نمایش مبدأ برای کتابخانه:آثار و برکات صلوات در دنیا

<div class="head1">آثار و برکات صلوات در دنیا، برزخ و قیامت</div>
{{جعبه اطلاعات
|نام         =  آثار و برکات صلوات در دنیا، برزخ و قیامت
|عنوان        = مشخصات کتاب
|تصویر        = [[Image:آثار_و_برکات_صلوات_در_دنیا-عزیزی.jpeg|200px]]
|سبک سرآیند  = background:#ccf;
|سبک برچسب   = background:#ddf;
|سبک عنوان= background: #CCF;padding: 7px;border-top-left-radius: 20px;border-top-right-radius: 20px;border: 1px solid #aaa;border-bottom: none;
|سرآیند۱  =
|برچسب۲  =نویسنده
|داده۲  = عباس عزیزی
|برچسب۳ =زبان
|داده۳ = فارسی
|برچسب۴ =ناشر
|داده۴ = صلاه
|برچسب۵ =محل انتشارات
|داده۵   =  قم
|برچسب۶  =  تاریخ نشر
|داده۶   = ۱۳۷۹
|برچسب۸  = شابک
|داده۸   = ۹۶۴-۹۲۸۵۴-۳-۱
|برچسب۹  = دانلود
|داده۹  = [http://download.ghbook.ir/downloads/pdf/10000/716-fa-asar-va-barakate-salavat-dar-donya-va-akherat.pdf PDF]
}}

== مقدمه == 
[[صلوات]] یعنی چه ؟ [[صلوات]] چه اثری در روح انسان دارد؟ [[صلوات]] چه ذکری است ؟ [[صلوات]] چه آثاری در دنیا و برزخ و قیامت دارد؟ [[صلوات]] یعنی پیامبر و آل او. [[صلوات]] بهترین هدیه از طرف خداوند برای انسان است . [[صلوات]] تحفه‌ای از بهشت است . [[صلوات]] روح را جلا می‌دهد. [[صلوات]] عطری است که دهان انسان را خوشبو می‌کند. [[صلوات]] نوری در بهشت است . [[صلوات]] نور پل صراط است . [[صلوات]] شفیع انسان است . [[صلوات]] ذکر الهی است . [[صلوات]] موجب کمال نماز می‌شود. [[صلوات]] موجب کمال دعا و استجابت آن می‌شود. [[صلوات]] موجب تقرب انسان است . [[صلوات]] رمز دیدن پیامبر در خواب است . [[صلوات]] سپری در مقابل آتش جهنم است . [[صلوات]] انیس انسان در عالم برزخ و قیامت است . [[صلوات]] جواز عبور انسان به بهشت است . [[صلوات]] انسان را در سه عالم بیمه می‌کند. [[صلوات]] از جانب خداوند رحمت است و از سوی فرشتگان پاک کردن گناهان و از طرف مردم دعا است . [[صلوات]] برترین عمل در روز قیامت است . [[صلوات]] سنگین‌ترین چیزی است که در قیامت بر میزان عرضه می‌شود. [[صلوات]] محبوب‌ترین عمل است . [[صلوات]] آتش جهنم را خاموش می‌کند. [[صلوات]] زینت نماز است . [[صلوات]] گناهان را از بین می‌برد. [[صلوات]] بهترین داروی معنوی است .<br/>
چه خوب است که انسان دائم الصلوات باشد؛ چرا که پیامبر نیز دائم الصلوات است .<br/>
چه خوب است همیشه زبان انسان مشغول ذکر [[صلوات]] باشد.<br/>
چه خوب است که فضای جامعه و محیط کار خود را معطر به [[صلوات]] کنیم .<br/>
چه قدر از عمر می‌گذرد و حرف‌های بیهوده از زبان ما خارج می‌شود که دل انسان را سیاه می‌کند، [[صلوات]] فرستادن بهتر از سکوت و خیال بافی‌های بیهوده و سخنان بی ارزش است ، پس اگر زبان مشغول [[صلوات]] باشد هم به عمر خود ارزش داده‌ایم و هم روح خود را جلا و فضای محیط خود را نورانی کرده‌ایم . بیاییم دنیا و و عالم برزخ و قیامت خود را با [[صلوات]] بیمه کنیم . و با این [[صلوات]] خداوند و اهل بیت علیهم السلام را خوشحال کنیم .<br/>

== فصل اول : آثار و برکات صلوات در دنیا ==
=== بخش اول : استعانت پیامبران از صلوات ===
==== زنده شدن جوان مقتول ====
در میان بنی اسراییل ، شخصی کشته شد که قاتل او معلوم نبود،: خداوند وحی فرستاد که گاوی را با صفات مخصوصی کشته ، یکی از اعضای او را بر بدن مقتول بزنند تا او خبر از قاتل خود دهد. آن گاو نزد جوانی از بنی اسراییل بود که خداوند به این جوان عنایت کرد و [[صلوات]] را تعلیم داده بود.<br/>
آن جوان در خواب دید که به او امر شد که گاوش را نفروشد، مگر به امر مادرش . آن جوان از خواب برخاست ، بنی اسراییل نزد او آمدند تا گاو را از او بخرند، مادر جوان گفت : باید پوست این گاو را پر از طلا کنید تا آن را به شما بفروشیم . آن‌ها راضی شده ، گاو را خریدند، سپس او را کشته و یکی از عضوهای بدنش را بر پیکره مرده زدند. آن مرده زنده شد و خبر داد که قاتل او پسر عمویش است .<br/>
بنی اسراییل گفتند: نمی‌دانیم که کدام عجیب تر است : زنده شدن این جوان یا ثروتمند شدن این مرد.<br/>
خداوند به حضرت موسی (ع ) وحی کرد که : به بنی اسراییل بگو که اگر می‌خواهند زندگی دنیایی آنها نیکو گردد و در آخرت نیز بهشت نصیب آن‌ها گردد، ذکری را بگویند که این جوان بدان تمسک جست و آن [[صلوات]] بر محمد و آل محمد علیهم السلام می‌باشد.<br/>
آن جوان به موسی (ع ) گفت : من چگونه این اموال را از شر حسودانم و دشمنانم حفظ نمایم ؟<br/>
موسی گفت : بر اموالت [[صلوات]] بر محمد و اهل بیت طاهرینش بفرست تا خداوند ضرر هر دشمن و حسودی را از تو دفع نماید.<br/>
بنی اسراییل نزد موسی آمدند و گفتند: ما همه اموال خود را به این جوان بخشیدیم ، دعایی کن که خداوند نیز به ما روزی گسترده عنایت فرماید.<br/>
موسی گفت : شما نیز به انوار مقدس اهل بیت توسل جویید و بر محمد و اهل بیت او [[صلوات]] بفرستید. آن‌ها نیز چنین کردند، سپس حق تعالی وحی فرستاد به موسی (ع) که : در فلان خرابه هزاران دینار طلا وجود دارد، آن را میان خود قسمت نمایید.<br/>
این فراوانی مال ، به سبب برکت [[صلوات]] بر محمد و اهل بیت او حاصل شد.<br/>
==== سه بار بر محمد (ص ) صلوات بفرست ====
وقتی حضرت آدم (ع ) وارد بهشت شد، در بهشت حوران پاکیزه سرشت بسیار بودند؛ اما حضرت آدم با آن‌ها الفتی نداشت . وقتی حضرت حوا آفریده شد و آدم بر او نگریست از او پرسید: تو چه کسی هستی ؟<br/>
حوا شرمگین شد و چیزی نگفت ، جبرییل به آدم گفت : این حواست ، او را برای تو آفریده‌اند و او محرم و همدم توست .<br/>
حضرت آدم وقتی فهمید که حوا متعلق به اوست خواست به سوی او دست دراز کند جبرییل گفت : ای آدم ! اگر او را می‌خواهی ، باید او را عقد کرده و برایش مهریه تعیین کنی .<br/>
آدم فرمود: ای برادر! تو می دانی که من پولی و نقدی ندارم چگونه او را عقد کنم ؟<br/>
جبرییل گفت : سه بار به حبیب خدا محمد مصطفی (ص ) [[صلوات]] بفرستی تا حوا بر تو حلال شود.<br/>
==== نجات بنی اسراییل ====
در تفسیر امام حسن عسکری - علیه السلام<ref>بحار، ج 94، ص 62 - 61.</ref> در بیان آیه :<br/>
و اذ نجیناکم من آل فرعون یسومونکم سوء العذاب یذبحون ابناءکم و یستحیون نساءکم و فی ذلکم بلاء من ربکم عظیم<ref>سوره بقره آیه، 47.</ref>؛<br/>
ای گروه بنی اسراییل ! به یاد آورید را وقتی را که نجات دادیم ما، شما را از آل فرعون که عذاب می‌کردند شما را، به عذاب سخت . می‌کشتند پسران شما را، و زنده می‌گذاشتند زنان شما را. و در این ، امتحان عظیمی بود از جانب پروردگار شما.<br/>
مذکور است که : از جمله عذاب شدید آن قوم ، یکی آن بود که بنی اسراییل را برای عمل بنایی می‌بردند و می‌ترسیدند که بگریزند.. به این سبب ، پاهای ایشان را در بند می‌گذاشتند. و به ایشان می‌گفتند که گل را برداشته ، بر نردبان بالا برید، و بسا بود که می‌افتادند و می‌مردند، یا زمین گیر می‌شدند.<br/>
تا آن که حق تعالی به موسی - علیه السلام - وحی کرد:<br/>
به ایشان بگو، که پیش از شروع ، بر محمد و آل طیبین آن حضرت - علیهم السلام - [[صلوات]] فرستند، تا آن که برایشان سبک و آسان گردد. و چنان کردند: و برایشان آسان گردید.<br/>
و امر نمود به آن کسانی که در اول عمل فراموش می‌کردند، و می‌افتادند و زمین گیر می‌شدند که [[صلوات]] بخوانند و اگر خود نمی‌دانستند بخوانند، دیگری برایشان بخواند. و چون چنین می‌کردند، شفا می‌یافتند.<br/>
و سبب کشتن پسران بنی اسراییل ، این بود که به فرعون گفته بودند: در میان بنی اسراییل ، مولودی خواهد آمد که هلاک تو بر دست او واقع خواهد شد. و فرعون ، امر نمود که پسران ایشان را بکشند، و زنان ایشان را حیله‌ها می‌کردند که حامله نشوند. و اگر حامله می‌شدند فرزند خود را می‌بردند، و در صحراها و زمین‌های گود پنهان می‌کردند، و ده مرتبه [[صلوات]] بر محمد و آل او - [[صلوات]] الله علیهم - می‌فرستادند. و حق تعالی ملکی را می‌فرستاد که آن کودک را تربیت نماید؛ و از انگشت او شیر جاری می‌کرد که آن را بمکد؛ و از انگشت دیگرش ، طعام که ملایم آن بود، جاری می‌ساخت . و از فرزندان بنی اسراییل ، آن چه سالم ماندند، بیشتر بودند از آن چه کشته شدند. و زنان بنی اسراییل را که زنده می‌گذاشتند، آنها را کنیزان خود قرار می‌دادند.<br/>
پس بنی اسراییل به نزد موسی - علیه السلام - رفتند، و گفتند: این گروه ، بر دختران و خواهران ما قرعه می‌اندازند.<br/>
موسی به آنها امر کرد که وقتی مردی از آن گروه ، قصد شما نماید، بر محمد و آل طاهرین آن حضرت - [[صلوات]] الله علیهم - [[صلوات]] فرستید. و آن زنان ، [[صلوات]] می‌فرستادند. و خدا هر که را که قصد ایشان کرده بود، از ایشان باز می‌داشت به این که مشغول شغل می‌گردید، یا به مرضی گرفتار می‌شد، یا زمین گیر می‌گردید، یا این که بر آن زن رحم می‌کرد، و از آن زن می‌گذشت .<br/>
و اتفاق نشد که مردی از قوم فرعون ، بر زنی از بنی اسراییل برسد، و حق تعالی به واسطه [[صلوات]] ایشان را نجات ندهد.<br/>
==== توصیه خدا به موسی به صلوات زیاد ====
حق تعالی به موسی پیامبر خطاب نمود:<br/>
می‌خواهی من به تو نزدیک تر باشم از کلام تو به زبان تو و از دیدن تو به چشم تو و از روح تو به بدن تو و از اندیشه تو به دل تو، به حبیب من محمد مصطفی - صلی الله علیه و آله - [[صلوات]] بسیار فرست .<br/>
==== غلبه یهود به برکت صلوات خداوند به یهودیان وحی فرمود ====
هر گاه دچار مصیبتی شدند، با [[صلوات]] بر پیامبر صلی الله علیه و آله و اهل بیت آن حضرت خود را نجات دهند.<br/>
ده سال قبل از ظهور پیامبر اسلام ، دو قبیله اسد و غطفان با گروهی از مشرکان ، به یهودیان حمله کردند، یهودیان خدا را با [[صلوات]] بر پیامبر صدا زده و مشرکان را شکست دادند.<br/>
پس از این شکست دو قبیله اسد و غطفان ، سپاهی در حد سی هزار نفر را تشکیل داد و به جنگ یهودیان که سیصد تن بیش نبودند آمدند، مشرکان ، آب و غذا را از یهودیان منع کردند و به آنها گفتند: ما همه شما را کشته ، فرزندان و زنان شما را اسیر نموده و اموال تان را غارت می‌کنیم .<br/>
یهودیان این بار با [[صلوات]] بر محمد و اهل بیت او علیهماالسلام خود را نجات دادند، به این ترتیب که پس از فرستادن [[صلوات]] ، با وجودی که فصل تابستان بود باران بارید، و کاروانی که حامل آذوقه بود نیز مخفیانه وارد قلعه یهودیان شد. در حالی که مشرکان در خواب بودند.<br/>
پس از آن که از خواب بیدار شدند، گفتند: جنگ را زودتر آغاز کنیم ؛ زیرا یهودیان هم تشنه و هم گرسنه‌اند.<br/>
یهودیان گفتند: خداوند به ما هم طعام رسانید و هم آب و ما قادر بودیم وقتی که شما در خواب بودید شما را بکشیم ؛ اما این کار را نکردیم .<br/>
مشرکان که جریان را این گونه دیدند، باز هم بر عناد خود افزودند و به یهودیان پیشنهاد مبارزه دادند، یهودیان این بار نیز با تمسک به [[صلوات]] بر پیامبر صلی الله علیه و آله بر سی هزار مشرک پیروز شدند، در حالی که تعداد آن‌ها سی صد نفر بیش نبود.<br/>
این بود، یاری کردن حق تعالی ، یهود را بر مشرکان ، به سبب آن که بر محمد و اهل بیت آن حضرت [[صلوات]] فرستادند.<br/>
==== صلوات، علت خلیل شدن ابراهیم ====
امام حسن عسکری - علیه السلام - فرمود:<br/>
انما اتخذ الله ابراهیم - علیه السلام - خلیلا لکثرة صلواته علی محمد و اهل بیته صلواة الله علیهم اجمعین؛ خداوند حضرت ابراهیم - علیه السلام - را خلیل خود انتخاب کرد؛ برای این که او بر محمد - صلی الله علیه و آله - و خاندانش که درود خدا بر آنان باد، زیاد [[صلوات]] می‌فرستاد.<ref>علل الشرایع ؛ ج 1، ص 43.</ref><br/>
=== بخش دوم: سیره معصومین در فرستادن صلوات ===
==== چگونگی صلوات فرستادن ====
عبدالرحمن بن کثیر می‌گوید: به امام صادق - علیه السلام - عرض کردم :<br/>
ما در وقت [[صلوات]] فرستادن چه بگوییم ؟<br/>
فرمود بگویید:<br/>
اللهم انا نصلی علی محمد نبیک و علی آل محمد کما امرتنا به و کما انت صلیت علیه .<br/>
سپس فرمود: ما نیز چنین [[صلوات]] می‌فرستیم .<br/>
==== شرط استجابت دعای امت پیامبر ====
شخص یهودی خدمت امیر المؤ منین علی - علیه السلام - آمد، و از فضل خاتم الانبیاء - صلی الله علیه و آله - بر سایر انبیاء - علیهم السلام - سؤ ال نمود، و گفت که حق تعالی ملایکه را به سجده آدم - علیه السلام - امر کرد.<br/>
آن حضرت فرمود: افضل از آن را به محمد - صلی الله علیه و آله - کرامت نموده ؛ زیرا که خود بر او [[صلوات]] فرستاد، و به ملایکه امر فرمود که بر او [[صلوات]] فرستند، و عبادت عباد را تا روز قیامت ، در [[صلوات]] بر آن حضرت قرار داد، و فرمود که : ان الله و ملائکته یصلون علی النبی یا ایها الذین آمنوا صلوا علیه و سلموا تسلیما و هر که در حال حیات یا بعد از وفات آن حضرت ، بر او [[صلوات]] فرستد، حق تعالی به هر صلواتی ده [[صلوات]] بر آن کس می‌فرستد، و ده حسنه به او عطا می‌فرماید.<br/>
و هر که بعد از وفات آن جناب ، بر او [[صلوات]] فرستد، آن حضرت مطلع می‌شود و بر آن کس [[صلوات]] و سلام می‌فرستد، مثل صلواتی که فرستاده است و حق سبحانه و تعالی ، دعای امت او را، در هر چه از پروردگار سؤ ال نمایند، موقوف می‌دارد و به اجابت نمی‌رساند، تا آن که بر آن حضرت [[صلوات]] فرستند. و این برزگ تر و عظیم تر است از آن چه به آدم - علیه السلام - عطا فرمود.<br/>
==== سیره امام سجاد (ع) ====
اللهم صل علی محمد و آله ، فی کل اوان وقت و کل و علی کل حال عدد ما صلیت علی من صلیت علیه ، و اضعاف ذلک کله بالاضعاف التی لا یحصیها غیرک ، انک فعال لما ترید. ؛
بار خدایا! بر محمد و آل او درود فرست ، در هر هنگام و هر زمان و بر هر حال ، به شماره درودی که فرستاده‌ای بر هر که درود فرستاده‌ای . و چندان برابر همه آنها، به چندان برابری که جز تو آنها را نتواند شمرد؛ زیرا تو هر چه بخواهی ، به جا آورنده‌ای.<ref>صحیفه سجادیه ، دعای 44.</ref><br/>
==== صلوات هم وزن عرش ====
رب صل علیهم زنة عرشک و مادونه ، و ملاء سمواتک و ما فوقهن ، و عدد ارضیک و ما تحتهن و ما بینهن ، صلوة تقربهم منک زلفی ، و تکون لک و لهم رضی ، و متصلة بنظائرهن ابدا. ؛
پروردگارا! برایشان درود فرست ، هم وزن عرش خود و آن چه زیر عرش است (همه عالم )؛ و مقدار آن چه آسمان‌هایت و آن چه در بالای آن هاست را پر گرداند؛ و مقدار شماره زمین‌هایت و آن چه در زیر آنها و میان آنهاست (را پر سازد)؛ درودی که ایشان را به کمال قرب تو رساند؛ و برای تو و ایشان خوشنودی ؛ و همیشه به مانندهای آن ، درودها پیوسته باشد.<ref>صحیفه سجادیه ، دعای 47.</ref><br/>
==== صلوات شفاعت کننده ====
اللهم صل علی محمد و اله ، کما هدیتنا به ، و صل علی محمد و اله ، کما استنقذ تنابه ، و صل علی محمد و اله صلوة تشفع لنا یوم القیمة و یوم الفاقة الیک ، انک علی کل شی ء قدیر، و هو علیک یسیر ؛
بار خدایا! بر محمد و آل او درود فرست ، چنان که ما را به سبب او (به راه حق ) هدایت نمودی . و بر محمد و آل او درود فرست ، چنان که ما را به وسیله آن حضرت از (جهل و نادانی ) رهانیدی و بر محمد و آل او درود فرست ، درودی که ما را روز رستاخیز و روز نیازمندی به تو شفاعت نماید؛ زیرا تو بر هر چیز توانایی ، و آن بر تو آسان است.<ref>صحیفه سجادیه ، دعای 31.</ref><br/>
==== شاد کردن رسول خدا (ص) ====
از حضرت امام صادق - علیه السلام - روایت شده که :<br/>
هر که خواهد که شاد گرداند محمد و آل آن حضرت را - [[صلوات]] الله علیهم - به این نحو، به ایشان [[صلوات]] فرستد:<br/>
اللهم یا اجود من اعطی و یا خیر من سئل و یا ارحم من استرحم . اللهم صل علی و محمد و آله فی الاءولین و صل علی محمد و آله فی الآخرین و صل علی محمد و آله فی الملاء الاءعلی و صل علی محمد و آله فی المرسلین . اللهم اعط محمدا و آله الوسیلة و الفضیلة و الشرف و الرفعة و الدرجة الکبیره . اللهم انی آمنت بمحمد - صلی الله علیه و آله - و لم اءره فلا تحرمنی یوم القیامة رؤ یته و ارزقنی صحبته و توفنی علی ملته و اسقینی من حوضه مشربا رویا سائغا هنیئا لا اظماء بعده ابدا انک علی کل شی ء قدیر. اللهم انی آمنت بمحمد صلی الله علیه و آله و لم اءره فعرفنی فی الجنان وجهه . اللهم بلغ محمدا صلی الله علیه و آله منی تحیة و سلاما.<br/>
==== وقت صلوات امام رضا (ع) ====
امام رضا - علیه السلام - هنگام صبح پس از نماز و پس از سلام ، در جایگاه نماز می‌نشست و به تسبیح و حمد و تکبیر و تهلیل خدا مشغول می‌شد، و به پیامبر و آل او [[صلوات]] می‌فرستاد تا این که خورشید طلوع می‌کرد.<ref>بحارالانوار، ج 49، ص 92؛ سیره رضوی ، ص 20 - 19.</ref><br/>
==== مناظره امام هشتم ====
در مجلس ماءمون در حضور امام هشتم ، سخن از مسئله‌ای به میان آمد که به پیامبر گفته بودند که سلام دادن به شما را می‌دانیم ؛ ولی [[صلوات]] بر شما چگونه است ؟<br/>
پیامبر پاسخ فرمود: تقولون اللهم صل علی محمد و آل محمد کما صلیت و بارکت علی ابراهیم و آل ابراهیم انک حمید مجید ماءمون به اهل مجلس خود که همه از علمای مذاهب اسلامی بودند گفت : آیا در این باره (صلوات بر پیامبر به صورت فوق ) اختلافی به چشم می‌خورد؟<br/>
آنها گفتند: نه و در این باره همه امت (مذاهب) متفق اند ماءمون به امام هشتم گفت : آیا دربارهٔ آل پیامبر توضیحی دارید؟<br/>
امام فرمود: به من بگویید مراد از یس و القرآن الحکیم کیست ؟<br/>
آنان گفتند: شکی نیست که منظور از یس محمد صلی الله علیه و آله است.<ref>پرورش روح ، ج 2، ص 355.</ref><br/>
==== عبادت امام (ع ) در سفر ====
رجاء بن ابی ضحاک ، فرمانده ماءموران برای آوردن امام رضا - علیه السلام - در ضمن شرح عبادت‌های شبانه روزی امام می‌گوید:<br/>
امام رضا - علیه السلام - هنگامی که صبح می‌کردند، نماز را می‌خواند، پس از سلام ، در جایگاه نماز می‌نشست و به تسبیح و حمد و تکبیر و تهلیل خدا مشغول می‌شد، و به پیامبر و آل او [[صلوات]] می‌فرستاد تا این که خورشید طلوع می‌کرد.<ref>بحار الانوار، ج 49، ص 92.</ref> <ref>چهل حدیث سیره رضوی - علیه السلام - ص 21.</ref><br/>
==== صلوات و دعای امام جواد (ع) ====
امام جواد - علیه السلام در دعای هر [[روزه]] ماه مبارک رمضان عرضه می‌دارد:<br/>
ای آن که پیش از همه چیز بوده ؛ سپس همه چیز را آفریده ؛ سپس باقی می‌ماند، در حالی که همه چیز فانی می‌شود.<br/>
ای آن که چیزی مانندش نیست ؛ و ای آن که نه در آسمان‌های فراتر، و نه در زمین‌های فرو تر، و نه روی آنها، و نه زیر آنها، و نه در میان آنها معبودی جز او نیست ، که پرستیده شود.<br/>
تو را حمد می‌کنم ، حمدی که هیچ کس - جز تو - را یارای شمردن آن نباشد.<br/>
پس درود فرست بر محمد و آل محمد، درودی که هیچ کس - جز تو - را یارای شمردن آن نباشد.<ref>شرح و فضایل صلوات ، ص 11.</ref><br/>
==== دعای قبل از طلوع خورشید ====
امام عسگری علیه السلام قبل از طلوع خورشید این دعا را می‌خواند:<br/>
ای اولی که قبل از او نیست : و ای آخری که غیر او آخری نیست ، ای قیومی که انتهایی برای قدمتش نیست ، ای عزیزی که برای عزتش انقطاعی نیست ، ای چیره و قادری که در سلطنتش ضعفی نیست ، ای کریمی که نعمتش دایمی است.<br/>
در پیشگاه تو نیازهایم را تقدیم می‌دارم و می‌خواهم که بر محمد و اهل بیتش علیه السلام درود فرستی.<ref>مصباح المتهجد، 360.</ref> <ref>چهل حدیث سیره عسکریین ، ص 39.</ref><br/>
=== بخش سوم: ثواب صلوات ===
==== صلوات در کلام الهی ====
ان الله و ملائکته یصلون علی النبی ، یا ایها الذین امنوا صلوا علیه و سلموا تسلیما؛ خدا و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستد، ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بر او درود فرستید و سلام گویید و کاملا تسلیم فرمان او باشید.<ref>سوره احزاب ، آیه 56.</ref><br/>
از امام کاظم علیه السلام دربارهٔ معنای درود خدا و فرشتگان و مؤ منان در آیه خداوند و فرشتگان او بر پیامبر درود می‌فرستند، ای کسانی که ایمان آورده‌اید! بر او درود فرستید و به فرمانش به خوبی گردن نهید. سؤ ال شد، فرمود: درود فرستادن خدا، نوعی رحمت از جانب اوست و درود فرشتگان ستایشی است از آنها نسبت به رسول خدا و درود مؤ منان ، دعایی است از آنها برای پیامبر.<br/>
امام صادق علیه السلام نیز دربارهٔ همین آیه می‌فرماید: پیامبر را ثنا گویید و به او سلام فرستید! (یا به فرمانش گردن نهید.)<br/>
==== من از محاسبه ثواب عاجزم ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
وقتی به معراج رفتم دیدم ملکی را که هزار هزار دست دارد یک میلیون و هر دستی هزار هزار انگشت دارد و هر انگشتی هزار هزار پند دارد.<br/>
آن ملک گفت : من حساب دانه‌های قطرات باران را می‌دانم که چند تا در صحرا و چند دانه در دریا می‌بارد، و عرض کرد: تعداد قطرات باران را از ابتدای خلقت تا حال را می‌دانم آن وقت عرض کرد: حسابی است که من از محاسبه آن عاجزم . فرمود: چیست ؟<br/>
