نمایش مبدأ برای فرهنگ مصادیق:تأثیر حبط عمل در انکار ولایت

<div class="head1">تأثیر حبط عمل در انکار ولایت</div>

==مقدمه==
احباط و تکفیر در قرآن و روایات از گناهانی که موجب از بین رفتن اعمال نیک و پسندیده می شود، تعبیر به حبط اعمال و بطلان آن شده است، از این رو، به بیان موارد و مصادیق آن در روایات می پردازیم.<br/>

== نپذیرفتن ولایت حضرت علی علیه السّلام ==
در روایات متعددی، مسأله (ولایت). مورد تاءکید قرار گرفته و عدم پذیرش آن (به هر نحو که باشد و به بیانهای مختلف) به عنوان عامل (حبط اعمال). معرفی شده است :<br/>
۱ - از امام باقرعلیه السّلام در مورد آیه شریفه (ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ ...)<ref>سوره محمد (ص)؛ آیه 9</ref> نقل شده که فرموده اند:<br/>
قوله تعالی : ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ ...)<ref>سوره محمد (ص)؛ آیه 9</ref> فی علیّ فاحبط اعمالهم  :آنان آنچه را خداوند در مورد حضرت علی علیه السّلام نازل کرده بود کراهت داشتند بنابراین خداوند اعمالشان را حبط نمود..<br/>
به همین الفاظ با این مضمون، چند روایت دیگر نیز نقل شده است .<br/>
۲ - از امام باقرعلیه السّلام دربارهٔ آیه (وَمَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ)<ref>مائده؛ آیه 5</ref> نقل شده است که فرموده اند:<br/>
(مراد از ایمان در بطن قرآن، علی علیه السّلام و ولایت اوست ؛پس هر که به آن کفر ورزد، اعمالش حبط می گردد).<br/>
در تفسیر آیه شریفه ۶۵ سوره زمر آمده است که امام صادق علیه السّلام فرموده اند: (تفسیرها لئن امرت بولایه احدٍ مع ولایه علی علیه السّلام من بعدک لیحبطنَّ عملک و لتکوننّ من الخاسرین).<br/>
( تفسیر آیه چنین است کهاگر در کنار ولایت علی علیه السّلام، ولایت کس دیگری را فرمان می دادی، عملت حبط می شد).<br/>
از ابن عباس نیز نقل شده که گفته است : (برای علی بن ابی طالب علیه السّلام در کتاب خدا نامهایی است که مردم آنها را نمی دانند، از جمله به آیه مزبور اشاره می کند و می گوید: یکی از اسمای او (ایمان )). است).<br/>
۳-هر کس خدا را بدون ولایت حضرت علی علیه السّلام ملاقات کند، عملش (حبط). می شود. از رسول خدا(صل الله علیه و آل وسلم) نقل شده است : (و من لقی اللّه عزَّ و جلَّ بغیر ولایتک فقد حبط عمله).<br/>
۴- در چند روایت آمده که پیامبر(صل الله علیه و آل وسلم) خطاب به حضرت امیرعلیه السّلام فرموده اند: (لولم ابلِّغ ما امرت به من ولایتک لحبط عملی؛اگر آنچه در مورد ولایت تو ماءمور به آن شده بودم، ابلاغ نمی کردم، عملم حبط می شد).<br/>
همین مضمون در روایات دیگر نیز وارد شده است .<br/>
۵- در مورد آیه شریفه (ذَلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا مَا أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُوا رِضْوَانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ)<ref>سوره محمد(ص)؛ آیه 28</ref> در تفسیر قمی آمده است : (منظور از (ما اسخط اللّه). موالات فلان و فلان، آنان که به امیرمۆ منان علیه السّلام ظلم نمودند، می باشد).<br/>
از امام باقرعلیه السّلام نقل شده که در مورد (كَرِهُوا رِضْوَانَهُ). فرموده اند: (کرهوا علیّا).<br/>
۶- در تفسیر آیه شریفه ۶۵ سوره زمر آمده است که امام صادق علیه السّلام فرموده اند: (تفسیرها لئن امرت بولایه احدٍ مع ولایه علی علیه السّلام من بعدک لیحبطنَّ عملک و لتکوننّ من الخاسرین).<br/>
( تفسیر آیه چنین است که اگر در کنار ولایت علی علیه السّلام، ولایت کس دیگری را فرمان می دادی، عملت حبط می شد).<br/>
از امام صادق علیه السّلام نیز نقل شده که فرموده اند: (یعنی ان اشرکت فی الولایه غیره).<br/>
۷- دربارهٔ کسی که عمر بسیار طولانی نماید و اموال فراوانی داشته باشد و تمامی آنها را در راه خدا [[انفاق]] کند، روزها را [[روزه]] بدارد و شبها را شب زنده داری کند، ولی با بغض حضرت محمد(صلی الله علیه و آل وسلم) و علی علیه السّلام از دنیا برود، از پیامبر نقل شده که فرمود: (و لردَّ اللّه عزَّ و جلَّ اعماله علیه و احبطها).<br/>
(خداوند اعمالش را به خودش رد می کند و آنها را (حبط)). می نماید).<br/>
۸-همچنین دربارهٔ رزمنده ای که در راه خدا کشته شود و بدون ولایت باشد، آمده است که : پیامبر(صل الله علیه و آل وسلم) فرموده اند: (و لا یبقی له عملٌ الاّ احبط؛ هیچ عملی از او باقی نمی ماند مگر اینکه (حبط). می شود).<br/>
در روایات دیگری نیز به بیانهای گوناگون، عدم پذیرش ‍ولایت به عنوان (عامل حبط).، مطرح شده است.<br/>
 
