آينه رشد ۵۲ - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Razavi در ‏۵ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۱۲

2016-10-26T12:12:58Z

User2 در ‏۱۸ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۵۷

2016-06-07T07:57:26Z

User2 در ‏۱۸ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۵۵

2016-06-07T07:55:04Z

User2: /* مخالفت با قلدران بین‌المللی و مستکبران */

2016-06-05T10:16:20Z

‏مخالفت با قلدران بین‌المللی و مستکبران

User2: /* نیایش مدیران (۹) */

2016-06-05T10:15:55Z

‏نیایش مدیران (۹)

User2: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-06-05T10:15:14Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

User2 در ‏۵ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۱۰

2016-05-25T10:10:20Z

Admin: صفحه‌ای تازه حاوی «عنوان: آينه رشد ۵۲ مجموعه ها: نشریات شناسه کتاب: ۷۳۳ نویسنده: گروه...» ایجاد کرد

2016-05-07T04:25:20Z

صفحه‌ای تازه حاوی «عنوان: آينه رشد ۵۲ مجموعه ها: نشریات شناسه کتاب: ۷۳۳ نویسنده: گروه...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

عنوان: آينه رشد ۵۲
مجموعه ها: نشریات
شناسه کتاب: ۷۳۳
نویسنده: گروه نویسندگان
شابک: ---
تاریخ انتشار: ۰۱-۰۱-۱۹۷۰
تعداد صفحات: ۰
نام اپراتور: محمد خلیلی
ایمیل اپراتور: ۲farizeh@gmail.com
زبان: پارسي
رتبه: 0
تصویر: cover
دانلود فایل: دانلود آينه رشد ۵۲
توضیحات:
آیینه رشد- فصلنامه مدیران دفتر پنجاه و دوم

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 {{جعبه اطلاعات
 |نام         =  آینه رشد 52
-|عنوان        = مشخصات کتاب
+|عنوان        = مشخصات نشریه
 |تصویر        = [[Image:faslname52.jpg|200px]]
 |سبک سرآیند  = background:#ccf;

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 |نام         =  آینه رشد 52
 |عنوان        = مشخصات کتاب
-|تصویر        = [[Image:faslname52|200px]]
+|تصویر        = [[Image:faslname52.jpg|200px]]
 |سبک سرآیند  = background:#ccf;
 |سبک برچسب   = background:#ddf;

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-عنوان:     	آینه رشد ۵۲<br />
+<div class="head1">آیینه‌رشد - فصلنامه مدیران - دفتر 52 - ویژه سبک زندگی</div>
-مجموعه‌ها:     	نشریات<br />
+{{جعبه اطلاعات
-شناسه کتاب:     	۷۳۳<br />
+|نام         =  آینه رشد 52
-نویسنده:     	گروه نویسندگان<br />
+|عنوان        = مشخصات کتاب
-شابک:     	---<br />
+|تصویر        = [[Image:faslname52|200px]]
-تاریخ انتشار:     	۰۱-۰۱-۱۹۷۰<br />
+|سبک سرآیند  = background:#ccf;
-تعداد صفحات:     	۰<br />
+|سبک برچسب   = background:#ddf;
-نام اپراتور:     	محمد خلیلی<br />
+|سبک عنوان= background: #CCF;padding: 7px;border-top-left-radius: 20px;border-top-right-radius: 20px;border: 1px solid #aaa;border-bottom: none;
-ایمیل اپراتور:     	۲farizeh@gmail.com<br />
+|سرآیند۱  =
-زبان:     	پارسی<br />
+|برچسب۲  =نویسنده
-رتبه:     	0 <br />
+|داده۲  = گروه نویسندگان
-تصویر:     	cover<br />
+|برچسب۳ = صاحب امتیاز
-دانلود فایل:     	دانلود آینه رشد ۵۲<br />
+|داده۳ = ستاد امر به معروف و نهی از منکر
-توضیحات: آیینه رشد- فصلنامه مدیران دفتر پنجاه و دوم<br />
+|برچسب۴ =زبان
 == خودسازی و عدالت حاکمان در کلام امیر مؤمنان علیه السلام ==