عرض کرد: هر گاه جماعتی از امت تو با هم باشند و با هم بر تو [[صلوات]] بفرستند، من از محاسبه ثواب [[صلوات]] عاجزم .<br/>
اللهم صل علی محمد و آله محمد<br/>
==== صلوات خدا بر صلوات فرستنده ====
احمد حنبل ، در مسند خود، از عبدالرحمن بن عوف روایت کرده است :<br/>
روزی رسول خدا - صلی الله علیه و آله - از مدینه بیرون رفت ، وارد نخلستان شد، به سجده رفت . سجده آن جناب ، آن قدر طول کشید که من ترسیدم مبادا آن حضرت ، وفات کرده باشد. آمدم به آن حضرت نگریستم . سر مبارک را از سجده برداشت ، و فرمود: تو را چه می‌شود؟<br/>
من صورت حال را به عرض رسانیدم . فرمود: جبرییل بر من نازل شد، و گفت می‌خواهی تو را بشارت دهم ؟ به درستی که حق تعالی فرمود: هر که بر تو [[صلوات]] فرستد، من بر او [[صلوات]] می‌فرستم . و هر که بر تو سلام گوید، من بر او سلام می‌گویم .<br/>
==== سؤال از ثواب صلوات در خواب ====
در دارالسلام محدث نوری رحمه الله علیه می‌فرماید:<br/>
در خواب دیدم گویا سوار بر اسب با جمعیت بسیاری از بالای کوه بلندی پایین می‌آییم ، ناگهان متوجه شدم که رسول خدا - صلی الله علیه و آله - سواره در پیش روی ماست و ما پشت سر آن حضرت - صلی الله علیه و آله - حرکت می‌کنیم و بین ما و آن بزرگوار - صلی الله علیه و آله - اندکی فاصله هست ، و کسی با آن حضرت - صلی الله علیه و آله - نیست .<br/>
در این موقع از اسب پیاده شده و از جمعیت جلو افتادم خود را به آن حضرت رساندم ، مهار اسبش را گرفتم و بر او سلام نمودم و عرضه داشتم : ثواب کسی که بگوید - و یکی از اذکار معروف از تهلیل <ref>لا اله الا الله.</ref> و حولقه<ref>لا حول و لا قوة الا بالله.</ref> و [[صلوات]] را بیان داشتم که پس از بیداری آن را فراموش کردم - چیست ؟<br/>
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - با تبسم به من توجه نمود و فرمود: دربارهٔ چه کسی ؟<br/>
دریافتم که مقصود آن حضرت - صلی الله علیه و آله - این است که ثواب برای هر گوینده‌ای نیست . عرضه داشتم : کسی که [[ایمان به خدا]] و شما و - ائمه علیهم السلام - داشته باشد.<br/>
فرمود: خداوند به او پنج گنج عطا می‌کند. معدن کبریت که از آن طلا بیرون می‌آید، و دوم معدن یاقوت ، و آن گاه بقیه را مشابه آن دو بیان فرمود.<br/>
و من ترتیب آنها را فراموش کردم و آن گاه سکوتی کرد و در حالی که ما پشت آن حضرت - صلی الله علیه و آله - حرکت می‌کردیم دوباره به من نگاه کرد و با تبسم فرمود: اما معدن اول منم . و باقی معادن را به سایر پنج تن آل عبا تاءویل نمود.<br/>
در این موقع چنان سرور و خوشحالی به من دست داد که جز خدا کسی نمی‌داند. تا این که به پایین کوه رسیدیم و آن گاه آن حضرت - صلی الله علیه و آله - از کوه دیگری بالا رفت و من همراه جمعیت باز گشتم . و پس از یک ماه خداوند زیارت خانه اش و زیارت قبر پیامبرش - صلی الله علیه و آله - را نصیب من فرمود.<br/>
==== ثواب ده هزار بار صلوات ====
شخصی نزد سلطان محمود سبکتکین آمد و گفت : مدتی بود که می‌خواستم رسول خدا - صلی الله علیه و آله - را در خواب ببینم ، و عرضی که دارم به آن غمخوار بگویم . قضا را، سعادت مساعدت نمود و در شب گذشته ، به این دولت رسیدم . جمال با کمال آن عدیم المثال را در خواب دیدم . وقتی چون آن جناب را خوشحال یافتم ، قدم در بساط جراءت گذاشتم و گفتم : یا رسول الله ! هزار درهم قرض دارم ، و بر ادای آن قادر نیستم ، و می‌ترسم که اجل رسد، و آن وام در گردن من بماند.<br/>
آن حضرت فرمود: برو به نزد محمود سبکتکین ، و آن مبلغ را از او بستان .<br/>
عرض کردم : شاید از من باور نکند و نشان طلبد.<br/>
فرمود: به او بگو به آن نشان که در اول شب چون تکیه می‌کنی ، سی هزار مرتبه به من [[صلوات]] می‌فرستی و در آخر شب که بیدار می‌شوی ، سی هزار مرتبه دیگر بر من [[صلوات]] می‌فرستی .<br/>
سلطان از شنیدن این داستان گریه کرد و آن مرد را تصدیق نمود و قرض او را ادا کرد و هزار درهم دیگر نیز به او بخشید.<br/>
ارکان دولت ، تعجب نموده ، گفتند: ای سلطان ! این مرد را در این سخن محال تصدیق می‌کنی ؛ و حال آن که ما در اول شب و آخر شب با توییم .<br/>
نمی‌بینیم که به فرستادن [[صلوات]] اشتغال نمایی و اگر کسی در تمام اوقات شبانه روزی به فرستادن [[صلوات]] اشتغال نماید، نمی‌تواند که شصت هزار مرتبه [[صلوات]] فرستد. پس چگونه در این صورت در اول و آخر شب میسر می‌گردد؟ سلطان گفت که : من از علما شنیده‌ام که هر که یک بار به [[صلوات]] مذکوره [[صلوات]] فرستد چنان است که ده هزار بار [[صلوات]] فرستاده ، و من در اول شب سه مرتبه ، و در آخر شب سه مرتبه این [[صلوات]] را می‌خوانم و چنان می‌دانم که شصت هزار بار [[صلوات]] فرستاده‌ام . پس پس از این درویش که پیغام آن حضرت را آورده است ، راست می‌گوید. و این گریه من از شادی است .<br/>
==== صلوات بهترین دعا ====
عبدالسلام (بن عبدالرحمن ) بن نعیم گوید: به امام صادق - علیه السلام - عرض کردم : من داخل کعبه شدم و دعایی به خاطرم نیامد جز [[صلوات]] بر محمد - صلی الله علیه و آله - فرمود: آگاه باش مانند تو در فضیلت و ثواب کسی از خانه خدا بیرون نیامده است.<ref>ثواب الاعمال ، و عقاب الاعمال ، ص 345.</ref><br/>
==== صلوات فرستادن بر محمد و اهل بیت او ====
امام صادق - علیه السلام - فرمود: در پاره‌ای از کتاب‌ها یافتم که هر کس بر محمد و آل محمد - علیهم السلام - [[صلوات]] بفرستد، خداوند یک صد حسنه در نامه عملش بنویسد، و هر کس (بر محمد و اهل بیتش [[صلوات]] فرستد به این طریق که ) بگوید:<br/>
صلی الله علی محمد و اءهل بیته<br/>
خداوند برای او هزار حسنه بنویسد.<ref>ثواب الاعمال ، و عقاب الاعمال ، ص 346.</ref><br/>
==== یکبار صلوات فرستادن ====
امام صادق - علیه السلام - فرمود:<br/>
هنگامی که نام پیغمبر - صلی الله علیه و آله - برده می‌شود بر آن حضرت بسیار [[صلوات]] بفرستید؛ زیرا هر کس یک بار بر او [[صلوات]] فرستد خداوند هزار بار در هزار صف فرشتگان بر وی [[صلوات]] فرستد، و هیچ مخلوقی باقی نمی‌ماند مگر این که بر آن بنده [[صلوات]] فرستد از جهت [[صلوات]] خداوند و فرشتگانش بر او، و دست نکشد از این ثواب‌ها و بی رغبتی ننماید؛ مگر نادان خودبین که خدا و رسول از وی بیزارند.<br/>
شرح : مرد از [[صلوات]] خداوند و فرشتگان فرو ریختن رحمت و برکت و لطف و کرامت و نعمت خدا است بر بنده خویش .<br/>
==== درود فرشتگان بر صلوات فرستنده ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
من صلی علی صلی الله علیه و ملائکته فمن شاء فلیقل و من شاء فلیکثر. ؛
هر کس بر من [[صلوات]] و درود فرستد، خدا و فرشتگانش بر وی [[صلوات]] و درود می‌فرستند. هر که خواهد کم و هر که خواهد بسیار این عمل را انجام دهد.<br/>
==== صلوات و درود فرشتگان ====
اسحاق بن فروخ از امام صادق - علیه السلام - فرمود:<br/>
ای اسحاق بن فروخ ! هر که ده بار بر محمد و آل محمد [[صلوات]] فرستد، خدا و فرشته‌ها صد بار بر او [[صلوات]] بفرستند و هر که صد بار بر محمد و آل محمد [[صلوات]] فرستد، خدا و فرشته‌ها هزار بار بر او [[صلوات]] فرستند، آیا نشنیده‌ای گفته خدای عزوجل را (سوره احزاب ، آیه ، ۴۳): اوست آن خداوندی که رحمت می‌فرستد بر شما و هم فرشته‌هایی که رحمت می‌خواهند برای شما تا بیرون آورند شماها را از تاریکی‌ها و تیرگی‌ها به سوی روشنی و خدا دربارهٔ مؤ منان مهربان است.<ref>اصول کافی ، ج 6، ص 87.</ref><br/>
==== پاداش صلوات ====
امام رضا - علیه السلام - فرمودند: [[صلوات]] بر محمد و آل او، معادل با پاداش و ثواب تسبیح و تکبیر گفتن است .<br/>
==== یک بار صلوات و بخشش ده خطا ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: هر کس بر من یک بار درود فرستد، خدا بر او ده بار درود خواهد فرستاد و ده خطا را از او برطرف خواهد ساخت و ده درجه را برایش بالا خواهد برد.<br/>
==== کامل‌ترین ذکر ====
امام رضا - علیه السلام - فرمود: [[صلوات]] بر محمد و آل او، معادل است با ذکر سبحان الله و الحمدلله و لا اله الا الله و الله اکبر.<br/>
==== صلوات در آغاز دعا ====
امام صادق علیه السلام فرمود:<br/>
لازم است بر هر یک از شما که هنگام اظهار حاجت در پیشگاه خداوند بزرگ ، با ستایش الهی آغاز کند و به تمجید پیامبر و آل او بپردازد. سپس به تقصیرها و گناهان خود اعتراف کند و پس از آن حاجت خود را در میان نهد.<ref>پرورش روح ، ج 2، ص 346.</ref><br/>
==== محبوب‌ترین عمل ====
پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: از جبرییل پرسیدم : محبوب‌ترین اعمال کدام است ؟ پاسخ داد: [[صلوات]] و درود بر شما ای محمد! و محبت علی بن ابی طالب .<br/>
==== بهترین اعمال در آخرت ====
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:<br/>
بهترین اعمال در آخرت سه چیز است :<br/>
۱ - [[صلوات]] بر محمد و آل محمد<br/>
۲ - آبرسانی به تشنه ها<br/>
۳ - حب و دوستی علی بن ابی طالب<br/>
۳۴ - [[صلوات]] هنگام یاد آوری نام پروردگار<br/>
مردی از امام هشتم (ع) از تفسیر آیه و ذکر اسم ربه فصلی سؤال کرد، فرمود: مراد این است که هر گاه نام پروردگار متعال، بر زبان آمد، بر محمد و آل محمد درود و [[صلوات]]، تقدیم شود.<ref>پرورش روح ، ج 2، ص 344.</ref><br/>
==== همراهی ملایک ====
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: همیشه کاروانی از ملایک به امر الهی در عالم در حرکت اند و هنگامی که به جلسه ذکر و [[صلوات]] می‌رسند، به یکدیگر می‌گویند: فرود آیید! وقتی که فرود آمدند، اهل جلسه را در هنگام دعا با آمین گفتن و در هنگام [[صلوات]] نیز با [[صلوات]] ، همراهی می‌کنند و در پایان به یکدیگر می‌گویند: خوشا به حال افراد این جلسه که خدا آنان را آمرزید!<br/>
==== رهنمود پیامبر (ص) ==== 
ابو سعید خدری می‌گوید: عمار یاسر به پیامبر صلی الله علیه و آله گفت : دوست دارم تا به قدر عمر نوح در میان ما زندگی کنی ! پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: ای عمار! زندگی من در میان شما برای شما خیر است و فوت من نیز شر نخواهد بود؛ چرا که در حال حیات من ، پیش من می‌آیید و عرض حال می‌کنید و من هم از خدا برای شما طلب غفران می‌کنم ؛ ولی پس از وفات من ، [[صلوات]] بفرستید؛ زیرا اسم‌های شما، پدر و مادران تان و اقوام تان بر من عرضه خواهد شد، اگر در آن لیست اسامی ، اعمال نیک شما ضبط شده باشد، خدا را سپاس می‌گویم و اگر غیر آن باشد از خداوند متعال برای شما، طلب غفران از گناهان شما را دارم .)<ref>پرورش روح ، ج 2، ص 340.</ref><br/>
==== هنگام از دست دادن و یا نابودی چیزی ====
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: هنگامی که چیزی از بین رفت بگو: اللهم صل علی محمد و آل محمد.<br/>
==== صلوات خدا ====
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: جبرییل بر من نازل شد و گفت : خداوند متعال می‌فرماید: هر کس که بر تو [[صلوات]] بفرستد، من و فرشتگانم ده بار بر او [[صلوات]] می‌فرستیم و کسی که بر تو سلام دهد من و فرشتگانم ده بار بر او سلام می‌دهیم .<br/>
==== صلوات به معنای عهد ====
حضرت موسی بن جعفر از پدر بزرگوار خود علیه السلام نقل فرمود: هر که بر پیامبر [[صلوات]] می‌فرستد، به این معنی است که من بر عهد و پیمان خود هستم آن عهد و پیمانی که وقتی خداوند در عالم ذر فرمود: آیا من پروردگار شما نیستم ، همه گفتند: بلی .<br/>
=== بخش چهارم : برکت صلوات ===
==== باریدن طلا از آسمان ====
در حکایات الصالحین آورده‌اند که :<br/>
فقیری محتاج و عیالوار، برای طلب پول از خانه بیرون آمد، نمی‌دانست که به کجا برود. ناگاه گذارش به کنار مجلس واعظی افتاد که حاضران را به فرستادن [[صلوات]] ترغیب می‌فرمود. آن فقیر در آن جا ایستاد و شنید که واعظ می‌گفت : در فرستادن [[صلوات]] ، تقصیر مکنید که اگر توانگر بر آن سرور [[صلوات]] فرستد، در مالش برکت به هم می‌رسد و اگر فقیر [[صلوات]] فرستد، حق تعالی از آسمان روزی بر او می‌فرستد.<br/>
آن فقیر از آن مجلس بیرون رفت و به فرستادن [[صلوات]] مشغول شد؛ بعد سه روز، از ویرانه‌ای می‌گذشت ، پایش به سنگی خورد. آن سنگ کنده شد و سبوی پر از زر، در زیر آن سنگ ظاهر گردید.<br/>
آن مرد گفت : وعده روزی من از آسمان است ، و روی زمین را نمی‌خواهیم ، و آن سنگ را در جای خود گذاشت و به خانه آمد، صورت حال را با زن گفت . آن مرد، همسایه‌ای داشت که یهودی بر بام خانه خود بود؛ و حکایت آن مرد را که با زنش می‌گفت ، شنید. و فی الحال ، از بام فرود آمده ، به ویرانه رفت ، آن سبو را برداشته ، به خانه آمد. وقتی سر آن را گشود، دید که سبو، پر از مار و عقرب است . به اطرافیان خود گفت : این همسایه مسلمان ، دشمن ما است . وقتی که من در بام بودم ، فهمید، و آن سخن را برای این گفت که در طمع افتم ، و آن سبو را به خانه آورم ، و از آن ضرری به من رسد. پس بهتر آن است که آن را به بام برده از راه ، روزنه ، در خانه او ریزم ، تا آن که ضرری را که برای من می‌خواست ، به خودش برگردد.<br/>
به بام آمد، در وقتی که آن زن فقیر، به شوهر خود می‌گفت : روا باشد که تو سبوی پر از زر بیابی و آن را بگذاری و ما در فقر و تنگدستی باشیم ؟<br/>
آن مرد می‌گفت : من امیدوارم که روزی ما از آسمان نازل شود.<br/>
ناگاه یهودی ، سر سبو را گشود و آن را سرنگون ساخت ؛ آن مرد، آوازی شنیده سر را بالا کرده دید که از روزنه خانه او، زر فرو ریخت . فریاد زد: ای زن ! این زر است که از آسمان فرو می‌ریزد، و آن زرها را بر می‌داشت ، و [[صلوات]] می‌فرستاد.<br/>
وقتی یهودی دید که از سبو زر می‌ریزد، آن را برداشت ، در آن مکان ، دید که همان مار و عقرب است . باقی را نیز، در خانه درویش ریخت ، و همه زر سرخ بود. آن یهودی دانست که این سری است از اسرار غیبی که به ظهور می‌رسد. در خاطرش گذشت که این همان حکم آب نیل دارد، که در زمان حضرت موسی علی نبیا و آله و علیه السلام در نظر قبطی خون می‌نمود، و در نظر سبطی آب بود. و فی الحال ، آن درویش را به بام طلبیده ، به دست او مسلمان شد و از برکت [[صلوات]] بر آن حضرت ، مسلمان را دولت غناء، و یهودی را سعادت اسلام روزی شد.<br/>
==== سه صلوات و شیرین شدن عسل ====
روزی رسول خدا - صلی الله علیه و آله - در نخلستان نشسته بود، و امیر المؤ منین (علیه السلام در خدمت آن جناب بود ناگاه زنبور عسلی به نزد آن حضرت آمد، گرد آن حضرت می‌گردید. آن جناب - صلی الله علیه و آله و سلم ؛ به امیر المؤ منین - علیه السلام - فرمود: این زنبور می‌خواهد که ما را ضیافت کند. می‌گوید که قدری عسل در فلان موضع گذاشته‌ام . امیر المؤ منین - علیه السلام - را بفرست که آن را بیاورد.<br/>
امیر المؤ منین - علیه السلام - رفت ، و آن عسل را حضور پیامبر آورد.<br/>
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - از آن زنبور پرسید: خورش شما شکوفه تلخ است ، به چه سبب در درون شما شیرین می‌گردد؟<br/>
عرض کرد: آن به برکت جناب شماست ؛ زیرا که هرگاه که قدری از شکوفه در درون ما، در می‌آید، فی الحال الهام الهی به ما می‌رسد که سه نوبت بر شما [[صلوات]] فرستیم و به برکت آن [[صلوات]] ، شکوفه تلخ در درون ما شیرین می‌شود.<br/>
==== پر و پال ملک به واسطه صلوات ====
حق - سبحانه و تعالی - به ملکی فرمود که فلان شهر را ویران کن .<br/>
وقتی آن ملک به آن شهر آمد، گریه کودکان و ناله زنان و فریاد چهارپایان را شنید، برایشان رحم نموده و بر ویرانی آن شهر اقدام نکرد. تند باد قهر، از مهیب جلال وزیده ، پر و بال آن ملک را در هم شکست ؛ و از بالا رفتن بر افلاک ، محروم و مهجور ماند.<br/>
روزی جبرییل - علیه السلام - او را گریان و نالان بر روی خاک افتاده دید. دلش بر پریشان حالی و شکسته بالی آن ملک سوخت . حال عجز و بیچارگی و ضعف و آوارگی او را به بارگاه جلال عرض کرد.<br/>
خطاب آمد که به او بگو: بر حبیب من محمد - صلی الله علیه و آله - [[صلوات]] فرستد تا به برکت آن پر و بال به او برگردد. به او گفته شد. آن ملک به وظایف [[صلوات]] قیام نمود. و بال اقبال باز یافته به فراغ بال به جانب آشیانه خود پرواز نمود.<br/>
==== رفع فقر ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: [[صلوات]] فرستادن فقر را بر طرف می‌کند.<br/>
==== ادای قرض ====
در تاریخ مدینه دهلویست که یک مرد نیک هزار اشرفی وام داشت و بستانکار از او شکایت کرد او را نزد قاضی برد، و یک ماه مهلت گرفت و رفت به درگاه خدای تعالی و بر پیغمبر - صلی الله علیه و آله - زاری کرد. شب ۲۷ ماه رجب در خواب دید که یکی می‌گوید: خدا وام تو را می‌پردازد! برو نزد این عیسای وزیر و بگو رسول خدا - صلی الله علیه و آله - می‌فرماید سه هزار وامم را بپرداز.<br/>
بیدار شد و شاد بود و با خود اندیشید که اگر گفت : نشانه این واقعه چیست ؟ چه گویم ؟ آن روز خودداری کرد و شب دوم هم همین خواب را دید و شادمان بیدار شد و باز هم شرمش آمد و آن روز هم نزد وزیر نرفت .<br/>
شب سوم باز پیغمبر را خواب دید که سبب نرفتن را از او پرسید و گفت : از شما نشانی راستی این واقعه را می‌خواهم ؟<br/>
پیغمبر آن را پسندید و فرمود: به او بگو تو پس از نماز سپیده دم تا بر آمدن خورشید پیش از آن که با کسی سخن گویی پنج هزار بار بر من [[صلوات]] می‌فرستی و جز خدا و کرام الکاتبین آن را ندانند.<br/>
روز سوم رفت و خوابش را با نشانی گفت ، وزیر شاد شد و گفت : مرحبا به رسول خدا - صلی الله علیه و آله - و سه هزار اشرفی برای پرداخت وام به من داد و سه هزار برای هزینه عیال و سه هزار برای هزینه عیال و سه هزار برای سرمایه کار و از من خواست پیوند دوستی از او نبرم و هر نیازی را به او پیشنهاد کنم . سه هزار را نزد قاضی بردم و بستانکار را با افسوس و آه نزد او دیدم و پول‌ها را شمردم و داستان از گفتم .<br/>
قاضی گفت : چرا همه کرم از وزیر باشد، من خودم وام تو را می‌پردازم .<br/>
بستانکار گفت : من سزاوارترم که بگذرم و گفت من برای رسول خدا و رسول خدا از این پول گذشتم . قاضی گفت : من آن چه در راه خدا دادم پس نگیرم و همه اموال را با خود آوردم شکر گزار خدا و مصلی بر پیغمبرش.<ref>دارالسلام ، ج 2، ص 140.</ref><br/>
==== خوشبو شدن روی به برکت صلوات در شفاء الاسقام محمد بن سعید ====
روایت شده که و گفت : با خود عهد بستم پیش از خواب به شماره معین [[صلوات]] بر پیغمبر - صلی الله علیه و آله - فرستم و شبی با خاندانم در غرفه‌ای خوابیدم و در خواب دیدم که آن حضرت وارد شد و دیوارهای خانه به نور جمالش روشن گردید و فرمود: آن دهانی که بر من [[صلوات]] می‌فرستاد کجاست تا آن را ببوسم ؟<br/>
من شرم کردم دهانم را جلو ببرم ، صورتم را جلو بردم ، آن را بوسید. از شادی بیدار شدم و خاندانم را بیدار کردم و بوی خوشش در غرفه پیچیده و گویا پر از مشک اذفر بود.<br/>
آن تو تا هست روز از رخسار می‌وزید و هر کسی آن را می‌بویید.<ref>دارالسلام ، ج 2، ص 195.</ref><br/>
==== بوی خوش دهان فقیر ====
از یکی از مشایخ حکایت کرده‌اند که گفت : شبی در اصفهان ، در زاویه یکی از فقرا ماندم ؛ و هنگام نصف شب : از خواب بیدار گردیدم و بوی خوشی به مشام من رسید که هرگز از آن خوش تر بویی نشنیده بودم .<br/>
برخاستم و در جستجوی آن برآمدم که آن بوی از کجاست و به هر طرف دویدم ، آخر دیدم که آن بوی ، از داخل زاویه است . و چون نگاه کردم ، فقیری را دیدم که در کنج زاویه ، زمزمه می‌کرد. وقتی گوش دادم ، شنیدم که [[صلوات]] می‌فرستاد؛ و آن رایحه جان افزا، از دهان او می‌وزید.<ref>شرح و فضایل صلوات ، ص 195.</ref><br/>
==== صلواتی از اسرار ====
این [[صلوات]] از اسرار می‌باشد که اگر برای آخرت بخواند، معنویات به دست می‌آورد و مشهور است اگر برای دنیا بخواند گنج پیدا خواهد کرد. ده مرتبه صبح ، ده مرتبه عصر، نزدیک مغرب و عشاء بخواند و برای ختم نودونه مرتبه لازم است .<br/>
اللهم صل علی سیدنا و حبیبنا و شفیعنا محمد حاء الرحمه و میمی الملک و دال الدوام اسید الکامل الفاتح الخاتم کلما ذکرک و ذکره الذاکرون و کلما سهی و غفل عن ذکرک و ذکره الغافلون صلواة دائمة بدوامک باقیة ببقائک لا منتهی لهادون ذلک و علی اله و اصحابه کذلک انک علی کل شی قدیر و بالاجابة جدیر.<br/>
==== درمان فراموشی ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
وقتی چیزی را فراموش کردید، بر من [[صلوات]] بفرستید که موجب یاد آمدن آن چیز خواهد شد. ان شاءالله تعالی
==== این از برکت صلوات است ====
زنی حامله بود، تنها از مکه به مدینه مهاجرت نمود، و به این سبب ، او را مهاجره می‌گفتند، ناگاه پسری زایید، مانند قطعه‌ای از گوشت که دست و پا نداشت .<br/>
مهاجره ، غمناک شده ، به قابله گفت : من به حکم خدا راضیم ؛ اما به جهت شماتت دشمنان یعنی کفار مکه ، بگویند که فلانه از شهر ما رفت و دین اسلام را قبول نمود و بتان ما دست و پای فرزند او را گرفتند - دغدغه به خاطر می‌رسد.<br/>
