بر کرانه های تعالی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Setareh931001 در ‏۱۱ تیر ۱۳۹۶، ساعت ۲۰:۲۴

2017-07-02T20:24:21Z

User8 در ‏۲۴ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۴۳

2016-06-13T14:43:41Z

User8: /* تنفر قلبی از گناه و گناه کار */

2016-06-13T14:42:50Z

‏تنفر قلبی از گناه و گناه کار

User8: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-06-13T14:42:04Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

Admin: صفحه‌ای تازه حاوی «عنوان: بر کرانه های تعالی مجموعه ها: مقالات شناسه کتاب: ۲۳۴ نویسنده:...» ایجاد کرد

2016-05-05T05:48:20Z

صفحه‌ای تازه حاوی «عنوان: بر کرانه های تعالی مجموعه ها: مقالات شناسه کتاب: ۲۳۴ نویسنده:...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

عنوان: بر کرانه های تعالی
مجموعه ها: مقالات
شناسه کتاب: ۲۳۴
نویسنده: محمدمهدی کریمی نیا
شابک: ----
تعداد صفحات: ۰
نام اپراتور: Thurman Nieto
ایمیل اپراتور: cessor۴۲۶۲۷@sgno.pro.lolekemail.net
زبان: پارسي
رتبه: 0
تصویر: cover
دانلود فایل: دانلود بر کرانه های تعالی
توضیحات:
بر کرانه های تعالی