== بی صبری و بی تابی نمودن هنگام مصیبت ==
در چندین روایت (ناشکیبا بودن در قبال مصیبت).، از عوامل (حبط). شمرده شده است از جمله :<br/>
۱- پیامبر اکرم (صل الله علیه و آل وسلم ) فرمود: (ضرب المسلم یده علی فخذه عند المصیبه، احباطٌ لاِ جرِهِ).<br/>
(زدن دست مسلمان بر رانش هنگام مصیبت (حبط). نمودن پاداش اوست).<br/>
۲- امیرمؤمنان علیه السّلام فرمود: (ینزل الصَّبر علی قدر المصیبه، و من ضرب یده علی فخذه عند مصیبته حبط عمله )).<br/>
(صبر و شکیبایی به اندازه مصیبت، نازل می شود، کسی که دستش را (به عنوان بیتابی و ناشکری) به هنگام مصیبت، بر زانو زند اجر او ضایع می شود (و پاداشی بر مصیبت نخواهد داشت).<br/>
۳- امام جوادعلیه السّلام نیز فرمود: (...فمن غلب جزعه علی صبره حبط اجره .<br/>
(هر کس که ناشکیباییش بر [[صبر]] او غلبه نماید، اجرش (حبط)). می گردد).<br/>
این مساءله در بسیاری از روایات دیگر، نیز مطرح شده است .<br/>
علاّ مه مجلسی در توضیح یکی از روایات مزبور می گوید:<br/>
(ظاهر روایت، حرمت زدن دست بر ران ،هنگام مصیبت می باشد، ولی ممکن است آن را حمل بر کراهت نماییم، چنانکه ظاهر کلام بسیاری از اصحاب چنین است ؛ امّا احوط ترک آن است و به هر حال این روایت، فی الجمله بر (احباط)). دلالت دارد).<br/>
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : مردمانی از امّت خود را می شناسم که در روز قیامت حسناتی به سفیدی کوههای تهامه عرضه می کنند، اما خداوند همه آنها را پودر و پراکنده می کند. بدانید که آنها برادران هم تبار شمایند و شبها نیز همچون شما عبادت می کنند، امّا مردمی هستند که چون پنهانی و در خلوت با محرمات الهی رو به رو شوند، آنها را مرتکب گردند.<br/>

== گناه ==
صاحب (وسائل الشیعه )). نیز روایاتی را که در این موضوع نقل می کند تحت بابی به عنوان (باب تاءکّد کراهه ضرب المصاب یده علی فخذه). قرار می دهد.<br/>
اگر گفته شود:زدن دست بر ران ،هنگام مصیبت مکروه است و باعث حبط پاداش می شود، در این صورت باید گفت : عوامل حبط، در دایره گناهان کبیره، منحصر نمی گردد، بلکه شامل بعضی از مکروهات نیز می شود.<br/>
اماهمان طور که ظاهر این روایات، دلالت دارد متعلق (حبط).، اجر و پاداشی است که با [[صبر]] نمودن بر مصیبت، نصیب انسان می شود؛ بنابراین، بی تابی کردن مانع ثبوت و تحقق آن می گردد، نه اینکه ثواب و اجری حاصل شده باشد و سپس با ناشکیبایی نمودن از بین برود، پس اگر (احباط). را مربوط به عمل و ثواب پیشین بدانیم، این امر از عوامل (حبط). شمرده نمی شود).<br/>
 