قابله گفت : باید در این قضیه ، رجوع به محکمه علیه نبویه - صلی الله علیه و آله - نمود. مهاجره ، خدمت آن سرور آمد، صورت حال را به عرض رسانید. آن جناب فرمود که بگو: اللهم صل علی محمد و آل محمد کما بارکت علی ابراهیم .<br/>
مهاجره ، این کلمات را بر زبان راند، به خانه برگشت ، فرزند خود را با دست و پای درست دیده در حال ، خبر به سید ابرار رسانید، آن حضرت فرمود: این ، از برکت [[صلوات]] فرستادن بر من بود.<br/>
==== روییدن پر و بال به برکت ==== 
[[صلوات]] روزی جبرییل - علیه السلام - نزد رسول اکرم جلیل (صلی الله علیه و آله ) آمد، و گفت : یا رسول الله ! امروز غریبی مشاهده نمودم ، آن امر این است که در وقت پایین آمدن از آسمان ، گذارم به کوه قاف افتاد، در آن جا آواز ناله دلخراش و فریاد جگر سوزی به گوش من رسید، دانستم که داغ دیده‌ای که به آن زاری می‌نالد، و درمانده‌ای است که به آن نیازمندی می‌خروشد. از عقب آن ناله رفتم ، فرشته‌ای دیدم ؛ که پیش از آن ، او را در آسمان ، با عظمتی هر چه تمام تر دیده بودم که بر تختی از نور می‌نشست و هفتاد هزار فرشته در خدمت او صف زده می‌ایستادند؛ وقتی نفس می‌زد، ملایکه از نفس او مخلوق می‌شدند؛ او را دیدم که با دلی خسته و بالی شکسته ، بر زمین افتاده . از حالش پرسیدم . گفت : در معراج مصطفی - صلی الله علیه و آله - من بر تخت خود نشسته بودم ، و به آن تعظیم آن حضرت نپرداختم ، و شرایط تجلیل و تکریم را - چنان که شایسته بود - به جا نیاوردم ، به این عقوبت مبتلا شدم ، و از ذروه افلاک ، به حضیض خاک افتادم ، الحال ، تو شفیع من شو، و از حضرت ذوالجلال ، عفو مرا درخواست کن من در درگاه احدیت ، تضرع بسیار کرده ، و مغفرت او را درخواست نمودم . خطاب از رب الارباب رسید که :<br/>
به او بگوی که اگر مغفرت لغزش ، و عفو [[گناه]] خود را می‌خواهی ، بر حبیب من [[صلوات]] فرست ، تا به مقام اکرام خود برگردی .<br/>
من صورت حال را، به آن شکسته بال گفتم ، و او بر حضرت شما [[صلوات]] فرستاد، فی الحال ، بال‌های اقبال و کرامت او رویید، و از مرکز خاک به محیط افلاک پرواز کرده ، به برکت این خدمت ، به محل قرب رسید.<br/>
==== رفع فقر به واسطه صلوات ==== 
سهل بن سعد روایت شده است که :<br/>
مردی خدمت رسول خدا - صلی الله علیه و آله - آمد و از فقر شکایت کرد، آن حضرت فرمود:<br/>
وقتی داخل خانه خود شدی سلام کن - خواه کسی در خانه باشد و خواه نباشد - و بر من سلام فرست ، و بعد از آن سوره اخلاص بخوان .<br/>
و آن مرد، چنان کرد و در اندک روزی توانگر گردید، چنان که بر همسایگان و خویشان خود افاضه می‌نمود.<br/>
==== رفع نفاق ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
الصلاة علی و علی اءهل بیتی تذهب بالنفاق ؛ [[صلوات]] و درود بر من و خاندان من نفاق را از بین می‌برد.<br/>
==== روا شدن حاجت ====
از امام صادق - علیه السلام - روایت شده است که رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: [[صلوات]] فرستادن شما بر من ، باعث روا شدن حاجت‌های شما است و خدا از شما راضی کرده و اعمال شما را پاکیزه می‌گرداند.<br/>
==== یک صد بار صلوات ==== 
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
من صلی علی محمد و علی آل محمد مئة مرة قضی الله تعالی له مئة حاجة .<br/>
هر کس یک صد بار بر محمد و آل محمد علیهم السلام [[صلوات]] و درود بفرستد خداوند یک صد حاجت او را برآورده سازد.<br/>
==== خلاصی از دشواری‌ها ====
در ذیل تفسیر آیه و اذ نجیناکم من آل عمران آمده است :<br/>
بنی اسراییل با ذکر [[صلوات]] بر محمد و آل او از مشکلات و دشواری‌های فرعون ، از سختی و بیگاری‌هایی که از سوی عمال فرعون مقرر شده بود نجات می‌یافتند، بنی اسراییل بر اثر کار اجباری فرعون ، از پای در می‌آمدند تا آن از سوی خدا، به موسی وحی شد که به آنان (بنی اسراییل ) [[صلوات]] بر محمد و آل محمد را تعلیم ده تا موجب تخفیف در سختی‌های آنان شود.<ref>پرورش روح ، ج 2، ص 353.</ref><br/>
==== هنگام فراموشی ====
امام صادق علیه السلام فرمود:<br/>
شیطان یکی از یاران خود را بر آدمی می‌گمارد تا آن چه را که در خاطر دارد از وی بگیرد و او را به فراموشی و نسیان وا دارد و همکار شیطان که خلاس نام دارد به مسئولیت مربوطه ، همت می‌گمارد. پس هر گاه کسی خواست مطلبی را به نظر آورد و احساس کرد که آن را فراموش کرده است ، دست به دعا بردارد و حضور آن را از خدا بخواهد و بر محمد و آل او درود بفرستد و خلاس (شیطان ) را لعنت کند این عمل موجب ذکر و به یاد آمدن آن مساءله می‌گردد و اگر به یادش نیامد ذکر و یاد خدا و صلواتی را که به زبان آورده است به جای همان مطلب فراموش شده پاداش الهی دارد.<ref>پرورش روح ، ج 2، ص 347.</ref><br/>
==== قبول شدن حاجت ====
امیر المؤ منین علی - علیه السلام فرمودند:<br/>
من قال : ثلاث مرات اءللهم صل علی محمد و آل محمد قضی الله حاجة ؛
هر کس سه بار بگوید اللهم صل علی محمد و آل محمد، خدا حاجتش را روا فرماید.<br/>
==== نورانیت دل ====
خضر پیامبر علیه السلام در محضر امام حسن مجتبی علیه السلام حاضر شد و سؤ الاتی را با وی در میان نهاد، و از جمله پرسید:<br/>
چرا آدمی گاهی مطالبی را که می‌داند به یاد نمی‌آورد.<br/>
امام پاسخ فرمود: قلب بشر بر حق استوار است و با حق عجین گشته و روی حق روپوش نهاده شده است ، پس اگر بر محمد و آل محمد سلام و درود کامل بفرستد، قلب او نورانیت خاصی پیدا می‌کند، و آن چه که از یاد برده دوباره به خاطرش می‌آید. اگر [[صلوات]] بر محمد و آلش نفرستد و یا آن که [[صلوات]] ناقص بفرستد، آن روپوش همچنان بر روی حق برقرار خواهد بود و در این صورت است که انسان آن چه را که به یاد دارد نیز فراموش می‌کند.<ref>پرورش روح ، ج 2، ص 352.</ref><br/>
==== تندرستی و عافیت ====
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود:<br/>
کسی که یک بار بر من درود بفرستد، خدا ده بار بر او درود می‌فرستد و کسی که ده بار بر من درود بفرستد، خدا صد بار بر او درود می‌فرستد.. البته صد بار نیز، هزار بار درود خدا را در پی دارد و کسی که هزار بر بر من درود فرستد، هیچ گاه عذاب نخواهد دید (و افزود) کسی که یک بار بر من درود بفرستد، خداوند دری از رحمت و عافیت را به روی او می‌گشاید و نیز کسی که بر من درود فرستد، گناهانش از بین خواهد رفت.<ref>پرورش روح ، ج 2، ص 352.</ref><br/>
==== دعا قبل از طلوع خورشید ====
امام عسگری (ع ) قبل از طلوع خورشید این دعا را می‌خواند: ای اولی که قبل از او اولی نیست ، و ای آخری که غیر او آخری نیست ، ای قیومی که انتهایی برای قدمتش نیست ، ای عزیزی که برای عزتش انقطاعی نیست ، ای چیره و قادری که در سلطنتش ضعفی نیست ، ای کریمی که نعمتش دایمی است . در پیشگاه تو نیازهایم را تقدیم می‌دارم و می‌خواهم که بر محمد و اهل بیتش علیه السلام درود فرستی.<ref>چهل حدیث سیره عسکریین ، ص 39.</ref><br/>
==== به یمن برکت توست ====
مردی از بازار ماهی خرید، آن را به خانه آورد، و به زن خود داد. آنها آتشی روشن نمودند و ماهی را در میان آتش انداختند تا کباب شود؛ اما آتش به ماهی اثر نکرد و ذره‌ای از ماهی نسوخت . مرد و زن هر دو متعجب شدند و در حیرت فرو ماندند. آن مرد، ماهی را خدمت پیامبر (ص ) آورد و ماجرای آن را نقل نمود.<br/>
حضرت (ص ) به آن ماهی خطاب کرده و فرمودند: چرا آتش در تو اثر نمی‌کند و تو را نمی‌سوزاند؟!<br/>
به قدرت کامله الهی ، آن ماهی به سخن آمده و گفت : یا رسول الله ! از برکت شما و آل شماست که آتش مرا نمی‌سوزاند؛ زیرا من در فلان دریا بودم ، روزی کشتیی از آن دریا می‌گذشت ، شخصی در آن کشتیی بود که بر تو و اهل بیت تو [[صلوات]] می‌فرستاد، من نیز به تبعیت از او، به تو و اهل بیت [[صلوات]] فرستادم ، ندایی به من رسید که :<br/>
ای ماهی ! جسد تو بر آتش حرام شد و به برکت محمد و اهل بیت او، آتش در تو بی تاءثیر است!<ref>خزینة الجواهر، ص 586.</ref><br/>
=== بخش پنجم: صلوات و بخشش گناهان ===
==== انهدام گناهان ====
امام رضا - علیه السلام - فرمود:<br/>
هر کس نتواند کفاره گناهانش را بپردازد، باید بر محمد و آلش درود فراوانم بفرستد چه آن گناهان را منهدم می‌سازد.<ref>مصابیح الدجی ، ص 419.</ref><br/>
==== بخشیده شدن گناهان آینده و گذشته ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: هر دو بنده که دوست یکدیگر باشند برای خدا و با هم مصافحه نمایند و بر من [[صلوات]] فرستند، پیش از آن که از هم جدا شوند، حق تعالی گناهان گذشته و آینده هر دو را می‌آمرزد.<br/>
دیگر آن که آن حضرت فرمود: هر که مصافحه کند با مسلمانی ، و در وقت مصافحه بگوید: اللهم صل علی محمد و آل محمد و سلم این عمل از گناهان او، چیزی باقی نمی‌گذارند.<br/>
==== درود ملایک بر صلوات فرستنده ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود که : حق تعالی ، ملکی آفریده است که دو بال دارد: یکی در مشرق است و دیگری در مغرب ، و پای او در زمین هفتم است و سر او در زیر عرش ؛ و برای آن ملک ، پرها است به عدد همه خلایق ، از انس و جن و حیوانات صحرایی و دریایی و به عدد انفاس ایشان ، و به شمار قطرات باران و برگ درختان و ستاره‌های آسمان و ریگ‌های بیابان ؛ و چون یکی از امت من بر من [[صلوات]] فرستد، حق تعالی به آن فرشته امر فرماید که در نهر نور - که دریای است زیر عرش - غوطه خورد و بیرون آید، و خود را بفشاراند؛ و از هر پر وی ، قطره‌ای فرو ریزد؛ و حق تعالی ، آن قطره را ملکی گرداند، و جمیع آنها را امر فرماید که تا روز قیامت برای آن بنده [[استغفار]] کنند.<ref>شرح و فضایل صلوات ، ص 82.</ref><br/>
==== صلوات هنگام بوییدن گل ====
مالک جهنی ، می‌گوید: که گلی به حضرت امام جعفر صادق - علیه السلام - دادم ، گرفتند و بوییدند و بر هر دو دیده گذاشتند، پس فرمودند: هر که گلی را بگیرد و ببوید و بر دیده بگذارد و بگوید:<br/>
اللهم صل علی محمد و آل محمد.<br/>
هنوز بر زمین نگذاشته باشد که گناهانش آمرزیده شود.<br/>
==== بخشش گناهان ====
در کتاب عیون المجالس - که آن نیز از کتب عامه است - روایت است که :<br/>
وقتی یکی از بندگان بر رسول خدا - صلی الله علیه و آله و سلم - [[صلوات]] فرستد، منادی از عالم غیب ندا کند که حق تعالی ، بر این بنده ده بار [[صلوات]] فرستد؛ و چون این ندا به آسمان اول رسد، هزار بار بر او [[صلوات]] فرستند؛ و چون به ساکنان آسمان دوم رسد، هزار بار بر آن افزایند؛ و هم چنین تا آن که نزدیک سدرة المنتهی می‌رسد، به هفت هزار بار خواهد رسید. پس حق تعالی به ملایکه خطاب نماید که : شما از عهده [[صلوات]] بنده من بیرون نمی‌توانید آمد. آن را به من وا گذارید، تا آن که من جزای او را بدهم ، و جزای او آن است که گناهان او را بیامرزم .<br/>
==== طلب آمرزش با همه زبان ====
در اخبار وارد شده است که وقتی بنده‌ای بر رسول خدا صلی الله علیه و آله [[صلوات]] فرستد، حق تعالی از آن [[صلوات]] ، از نور، عمودی می‌آفریند که یک طرف آن بر زمین است ، و طرف دیگر آن در آسمان ، و آن عمود، هفتاد هزار شعبه دارد؛ و بر هر شعبه ، هفتاد هزار ملک نشسته است ؛ و هر ملکی هفتاد هزار سر دارد؛ و بر هر سری هفتاد هزار دهان است ؛ و در هر دهانی هفتاد هزار زبان است ؛ و به هر زبانی هزار لغت تکلم می‌نماید، و جمیع آن ملایکه با همه آن‌ها زبان‌ها و لغت‌ها برای آن [[صلوات]] فرستنده [[استغفار]] می‌کنند، تا روز قیامت .<br/>
==== از بین برنده گناهان ====
امیر المؤ منین - علیه السلام - فرمود: فرستادن [[صلوات]] بر پیغمبر خدا - صلی الله علیه و آله - بهتر از آبی که آتش را خاموش کند، گناهان را از بین می‌برد و سلام بر آن حضرت اءفضل است از آزاد کردن چند بنده از قید بردگی ، و دوستی رسول خدا - صلی الله علیه و آله - افضل و برتر از جان نثاری و ریختن خون‌ها.<br/>
و همچنین فرمود: به کار بردن شمشیرها در راه خدا است.<br/>
==== خوشا به حال شما که آمرزیده شدید ====
پیغمبر اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمودند:<br/>
همانا کاروانی از فرشتگان به امر خداوند بزرگ در جهان پراکنده‌اند، هرگاه به جلسه ذکر خاندان عصمت و طهارت می‌رسند و به یکدیگر می‌گویند فرود آیید زمانی که پیاده شدند اهل محفل را با آمین گفتن و [[صلوات]] آنان همراهی می‌کنند؛ و در پایان به یکدیگر بر اهل ذکر گویند خوشا بر شما که آمرزید شدید!<br/>
==== نوشتن صلوات ====
پیامبر خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند:<br/>
من صلی علی فی کتاب لم تزل الملائکة تستغفر له مادام اسمی فی ذلک الکتاب.؛ هر کس در نوشته‌ای بر من درود فرستد، تا زمانی که نام من در آن نوشته موجود باشد، فرشتگان پیوسته برای او آمرزش طلبند.<br/>
==== بخشش گناهان به اندازه ریگ بیابان ====
از حضرت امام علی نقی علیه السلام منقول است : هر که گلی را ببوید و بر دیده‌ها گذاشته ، [[صلوات]] بر محمد و ائمه علیهم السلام بفرستد، حق تعالی برای او از حسنات به قدر یک بیابان عالج که در ما بین مکه و شام و عراق کشیده شده است ، بنویسد و از گناهان او، به عدد ریگ بیابان محو نماید.<br/>
==== محو شدن ده گناه ==== 
رسول اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
هر کس بر من یک بار [[صلوات]] و درود فرستد، خدا به سبب آن ده بار بر وی درود فرستد و ده [[گناه]] از وی محو فرماید و ده حسنه برای او ثبت کند و دو فرشته موکل بر او برای رساندن آن [[صلوات]] به روح من از یکدیگر سبقت گیرند.<br/>
==== آمرزش گناهان ====
پیغمبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله فرمودند:<br/>
من قال اءللهم صل علی محمد و آل محمد اءعطاه الله اءجر اثنین و سبعین شهیدا و خرج من ذنوبه کیوم ولدته امه؛ هر کس بگوید اللهم صل علی محمد و آل محمد خداوند به او پاداش هفتاد و دو شهید خواهد داد و مانند روزی که از مادر متولد گردیده است از [[گناه]] بیرون خواهد گردید.<br/>
==== باقی نماندن چیزی از گناه ==== 
رسول خدا (ص ) فرمودند:<br/>
هر کس بر من یک بار درود فرستد خدا به رویش دری از عافیت خواهد گشود و نیز روایت شده است که آن حضرت فرمودند: هر کس بر من یک بار فرستد چیزی از [[گناه]] برایش باقی نخواهد ماند.<br/>
==== پاک شدن سحر روز از گناه ==== 
رسول اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمودند:<br/>
هر که یک مرتبه بر من [[صلوات]] فرستد، آن دو ملکی که حافظ اویند، تا سه روز، هیچ گاه برای او نمی‌نویسند.<br/>
==== ریزش گناهان ====
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:<br/>
هر گاه کسی از امت من بر من [[صلوات]] فرستد و به دنبال آن بر اهل بیت من [[صلوات]] فرستد، برای او درهای آسمان باز خواهد شد و بر او فرشتگان هفتاد بار [[صلوات]] می‌فرستند؛ گر چه گنهکار بسیار خطاکار باشد. سپس از او گناهان می‌ریزد، چنان که برگ از درخت می‌ریزد.<br/>
==== لطف الهی بکند کار خویش ====
در کتاب جذب القلوب الی دیار المحبوب نوشته شیخ عبدالحق دهلوی آمده است که :<br/>
مردی هنگام طواف ، غیر از [[صلوات]] بر پیغمبر (ص ) به ذکر دیگری نمی‌پرداخت . از او پرسیدند: چرا از [[صلوات]] ذکر دیگری نمی‌گویی ؟<br/>
گفت : من با خدا عهد کردم که به وردی غیر از [[صلوات]] بر محمد و آل محمد نپردازم ؛ زیرا پس از آن که پدرم وفات نمود، او را دیدم که صورتش مانند صورت خر شد، بسیار غمگین و ناراحت شدم و با غصه خوابیدم ، در خواب ، رسول خدا (ص ) را دیدم ، دامن آن بزرگوار را گرفته و التماس نمودم و او را شفیع پدر خود قرار دادم و به آن حضرت گفتم : چرا صورت پدرم تغییر کرده ؟<br/>
آن حضرت فرمودند: پدرت رباخوار بود و کسی که در دنیا رباخواری کند، در آخرت صورت او تغییر کرده و به شکل حمار (خر) در می‌آید؛ اما از آن جا که پدر تو هر شب به هنگام خواب ، صد بار بر من ، [[صلوات]] می‌فرستاد، به همین خاطر، من شفاعت تو را دربارهٔ او قبول نموده و صورتش را به حالت اولیه برگردانیدم .<br/>
من از خواب بیدار شدم ، هنگامی که به صورت پدرم نگاه کردم ، دیدم صورتش مثل ماه می‌درخشد، او را دفن کردم و به هنگام تدفین او شنیدم که هاتفی می‌گفت : سبب عنایت باری تعالی و غفران و آمرزش او به پدر تو به این خاطر بود که او بر پیامبر [[صلوات]] می‌فرستاد.<ref>خزینة الجواهر، ص 588.</ref><br/>
==== ثواب هفتاد و دو شهید ====
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:<br/>
هر کس بر محمد و آل او [[صلوات]] بفرستد، خداوند به او ثواب هفتاد و دو شهید عنایت فرماید و از گناهان بیرون می‌آید مانند روزی که از مادر متولد شده باشد.<ref>داستان‌های از صلوات.</ref><br/>
==== ثواب عادت به نوشتن ذکر صلوات ====
در کتاب معراج النبوه آمده است که : مردی در کوفه برای مردم کتاب می‌نوشت و عادت داشت که هنگام نوشتن ، هر گاه به نام مبارک پیامبر صلی الله علیه و آله می‌رسید، [[صلوات]] را نیز همراه آن می‌نوشت ، پس از این که وفات نمود، او را در خواب دیدند، از او پرسیدند: با تو چه کردند؟<br/>
او گفت : چون من عادت داشتم پس از نوشتن نام پیامبر صلی الله علیه و آله را نیز بنویسم به همین خاطر مرا آمرزیدند.<ref>خزینة الجواهر، ص 589.</ref><br/>
==== رفع غیبت ====
روزی ، یکی از اولیاء به الیاس و خضر، - علیهماالسلام - شکایت کرد، که مردم ، غیبت بسیار می‌کنند و آن از گناهان کبیره است . هر چند که ایشان را نصیحت می‌کنم و از آن منع می‌نمایم ، سخن من را نمی‌شنوند و آن عمل قبیح را ترک نمی‌کنند. حضرت الیاس - علیه السلام - فرمود: چاره این کار، آن است که چون کسی به مجلس در آید، به او بگوید: بسم الله الرحمن الرحیم صلی الله علی محمد و آل محمد ، که حق تعالی ، ملکی را بر اهل آن مجلس موکل می‌گرداند، که هر گاه کسی شروع در غیبت کردن نگاه دارد.<br/>
پس حضرت خضر - علیه السلام - فرمود که : چون کسی در وقت بیرون رفتن از مجلس ، بگوید: بسم الله الرحمن الرحیم و صلی الله علی محمد و آل محمد ، حق تعالی ملکی را می‌فرستد، تا آن که نگذارند که اهل آن مجلس ، غیبت او نمایند.<br/>
=== بخش ششم : حفاظت مال و جان ===
==== محفوظ ماندن عیال ====
امام حسن عسکری - علیه السلام - فرمودند:<br/>
مردی از دوستداران علی - علیه السلام - از شهر شام نامه‌ای خدمت ایشان نوشته که : من مال زیادی دارم و دارای اهل و عیال هستم که از جدایی آنها می‌ترسم در عین حال بسیار علاقه مند هستم که خدمت شما برسم .<br/>
حضرت پاسخ فرمودند: اموال خود را در جایی جمع کن و [[صلوات]] بر روح محمد - صلی الله علیه و آله - بفرست و بگو خدایا! اینها به امر بنده تو علی بن ابی طالب - علیه السلام - نزد تو امانت است .<br/>
آن مرد همان گونه که حضرت فرموده بودند عمل نمود، به شهر کوفه رفت تا به خدمت حضرت علی - علیه السلام - رسید.<br/>
خبر به معاویه رسید و دستور داد بروند و تمام اموالش را غارت کنند و عیال او را به کنیزی بگیرند.<br/>
وقتی گماشتگان معاویه وارد خانه آن مرد شدند، هیچ کسی را جز اهل و عیال معاویه و یزید در آن محل ندیدند. اهل و عیال معاویه و یزید به گماشتگان گفتند: شما برگردید؛ زیرا ما هر چه اموال بود گرفتیم و اهل و عیالش را هم به بازار فرستادیم ، گماشتگان برگشتند و به این گونه خداوند اهل و عیال آن مرد را حفظ نمود.<br/>
پس از چند روز دزدان شهر خبردار شدند که آن مرد نیست و اموالش بی صاحب است . آنها آمدند تا هر چه دارد به غارت ببرند؛ اما به قدرت خدای متعال ، اموال آن مرد را به صورت مار و عقرب دیدند. بعضی از آنها مار گزیده شده و هلاک گشتند و بعضی هم بیمار شدند. تا این که یک روز امیر المؤ منین علی - علیه السلام - به آن مرد فرمود: آیا دوست داری اهل و عیال و اموالت در مقابل تو حاضر شوند؟<br/>
آن مرد گفت : آری .<br/>
سپس تمام اموال و اهل و عیال ایشان به معجزه آن حضرت حاضر شدند و در این حال وقایع پیش آمده را تعریف کردند که چگونه اهل و عیال یزید و معاویه آمدند و چگونه دزدان به دست مارها و عقرب‌ها گزیده شدند.<br/>
حضرت فرمودند:<br/>
ان الله ربما اظهر آیة لبعض المؤ منین لیزید فی بصیرته ؛ یعنی : در بعضی از اوقات برای مؤ منین نشانه‌ای ظاهر می‌شود تا ایمان آنها اضافه شود.<br/>
نجات ملا حسین کاشفی<br/>
ملا حسین کاشفی ، در یکی از تاءلیفات خود ذکر کرده است که :<br/>
وقتی ناچارا، با اهل و عیال ، از وطن به طرفی می‌رفتم و از یاران و مددکاران کسی همراه ما نبود. ناگاه جمعی کثیر به ما رسیدند، که از صفحات آنان ، آثار خوف و اضطراب ظاهر بود. و بعد از جستجو گفتند: در این راه ، قطاع الطریق هستند، همه مکمل و مسلح . ما با وجود کثرت ، به هزار زحمت از ایشان گذشتیم . و تو با این تنهایی و بی نوایی ، چگونه از تعرض و آزار ایشان رها می‌شدی ؟ بهتر آن است که باز گردی .<br/>
چون باز گشتن مصلحت وقت نبود، حیرت عظیم به من دست داد. و در آن اثنا، خواب بر من غلبه کرد. و در خواب دیدم که کسی به من می‌گوید که این [[صلوات]] را بخوان :<br/>
