نمایش مبدأ برای فرهنگ مصادیق:تکبر – احادیث

<div class="head1">تکبر – احادیث </div>
احادیث این بخش با توجه به منابع ذکر شده در نرم افزار "جامع الاحادیث نور" بازبینی و به روز شده‌اند.<br/>
حدیث (۱) امام صادق علیه السلام :<br/>
اَلکِبرُ أَن تَغمِصَ النّاسَ وَتُسَفِّهَ الحَقَّ<ref>الکافی(ط-الاسلامیه)، ج2، ص310</ref>؛<br/>
تکبر، این است که مردم را تحقیر کنی و حق را خوار شماری.<br/>
<br/>
حدیث (۲) امام علی علیه السلام :<br/>
اَلحِرصُ وَالکِبرُ وَالحَسَدُ دَواعٍ إِلَی التَّقَحُّمِ فِی الذُّنوبِ<ref>نهج البلاغه(صبحی صالح)،ص541 ،حکمت 371</ref>؛<br/>
حرص و تکبّر و حسادت، انگیزه‌های فرورفتن در گناهانند.<br/>
<br/>
حدیث (۳) رسول اکرم صلی الله علیه و آله :<br/>
أَلا اُخبِرُکُم بِأَهلِ النّارِ؟ کُلُّ عُتُلٍّ جَوّاظٍ مُستَکبِرٍ<ref>کتاب العین،ج6،ص170</ref>؛<br/>
آیا شما را از اهل دوزخ آگاه نکنم؟ هر درشتخویِ خشنِ متکبّر.<br/>

<br/>
حدیث (۴) امام صادق علیه السلام :<br/>
ما مِن أَحَدٍ یَتیهُ إِلاّ مِن ذِلَّةٍ یَجِدُها فی نَفسِهِ<ref>الکافی(ط-الاسلامیه)، ج2، ص312</ref>؛<br/>
هیچ کس نیست که تکبّر ورزد، مگر بر اثر خواری و حقارتی است که در خود می‌بیند.<br/>

<br/>
حدیث (۵) امام علی علیه السلام :<br/>
عَجِبتُ لِلمُتَکَبِّرِ الَّذی کانَ بِالمسِ نُطفَةً وَیَکونُ غَدا جیفَةً<ref>نهج البلاغه(صبحی صالح)،ص491، حکمت 126</ref>؛<br/>
در شگفتم از شخص متکبّر، که دیروز نطفه‌ای بوده و فردا لاشه‌ای است.<br/>

<br/>
حدیث (۶) رسول اکرم صلی الله علیه و آله :<br/>
إِنَّهُ لَیُعجِبُنی أَن یَحمِلَ الرَّجُلُ الشَّی ءَ فی یَدِهِ یَکونُ مَهنَئا لأِهلِهِ یَدفَعُ بِهِ الکِبرَ عَن نَفسِهِ<ref>مجموعه ورام، ج1، ص201</ref>؛<br/>
براستی که خوش دارم مرد با خوشحالی و افتخار چیزی را با دست خودش برای خانواده اش ببرد و بدین وسیله [[تکبر]] را از خود دور کند.<br/>

<br/>
حدیث (۷) امام صادق علیه السلام :<br/>
مَن ذَهَبَ یَری أَنَّ لَهُ عَلَی الآخَرِ فَضلاً فَهُوَ مِنَ المُستَکبِرینَ، (قالَ حَفصُ بنُ غیاثٍ): فَقُلتُ لَهُ إِنَّما یَری أَنَّ لَهُ عَلَیهِ فَضلاً بِالعافیَةِ إذا رَآهُ مُرتَکِبا لِلمَعاصی، فَقالَ: هَیهاتَ هَیهاتَ! فَلَعَلَّهُ أَن یَکونَ قَد غُفِرَ لَهُ ما أتی وَ أَنتَ مَوقوفٌ مُحاسَبٌ أَما تَلَوتَ قِصَّةَ سَحَرَةِ موسی علیه السلام<ref>الکافی(ط-الاسلامیه)، ج8، ص128</ref> ؛<br/>
هر کس خودش را بهتر از دیگران بداند، او از متکبران است. حفص بن غیاث می‌گوید: عرض کردم: اگر گنهکاری را ببیند و به سبب بی گناهی و پاکدامنی خود، خویشتن را از او بهتر بداند چه؟ فرمودند: هرگز هرگز! چه بسا که او آمرزیده شود اما تو را برای حسابرسی نگه دارند، مگر داستان جادوگران و موسی علیه السلام را نخوانده‌ای؟<br/>