== اجتناب نکردن از معاصی در خلوت ==
رسولُ اللّهِ  صلی الله علیه و آله : لأعْلَمنَّ أقواما مِن اُمَّتی یَأتونَ یَومَ القیامَهِ بحَسَناتٍ أمْثالِ جِبالِ تِهامَهَ بَیْضاءَ، فیَجعَلُها اللّهُ  هَباءً مَنْثورا . أمَا إنّهُم إخْوانُکُم مِن أهلِ جِلْدَتِکُم، و یَأخُذونَ مِن اللّیلِ کما تَأخُذونَ، و لکنّهُم قَومٌ إذا خلَوا بمَحارِمِ اللّهِ  انْتَهَکُوها .<ref>(کنز العمّال : 43685).</ref><br/>
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : مردمانی از امّت خود را می شناسم که در روز قیامت حسناتی به سفیدی کوههای تهامه عرضه می کنند، اما خداوند همه آنها را پودر و پراکنده می کند. بدانید که آنها برادران هم تبار شمایند و شبها نیز همچون شما عبادت می کنند، امّا مردمی هستند که چون پنهانی و در خلوت با محرمات الهی رو به رو شوند، آنها را مرتکب گردند.<br/>
 
== تکبر ورزیدن ==
الإمامُ علیٌّ علیه السلام : اعتَبِرُوا بِما کانَ مِن فِعلِ اللّهِ  بإبلیسَ إذ أحبَطَ عَمَلهُ الطویلَ و جُهدَهُ الجَهِیدَ، و کانَ قد عبَدَ اللّهَ  ستّهَ آلافِ سنَهٍ، لا یُدری أ من سنیِّ الدُّنیا أم مِن سِنیِّ الآخِرَهِ عَن کِبْرَ ساعَهٍ واحِدَهٍ، فمن ذا بعد إبلیسُ یَسلمُ.<ref>(نهج البلاغه : الخطبه 192).</ref><br/>
امام علی علیه السلام : پس از آنچه خدا به شیطان کرد پند گیرید که به سبب لحظه ای تکبّر، کردار دراز مدّت او را باطل گرداند و کوشش فراوان او بی ثمر ماند . او شش هزار سال با پرستش خدا زیست - و از سالیان دنیا بود یا آخرت، دانسته نیست. پس چه کسی پس از شیطان در امان می ماند؟<br/>
 
== معصیت الهی ==
الإمامُ علیٌّ علیه السلام : اللّهُمّ و أستَغفِرُکَ لِکُلّ ذَنبٍ یَمحَقُ الحَسَنات، و یُضاعِفُ السیّئاتِ، وَ یُعجِّلُ النَّقِماتِ، و یُغضِبُکَ یا رَبَّ السَّماواتِ، فَصَلِّ عَلی مُحمَّدٍ و آلِ مُحمَّدٍ وَ اغفِرهُ لی یا خَیرَ الغافِرینَ.<ref>(البلد الأمین : 43).</ref><br/>
امام علی علیه السلام : خدایا! از تو آمرزش هر گناهی را می خواهم که نیکی ها را محو می کند و بر زشتی ها می افزاید و بد بختی ها را شتاب می دهد و تو را ـ ای پروردگار آسمانها ـ به خشم می آورد . پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و آن [[گناه]] را بر من بیامرز، ای بهترین آمرزشگران!<br/>
الإمامُ الصّادقُ علیه السلام - فی قولِهِ تعالی : «وَقَدِمْنَا إِلَى مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاءً مَنْثُورًا»<ref>فرقان؛ آیه 23</ref> - : أمَا و اللّهِ  إنْ کانتْ أعْمالُهُم أشَدَّ بَیاضا مِن القَباطیِّ، و لکنْ کانوا إذا عَرَضَ لَهُمُ الحَرامُ لَم یَدَعُوهُ . <ref>(الکافی : 2/81/5).</ref><br/>
امام صادق علیه السلام ـ دربارهٔ آیه «و به اعمالی که کرده اند پردازیم و همه را چون ذرات غبار پراکنده در هوا قرار دهیم» ـ فرمود : هان! به خدا سوگند، که کرده های آنان از پارچه های کتان قبطی سفیدتر بود، اما چون به حرامی برمی خوردند از آن خودداری نمی کردند.<br/>
به امید آنکه در عملکردهای خود توجه بیشتری داشته تا انشالله اعمال ما بدون هیچ حبطی راهگشا و چراغ تاریکی قبرمان قرارگیرد.<br/>

==فهرست  منابع  ==
سایت حوزه<br/>
مرکز تعلیمات واشنگتن<br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.ghadeer.org/Book/1162/173671 مرکز اطلاع رسانی غدیر] -  تاریخ برداشت: 94/12/11  </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[انکار ولایت]] </div>
</div>