اللهم صلی علی النبی محمد و آله کما امرتنا ان نصلی علیهم و صل علی محمد النبی و آله کما ینبغی ان نصلی علیهم و صل علی محمد النبی و آله بعدد من صلی علیهم و صل علی محمد النبی و آله بعدد من لم یصل علیهم و صل علی محمد النبی و آله کما تحب ان تصلی علیهم .<br/>
و من هرگز این کلمات را در کتابی ندیده ، و از کسی نشنیدم . وقتی بیدار شدم ، این کلمات بر زبان جاری بود و می‌خواندم . آن دو سه نفر که با من بودند، در خواندن آن با من موافقت کردند. و روانه شده ، به اندک فرصتی به گروه دزدان رسیده ؛ ما ایشان را می‌دیدیم و سخن آنها را می‌شنیدیم ؛ و ایشان ما را نمی‌دیدند؛ تا این که گذشتیم . از برکت [[صلوات]] ، از چنان مهلکه‌ای ، که بیم قتل و اسارت و غارت و جریح بود، نجات یافته ، به مقصد رسیدیم .<br/>
شهادت شتر<br/>
شیخ طوسی در کتاب امالی<ref>بحارالانوار، ج 94، ص 53، روایت 19، به نقل از امالی طوسی ، ج 1، ص 127.</ref> به سند خود از زید بن ثابت روایت کرده که : وقتی ، در خدمت رسول خدا، صلی الله علیه و آله -، به غزوه‌ای از غزوات می‌رفتیم . در بین راه ، اعرابی پیدا شد، مهار شتری در دست گرفته آمد، و نزد آن حضرت ایستاد و گفت : السلام علیک یا رسول الله و رحمة الله و برکاته .<br/>
آن حضرت [[جواب سلام]] را داد.<br/>
آن اعرابی گفت : پدر و مادرم فدای تو باد، یا رسول الله ! چگونه است احوال تو؟<br/>
آن حضرت فرمود: خدا را حمد می‌کنم . احوال تو چگونه است ؟<br/>
در عقب آن شتر، مردی دیگر بود، که شتر را می‌راند، آن مرد گفت : یا رسول الله ! این اعرابی شتر من را دزدیده است .<br/>
آن شتر آوازی می‌کرد، و رسول خدا - صلی الله علیه و آله - ساکت بود، و گوش به آواز آن شتر داده بودم پس بعد از این ساعتی رو به جانب آن مرد کرد، و فرمود: برو؛ زیرا که شتر شهادت داد که تو دروغ می‌گویی .<br/>
آن مرد گفت ، پس آن حضرت ، از آن اعرابی پرسید: در آن وقت که در نزد من آمدی ، چه می‌گفتی ؟<br/>
گفت : می‌گفتم اللهم صل علی محمد حتی لاتبقی صلوة . اللهم بارک علی محمد حتی لاتبقی برکة . اللهم سلم علی محمد حتی لاتبقی سلام . اللهم ارحم محمدا حتی لاتبقی رحمة .<br/>
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: من می‌گفتم که سبب چیست که شتر برای او شهادت می‌دهد، و می‌بینم که ملایکه افق را پر کرده‌اند!؟<br/>
==== نوری در بهشت ====
الصلاة علی نور فی الجنة ؛ [[صلوات]] بر من ، نوری در بهشت خواهد شد.<br/>
==== رفع غم ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
ای علی ! هر گاه امری اندوهناک و محزونت کرد؛ بگو: بار خدایا! با چشم‌هایت که به خواب نمی‌رود مرا نگهبانی کن ، و مرا در سایه حمایت احاطه تو که مورد تجاوز و دستبرد نگردد، قرار بده و دعا را (تا به آن جا که فرمود که ): از تو مساءلت می‌دارم که بر محمد و آل محمد - علیهم السلام - درود و [[صلوات]] بفرستی و با نیروی لایزال تو گلوگاه دشمنان و ستمکاران را می‌شکافم.<ref>فضایل الخمسه ، ج 1، ص 207؛ کنزالعمال ، ج 1، ص 181.</ref><br/>
==== نجات اهل کشتی ====
در کتاب معراج النبوه آمده است که :<br/>
در دریا با جمعی در کشتی بودیم ، ناگاه طوفان شد و کشتی در میان امواج متلاطم دریا سرگردان شد، آن چنان که اهل کشتی ، به هلاکت خود یقین کردن و با یکدیگر وداع نمودند. در همین هنگام خواب بر من غلبه کرد و چشمم گرم شد، پیامبر صلی الله علیه و آله را در خواب دیدم ، آن حضرت صلی الله علیه و آله به من فرمودند: به اهل کشتی بگو: هر کدام شان هزار [[صلوات]] بر من بفرستند!<br/>
سپس به من آن [[صلوات]] را تعلیم کردند. من از خواب بیدار شدم و به اهل کشتی خبر دادم ، آن‌ها نیز مشغول آن [[صلوات]] شدند، هنوز سیصد [[صلوات]] تمام نشده بود که طوفان فرو نشست .<br/>
آن [[صلوات]] این است ؛ اللهم صل علی سیدنا و آله : صلوة تنجینا بها من جمیع الاهوال و الافات و تطهرنا بها من جمیع السیئات و ترفعنا بها عندک اعلی الدرجات و تبلغنا بها اقصی الغایات من جمیع الخیرات فی الحیوة و بعد الممات.<ref>خزینة الجواهر، ص 589 - 588.</ref><br/>
==== درمان سرطان با صلوات ====
پسر بچه یک سال و نیمه‌ای مبتلا به سرطان خون شد، به خاطر شدت یافتن بیماری ، میزان تغذیه او بالا رفت به حدی که به اندازه هشت نفر می‌خورد. پزشکان ایرانی از معالجه او مایوس شدند، لذا پدر و مادر او، تصمیم گرفتند او را به خارج از کشور ببرند.<br/>
یکی از سادات یک محترم به نام آقای سید رحیمی به آن‌ها می‌گوید:<br/>
شما نیازی به پزشکان و بیمارستان‌های خارجی ندارید. تنها کاری که می‌توانید انجام دهید تا حال بچه خوب شود و شفا بگیرد توسل است .<br/>
والدین کودک بیمار با شنیدن این سخن ، تسکین یافته و از او پرسیدند چه توسلی ؟<br/>
سید بزرگوار می‌گوید: شما ۱۴۲ هزار [[صلوات]] فرستاده و ثواب آن را به روح مطهر حضرت علی اصغر اهدا نمایید! آن‌ها شروع به انجام این عمل نمودند. تا این که یک شب مادر آن بچه در خواب دید که دستی غیبی به او لیوان آبی را دید و فرمود: امام زمان (عج ) و پنج تن آل عبا (ع ) بر این آب ، دعا خوانده‌اند، آن را بگیر و به فرزندت بخوران تا او شفا یابد!<br/>
مادر این کار را انجام داد، صبح همان شب بود که فرزندش شفا یافته ، و صحیح و سالم گردید.<ref>فضایل ، ص 120.</ref><br/>
=== بخش هفتم : آثار صلوات همراه نماز ===
==== صلوات در رکوع و سجود ====
امام باقر - علیه السلام - فرمود:<br/>
من قال فی رکوعه و سجوده و قیامه : اللهم صل علی محمد و آل محمد کتب الله له ذلک بمثل الرکوع و السجود و القیام؛ هر کس در رکوع و سجود و قیام خود بگوید: اللهم صل علی محمد و آل محمد خدا ثواب آن را مانند رکوع و سجود و قیام برای او می‌نویسد.<ref>جامع آیات و احادیث نماز، ص 153.</ref><br/>
==== فرستادن صلوات بین نماز ظهر و عصر ====
امام صادق - علیه السلام - فرمود:<br/>
من صل علی محمد و آله فیما بین الظهرین عدل سبعین رکعة ؛
هر کس بین نمازهای ظهر و عصر بر پیغمبر و آلش درود فرستد، آن درود برابر با هفتاد رکعت نماز خواهد بود.<ref>مصابیح الدجی ، ص 418؛ مستدرک الوسایل ، ج 1، ص 424.</ref><br/>
==== مایه تمامیت نماز ====
امام صادق - علیه السلام - فرمودند:<br/>
البته پرداخت [[زکات]] فطر (در آخر ماه رمضان ) مایه تمامیت [[روزه]] است ، چنان که [[صلوات]] بر محمد (و آل او) باعث تمامیت نماز است . (یعنی نماز، با [[صلوات]] و [[روزه]] ، [[زکات]] فطر کامل می‌شود.)<ref>وسایل الشیعه ، ج 6، ص 221.</ref><br/>
==== پاک شدن از گناهان یک سال ====
امام صادق (ع ) فرمود:<br/>
هر کس بعد از نماز ظهر بگوید:<br/>
اللهم اجعل صلواتک و [[صلوات]] ملائکتک و رسلک علی محمد و آل محمد؛ تا یک سال هیچ گناهی بر او نوشته نمی‌شود.<br/>
==== شرط قبولی نماز ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند:<br/>
من صلی صلوة لم یصل فیها علی و علی اءهل بیتی لم تقبل منه؛ هر کس نمازی را به جا آورد و در آن بر من اهل بیتم درود نفرستد آن نماز مورد قبول خدا واقع نخواهد شد.<br/>
==== دیدار امام قائم ====
از امام صادق - علیه السلام - روایت شده است که فرمودند:<br/>
هر کس بعد از نماز صبح و نماز ظهر بگوید:<br/>
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم ؛ خدایا! بر محمد و آلش درود بفرست .. به فرجشان سرعت بخش .<br/>
نخواهد مرد تا آن که امام قائم از خاندان پیغمبر - علیه السلام - را درک و به ملاقاتش نایل آید.<br/>
==== صلوات بعد از نماز جمعه ====
بعد از [[نماز جمعه]] ، باید این [[صلوات]] خواند.<br/>
اللهم صل علی محمد و آل محمد حتی لاتبقی صلوة<br/>
اللهم و بارک علی محمد و آل محمد حتی لاتبقی برکة<br/>
اللهم و سلم علی محمد و آل محمد حتی لایبقی سلام<br/>
اللهم وارحم محمدا و آل محمد حتی لا تبقی رحمة<br/>
==== پس از نماز صبح یا مغرب ====
امام رضا علیه السلام فرمود: هر کس پس از نماز صبح یا نماز مغرب ، پیش از آن که برخیزد یا با کسی صحبت کند، بگوید:<br/>
ان الله و ملائکته یصلون علی النبی یا ایها الذین آمنوا صلوا علیه و سلموا تسلیما. اللهم صل علی محمد النبی و ذریته خداوند صد حاجت او را برآورده می‌سازد: هفتاد حاجت در دنیا و سی حاجت در آخرت . <ref>ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ، ص 335.</ref><br/>
=== بخش هشتم : استجابت دعا ===
==== استجابت دعا ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود هر که بگوید:<br/>
لا اله الا الله وحده لا شریک له . اللهم صل علی محمد و آل محمد.<br/>
مرغ سبزی ، از دهان او بیرون بیاید. و دو بال دارد، مکلل به مروارید و یاقوت .<br/>
و چون آن دو بال را می‌گشاید، به مشرق و مغرب می‌رسد و از آن مرغ ، صدایی شنیده می‌شود، مثل صدای مگس نحل .<br/>
پس حق تعالی به او می‌فرماید که : مرا مدح کردی و پیغمبر مرا مدح کردی ، الحال ساکن مشو.<br/>
آن مرغ می‌گوید که : چگونه ساکن شوم ، و حال آن که تو گوینده لا اله الا الله را نیامرزیدی ؟<br/>
خطاب می‌رسد: ساکن شو، من او را آمرزیدم .<br/>
خدا جواد تر از آن است<br/>
در کتاب جمال الاسبوع<ref>جمال الاسبوع ، ص 242.</ref>، از امام جعفر صادق - علیه السلام - روایت شده است که : وقتی بنده بگوید:<br/>
اللهم صل محمد و آله و علی اهل بیته .<br/>
مستجاب می‌شود هر دعایی که بعد آن بکند؛ زیرا که خدا از آن جواد تر است که بعضی را رد نماید، و بعضی را مستجاب گرداند.<br/>
==== شرایط استجابت دعا ====
شخصی خدمت امام صادق علیه السلام آمد، و عرض کرد: دو آیه در قرآن است که من هر چه به سراغ آن می‌روم آن را نمی‌یابم (و به محتوای آن نمی‌رسم .)<br/>
حضرت فرمود: کدام آیه ؟<br/>
او گفت : آیه اول این سخن خداوند است که فرمود: مرا بخوانید تا دعای شما را مستجاب کنم ؛ ادعونی استجب لکم و من خدا را می‌خوانم اما دعایم مستجاب نمی‌شود!<br/>
امام فرمود: آیا فکر می‌کنی خداوند عزوجل در وعده خود تخلف کرده ؟<br/>
گفت : نه .<br/>
فرمود: پس علت آن چیست ؟<br/>
عرض کرد: نمی‌دانم .<br/>
فرمود: اینک به تو خبر می‌دهم ، کسی که اطاعت خداوند متعال کند در آن چه امر به دعا کرده و جهت دعا را در آن رعایت کند اجابت خواهد کرد.<br/>
عرض کرد: جهت دعا چیست ؟<br/>
فرمود: نخست حمد خدا می‌کنی و نعمت او را یاد آور می‌شوی ، سپس شکر می‌کنی ، بعد درود بر پیامبر - صلی الله علیه و آله - می‌فرستی ، سپس گناهانت را به خاطر می‌آوری و اقرار می‌کنی و از آنها به خدا پناه می‌بری و توبه می‌نمایی ، این است جهت دعا!<br/>
سپس فرمود: آیه دیگر کدام است ؟<br/>
عرض کرد: این آیه که می‌فرماید: در راه خدا [[انفاق]] کنید تا خدا بهتر از آن در راه خدا [[انفاق]] می‌کنیم ؛ ولی چیزی که جای آن را پر کند عاید نمی‌شود!<br/>
امام فرمود: اگر کسی از شما مال حلالی به دست آورد و در راه خدا [[انفاق]] کند هیچ درهمی را [[انفاق]] نمی‌کند مگر این که خدا عوضش را به او می‌دهد.<br/>
==== باز شدن درهای آسمان برای دعا کننده ====
روزی رسول خدا - صلی الله علیه و آله - به امیر المؤ منین - علیه السلام - فرمود: آیا تو را مژده ندهم ؟<br/>
امیر المؤ منین - علیه السلام - فرمود: بفرما پدر و مادرم قربانت ! شما که پیوسته مبشر به خیر و خوبی‌ها بوده‌اید.<br/>
فرمود: جبرییل تازگی برای من خبر خوشی آورده و آن این است که هر کدام از امت من هنگامی که بر من [[صلوات]] می‌فرستد، اگر نام اهل بیتم را نیز ملحق سازد درهای آسمانی جملگی برای پذیرفتن دعا و عبادت او گشوده گردد، و فرشتگان هفتاد درود بر وی بفرستند، و این خود محو کننده جرم است ، آن گاه گناهان چون برگ درختان از او بریزد، و خداوند تعالی فرماید:<br/>
لبیک تو را پذیرفتم بنده من خجسته و مسعود باشی ! سپس به فرشتگان گوید: شما هفتاد بار بر وی درود فرستادید و من هفتصد بار؛ لیکن اگر تنها بر من [[صلوات]] بفرستد و اهل بیتم را ملحق نسازد میان دعای او و آسمان هفتاد [[حجاب]] حایل باشد، و خداوند جل و جلاله فرماید: لا لبیک تو را نپذیرفتم خجسته مباد و مسعود نباشی .<br/>
ای فرشتگان من ! دعای او را به آسمان نبرید تا این که اهل بیت پیغمبرش را نیز در فرستادن درود با پیغمبر ملحق سازد، پس هم چنین دعایش پذیرفته نگردد و به آسمان بالا نرود تا بر اهل بیت پیغمبر - صلی الله علیه و آله - نیز سلام و درود بفرستند.<ref>ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ، ص 351 - 350.</ref><br/>
==== در میان دو صلوات ==== 
امام صادق - علیه السلام - فرمودند:<br/>
هر که حاجتی به خدا عزوجل باشد، باید با [[صلوات]] بر محمد و آلش آن را آغاز کند و سپس حاجت خود را بخواهد و باز هم در پایان ، [[صلوات]] بر محمد و آلش بفرستد؛ زیرا خداوند عزوجل از آن کریم تر است که دو طرف را بپذیرد و میانه را وا نهد؛ زیرا [[صلوات]] بر محمد و آلش از او محجوب نباشد.<ref>اصول کافی ، ج 6، ص 89.</ref><br/>
==== صلواتی قبل از دعا ====
مردی نزد رسول خدا - صلی الله علیه و آله - آمد و عرض کرد: یا رسول الله ! من یک سوم دعای خود را به تو اختصاص داده‌ام .<br/>
حضرت فرمود: نیک است .<br/>
عرض کرد: یا رسول الله ! نیمی از دعای خود را به شما مخصوص کرده‌ام ، پیغمبر - صلی الله علیه و آله - فرمود: این بهتر است .<br/>
عرض کرد: همه دعای خود را ویژه شما قرار دادم .<br/>
فرمود: در این صورت خداوند مهمات تو را در امور دنیا و آخرت کفایت فرماید.<br/>
مردی از امام - علیه السلام - سؤ ال کرد: خداوند شما را خبر دهد چگونه دعای خود را برای پیغمبر قرار داده است ؟<br/>
امام - علیه السلام - فرمود: از خدا هیچ مساءلت نکرده جز این که به [[صلوات]] بر محمد و آلش آغاز کرده است ، قبل از خواستن حاجت خویش<ref>ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ، ص 349.</ref><br/>
==== قبولی دعا ====
امام صادق - علیه السلام - فرمودند:<br/>
لا یزال الدعاء محجوبا حتی یصلی علی محمد و آل محمد.؛ پیوسته دعا محجوب است تا [[صلوات]] فرستاده شود به محمد و آل محمد - صلی الله علیه و آله -<ref>اصول کافی ، ج 6، ص 81.</ref><br/>
==== بالا رفتن دعا ====
امام صادق - علیه السلام - فرمودند:<br/>
من دعا و لم یذکر النبی - صلی الله علیه و آله - رفرف الدعاء علی راءسه فاذا ذکر النبی - صلی الله علیه و آله - رفع الدعاء ؛
هر که دعایی کند و نام پیغمبر - صلی الله علیه و آله - نبرد، دعایش گرد سرش بچرخد و هر گاه نام پیغمبر - صلی الله علیه و آله - را برد، دعایش بالا رود.<ref>اصول کافی ، ج 9، ص 81.</ref><br/>
==== شرط قبولی دعا ====
امام علی - علیه السلام - فرمودند:<br/>
کل دعاء محجوب حتی یصلی علی النبی - صلی الله علیه و آله - ؛ هیچ دعایی به آسمان نمی‌رسد؛ مگر این که دعا کننده بر محمد و آل او [[صلوات]] بفرستد.<ref>میزان الحکمة ، ص 3164، ش 10794، ج 7.</ref><br/>
صلوات، دعای مردم<br/>
امام صادق - علیه السلام - فرمود:<br/>
الصلوة من الله رحمة و من الملائکة التزکیة و من الناس دعاء ؛ [[صلوات]] از جانب خداوند رحمت است و از سوی فرشتگان پاک کردن و از طرف مردم دعا است.<ref>المیزان ، ج 1، ص 389.</ref><br/>
==== معنای صلوات ====
از امام کاظم - علیه السلام - دربارهٔ معنای درود خدا و فرشتگان و مؤ منان در آیه :<br/>
ان الله و ملائکته یصلون علی النبی یا ایها الذین آمنوا صلوا علیه و سلموا تسلیما - صلاة الله رحمة من الله ، و صلاة الملائکة تزکیة منهم له ، و صلاة لمؤ منین دعاء منهم له
خدا و فرشتگان او بر پیامبر درود می‌فرستند. ای کسانی که ایمان آورده‌اید بر او درود فرستید و به فرمانش به خوبی گردن نهید!<br/>
سؤ ال شده ، فرمود:<br/>
درود فرستادن خدا نوعی رحمت از جانب اوست و درود فرشتگان ستایشی است از آنان نسبت به رسول خدا و درود مؤ منان دعایی است از آنها برای پیامبر - صلی الله علیه و آله -<ref>میزان الحکمة ، ج 7، ص 3166، ش 10801؛ نور الثقلین ، 4/302/221.</ref><br/>
قرار دادن نام پیامبر (ص ) در دعا<br/>
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرموده است :<br/>
مرا چون قدح شتر سوار نسازید؛ زیرا شتر سوار قدح خود را پر می‌کند و هر وقت خواست می‌نوشد، مرا در آغاز دعا و میانه دعا و آخر دعای خود قرار دهید.<ref>اصول کافی ، ج 6، ص 83.</ref><br/>
==== رفع موانع و حجاب‌ها ====
در روایت آمده است : دعایی نیست جز آن که میان آن و آسمان اجابت ، [[حجاب]] و فاصله‌ای است و آن گاه که ذکر [[صلوات]] بر محمد و آل او به میان آید، [[حجاب]]‌ها کنار می‌رود و دعا به اجابت می‌رسد و بدون [[صلوات]] دعا به استجابت نمی‌رسد.<ref>پرورش روح ، ج 2، ص 350.</ref><br/>
امام و صلوات بر محمد و آل محمد (ص )<br/>
رجاء بن ابی ضحاک می‌گوید:<br/>
امام رضا - علیه السلام - دعاهایش را با [[صلوات]] فرستادن بر محمد و خاندان او شروع می‌کرد، و در نماز و غیر آن زیاد [[صلوات]] می‌فرستاد.<ref>عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 194، ح 5.</ref> <ref>چهل حدیث سیره رضوی - علیه السلام - ص 31.</ref><br/>
در حفظ او بکوشید<br/>
از علی - علیه السلام - نقل کردند که : بر محمد و آل محمد [[صلوات]] بفرستید؛ زیرا که خداوند عزوجل ، در وقتی که محمد صلی الله علیه و آله را یاد کنید و او را دعا نمایید و در حفظ او بکوشید، دعای تان را قبول خواهد فرمود.<br/>
اجابت دعا<br/>
از امام صادق علیه السلام روایت شده که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: [[صلوات]] فرستادن شما بر من ، اجابت دعای شما و پاکیزگی اعمال تان می‌باشد.<br/>
==== هیچ دعایی به آسمان نمی‌رسد مگر ====
هیچ دعایی به آسمان نمی‌رسد مگر این که دعا کننده بر محمد و آل او [[صلوات]] بفرستد.<ref>ثواب الاعمال ، ص 333.</ref><br/>
=== بخش نهم : صلوات و رؤیاهای صادقانه ===
==== دیدن مقصود در خواب ====
از علی - علیه السلام - روایت شده است که :<br/>
هر کس بخواهد در خوابش به او نماید آن چه خواهد، پیش از خوابیدن شش رکعت نماز بخواند در رکعت اول حمد یکبار، والشمس هفت بار و در رکعت دوم حمد یکبار، و اللیل هفت بار و در رکعت سوم حمد یکبار، والضحی هفت بار و در رکعت چهارم حمد یکبار، الم نشرح هفت بار، و در رکعت پنجم حمد یکبار، والتین هفت بار، و در رکعت ششم حمد یکبار، انا انزلناه هفت بار و وقتی نماز را تمام کرد خدا را ثنا گوید و [[صلوات]] بر پیغمبرش فرستد و آن گاه گوید:<br/>
اللهم رب محمد و رب ابراهیم و موسی . رب اسحق و یعقوب و رب جبراییل و میکاییل و اسرافیل و عزراییل و منزل التورات و الانجیل و الزبور و الفرقان العظیم اءرنی فی منامی اللیلة ما اءنت اعلم به منی
اگر در شب یکم تا سوم خواب دید که بهتر وگرنه به هفتم نرسد که به مقصود رسد.<ref>دارالسلام ، ج 3، ص 14.</ref><br/>
==== برکت صلوات ==== 
مردی به امام جواد - علیه السلام - عرضه داشت :<br/>
پدرم مرده و مالی از خود به جای گذاشته که نمی‌دانم کجاست ، من عیالمند و از دوستدارن شما هستم .<br/>
امام - علیه السلام - به او فرمود: شب پس از نماز عشا بر محمد و آل محمد [[صلوات]] بفرست ، پدرت را در خواب می‌بینی ، او محل مال را به تو نشان خواهد داد.<br/>
مرد به دستور آن حضرت (ع ) عمل کرد. پدرش را در خواب دید که به او گفت : پسرم ! مال در فلان محل است و به فرزند رسول خدا - صلی الله علیه و آله - بگو که من تو را بر محل مال آگاه نموده‌ام .<br/>
او از خواب بیدار شده ، رفت و مال را از همان محل برداشت ، و آن گاه جریان را به امام جواد - علیه السلام - خبر داد.<br/>
امام - علیه السلام - فرمود: سپاس خدای را که تو را گرامی داشت .<br/>
==== رویت نبی در خواب ====
امام صادق (ع ) فرمودند: هر کس می‌خواهد رسول خدا را در خواب ببیند، بعد از نماز عشا، [[غسل]] کاملی بکند و چهار رکعت نماز با چهارصد آیة الکرسی بخواند (در هر رکعت بعد از حمد صد بار) و هزار بار بر محمد و آل محمد [[صلوات]] بفرستد پس در جامه نویی که کسی در آن نخوابیده بخوابد، دست راست را زیر گونه راست بگذارد و صد بار تسبیحات اربعه را بگوید که دنبال آن لا حول و لا قوة الا بالله نباشد و صد بار بگوید: ماشاءالله.<ref>دارالسلام ، ج 3، ص 3.</ref><br/>
==== برآورده شدن نیاز در خواب ====
از مجموع الدعوات تلعکبری از اهل بیت - علیهم السلام - روایت شده است که:<br/>
وقتی می‌خواهی در خواب آن چه را که نیاز داری ببینی و برای تو شرح دهند، سوره حمد - معوذتین - قل هو الله - انا انزلناه و آیة الکرسی را با وضو بر کف دست راستت بنویس و چون خوابیدی بگو: اءهیا شراهیا به من بنما در خوابم چنین و چنان و بگو اللهم صل علی محمد و آله سادتی و موالی و اءرنی ذلک بقدرتک انک علی کل شی ء قدیر با طهارت در جامه پاک بخواب و سوره والشمس - واللیل - والتین را هر کدام هقت بار بخوان و پس از آن بگو: اللهم صل علی محمد و آل محمد و اجعل لی من اءمری فرجا و مخرجا که در خواب به تو دستور کارت را بدهند، تا هفت شب پیاپی چنین کن ، که یکی در شب یکم یا دوم یا پنجم یا هفتم به خوابت آید و چاره کار تو را به تو گوید.<ref>دارالسلام ، ج 3، ص 10.</ref><br/>