دیدار آشنا > مهر ۱۳۸۴، شماره ۶۲

محمدمهدی کریمی نیا
صفحه ۴
مقدمه
دوستان جوان و نوجوان، سلام!
شما حتما دوستان خوبی دارید، که دارای اخلاق شایسته و پسندیده اند. این عده، سزاوار دوستی هستند و هرگاه با آنان باشید به علم و دانش و اخلاق خوب شما افزوده می شود. در مقابل، برخی افراد دارای اخلاق زشت و ناپسند هستند؛ مثلاً فحش می دهند، دروغ می گویند، به دیگران آزار می رسانند. این عده شایسته دوستی و رفت وآمد نیستند؛ چون هرگاه با آنان باشیم ممکن است اخلاق بد آنان در ما تأثیر بگذارد.
دوستان عزیز! می دانید که عده ای از نوجوانان و جوانان کشورمان معتاد به مواد مخدر هستند. هرگاه زندگی آنان را مطالعه می کنید، متوجه می شوید آنان در اثر رفاقت با دوستان بد و افراد گمراه، به این مصیبت گرفتار شده اند. بنابراین می توان گفت: رفتار افراد ممکن است دوگونه باشد: رفتارهای اخلاقی و شایسته و یا رفتارهای غیراخلاقی و ناشایسته.
انواع رفتارهای غیراخلاقی
افرادی که اخلاق بد دارند، یک سان نیستند؛ چون رفتارهای بد و اخلاق ناشایست، زیاد و متعدد است. مانند: نمازنخواندن، آزاررساندن، پرخوری. بنابراین، در این جا به صورت ساده، اقسام رفتارهای بد را برای شما عزیزان بیان می کنیم:
۱. رفتار بد و اخلاق ناپسند در مقابل خدا: بعضی افراد نماز نمی خوانند، یا روزه نمی گیرند و یا از نوارها و فیلم های بد استفاده می کنند. در این حالت، آنان در مورد وظایفی که در ارتباط با خدا دارند، کوتاهی می کنند.
۲. رفتار بد و اخلاق ناپسند در مقابل خود شخص: شما می دانید برخی مردم، پرخور هستند و یا به بهداشت خود اهمیت نمی دهند. در این حالت، شخص به خودش زیان می رساند.
۳. رفتار بد و اخلاق ناپسند در مقابل اجتماع: عده ای به افراد جامعه ظلم و ستم می کنند و حق آنان را از بین می برند. مثلاً به آنان فحش می دهند، یا به همسایه آزار می رسانند و یا پول و اشیای دیگران را می دزدند. در این حالت، کار آنان برای افراد جامعه زیان بخش است.
باتوجه به آن چه بیان کردیم، می توانید نتیجه بگیرید که رفتار غیراخلاقی سه نوع است: رفتار بد در مقابل خدا، رفتار بد در مورد خود شخص، رفتار بد در برابر اجتماع و مردم.
دوستان عزیز! اکنون شما دانستید که برخی اخلاق ها و رفتارها، خوب و شایسته است و برخی بد و ناپسند. ما نباید در برابر کسانی که رفتارهای غیراخلاقی دارند، بی تفاوت و ساکت باشیم. بلکه می توانیم با پند و نصیحت، آنان را به راه راست هدایت کنیم. اما لازم است روش اصلاح دیگران و ارشاد آنان را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم در انجام وظایف خویش موفق باشیم.
ما سعی می کنیم به صورت ساده «اخلاق اسلامی در برابر رفتار غیراخلاقی» را آموزش دهیم. امید است که همه ما در انجام امر به معروف و نهی از منکر و داشتن اخلاق خوب موفق باشیم.
«معروف» عملی است که اسلام آن را نیک شمرده است؛ که دو نوع است:
۱. واجب: مانند نمازهای واجب، روزه، صله رحم، اجرای حدود الهی و ...
۲. مستحب: مانند نماز شب، انفاق و ...
اسلام دستور دادن به نوع اول را واجب دانسته است؛ یعنی اگر کسی شخصی را ببیند که نماز نمی خواند و یا حاکمی حدود الهی را اجرا نمی کند، یا اگر کسی صله رحم به جای نمی آورد، باید فوراً او را آگاه ساخته، امر به معروف کند.
هم چنین مستحب است که انسان در نوع دوم، امر به معروف کند ودیگران را به خواندن نماز شب و کمک به فقر را ترغیب و تشویق کند. ۱
مراتب امر به معروف
امر به معروف، باید به تدریج و مرحله ای انجام پذیرد. مثلاً ابتدا با زبان خوش و ملایم باید امر به معروف کرد و در صورت اثرنبخشیدن، باید راه کارهای دیگر را جست وجو کرد.
موارد و مصادیق معروف
۱. اصول عقاید: خداشناسی، عدل شناسی، پیامبرشناسی، امام شناسی و معاد شناسی
۲. عبادات: نماز، روزه، خمس، زکات، حج، جهاد، امر به معروف، نهی از منکر، تولی و تبری.
۳. احکام اسلامی: احکام خرید و فروش، قرض، هدیه، اجاره، عاریه، طلاق، ازدواج، قضاوت، شهادت، ارث، حدود جزایی و قوانین کیفری.
۴. اخلاق: راستی، امانت، اخلاص.
۵. فضایل انسانی: سخاوت، فروتنی، شهامت، خو ش رویی.
۶. آداب اجتماعی: منظور از آداب اجتماعی، مسایلی است که اسلام آن ها را نیکو شمرده و توجه به آن را مستحب دانسته است؛ مانند: آداب نشستن، ملاقات کردن، آداب تجارت، کشاورزی، سلام کردن. ۲
منکر چیست؟
مراد از «منکر» هر چیزی است که خداوند بزرگ از آن نهی کرده است؛ مانند: نوشیدن شراب، قماربازی، غیبت، تهمت و ....
