نمایش مبدأ برای زندگینامه شهید محمد عبدی

<div class="head1">زندگی نامه شهیدمحمد عبدی</div>

==مختصری از زندگینامه شهید محمد عبدی==



در تاریخ بیست و هفتم اردیبهشت سال پنجاه و پنج در تهران و در خانواده ای مذهبی دیده به جهان گشود، دوره ابتدایی را در دبستان سودمند تهرانپارس با موفقیت سپری کرد و از همان ابتدای تحصیل علاقه وافری به آموختن دروس قرآنی، شرکت در مسابقات قرآنی و فعالیتهای مذهبی ازخود نشان می داد و موفقیت هایی را نیز در این زمینه ها کسب کرده بود. بطوریکه در سال سوم دبستان در مسابقات قرآنی منطقه نفر دوّم شناخته شد.

دوره راهنمایی را در مدرسه راهنمایی عدل سپری کرد و در سال دوّم راهنمایی رسماً به عضویت پایگاه مقاومت بسیج درآمد و همزمان با فعالیتهای فرهنگی- علمی مدرسه در فعالیتهای پایگاه بسیج نیز شرکت می کرد. با شروع دوره دبیرستان فعالیتهای وی رنگ تازه تری به خود گرفت و به همراه دوستان خود در بسیج دبیرستان، پایگاه مقاومت و کتابخانه فعالیتهای قوی و جدیدی را آغاز کردند.

در سالهای آخر دبیرستان و با توجه به جوّ مسموم فرهنگی جامعه، فعالیتهای پایگاه به سوی امر مهم فعالیتهای فرهنگی و مخصوصاً امور بسیج نوجوانان سوق داده شد.علاقه شهید به شغل شریف معلمی باعث شد که پس از اتمام دبیرستان به این مهم بپردازد ایشان در سال 1374 به عنوان مسئول روابط عمومی پایگاه شهید ضرغامی و در سال 1376 به فرماندهی بسیج نوجوانان حوزه مقاومت 12 عاشورا برگزیده شد.

تمام منطقه از وجود پربرکت ایشان استفاده می بردند.شهید، همزمان با این فعالیتها در سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و پس از آن در قرب سپاه پاسداران (واحد تخریب سد کرخه) مشغول به کار شد. و در مرداد ماه سال 1377 جهت همکاری با واحد اطلاعات نیروی انتظامی ایرانشهر به سیستان و بلوچستان عزیمت نمود. به اذعان مسئولین واحد اطلاعات نیروی انتظامی ایرانشهر حضور این شهید عزیز باعث ایجاد تحول در این واحد گردید. و روحیه بسیجی و شهادت طلبی را در بین پرسنل نیرو به شدت تقویت نمود. پس از عملیاتهای مختلف، توسط اشرار شناسایی و ترور شد و مورد اصابت گلوله از ناحیه پا گردید.

و بالاخره در ساعت 8 صبح روز جمعه شانزدهم بهمن ماه 1377 در یک عملیات تعقیب و گریز (با قاچاقچیان مواد مخدر) در منطقه بزمان (گردنه ارزنتاک، دشت سمسور، رودخانه عباس آباد) در حالیکه تا مرز حدود 2 متری نوک قله ارتفاعات که سنگر تیرباچی اشرار در آن بود پیش رفته بود، نهایتاً با فریاد یا حسین (ع) و الله اکبر قصد یورش به تیرباچی نوک قله را داشت که با گلوله اشرار که به قلب مطهر ایشان اصابت کرد، به جمع عاشورائیان پیوست و شربت شیرین شهادت را که سالها به دنبال آن بود نوشید.

پیکر مطهر او را در بهشت زهرای تهران (قطعه 50، ردیف 25، شماره 36) که ساعتها از عمر شریفش را در آنجا سپری کرده بود در کنار سایر یاران روح ا... به خاک سپردند.


==وصیت نامه شهید محمد عبدی==


برادران بسیجی ام همیشه به یاد داشته باشید که اِنا لِلّه وَ اِنا اِلَیه راجِعون.

سلام علیکم، امیدوارم در پناه الطاف حضرت بقیه ا.. الاعظم ارواحنا لمقدمه الفداه بتوانید سربازی شایسته برای مقام معظم رهبری باشید و در حفظ و پاسداری ارزشهای انقلاب و اسلام عزیز و خون شهدا، با تمام توان و قوا حرکت کنید. خدا می داند، بی اغراق عرض می کنم که لیاقت آن را ندارم که سفارشی، وصیتی یا حرفی برای زدن داشته باشم ولی از باب برادری عرض می کنم.