==== دستورالعملی برای خوب دیدن رسول خدا ====
در دعوات تلعکبری آمده است : اگر کسی بخواهد رسول خدا - صلی الله علیه و آله - را در خواب ببیند، بر این عمل مداومت کند<br/>
شب‌های جمعه ، پس از نماز مغرب تا وقت نماز عشاء- یعنی پس از غروب شفق - بر آن حضرت - صلی الله علیه و آله - [[صلوات]] بفرستد، و با کسی سخن نگوید، و آن گاه دو رکعت نماز به جای آورده ، در هر رکعت ، پس از حمد سه بار سوره توحید بخواند و سپس دو رکعت دیگر بخواند، در هر رکعت پس از حمد هفت مرتبه سوره توحید و پس از نماز به سجده رود و هفت بار [[صلوات]] بفرستد و هفت بار بگوید:<br/>
سبحان الله و الحمدلله و لا اله الا الله و الله اکبر<br/>
سپس بنشیند، دست‌ها را بلند کند و بگوید:<br/>
یا حی یا قیوم ، یا ذالجلال و الاکرام ، یا اله الاولین و الاخرین ، یا رحمن الدنیا و الاخرة و رحیمها، یا رب یا رب یا رب یا رب یا عظیم الجلال ، یا عظیم الجلال ، یا عظیم الجلال ، یا بدیع الکمال ، یا کریم الفعال ، یا کثیر النوال یا دائم الاءفضال ، یا کریم یا متعال ، یا اول بلا مثال ، یا قیوم به غیر زوال ، یا واحد بلا انتقال ، یا شدید المحال ، یا رازق الخلایق علی کل حال ، ارنی وجه حبیبی و حبیبک محمد - صلی الله علیه و آله - فی منامی یا ذالجلال و الاکرام<br/>
و آن گاه بر جنب راست خود رو به قبله بخوابد، و پیوسته [[صلوات]] بفرستد تا خواب رود که ان شاءالله پیامبر - صلی الله علیه و آله - را در کسی خواب می‌بیند.<br/>
==== رویت حضرت رسول ====
در مصباح کفعمی است : هر کس بخواهد یک پیغمبری یا امامی یا کس دیگر یا پدر و مادر خود را در خواب بیند، باید سوره والشمس - واللیل - قدر - جحد - اخلاص - و معوذتین بخواند و آن گاه صد بار اخلاص را بخواند و صد بار [[صلوات]] بر پیغمبر - صلی الله علیه و آله - فرستد و با وضو بر پهلوی راست بخوابد و هر که را خواهد در خواب بیند و هر چه خواهد با آنها سؤ ال و جواب کند.<br/>
گفته : در نسخه دیگر همین دستور را دیدم جز این که هفت شب چنین کند پس از خواندن دعایی که اولش این است : اللهم انت الحی الذی لا یوصف تا آخر دعایی که آید.<ref>دارالسلام ، ج 3، ص 8.</ref><br/>
صلوات، رمز خواب دیدن پیامبر<br/>
در حاشیه مصباح کفعمی است که در کتاب خواص القرآن دیدم ، هر که شب جمعه ، پس از نماز شب هزار بار سوره کوثر بخواند و هزار بار [[صلوات]] بر محمد و آلش بفرستد، پیغمبر - صلی الله علیه و آله - را در خواب بیند.<ref>دارالسلام ، ج 3، ص 6.</ref><br/>
تشرف حضور پیامبر در خواب<br/>
از مجموع الدعوات شیخ ابی محمد هارون بن موسی تلعکبری است که هر کس بخواهد پیغمبر - صلی الله علیه و آله را در خواب ببیند، شب جمعه نماز مغرب را بخواند و در نماز باشد تا نماز عشاء را هم بخواند و با کسی سخن نگوید و آن گاه دو رکعت نماز بخواند که پس از حمد در هر دو رکعت نماز دیگر بخواند که پس از حمد هفت بار قل هو الله احد بخواند و پس از نماز سجده کند و هفت بار [[صلوات]] بر پیغمبر - صلی الله علیه و آله - فرستد و هفت بار تسبیح اربعه به اضافه (و لا حول و لاقوة الا بالله ) گوید و سر بر دارد و درست بنشیند و دو دست بالا دارد و بگوید: یا حی یا قیوم یا ذالجلال و الاکرام یا اله الاءولین و الاخرین یا رحمن الدنیا و الاخرة و رحیمهما یا رب یا رب و دست برآورده سه بار بگوید: یا رب - سه بار یا عظیم الجلال - سه بار یا بدیع الکمال یا کریم الفعال یا کثیر النوال یا دائم الافضال یا کریم یا متعال یا اول بلامثال یا قیوم بغیر زوال یا واحد بلا انتقال یا شدید المحال یا رازق الخلایق علی کل حال اءرنی وجه حبیبی و حبیبک محمد فی منامی یا ذالجلال و الاکرام و آن گاه بر بستر یا هر جا رو به قبله بخوابد، بر پهلوی راست و [[صلوات]] بر پیغمبر فرستد تا خوابش برد که آن حضرت را در خواب بیند. ان شاءالله.<ref>دارالسلام ، ج 3، ص 4.</ref><br/>
صلوات به صورت زیبا<br/>
در زینة الاعیاد شیخ احمد نجفی پس از ذکر فواید بسیاری برای [[صلوات]] بر محمد و آلش گوید طرفه تر چیزی که در روزگار نوشتن فضل [[صلوات]] برایم رخ داد این بود که برخی از آن را برای یک دوست باتقوا و خوب خواندم و بسیار شاد شد و پیش آمد که روز جمعه به دیدن او رفتم و دیدم بسیار شاد است ، سبب شادیش را پرسیدم گفت : من در روز بسیار [[صلوات]] بر محمد و آلش می‌فرستادم و شب جمعه بر آن مداومت کردم تا چرتم گرفت . در خواب دیدم پیغمبر و امیر و زهرا و همه امامان از آسمان به زیر آمدند و گردم نشستند و پیغمبر - صلی الله علیه و آله - با من هم سخن و همدم شد مانند یک خودمانی ، از او پرسش کردم و جواب داد و مژده خوشی به من داد که دلم خنک شد و آن گاه خواب طولانی خود را که دارای انواع شادی بخش‌ها و مژده‌ها بود نقل کرد تا گفت : شخصی که از دوستان قدیمی و خصوصی من بود و او را در خواب شناختم در خواب و او در نورانیت و زیبایی شبیه‌ترین افراد به پیغمبر (ص) بود چون بیدار شدم او را نشناختم و به [[صلوات]] ادامه دادم تا خوابم برد و در خواب تعبیر خوابم را دیدم که آن عمل من است که [[صلوات]] را خدا به آن صورت زیبا در می‌آورد.<br/>
شب دوم باز پیغمبر - صلی الله علیه و آله - و ائمه - علیهم السلام - همه را در خواب دیدم و کسی به من گفت : سر بلند کن و نگاه کن .<br/>
سر بلند کردم و پیغمبر و ائمه معصومین - علیهم السلام - [[ذکر خدا]] می‌گفتند و آن شخص به من گفت : می دانی چه ذکری می‌گویند برای خدا تعالی .<br/>
گفتم : نه . گفت : همان ذکر [[صلوات]] تو است . از آن شاد شدم و خدا را بر توفیق خود سپاس گفتم.<ref>دارالسلام ، ج 2، ص 132.</ref><br/>
ما نیز زیاد صلوات می‌فرستیم<br/>
در کتاب زینة الاعیاد از شیخ احمد بن شیخ زین الدین نقل شده که :<br/>
امام زین العابدین ، حضرت سجاد علیه السلام را در خواب دیدم به آن حضرت از نداشتن توشه آخرت و عدم توفیق توبه خالص و اعمال صالح شکایت نمودم ، آن حضرت علیه السلام فرمودند:<br/>
بر تو باد فرستادن [[صلوات]] زیاد بر محمد (ص ) و آل محمد (علیهم السلام )! ما نیز زیاد [[صلوات]] می‌فرستیم و این [[صلوات]] خود را عوض [[صلوات]] تو قرار می‌دهیم.<ref>خزینة الجواهر، ص 591.</ref><br/>
==== مداومت صلوات رمز خواب دیدن پیامبر ====
در کتاب جذب القلوب عبدالحق دهلوی است که یک راه برای دیدار پیغمبر - صلی الله علیه و آله - در خواب ، [[صلوات]] مداوم بر آن حضرت است با طهارت و به این نحو اللهم صل علی محمد و آله و سلم کما تحب و ترضی.<ref>دارالسلام ، ج 3، ص 7.</ref><br/>
پیامبر نیز دائم الصلوات است !<br/>
معاصر نوری در کتاب درالسلام از شیخ احمد بن شیخ نقل کرده که : یکی از عارفین و دوستداران اهل بیت علیهم السلام نزد من آمد، من پاره‌ای از فضایل [[صلوات]] بر پیامبر (ص ) و اهل بیت او را بازگو کردم .<br/>
او بسیار خوشحال شد و رفت .<br/>
پس از مدتی در یک روز جمعه نزد او رفتم ، دیدم که او مشغول [[حمد خداوند]] است . از او علت شکرگزاری اش را پرسیدم ، او گفت : من در هر پنج شنبه بسیار بر پیامبر (ص ) [[صلوات]] می‌فرستادم تا این که دیشب مشغول [[صلوات]] بودم که خوابم برد، در خواب دیدم پیامبر و امیر المؤ منین علیه السلام فاطمه زهرا سلام الله علیه و همه امامان علیهم السلام از آسمان پایین آمدند و اطراف من نشستند. سپس پیامبر صلی الله علیه و آله شروع به صحبت با من نمود به گونه‌ای که گویی من یکی از آشنایان او بودم . من نیز از آن حضرت سؤ الاتی نمودم و او جواب داد. سپس به من بشارت داد، در آن حال شخص آشنایی را دیدم که شبیه‌ترین مردم به پیامبر (ص ) بود. از خواب برخاستم ؛ اما آن شخص را نشناختم . بسیار ناراحت شدم و گفتم : این شخص که بود که در خواب او را شناختم ؛ اما در بیداری نشناختم !؟<br/>
پس باز مشغول فرستادن [[صلوات]] شدم تا این که مجددا خوابم برد، در خواب دوم پرسیدم : آن شخص نورانی که بسیار شبیه پیامبر (ص) است ، چه کسی است ؟<br/>
گفتند: آن [[صلوات]] تو است که خداوند او را به صورتی زیبا در آورده است .<br/>
من باز هم به فرستادن [[صلوات]] ادامه دادم تا آن که در شب دیگری در خواب دیدم پیامبر و امامان را، شخصی به من گفت : سرت را بلند کن !<br/>
وقتی سرم را بلند کردم ، دیدم آن بزرگواران مشغول ذکر هستند، آن شخص به من گفت : آیا می دانی چه ذکری می‌خوانند؟<br/>
گفتم : نه .<br/>
گفت : آن‌ها همان ذکری را می‌گویند که تو بدان مداومت داری ؛ یعنی آن‌ها نیز مشغول فرستادن [[صلوات]] اند.<br/>
من با خوشحالی از خواب برخاستم ، حمد خدا را به جای آوردم که به من توفیق داد.<ref>خزینة الجواهر، ص 590.</ref><br/>
==== بوسیدن دهان صلوات فرستنده ====
شیخ علی اکبر نهاوندی از علمای بزرگ مشهد، در کتاب خزینة الجواهر می‌فرماید:<br/>
یکی از زاهدان و پرهیزگاران گفت : من با خود عهد و پیمان بستم که هر شب قبل از خوابیدن به تعداد معین بر پیامبر (ص ) و اهل بیت طاهرین اش [[صلوات]] بفرستم . یک شب عده‌ای از دوستانم به حجره من آمدند و با این که حجره‌ام شلوغ شده بود و تا دیر وقت طول کشید و خسته بودم ؛ اما [[صلوات]]‌ها را فرستادم و خوابیدم .<br/>
در خواب دیدم که پیامبر (ص ) به حجره من آمدند و وجود شریف و نورانی شان باعث منور شدن حجره من شد، سپس به سوی من آمده و فرمودند: کجاست آن دهانی که بر من [[صلوات]] می‌فرستاد، تا آن را ببوسم !<br/>
من خجالت کشیدم که بگویم فرستنده آن [[صلوات]]‌ها من بودم ؛ پیامبر صورت مبارک را جلو آورده و بر صورت من بوسه زدند.<br/>
از شدت شعف و خوشحالی از خواب برخاستم ، به گونه‌ای که همه دوستانم نیز بیدار شدند.<ref>خزینة الجواهر، ص 589.</ref><br/>

=== بخش دهم : رسیدن صلوات به پیامبر ===
==== خشنودی پیامبر ====
شخصی بود بسیار زاهد و عابد، که هرگز با کسی آمیزش نمی‌کرد؛ و به مجالس و محافل ، حاضر نمی‌شد. وقتی ترک عزلت کرده ، ملازمت مجلس واعظی را اختیار کرد. مردم از آن تعجب نموده ، به او گفتند: موجب ترک عزلت و مداومت بر این صحبت چیست ؟<br/>
گفت : رسول خدا - صلی الله علیه و آله - را در خواب دیدم ، و به من فرمود: برو به مجلس وعظ فلان واعظ، که بر من [[صلوات]] بسیار می‌فرستند، و من از او خشنودم.<ref>شرح و فضایل صلوات ، ص 92.</ref><br/>
==== جواب صلوات از پیامبر ====
در کتاب عدة الداعی ابن فهد حلی نقل شده است : [[صلوات]] موجب می‌گردد که نام انسان به شرف عرض رسول الله - صلی الله علیه و آله - برسد و آن بزرگوار هم در پاسخ بفرماید: علیه السلام .<br/>
ملک طهلیل مامور رساندن صلوات<br/> 
از حضرت صادق - علیه السلام - منقول است :<br/>
حق تعالی ، ملکی را بر قبر رسول خدا - صلی الله علیه و آله - موکل گردانیده است که آن را طهلیل می‌گویند. و وقتی یکی از شما بر آن حضرت [[صلوات]] یا سلام فرستد، آن ملک به عرض همایون می‌رسانند که فلان کس سلام و [[صلوات]] فرستاده است و آن سلام را به قبر آن حضرت می‌رساند.<br/>
صلوات را می‌شنوم و می‌دانم<br/>
رسول اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
هر که در کنار قبرم بر من [[صلوات]] فرستد آن را می‌شنوم ، هر که از دور بر من [[صلوات]] نثار کند آن را می‌دانم.<ref>کنزالعمال ، ج 1، ص 498.</ref><br/>
==== ده صلوات پاداش یک صلوات ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
حق سبحانه و تعالی ، عطا فرمود به ملکی از ملایکه ، اسم‌های همه خلایق را، با اسم پدر ایشان ، و آن ملک بر قبر من ایستاده است ، تا روز قیامت .<br/>
پس هر که بر من [[صلوات]] فرستد، آن ملک می‌گوید که : یا محمد! فلان بن فلان ، بر تو فلان قدر [[صلوات]] فرستاد و حق تعالی ضامن شده است که به هر صلواتی، ده [[صلوات]] بر آن بنده فرستد.<br/>
فرشتگان قاصد صلوات به پیامبر<br/>
امام صادق - علیه السلام - فرمود:<br/>
هر کس بر پیغمبر و آل پیغمبر در هر روز یک صد بار، [[صلوات]] بفرستد، هفتاد فرشته او را در میان گیرند و آن [[صلوات]] را برای رساندن به رسول الله - صلی الله علیه و آله - از رفیق خود سبقت می‌گیرند. <ref>بحارالانوار، ج 91، ص 63.</ref><br/>

=== بخش یازدهم : آثار ترک صلوات ===
==== شقی باد آن بنده ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - روزی بر پایه اول منبر بالا رفت و سه مرتبه فرمود: آمین . وقتی بر منبر بالا رفت ، فرمود: چون به درجه اول بالا رفتم ، جبرییل گفت : شقی باد بنده‌ای که (ماه) رمضان را دریابد، و (ماه ) رمضان به آخر رسد، و آمرزیده نشود!<br/>
من گفتم : آمین .<br/>
سپس گفت : شقی باد بنده‌ای که پدر و مادر یا یکی از ایشان را درک نماید، و باعث داخل شدن آن کس در بهشت نگردد!<br/>
من گفتم : آمین .<br/>
بعد گفت : شقی باد بنده‌ای که تو در نزد او مذکور شوی ، و بر تو [[صلوات]] نفرستد!<br/>
من گفتم : آمین .<br/>
==== مکان صلوات ==== 
امام صادق - علیه السلام - فرمودند که رسول خدا (ص ) فرمود:<br/>
در هر مجلسی که [[ذکر خدا]] و یاد خدا نباشد و [[صلوات]] بر من فرستاده نشود، آن مجلس برای اهلش مایه حسرت و وبال خواهد بود.<br/>
حال در مجالس [[گناه]] و معصیت بهتر است که حرمت [[صلوات]] حفظ شود و اصلا صلواتی فرستاده نشود مثل مجالس بازیگران و معرکه گیران یا مثلا [[صلوات]]‌هایی که فروشندگان کالا و اجناس برای گرمی معرکه می‌فرستند.<br/>
دیگر آن که برای [[صلوات]] فرستادن دل و زبان باید یکی باشد؛ یعنی در حال غفلت زبان مشغول ذکر [[صلوات]] نباشد بلکه با حواس جمع مشغول [[صلوات]] باشد.<br/>
هنگام فرستادن [[صلوات]] باید به گونه‌ای عمل کرد که گویی پیامبر حاضر است و مستقیما به آن حضرت سلام می‌کنیم.<ref>اصول کافی ، ج 4، ص 254. باب ما یحبب عن ذکر الله ، عزوجل فی کل مجلس حدیث اول.</ref><br/>
نظر لطف پیامبر<br/>
مردی بسیار زاهد و اهل ورع و قائم اللیل و صائم النهار بود. او نیز حدیث می‌نوشت ، می‌گفت وقتی به نوشتن نام حضرت رسول می‌رسیدم ، [[صلوات]] را نمی‌نوشتم . شبی آن حضرت را در خواب دیدم ، که از روی غضب به من فرمود: چرا در وقت نوشتن نام من ، نوشتن [[صلوات]] را ترک می‌کنی ؟<br/>
من ترسیدم ، و در دل خود گذرانیدم که هرگز دیگر این بی ادبی را نکنم . و هنگامی که بیدار شدم ، دیگر ترک نوشتن [[صلوات]] نکردم . و بعد از مدتی ، بار دیگر، آن حضرت - صلی الله علیه و آله - را در خواب دیدم و به نظر لطف و مرحمت در من نگریست و فرمود: [[صلوات]] تو را به من رسانیدند. هر گاه من را یاد کنی ، یا در نزد تو مذکور می‌شوم ، یا نام من را می‌نویسی ، بگو یا بنویس :<br/>
صلی الله علیه و آله و سلم .<br/>
==== بخیل‌ترین مردم ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند:<br/>
ان اءبخل الناس من ذکرت عنده و لم یصل علی ؛
بخیل‌ترین مردم ، کسی است که نام من نزد او برده شود و بر من درود نفرستد.<ref>میزان الحکمة ، ص 3164، ش 10796.</ref><br/>
==== مجلس حسرت و وبال ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
هر گروهی که در مجلسی جمع شوند و در آن مجلس یاد خدا نکنند و بر پیغمبر - صلی الله علیه و آله - [[صلوات]] نفرستند، آن مجلس برایشان حسرت و وبال خواهد بود.<ref>عدة الداعی ، ابن فهد حلی ، ص 259.</ref><br/>
پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمودند:<br/>
کل کلام لا یذکر الله فیه فیبداء به و بالصلواة علی ، فهو اقطع ممحوق من کل برکة؛ سخنی که با نام خدا و [[صلوات]] بر من آغاز نشود، ناپایدار و به دور از هر گونه خیر و برکتی است.<ref>جالاء الافهام ، ص .245</ref><br/>
==== شخص بدبخت ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند:<br/>
بینی مردی که من در نزد او یاد شوم و بر من درود نفرستد، به خاک (ذلت ) مالیده می‌شود و از آن حضرت - صلی الله علیه و آله - روایت شده است که هر کس من را یاد کند و بر من درود نفرستد، بدبخت خواهد بود.<ref>مستدرک الوسایل ، ج 1، ص 393.</ref><br/>
ترک نوشتن [[صلوات]] نقل کرده‌اند:<br/>
مردی در بصره ، حدیث می‌نوشت . وقتی به نام مبارک آن حضرت می‌رسید، از روی عمد نوشتن [[صلوات]] را، ترک می‌کرد، در اندک زمانی ، آکله در انگشتانش افتاد، و به کلی دستش جدا شد.<br/>
اگر بنده‌ای [[صلوات]] را ترک کند<br/>
ای امت محمد - صلی الله علیه و آله - یاد کنید محمد و آل او را در هر شدت و مصیبت تا آن که خدا یاری کند شما را به واسطه ملایکه بر شیاطینی که قصد شما می‌کنند. به درستی که با هر یک از شما، ملکی هست در طرف راست ، که حسنات را می‌نویسد. و ملکی دیگر در طرف چپ ، که سیئات را می‌نویسد. و دو شیطان نیز هست با هر کس ، که ابلیس آنها را فرستاده است ، که او را اغوا نمایند.<br/>
هنگامی که یکی از شما، وسوسه‌ای در دل خود یافت ، خدا را یاد کند، و بگوید:<br/>
لا حول و لا قوة الا بالله العلی العظیم و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین .<br/>
آن دو شیطان ، پنهان می‌شوند، و به نزد ابلیس می‌روند، و شکوه می‌کنند، و می‌گویند: امروز، این شخص ما را خسته کرده است ، جمعی از شیاطین و مرده را به مدد ما فرست .<br/>
ابلیس ، گروهی از مردان را - در عقب یکدیگر - به یاری ایشان می‌فرستد، تا آن که هزار نفر در نزد او جمع می‌شوند و قصد او می‌کنند.<br/>
پس اگر آن بنده ، خدا را یاد کند، و بر محمد و آل آن حضرت - علیهم السلام - [[صلوات]] فرستد، آنها راهی به او نخواهند یافت ؛ و به ابلیس می‌گویند که خود با تمام لشکرت بیا، تا آن که بر او غلبه نمایی ، و او را اغوا نموده گمراه سازی .<br/>
پس ابلیس ، با تمام لشکر می‌آید. و حق تعالی به ملایکه می‌فرماید که : ابلیس ، قصد فلان بنده من یا فلان کنیز من نموده است ، با لشکرش . شما بروید، با او مقاتله کنید.<br/>
پس در مقابل هر شیطانی صد هزار ملک می‌آیند، که بر اسبان آتشی سوارند؛ و در دست ایشان ، شمشیرها و نیزه‌ها از آتش ، و کمان‌ها و تیرها از آتش هست ؛ و تمام کاردها و سلاح‌های ایشان از آتش است ؛ و آن شیاطین را دور می‌کنند، و بعضی را می‌کشند، و ابلیس را اسیر می‌کنند، و آن حربه‌ها بر او می‌زنند. ابلیس فریاد می‌زند: ای پروردگار من ، کجا است وعده تو، به درستی که تو من را مهلت دادی تا وقت معلوم .<br/>
خطاب به ملایکه می‌رسد: من او را وعده داده‌ام که نمی‌رانم ، وعده نداده‌ام که سلاح و عذاب را بر او مسلط نگردانم و درد و الم به او نرسانم ، حربه‌ها بر او بزنید، و ما او را نخواهیم کشت .<br/>
ملایکه ، آن قدر ضربت بر او می‌زنند که تمام اعضایش مجروح می‌گردد؛ پس او را وا می‌گذارند. ابلیس ، پیوسته برای خود و برای اولادش که کشته شده‌اند، اندوهگین می‌باشد. و چیزی از آن جراحت‌هایش بهبود نمی‌یابد مگر به شنیدن آواز مشرکان ، که به کفر تکلم نمایند.<br/>
پس اگر آن بنده ، بر [[ذکر خدا]] و [[صلوات]] فرستادن مشغول باشد، او به همان حالت باقی می‌ماند.<br/>
اما اگر آن بنده یاد خدا و [[صلوات]] را ترک نماید، و در مخالفت امر خدا، و معصیت فرو رود؛ آن جراحت‌ها، التیام می‌پذیرد، و ابلیس بر آن شخص مسلط می‌شود ، و او را لجام می‌کند، و زین بر او می‌گذارد، و بر او سوار می‌شود، و بعد از آن پایین می‌آید، و می‌گوید: الحال ما بر او مسلطیم ، و هر وقت که می‌خواهیم ، بر او سوار می‌توانیم شد.<br/>
پس رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: اگر می‌خواهید که ابلیس را بر همان حال ، با جراحت‌های بسیار اندوهگین بگذارید، که جراحت‌هایش بهبود نیابد، مداومت نمایید بر طاعت خدا و [[صلوات]] فرستادن . و اگر بر غیر آن حال باشید، اسیر ابلیس خواهید بود، و مرده خود را بر گردن‌های شما سوار خواهد کرد.<br/>
==== بوی بهشت را استشمام نخواهد کرد ====
پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
من صلی علی و لم یصل علی آلی لم یجد ریح الجنة ؛
کسی که بر من [[صلوات]] بفرستد؛ ولی بر آل من ، [[صلوات]] نفرستد، بوی بهشت را استشمام نخواهد کرد.<ref>مرآة العقول ، علامه مجلسی ، ج 12.</ref><br/>
==== گمراه‌ترین انسان ====
رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌فرماید:<br/>
ان اضل الناس من ذکرت عنده فلم یصل علی ؛
گمراه‌ترین انسان‌ها، کسی است که نام من پیش او بر زبان آید؛ ولی او بر من [[صلوات]] نفرستد.<ref>زمخشری ، ج 3، 558.</ref><br/>
قبول نماز<br/>
از جابر بن عبدالله روایت است که می‌گفت :<br/>
لو صلیت صلاة لم اصل فیها آل محمد و آل محمد ما راءیت انها تقبل ؛
اگر نمازی بخوانم و در آن بر محمد و آل محمد علیهم السلام [[صلوات]] و درود نفرستم ، فکر می‌کنم که آن نماز پذیرفته و مقبول نیست .<br/>
فرد بدبخت<br/>
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:<br/>
من ذکرت عنده فلم یصل علی فقد شقی؛ هر کس که در نزد وی نام من برده شود و بر من [[صلوات]] نفرستد، بدبخت است .<br/>
بخیل واقعی<br/>
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:<br/>