<br/>
حدیث (۸) امام علی علیه السلام :<br/>
وَعَن ذلِکَ ما حَرَسَ اللّهعِبادَهُ المُؤمِنینَ بِالصَّلَواتِ وَالزَّکَواتِ وَمُجاهَدَةِ الصِّیامِ فِی الیّامِ المَفروضاتِ تَسکینا لأَطرافِهِم وَتَخشیعا لأَبصارِهِم وَتَذلیلاً لِنُفوسِهِم وَتَخفیضا لِقُلُوبِهِم وَإِذهابا لِلخُیَلاءِ عَنهُم... اُنظُروا إِلی ما فی هذِهِ الفعالِ مِن قَمعِ نَواجِمِ الفَخرِ وَقَدعِ طَوالِعِ الکِبرِ<ref>نهج البلاغه (صبحی صالح)، ص294</ref>؛<br/>
از این جاست که خداوند بندگان مؤمن خود را به وسیله نمازها و زکاتها و جدّیت در [[روزه]] داری در روزهای واجب، نگهبانی می‌کند، زیرا که این امور باعث آرام شدن اعضاء و جوارح و خشوع دیدگان و فروتنی جانها و خضوع دلها و بیرون راندن کبر و نخوت از وجود آنان می‌شود... بنگرید، که این اعمال چگونه نمودهای [[فخر فروشی]] را در هم می‌شکند و آثار و نشانه‌های [[تکبر]] را می‌زداید!

<br/>
حدیث (۹) امام حسن مجتبی علیه السلام :<br/>
لَمّا قیلَ لَهُ إِنَّ فیکَ کِبرا ـ : کَلاّ، اَلکِبرُ لِلّهِ وَحدَهُ وَلکِن فیَّ عِزَّةٌ، قالَ اللّهتَعالی: (وَلِلّهِ العِزَّةُ وَلِرَسولِهِ وَلِلمُؤمِنینَ)<ref>بحارالأنوار، ج24، ص325</ref>؛<br/>
در پاسخ کسی که به ایشان گفت: در وجود شما تکبّر است، فرمودند: هرگز، تکبّر تنها از آن خداست. اما در وجود من، عزّت است. خدای متعال فرموده است: «و عزّت از آن خدا و پیامبر او و مؤمنان است».<br/>

<br/>
حدیث (۱۰) امام صادق علیه السلام :<br/>
إِنَّ فِی السَّماءِ مَلَکَینِ مُوَکَّلَینِ بِالعِبادِ، فَمَن تَواضَعَ لِلّهِ رَفَعاهُ وَمَن تَکَبَّرَ وَضَعاهُ<ref>کافی(ط-الاسلامیه)، ج2، ص122</ref>؛<br/>
در آسمان دو فرشته بر بندگان گماشته شده‌اند پس هر کس برای خدا تواضع کند، او را بالا برند و هر کس [[تکبر]] ورزد او را پَست گردانند.<br/>

<br/>
حدیث (۱۱) امام کاظم علیه السلام :<br/>
إِنَّ الزَّرعَ یَنبُتُ فِی السَّهلِ وَلایَنبُتُ فِی الصَّفا فَکَذلِکَ الحِکمَةُ تَعمُرُ فی قَلبِ المُتَواضِعِ وَلا تَعمُرُ فی قَلبِ المُتَکَبِّرِ الجَبّارِ، لأِنَّ اللّهجَعَلَ التَّواضُعَ آلَةَ العَقلِ وَجَعَلَ التَّکَبُّرَ مِن آلَةِ الجَهلِ<ref>تحف العقول، ص 396</ref>؛<br/>
زراعت در زمین هموار می‌روید، نه بر سنگ سخت و چنین است که حکمت، در دل‌های متواضع جای می‌گیرد نه در دل‌های متکبر. خداوند متعال، تواضع را وسیله عقل و [[تکبر]] را وسیله جهل قرار داده است.<br/>