@@ سطر ۳۱۸: / سطر ۳۱۸: @@
 در بُعد مسائل داخلی کشور، امام طرف‌دار جدّی حمایت از محرومان و مستضعفان بود. امام نابرابری اقتصادی را با شدّت و حدّت، رد می‌کرد؛ اشرافی‌گری را با تلخی، رد می‌کرد و به معنای واقعی کلمه، امام، طرف‌دار عدالت اجتماعی بود. طرف‌داری از مستضعفان، شاید یکی از پر تکرارترین مطالبی است که امام بزرگوار ما در بیاناتشان گفتند و این، یکی از خطوط روشن امام و یکی از اصول قطعی امام است. ... امام مکرّر می‌گفت که این کوخ‌نشینانند، این فقرایند، این محرومانند که این صحنه‌ها را با وجود محرومیّت‌ها پر کرده‌اند و اعتراض هم نمی‌کنند و در میدان‌های خطر هم حاضر می‌شوند؛ [امّا] آن کسانی که برخورداری‌های بیشتری داشتند، در موارد مختلف، اگر مشکلی پیش می‌آمد، اتّفاقاً آنها بیشتر ابراز نارضایی می‌کردند. این وفاداری طبقات متوسّط مردم و طبقات محروم مردم، از نظر امام، یک امر برجسته بود و این را تأکید می‌کرد. بر مصرف درست بیت‌المال تأکید می‌کرد، بر پرهیز کردن از اسراف تأکید می‌کرد. این هم یکی از خطوط اساسی است. مسئلهٔ عدالت اجتماعی، طرف‌داری از محرومان و دوری از خوی اشرافیگری و خوی تجمّل‌گرایی و عمل در این جهت.<br/>
 === مخالفت با قلدران بین‌المللی و مستکبران ===
- در بُعد خارجی  امام صریحاً در جبههٔ مخالف قلدران بین‌المللی و مستکبران قرار داشت و هیچ ملاحظه‌ای نمی‌کرد. این است که امام در مقابلهٔ میان قلدران و مستکبران و قدرت‌های زورگوی عالم با مظلومان، در جبههٔ مظلومان بود؛ صریح و بدون ملاحظه و بی‌تقیّه، این را بیان می‌کرد و طرف‌دار جدّیِّ مظلومان جهان بود. امام با مستکبرین، سرِ آشتی نداشت. واژهٔ «شیطان بزرگ» برای آمریکا، یک ابداع عجیبی از سوی امام بود. امتداد معرفتی و عملی این تعبیر شیطان بزرگ، خیلی زیاد است. وقتی شما یک کسی را، یک دستگاهی را شیطان دانستید، معلوم است که باید رفتار شما در مقابل او چگونه باشد؛ باید احساسات شما نسبت به او چگونه باشد. امام تا روز آخر، نسبت به آمریکا، همین احساس را داشت و عنوان شیطان بزرگ را، هم به کار می‌برد و هم از بن دندان اعتقاد به این معنا داشت و در مقابل از اوّل انقلاب کسانی بودند که توجّه نمی‌کردند که آمریکا عقبهٔ تغذیه‌کنندهٔ رژیم طاغوتی است که به وسیلهٔ ملّت ایران برافتاد. ملّت ایران، رژیم طاغوت را ساقط کردند؛ امّا کسانی بودند آن روز که با حضور آمریکایی‌ها، با فعّالیّت آنها - حتّی فعّالیّت برخی از نهادهای آمریکایی - در داخل کشور، موافق بودند! اختلاف عمدهٔ دولت موقّت با امام بزرگوار، سر این قضیّه بود. ما از نزدیک می‌دیدیم. آنها توجّه نمی‌کردند که آمریکا تغذیه‌کنندهٔ رژیم طاغوت بود و این رژیم حالا برافتاده است؛ امّا آن دستگاه تغذیه‌کننده، هنوز باقی است؛ فعّال است و اگر به او میدان داده شود، مجال داده شود، دوباره مشغول خواهد شد و ضربه خواهد زد و نقاط ضعف را جست و جو خواهد کرد و از آن نقاط ضعف، وارد خواهد شد و این را توجّه نمی‌کردند. امام این را می‌دید؛ لذا موضع‌گیری امام در زمینهٔ مسئلهٔ لانهٔ جاسوسی، ناشی از همین نگاه و همین دیدگاه بود. در دنیا کسانی به این نقطه توجّه نکردند و ضربه‌اش را خوردند که حالا نمی‌خواهیم کسانی را شماتت و ملامت کنیم؛ امّا این ضربه‌ای است که بعضی خوردند؛ به‌خاطر این که رژیم‌های مرتجع و مستکبر را ساقط کردند؛ [ولی] عقبهٔ آنها را نادیده گرفتند. امام این عقبه را از روز اوّل دید و با آن مقابله کرد؛ لذا تا آخر، امام علیه آمریکا و دستگاه سیاسی و امنیّتی آمریکا، موضع داشت.<br/>
+در بُعد خارجی  امام صریحاً در جبههٔ مخالف قلدران بین‌المللی و مستکبران قرار داشت و هیچ ملاحظه‌ای نمی‌کرد. این است که امام در مقابلهٔ میان قلدران و مستکبران و قدرت‌های زورگوی عالم با مظلومان، در جبههٔ مظلومان بود؛ صریح و بدون ملاحظه و بی‌تقیّه، این را بیان می‌کرد و طرف‌دار جدّیِّ مظلومان جهان بود. امام با مستکبرین، سرِ آشتی نداشت. واژهٔ «شیطان بزرگ» برای آمریکا، یک ابداع عجیبی از سوی امام بود. امتداد معرفتی و عملی این تعبیر شیطان بزرگ، خیلی زیاد است. وقتی شما یک کسی را، یک دستگاهی را شیطان دانستید، معلوم است که باید رفتار شما در مقابل او چگونه باشد؛ باید احساسات شما نسبت به او چگونه باشد. امام تا روز آخر، نسبت به آمریکا، همین احساس را داشت و عنوان شیطان بزرگ را، هم به کار می‌برد و هم از بن دندان اعتقاد به این معنا داشت و در مقابل از اوّل انقلاب کسانی بودند که توجّه نمی‌کردند که آمریکا عقبهٔ تغذیه‌کنندهٔ رژیم طاغوتی است که به وسیلهٔ ملّت ایران برافتاد. ملّت ایران، رژیم طاغوت را ساقط کردند؛ امّا کسانی بودند آن روز که با حضور آمریکایی‌ها، با فعّالیّت آنها - حتّی فعّالیّت برخی از نهادهای آمریکایی - در داخل کشور، موافق بودند! اختلاف عمدهٔ دولت موقّت با امام بزرگوار، سر این قضیّه بود. ما از نزدیک می‌دیدیم. آنها توجّه نمی‌کردند که آمریکا تغذیه‌کنندهٔ رژیم طاغوت بود و این رژیم حالا برافتاده است؛ امّا آن دستگاه تغذیه‌کننده، هنوز باقی است؛ فعّال است و اگر به او میدان داده شود، مجال داده شود، دوباره مشغول خواهد شد و ضربه خواهد زد و نقاط ضعف را جست و جو خواهد کرد و از آن نقاط ضعف، وارد خواهد شد و این را توجّه نمی‌کردند. امام این را می‌دید؛ لذا موضع‌گیری امام در زمینهٔ مسئلهٔ لانهٔ جاسوسی، ناشی از همین نگاه و همین دیدگاه بود. در دنیا کسانی به این نقطه توجّه نکردند و ضربه‌اش را خوردند که حالا نمی‌خواهیم کسانی را شماتت و ملامت کنیم؛ امّا این ضربه‌ای است که بعضی خوردند؛ به‌خاطر این که رژیم‌های مرتجع و مستکبر را ساقط کردند؛ [ولی] عقبهٔ آنها را نادیده گرفتند. امام این عقبه را از روز اوّل دید و با آن مقابله کرد؛ لذا تا آخر، امام علیه آمریکا و دستگاه سیاسی و امنیّتی آمریکا، موضع داشت.<br/>