البخیل حقا من ذکرت عنده فلم یصل علی ؛
بخیل ، واقعی کسی است که نام من در نزد او برده شود و بر من درود نفرستد.<ref>سفینة البحار، ج 2، ص 49.</ref> <ref>آثار الصادقین ، ج 11، ص 233.</ref><br/>
==== گم کردن راه بهشت ====
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:<br/>
من نسی الصلاة علی خط به طریق الجنة ؛ئکسی که [[صلوات]] بر من را فراموش کند، راه بهشت را گم کرده است .<br/>
==== جفا بر رسول خدا ====
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:<br/>
من سم الورد الاءحمر و لم یصل علی و علی آلی فقد جفایی ؛ کسی که گل سرخ (گل محمدی ) ببوید و بر من و آل من [[صلوات]] نفرستد، بر من جفا کرده است.<ref>لئالی الخبار الرضا، ج 4، 1577؛ چهل حدیث 62.</ref><br/>
=== بخش دوازدهم : آداب فرستادن صلوات ===
==== نخست به ابراهیم صلوات بفرستید ====
شب بود، جمعی از اصحاب در محضر رسول خدا - صلی الله علیه و آله - نشسته بودند و از بیانات آن بزرگوار بهره مند می‌شدند، آن بزرگوار در آن شب این جریان را بیان کرد و فرمودند:<br/>
آن شب که من را به سوی آسمان‌ها به معراج بردند یعنی در شب ۱۷ یا ۲۱ ماه رمضان سال ۱۰ یا ۱۲ بعثت هنگامی که به آسمان سوم رسیدم ، منبری برای من نصب نمودند، من بر عرشه منبر قرار گرفتم و ابراهیم خلیل - علیه السلام - در پله پایین عرش منبر قرار گرفته بودند و سایر پیامبران در پله‌های پایین تری قرار داشتند. در این هنگام علی - علیه السلام - ظاهر شد که بر شتری از نور، سوار بود و صورتش مانند شب چهارده می‌درخشید، و جمعی چون ستارگان تابان در اطراف او بودند، در این وقت ، ابراهیم - علیه السلام - به من گفت :<br/>
این (اشاره به علی (ع) کدام پیامبر بزرگ و یا فرشته بلند مقام است ؟<br/>
گفتم : او نه پیامبر است و نه فرشته ؛ بلکه برادرم و پسر عمویم و دامادم و وارث علمم علی بن ابی طالب است .<br/>
پرسید: این گروهی که در اطراف او هستند، کیانند؟<br/>
گفتم : این گروه ، شیعیان علی بن ابی طالب هستند.<br/>
ابراهیم - علیه السلام - علاقه مند شد که جزء شیعیان علی - علیه السلام - باشد به خدا عرض کرد: پروردگارا!من را از شیعیان علی بن ابی طالب - علیه السلام - قرار بده .<br/>
در این هنگام جبرییل نازل شد و آیه ۸۱ سوره صافات را خواند و ان من شیعته لاءبراهیم .؛ و از شیعیان او در اصول اعتقادات ابراهیم است .<br/>
پیامبر - صلی الله علیه و آله - به اصحاب فرمود: هر گاه بر پیامبر پیشین [[صلوات]] فرستادید، نخست به من [[صلوات]] بفرستید، سپس به آنها، جز در مورد ابراهیم خلیل - علیه السلام - که هر گاه خواستید به من [[صلوات]] بفرستید، نخست به ابراهیم خلیل - علیه السلام - [[صلوات]] بفرستید.<br/>
پرسیدند: چرا؟<br/>
فرمودند: به همین دلیل که بیان کردم ، او آرزو کرد تا از شیعیان علی بن ابی طالب باشد.<br/>
==== صلوات جامع ====
عمار ساباطی گوید:<br/>
من نزد امام صادق - علیه السلام - بودم ، مردی گفت : اللهم صل علی محمد و اهل بیت محمد امام - علیه السلام - به او فرمود: ای مرد! دایره را بر ما تنگ ساختی . آیا نمی دانی که اهل بیت همان پنج تن اصحاب کساء هستند و بس ؟<br/>
مرد پرسید: چگونه بگوییم ؟<br/>
فرمود: بگو: اللهم صل علی محمد و آل محمد تا این که ما و شیعیان ما نیز داخل باشیم .<br/>
==== صلوات ناقص ====
پیامبر اسلام - صلی الله علیه و آله - فرمودند: بر من [[صلوات]] ناقص نفرستید! پرسیدند: [[صلوات]] ناقص کدام است ؟<br/>
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: این که بگویید: اللهم صل علی محمد و ادامه ندهید، بلکه باید بگویید: اللهم صل علی محمد و آل محمد.<br/>
حفظ قداست [[صلوات]] نباید که [[صلوات]] فرستادن وسیله‌ای برای کسب شهرت و نیک نامی باشد، [[صلوات]] فرستنده نباید بر مردم به خاطر فرستادن [[صلوات]] منت بگذارد و بخواهد از این راه مال و جاهی کسب کند، بلکه باید [[صلوات]] را از چشمداشت‌های دنیوی دور کند تا مقبول درگاه خدا گردد.<br/>
==== آغاز صلوات بر نام پیامبر ====
معاویة بن عمار می‌گوید:<br/>
در محضر امام صادق - علیه السلام - نام برخی از انبیاء را به میان آوردم و بر او درود و [[صلوات]] فرستادم . امام صادق - علیه السلام - فرمود: وقتی نام یکی از پیامبران را بر زبان آوردی ، [[صلوات]] را با نام محمد - صلی الله علیه و آله - آغاز کن ، و چنین بگو: علی نبینا و آله و علیه السلام .<br/>
خود حضرت نیز در ادامه فرمود:<br/>
درود خداوند بر محمد و آل او و جمیع پیامبران باد.<br/>
==== از بین برنده نفاق ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرموده است :<br/>
ارفعوا اءصواتکم بالصلاة علی فاءنها تذهب بالنفاق ؛ آواز خود را هنگام فرستادن [[صلوات]] بر من بلند کنید؛ زیرا که آن نفاق را خواهد برد.<br/>
ذکر دنباله صلوات<br/>
امام صادق - علیه السلام - فرمود:<br/>
از پدرم شنید که مردی به پرده خانه کعبه چسبیده و می‌گوید:<br/>
بار خدایا! رحمت فرست بر محمد، پس پدرم به او فرمود: ای بنده خدا! آن را دنباله بریده مکن ، حق ما را به ستم مبر، بگو: اللهم صل علی محمد و اءهل بیته نسب آل محمد (ص )<br/>
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: [[صلوات]] ناقص (بدون ذکر آل محمد) برای من بر زبان نیاورید؛ بلکه به اهل بیت من نیز [[صلوات]] بفرستید و در هنگام [[صلوات]] آنان را نادیده نگیرید؛ زیرا تمام نسب‌ها در قیامت قطع می‌شود مگر نسب من .<br/>
چون یکی از شما می‌خواهد در نماز تشهد بخواند باید بگوید: بار خدایا! بر محمد و آل محمد - علیهم السلام - درود بفرست ، و بزرگی و کرامتی که به آنان داده‌ای جاوید و پیوسته بدار، و بر آنان رحم فرمای چنان : بر ابراهیم و آل ابراهیم - علیه السلام - درود فرستاده‌ای و کرامتشان را جاوید داشته‌ای و بر آن رحم کرده‌ای که تو ستوده و بزرگواری .<br/>
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:<br/>
کسی که بر من [[صلوات]] بفرستد؛ ولی بر آل من [[صلوات]] نفرستد، بوی بهشت را استشمام نخواهد کرد.<br/>
صلوات در تشهد نماز<br/>
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرموده است :<br/>
اذا تشهد احدکم فی الصلاة فلیقل : اللهم صل علی محمد و علی آل محمد، و بارک علی محمد و علی آل محمد، و ارحم محمدا و آل محمد، کما صلیت و بارکت و ترحمت علی ابراهیم و علی آل ابراهیم انک حمید مجید؛<br/>
==== آثار صلوات بر محمد و آل او ====
ابن سنان از امام صادق علیه السلام نقل می‌کند: روزی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به علی علیه السلام فرمود: آیا تو را مژده ندهم ؟<br/>
عرضه داشت : بفرمایید، پدر و مادرم فدایت باد! تو همیشه به خوبی مژده دهنده هستی .<br/>
حضرت فرمود: جبرییل برای من چیز شگفت آوری آورده .<br/>
علی علیه السلام پرسید: چه آورده یا رسول الله ؟<br/>
فرمود: به من خبر داد هر گاه کسی از امت من ، بر من [[صلوات]] فرستد و به دنبال آن بر اهل بیت من [[صلوات]] فرستد برای او درهای آسمان باز خواهد شد و بر او فرشتگان هفتاد بار [[صلوات]] فرستند، گر چه گنهکار و بسیار خطا کار باشد. سپس گناهان از او می‌ریزد، چنان که برگ از درخت می‌ریزد. پروردگار تبارک و تعالی می‌فرماید: لبیک ای بنده من و سعدیک ! و به فرشتگان خود می‌فرماید: ای فرشتگان من ! شما بر او هفتاد بار درود فرستادید و من بر او هفتصد [[صلوات]] می‌فرستم و چون بر من [[صلوات]] فرستد و به دنبال آن [[صلوات]] بر من ، نیاورد اهل بیت مرا (و فقط بگوید اللهم صل علی محمد، میان آن و آسمان هفتاد پرده افتد و خداوند بزرگ فرماید: لا لبیک ، لا سعدیک ای فرشتگان من ! دعای او را بالا نبرید، مگر آن که به نبی من ، عترت او را ملحق سازد و بگوید: اللهم صل علی محمد و آل محمد، پیوسته محجوب است تا آن که به من اهل بیتم را ملحق گرداند.<ref>وظایف ماه رمضان ، شماره 311.</ref><br/>
=== بخش سیزدهم : زمان صلوات ===
==== ماءموران ثبت صلوات ==== 
الف - ثواب صلوات  در روز جمعه<br/>
از امام جعفر صادق - علیه السلام - روایت است که :<br/>
در آخر روز پنج شنبه و شب جمعه ، جمعی از ملایکه ، از آسمان فرود می‌آیند، که با ایشان ، قلم‌ها از طلا و لوحها از نقره هست ؛ و در آخر روز پنج شنبه و شب جمعه و روز جمعه تا وقت غروب شمس ، چیزی به جز [[صلوات]] بر پیغمبر و آل آن حضرت - علیهم السلام - را نمی‌نویسند.<br/>
==== سنت صلوات در جمعه ====
امام صادق - علیه السلام - فرمود: [[صلوات]] و درود بر محمد - صلی الله علیه و آله و آل محمد هزار بار در روز جمعه و یک صد بار در غیر جمعه سنت است و هر که صد بار بر محمد - صلی الله علیه و آله - و آل محمد [[صلوات]] فرستد، و صد بار [[استغفار]] کند و صد بار سوره مبارکه ۰ قل هو الله بخواند، البته خدایش می‌آمرزد.<br/>
==== افضل اعمال روز جمعه ====
ابن ابی عمیر گوید: حماد بن عثمان از امام صادق - علیه السلام - پرسید: افضل اعمال در روز جمعه کدام است ؟<br/>
فرمود: یک صد بار [[صلوات]] بر محمد و آل محمد بعد از نماز عصر، و هر چه بر آن بیفزایی بهتر خواهد بود.<br/>
احمد بن خالد برقی گوید: در روایتی که عبدالله بن سیابه و ابو اسماعیل از ناحیه یکی از این دو امام ابو جعفر باقر یا ابو عبدالله صادق - علیه السلام - نقل کرده فرمود: چون [[نماز جمعه]] به جای آوردی بگو:<br/>
اللهم صل علی محمد و آل محمد الاءوصیاء المرضیین باءفضل صلواتک ، و بارک علیهم باءفضل برکاتک ، و السلام علیه و علیهم و علی اءرواحهم و اءجسادهم و رحمة الله و برکاته<br/>
خداوند برای تو یک صد هزار حسنه بنویسد و یک صد هزار [[گناه]] از نامه عملت محو سازد، و یک صد هزار حاجتت را برای آن روا کند، و یک صد هزار درجه مقامت را بالا برد.<br/>
توصیه به صلوات در روز جمعه<br/>
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: در روز جمعه بسیار بر من [[صلوات]] و درود بفرستید که آن روزی است که فرشتگان آن را می‌بینند و هیچ کس بر من [[صلوات]] و درود نمی‌فرستد، جز آن که درود وی بر من عرضه می‌شود تا وقتی که از [[صلوات]] خود فراغت حاصل کند.<br/>
==== امان بودن تا یک هفته ====
از حضرت صادق - علیه السلام - نقل شد که هر کس بعد از نماز ظهر روز جمعه ، سه مرتبه بگوید:<br/>
اللهم اجعل صلواتک و [[صلوات]] ملائکتک و رسلک علی محمد و آل محمد تا جمعه دیگر در امان است .<br/>
[[صلوات]] بعد از عصر روز جمعه [[صلوات]] فرستادن بر رسول خدا - صلی الله علیه و آله - بعد از عصر روز جمعه ، به این نحو است :<br/>
اللهم صل علی محمد و آل محمد و آل محمد و بارک علی محمد و آل محمد و ارحم محمدا و آل محمدا وارفع محمد و آل محمد الذین اذهبت عنهم الرجس و طهرتهم تطهیرا.<br/>
بیمه یک سال [[گناه]] از حضرت صادق - علیه السلام - منقول است : هر که در روز جمعه بعد از نماز صبح بگوید:<br/>
اللهم اجعل صلواتک و [[صلوات]] ملائکتک و حملة عرشک و جمیع خلقک و سمائک و ارضک و انبیائک و رسلک علی محمد و آل محمد ؛ تا یک سال هیچ گناهی بر او نوشته نمی‌شود.<br/>
==== اثر هزار صلوات در روز جمعه ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: هر کس هزار بار در روز جمعه بر من [[صلوات]] فرستد خطایای هشتاد ساله اش آمرزیده شود.<br/>
==== محو سیئات ====
امام صادق - علیه السلام - فرمود: صدقه دادن در شب جمعه و روز آن ، و نیز [[صلوات]] (درود فرستادن ) بر محمد صلی الله علیه و آله او در شب جمعه و روز آن ، برابر هزار حسنه است و هزار سیئه به وسیله آن ، نابود می‌شود و هزار درجه بر مقام آدمی ، افزوده می‌شود.<ref>پرورش روح ، ج 2، ص 349.</ref><br/>
بهترین عمل در روز جمعه<br/>
امام صادق - علیه السلام - فرمود:<br/>
ما من عمل افضل یوم الجمعة من الصلاة علی محمد و اهل بیته ؛
هیچ عملی ، در روز جمعه برتر از [[صلوات]] بر محمد و آل محمد - صلی الله علیه و آله - نیست .<br/>
صلوات زیاد در روز جمعه<br/>
پیغمبر خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
در هر روز جمعه ، بسیار بر من [[صلوات]] و درود فرستید؛ زیرا [[صلوات]] امتم در هر جمعه بر من عرضه می‌شود و هر که بر من بیشتر درود فرستد، منزلت و مقام او به من نزدیک تر است .<br/>
ب - اوقات فرستادن [[صلوات]]<br/>
یاد خدا زمان [[صلوات]] عبیدالله بن عبدالله دهقان گوید: نزد امام رضا - علیه السلام - رفتم ، به من فرمود: معنی قول خدا: و یاد کرد نام پروردگار خود را و صلوة به جا آورد چیست ؟<br/>
گفتم : یعنی هر وقت به یاد خدا آمد برخاست و نماز خواند.<br/>
در پاسخم فرمود: در این صورت خدا تکلیف نابه جا و زوری کرده است .<br/>
پس من گفتم : پس چگونه است معنی آن ؟<br/>
فرمود: وقتی به یاد پروردگارش آید، [[صلوات]] بر محمد و آلش فرستد.<br/>
==== صلوات در روز مبعث ====
حسن بن راشد گفت : به امام جعفر صادق - علیه السلام - عرض کردم : آیا غیر از اعیاد مشهوره ، عید دیگری نیز هست ؟ فرمود: شریف تر و کامل تر از همه آنها روزی است که رسول خدا - صلی الله علیه و آله - مبعوث گردید.<br/>
عرض کردم : آن روز، کدام روز بود؟ فرمود: آن روز شنبه بیست و هفتم ماه رجب بود. عرض کردم : در آن روز، چه عملی باید به جای آورد؟<br/>
فرمود: [[روزه]] می‌گیری و [[صلوات]] بسیار بر محمد و آل محمد - علیهم السلام - می‌فرستی .<br/>
==== صلوات هنگام صدای گوش ====
پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
اذا طنت اذن احدکم فلیصل علی ولیقل : ذکر الله بخیر من ذکری ؛ هنگامی که گوش کسی به صدا در آید، بر من [[صلوات]] بفرستد و بگوید: یاد خدا از یاد من بهتر است ؛ یعنی : به صدا در آمدن گوش دلیل بر آن است که کسی ذکری از آن کس (صاحب گوش) به میان آورده است .<br/>
==== صلوات در ماه شعبان ====
از سیدالساجدین امام سجاد - علیه السلام - صلواتی وارد شده است ، که در هر روز ماه مبارک شعبان در وقت زوال باید خواند. و آن [[صلوات]] ، در مصباح متهجد و غیر آن از کتب دعوات مذکور است .<br/>
و در کتب عامه مذکور است در آسمان ، دریایی است که آن را دریای برکات گویند و بر لب آن دریا، درختی است که آن را درخت تحیات نامند بر آن درخت ، آشیانه مرغی است مسمی به مرغ [[صلوات]] .<br/>
و وقتی مؤ منی ، در ماه شعبان ، بر سید پیغمبران - صلی الله علیه و آله - [[صلوات]] فرستد، حق تعالی آن مرغ را امر نماید تا در آن دریا غوطه خورد، و پرهای خود را بیفشارد. و هر قطره‌ای که از پرهای آن مرغ بریزد، ملکی خلق نماید. و جمیع آن ملک‌ها، به تقدیس و تحمید و مدح و ثنای پروردگار مشغول گردند. و ثواب آنها در دیوان اعمال [[صلوات]] فرستنده ثبت گردد.<br/>
و ایضا روایت کرده‌اند که یک [[صلوات]] در ماه شعبان ، برابر است با ده [[صلوات]] در غیر ماه شعبان<br/>
==== ترازوی عمل ====
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر کس در این ماه ، بر من [[صلوات]] فرستد، خدا ترازوی عمل او را در روزی که ترازوهای اعمال سبک باشد، سنگین می‌گرداند.<br/>
فرستادن صلوات پس از نماز صبح<br/>
امام صادق - علیه السلام - فرمودند:<br/>
پس از نماز صبح ، پیش از آن که حرفی بزنی صد بار بگویید:<br/>
یا رب صل علی محمد و آل محمد و عجل فرج آل محمد واعتق رقبتی من النار.<br/>
==== استغنای باطنی ====
امیر المؤ منین علی - علیه السلام - فرمودند:<br/>
هنگامی که زنی نظر یکی از شما را جلب کرد باید به همسر خود روی آورد و بداند که زنان همه از یک مقوله‌اند.<br/>
او باید شیطان را بر دل خود مسلط نسازد و اگر همسر ندارد، دو رکعت نماز بخواند و سپس به حمد الهی و [[صلوات]] بر محمد و آل او بپردازد، و از خدا بخواهد تا با رحمت و فضل خود، وی را استغنای باطنی ببخشد و گره از کارش باز کند.<ref>نورالثقلین ، ج 3 / ص 589.</ref><br/>

=== بخش چهاردهم : مکان صلوات ===
==== صلوات هنگام عبور از مسجد ====
عامه از امیر المؤ منین - علیه السلام - روایت کرده‌اند که فرمود:<br/>
اذ مررتم بالمسجد فصلوا علی النبی صلی الله علیه و آله یعنی ؛ هر گاه از مسجدی عبور کردید، بر پیغمبر - صلی الله علیه و آله - [[صلوات]] بفرستید.<br/>
چون نظر بر مسجد افتد، باید [[صلوات]] فرستاد.<br/>
صلوات هنگام ورود به مسجد<br/>
در بعضی از روایات مذکور است که :<br/>
باید در وقت دخول و خروج بگوید: اللهم صل علی محمد و آل محمد و اما در طریق اصحاب ما، حدیثی در خصوص [[صلوات]] فرستادن در وقت دخول و خروج مسجد در نظر نیست ، نهایت از آن جا که برای هر یک ، دعایی بلکه چند دعا روایت شده است و [[صلوات]] فرستادن پیش از [[دعا کردن]] و بعد از آن از لوازم است و تا وقتی که [[صلوات]] فرستادن پیش از [[دعا کردن]] و بعد از آن از لوازم است ، و تا وقتی که [[صلوات]] فرستاده نشود دعا محجوب می‌ماند و به اجابت نمی‌رسد، باید که البته [[صلوات]] فرستید.<br/>
صلوات در مسجد<br/>
همچنین از فاطمه دختر امام حسین - علیه السلام - روایت شده که :<br/>
وقتی رسول خدا - صلی الله علیه و آله و سلم - داخل مسجد می‌شد، [[صلوات]] می‌فرستاد، و بعد از آن می‌گفت :<br/>
رب اغفرلی ذنوبی وافتح لی ابواب رحمتک و چون بیرون می‌آمد، [[صلوات]] و سلام می‌فرستاد، و می‌فرمود: رب اغفرلی ذنوبی وافتح لی ابواب فضلک .<br/>
بر من درود بفرستید!<br/>
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: حیثما کنتم فصلوا علی ، فان صلاتکم تبلغنی ؛ هر جا که باشید بر من درود فرستید؛ زیرا درود شما به من می‌رسد.<ref>میزان الحکمة ، ص 3164، ج 7، ش 10792؛ کنزالعمال ، 2144.</ref><br/>
وجوب فرستادن [[صلوات]] در هر جایی که اسم مبارک آن پیامبر - علیه و آله الصلاة و السلام - برده شود، خواه خود مذکور نماید، و خواه از کسی بشنود در آن مقام ، فرستادن [[صلوات]] واجب است و مراد این است : از یاد کردن و شنیدن اسم مبارک آن حضرت ، فرستادن [[صلوات]] واجب می‌شود، خواه ذکر کردن و شنیدن واجب باشد یا نباشد؛ چنان که در خواندن و شنیدن آیه عزیمه ، سجده واجب می‌شود، اگر چه خواندن و شنیدن آن واجب نباشد.<br/>
==== واجب بودن صلوات در همه مکان‌ها ====
در نوشته‌هایی از امام رضا - علیه السلام - پیرامون شرایع دین آمده : [[صلوات]] بر محمد و آل محمد در همه جا و هنگام عطسه کردن ، وزیدن باد، و ذبح گوسفند و غیره واجب است.<ref>تفسیر الصافی ، فیض ، ذیل آیه 56.</ref><br/>
==== خطبه ازدواج در همه احوال ====
ابن عباس مفسر معروف در تفسیر آیه یا ایها الذین آمنوا... گفت : در نماز، در مسجد و در هر جا که هستید و در خطبه عقد [[ازدواج]] ، [[صلوات]] بر او را فراموش نکنید.<ref>پرورش روح ، ج 2، ص 348.</ref><br/>
=== بخش پانزدهم : انواع ختم‌های صلوات ===
==== ختم صلوات برای رفع حوایج ====
کسی که می‌خواهد [[صلوات]] بفرستد برای معصومین یا برای رفع حوایج و یا برای رفتگان خودش ، یا دیگری به صورت زیر می‌تواند عمل کند:<br/>
اول ؛ به عدد [[صلوات]] که ۱۴ حرف است ، می‌تواند [[صلوات]] بفرستد.<br/>
دوم ؛ به عدد [[صلوات]] که ۵۵۷ می‌باشد می‌تواند [[صلوات]] بفرستد.<br/>
سوم ؛ اگر می‌خواهد به ساحت یکی از معصومین [[صلوات]] بفرستد، می‌تواند به عدد نام آن بزرگوار [[صلوات]] بفرستد، مثلا اگر می‌خواهی به ساحت امام حسین - علیه السلام - [[صلوات]] بفرستد، باید ۱۲۸ مرتبه که عدد نام آن بزرگوار است [[صلوات]] بفرستد.<br/>
چهارم ؛ اگر برای برآورده شدن حوایج و رفع گرفتاری‌ها و هموم و غموم باشد چون تعداد مشخص نیست ؛ باید به عدد نام مبارک رسول الله - صلی الله علیه و آله - یا به نام حضرت علی - علیه السلام - [[صلوات]] فرستاد.<br/>
پنجم ؛ اگر برای شادی روح یکی از رفتگان باشد، باید! عدد نام آن شخص (متوفی ) هدیه فرستاد.<br/>
دستور ختم [[صلوات]] برای برآورده شدن حاجات و ادای دین و رسیدن به مطالب ختم [[صلوات]] مجرب است که چهار نوع آن را ذکر می‌کنیم<br/>
نوع اول ؛ آن است که اگر کسی حاجتی داشته باشد به دل می‌گذارند یا به زبان می‌گوید: که چنان حاجتم تا فلان مدت برآورده شود، چهارده هزار [[صلوات]] بفرستم و هر هزاری برای یکی از ائمه - علیه السلام - هدیه باشد و چنان چه حاجت برآورده شد وفا کند.<br/>
نوع دوم ؛ روزی هزار بار [[صلوات]] بفرستد و هر هزار تا را برای یکی از ائمه - علیهم السلام - هدیه کند در بین یا در پایان حاجت روا شود.<br/>
نوع سوم ؛ روزی هزار بار [[صلوات]] بفرستد، تا دو ماه پی در پی چون ماه تمام شود آن مطلب ان شاءالله برآورده شود.<br/>
نوع چهارم ؛ برای قضای حاجت و ادای دین مجرب است ، از شب جمعه شروع کند تا دو هفته و در هر شب ، نصف شب بخوابد.<br/>
شب اول [[غسل]] کند و سایر شب‌ها ضروری نیست . شب جمعه ؛ اللهم صل علی محمد و آل محمد، هزار بار.<br/>
شب شنبه ؛ اللهم صل علی امیر المؤ منین .<br/>
شب یکشنبه ؛ اللهم صل علی فاطمة الزهراء.<br/>
شب دوشنبه ؛ اللهم صل علی الحسن .<br/>
شب سه شنبه ؛ اللهم صل علی الحسین .<br/>
شب چهارشنبه ؛ اللهم صل علی علی بن الحسین .<br/>