<br/>
حدیث (۱۲) پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله :<br/>
اَلا اُخْبِرُکُمْ بِاَبْعَدِکُمْ مِنّی شَبَها؟ قَالُوا: بَلی یا رَسولَ اللّه‌ِ. قالَ: اَلْفاحِشُ الْمُتَفَحِّشُ الْبَذی‌ءُ، اَلْبَخِیلُ، اَلْمُخْتَالُ، اَلْحَقودُ، اَلْحَسُودُ، اَلْقاسِی الْقَلْبِ، اَلْبَعِیدُ مِنْ کُلِّ خَیْرٍ یُرْجی، غَیْرُ المَاْمونِ مِنْ کُلِّ شَرٍّ یُتَّقی<ref>الکافی(ط-الاسلامیه)، ج 2، ص 291</ref>؛
آیا شما را از کم شباهت‌ترینتان به خودم آگاه نسازم؟ عرض کردند: چرا، ای رسول خدا! فرمودند: زشتگویِ بی آبرویِ بی شرم، بخیل، متکبر، کینه توز، حسود، سنگدل، کسی که هیچ امیدی به خیرش و امانی از شرش نیست.<br/>

<br/>
حدیث (۱۳) امام محمد باقر علیه السلام:<br/>
الجَبّارونَ اَبعَدُ النّاس منَ اللهِ عزُّ و جلَّ یومَ القیامَةِ<ref>ثواب الاعمال(ترجمه حسن زاده)ص688</ref>؛<br/>
دورترین مردم ار خداوند عزّو جل در روز قیامت سرکشانِ متکبّر هستند.<br/>

<br/>
حدیث (۱۴) امام صادق علیه السلام:<br/>
ما من رَجُلٍ تَکبّرَ أَو تَجبَّرَ الّا لذلَّةٍ یَجدُها فی نَفسِهِ<ref>وسایل الشیعه ج15 ص380</ref>؛<br/>
هیچ مردی نیست که [[تکبر]] بورزد یا خود را بزرگ بشمارد مگر بخاطر ذلتی که در نفس خود می‌یابد.<br/>

<br/>
حدیث(۱۵) حضرت زهرا سلام الله علیها:<br/>
فَجَعلَ اللهُ الایمانَ تَطهیراً لَکم مِنَ الشِّرکِ ، وَ الصَّلاةَ تَنزیهاً لَکم عَن الکِبرِ<ref>الاحتجاج علی اهل اللجاج (طبرسی)، ج1، ص99</ref>؛<br/>
خدای تعالی ایمان را برای پاکیزگی از شرک قرار داد ، و نماز را برای دوری از [[تکبر]] و خودخواهی.<br/>

<br/>
حدیث (۱۶) امام صادق علیه السلام:<br/>
لا یَدخُلُ الجَنَّهَ مَن فِی قَلبهِ مِثقالَ ذَرَّهٍ مِن کِبر<ref>الکافی(ط-اسلامی) ج2 ص310</ref>؛<br/>
کسی که در قلبش به اندازه ذره‌ای کبر و خود بزرگ بینی باشد به بهشت وارد نمی‌شود.<br/>

<br/>
حدیث (۱۷) امام علی علیه السلام:<br/>
ما أقبَحَ الخُضوعَ عِندَ الحاجَةِ وَالجَفاءَ عِندَ الغِنی<ref>نهج البلاغه(صبحی صالح)، نامه 31،ص404</ref>.<br/>
چه زشت است فروتنی هنگام نیاز و درشتی هنگام بی نیازی.<br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.aviny.com/hadis-mozooee/eteghadi/takabbor.aspx سایت شهید آوینی] - تاریخ برداشت: 12/06/94 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[تکبر]] </div>
</div>