمرد:
@@ سطر ۲۱۳: / سطر ۲۱۳: @@
 کسی که خشنودی مردم را به چیزی که موجب خشم خدا می شود، طلب کند، همان ستایش، سرزنشگر او خواهد شد و کسی که اطاعت خدا را به چیزی که باعث خشم مردم می شود، طلب کند خداوند او را از دشمنی هر دشمن و از [[حسادت]] هر حسود و از ظلم هر ستمگر کفایت می کند و قطعاً خداوند یار و یاور او خواهد بود. <ref>فروع کافی، ج 5، ص 62.</ref>
-==== 10.کوچک شمردن [[گناه]] ====
+==== 10.کوچک شمردن گناه ====
 اگر آدمی، [[گناه]] کوچک را ناچیز بشمرد، به راه پر آسیبی گام می‌گذارد؛ زیرا آرام آرام به سرزمین زیان‌بار گناهان کبیره کشیده می شود. امام سجاد( علیه السلام ) در دعای هشتم صحیفه سجادیه از خداوند چنین می‌خواهد:
@@ سطر ۲۷۱: / سطر ۲۷۱: @@
-=== ب) پی‌آمدهای [[گناه]] ===
+=== ب) پی‌آمدهای گناه ===
-==== یک ـ آثار ارتکاب [[گناه]] ====
+==== یک ـ آثار ارتکاب گناه ====
 بی‌گمان، دست زدن به گناهان، پی‌آمدهایی دارد که شایسته است انسان برای جلوگیری از آنها، روح پاکش را به [[گناه]] آلوده نسازد. برخی از این آثار عبارتند از:

@@ سطر ۱۵۰: / سطر ۱۵۰: @@
 حضور در مجلس [[گناه]] جایز نیست. خداوند در قرآن می فرماید: « هرگاه شنیدید آیات خدا مورد انکار و استهزاء قرار می‌گیرد، با آنان ننشینید تا به سخنی غیر آن بپردازند ». <ref>نساء: 140.</ref>
-==== 5. [[غرور]] ====
+==== 5. غرور ====
 [[تکبر]] در برابر پروردگار متعال، زمینه‌ساز [[گناه]] است. انسانِ مغرور گمان می کند که توان عرضه اندام در مقابل خداوند را دارد و لذا در برابر فرمان الهی سر اطاعت فرود نمی‌آورد و [[غرور]] او را به معصیت می کشاند و چون به او گفته شود: « از خدا پروا داشته باش، غرورش او را وادار به [[گناه]] می کند ». <ref>بقره: 206.</ref>
@@ سطر ۱۸۱: / سطر ۱۸۱: @@
 برای اینکه تخم آرزو در دل آدمی کاشته نشود، باید چشم به متاع دنیا نداشته باشد و به سوی آن رونق زندگی دنیا که اصنافی از آنان را بدان بهره‌مند ساخته‌ایم تا ایشان را بدان بیازماییم، چشم مدوز، و [بدان که] رزق پروردگارت بهتر و پایدارتر است. <ref>طه: 131.</ref>
-==== 8. [[انکار جهنم]] ====
+==== 8. انکار جهنم ====
 [[انکار جهنم]] نیز از دید قرآن کریم سبب روآوردن به [[گناه]] است. اگر آدمی به مجازت اعمال معتقد باشد، به آسانی به [[گناه]] روی نمی‌آورد. خداوند در سوره قیامت می فرماید:
 آیا این انسان می‌پندارد که هرگز استخوان‌های او را جمع نخواهیم کرد، چرا [جمع خواهیم کرد] در حالی که به درست کردن سر انگشتانش هم تواناییم. بلکه این انسان می‌خواهد در آینده خود نیز [[گناه]] کند، می‌پرسد، روز قیامت کی خواهد بود. <ref>قیامت: 3 ـ 6.</ref>
@@ سطر ۴۹۵: / سطر ۴۹۵: @@
 بنده خدا تا شراب نخورده، پیوسته در کنف حمایت و آمرزش خداست. چون شراب خورَد، پردهاش را میدرد و در آن حال، سرپرست و برادرش و همچنین گوش و چشم و دست و پایش همه شیطان است که او را به هر کار بدی می کشاند و از هر کار خیری باز میدارد.
-===== 13. [[گناه]] و تیرگی قلب =====
+===== 13. گناه و تیرگی قلب =====
 [[گناه]] موجب تیرگی و سختی قلب انسان می شود و تکرار گناه، قبح و زشتی گناهان بزرگ را از میان می‌برد. امیرالمؤمنین علی( علیه السلام ) می فرماید: « اشک، خشک نمی شود مگر به سبب سختی دل و دل، سخت نمی شود؛ مگر به سبب فراوانی [[گناه]] ». <ref>اصول کافی، ج 1، ص 271.</ref>
@@ سطر ۵۳۴: / سطر ۵۳۴: @@
 از شاد شدن هنگام [[گناه]] بپرهیز که [گناه] این شادی، بزرگ‌تر از انجام خود [[گناه]] است.