 امام بزرگوار در طول این سالیان دراز، از فلسطین حمایت و [[دفاع]] کرد؛ از افغانستان [[دفاع]] کرد. آن روزی که شوروی‌ها وارد افغانستان شدند، با این که ما گرفتار دشمنی آمریکا بودیم - دولت‌ها معمولاً در این مواقع که با یک طرف گرفتاری دارند، با طرف دیگر می‌سازند- امام بزرگوار در همان حال، در مقابل شوروی موضع، قاطع گرفت که این موضع قاطع را حتّی بعضی از دولت‌هایی که گرایش غربی داشتند هم نگرفتند؛ امّا امام بزرگوار بدون هیچ ملاحظه‌ای از ملّت افغانستان حمایت کرد؛ از ملّت لبنان حمایت کرد و فلسطینی‌ها را با کمال صمیمیّت، مورد حمایت خودش قرار داد. این، منطق امام است. با این منطق، امروز می‌شود قضایای دنیا را شناسایی کرد و موضع درست را می‌شود فهمید. امروز ما به همان اندازه‌ای که با رفتار وحشیانه و ظالمانهٔ جریان داعش در عراق و در سوریه مخالفیم و به همان اندازه با رفتار ظالمانهٔ پلیس فدرال آمریکا در داخل کشورشان مخالفیم. اینها هر دو مثل هم هستند. به همان اندازه که با محاصرهٔ غزّه که محاصره‌ای ظالمانه‌ای است علیه مردم مظلوم غزّه، مخالفیم و به همان اندازه با بمباران مردم مظلوم و بی‌پناه یمن مخالفیم، به همان اندازه با سخت‌گیری‌هایی که علیه مردم بحرین به‌وجود می‌آید، مخالفیم و به همان اندازه با حملهٔ هواپیماهای بدون سرنشین آمریکا به مردم در افغانستان و در پاکستان مخالفیم. این منطق، منطق امام است. هرجا ظلم هست، دو طرف وجود دارد؛ ظالم و مظلوم. ما طرف‌دار مظلومیم و مخالف با ظالمیم. این موضع‌گیری‌ای است که امام به صراحت انجام می‌داد و این، یکی از خطوط اصلی است. <br/>
 === استقلال کشور و ردّ ===
 یکی دیگر از نقاط اصلی و خطوط اصلی [[تفکّر]] امام، مسئلهٔ استقلال کشور و ردّ سلطه‌پذیری است. این هم یکی از سرفصل‌های مهم است... . استقلال، یعنی آزادی در مقیاس یک ملّت. این، معنای استقلال است. این که بعضی در زبان یا در شعار، دنبال آزادی‌های فردی باشند، امّا علیه استقلال کشور حرف بزنند، این، یک تناقض است. چطور ممکن است آزادی فردیِ اشخاص محترم باشد؛ امّا آزادی یک ملّت، آزادی در مقیاس یک کشور، در مقابل تحریم‌های مخالفان و بیگانگان، محترم نباشد؟ این، اصلاً قابل فهم و قابل قبول نیست. متأسّفانه کسانی هستند که تئوری‌سازی می‌کنند برای نفی استقلال کشور و استقلال را گاهی به انزوا معنا می‌کنند و گاهی به این عنوان که امروز استقلال کشورها یک ارزش به حساب نمی‌آید، قلم‌زنی می‌کنند و حرف می‌زنند. این حرف‌ها هم در بین جامعه پخش می‌شود و کسانی این‌جوری حرکت می‌کنند. این، یک غلط بزرگ، یک خطای بسیار مهم و خطرناک است. امام معتقد به استقلال کشور بود؛ معتقد به ردّ سلطهٔ [بر] کشور بود. دشمن ما در طول این سال‌ها، بسیاری از فعّالیّت‌هایی که علیه کشور ما و ملّت ما کرده است، برای این بود که خدشهٔ در استقلال به‌وجود بیاورد؛ چه تحریم، چه تهدید. اینها استقلال را هدف گرفته‌اند. باید همه هوشیار باشند. بدانند که هدف‌های دشمن چیست. این هم یکی از خطوط اصلی است.<br/>

@@ سطر ۱۴۷: / سطر ۱۴۷: @@
 و بندگان را ناظر و نصیری،<br/>
 گوش مدیران، گاه کر می‌شود و گاهی رنگین<br/>
- و ذائقهٔ امیران، گاهی تلخ است و گاه شیرین؛<br/>
+و ذائقهٔ امیران، گاهی تلخ است و گاه شیرین؛<br/>
 چشمی عطا کن که تیره را رنگین نبیند<br/>
 و گوشی که حرف حق را سنگین نشنود.<br/>