منکر، دو نوع است:
۱. حرام، مانند: رباخواری، دزدی، نگاه به نامحرم، بی حجابی.
۲. مکروه، مانند: پرخوری، طلاق
البته، نهی کردن و بازداشتن افراد از محرمات(کارهای حرام)، واجب است. مثلاً هرگاه شخصی را ببینید که مشروب الکلی می نوشد، باید فوراً او را از این عمل بازدارید. ولی نهی کردن از مکروهات، مستحب است. ۳
نکته: برای خاموش ساختن یک آتش سوزی گسترده، از یک نفر کاری ساخته نیست؛ بلکه همگان از همه طرف باید آب بریزند تا شعله ها خاموش شود. در جامعة آلوده به گناه و فساد و منکرات هم، نهی از منکر، مثل آب ریختن همگانی روی آتش و خاموش ساختن آن باید صورت گیرد. ۴
مراتب نهی از منکر
۱. تنفر قلبی از گناه و گناه کار: باید ابتدا با تنفر قلبی و درونی، نسبت به خود گناه روبه رو شویم و نیز از گناه کار، دوری بجوییم.
۲. ابراز انزجار و تنفر با ترش رویی و اخم کردن: عمل زشت و ناپسند گناه کار را با اخم کردن محکوم کنیم. امیرالمؤمنین علیه السلام می گوید: «پیامبراکرم صلی الله علیه وآله، به ما فرمود که باید همیشه با افراد گناه کار، با ترش رویی و اخم کردن روبه رو شوید.» بنابراین باید از هم دم شدن، گرم گرفتن و همکاری با انسان گناه کار خودداری و آنان را از مجالس عمومی طرد کنیم.
۳. ابراز انزجار و تنفر با زبان و یا با اشاره چشم و کنایه گویی.
۴. ابراز انزجار و تنفر عملی
توضیح بیش تر آن که، در حکومت اسلامی در مواقعی که جلوگیری از گناه و فساد جز با مرحلة عملی و اقدام و برخورد، ممکن نباشد و نهی از منکر به زدن و زخمی کردن و درگیری و ... بینجامد، باید به نحوی با همکاری و هماهنگی نظام حاکم و توسط نیروهای انتظامی و مقامات مسئول انجام گیرد که به هرج و مرج کشیده نشود. البته در مواردی خاص، مثلاً کسی می خواهد دیگری را بکشد، یا خانه ای را آتش بزند، یا شراب بنوشد، یا از دیوار خانه ای به قصد دزدی بالا رود، می توان شخصاً اقدام به جلوگیری کرد و اقدام کننده را از عمل منکر بازداشت. ۵
یک نمونه رفتار پیامبر در نهی از منکر
سه نفر از مسلمانان به نام های کعب، مراره و هلال از شرکت در جنگ تبوک و همراهی با پیامبر صلی الله علیه و آله خودداری کردند، البته به علت تنبلی نه نفاق و دورویی. چیزی نگذشت که پشیمان شدند.
هنگامی که پیامبر صلی الله علیه وآله از صحنة تبوک به مدینه بازگشت، خدمتش رسیدند و عذرخواهی کردند، اما پیامبر صلی الله علیه وآله حتی یک جمله با آن ها سخن نگفت و به مسلمانان نیز دستور داد که هیچ کس با آن ها سخن نگوید.
آن ها در یک محاصرة عجیب اجتماعی قرار گرفتند؛ تا آن جا که حتی کودکان و زنان آنان نیز نزد پیامبرصلی الله علیه وآله آمدند و اجازه خواستند که از آن ها جدا شوند.
فضای مدینه با تمام وسعتش، چنان بر آن ها تنگ شد که مجبور شدند برای نجات از این خواری و رسوایی بزرگ، شهر را ترک گویند و به کوه های اطراف مدینه پناه برند. بستگان، برای آن ها غذا می آوردند ولی حتی یک کلمه با آن ها سخن نمی گفتند.
مدتی به این صورت گذشت و پیوسته انتظار می کشیدند که توبه آن ها قبول شود و آیه ای که دلیل بر قبولی توبه آن ها باشد نازل گردد، اما خبری نبود. در این هنگام فکری به نظر یکی از آنان رسید، به دیگران گفت: اکنون که مردم با ما قطع رابطه کرده اند چه بهتر که ما با یک دیگر هم قطع رابطه کنیم!
آن ها چنین کردند به طوری که حتی یک کلمه با یک دیگر سخن نمی گفتند. به این ترتیب، سرانجام پس از پنجاه روز گریه و تضرع، توبه آنان به پیشگاه خداوند، قبول شد۶و این آیة قرآن نازل شد:
«و آن سه نفر که (در مدینه) بازماندند (و از شرکت در تبوک خودداری کردند و مسلمانان با آنان قطع رابطه نمودند) تا آن حد که زمین با همه وسعتش بر آن ها تنگ شد و جایی در وجود خویش برای خود نمی یافتند و دانستند که پناهگاهی از خدا جز به سوی او نیست، در آن هنگام خدا آنان را مشمول رحمت خود ساخت و خداوند توبة آن ها را پذیرفت، که خداوند توبه پذیر و مهربان است.۷»
ادامه دارد ...
پی نوشت ها:
۱. سیدمحمد شیرازی، دانستنی های امر به معروف، ترجمه حسین شاهرودی، ص ۵
۲. همان، ص ۱۰ ـ ۱۱
۳. سیدمحمدشیرازی، دانستنی های نهی از منکر، ترجمه حسین شاهرودی، ص ۶
۴. جواد محمدثی، راه رشد، ص ۵۱
۵. همان، ص ۳۲
۶. ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج ۸، ص ۱۶۹؛ محمدابراهیم آیتی، تاریخ پیامبر اسلام، ص ۶۳۹
۷. بقره، ۱۱۸