اطاعت از مقام معظم رهبری را از یاد نبرید حرفها و صحبتهای ولی امر را حلقه آویز گوش خود گردانید و بدانید که سعادت دنیا و آخرت شما عمل به دستورات اسلام و ولی فقیه است. پشتیبان او باشید، او را اطاعت و حمایت کنید تا خدا از شما راضی شود. نگذارید علی زمان ما چون علی (ع) غریب بماند، نگذارید نا اهلان به خانه او که خانه ولایت است حمله ور شوند. سینه هایتان را چون سینه های کربلائیان در برابرش سپر و برای بقایش آماده خون ریزی کنید. راستی اگر توفیق یار شما شد و به دیدارش رفتید به او بگویید سربازی داشتید که خیلی دوست داشت قبل از رفتن یک بار دیگر زیارتت کند ولی توفیق یارش نشد و سلام مرا به او برسانید و رویش را ببوسید.

برادرانم این را بدانید که دشمن فقط و فقط از یک چیز سود می برد. آن هم اینکه شما متحد نباشید و لازمه اتحاد این است که به حرفهای ولیتان گوش فرا دهید. دست در دست هم نهید و با عنایت و توکل بر خدا و اشاعه فرهنگ اسلام ناب محمدی (ص) بکوشید که خدا یاریتان کند عزیزانم نگذارید توطئه های دشمن رشته های وحدت را میان شما پاره پاره کند. نگذارید حرفهای به ظاهر زیبای آنها شما را فریب دهد. برادر وار در کنار هم از ناموستان، مملکتتان، دینتان، غیرت و اسلامتان مواظبت کنید. تا می توانید با هم مهربانتر و رئوفتر باشید (اَشِّداءِ عَلَی الکُفار رُحماء بَینَهُم) وحدت شما چشمهای دشمن را کور می کند. صفای شما دستهای او را قلم می کند، اخلاص شما پاهای او را فلج می کند و این رمز پیروزی بر دشمن است. از ارزشهای خود محافظت کنید. نگذارید خون شهیدان پایمال شود. نگذارید اسم های شهدا به فراموشی سپرده شوند . اگر اسم های آنان را محو کردند راهشان هم محو می شود.

فریادشان هم درگلوها خفه می شود. برادرانم مهمات معنوی شما قطره قطره خون شهیدان است و این را بدانید که خون شهید پربرکت است و تا قیام قیامت اگر بخواهید. برای مبارزه مهمات دارید. بیاد داشته باشید. اگر بخواهید برای اسلام تلاش کنید. ذکر اهل بیت (س) را از یاد نبرید، هیئتهایتان را پر کنید. همگی تلاش کنید تا اسم امام حسین (ع) زنده بماند و در کجا و کدام هیئت مهم نیست.

در هر کجا اسم اهل بیت (س) برده شود یقیناً اهل بیت حضور دارند. اما اخلاص کار را هم در نظر داشته باشید و فقط برای رضای خدا کار کنید که غیر از این ارزش ندارد. برادرانم یک سفارش دیگر هم آنکه پایگاههای مقاومت بسیج را خالی نگذارید هر کس پیرو ولایت است. بسیجی هم هست. درست است که بسیجی بودن صرف عضویت نیست ولی به خدا قسم دشمنان شاد می شوند وقتی می بینند پایگاههای خالی شده است. پایگاهی که روزی تعدادی شهید در آن حضور داشته اند و امروز جایشان خالی است. پایگاهها را پر کنید در جلسات بسیج شرکت کنید. علم و آگاهی خود را بالا ببرید و بسیج را سرافراز کنید. اما این نکته را از یاد نبرید که الگوی بسیج و بسیجیان امام خمینی (ره) هستند. بزرگ بسیجی عالم خمینی کبیر است، به وصایایش گوش فرا دهید. حرفهای او را بر روی دیوارها بنویسید. در مدارس، در مساجد، در ادارات، در کارخانه ها بنویسید و بگویید که خمینی کبیر گفت: اگر... از بسیج و بسیجیان غافل شوند به آتش دوزخ الهی خواهند سوخت و همه ما و همه جهان می دانند لسان خمینی، لسان الله است. پس بدانیم که اگر عمل نکردیم باید منتظر عذاب الهی باشیم. برادرانم قرآن را فراموش نکنید که مایه حیات بشریت است. راهنمای انسان است ودستور و قانون است برای عالمیان. در نشر آن کوشش کنید و آنرا به نسل جوان بیاموزید. هر کس با قرآن انس گرفت، قرآن دنیا و آخرت او راکفایت می کند (البته در کنار اهل بیت (س)). به تشکیل و راه اندازی کلاسهای قرآن مبادرت ورزید. اگرچه مشکلات هست کلاسهای دایر شده را تقویت و گسترش دهید. انشاءالله در فردای قیامت قرآن به داد همه ما برسد. سفارش آخرم این که کنار رهبر، تحت امر او مبارزه با تهاجم فرهنگی را تشدید کنید. هر کس بتواند کمک بکند و نکند خداوند از او نمی گذرد. در مدارس، مساجد و پایگاههای فرهنگی به ترتیب نسل جدید و انقلابی همت گمارید که خدا یارتان باد.