شب پنجشنبه ؛ اللهم صل علی محمد بن علی<br/>
شب جمعه ؛ اللهم صل علی جعفر بن محمد<br/>
شب شنبه ؛ اللهم صل علی موسی بن جعفر<br/>
شب یکشنبه ؛ اللهم صل علی علی بن موسی<br/>
شب دوشنبه ؛ اللهم صل علی محمد بن علی<br/>
شب سه شنبه ؛ اللهم صل علی علی بن محمد<br/>
شب چهارشنبه ؛ اللهم صل علی حسن بن علی<br/>
شب پنجشنبه ؛ اللهم صل علی حجة بن الحسن<br/>
شب جمعه سوم ؛ اللهم صل علی العباس الشهید<br/>
ان شاءالله حوایج برآورده می‌شود و هر شب باید هزار بار این [[صلوات]] را بگوید<br/>
ختم با طهارت<br/>
کسی که می‌خواهد ختم [[صلوات]] کند باید با طهارت رو به قبله و توجه کامل ختومات زیر را انجام دهد:<br/>
ختم اول : ۷۸۶ مرتبه بسم الله الرحمن الرحیم گفته ، سپس ۱۳۲ مرتبه [[صلوات]] بفرستد.<br/>
ختم دوم : برای عزت یافتن در هر روز به ده بار [[صلوات]] فرستادن مداومت نماید.<br/>
==== ختم صلوات مجرب ====
از جمله ختم‌های مجرب که برای برآورده شدن حوایج ، تاءثیر زیاد دارد، ختم [[صلوات]] است و آن چند نوع می‌باشد:<br/>
اول آن که از برای قضای حاجت و دفع بلیات و نجات از ناراحتی‌ها و رسیدن به مقاصد و مطالب ، چهارده هزار [[صلوات]] می‌فرستد و هر هزار [[صلوات]] را که تمام می‌کند به ترتیب به یکی از چهارده معصوم - علیهم السلام - هدیه می‌کند تا حضرت صاحب الامر عجل الله تعالی فرجه الشریف.<ref>اللئالی ، فیض کاشانی.</ref><br/>
نوع دیگر برای هر مطلبی و هر حاجتی هر روز [[صلوات]] بر محمد و آل محمد بفرستد تا دو ماه متوالی و چون مدت تمام شد، آن مطلب هم ان شاءالله برآورده می‌شود.<br/>
==== ختم صلوات برای شفای مریض ====
برای شفای مریض‌هایی که پزشکان جواب کرده‌اند و امیدی به شفا نیست به رسول خدا [[صلوات]] الله علیه زیاد [[صلوات]] فرستادن دستور داده شده ، و بهتر است به این صورت باشد:<br/>
اللهم صل علی محمد و آل محمد کما بارکت علی ابراهیم .<br/>
==== برآورده شدن صد حاجت ====
امام صادق - علیه السلام - می‌فرمایند:<br/>
هر که صد مرتبه بگوید: یا رب صل علی محمد و آل محمد حق تعالی صد حاجت او را روا گرداند.<br/>
امام باقر - علیه السلام - می‌فرمایند: هر که عصر روز جمعه بخواند:<br/>
اللهم صل علی محمد و آل محمد الاءوصیاء المرضیین باءفضل صلواتک و بارک علیهم باءفضل برکاتک علیه و علیهم السلام و علی ارواحهم و اجسادهم و رحمة الله و برکاته حق تعالی صد هزار حاجت او را روا سازد.<br/>
او را دریابم<br/>
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - می‌فرماید:<br/>
هر که در هر صبح ده مرتبه و در هر شام ده مرتبه بر من [[صلوات]] فرستد، من او را دریابم در وقتی که محتاج به آن باشد.<br/>
[[صلوات]] و توسل به حضرت زینب (س ) [[صلوات]] و توسل به حضرت زینب سلام الله علیها - یکی از پر برکت‌ترین و پر فیض‌ترین توسلات است . طریقه توسل به آن مخدره به این صورت است که ۶۹ روز هر روز ۶۹ مرتبه [[صلوات]] هدیه به حضورشان گردد، بهتر است ۶۹ تومان هم [[انفاق]] کنند.<br/>
از جمله ختومات بسیار مجرب این که ۶۹ مرتبه [[صلوات]] به حضور آن مجلله (زینب کبری ) سلام الله علیها هدیه نموده و ۶۹ تومان [[انفاق]] در راه خدا نمایید.<br/>
نحوه برآورده شدن حاجت از زبان شیخ بهایی<br/>
شیخ بهایی می‌فرماید: هر که را مهمی پیش آید در بیابان خلوت چهار خط بکشد و یک خط در میان آنها ترسیم کند و او را قبر پیامبر - صلی الله علیه و آله - فرض کند و نظر به خط مفروض نموده با اشاره به آن دوازده هزار بار بگوید: صلی الله علیک یا رسول الله حاجتش روا شود.<br/>
دو رکعت نماز حاجت<br/>
در ثلث آخر شب جمعه دو رکعت نماز حاجت بخوانید بعد از سلام نماز [[صلوات]] بفرستید، سپس بگویید: بسم الله الرحمن الرحیم و صد بار [[صلوات]] بفرستید، سه شب جمعه تکرار کنید. حاجت روا می‌شوید.<ref>معراج المؤ منین قسمت اضافات ، ص 20.</ref><br/>
برآورده شدن حاجت کنار قبر حضرت رسول (ص)<br/>
هر کس نزدیک قبر رسول خدا - صلی الله علیه و آله - ایستاده و آیه ان الله و الملائکته را تا آخر بخواند و هفتاد مرتبه بگوید: صلی الله علیک یا رسول الله حاجتی که دارد، بخواهد رد نمی‌شود.<br/>
==== صلوات و سه عنایت خداوندی ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - می‌فرماید:<br/>
هر کس بعد از نماز ظهر صد مرتبه [[صلوات]] بفرستد، خداوند با او سه کار کند: اول این که مدیون نشود و اگر مدیون شود خداوند ادا کند، دوم این که ایمان او را از زوال حفظ کند که این بزرگ‌ترین بخشش است ، سوم این که روز قیامت از نعمتی که به او داده نپرسد.<br/>
==== توسل به حضرت رسول در هنگام غم و اندوه ====
به هنگام بروز حوادثی که غم و اندوه می‌آورند، توسل به رسول اکرم - صلی الله علیه و آله - بهترین ملجا و پناه می‌باشد، جهت توسل به آن حضرت تا یک اربعین ، اللهم صل علی النبی الرحمة و شفیع الامة و کاشف الغمه محمد و آله اجمعین را روزانه ۹۲ یا ۱۳۲ مرتبه متذکر شوند بسیار مجرب است .<br/>
دعای دائم الفضل در شب عید فطر<br/>
در هر شب جمعه یا شب عید فطر ده مرتبه بخواند:<br/>
یا دائم الفضل علی البریة تا فی هذه العشیة که در مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی موجود است .<br/>
هدیه به امام عصر (ع )<br/>
صبح جمعه رو به قبله سه مرتبه سوره توحید هدیه به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف کند، سپس بدون تکلم با کسی چهارده هزار مرتبه [[صلوات]] بفرستد.<br/>
چهل روز مداومت به [[صلوات]] چهل روز با توجه به مراعات شرعی ۵۵۷ مرتبه [[صلوات]] بفرستید.<br/>
توسل به حضرت رسول با [[صلوات]] متوسل به رسول الله شوید نود و دو روز با وضو و توجه ، رو به قبله نشسته ، روزانه هزار مرتبه [[صلوات]] بفرستید و حاجت بخواهید.<br/>
==== یک اربعین صلوات فرستادن ====
یک اربعین به عدد نام یکی از معصومین [[صلوات]] بفرستید و ثواب آن را هدیه به پیشگاه یکی از آن بزرگواران کنید، مهمات شما برآورده می‌شود.<br/>
[[صلوات]] در راه ولایت علی (ع ) و اهل بیت<br/>
روزی ۲۷۵۰ مرتبه [[صلوات]] بر محمد و آل محمد فرستاده ثوابش را هدیه به ارواح کسانی نمایید که در راه ولایت علی - علیه السلام - و احقاق حقوق اهل بیت عصمت و طهارت - علیه السلام - از صدر اسلام به درجه شهادت رسیده‌اند.<br/>
[[صلوات]] به روح شهدای کربلا<br/>
این که ۷۲ هزار [[صلوات]] در ۷۲ روز هدیه به ارواح مطهر شهدای کربلا نمایید.<br/>
==== صلوات برای رهایی از بند ====
برای عده‌ای از اهل سیر و سلوک به تجربه رسیده است به عدد بسم الله الرحمن الرحیم ، این که ۷۸۶ مرتبه [[صلوات]] برای وسعت رزق و خلاصی از بند مجرب است .<br/>
[[صلوات]] هدیه به ارواح مؤمنین<br/>
از شیخ حسن علی نخودکی است که شب‌های جمعه یک سوره یس با ۱۱۰ مرتبه [[صلوات]] هدیه به ارواح مؤ منین وادی السلام نجف اشرف نمایند که از جهات معنوی و مادی به نتیجه رسیده است .<br/>
توسل به حمزه سیدالشهداء<br/>
یک اربعین روزی ۶۰ مرتبه [[صلوات]] هدیه به آن حضرت نمایید.<br/>
==== برای گشایش امور ====
یکی از ختومات بسیار مجرب برای گشایش مادی ، صبح‌ها بعد از نماز صبح ۷۰ مرتبه لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار و شب‌ها بعد از نماز مغرب ۱۱۰ مرتبه [[صلوات]] بفرستید.<br/>
توسل به‌ام البنین<br/>
توسل به حضرت فاطمه‌ام البنین مادر حضرت ابوالفضل العباس - علیه السلام -: چهل روز، هر روز ۱۳۵ مرتبه [[صلوات]] هدیه به آن مخدره نموده ، مجرب است .<br/>
توسل به ثامن الحج (ع)<br/>
توسل به امام رضا علیه السلام : یک اربعین با طهارت و توجه کامل رو به حضرت رضا - علیه السلام - نشسته با مراعات نمودن آداب و سنن ذکر، ۱۱۰ مرتبه بگویید: اللهم صل علی علی بن موسی الرضا المرتضی .<br/>
هدیه به موسی بن جعفر<br/>
دو رکعت نماز حاجت بخواندی و ۱۱۶ مرتبه [[صلوات]] هدیه به موسی بن جعفر - علیه السلام - نموده پس از اتمام ، طرف راست صورت را به زمین گذاشته بگویید:<br/>
اللهم قد علمت حوائجی فصل علی محمد و آل محمد و اقضها سپس جانب چپ صورت را به زمین گذارید و بگویید:<br/>
اللهم قد احصیت ذنوبی فبحق محمد و آل محمد صل علی محمد و آل محمد واغفرها و تصدق علی بما انت اهله سپس پیشانی را بگذارید، صد مرتبه بگویید شکرا شکرا و حاجت بخواهید.<br/>
توسل به مسلم بن عقیل با [[صلوات]] توسل به حضرت مسلم بن عقیل ، یک اربعین هر روز ۱۷۰ مرتبه [[صلوات]] هدیه به آن بزرگوار شود.<br/>
توسل به ابوطالب و فاطمه بنت اسد<br/>
توسط به حضرت ابوطالب و فاطمه - سلام الله علیها - بنت اسد و خدیجه کبری - سلام الله علیها - بسیار مجرب است .<br/>
طریقه توسل این که تا ۱۱ روز روزی ۵۱ مرتبه [[صلوات]] هدیه به حضرت ابوطالب - علیه السلام - نمایید و ۱۳۵ مرتبه [[صلوات]] هدیه به فاطمه بنت اسد - سلام الله علیها - و ۶۲۲ مرتبه [[صلوات]] هدیه به خدیجه کبری - سلام الله علیها - و حاجت بخواهید.<br/>
در پایان تذکر نکته‌ای را لازم می‌دانیم :<br/>
اعداد اسماء مبارکه ائمه اطهار - علیهم السلام - که در ختومات مورد استفاده قرار می‌گیرد عبارت است از:<br/>
اسم مبارک رسول الله ۹۲؛ علی علیه السلام ، ۱۱۰؛ فاطمه - سلام الله علیها - ۱۳۵؛ امام حسن - علیه السلام - ۱۱۸؛ امام حسین - علیه السلام - ۱۲۸؛ امام سجاد - علیه السلام - ۱۱۰؛ امام محمد باقر - علیه السلام - ۹۲؛ امام صادق - علیه السلام - ۳۵۳؛ موسی بن جعفر - علیه السلام - ۱۱۶؛ امام رضا - علیه السلام - ۱۱۰؛ جوادالائمه - علیه السلام - ۹۲؛ امام هادی - علیه السلام - ۱۱۰؛ امام عسکری - علیه السلام - ۱۱۸؛ ولی عصر (عج ) ۵۹ می‌باشد.<br/>

== فصل دوم : آثار و برکات صلوات در عالم برزخ ==
=== تاءثیر صلوات در برزخ ===
==== قبر و محل برآورده شدن حاجت ====
تاجری در بلخ دو پسر داشت . از جمله میراث او، سه تار مو، از موی مبارک حضرت رسول - صلی الله علیه و آله و سلم - بود. وقتی آن دو برادر خواستند که میراث را تقسیم نمایند، هر یک ، یک موی را برداشتند.<br/>
برادر بزرگ گفت : آن موی دیگر را نصف می‌کنیم ، و هر یک نصفی از آن را برمی داریم .<br/>
برادر کوچک گفت : قطع کردن موی مبارک حضرت ، از ادب دور است .<br/>
برادر بزرگ گفت : چون به قطع آن راضی نمی‌شوی ، آن را تو بردار و به ازای آن ، مقداری از مال به من بده .<br/>
برادر کوچک گفت : من هر دو تار موی مبارک را برمی دارم ، و تمام میراث را به تو می‌دهم ، که من را مویی از آن حضرت به جهانی می‌ارزد.<br/>
برادر بزرگ راضی شد، موها را به برادر داد، و تمام ارثیه را برداشت .<br/>
آن صاحب دولت ، موها را در حقه پاکیزه قرار داده ، در گریبان جان نهاده ، و پیوسته آنها را بیرون می‌آورد و می‌بوسید، و بر رسول خدا - صلی الله علیه و آله - [[صلوات]] می‌فرستاد.<br/>
مدتی نگذشت که غبار ادبار بر صفحه روزگار برادر بزرگ نشست ، و اموالش تلف گشت . برادر کوچک ، را گل مراد از شاخسار اقبال شکفت ، و بر اقران و امثال برتری به هم رسانید. چون وفات نمود. یکی از اولیای بلخ ، رسول خدا - صلی الله علیه و آله - را در خواب دید، و به او فرمود: به مردمان بگو که هر که را حاجتی باشد، به سر قبر فلان رفته ، دعا کند تا حاجتش برآورده شود. آن شخص عرض کرد: یا رسول الله ! سبب این کرامت چیست ؟<br/>
فرمود: در تعظیم موی من مبالغه نمود. و بسیار بر من [[صلوات]] می‌فرستاد. لهذا در زمان حیات ، به خوشی گذرانید. و بعد از وفات ، قبر او محل استجابت دعا گردید.<br/>
==== رفع عذاب قبر ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
هر کس در شب جمعه ، دو رکعت نماز به جای آورد و در هر رکعت پنجاه مرتبه سوره اخلاص بخواند و بعد از نماز بخواند: اللهم صل علی النبی العربی و آله . حق تعالی ، گناهان گذشته و آینده او را بیامرزد و چنان باشد که گویا دوازده هزار مرتبه قرآن را ختم کرده است و حق تعالی ، او را از گرسنگی . تشنگی روز قیامت نگاه دارد و تمام حزن او را برطرف سازد و او را از ابلیس و لشکریانش نگاهداری کند و هیچ گناهی بر او ننویسد و سکرات مرگ را بر او آسان گرداند.<br/>
و اگر در آن روز یا در آن شب بمیرد، شهید مرده باشد خدا عذاب قبر را از او بردارد و هر چه از خدا سؤ ال کند، به او عطا فرماید و نماز و [[روزه]] او را قبول فرماید و دعای او را مستجاب سازد و ملک موت ، روح او را قبض نکند، تا آن که رضوان ، ریحان بهشت را به نزد او آورد.<br/>
==== برترین اعمال در برزخ ====
ابو علقمه می‌گوید:<br/>
پیامبر - صلی الله علیه و آله - بعد از نماز صبح رو به طرف ما کرد و فرمود: اصحاب من ! دیشب عمویم حمزه و برادرم جعفر (طیار) را در خواب دیدم به آن دو نزدیک شدم و گفتم : پدر و مادرم فدایتان ، کدام عمل را برتر یافتید؟<br/>
پاسخ دادند: پدر و مادر ما فدایت ، ما [[صلوات]] بر تو، تشنه را سیراب کردن و محبت علی بن ابی طالب - علیه السلام - را برترین اعمال یافتیم .<br/>
کرامت رسول الله در قبر<br/>
شبلی ، با جمعی از مریدان ، به عزم [[حج]] روانه بادیه گردیدند. در اثنای راه ، یکی از مریدان را اجل موعود رسید. شبلی ، متحیر، در آن قالب بی جان می‌نگریست و با خود، فکر تجهیز و دفن او می‌کرد. ناگاه دید که تمام جسمش ، در یک چشم به هم زدن ، سیاه و تیره گشت و هنوز یک ساعت نگذشته بود که آن سیاهی به سفیدی مبدل شد.<br/>
شبلی از آن حال تعجب نموده ، آن مرید را در خواب دید، که حله‌ای از حله‌های بهشت پوشیده ، و تاجی مزین به جواهر بر سر نهاده ، و خاتمی نورانی در انگشت کرده ، که بر نگین آن نوشته است : هذا جزاء من صلی علی محمد و آله - صلی الله علیه و آله شبلی از او پرسید: سر آن سیاهی و سفیدی چه بود؟<br/>
جواب داد: سیاهی ، تیرگی معصیت بود. هنوز مرغ جانم ، کامل از قفس تن بیرون نرفته بود که بدن من به خاطر [[گناه]] سیاه گردید. ناگاه صدر و بدر عالم و سید بنی آدم ، محمد - صلی الله علیه و آله - را دیدم که آمد، و قدحی از آب در دست داشت ، و آن را بر من ریخت و به دست مبارک ، سیاهی معاصی را از من نشست ، و خلعت کرامت و خاتم سعادت به من بخشید.<br/>
من عرض کردم : یا رسول الله ! به خاطر کدام عمل مستحق این کرامت شدم ؟<br/>
فرمود: چون تو در دنیا عادت داشتی که پیوسته بر من [[صلوات]] می‌فرستادی ، من به آن سبب ، نظر عنایت از او دریغ نداشتم .<br/>
شبلی از خواب بیدار شد. گفت : بر من روشن گردید که ظلمت [[گناه]] ، با لعمه درود بر حبیب خداوند - صلی الله علیه و آله - از بین می‌رود.<br/>
==== رفع عذاب از همه اهل قبرستان ====
زنی دختری داشت . آن دختر وفات نمود، مادرش او را در خواب دید که به عذاب الیم و عقاب عظیم گرفتار است . با اندوه بسیار از خواب بیدار شد و ناله و زاری آغاز نمود، چند روز بر حال فرزند خود اشک می‌بارید و می‌نالید، تا آن که بار دیگر، آن دختر را در خواب دید، خوشدل و شادمان و در روضه فردوس خرامان .<br/>
به او گفت : ای دختر! آن چه حال بود که دیدم و این چه صورت است که مشاهده می‌کنم ؟<br/>
جواب داد: ای مادر! به جهت گناهان خود در عذاب بودم ، چنان که دیدی . در این روزها، عزیزی از کنار مقبره ما گذشت و چند نوبت [[صلوات]] فرستاد و ثواب آن را به اهل گورستان بخشید حق تعالی به برکت [[صلوات]] ، عذاب از اهل آن قبرستان برداشت .<br/>
==== چیره شدن ثواب صلوات بر گناهان ====
کاتبی را بعد از وفات ، در خواب دیدند و حال او را جویا گشتند، جواب داد: گناهان مرا، با صلواتی که بر نام پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم نوشته بودم ، سنجیدند، ثواب [[صلوات]] ، زیاده آمد و من را بخشیدند.<br/>
==== فریادرسی صلوات در قبر ====
شبلی نقل نموده است که : من همسایه‌ای داشتم وفات نموده ، بعد از آن ، او را خواب دیدم ، از او پرسیدم : حق تعالی با توجه کرد؟<br/>
گفت : ای شیخ ! هول‌های بزرگ دیدم ، و رنج‌های عظیم کشیدم . از آن جمله به وقت سؤ ال منکر و نکیر، زبان من از کار باز ماند. با خود می‌گفتم : واویلاه ، این عقوبت از کجا به من رسید؟ آخر من مسلمان بودم و بر دین اسلام مردم .<br/>
آن دو فرشته ، به عنف و غلظت ، از من جواب طلبیدند. ناگاه شخصی نیکو موی و خوش بوی آمد، میان من و ایشان حایل شد، و مرا تلقین کرد تا جواب ایشان را بر وجه صواب دادم ، از آن شخص پرسیدم : تو کیستی - خدا تو را رحمت کند - که من را از این غصه خلاصی دادی ؟<br/>
گفت : من شخصی ام که مخلوق شده‌ام از صلواتی که تو بر پیغمبر - صلی الله علیه و آله - فرستادی ، و ماءمورم به آن که در هر وقت و هر جا که درمانی ، به فریاد تو رسم .<br/>
==== نورانی شدن چهره در عالم برزخ ====
ثوری می‌گوید: یک سال در مراسم [[حج]] ، مردی را دیدم که هنگام طواف تنها ذکر [[صلوات]] در را می‌گوید. در وقوف عرفات هم فقط به این ذکر اکتفا می‌کند، در مدینه نیز تنها ذکرش [[صلوات]] بود.<br/>
من به او گفتم : تو هم در مکه و هم در مدینه تنها ذکر [[صلوات]] بر محمد و آل طاهرینش بود، در عرفات که جایگاه و روز ناله و زاری و طلب حاجت است هم ، تو همه چیز را گذاشتی و فقط [[صلوات]] فرستادی ، علت چیست ؟<br/>
او گفت : سال گذشته من به همراه پدرم به مکه آمدم ، در یکی از منازل ، پدرم بیمار شد و ما نتوانستیم به راه خود ادامه دهیم ، در همان جا خانه‌ای کرایه کرده و چراغی را روشن نمودم . سر پدرم در دامنم بود که جان سپرد.<br/>
دیدم که اندک اندک چهره اش سیاه گشت . ترسیدم ، سرش را بر زمین گذاشتم و کنارش نشستم و از رسوایی فردا در مقابل مردم گریه می‌کردم . در همین حال خوابم برد.<br/>
مردی زیبا، خوش بو و خوش پوش با عمامه سفیدی وارد شد. روپوش پدرم را برداشت ، دستی بر صورتش کشید که بر اثر آن رنگ چهره پدرم سپید و نورانی گشت . من حیرت زده از او پرسیدم : تو که هستی که خدا از برکت وجود تو غم مرا برطرف ساخت ؟<br/>
فرمود: من صاحب قرآن ، محمد بن عبدالله پیامبر آخر زمانم . بدان و آگاه باش که پدرت نافرمانی خدا را می‌کرد و پیرو هوای نفس بود؛ اما چون پیوسته بر من [[صلوات]] می‌فرستاد، در این ساعت که تیرگی و تاریکی [[گناه]] او را در بر گرفت من به دادش رسیدم .<br/>
او این را گفت و از نظر من غایب گشت .<br/>
من از خواب برخاستم و دیدم که چهره پدرم مانند ماه شب چهارده می‌درخشد. از آن روز به بعد بود که فایده [[صلوات]] را فهمیدم ، تسبیح و دعا را رها کرده و در هر حال و پیوسته [[صلوات]] می‌فرستم. <ref>دارالسلام ، ج 2، ص 194.</ref><br/>
==== کرامت صلوات در برزخ ====
فضل کندی را بعد از وفات ، در خواب دیدند: و از او پرسیدند: حق تعالی با تو چه کرد؟<br/>
گفت : من را بخشید و گرامی داشت ، به عملی که از این دو انگشت من - یعنی سبابه و ابهام - صادر شده بود.<br/>
گفتند: از آنها چه عمل آمد که سبب کرامت تو گردید؟<br/>
گفت : بسیار نوشتن صلی الله علیه و آله و سلم .<br/>
==== نوری در قبر ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
الصلاة علی نور فی القبر؛ [[صلوات]] بر من ، نوری در قبر است .<br/>
==== ایمنی از تلخی جان کندن ====
فرد صالحی به عیادت بیماری رفت ، او آخرین لحظات زندگانی اش را می‌گذرانید، به او گفت : دوست من ! آیا جان کندن تلخ است ؟<br/>
بیمار گفت : من جز شیرینی و خوبی نمی‌بینم ، و هیچ گونه تلخیی را حس نمی‌کنم .<br/>
آن شخص صالح متعجب شد؛ زیرا او می‌دانست که دل کندن از این دنیا و جان دادن بسیار ناگوار و تلخ است .<br/>
شخص بیمار چون تعجب او را دید، به او گفت : تعجب مکن ؛ زیرا من حدیثی از پیامبر (ص ) شنیده بودم که : هر کس زیاد بر من [[صلوات]] بفرستید، از تلخی جان دادن در امان است . از آن پس من به فرستادن [[صلوات]] مداومت نمودم و بسیار [[صلوات]] فرستادم . اینک تو علت جان دادن راحت مرا فهمیدی.<ref>داستان‌هایی از صلوات ، ص 73.</ref><br/>
هنگام جان دادن<br/>
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:<br/>
هر کس بر من [[صلوات]] زیاد بفرستد، از تلخی مرگ و جان کندن ایمن گردد.<br/>

== فصل سوم : آثار و برکات صلوات در قیامت ==
=== بخش اول : جایگاه ذاکر صلوات در قیامت ===
==== روز جمعه در قیامت ====
از حضرت امام جعفر صادق - علیه السلام - روایت شده است که : در روز قیامت حق تعالی ، روزها را مبعوث می‌گرداند به صورتی که خلایق بدانند که آنها ایامند؛ و روز جمعه پیش از همه می‌باشد، مانند عروسی یا جمال و کمال که او را برای مردی صاحب دین و مال می‌برند. می‌آید و بر در بهشت می‌ایستد، سایر روزها در عقب او می‌ایستند، و شهادت می‌دهند، و آن شفاعت می‌کند برای گروهی که [[صلوات]] فرستاده‌اند بر محمد و آل محمد - علیهم السلام - و غیر این گروه را شفاعت نمی‌کند.<br/>
کسی عرض کرد: [[صلوات]] بسیار، چه قدر است ؟ و چه وقت بهتر است ؟<br/>
فرمود: صد مرتبه ، و بعد از نماز عصر.<br/>
پرسید: چگونه [[صلوات]] فرستم ؟<br/>
فرمود: می‌گویی : اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم .<br/>
==== نزدیک‌ترین افراد به پیامبر در قیامت ====
رسول اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