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 <div class="head1"> بر کرانه‌های تعالی </div>
 نویسنده:  محمدمهدی کریمی نیا <br/>
 == مقدمه ==
 دوستان جوان و نوجوان، سلام!<br/>
 شما حتما دوستان خوبی دارید، که دارای اخلاق شایسته و پسندیده‌اند. این عده، سزاوار دوستی هستند و هرگاه با آنان باشید به علم و دانش و اخلاق خوب شما افزوده می‌شود. در مقابل، برخی افراد دارای اخلاق زشت و ناپسند هستند؛ مثلاً فحش می‌دهند، دروغ می‌گویند، به دیگران آزار می‌رسانند. این عده شایسته دوستی و رفت وآمد نیستند؛ چون هرگاه با آنان باشیم ممکن است اخلاق بد آنان در ما تأثیر بگذارد.<br/>
 دوستان عزیز! می‌دانید که عده‌ای از نوجوانان و جوانان کشورمان معتاد به مواد مخدر هستند. هرگاه زندگی آنان را مطالعه می‌کنید، متوجه می‌شوید آنان در اثر رفاقت با دوستان بد و افراد گمراه، به این مصیبت گرفتار شده‌اند. بنابراین می‌توان گفت: رفتار افراد ممکن است دوگونه باشد: رفتارهای اخلاقی و شایسته و یا رفتارهای غیراخلاقی و ناشایسته.<br/>
 == انواع رفتارهای غیراخلاقی ==
 افرادی که اخلاق بد دارند، یک سان نیستند؛ چون رفتارهای بد و اخلاق ناشایست، زیاد و متعدد است. مانند: نمازنخواندن، آزاررساندن، پرخوری. بنابراین، در این جا به صورت ساده، اقسام رفتارهای بد را برای شما عزیزان بیان می‌کنیم:<br/>
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۸: @@
 دوستان عزیز! اکنون شما دانستید که برخی اخلاق‌ها و رفتارها، خوب و شایسته است و برخی بد و ناپسند. ما نباید در برابر کسانی که رفتارهای غیراخلاقی دارند، بی تفاوت و ساکت باشیم. بلکه می‌توانیم با پند و نصیحت، آنان را به راه راست هدایت کنیم. اما لازم است روش اصلاح دیگران و ارشاد آنان را یاد بگیریم تا بهتر بتوانیم در انجام وظایف خویش موفق باشیم.<br/>
 ما سعی می‌کنیم به صورت ساده «اخلاق اسلامی در برابر رفتار غیراخلاقی» را آموزش دهیم. امید است که همه ما در انجام [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] و داشتن اخلاق خوب موفق باشیم.<br/>
 == معروف چیست؟ ==
 «معروف» عملی است که اسلام آن را نیک شمرده است؛ که دو نوع است:<br/>
@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۷: @@
 اسلام دستور دادن به نوع اول را واجب دانسته است؛ یعنی اگر کسی شخصی را ببیند که نماز نمی‌خواند و یا حاکمی حدود الهی را اجرا نمی‌کند، یا اگر کسی صله رحم به جای نمی‌آورد، باید فوراً او را آگاه ساخته، [[امر به معروف]] کند.<br/>
 هم چنین مستحب است که انسان در نوع دوم، [[امر به معروف]] کند ودیگران را به خواندن نماز شب و کمک به فقر را ترغیب و تشویق کند. <ref>سیدمحمد شیرازی، دانستنی‌های امر به معروف، ترجمه حسین شاهرودی، ص ۵</ref>
 == مراتب امر به معروف ==
 امر به معروف، باید به تدریج و مرحله‌ای انجام پذیرد. مثلاً ابتدا با زبان خوش و ملایم باید [[امر به معروف]] کرد و در صورت اثرنبخشیدن، باید راه کارهای دیگر را جست وجو کرد.<br/>
 == موارد و مصادیق معروف ==
 === اصول عقاید ===
@@ سطر ۳۹: / سطر ۴۴: @@
 === آداب اجتماعی ===
 منظور از آداب اجتماعی، مسایلی است که اسلام آن‌ها را نیکو شمرده و توجه به آن را مستحب دانسته است؛ مانند: آداب نشستن، ملاقات کردن، آداب تجارت، کشاورزی، سلام کردن.<ref>همان، ص ۱۰ ـ ۱۱</ref>
 == منکر چیست؟ ==
 مراد از «منکر» هر چیزی است که خداوند بزرگ از آن نهی کرده است؛ مانند: نوشیدن شراب، قماربازی، غیبت، تهمت و ....<br/>
@@ سطر ۴۷: / سطر ۵۳: @@
 مانند: پرخوری، طلاق
 البته، نهی کردن و بازداشتن افراد از محرمات(کارهای حرام)، واجب است. مثلاً هرگاه شخصی را ببینید که مشروب الکلی می‌نوشد، باید فوراً او را از این عمل بازدارید. ولی نهی کردن از مکروهات، مستحب است. <ref>سیدمحمدشیرازی، دانستنی‌های نهی از منکر، ترجمه حسین شاهرودی، ص ۶</ref>
 == نکته ==
 برای خاموش ساختن یک آتش سوزی گسترده، از یک نفر کاری ساخته نیست؛ بلکه همگان از همه طرف باید آب بریزند تا شعله‌ها خاموش شود. در جامعة آلوده به [[گناه]] و فساد و منکرات هم، نهی از منکر، مثل آب ریختن همگانی روی آتش و خاموش ساختن آن باید صورت گیرد. <ref>جواد محمدثی، راه رشد، ص ۵۱</ref>
 == مراتب نهی از منکر ==
 === تنفر قلبی از گناه و گناه کار ===
 باید ابتدا با تنفر قلبی و درونی، نسبت به خود [[گناه]] روبه رو شویم و نیز از [[گناه]] کار، دوری بجوییم.<br/>
 === ابراز انزجار و تنفر با ترش رویی و اخم کردن ===
 عمل زشت و ناپسند [[گناه]] کار را با اخم کردن محکوم کنیم. امیرالمؤمنین علیه السلام می‌گوید: «پیامبراکرم صلی الله علیه وآله، به ما فرمود که باید همیشه با افراد [[گناه]] کار، با ترش رویی و اخم کردن روبه رو شوید.» بنابراین باید از هم دم شدن، گرم گرفتن و همکاری با انسان [[گناه]] کار خودداری و آنان را از مجالس عمومی طرد کنیم.<br/>
@@ سطر ۵۸: / سطر ۶۵: @@
 === ابراز انزجار و تنفر عملی ===
 توضیح بیش تر آن که، در حکومت اسلامی در مواقعی که جلوگیری از [[گناه]] و فساد جز با مرحلة عملی و اقدام و برخورد، ممکن نباشد و [[نهی از منکر]] به زدن و زخمی کردن و درگیری و ... بینجامد، باید به نحوی با همکاری و هماهنگی نظام حاکم و توسط نیروهای انتظامی و مقامات مسئول انجام گیرد که به هرج و مرج کشیده نشود. البته در مواردی خاص، مثلاً کسی می‌خواهد دیگری را بکشد، یا خانه‌ای را آتش بزند، یا شراب بنوشد، یا از دیوار خانه‌ای به قصد دزدی بالا رود، می‌توان شخصاً اقدام به جلوگیری کرد و اقدام کننده را از عمل منکر بازداشت. <ref>همان، ص ۳۲</ref>
 == یک نمونه رفتار پیامبر در نهی از منکر ==
 سه نفر از مسلمانان به نام‌های کعب، مراره و هلال از شرکت در جنگ تبوک و همراهی با پیامبر صلی الله علیه و آله خودداری کردند، البته به علت تنبلی نه نفاق و دورویی. چیزی نگذشت که پشیمان شدند.<br/>
@@ سطر ۶۹: / سطر ۷۷: @@
 == پانویس ==
 {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
-[[رده:مقالات]]
+<div class="hold">