حال با همه شما که صدایم را می شنوید هستم. سلام مرا بپذیرید. باز هم خواهش می کنم مرا حلال کنید. بسیجیها، بسیج پشت و پناه شما باشد انشاءالله قرآن و ذکر اهل بیت (ع) را فراموش نکنید. نماز اول وقت و به جماعت یادتان نروید. جوانهای خوب، روزه مستحبی بسیار برای کنترل نفس خوب است. به نوافل بپردازید که تقوای شما را زیاد می کند، نماز جمعه وحدت آفرین است، آنرا از دست ندهید. با همه شما هستم، دست پدر و مادرتان را ببوسید.


برادر کوچکتان


الاحقر محمد عبدی



 

==دست نوشته ای از شهید عبدی==


در ابتدا امیدوارم مولایم حضرت حجّت (عج) مرا در نوشتن یاری نماید.

سلام می کنم به ارواح پاک و مطهر ائمه معصومین علیهم السلام و انبیاء و اولیاء خداوند تبارک و تعالی و سلام می کنم به روح پرفتوح حضرت امام خمینی (ره) این نایب خجسته مهدی و سربازان و یاران  شهیدش و سلامی هم هر چند ناقابل به محضر مبارک ولی امرم، مرادم، رهبرم، حضرت آیت الله خامنه ای.

سالها بود که در این رویا زندگی می کردم و به انحاء مختلف خود را با عشق شهادت مشغول می نمودم. سالها بود که سعادت را شهادت می دیدم ولی....

خداوندا تو را سپاس می گویم که این بنده حقیر ضعیف سراپا تقصیر را عنایتی نمودی. تو را شکر می گویم که با همه بدیهایی که از من سراغ داشتی، نامه هایم را بی جواب نگذاشتی. اگر نبود امید به رحمت و مغفرت تو چگونه می باید زندگی  می کردم.

شهادت در راه تو نعمتی است بس عظیم، سفره ای است بس گشاده به روی عاشقان لقایت. نمی دانستم ولی فهمیدم که هر که تو را دوست دارد تو او را بیشتر دوست داری.

خداوندا، در دوران هشت سال دفاع مقدس توفیق یارم نشد و لیاقت سربازی ولی تو را پیدا نکردم.اما اکنون در میدان مبارزه با نفاق و دوروئی توفیق شرکت یافته ام.حال می توانم تمام عقده هایم را که سالها در گلو فشرده و در مشتهایم جمع کردم یکباره بر سر منافقین و کوردلان بیرون بریزم. بر سر همانهائی که دل نایب تو را خون کردند. او را اذیت نمودند.

خداوندا تو را شکر می گویم که ذکر حسین را به من آموختی. تو را سپاس می گویم که محبت علی (ع) و زهرا (س) را در دلم نهادی. تو را شاکرم که دعای کمیل و زیارت عاشورا و دعای توسل و دعاهای مبارک رمضان را از من نگرفتی. تو راشکر گویم که لیاقت و توفیق خواندن قرآن به من دادی. آری، اگر محبت تو نبود کی نصیب من می شد تا دست روح تو خمینی کبیر بر سر من کشیده شود، کی نصیب من می شد که درپایگاه بسیج عضو شوم و نام بسیجی به خود بگیرم.  تو بودی که مرا با گنبد طلایی امام رضا (ع) آشنا کردی ، تو دل مرا به پرچم سبز گنبد گره زدی تو دستان مرا در پنجره فولاد امام رضا (ع) آویختی.به خودت قسم، اگر تو را نداشتم. هیچ نداشتم، هیچ نداشتم. به هر حال هر کجا لطفی شامل حال من شد از سوی تو بود.