ان اءولی الناس بی یوم القیامة اءکثرهم علی صلاة ؛ نزدیک‌ترین شخص به من در فردای قیامت کسی است که [[صلوات]] بیشتری بر من فرستاده باشد.<br/>
==== گشایش هفتاد حاجت اخروی ====
معاویة بن عمار گوید:<br/>
امام صادق - علیه السلام - فرمود:<br/>
هر کس در یک روز، صد بار رب صل علی محمد و اءهل بیته بگوید، خداوند یک صد حاجت او را برآورد و سی حاجت از آنها برای دنیا و هفتاد برای آخرت.<ref>ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ، ص 353 - 352.</ref><br/>
==== نور در قیامت ====
پیغمبر اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
هر کس بر من یک بار [[صلوات]] فرستد، خدای تبارک و تعالی در روز قیامت بر بالای سر و جانب راست و چپ و بر بالا و پایین و در همه اعضاء و جوارح او نور می‌دهد.<ref>بحارالانوار، ج 91، ص 64.</ref><br/>
==== روا شدن سی حاجت آخرت ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرموده است :<br/>
من صلی علی یوم الجمعة مائة مرة قضی الله له ستین حاجة : ثلاثون منها للدنیا و ثلاثون للآخرة ؛ هر کس روز جمعه صد بار بر من [[صلوات]] فرستد، خداوند شصت حاجت او را روا کند، سی حاجت برای دنیا و سی حاجت برای آخرت .<br/>
زیر عرش الهی<br/>
از پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم روایت شده است که فرمودند:<br/>
سه کس در روز رستاخیز آن روزی که سایه‌ای جز سایه خداوند نخواهد بود در زیر عرش الهی خواهند بود.<br/>
عرض شد: یا رسول الله ! آنها چه کسانی هستند؟<br/>
فرمود: آن کس که اندوه غمزده‌ای از امت مرا بر طرف سازد و کسی که سنت مرا زنده نماید و آن کس که فراوان بر من درود فرستد.<ref>مواعظ العددیه ، ص 70، ص 413.</ref><br/>
=== بخش دوم : سنگینی صلوات در ترازوی اعمال ===
==== صلوات در ماه رمضان ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - در ضمن خطبه‌ای که در فضیلت ماه رمضان خوانده ، فرمود: هر کس در این ماه ، بر من [[صلوات]] فرستد، حق تعالی ترازوی اعمال او را سنگین می‌کند، در روزی که ترازوی اعمال سبک باشد.<br/>
==== سنگین‌ترین عمل در قیامت ====
امام باقر - علیه السلام - و امام صادق - علیه السلام - فرمودند:<br/>
اءثقل ما یوضع فی المیزان یوم القیامة الصلاة علی محمد و علی اءهل بیته ؛
سنگین‌ترین عملی که روز قیامت در ترازوی (اعمال ) گذاشته می‌شود، درود بر محمد و اهل بیت اوست .<br/>
سنگینی حسنات<br/>
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرموده :<br/>
اءنا عند المیزان یوم القیامة ، فمن ثقلت سیئاته علی حسناته جئت بالصلاة علی حتی اءثقل بها حسناته ؛
من در قیامت نزد میزان اعمال می‌باشم ، هر کس کفه گناهانش افزون تر از حسناتش شود، آن [[صلوات]]‌هایی را که بر من فرستاده بیاورم و بر حسناتش بیفزایم تا بر گناهانش فزون آید.<br/>
==== افضل اعمال در قیامت ====
امام صادق - علیه السلام - فرمود:<br/>
ما من عمل افضل یوم القیمة من الصلوة علی محمد و آل محمد ؛
در قیامت هیچ عملی برتر و گرامی تر از [[صلوات]] بر محمد و آل او نیست.<ref>وسایل الشیعه ، ج 4، ص 28.</ref><br/>
ذخیره شدن [[صلوات]] برای قیامت<br/>
هر مؤ منی ، پنج ملک موکل دارد:<br/>
یکی ؛ در پیش روی او که شیطان را از او دور می‌گرداند.<br/>
دوم ؛ در عقب سر او، که آفات آسمان را از او باز می‌دارد.<br/>
سوم ؛ در طرف راست او، که حسنات او را می‌نویسد.<br/>
چهارم ؛ در طرف چپ او که سیئات او را می‌نویسد.<br/>
پنجم ؛ در ناصیه او که او را حافظ می‌گویند و هر صلواتی که آن مؤ من در شب می‌فرستد، آن ملک او را نگاه می‌دارد، تا به وقت طلوع آفتاب ؛ و در آن وقت می‌رود، و باز به جهت حفظ [[صلوات]] روز می‌آید. و رفتن آن فرشته برای آن است که می‌رود به نزد مرقد مطهر سید کاینات - علیه و آله الصلوات - و در برابر قبر او می‌ایستد، و می‌گوید: السلام علیک یا رسول الله ، فلان بن فلان ، در این شب یا در این روز، بر تو چندین [[صلوات]] فرستاد.<br/>
حق سبحانه و تعالی می‌فرماید: بر آن بنده باد [[صلوات]] .<br/>
و می‌فرماید: من [[صلوات]] آن بنده را در ابر سفید نورانی گذاشته ، در رکنی از ارکان عرش بسپارند؛ و آن [[صلوات]] ، در [[حجاب]] عزت محفوظ می‌ماند، تا روز قیامت . پس وقتی که عمل بنده را می‌سنجند، حق تعالی می‌فرماید که آن [[صلوات]] را بیاورند و در کفه حسنات آن بنده بگذارند تا سنگین شود.<br/>
سنگین‌ترین اعمال در میزان<br/>
امام باقر یا امام صادق - علیه السلام - فرمودند: ما فی المیزان شی ء اءثقل من الصلاة علی محمد و آل محمد و ان الرجل لتواضع اءعماله فی المیزان فیمیل به فیخرج الصلاة علیه فیضعها فی میزانه فیرجح (به) ؛ در میزان ، چیزی سنگین تر از [[صلوات]] بر محمد و آل محمد نیست ، و به راستی مردی باشد که اعمالش را در میزان گذارند و سبک آید و ثواب [[صلوات]] او درآید و آن را در میزان او نهند و سنگین گردد بچرخد و به سود او.<br/>
=== بخش سوم : مجوز عبور از صراط ===
==== راهنمای عبور از صراط ====
از عبدالله بن سمره روایت است که :<br/>
روزی رسول خدا - صلی الله علیه و آله - از حجره طاهره بیرون آمد و فرمود: شب گذشته ، عجب خوابی عجیب دیدم . مردی از امت خود را دیدم که از صراط می‌گذشت و هر لحظه می‌لرزید، و در هر قدم می‌لغزید. پس دیدم که صلواتی بر من فرستاده بود، آمد و دست او را گرفت ، و به سلامت او را از صراط گذرانید.<br/>
==== نور بالای صراط ====
از پیغمبر گرامی اسلام - صلی الله علیه و آله - روایت شده است که :<br/>
اءکثروا الصلوة علی فان الصلوة علی نور فی القبر و نور علی صراط و نور فی الجنة ؛ بر من بسیار درود بفرستید؛ چرا که درود فرستادن بر من ، برای درود فرستنده نوری است در قبر و نوری است بالای صراط و نوری است در بهشت .<br/>
نوری در صراط<br/>
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند:<br/>
الصلاة علی نور علی الصراط؛ درود فرستادن بر من ، نوری است بر روی صراط.<br/>
=== بخش چهارم : شفاعت پیامبر از صلوات فرستنده ===
==== روز قیامت شفیع توام ====
مردی از اهل مرو گفت :<br/>
من ، در [[صلوات]] فرستادن بر سید کاینات و خلاصه موجودات - علیه و آله افضل الصلوات - سستی می‌ورزیدم ؛ و در آن باب ، اهتمام نکرده ، تغافل می‌نمودم ؛ تا آن که شبی آن حضرت را خواب دیدم ، و به من هیچ التفات نفرمود؛ بلکه از هر جانب که می‌رفتم اعراض می‌نمود، چنان که گویا از من ناخشنود بود.<br/>
من عرض رسانیدم که : یا رسول الله ! چرا به نظر التفات در من نمی‌نگری ، و روی مبارک از من می‌گردانی ؟<br/>
فرمود: من تو را نمی‌شناسم ؛ به تو، چه التفات کنم ؟<br/>
عرض کردم : من ، یکی از امت شمایم ، و از علماء شنیده‌ام که پیغمبران امت خود را بهتر می‌شناسد، از پدر، فرزند خود را.<br/>
فرمود: معرفت من نسبت به امتم ، به قدر فرستادن [[صلوات]] ایشان است بر من . و چون تو من را به [[صلوات]] یاد نمی‌کنی ، من چگونه تو را بشناسم و به چه صورت ، از تو خشنود باشم ؟<br/>
من از خواب بیدار شدم ، و بر خود لازم گردانیدم ، که هر روز صد بار [[صلوات]] فرستم ، و حق تعالی من را توفیق قیام آن عطا نمود. و بعد از مدتی ، باز آن حضرت را در خواب دیدم ، و به من التفات بسیار نموده ، فرمود: اکنون تو را می‌شناسم ، و از تو خشنودم ، و روز قیامت ، شفیع تو خواهم بود.<br/>
==== شفاعت پیامبر در روز قیامت ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
کسی که بگوید: اللهم صل علی محمد و علی آل محمد کما صلیت علی ابراهیم و علی آل ابراهیم ، و بارک علی محمد و علی آل محمد کما بارکت علی ابراهیم ، و ترحم علی محمد و علی آل محمد کما ترحمت علی ابراهیم و علی آل ابراهیم شهدت له یوم القیامة بالشهادة و شفعت له ؛ بار خدایا! بر محمد و آل محمد - صلی الله علیه و آله - [[صلوات]] و درود فرست چنان که بر ابراهیم و آل ابراهیم - علیه السلام - فرستادی ، و بر محمد و آل محمد - صلی الله علیه و آله - رحم کن ، چنان که بر ابراهیم و آل ابراهیم - علیه السلام - رحم کردی ؛ من در روز قیامت برای او شهادت می‌دهم و از او شفاعت می‌کنم .<br/>
==== واجب شدن شفاعت ====
رسول اکرم - صلی الله علیه و آله - در وصیت خود به امیر المؤ منین علی - علیه السلام - فرمود: یا علی ! هر کس بر من ، هر روز و هر شب [[صلوات]] فرستد، شفاعتم بر او واجب می‌شود؛ اگر چه گناهش از گناهان بزرگ باشد.<ref>بحارالانوار، ج 91، ص 63.</ref><br/>
==== شفاعت هزار پیامبر ====
از رسول اکرم - صلی الله علیه و آله - نقل شده :<br/>
هر که در شب جمعه ، دو رکعت نماز به جای آورد و در هر رکعت ، بعد از حمد ده مرتبه آیة الکرسی ، و بیست و پنج مرتبه قل هو الله احد بخواند؛ و بعد از نماز، هزار مرتبه بگوید: اللهم صل علی النبی الامی و آله .<br/>
حق تعالی شفاعت هزار پیغمبر به او عطا فرماید، و ثواب ده [[حج]] و ده عمره برای او بنویسد، و قصری در بهشت به او عطا فرماید، که از بزرگ‌ترین شهرهای دنیا وسیع تر باشد.<br/>
=== بخش پنجم : محافظت از آتش جهنم ===
==== محافظت از گرمای دوزخ ====
امام صادق - علیه السلام - به صباح بن سبابه فرمود:<br/>
می‌خواهی به تو چیزی را یاد دهم که روی تو را از گرمی آتش جهنم نگاه دارد؟<br/>
راوی عرض کرد: بلی .<br/>
فرمود:<br/>
بعد از نماز صبح ، صد مرتبه بگو: اللهم صل علی محمد و آل محمد حق تعالی صورت تو را از آتش جهنم حفظ می‌کند.<br/>
ایضا در همان کتاب از حضرت امام موسی - علیه السلام - روایت کرده است :<br/>
هر که بعد از نماز تسبیح - یعنی نماز جعفر طیار - و بعد از نماز مغرب ، پیش از آن که پاها را بگرداند و با کسی تکلم نماید، بگوید:<br/>
ان الله و ملائکته یصلون علی النبی یا ایها الذین آمنوا صلوا علیه و سلموا تسلیما. اللهم صل علی محمد النبی و ذریته ، حق تعالی صد حاجت او را برآورد، هفتاد در دنیا، و سی در آخرت .<br/>
راوی می‌گوید من عرضه کردم : معنی [[صلوات]] خدا و [[صلوات]] ملایکه یعنی چه ؟<br/>
فرمود: تزکیه است از ایشان برای آن حضرت . و [[صلوات]] مؤ منان دعا است برای آن جناب .<br/>
==== رهایی از جهنم ====
از امام محمد باقر - علیه السلام - روایت کرده‌اند که :<br/>
بنده در آتش ، هفتاد خریف می‌ماند. و هر خریفی ، هفتاد سال است .<br/>
پس از خدا سؤ ال می‌کند به حق محمد و اهل بیت آن حضرت - علیهم السلام - که بر او رحم نماید.<br/>
پس از جانب حق تعالی وحی می‌رسد به جبرییل - علیه السلام - که : فرو رو به سوی بنده من ، و او را بیرون آور.<br/>
جبرییل می‌گوید: پروردگارا! چگونه برای من میسر است که داخل آتش شوم ؟<br/>
خطاب می‌رسد: من امر نموده‌ام که بر تو سرد و سلامت باشد.<br/>
عرض می‌کند: آن بنده در کجا است ؟<br/>
می‌فرماید: در چاهی است از سجین ؟<br/>
جبرییل نزد آن بنده می‌آید و می‌بیند که روی آن بنده ، با قدمش به هم بسته است . پس بیرون می‌آورد او را.<br/>
حق تعالی به آن بنده خطاب می‌کند: ای بنده من ! چه قدر بود مکث تو در آتش ؟ آن بنده می‌گوید: نمی‌دانم .<br/>
خطاب می‌رسد: به عزت و جلال خودم قسم ، که اگر تو به آن نحو از من سؤ ال نمی‌کردی ، هر آینه خواری تو در آتش به طول می‌انجامید؛ و لکن من بر خود لازم گردانیده‌ام که هر که از من سئوال نماید به حق محمد و اهل بیت او - علیهم السلام -، گناهان او را که در میان من و او است بیامرزم و امروز تو را آمرزیدم .<br/>
==== محافظت از آتش دوزخ ====
امام صادق - علیه السلام - فرمودند:<br/>
هر که بعد از نماز صبح پیش از آن که تکلم کند بگوید: رب صل علی محمد و اهل بیته ؛ پروردگارا! رحمت فرست بر محمد و اهل بیت او. حق تعالی روی او را از آتش جهنم نگاه دارد.<br/>
==== راحتی مرگ ====
برای فرستنده [[صلوات]] راحتی مرگ و هول و عطش روز قیامت نیست .<br/>
==== تزویج حورالعین ====
از امیر المؤ منین علی - علیه السلام - روایت شده است که :<br/>
وقتی بنده از نماز فارغ می‌شود، باید بر رسول خدا - صلی الله علیه و آله - [[صلوات]] بفرستد. از خدا سؤ ال نماید بهشت را، و پناه برد به خدا از آتش و سؤ ال نماید که به حور عین تزویج نماید؛ زیرا هر کس بر رسول خدا - صلی الله علیه و آله - [[صلوات]] بفرستد، دعای او بالا می‌رود و هر که از خدا بهشت را بخواهد، بهشت می‌گوید:<br/>
خداوندا! عطا کن به بنده خودت ، از آن چه به تو پناه برد از آن . و چون حوریان را از خدا بخواهد، آنها می‌گویند که : خدایا! عطا کن بنده خودت را، آن چه را خواست .<br/>
==== رفع عطش قیامت ====
حق تعالی وحی کرد به حضرت موسی - علی نبینا و آله و علیه السلام - که : ای موسی ! دوست داری که عطش قیامت تو را در نیابد و در مواقف آن روز تشنه نباشی ؟<br/>
عرض کرد: بلی ، ای پروردگار عالمیان !<br/>
خطاب رسید: امروز، در دنیا بر حبیب من [[صلوات]] فرست ، تا فردا از تشنگی قیامت ایمن باشی .<br/>
==== مانع آتش جهنم ====
امام صادق - علیه السلام به مصباح بن سبابه فرمود: آیا دعایی به تو بیاموزم که روی تو را از آتش جهنم حفظ کند؟<br/>
گوید: عرض کردم : آری .<br/>
فرمود: پس از دمیدن سپیده صبح صد بار بگو: اللهم صل علی محمد و آل محمد خداوند روی تو را از حرارت آتش جهنم دوزخ در امان دارد.<br/>
مانع ورود به آتش<br/>
از رسول گرامی خدا صلی الله علیه و آله روایت شده است که فرمودند:<br/>
لن یلج النار من صلی علی و من نسی الصلواة علی فقد اءخطاء طریق الجنة ؛ آن کس که بر من درود بفرستد، داخل آتش نخواهد گردید و هر کس درود فرستادن بر من را فراموش کند، از راه بهشت به خطا خواهد رفت .<br/>
=== بخش ششم : مقام و منزلت صلوات فرستنده در بهشت ===
==== دوست پیامبر در بهشت اعلی ====
امام رضا - علیه السلام - فرمودند:<br/>
یکی از اسرار آل محمد در [[صلوات]] بر پیامبر و آل او، این [[صلوات]] است :<br/>
اللهم صل علی محمد و آل محمد فی الاءولین و صل علی محمد و آل محمد فی الآخرین و صل علی محمد و آل محمد فی الملاء الاءعلی و صل علی محمد و آل محمد فی المرسلین . اللهم اعط محمدا الوسیلة و الشرف و الفضیلة و الدرجة الکبیرة . اللهم انی آمنت بمحمد و لم اره فلا تحرمنی یوم القیامة رؤ یته و ارزقنی صحبته و توفنی علی ملته واسقنی من حوضه مشربا رویا سائغا هنیئا لا اظماء بعده ابدا انک علی کل شی ء قدیر اءللهم کما آمنت بمحمد و لم اءره فعرفنی فی الجنان وجهه اءللهم بلغ روح محمد عنی تحیة کثیرة و سلاما ؛
همانا کسی که سه بار در بامداد و سه بار در شب با این ذکر [[صلوات]] بفرستد، گناهانش از بین رفته و خطاهایش محو می‌گردد؛ سرورش دوام یافته و دعایش مستجاب می‌شود؛ به آرزویش رسیده و رزقش زیاد می‌گردد، در مقابل دشمنش یاری گردیده ، اسباب همه خیرها برایش مهیا شده و از دوستان پیامبر در بهشت‌های اعلی قرار داده می‌شود.<ref>ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ، ص 335.</ref><br/>
==== درجات صلوات فرستاده بر پیامبر ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود:<br/>
در روز قیامت ، اول کسی که حله بهشت پوشد، پدر من ابراهیم - علیه السلام - است ، و کرسی بر طرف راست عرش نهند، و او را بر آن نشانند و بعد از آن مرا حله پوشانند، و امیر المؤ منین علی بن ابی طالب - [[صلوات]] الله و سلامه علیه - در پیش روی من بایستد، و تمام امت در عقب سر من بایستند - با تفاوت درجات - و هر بنده‌ای که در عقب هر نماز فریضه ، ده مرتبه بر من و آل من [[صلوات]] فرستد، او را نزد من جای دهند و مرا ببیند و من او را ببینم و روی او - مانند شب چهارده - تابان باشد.<ref>شرح و فضایل صلوات ، ص 85.</ref><br/>
==== اعطای هفتاد هزار قصر بهشتی ====
هر که در شب جمعه یا روز جمعه ، یا شب پنج شنبه یا روز پنج شنبه ، یا شب دوشنبه یا روز دوشنبه ، چهار رکعت نماز به جای آورد، به دو سلام ؛ و در هر رکعت ، هفت مرتبه سوره فاتحه و یک مرتبه سوره انا انزلناه بخواند و بعد از نماز، صد مرتبه بگوید:<br/>
اللهم صل علی محمد و آل محمد<br/>
و صد مرتبه بگوید: اللهم صل علی جبرئیل .<br/>
حق تعالی به او هفتاد هزار قصر عطا فرماید که در هر قصری ، هفتاد هزار خانه باشد و در هر خانه ، هفتاد هزار جاریه باشد.<br/>
==== تحفه‌ای در بهشت ====
شخصی از پیامبر پرسید: [[صلوات]] فرستادن امت ، ارسال تحفه‌ای است به نزد شما، آیا از جانب شما تحفه‌ای برای ایشان خواهد بود؟<br/>
آن حضرت فرمود:<br/>
امروز، [[صلوات]] امت بر من ، تحفه‌ای است از ایشان برای من ؛ و فردا، تحفه من برای ایشان ، در بهشت خواهد بود.<br/>
==== نوشیدن شراب سلسبیل ====
رسول خدا - صلی الله علیه و آله و سلم - فرمود:<br/>
هر که بر من صد بار [[صلوات]] فرستد، حق تعالی ، بر وی هزار بار [[صلوات]] فرستد و اگر هزار بار بر من [[صلوات]] فرستد، حق تعالی او را از فضل خود، ثواب ده هزار رکعت نماز عطا فرماید و بیاشامد و او را در حظیره قدس از شراب سلسبیل .<br/>
==== صلوات امیر المؤ منین در روز جمعه ====
از امیر المؤ منین علی - علیه السلام - روایت است که :<br/>
هر که هر روز سه بار، و در روز جمعه صد بار بگوید: [[صلوات]] الله و ملائکته و انبیائه و رسله و حملة عرشه و جمیع خلقه علی سیدنا محمد و آله و علیهم السلام و رحمة الله و برکاته . [[صلوات]] فرستنده خواهد بود به [[صلوات]] تمام خلایق ، و در روز قیامت ، در زمره خواص آن حضرت ، مبعوث گردید. و آن حضرت ، دست او را گرفته ، با خود، داخل بهشت خواهد کرد.<br/>
به جای آوردن حق نعمت بهشت<br/>
در کتاب ازهار - که از کتب عامه است - مذکور است :<br/>
هر که هر روز، سه بار بگوید:<br/>
اللهم صل علی محمد و آل محمد و سلم و اجزه عنا خیر الجزاء.<br/>
حق نعمت بهشت را به جای آورده خواهد بود. و رسول خدا صلی الله علیه و آله از او عذرخواهی نمود. و از حق تعالی ، رفعت درجه او را سؤ ال خواهد فرمود.<ref>شرح و فضایل صلوات ، ص 177.</ref><br/>
==== شرط ورود به بهشت ====
رسول اکرم - صلی الله علیه و آله فرموده است :<br/>
من کان آخر کلامه الصلوة علی و علی علی دخل الجنة
هر که آخرین سخنش به هنگام مرگ [[صلوات]] بر من و علی علیهما السلام - باشد، داخل بهشت می‌گردد.<br/>
==== درخت محبوبه در بهشت ====
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:<br/>
بهشت ، درختی است که آن رامحبوبه گویند. میوه آن درخت از انار، کوچک تر، و از سیب بزرگ تر؛ و سفیدتر از شیر و شیرین تر از عسل و نرم تر از مسکه ، و از آن میوه نمی‌خورد، مگر کسی که هر روز مداومت نماید به گفتن : اللهم صلی علی محمد و آل محمد و سلم<br/>
==== رضایت خداوند ====
رسول الله صلی الله علیه و آله فرمود:<br/>
من سره ان یلقی الله غدا راضیا فلیکثر الصلاة علی هر که خوشحال می‌شود که فردای قیامت خدا را دیدار کند در حالی که از او راضی و خشنود باشد، پس بسیار بر من [[صلوات]] و درود فرستد.<br/>
مژده بهشت<br/>
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند:<br/>
هر کس هزار بار بر من [[صلوات]] بفرستد، نمیرد تا مژده بهشت گیرد. و در رساله جمعه شهید ثانی این اثر را برای هزار بار [[صلوات]] در روز جمعه آورده .<br/>
از رفیقان پیامبر در بهشت<br/>
امام صادق علیه السلام فرمود: هر کس این [[صلوات]] را بر رسول خدا صلی الله علیه و آله - فرستد، گناهانش محو می‌گردد و بر دشمنانش پیروز شود و روزی او زیاد گردد و در بهشت از رفقای حضرت ختمی مرتبت محمد - صلی الله علیه و آله خواهد بود.<br/>
اللهم صل علی محمد و آل محمد حتی لا یبقی صلوة اللهم بارک علی محمد و آل محمد حتی لا یبقی برکة اللهم و سلم علی محمد و آل محمد حتی لا یبقی سلام و ارحم محمدا حتی لا یبقی رحمة .<br/>
عمل دیگر<br/>
سید در اقبال و مصباح الزایر به سند از پیغمبر - صلی الله علیه و آله - روایت کرده هر کس شب هفتم رجب چهار رکعت نماز بخواند با حمد یک بار و توحید و معوذتین سه بار و پس از فراغ ده بار [[صلوات]] بر پیغمبر صلی الله علیه و آله - فرستد و ده بار تسبیح بخواند، خدایش زیر عرش جای دهد، تا فرموده و از دنیا نرود تا جایش را در بهشت بیند .<br/>
عمل دیگر: و در آن دو از پیغمبر - صلی الله علیه و آله - آورده که هر کس شب نیمه شعبان خوب خود را طاهر کند و دو جامه پاکیزه پوشد نماز عشاء را بخواند و آن گاه دو رکعت نماز بخواند، در رکعت یکم حمد و سه آیه از اول سوره بقره و آیة الکرسی و سه آیه آخر آن ، و در دوم حمد یک بار و معوذتین هفت بار و توحید هفت بار و سلام گوید و پس از آن چهار رکعت نماز بخواند و در رکعت یکم یس و در دوم حم دخان در سوم الم سجده در چهارم تبارک و آن گاه صد رکعت نماز بخواند، در هر رکعت یک بار حمد و ده بار توحید خدا سه حاجتش را روا کند یا در دنیا و یا در آخرت و آن گاه اگر از خدا خواهد که همان شب من را خواب بیند می‌بیند.<ref>ترجمه درالسلام ، ج 3 ، ص 14.</ref><br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
[[رده:کتب]]
<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[کتب معروف سیاسی]] </div>
</div>