@@ سطر ۶۹: / سطر ۶۹: @@
 == پانویس ==
 {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
 [[رده:مقالات]]

@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 برای خاموش ساختن یک آتش سوزی گسترده، از یک نفر کاری ساخته نیست؛ بلکه همگان از همه طرف باید آب بریزند تا شعله‌ها خاموش شود. در جامعة آلوده به [[گناه]] و فساد و منکرات هم، نهی از منکر، مثل آب ریختن همگانی روی آتش و خاموش ساختن آن باید صورت گیرد. <ref>جواد محمدثی، راه رشد، ص ۵۱</ref>
 == مراتب نهی از منکر ==
-=== تنفر قلبی از [[گناه]] و [[گناه]] کار ===
+=== تنفر قلبی از گناه و گناه کار ===
 باید ابتدا با تنفر قلبی و درونی، نسبت به خود [[گناه]] روبه رو شویم و نیز از [[گناه]] کار، دوری بجوییم.<br/>
 === ابراز انزجار و تنفر با ترش رویی و اخم کردن ===
 عمل زشت و ناپسند [[گناه]] کار را با اخم کردن محکوم کنیم. امیرالمؤمنین علیه السلام می‌گوید: «پیامبراکرم صلی الله علیه وآله، به ما فرمود که باید همیشه با افراد [[گناه]] کار، با ترش رویی و اخم کردن روبه رو شوید.» بنابراین باید از هم دم شدن، گرم گرفتن و همکاری با انسان [[گناه]] کار خودداری و آنان را از مجالس عمومی طرد کنیم.<br/>