توفیق شرکت در جلسات قرآن، توفیق شرکت در هیئت ها، توفیق شرکت در جلسات بسیج و غیره ودر آخر تو را شاکرم که پدر و مادری مهربان، مسلمان و مقید به من عطا کردی که مرا محبت تو بیاموزند. مرا قرآن بیاموزند و با تو آشنا نمایند. اما این را می دانم که زبانم از بیان لطف و کرم تو قاصر است.

الاحقر محمّد عبدی - ایام فاطمیه


 

==خاطره 1 - محبت به مادر==


رفتارش صمیمی بود اهل ریاکاری نبود. یادم می آید یک روز خوابیده بودم، دیدم کف پایم می خارد. بلند شدم، دیدم محمد، صورتش را به کف پایم می مالد. خیلی ناراحت شدم، پایم را سریع کشیدم و با خشم گفتم: این کارها چه معنی می دهد؟

گفت: مگر بهشت زیر پای مادرها نیست؟ دوست دارم چشمهایم نور بگیرد، نور بهشت. مادر شهید



==خاطره 2 - شم اقتصادی شهید==


ب بود، ساعت 12. برا شستن ظرفهای افطاری به منزل یکی از رفقا رفته بودیم، شب جمعه بود و همه دلشون هوای بهشت زهرا کرده بود. یکی از بچه ها با آژانس تماس گرفت و قیمت رو پرسید که اون موقع شب تا بهشت زهرا(س) چقدر کرایه شه؟ 

قیمت رو که نسبتا هم بالا بود به ما گفت؛ متفقالنظر شدیم که پول بذاریم و بریم بهشت زهرا (س)؛ که یه دفعه محمد که تا اون موقع سکوت کرده بود گفت: « تو این وضعیت اقتصادی، شهدا هم راضی نیستند که این مقدار پول بدید و به مزارشون برید. اگه دلتون تنگه یاد شهدا کنید و همینجا ذکری ازشون کنید.»

همه قبول کردیم و اتفاقا حال بسیار خوبی هم پیدا شد و بچهها بسیار مستفیض شدند.

این توصیه محمد تو حالی بود که خودش، گلزار شهداش ترک نمیشد و هفتهای نمیتونست بی یاد شهدا سرکنه. یادمون نمیره موقع تشییع شهدا چطوری به معراج میرفت و کمک میکرد. ولی او فکر میکرد که همین بچه ها میتونند صبح با هزینه کمتری برند و تو اون شرایط اقتصادی نامطلوب خانوادهها، بهتره دست جلوی پدر و مادر دراز نکنند و برا اونا خرچ نتراشند. این فرق محمد با ما بود که درک جایگاه شهدا و یاد اونا مهمه و مزار رو تو مواقع دیگه هم میشه رفت.


==خاطره 3 - بی تاب شهادت==


این آخر سری ها بی تاب شده بود،یک روز به من گفت:حاجی دعا کن شهید بشوم. من گفتم: نه، دعا می کنم که شهید نشوی. دعا می کنم بمانی و بچه های مردم را جمع کنی و به آنها سر و سامان بدهی. آن ها تو را می خواهند. محتاج امثال تو هستند. تو باید باشی تا در این وضعیت پر آشوب به جوان ها امید بدهی.

او با دلواپسی گفت: وقتی تن آدم نمی تواند حجم روحش را تحمل کند چه کار باید کرد؟ من از بودن با بچه ها خسته نشدم . ای کاش شبانه روز صد ساعت بود و از این جسم کوچکم صد تا تن تکثیر می شد و بین این همه نگاه های تشنه تقسیم می شدم. ولی چه کنم حاجی؟ این تن، بارکش خوبی برای روحم نیست. مضطرب است، منتظر است.

دیروز توی روضه حضرت زهرا (س) وقتی بی اختیار شدم. دست خودم که نبود، جیغ کشیدم. همه پریشان زده مرا نگاه کردند. نمی دانم چرا سینه ام داغ شد پهلویم تیر کشید. با خودم گفتم اگر ادعای شیعه حضرت زهرا (س) را دارم، باید از سینه یا پهلو شهید شوم. اگر یکی از این دو نشانه را نداشتم بدانید شهید نیستم. یک مرده مثل همه مرده های دیگر. فقط ادای شیعه ها را در می آوردم همین.



<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://karbala.ghasam.ir/p1140/fa/martyr/5897/  پایگاه مقاومت بسیج شهید نیک اعتقاد ] </span></div>
<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[شهدا]] </div>
</div>