-===== 16. پی‌آمدهای دیگر [[گناه]] =====
+===== 16. پی‌آمدهای دیگر گناه =====
 اصولاً رسیدن هر نکبت و بدبختی به انسان را در [[گناه]] باید جست؛ چنان‌که امام باقر( علیه السلام ) فرمودند: « ما مِنْ نَکْبَةٍ تُصِیبُ الْعَبْدَ إِلاَّ بِذَنْبٍ » <ref>اصول کافی، ج 2، ص 269.</ref>؛ « هیچ نکبتی به بنده نمی‌رسد، مگر به خاطر [[گناه]] ».
@@ سطر ۵۴۸: / سطر ۵۴۸: @@
 قطع‌ باران، ویرانی خانه، حبس صد ساله در قیامت، خشم و لعن الهی، بلاهای بی‌سابقه، پشیمانی، زلزله، فقر عمومی، اندوه، بیماری و تسلط اشرار نیز از دیگر آثار شوم گناهان شمرده شده‌اند. <ref>همان، صص 272ـ275 و 445 و 446.</ref>
-==== دو ـ آثار دوری از [[گناه]] ====
+==== دو ـ آثار دوری از گناه ====
 خودداری از [[گناه]] برکات فراوانی دارد که برخی از آنها عبارت‌اند از:
@@ سطر ۵۹۳: / سطر ۵۹۳: @@
-== فصل دوم : راه‌های جلوگیری از [[گناه]] و روش‌های درمان آن ==
+== فصل دوم : راه‌های جلوگیری از گناه و روش‌های درمان آن ==
 === 1. باور به حضور خداوند ===
@@ سطر ۱٬۰۷۱: / سطر ۱٬۰۷۱: @@
 هر کجا باشید، مرگ به سراغتان می‏آید؛ اگرچه در کاخ‏های محکم باشید.
-=== 12. [[استغفار]] ===
+=== 12. استغفار ===
 استغفار، جلادهنده قلب‏ و مایه آمرزش گناهان است. درباره رسول الله آمده است که ایشان هر روز هفتاد بار [[استغفار]] می کرد و بر پایه برخی از احادیث، پس از هر نشستی 25 بار « أستغفرالله » می‏گفت. <ref>جامع احادیث الشیعة، ج14، ص363.</ref>
@@ سطر ۱٬۲۵۱: / سطر ۱٬۲۵۱: @@
 آورده‌اند که جوانی نزد یکی از صالحان رفت و از وی خواست که نصیحتش کند. عارف پذیرفت. روزی جوان و عارف از جنگلی می‌گذشتند، عارف به جوان دستور داد که نهال نورسته‌ای را از زمین بکند. جوان آن نهال را به آسانی از ریشه درآورد. چند قدمی که رفتند، عارف به درخت بزرگی با شاخه‌های بسیار اشاره کرد و گفت: این درخت را نیز از جای برکن! جوان به رغم کوشش بسیار، نتوانست. عارف گفت: ای جوان! بدان که تخم هوا و هوس، شهوت، بغض، کینه، حسد، دشمنی، حرص، نفاق و همه بدی‌ها، همین که در دل اثر گذاشت، مانند آن نهال نورسته است که می‌توانی به آسانی آن را از ریشه بکنی، اما اگر آن را واگذاری تا بزرگ شود، ریشه خود را آنچنان محکم و قوی می کند که از کندن آن ناتوان خواهی بود. چنان‌که این درخت بزرگ ریشه دوانیده و کندن آن سخت است. پس همی شه بکوش تا رذایل در وجودت ریشه ندواند. آنها را از درون خود برکن وگرنه، گرفتاری بسیاری به بار می‌‌آورد و ریشه کن کردن آن، محال یا مشکل خواهد شد. <ref>کشکول ممتاز، تاج لنکرودی، صص 171ـ170.</ref>
-=== 20. فکر نکردن درباره [[گناه]] ===
+=== 20. فکر نکردن درباره گناه ===
 اندیشیدن درباره فرجام کارها، عامل بازدارنده‌ای از انحراف و [[گناه]] است. امام علی( علیه السلام ) در این‌باره می فرماید: « مَا زَلَّ مَنْ أَحْسَنَ الْفِکْرَ »؛ « کسی که نیکو بیندیشد، دستخوش لغزش نمی شود ».